Ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o weteranach działań poza granicami państwa oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1569) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

misja pokojowa lub stabilizacyjna - działania określone w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1510 oraz z 2019 r. poz. 1726), akcje ratownicze, poszukiwawcze i humanitarne, a także inne działania o tym charakterze

podejmowane przez organizacje międzynarodowe lub komisje międzynarodowe, w których

uczestniczyli obywatele polscy skierowani przez podmioty, o których mowa w pkt 1 lit.

a-f, w szczególności działania mające na celu przywrócenie, utrzymanie lub wsparcie

pokoju i bezpieczeństwa, bądź akcje zapobiegania aktom terroryzmu lub ich skutkom;

”

,

b)

w pkt 10 i 11 po wyrazach „Państwowej Straży Pożarnej” dodaje się wyrazy „, Służby Celno-Skarbowej”,

c)

pkt 18 otrzymuje brzmienie

„

18)

funkcjonariusz ABW - funkcjonariusza i zwolnionego ze służby funkcjonariusza Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

”

,

d)

po pkt 18 dodaje się pkt 18a w brzmieniu

„

18a)

funkcjonariusz AW - funkcjonariusza i zwolnionego ze służby funkcjonariusza Agencji

Wywiadu;

”

,

e)

w pkt 19 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 20 i 21 w brzmieniu

„

20)

Dom Weterana - zakład leczniczy funkcjonujący w ramach podmiotu leczniczego, wykonujący

działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne

niż świadczenie szpitalne w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2190 i 2219 oraz z 2019 r. poz. 492, 730, 959 i 1655), dla którego podmiotem tworzącym jest odpowiednio Minister Obrony Narodowej, minister

właściwy do spraw wewnętrznych, Szef Agencji Wywiadu lub Szef Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego;

21)

komisja międzynarodowa - komisje powołane na mocy porozumień międzynarodowych w sprawie

zawieszenia działań wojennych w Korei, Wietnamie, Kambodży i Laosie w celu kontroli

i nadzoru nad wdrożeniem ich postanowień.

”

;

2)

w art. 5

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Status weterana oraz weterana poszkodowanego przyznaje, na wniosek żołnierza, funkcjonariusza,

funkcjonariusza ABW lub funkcjonariusza AW, w drodze decyzji administracyjnej, Minister

Obrony Narodowej - w odniesieniu do żołnierzy, minister właściwy do spraw wewnętrznych

- w odniesieniu do funkcjonariuszy, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu

do funkcjonariuszy ABW oraz Szef Agencji Wywiadu - w odniesieniu do funkcjonariuszy

AW.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

W przypadku zbiegu właściwości w sprawach określonych w ust. 1 organem właściwym w

sprawie przyznania statusu weterana oraz weterana poszkodowanego jest organ, który

ostatni skierował daną osobę do udziału w działaniach poza granicami państwa.

1b.

W przypadku zaistnienia okoliczności uzasadniających zmianę wysokości uszczerbku na

zdrowiu oraz dodatku weterana poszkodowanego, o którym mowa w art. 36 ust. 1, niezależnie

od organu, który skierował daną osobę do udziału w działaniach poza granicami państwa,

organem właściwym w sprawie zmiany decyzji ostatecznej o przyznaniu statusu weterana

poszkodowanego jest organ, który wydał tę decyzję.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Egzemplarz decyzji o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego Minister Obrony Narodowej

- w odniesieniu do żołnierzy, minister właściwy do spraw wewnętrznych - w odniesieniu

do funkcjonariuszy, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu do funkcjonariuszy

ABW oraz Szef Agencji Wywiadu - w odniesieniu do funkcjonariuszy AW przesyłają do

Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, zwanego dalej „Prezesem NFZ”, w terminie 7 dni

od dnia wydania decyzji ostatecznej.

”

;

3)

w art. 7 w ust. 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 i 5 w

brzmieniu

„

4)

oświadczenie osoby ubiegającej się o przyznanie statusu weterana lub weterana poszkodowanego

o pełnieniu służby odpowiednio jako żołnierz, funkcjonariusz, funkcjonariusz ABW lub

funkcjonariusz AW, wraz z informacją o posiadanym stopniu służbowym, lub oświadczenie

o pozostawaniu w stosunku pracy pracownika, o którym mowa w art. 12;

5)

oświadczenie o posiadanym statusie weterana lub weterana poszkodowanego przyznanym

przez jeden z organów, o którym mowa w art. 5 ust. 1.

”

;

4)

w art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Dokumentem potwierdzającym status weterana oraz weterana poszkodowanego jest odpowiednio

legitymacja weterana albo legitymacja weterana poszkodowanego wydana przez Ministra

Obrony Narodowej - w odniesieniu do żołnierzy, ministra właściwego do spraw wewnętrznych

- w odniesieniu do funkcjonariuszy, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w

odniesieniu do funkcjonariuszy ABW albo Szefa Agencji Wywiadu - w odniesieniu do funkcjonariuszy

AW.

”

;

5)

w art. 11

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Statusu weterana albo weterana poszkodowanego w przypadku, o którym mowa w art. 6

ust. 1, pozbawia, w drodze decyzji administracyjnej, Minister Obrony Narodowej - w

odniesieniu do żołnierzy, minister właściwy do spraw wewnętrznych - w odniesieniu

do funkcjonariuszy, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu do funkcjonariuszy

ABW oraz Szef Agencji Wywiadu - w odniesieniu do funkcjonariuszy AW.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

O skazaniu prawomocnym wyrokiem weterana lub weterana poszkodowanego za przestępstwo,

o którym mowa w art. 6 ust. 1, sąd zawiadamia w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia

się wyroku odpowiednio Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych,

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Szefa Agencji Wywiadu.

”

,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

O pozbawieniu decyzją ostateczną statusu weterana poszkodowanego Minister Obrony Narodowej

- w odniesieniu do żołnierzy, minister właściwy do spraw wewnętrznych - w odniesieniu

do funkcjonariuszy, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu do funkcjonariuszy

ABW oraz Szef Agencji Wywiadu - w odniesieniu do funkcjonariuszy AW zawiadamia właściwy

organ emerytalno-rentowy oraz Prezesa NFZ w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja

stała się ostateczna.

”

;

6)

w art. 18 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prezes Rady Ministrów może nadać weteranowi-funkcjonariuszowi ABW, weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi

ABW, weteranowi-funkcjonariuszowi AW i weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi

AW za zasługi podczas zapewniania bezpieczeństwa państwa poza granicami Rzeczypospolitej

Polskiej odznakę honorową „Za zasługi w zapewnianiu bezpieczeństwa państwa poza granicami

Rzeczypospolitej Polskiej”.

”

;

7)

w art. 19 w ust. 1 wyrazy „art. 50” zastępuje się wyrazami „art. 137a ust. 4”;

8)

w art. 21

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zmarłemu weteranowi-funkcjonariuszowi, weteranowi-funkcjonariuszowi ABW, weteranowi-funkcjonariuszowi

AW, zmarłemu weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi, zmarłemu weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi

ABW oraz zmarłemu weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi AW przysługuje asysta

honorowa podczas pogrzebu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

”

,

b)

w ust. 4 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

Szefa Agencji Wywiadu - w przypadku pochówku weterana-funkcjonariusza AW lub weterana

poszkodowanego-funkcjonariusza AW.

”

,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

W przypadku śmierci samotnego weterana lub weterana poszkodowanego informację, o której

mowa w ust. 3, może przesłać organizacja pozarządowa zrzeszająca weteranów-żołnierzy,

weteranów-funkcjonariuszy, weteranów-funkcjonariuszy ABW albo weteranów-funkcjonariuszy

AW.

”

;

9)

art. 22 otrzymuje brzmienie

„

Art. 22.

1.

Realizację uprawnień wynikających z art. 24b, art. 24c, art. 44 ust. 1c, art. 46 ust. 1 pkt 8, art. 47 ust. 2a, art. 47c

ust. 1 pkt 11 oraz art. 57 ust. 2 pkt 12 i 13 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o

świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1373, 1394, 1590, 1694 i 1726) monitoruje i koordynuje Prezes NFZ.

2.

Prezes NFZ przekazuje raz na kwartał informację o realizacji indywidualnego prawa

do świadczeń opieki zdrowotnej określonych w ust. 1 odpowiednio do

1)

Ministra Obrony Narodowej - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-żołnierzy,

2)

ministra właściwego do spraw wewnętrznych - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy,

3)

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy

ABW,

4)

Szefa Agencji Wywiadu - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy

AW

- w celu monitorowania przez te organy realizacji prawa do tych świadczeń.

3.

Informacja, o której mowa w ust. 2, zawiera

1)

imię, nazwisko i numer PESEL weterana poszkodowanego;

2)

serię i numer dokumentu potwierdzającego uprawnienia weterana poszkodowanego do korzystania

ze świadczeń opieki zdrowotnej;

3)

rodzaj i zakres świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych weteranom poszkodowanym;

4)

nazwę i siedzibę świadczeniodawcy, który udzielił weteranowi poszkodowanemu świadczeń

opieki zdrowotnej w danym rodzaju i zakresie;

5)

liczbę i wartość udzielonych świadczeń opieki zdrowotnej.

4.

Podmiot właściwy do wydawania dokumentów potwierdzających uprawnienia do korzystania

ze świadczeń opieki zdrowotnej przekazuje Prezesowi NFZ informację o nabyciu uprawnień

przez weterana poszkodowanego, która zawiera

1)

imię, nazwisko i numer PESEL weterana poszkodowanego;

2)

serię i numer dokumentu potwierdzającego uprawnienia weterana poszkodowanego do korzystania

ze świadczeń opieki zdrowotnej oraz datę jego wydania.

5.

Właściwe komisje lekarskie przekazują organom, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4, w

terminie do dnia 31 stycznia każdego roku, za rok poprzedni, informacje o liczbie

wydanych orzeczeń ustalających związek uszczerbku na zdrowiu z wypadkiem pozostającym

w związku z działaniami poza granicami państwa lub chorobą nabytą podczas wykonywania

zadań lub obowiązków służbowych w ramach działań poza granicami państwa oraz o wysokości

orzeczonego procentowego uszczerbku na zdrowiu z tytułu urazów lub chorób powstałych

w związku z udziałem w działaniach poza granicami państwa, a także ich skutków zdrowotnych.

6.

Świadczeniodawca, o którym mowa w art. 5 pkt 41 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, przekazuje organom, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4, dane o odpłatnych lub niezakwalifikowanych

jako gwarantowane świadczeniach opieki zdrowotnej, których udzielił weteranom poszkodowanym

oraz weteranom poszkodowanym, których ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi

co najmniej 30%, w zakresie leczenia urazów i chorób nabytych podczas wykonywania

zadań poza granicami państwa, obejmujące

1)

imię, nazwisko i numer PESEL weterana poszkodowanego oraz weterana poszkodowanego,

którego ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi co najmniej 30%, a w przypadku

gdy nie posiada on numeru PESEL - rodzaj, serię i numer dokumentu potwierdzającego

tożsamość oraz datę urodzenia;

2)

numer dokumentu potwierdzającego uprawnienia weterana poszkodowanego oraz weterana

poszkodowanego, którego ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi co najmniej

30%;

3)

rodzaj odpłatnych lub niezakwalifikowanych jako gwarantowane świadczeń opieki zdrowotnej

udzielonych w związku z urazami lub chorobami nabytymi podczas wykonywania zadań poza

granicami państwa;

4)

koszt udzielonego świadczenia.

7.

Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii Prezesa NFZ, określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób i tryb postępowania w zakresie monitorowania odpowiednio przez Szefa Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szefa Agencji Wywiadu realizacji indywidualnego prawa

do świadczeń opieki zdrowotnej weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy ABW i weteranów

poszkodowanych-funkcjonariuszy AW,

2)

podmiot prowadzący w imieniu organów, o których mowa w pkt 1, monitorowanie informacji,

o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4,

3)

podmiot właściwy do przekazywania do Prezesa NFZ informacji o nabyciu uprawnień przez

weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW i weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

AW

- uwzględniając konieczność zapewnienia sprawności postępowania w tym zakresie.

8.

Minister Obrony Narodowej, po zasięgnięciu opinii Prezesa NFZ, określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób i tryb postępowania w zakresie monitorowania realizacji indywidualnego prawa

do świadczeń opieki zdrowotnej weteranów poszkodowanych-żołnierzy,

2)

podmiot prowadzący w jego imieniu monitorowanie informacji, o których mowa w ust.

2 pkt 1,

3)

podmiot właściwy do przekazywania do Prezesa NFZ informacji o nabyciu uprawnień przez

weterana poszkodowanego-żołnierza

- uwzględniając konieczność zapewnienia sprawności postępowania w tym zakresie.

9.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Prezesa NFZ, określi,

w drodze rozporządzenia

1)

sposób i tryb postępowania w zakresie monitorowania realizacji indywidualnego prawa

do świadczeń opieki zdrowotnej weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy,

2)

podmiot prowadzący w jego imieniu monitorowanie informacji, o których mowa w ust.

2 pkt 2,

3)

podmiot właściwy do przekazywania do Prezesa NFZ informacji o nabyciu uprawnień przez

weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

- uwzględniając konieczność zapewnienia sprawności postępowania w tym zakresie.

”

;

10)

w art. 23

a)

ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

Weteran-żołnierz lub weteran poszkodowany-żołnierz oraz najbliżsi członkowie jego

rodziny mają prawo do korzystania poza kolejnością z bezpłatnej pomocy psychologicznej

udzielanej przez psychologów w jednostkach wojskowych oraz przez wojskowe pracownie

psychologiczne, a także z pomocy bezpłatnej udzielanej w podmiotach leczniczych utworzonych

i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, jeżeli problemy zdrowotne żołnierza

są związane z działaniami poza granicami państwa.

2.

Weteran-funkcjonariusz lub weteran poszkodowany-funkcjonariusz oraz najbliżsi członkowie

jego rodziny mają prawo do korzystania poza kolejnością z bezpłatnej pomocy psychologicznej

udzielanej w podmiotach leczniczych utworzonych i nadzorowanych przez ministra właściwego

do spraw wewnętrznych, jeżeli problemy zdrowotne funkcjonariusza są związane z działaniami

poza granicami państwa.

3.

Weteran-funkcjonariusz ABW lub weteran poszkodowany-funkcjonariusz ABW oraz najbliżsi

członkowie jego rodziny mają prawo do korzystania poza kolejnością z bezpłatnej pomocy

psychologicznej udzielanej w podmiotach leczniczych utworzonych przez Szefa Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, jeżeli problemy zdrowotne funkcjonariusza są związane

z działaniami poza granicami państwa.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Weteran-funkcjonariusz AW lub weteran poszkodowany-funkcjonariusz AW oraz najbliżsi

członkowie jego rodziny mają prawo do korzystania poza kolejnością z bezpłatnej pomocy

psychologicznej udzielanej w podmiotach wykonujących działalność leczniczą utworzonych

przez Szefa Agencji Wywiadu, jeżeli problemy zdrowotne funkcjonariusza są związane

z działaniami poza granicami państwa.

”

,

c)

w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

sposób i tryb postępowania w zakresie monitorowania realizacji prawa weteranów poszkodowanych

do pomocy, o której mowa w ust. 1-3a, oraz właściwość organów w tym zakresie

”

;

10)

w art. 24

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Weteran i weteran poszkodowany mają prawo do umieszczenia poza kolejnością w Domu

Weterana i odpłatnego w nim pobytu, na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, z zastrzeżeniem art. 25.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1d w brzmieniu

„

1a.

Pierwszeństwo w umieszczeniu w Domu Weterana mają weterani i weterani poszkodowani

szczególnie zasłużeni z tytułu działalności na rzecz suwerennej i demokratycznej Rzeczypospolitej

Polskiej lub odznaczeni Orderem Wojennym Virtuti Militari albo Orderem Krzyża Wojskowego.

1b.

Podmiot nadzorujący Dom Weterana odpowiednio w imieniu Ministra Obrony Narodowej,

ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Szefa Agencji Wywiadu lub Szefa Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego wydaje zaświadczenie o uprawnieniu, o którym mowa w ust.

1a, na wniosek weterana lub weterana poszkodowanego złożony przed uruchomieniem procedury,

o której mowa w ust. 2.

1c.

Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające szczególne zasługi z tytułu działalności

na rzecz suwerennej i demokratycznej Rzeczypospolitej Polskiej lub przyznanie odznaczenia

Orderem Wojennym Virtuti Militari albo Orderem Krzyża Wojskowego.

1d.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1b, weteran lub weteran poszkodowany składa kierownikowi

albo dyrektorowi Domu Weterana przed umieszczeniem w Domu Weterana.

”

,

c)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Weterana i weterana poszkodowanego umieszcza się w Domu Weterana w trybie określonym

w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych,

odpowiednio do zakresu udzielanych świadczeń.

”

,

d)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Miesięczną opłatę za wyżywienie i zakwaterowanie weterana poszkodowanego przebywającego

w Domu Weterana ustala się w wysokości odpowiadającej 250% najniższej emerytury, z

tym że opłata ta nie może być wyższa niż kwota odpowiadająca 50% miesięcznego dochodu

weterana poszkodowanego w rozumieniu przepisów art. 8 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1507, 1622 i 1690).

”

,

e)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Weteranowi-funkcjonariuszowi, weteranowi-funkcjonariuszowi ABW, weteranowi-funkcjonariuszowi

AW, weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi, weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi

ABW i weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi AW może zostać udzielona zapomoga

na pobyt w Domu Weterana ze środków budżetu państwa, z części pozostającej odpowiednio

w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz z części pozostającej

w dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefa Agencji Wywiadu.

”

,

f)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a-4d w brzmieniu

„

4a.

Zapomogę, o której mowa w ust. 4, można przyznać na pokrycie poniesionych kosztów

pobytu w Domu Weterana nieobjętych opłatą za pobyt w Domu Weterana, określonych w

przepisach wydanych na podstawie art. 33a ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. oświadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych.

4b.

Wysokość przyznanej zapomogi jest uzależniona od sytuacji materialnej osób, o których

mowa w ust. 4, potwierdzonej dokumentami.

4c.

Zapomogę, o której mowa w ust. 4, przyznaje się na wniosek, który zawiera

1)

imię i nazwisko;

2)

numer PESEL;

3)

adres zamieszkania;

4)

numer i datę wydania legitymacji weterana lub weterana poszkodowanego.

4d.

Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające sytuację materialną osób, o których

mowa w ust. 4, oraz potwierdzające poniesione koszty, o których mowa w ust. 4a.

”

,

g)

ust. 6-8 otrzymują brzmienie

„

6.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb przyznawania zapomogi

weteranowi-funkcjonariuszowi ABW, weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi ABW,

weteranowi-funkcjonariuszowi AW i weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi AW na

pobyt w Domu Weterana, dokumenty dołączane do wniosku, sposób przekazywania zapomogi

oraz sposób tworzenia funduszu na zapomogi, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia

uprawnionym odpowiedniego dostępu do tych świadczeń oraz uwzględniając rzeczywiste

koszty pobytu w Domu Weterana.

7.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, sposób dofinansowania

pobytu weterana-żołnierza i weterana poszkodowanego-żołnierza w Domu Weterana oraz

dokumenty niezbędne do wydania zaświadczeń, o których mowa w ust. 1b i 1d, biorąc

pod uwagę konieczność zapewnienia uprawnionym odpowiedniego dostępu do tych świadczeń

oraz uwzględniając rzeczywiste koszty pobytu w Domu Weterana.

8.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb przyznawania

zapomogi weteranowi-funkcjonariuszowi i weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi

na pobyt w Domu Weterana, dokumenty dołączane do wniosku, sposób przekazywania zapomogi

oraz sposób tworzenia funduszu na zapomogi, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia

uprawnionym odpowiedniego dostępu do tych świadczeń oraz uwzględniając rzeczywiste

koszty pobytu w Domu Weterana.

”

;

12)

w art. 26 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Weteran poszkodowany-żołnierz, którego ustalony uszczerbek na zdrowiu wynosi co najmniej

30%, ma prawo do uzyskania pomocy finansowej na dwie formy kształcenia z form określonych

w ust. 1.

”

;

13)

w art. 28

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Weteran poszkodowany-funkcjonariusz ABW i weteran poszkodowany-funkcjonariusz AW zwolnieni

ze służby mają prawo do uzyskania pomocy finansowej na jedną z wymienionych form kształcenia

1)

studia pierwszego stopnia;

2)

studia drugiego stopnia;

3)

jednolite studia magisterskie;

4)

studia podyplomowe.

2.

Pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje na jedną z wybranych przez weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

ABW i weterana poszkodowanego-funkcjonariusza AW form kształcenia do wysokości 400%

najniższej emerytury.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana przez czas trwania studiów na wniosek

weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW lub weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

AW, w każdym roku akademickim, w wymiarze określonym programem studiów na jednym kierunku

wybranym przez funkcjonariusza.

”

,

c)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu

„

4a.

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, zawiera

1)

imię i nazwisko;

2)

adres zamieszkania;

3)

numer PESEL;

4)

numer i datę wydania legitymacji weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW lub weterana

poszkodowanego-funkcjonariusza AW;

5)

zobowiązanie do niezwłocznego zawiadomienia odpowiednio Szefa ABW albo Szefa AW o

przerwaniu studiów w trakcie roku akademickiego lub niepodjęciu nauki;

6)

określenie formy wypłaty świadczenia z tytułu pomocy, a w przypadku formy bezgotówkowej

- wskazanie rachunku bankowego właściwego dla wypłaty.

4b.

Do wniosku dołącza się zaświadczenie wydane przez uczelnię lub inny dokument potwierdzający

1)

fakt odbywania przez weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW lub weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

AW studiów, ich rodzaj i łączny czas ich trwania (liczbę semestrów);

2)

aktualny semestr (rok) nauki odbywanej oraz liczbę semestrów w danym roku akademickim

wraz z terminami ich rozpoczęcia i zakończenia;

3)

wysokość opłaty ustalonej przez uczelnię za naukę w danym roku akademickim i w poszczególnych

jego semestrach.

”

,

d)

ust. 5-7 otrzymują brzmienie

„

5.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych ze stanem zdrowia lub zdarzeniami

losowymi dotyczącymi weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW lub weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

AW, powodującymi konieczność przerwania studiów, na wniosek zainteresowanego wypłata

pomocy finansowej ulega zawieszeniu do czasu ustania przyczyny przerwania studiów.

6.

Pomoc finansowa podlega zwrotowi w przypadku nieukończenia studiów z przyczyn leżących

po stronie weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW lub weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

AW, z wyjątkiem przyczyn nieukończenia studiów, o których mowa w ust. 5. Koszty te

podlegają zwrotowi w terminie 6 miesięcy od dnia doręczenia wezwania.

7.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb

przyznawania pomocy, o której mowa w ust. 1, właściwość podmiotów w tym zakresie,

sposób i termin jej wypłaty, a także szczegółowe warunki zawieszania jej udzielania

oraz zwrotu kosztów kształcenia. Rozporządzenie powinno zapewnić sprawność postępowania

w tych sprawach oraz adekwatność udzielanej pomocy finansowej w stosunku do rzeczywistych

kosztów kształcenia.

”

;

14)

w art. 29 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Weteranowi poszkodowanemu przysługują odpowiednio uprawnienia określone w art. 14, art. 15, art. 22 ust. 1 oraz art. 23a ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu

inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin.

”

;

15)

po art. 29 dodaje się art. 29a w brzmieniu

„

Art. 29a.

1.

Weteran poszkodowany, którego ustalony uszczerbek na zdrowiu wynosi co najmniej 30%,

ma prawo do udziału w bezpłatnych turnusach readaptacyjno-kondycyjnych organizowanych

przez jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub nadzorowane

przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych nie częściej niż raz w roku kalendarzowym.

2.

Turnus readaptacyjno-kondycyjny trwa 14 dni kalendarzowych i obejmuje w szczególności

zajęcia psychologiczne, sportowo-rekreacyjne i fizjoterapeutyczne.

3.

W turnusie readaptacyjno-kondycyjnym wraz z weteranem poszkodowanym może uczestniczyć

pełnoletni najbliższy członek rodziny.

4.

W turnusie readaptacyjno-kondycyjnym nie mogą uczestniczyć weterani poszkodowani,

u których lekarz stwierdził przeciwwskazania medyczne do udziału w turnusie readaptacyjno-kondycyjnym.

5.

Koszt udziału w turnusie readaptacyjno-kondycyjnym jest finansowany z budżetu państwa

odpowiednio w części pozostającej w dyspozycji

1)

Ministra Obrony Narodowej - w odniesieniu do weterana poszkodowanego-żołnierza i pełnoletniego

najbliższego członka rodziny;

2)

ministra właściwego do spraw wewnętrznych - w odniesieniu do weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

i pełnoletniego najbliższego członka rodziny;

3)

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu do weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

ABW i pełnoletniego najbliższego członka rodziny;

4)

Szefa Agencji Wywiadu - w odniesieniu do weterana poszkodowanego-funkcjonariusza AW

i pełnoletniego najbliższego członka rodziny.

6.

Wniosek weterana poszkodowanego o skierowanie na turnus readaptacyjno-kondycyjny zawiera

1)

imię i nazwisko;

2)

numer PESEL;

3)

serię i numer legitymacji weterana poszkodowanego;

4)

miejsce służby lub pracy;

5)

adres zamieszkania i do korespondencji;

6)

numer telefonu kontaktowego.

7.

Do wniosku dołącza się

1)

kopię decyzji o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego;

2)

opinię psychologa o braku przeciwwskazań do udziału w turnusie readaptacyjno-kondycyjnym;

3)

zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań medycznych do udziału w turnusie readaptacyjno-kondycyjnym;

4)

zgłoszenie pełnoletniego najbliższego członka rodziny weterana poszkodowanego na turnus

readaptacyjno-kondycyjny w przypadku udziału członka rodziny.

8.

Zgłoszenie pełnoletniego najbliższego członka rodziny weterana poszkodowanego na turnus

readaptacyjno-kondycyjny zawiera następujące dane pełnoletniego najbliższego członka

rodziny

1)

imię i nazwisko;

2)

stopień pokrewieństwa;

3)

numer PESEL;

4)

adres zamieszkania;

5)

numer telefonu kontaktowego.

9.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb kierowania weteranów poszkodowanych-żołnierzy wraz z pełnoletnim najbliższym

członkiem rodziny na turnus readaptacyjno-kondycyjny,

2)

ramowy program turnusu readaptacyjno-kondycyjnego,

3)

wzór wniosku weterana poszkodowanego-żołnierza o skierowanie na turnus readaptacyjno-kondycyjny

i wzór zgłoszenia pełnoletniego najbliższego członka rodziny weterana poszkodowanego-żołnierza

na turnus readaptacyjno-kondycyjny - wraz z miejscem na stanowisko podmiotu kierującego

na turnus,

4)

podmiot kierujący na turnus readaptacyjno-kondycyjny,

5)

miejsce prowadzenia turnusów readaptacyjno-kondycyjnych

- uwzględniając potrzeby weterana poszkodowanego-żołnierza wynikające z jego aktualnego

stanu zdrowia.

10.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb kierowania weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy wraz z pełnoletnim najbliższym

członkiem rodziny na turnus readaptacyjno-kondycyjny,

2)

ramowy program turnusu readaptacyjno-kondycyjnego,

3)

wzór wniosku weterana poszkodowanego-funkcjonariusza o skierowanie na turnus readaptacyjno-kondycyjny

i wzór zgłoszenia pełnoletniego najbliższego członka rodziny weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

na turnus readaptacyjno-kondycyjny - wraz z miejscem na stanowisko podmiotu kierującego

na turnus,

4)

podmiot kierujący na turnus readaptacyjno-kondycyjny,

5)

miejsce prowadzenia turnusów readaptacyjno-kondycyjnych

- uwzględniając potrzeby weterana poszkodowanego-funkcjonariusza wynikające z jego

aktualnego stanu zdrowia.

11.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb kierowania weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy ABW oraz weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy

AW, wraz z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny, na turnus readaptacyjno-kondycyjny,

2)

ramowy program turnusu readaptacyjno-kondycyjnego,

3)

wzór wniosku weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW oraz weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

AW o skierowanie na turnus readaptacyjno-kondycyjny i wzór zgłoszenia pełnoletniego

najbliższego członka rodziny weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW oraz weterana

poszkodowanego-funkcjonariusza AW na turnus readaptacyjno-kondycyjny - wraz z miejscem

na stanowisko podmiotu kierującego na turnus,

4)

podmiot kierujący na turnus readaptacyjno-kondycyjny,

5)

miejsce prowadzenia turnusów readaptacyjno-kondycyjnych

- uwzględniając potrzeby weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW oraz weterana

poszkodowanego-funkcjonariusza AW wynikające z jego aktualnego stanu zdrowia.

”

;

16)

w art. 30

a)

w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Weteranowi poszkodowanemu przysługuje

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Dokumentem potwierdzającym prawo do korzystania z uprawnień, o których mowa w ust.

1, jest legitymacja weterana poszkodowanego.

”

;

17)

po art. 30 dodaje się art. 30a w brzmieniu

„

Art. 30a.

1.

Weteran i weteran poszkodowany korzystają bezpłatnie z hali sportowej, siłowni i pływalni,

będących w zasobie jednostek samorządu terytorialnego.

2.

Dokumentem potwierdzającym prawo do korzystania z uprawnień, o których mowa w ust.

1, jest legitymacja weterana lub weterana poszkodowanego.

”

;

18)

w art. 31 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

na zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku choroby powodującej

wzrost kosztów utrzymania, w tym zakup leków, środków opatrunkowych oraz koszty dojazdów

do podmiotów leczniczych na zabiegi medyczne i rehabilitacyjne oraz usługi pielęgnacyjne

niezbędne ze względu na wiek lub stan zdrowia;

”

;

19)

art. 32 otrzymuje brzmienie

„

Art. 32.

1.

Weteran-funkcjonariusz ABW oraz weteran-funkcjonariusz AW, który ukończył 65 lat życia,

lub weteran poszkodowany-funkcjonariusz ABW oraz weteran poszkodowany-funkcjonariusz

AW, którzy znajdują się w trudnej sytuacji materialnej, mogą ubiegać się o przyznanie

zapomogi

1)

na zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku choroby powodującej

wzrost kosztów utrzymania, w tym zakup leków, środków opatrunkowych oraz koszty dojazdów

do podmiotów leczniczych na zabiegi medyczne i rehabilitacyjne oraz usługi pielęgnacyjne

niezbędne ze względu na wiek lub stan zdrowia;

2)

w przypadku zaistnienia zdarzeń losowych mających wpływ na pogorszenie w istotny sposób

sytuacji materialnej weterana-funkcjonariusza ABW, weterana-funkcjonariusza AW, weterana

poszkodowanego-funkcjonariusza ABW lub weterana poszkodowanego-funkcjonariusza AW.

2.

Warunkiem przyznania zapomogi, o której mowa w ust. 1, jest konieczność poniesienia

wydatków pieniężnych z tytułu pokrycia kosztów lub zaistnienia zdarzenia określonego

w ust. 1. Przy przyznawaniu zapomogi uwzględnia się okoliczności mające wpływ na sytuację

materialną weterana-funkcjonariusza ABW, weterana-funkcjonariusza AW, weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

ABW lub weterana poszkodowanego-funkcjonariusza AW, w tym otrzymywanie z innego źródła

pomocy finansowej z przeznaczeniem na pokrycie wydatków, o których mowa w ust. 1.

3.

Podstawą przyznania zapomogi są dokumenty potwierdzające konieczność poniesienia wydatków

lub zaistnienia zdarzenia wymienionego w ust. 1.

4.

Tworzy się fundusze na zapomogi dla weteranów-funkcjonariuszy ABW, weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy

ABW, weteranów-funkcjonariuszy AW i weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy AW, których

dysponentami są odpowiednio Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szef Agencji

Wywiadu.

5.

Fundusze na zapomogi tworzy się z uwzględnieniem liczby weteranów-funkcjonariuszy

ABW, weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy ABW, weteranów-funkcjonariuszy AW i

weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy AW w ramach środków budżetowych z części

budżetu państwa, których dysponentem jest odpowiednio Szef Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego lub Szef Agencji Wywiadu.

6.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb przyznawania zapomóg,

o których mowa w ust. 1, dokumenty stanowiące podstawę ich przyznania oraz sposób

przekazywania przyznanych zapomóg. W rozporządzeniu uwzględnia się konieczność zapewnienia

równego dostępu do tego świadczenia wszystkim uprawnionym.

”

;

20)

art. 35 otrzymuje brzmienie

„

Art. 35.

1.

Weteranowi oraz weteranowi poszkodowanemu pozostającym w stosunku pracy przysługuje

dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze 5 dni w roku kalendarzowym.

2.

Wymiar urlopu dla weterana oraz weterana poszkodowanego zatrudnionych w niepełnym

wymiarze czasu pracy ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy. Niepełny dzień

urlopu zaokrągla się w górę do pełnego dnia.

3.

Urlop, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie przysługuje weteranowi oraz weteranowi poszkodowanemu

uprawnionym do urlopu wypoczynkowego w wymiarze przekraczającym 26 dni na podstawie

odrębnych ustaw.

4.

Prawo do pierwszego dodatkowego urlopu, o którym mowa w ust. 1 i 2, powstaje z dniem,

w którym decyzja administracyjna o przyznaniu statusu weterana lub weterana poszkodowanego

stała się ostateczna, przy czym realizacja tego prawa może nastąpić nie wcześniej

niż z dniem przedstawienia pracodawcy tej decyzji.

5.

Dodatkowy urlop, o którym mowa w ust. 1 i 2, wykorzystuje się w całości w roku kalendarzowym,

w którym weteran oraz weteran poszkodowany pozostający w stosunku pracy mają do niego

prawo, w terminie uzgodnionym z pracodawcą. Za niewykorzystany urlop nie przysługuje

ekwiwalent pieniężny.

6.

Do dodatkowego urlopu, o którym mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 154

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495).

”

;

21)

w art. 36

a)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Wysokość dodatku weterana poszkodowanego jest uzależniona od ustalonego procentu uszczerbku

na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami

państwa lub choroby nabytej podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych w

ramach działań poza granicami państwa, z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze,

i wynosi w przedziale

1)

od 1% do 9% uszczerbku - 5% podstawy wymiaru;

2)

od 10% do 20% uszczerbku - 10% podstawy wymiaru;

3)

od 21% do 30% uszczerbku - 20% podstawy wymiaru;

4)

od 31% do 40% uszczerbku - 40% podstawy wymiaru;

5)

od 41% do 50% uszczerbku - 50% podstawy wymiaru;

6)

od 51% do 60% uszczerbku - 80% podstawy wymiaru;

7)

od 61% do 70% uszczerbku - 100% podstawy wymiaru;

8)

od 71% do 80% uszczerbku - 110% podstawy wymiaru;

9)

od 81% do 90% uszczerbku - 120% podstawy wymiaru;

10)

powyżej 90% uszczerbku - 130% podstawy wymiaru.

”

,

b)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Kwotę dodatku weterana poszkodowanego ustala organ emerytalno-rentowy na podstawie

decyzji organu przyznającego status weterana poszkodowanego.

”

;

22)

w art. 37 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Dodatek, o którym mowa w ust. 1, jest finansowany ze środków budżetu państwa z części

pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-żołnierzy,

z części pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych - w odniesieniu

do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy, z części pozostającej w dyspozycji Szefa

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy

ABW oraz z części pozostającej w dyspozycji Szefa Agencji Wywiadu - w odniesieniu

do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy AW.

”

;

23)

art. 38 otrzymuje brzmienie

„

Art. 38.

Świadczenia określone w ustawie, inne niż wymienione w art. 37 ust. 1, są finansowane

ze środków budżetu państwa z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej

- w odniesieniu do weteranów-żołnierzy i weteranów poszkodowanych-żołnierzy, z części

pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych - w odniesieniu

do weteranów-funkcjonariuszy i weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy, z części

pozostającej w dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu

do weteranów-funkcjonariuszy ABW i weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy ABW oraz

z części pozostającej w dyspozycji Szefa Agencji Wywiadu - w odniesieniu do weteranów-funkcjonariuszy

AW i weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy AW.

”

.

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2019 r. poz. 161, 125, 1091, 1556, 1608 i 1635) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 83 dodaje się art. 83a w brzmieniu

„

Art. 83a.

1.

Policjantowi posiadającemu status weterana poszkodowanego przysługuje prawo do corocznego

płatnego dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 5 dni roboczych.

2.

Prawo do urlopu, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje policjantowi posiadającemu

status weterana poszkodowanego uprawnionemu do urlopu wypoczynkowego i urlopów dodatkowych,

z wyłączeniem urlopu dodatkowego z tytułu pełnienia służby w warunkach szczególnie

uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia, w wymiarze przekraczającym 26 dni roboczych.

3.

Prawo do pierwszego urlopu, o którym mowa w ust. 1, powstaje z dniem, w którym decyzja

administracyjna o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego stała się ostateczna,

przy czym realizacja tego prawa może nastąpić nie wcześniej niż z dniem przedstawienia

przez policjanta tej decyzji przełożonemu, o którym mowa w art. 32 ust. 1.

4.

Urlop, o którym mowa w ust. 1, wykorzystuje się w całości w roku kalendarzowym, w

którym policjant ma do niego prawo, w terminie uzgodnionym z przełożonym policjanta.

5.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do urlopu, o którym mowa w ust. 1, stosuje się

odpowiednio przepisy wydane na podstawie art. 86.

”

;

2)

w art. 114 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe, z wyjątkiem

urlopu, o którym mowa w art. 83a ust. 1;

”

;

3)

po art. 145g dodaje się art. 145ga w brzmieniu

„

Art. 145ga.

1.

Policjant delegowany do pełnienia służby poza granicami państwa w kontyngencie policyjnym,

o którym mowa w art. 145a ust. 1 pkt 1-3, po powrocie do kraju podlega bezpłatnym

badaniom lekarskim i psychologicznym.

2.

W przypadku odniesienia ran, kontuzji, urazu psychicznego lub schorzenia przez policjanta,

o którym mowa w ust. 1, lub ze względu na jego stan psychofizyczny zgodnie ze wskazaniami lekarza

policjant może być skierowany na bezpłatny turnus leczniczo-profilaktyczny wraz z

pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny w rozumieniu art. 4 pkt 12 ustawy z dnia

19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1569 i 1726).

3.

Turnus leczniczo-profilaktyczny trwa 14 dni kalendarzowych i obejmuje działania leczniczo-rehabilitacyjne

i profilaktykę zdrowotną, w tym profilaktykę psychologiczną.

4.

Udział policjanta w kolejnym turnusie leczniczo-profilaktycznym po pełnieniu służby

w tym samym kontyngencie policyjnym może odbyć się pod warunkiem poddania się leczeniu

specjalistycznemu, ambulatoryjnemu lub stacjonarnemu albo konsultacji specjalistycznej

zakończonej wskazaniem uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym jako niezbędnym

do kontynuacji leczenia.

5.

Osoby skierowane na turnus leczniczo-profilaktyczny mogą skorzystać z prawa do turnusu

leczniczo-profilaktycznego w trakcie pełnienia służby przez policjanta.

6.

Pełne koszty uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym policjanta oraz 50%

kosztów uczestnictwa pełnoletniego najbliższego członka rodziny pokrywa się z budżetu

państwa z części pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

7.

Skierowanie na badania, o których mowa w ust. 1, zawiera następujące dane policjanta

1)

imię i nazwisko;

2)

numer PESEL;

3)

miejsce zamieszkania;

4)

miejsce pełnienia służby;

5)

okres delegowania, miejsce, stanowisko i zakres zadań wykonanych podczas służby w

kontyngencie.

8.

Skierowanie na turnus leczniczo-profilaktyczny zawiera następujące dane

1)

policjanta

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL,

c)

miejsce zamieszkania,

d)

miejsce pełnienia służby;

2)

pełnoletniego najbliższego członka rodziny

a)

imię i nazwisko,

b)

datę urodzenia,

c)

stopień pokrewieństwa.

9.

Przepisy ust. 1-8 stosuje się odpowiednio do pracowników Policji, o których mowa w

art. 145c ust. 1.

10.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

organ właściwy do kierowania policjanta i pracownika Policji na badania, o których

mowa w ust. 1,

2)

zakres badań, o których mowa w ust. 1,

3)

podmiot właściwy do przeprowadzania badań, o których mowa w ust. 1,

4)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych po przeprowadzeniu badań, o których mowa w

ust. 1,

5)

tryb kierowania policjanta i pracownika Policji, wraz z pełnoletnim najbliższym członkiem

rodziny, na turnus leczniczo-profilaktyczny,

6)

podmiot kierujący na turnus leczniczo-profilaktyczny,

7)

ramowy program turnusu leczniczo-profilaktycznego,

8)

podmiot prowadzący turnus leczniczo-profilaktyczny,

9)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych w związku z kierowaniem na turnus leczniczo-profilaktyczny

- uwzględniając potrzeby policjanta i pracownika Policji wynikające z ich aktualnego

stanu zdrowia, w tym konieczność zapewnienia ich pełnej rekonwalescencji oraz umożliwienie

im dalszego leczenia lub rehabilitacji po zakończeniu pobytu na turnusie leczniczo-profilaktycznym.

”

.

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 147, 125, 235, 1091, 1608 i 1635) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 87 dodaje się art. 87a w brzmieniu

„

Art. 87a.

1.

Funkcjonariuszowi posiadającemu status weterana poszkodowanego przysługuje prawo do

corocznego dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 5 dni kalendarzowych.

2.

Prawo do urlopu, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje funkcjonariuszowi posiadającemu

status weterana poszkodowanego uprawnionemu do urlopu wypoczynkowego i urlopów dodatkowych,

z wyłączeniem urlopu dodatkowego z tytułu pełnienia służby w warunkach szczególnie

uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia, w wymiarze przekraczającym 30 dni kalendarzowych.

3.

Prawo do pierwszego urlopu, o którym mowa w ust. 1, powstaje z dniem, w którym decyzja

administracyjna o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego stała się ostateczna,

przy czym realizacja tego prawa może nastąpić nie wcześniej niż z dniem przedstawienia

przez funkcjonariusza tej decyzji przełożonemu właściwemu do spraw osobowych.

4.

Urlop, o którym mowa w ust. 1, wykorzystuje się w całości w roku kalendarzowym, w

którym funkcjonariusz ma do niego prawo, w terminie uzgodnionym z przełożonym funkcjonariusza.

”

;

2)

w art. 118 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane przed zwolnieniem ze służby urlopy wypoczynkowe

lub urlopy dodatkowe, z wyjątkiem urlopu, o którym mowa w art. 87a ust. 1, oraz rekompensatę

pieniężną w zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art. 37 ust. 2;

”

;

3)

w art. 147j

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku odniesienia ran, kontuzji, urazu psychicznego lub schorzenia przez funkcjonariusza,

o którym mowa w ust. 1, lub ze względu na jego stan psychofizyczny zgodnie ze wskazaniami lekarza

funkcjonariusz może być skierowany na bezpłatny turnus leczniczo-profilaktyczny wraz

z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny w rozumieniu art. 4 pkt 12 ustawy z dnia

19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1569 i 1726).

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2g w brzmieniu

„

2a.

Turnus leczniczo-profilaktyczny trwa 14 dni kalendarzowych i obejmuje działania leczniczo-rehabilitacyjne

i profilaktykę zdrowotną, w tym profilaktykę psychologiczną.

2b.

Udział funkcjonariusza w kolejnym turnusie leczniczo-profilaktycznym po pełnieniu

służby w tym samym kontyngencie może odbyć się pod warunkiem poddania się leczeniu

specjalistycznemu, ambulatoryjnemu lub stacjonarnemu albo konsultacji specjalistycznej

zakończonej wskazaniem uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym jako niezbędnym

do kontynuacji leczenia.

2c.

Osoby skierowane na turnus leczniczo-profilaktyczny mogą skorzystać z prawa do turnusu

leczniczo-profilaktycznego w trakcie pełnienia służby przez funkcjonariusza.

2d.

Pełne koszty uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym funkcjonariusza oraz

50% kosztów uczestnictwa pełnoletniego najbliższego członka rodziny pokrywa się z

budżetu państwa z części pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

2e.

Skierowanie na badania, o których mowa w ust. 1, zawiera następujące dane funkcjonariusza

1)

imię i nazwisko;

2)

numer PESEL;

3)

miejsce zamieszkania;

4)

miejsce pełnienia służby;

5)

okres delegowania, miejsce, stanowisko i zakres zadań planowanych lub wykonywanych

podczas służby w kontyngencie.

2f.

Skierowanie na turnus leczniczo-profilaktyczny zawiera następujące dane

1)

funkcjonariusza

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL,

c)

miejsce zamieszkania,

d)

miejsce pełnienia służby;

2)

pełnoletniego najbliższego członka rodziny

a)

imię i nazwisko,

b)

datę urodzenia,

c)

stopień pokrewieństwa.

2g.

Przepisy ust. 2-2f stosuje się odpowiednio do osób, o których mowa w art. 147f ust.

1.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

organ właściwy do kierowania funkcjonariusza na badania, o których mowa w ust. 1,

2)

zakres badań, o których mowa w ust. 1,

3)

podmiot właściwy do przeprowadzania badań, o których mowa w ust. 1,

4)

kalendarz obowiązujących szczepień, o których mowa w ust. 1,

5)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych po przeprowadzeniu badań, o których mowa w

ust. 1,

6)

tryb kierowania funkcjonariusza i osoby, o której mowa w art. 147f ust. 1, wraz z

pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny na turnus leczniczo-profilaktyczny,

7)

podmiot kierujący na turnus leczniczo-profilaktyczny,

8)

ramowy program turnusu leczniczo-profilaktycznego,

9)

podmiot prowadzący turnus leczniczo-profilaktyczny,

10)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych w związku z kierowaniem na turnus leczniczo-profilaktyczny

- uwzględniając potrzeby funkcjonariusza i osoby, o której mowa w art. 147f ust. 1,

wynikające z ich aktualnego stanu zdrowia, w tym konieczność zapewnienia ich pełnej

rekonwalescencji oraz umożliwienie im dalszego leczenia lub rehabilitacji po zakończeniu

pobytu na turnusie leczniczo-profilaktycznym.

”

.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, z późn. zm. w art. 21 w ust. 1

1)

pkt 87 otrzymuje brzmienie

„

87)

wartość świadczeń przysługujących na podstawie odrębnych przepisów dotyczących emerytów,

rencistów i weteranów poszkodowanych z tytułu abonamentowych opłat telewizyjnych i

radiowych;

”

;

2)

pkt 90a otrzymuje brzmienie

„

90a)

świadczenia, o których mowa w art. 19 ust. 2, art. 26-28, art. 29a i art. 36 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o

weteranach działań poza granicami państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1569 i 1726);

”

;

3)

po pkt 90b dodaje się pkt 90c w brzmieniu

„

90c)

świadczenia, o których mowa w art. 145ga ust. 2 i 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, w art. 147j ust. 2 i 2d ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, w art. 49i ust. 2 i 6 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej, w art. 9b ust. 1 i 5 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1510 oraz z 2019 r. poz. 1726), w art. 85b ust. 2 i 6 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

oraz Agencji Wywiadu, w art. 67 ust. 6 i 6d ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy

zawodowych, w art. 4a ust. 2 i 6 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby

Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego oraz w art. 144a ust. 2 i 6 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 828, 1091, 1635 i 1726);

”

.

1.

Funkcjonariusz pełniący służbę w jednostkach, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz

Służbie Wywiadu Wojskowego

(Dz. U. z 2019 r. poz. 687), po powrocie do kraju podlega bezpłatnym badaniom lekarskim i psychologicznym.

2.

W przypadku odniesienia ran, kontuzji, urazu psychicznego lub schorzenia przez funkcjonariusza,

o którym mowa w ust. 1, lub ze względu na jego stan psychofizyczny zgodnie ze wskazaniami lekarza

funkcjonariusz może być skierowany na bezpłatny turnus leczniczo-profilaktyczny wraz

z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny w rozumieniu art. 4 pkt 12 ustawy z dnia

19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1569 i 1726).

3.

Turnus leczniczo-profilaktyczny trwa 14 dni kalendarzowych i obejmuje działania leczniczo-rehabilitacyjne

i profilaktykę zdrowotną, w tym profilaktykę psychologiczną.

4.

Kolejny pobyt funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 1, na turnusie leczniczo-profilaktycznym

po tym samym uczestnictwie w działaniach poza granicami państwa może odbyć się pod

warunkiem poddania się leczeniu specjalistycznemu, ambulatoryjnemu lub stacjonarnemu

albo konsultacji specjalistycznej zakończonej wskazaniem uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym

jako niezbędnym do kontynuacji leczenia.

5.

Osoby skierowane na turnus leczniczo-profilaktyczny mogą skorzystać z prawa do turnusu

leczniczo-profilaktycznego w trakcie pełnienia służby przez funkcjonariusza.

6.

Pełne koszty uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym funkcjonariusza oraz

50% kosztów uczestnictwa pełnoletniego najbliższego członka rodziny pokrywa się z

budżetu państwa z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej.

7.

Skierowanie na badania, o których mowa w ust. 1, zawiera następujące dane funkcjonariusza

1)

imię i nazwisko;

2)

numer PESEL;

3)

miejsce zamieszkania;

4)

miejsce pełnienia służby;

5)

okres delegowania, miejsce, stanowisko i zakres zadań wykonywanych podczas realizacji

zadań wykonywanych poza granicami państwa.

8.

Skierowanie na turnus leczniczo-profilaktyczny zawiera następujące dane

1)

funkcjonariusza

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL,

c)

miejsce zamieszkania,

d)

miejsce pełnienia służby;

2)

pełnoletniego najbliższego członka rodziny

a)

imię i nazwisko,

b)

datę urodzenia,

c)

stopień pokrewieństwa.

9.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia

1)

organ właściwy do kierowania funkcjonariusza na badania, o których mowa w ust. 1,

2)

zakres badań, o których mowa w ust. 1,

3)

podmiot właściwy do przeprowadzania badań, o których mowa w ust. 1,

4)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych po przeprowadzeniu badań, o których mowa w

ust. 1,

5)

tryb kierowania funkcjonariusza wraz z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny na

turnus leczniczo-profilaktyczny,

6)

podmiot kierujący na turnus leczniczo-profilaktyczny,

7)

ramowy program turnusu leczniczo-profilaktycznego,

8)

podmiot prowadzący turnus leczniczo-profilaktyczny,

9)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych w związku z kierowaniem na turnus leczniczo-profilaktyczny

- uwzględniając potrzeby funkcjonariusza wynikające z jego aktualnego stanu zdrowia,

w tym konieczność zapewnienia pełnej rekonwalescencji oraz umożliwienie dalszego leczenia

lub rehabilitacji po zakończeniu pobytu na turnusie leczniczo-profilaktycznym.

W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1499 i 1635) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 49h dodaje się art. 49i w brzmieniu

„

Art. 49i.

1.

Strażak delegowany do pełnienia służby poza granicą państwa w grupie ratowniczej,

o której mowa w art. 49b ust. 1 pkt 1, po powrocie do kraju podlega bezpłatnym badaniom

lekarskim i psychologicznym.

2.

W przypadku odniesienia ran, kontuzji, urazu psychicznego lub schorzenia przez strażaka,

o którym mowa w ust. 1, lub ze względu na jego stan psychofizyczny zgodnie ze wskazaniami lekarza

strażak może być skierowany na bezpłatny turnus leczniczo-profilaktyczny wraz z pełnoletnim

najbliższym członkiem rodziny w rozumieniu art. 4 pkt 12 ustawy z dnia 19 sierpnia

2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1569 i 1726).

3.

Turnus leczniczo-profilaktyczny trwa 14 dni kalendarzowych i obejmuje działania leczniczo-rehabilitacyjne

i profilaktykę zdrowotną, w tym profilaktykę psychologiczną.

4.

Udział strażaka w kolejnym turnusie leczniczo-profilaktycznym po pełnieniu służby

w tej samej grupie ratowniczej może odbyć się pod warunkiem poddania się leczeniu

specjalistycznemu, ambulatoryjnemu lub stacjonarnemu albo konsultacji specjalistycznej

zakończonej wskazaniem uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym jako niezbędnym

do kontynuacji leczenia.

5.

Osoby skierowane na turnus leczniczo-profilaktyczny mogą skorzystać z prawa do turnusu

leczniczo-profilaktycznego w trakcie pełnienia służby przez strażaka.

6.

Pełne koszty uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym strażaka oraz 50% kosztów

uczestnictwa pełnoletniego najbliższego członka rodziny pokrywa się z budżetu państwa

z części pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

7.

Skierowanie na badania, o których mowa w ust. 1, zawiera następujące dane strażaka

1)

imię i nazwisko;

2)

numer PESEL;

3)

miejsce zamieszkania;

4)

miejsce pełnienia służby;

5)

okres delegowania, miejsce, stanowisko i zakres zadań wykonywanych podczas służby

w grupie ratowniczej.

8.

Skierowanie na turnus leczniczo-profilaktyczny zawiera następujące dane

1)

strażaka

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL,

c)

miejsce zamieszkania,

d)

miejsce pełnienia służby;

2)

pełnoletniego najbliższego członka rodziny

a)

imię i nazwisko,

b)

datę urodzenia,

c)

stopień pokrewieństwa.

9.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

organ właściwy do kierowania strażaka na badania, o których mowa w ust. 1,

2)

zakres badań, o których mowa w ust. 1,

3)

podmiot właściwy do przeprowadzania badań, o których mowa w ust. 1,

4)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych po przeprowadzeniu badań, o których mowa w

ust. 1,

5)

tryb kierowania strażaka wraz z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny na turnus

leczniczo-profilaktyczny,

6)

podmiot kierujący na turnus leczniczo-profilaktyczny,

7)

ramowy program turnusu leczniczo-profilaktycznego,

8)

podmiot prowadzący turnus leczniczo-profilaktyczny,

9)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych w związku z kierowaniem na turnus leczniczo-profilaktyczny

- uwzględniając potrzeby strażaka wynikające z jego aktualnego stanu zdrowia, w tym

konieczność zapewnienia pełnej rekonwalescencji oraz umożliwienie dalszego leczenia

lub rehabilitacji po zakończeniu pobytu na turnusie leczniczo-profilaktycznym.

”

;

2)

po art. 71a dodaje się art. 71aa w brzmieniu

„

Art. 71aa.

1.

Strażakowi posiadającemu status weterana poszkodowanego przysługuje prawo do corocznego

płatnego dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 5 dni.

2.

Prawo do urlopu, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje strażakowi posiadającemu

status weterana poszkodowanego uprawnionemu do urlopu wypoczynkowego i dodatkowych

urlopów wypoczynkowych, z wyłączeniem dodatkowego urlopu wypoczynkowego z tytułu pełnienia

służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, w wymiarze przekraczającym

26 dni.

3.

Prawo do pierwszego urlopu, o którym mowa w ust. 1, powstaje z dniem, w którym decyzja

administracyjna o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego stała się ostateczna,

przy czym realizacja tego prawa może nastąpić nie wcześniej niż z dniem przedstawienia

przez strażaka tej decyzji przełożonemu właściwemu do mianowania lub powołania.

4.

Urlop, o którym mowa w ust. 1, wykorzystuje się w całości w roku kalendarzowym, w

którym strażak ma do niego prawo, w terminie uzgodnionym z właściwym przełożonym.

5.

W zakresie trybu udzielania urlopów, w tym przełożonych właściwych w tych sprawach,

do urlopu, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy wydane na podstawie

art. 71h.

”

;

3)

w art. 71e

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Urlopów, o których mowa w art. 71, art. 71a, art. 71aa, art. 71c i art. 71d, udziela

się w dni, które są dla strażaka dniami służby lub dyżuru, z wyjątkiem dyżuru domowego,

o którym mowa w art. 35 ust. 8, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu służby,

w wymiarze godzinowym, odpowiadającym dobowemu wymiarowi jego czasu służby lub dyżuru

w danym dniu. Dzień urlopu odpowiada 8 godzinom służby lub dyżuru.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Do urlopów, o których mowa w art. 71, art. 71a i art. 71aa, w zakresie nieuregulowanym

niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

”

;

4)

w art. 98 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe, z wyjątkiem urlopu, o

którym mowa w art. 71aa;

”

.

W ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych

oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2019 r. poz. 289, 730 i 1635) w art. 29 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Pierwszeństwo do umieszczenia w domu emeryta wojskowego mają osoby, o których mowa

w ust. 1

1)

posiadające status weterana poszkodowanego albo

2)

szczególnie zasłużone z tytułu działalności na rzecz suwerennej i demokratycznej Rzeczypospolitej

Polskiej, albo

3)

odznaczone Orderem Wojennym Virtuti Militari lub Orderem Krzyża Wojskowego.

”

.

W ustawie z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2356) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 51

a)

w ust. 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

żołnierzowi, o którym mowa w art. 4 pkt 16 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami

państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1569 i 1726), lub osobie, o której mowa w art. 12 pkt 1 tej ustawy, posiadającym status weterana

działań poza granicami państwa lub weterana poszkodowanego w działaniach poza granicami

państwa przyznany decyzją Ministra Obrony Narodowej, zamieszkałym w miejscowości innej

niż miejscowość, w której położony jest internat lub kwatera internatowa, zwanymi

dalej „weteranem uprawnionym”, pod warunkiem zaspokojenia potrzeb żołnierzy, o których

mowa w pkt 1 i 2.

”

,

b)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu

„

1b.

W uzasadnionych przypadkach, weteran uprawniony może być zakwaterowany z opiekunem

lub najbliższym członkiem rodziny, o którym mowa w art. 4 pkt 12 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami

państwa.

”

,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Weteranowi uprawnionemu miejsce w internacie lub kwaterze internatowej przysługuje

przez czas nieprzekraczający łącznie trzech miesięcy w roku kalendarzowym z możliwością

przedłużenia o kolejny okres w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Przepisy art.

41 i art. 45 stosuje się odpowiednio.

”

;

2)

w art. 53 w ust. 5 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 i 7

w brzmieniu

„

6)

tryb wyrażania zgody na pobyt opiekuna lub najbliższego członka rodziny, o którym

mowa w art. 4 pkt 12 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami

państwa, wraz z weteranem uprawnionym oraz wzory dokumentów stanowiących podstawę ubiegania

się o zgodę;

7)

tryb wyrażania zgody na przedłużenie zakwaterowania, o którym mowa w art. 51 ust.

3a, w internacie lub kwaterze internatowej oraz wzory dokumentów stanowiących podstawę

ubiegania się o zgodę.

”

;

3)

art. 53b otrzymuje brzmienie

„

Art. 53b.

1.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji może, pod warunkiem zaspokojenia potrzeb żołnierzy,

o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, i w ramach posiadanych możliwości, wyrazić

zgodę na pobyt czasowy w internacie albo w kwaterze internatowej, odwiedzających żołnierza

członków rodziny, o których mowa w art. 26 ust. 3, oraz odwiedzających weterana uprawnionego

najbliższych członków rodziny, o których mowa w art. 4 pkt 12 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami

państwa. Pobyt członków rodziny żołnierza i najbliższych członków rodziny weterana uprawnionego

nie może przekroczyć łącznie 7 dni w miesiącu.

2.

Członkowie rodziny i najbliżsi członkowie rodziny, o których mowa w ust. 1, są obowiązani

uiszczać opłaty za korzystanie z internatu albo kwatery internatowej w pełnej wysokości

za zajmowaną powierzchnię użytkową. W przypadku gdy członek rodziny odwiedzający żołnierza

lub najbliższy członek rodziny odwiedzający weterana uprawnionego korzysta z powierzchni

przydzielonej żołnierzowi lub weteranowi uprawnionemu na podstawie skierowania, ponosi

opłatę w wysokości połowy kosztów, o których mowa w art. 53 ust. 4.

”

;

4)

po art. 53b dodaje się art. 53c w brzmieniu

„

Art. 53c.

Weteran uprawniony oraz jego opiekun lub najbliższy członek rodziny, o którym mowa

w art. 4 pkt 12 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami

państwa, są obowiązani uiszczać opłaty za korzystanie z internatu lub kwatery internatowej

w pełnej wysokości za zajmowaną powierzchnię użytkową.

”

.

W ustawie z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach

(Dz. U. z 2019 r. poz. 917) w art. 10 w ust. 3b w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w

brzmieniu

„

6)

weteranom i weteranom poszkodowanym.

”

.

W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej poza granicami państwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1510) po art. 9a dodaje się art. 9b w brzmieniu

„

Art. 9b.

1.

Pracownik wykonujący poza granicami państwa zadania, o których mowa w art. 2 pkt 1, w przypadku odniesienia ran, kontuzji, urazu psychicznego lub schorzenia

lub ze względu na jego stan psychofizyczny zgodnie ze wskazaniami lekarza - po powrocie

do kraju - może być skierowany na bezpłatny turnus leczniczo-profilaktyczny wraz z

pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny w rozumieniu art. 4 pkt 12 ustawy z dnia

19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1569 i 1726).

2.

Turnus leczniczo-profilaktyczny trwa 14 dni kalendarzowych i obejmuje działania leczniczo-rehabilitacyjne

i profilaktykę zdrowotną, w tym profilaktykę psychologiczną.

3.

Kolejny pobyt pracownika, o którym mowa w ust. 1, na turnusie leczniczo-profilaktycznym

po uczestnictwie w wykonywaniu tych samych zadań, o których mowa w art. 2 pkt 1, może

odbyć się pod warunkiem poddania się leczeniu specjalistycznemu, ambulatoryjnemu lub

stacjonarnemu albo konsultacji specjalistycznej zakończonej wskazaniem uczestnictwa

w turnusie leczniczo-profilaktycznym jako niezbędnym do kontynuacji leczenia.

4.

Osoby skierowane na turnus leczniczo-profilaktyczny mogą skorzystać z prawa do turnusu

leczniczo-profilaktycznego w czasie pozostawania w stosunku pracy w jednostkach organizacyjnych

podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych.

5.

Pełne koszty uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym pracownika oraz 50%

kosztów uczestnictwa pełnoletniego najbliższego członka rodziny pokrywa się z budżetu

państwa z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej.

6.

Koszty uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym pracownika oraz pełnoletniego

najbliższego członka rodziny są finansowane na podstawie umowy zawartej z kierownikiem

podmiotu prowadzącego turnus.

7.

Umowa jest zawierana z uwzględnieniem zasad wydatkowania środków publicznych określonych

w art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 869, 1622 i 1649) i określa w szczególności

1)

warunki i organizację turnusu leczniczo-profilaktycznego oraz liczbę uczestników;

2)

okres jej obowiązywania;

3)

kwotę zobowiązania i możliwość jej weryfikacji oraz zasady rozliczeń;

4)

zasady zwrotu środków finansowych i stosowania kar umownych w przypadku niewłaściwego

wykonania umowy;

5)

sposób i tryb kontroli wykonania umowy.

8.

Skierowanie na turnus leczniczo-profilaktyczny zawiera następujące dane

1)

pracownika

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL,

c)

miejsce zamieszkania,

d)

miejsce zatrudnienia,

e)

numer telefonu kontaktowego;

2)

pełnoletniego najbliższego członka rodziny

a)

imię i nazwisko,

b)

datę urodzenia,

c)

stopień pokrewieństwa.

9.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb kierowania pracownika wraz z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny na turnus

leczniczo-profilaktyczny,

2)

podmiot kierujący na turnus leczniczo-profilaktyczny,

3)

ramowy program turnusu leczniczo-profilaktycznego,

4)

podmiot prowadzący turnus leczniczo-profilaktyczny,

5)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych w związku z kierowaniem na turnus leczniczo-profilaktyczny

- uwzględniając potrzeby pracownika wynikające z jego aktualnego stanu zdrowia i stanu

psychofizycznego, w tym konieczność zapewnienia pełnej rekonwalescencji oraz umożliwienie

dalszego leczenia lub rehabilitacji po zakończeniu pobytu na turnusie leczniczo-profilaktycznym.

”

.

1.

Pracownik wykonujący poza granicami państwa zadania, o których mowa w art. 2 pkt 1, w przypadku odniesienia ran, kontuzji, urazu psychicznego lub schorzenia

lub ze względu na jego stan psychofizyczny zgodnie ze wskazaniami lekarza - po powrocie

do kraju - może być skierowany na bezpłatny turnus leczniczo-profilaktyczny wraz z

pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny w rozumieniu art. 4 pkt 12 ustawy z dnia

19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1569 i 1726).

2.

Turnus leczniczo-profilaktyczny trwa 14 dni kalendarzowych i obejmuje działania leczniczo-rehabilitacyjne

i profilaktykę zdrowotną, w tym profilaktykę psychologiczną.

3.

Kolejny pobyt pracownika, o którym mowa w ust. 1, na turnusie leczniczo-profilaktycznym

po uczestnictwie w wykonywaniu tych samych zadań, o których mowa w art. 2 pkt 1, może

odbyć się pod warunkiem poddania się leczeniu specjalistycznemu, ambulatoryjnemu lub

stacjonarnemu albo konsultacji specjalistycznej zakończonej wskazaniem uczestnictwa

w turnusie leczniczo-profilaktycznym jako niezbędnym do kontynuacji leczenia.

4.

Osoby skierowane na turnus leczniczo-profilaktyczny mogą skorzystać z prawa do turnusu

leczniczo-profilaktycznego w czasie pozostawania w stosunku pracy w jednostkach organizacyjnych

podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych.

5.

Pełne koszty uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym pracownika oraz 50%

kosztów uczestnictwa pełnoletniego najbliższego członka rodziny pokrywa się z budżetu

państwa z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej.

6.

Koszty uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym pracownika oraz pełnoletniego

najbliższego członka rodziny są finansowane na podstawie umowy zawartej z kierownikiem

podmiotu prowadzącego turnus.

7.

Umowa jest zawierana z uwzględnieniem zasad wydatkowania środków publicznych określonych

w art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 869, 1622 i 1649) i określa w szczególności

1)

warunki i organizację turnusu leczniczo-profilaktycznego oraz liczbę uczestników;

2)

okres jej obowiązywania;

3)

kwotę zobowiązania i możliwość jej weryfikacji oraz zasady rozliczeń;

4)

zasady zwrotu środków finansowych i stosowania kar umownych w przypadku niewłaściwego

wykonania umowy;

5)

sposób i tryb kontroli wykonania umowy.

8.

Skierowanie na turnus leczniczo-profilaktyczny zawiera następujące dane

1)

pracownika

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL,

c)

miejsce zamieszkania,

d)

miejsce zatrudnienia,

e)

numer telefonu kontaktowego;

2)

pełnoletniego najbliższego członka rodziny

a)

imię i nazwisko,

b)

datę urodzenia,

c)

stopień pokrewieństwa.

9.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb kierowania pracownika wraz z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny na turnus

leczniczo-profilaktyczny,

2)

podmiot kierujący na turnus leczniczo-profilaktyczny,

3)

ramowy program turnusu leczniczo-profilaktycznego,

4)

podmiot prowadzący turnus leczniczo-profilaktyczny,

5)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych w związku z kierowaniem na turnus leczniczo-profilaktyczny

- uwzględniając potrzeby pracownika wynikające z jego aktualnego stanu zdrowia i stanu

psychofizycznego, w tym konieczność zapewnienia pełnej rekonwalescencji oraz umożliwienie

dalszego leczenia lub rehabilitacji po zakończeniu pobytu na turnusie leczniczo-profilaktycznym.

W ustawie z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji

Wywiadu

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2387, 2245 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 53, 125 i 1091) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 85a dodaje się art. 85b w brzmieniu

„

Art. 85b.

1.

Funkcjonariusz, o którym mowa w art. 85a ust. 1, po powrocie do kraju podlega bezpłatnym

badaniom lekarskim i psychologicznym.

2.

W przypadku odniesienia ran, kontuzji, urazu psychicznego lub schorzenia przez funkcjonariusza,

o którym mowa w ust. 1, lub ze względu na jego stan psychofizyczny zgodnie ze wskazaniami lekarza

funkcjonariusz może być skierowany na bezpłatny turnus leczniczo-profilaktyczny wraz

z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny w rozumieniu w art. 4 pkt 12 ustawy z

dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1569 i 1726).

3.

Turnus leczniczo-profilaktyczny trwa 14 dni kalendarzowych i obejmuje działania leczniczo-rehabilitacyjne

i profilaktykę zdrowotną, w tym profilaktykę psychologiczną.

4.

Kolejny pobyt funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 1, na turnusie leczniczo-profilaktycznym

po tym samym uczestnictwie w zadaniach ochronnych wykonywanych poza granicami państwa

może odbyć się pod warunkiem poddania się leczeniu specjalistycznemu, ambulatoryjnemu

lub stacjonarnemu albo konsultacji specjalistycznej zakończonej wskazaniem uczestnictwa

w turnusie leczniczo-profilaktycznym jako niezbędnym do kontynuacji leczenia.

5.

Osoby skierowane na turnus leczniczo-profilaktyczny mogą skorzystać z prawa do turnusu

leczniczo-profilaktycznego w trakcie pełnienia służby przez funkcjonariusza.

6.

Pełne koszty uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym funkcjonariusza oraz

50% kosztów uczestnictwa pełnoletniego najbliższego członka rodziny pokrywa się z

budżetu państwa, z części pozostającej w dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

albo Szefa Agencji Wywiadu.

7.

Skierowanie na badania, o których mowa w ust. 1, zawiera następujące dane funkcjonariusza

1)

imię i nazwisko;

2)

numer PESEL;

3)

miejsce zamieszkania;

4)

miejsce pełnienia służby;

5)

okres delegowania, miejsce, stanowisko i zakres zadań wykonywanych podczas realizacji

zadań ochronnych wykonywanych poza granicami państwa.

8.

Skierowanie na turnus leczniczo-profilaktyczny zawiera następujące dane

1)

funkcjonariusza

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL,

c)

miejsce zamieszkania,

d)

miejsce pełnienia służby;

2)

pełnoletniego najbliższego członka rodziny

a)

imię i nazwisko,

b)

datę urodzenia,

c)

stopień pokrewieństwa.

9.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

organ właściwy do kierowania funkcjonariusza na badania, o których mowa w ust. 1,

2)

zakres badań, o których mowa w ust. 1,

3)

podmiot właściwy do przeprowadzania badań, o których mowa w ust. 1,

4)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych po przeprowadzeniu badań, o których mowa w

ust. 1,

5)

tryb kierowania funkcjonariusza wraz z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny na

turnus leczniczo-profilaktyczny,

6)

podmiot kierujący na turnus leczniczo-profilaktyczny,

7)

ramowy program turnusu leczniczo-profilaktycznego,

8)

podmiot prowadzący turnus leczniczo-profilaktyczny,

9)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych w związku z kierowaniem na turnus leczniczo-profilaktyczny

- uwzględniając potrzeby funkcjonariusza wynikające z jego aktualnego stanu zdrowia,

w tym konieczność zapewnienia pełnej rekonwalescencji oraz umożliwienie dalszego leczenia

lub rehabilitacji po zakończeniu pobytu na turnusie leczniczo-profilaktycznym.

”

;

2)

po art. 98 dodaje się art. 98a w brzmieniu

„

Art. 98a.

1.

Funkcjonariuszowi posiadającemu status weterana poszkodowanego przysługuje prawo do

corocznego płatnego dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 5 dni roboczych.

2.

Prawo do urlopu, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje funkcjonariuszowi posiadającemu

status weterana poszkodowanego uprawnionemu do urlopu wypoczynkowego i urlopów dodatkowych,

z wyłączeniem urlopu dodatkowego z tytułu pełnienia służby w warunkach szczególnie

uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia, w wymiarze przekraczającym 26 dni roboczych.

3.

Prawo do pierwszego urlopu, o którym mowa w ust. 1, powstaje z dniem, w którym decyzja

administracyjna o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego stała się ostateczna,

przy czym realizacja tego prawa może nastąpić nie wcześniej niż z dniem przedstawienia

przez funkcjonariusza tej decyzji Szefowi właściwej Agencji.

4.

Urlop, o którym mowa w ust. 1, wykorzystuje się w całości w roku kalendarzowym, w

którym funkcjonariusz ma do niego prawo, w terminie uzgodnionym z przełożonym funkcjonariusza.

”

;

3)

w art. 100 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

tryb udzielania urlopów, o których mowa w art. 95 ust. 1, art. 97 ust. 1 i 2, art.

98 oraz art. 98a ust. 1, a także przełożonych właściwych w sprawach tych urlopów,

”

;

4)

w art. 128 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby

oraz za urlopy zaległe, z wyjątkiem urlopu, o którym mowa w art. 98a ust. 1;

”

.

W ustawie z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 330 i 730) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 62 po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1d w brzmieniu

„

1a.

Żołnierz zawodowy posiadający status weterana poszkodowanego otrzymuje corocznie dodatkowy

urlop wypoczynkowy w wymiarze pięciu dni roboczych.

1b.

Urlop, o którym mowa w ust. 1a, nie przysługuje żołnierzowi zawodowemu posiadającemu

status weterana poszkodowanego uprawnionemu do urlopu wypoczynkowego i dodatkowych

urlopów wypoczynkowych, z wyłączeniem dodatkowego urlopu z tytułu szkodliwych dla

zdrowia warunków służby, w wymiarze przekraczającym dwadzieścia sześć dni roboczych.

1c.

Prawo do pierwszego dodatkowego urlopu, o którym mowa w ust. 1a, powstaje z dniem,

w którym decyzja administracyjna o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego stała

się ostateczna, przy czym realizacja tego prawa może nastąpić nie wcześniej niż z

dniem przedstawienia przez żołnierza zawodowego tej decyzji dowódcy jednostki wojskowej.

1d.

Urlop, o którym mowa w ust. 1a, wykorzystuje się w całości w roku kalendarzowym, w

którym żołnierz zawodowy ma do niego prawo, w terminie uzgodnionym z dowódcą jednostki

wojskowej, jeżeli nie został ujęty w planie urlopów, o którym mowa w ust. 10.

”

;

2)

w art. 67

a)

po ust. 4f dodaje się ust. 4g w brzmieniu

„

4g.

Umowa, o której mowa w ust. 4f, jest zawierana z uwzględnieniem zasad wydatkowania

środków publicznych określonych w art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 869, 1622 i 1649) i określa w szczególności

1)

liczbę żołnierzy, którym pobrano materiał genetyczny;

2)

okres jej obowiązywania;

3)

kwotę zobowiązania i możliwość jej weryfikacji oraz zasady rozliczeń;

4)

zasady zwrotu środków finansowych i stosowania kar umownych w przypadku niewłaściwego

wykonania umowy;

5)

sposób i tryb kontroli wykonania umowy.

”

,

b)

ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie

„

5.

Żołnierze zawodowi powracający do kraju po zakończeniu służby poza granicami państwa

podlegają bezpłatnym badaniom lekarskim i psychologicznym.

6.

W przypadku odniesienia ran, kontuzji, urazu psychicznego lub schorzenia przez żołnierza

zawodowego, o którym mowa w ust. 5, lub ze względu na jego stan psychofizyczny zgodnie ze wskazaniami lekarza

żołnierz zawodowy może być skierowany na bezpłatny turnus leczniczo-profilaktyczny

wraz z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny w rozumieniu art. 4 pkt 12 ustawy

z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1569 i 1726).

”

,

c)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a-6h w brzmieniu

„

6a.

Turnus leczniczo-profilaktyczny trwa 14 dni kalendarzowych i obejmuje działania leczniczo-rehabilitacyjne

i profilaktykę zdrowotną, w tym profilaktykę psychologiczną.

6b.

Kolejny pobyt żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 5, na turnusie leczniczo-profilaktycznym

po tym samym pełnieniu służby wojskowej poza granicami państwa może odbyć się pod

warunkiem poddania się leczeniu specjalistycznemu, ambulatoryjnemu lub stacjonarnemu

albo konsultacji specjalistycznej zakończonej wskazaniem uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym

jako niezbędnym do kontynuacji leczenia.

6c.

Osoby skierowane na turnus leczniczo-profilaktyczny mogą skorzystać z prawa do turnusu

leczniczo-profilaktycznego w trakcie pełnienia służby przez żołnierza zawodowego.

6d.

Pełne koszty uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym żołnierza zawodowego

oraz 50% kosztów uczestnictwa pełnoletniego najbliższego członka rodziny pokrywa się

z budżetu państwa z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej.

6e.

Skierowanie na badania, o których mowa w ust. 5, zawiera następujące dane żołnierza

zawodowego

1)

imię i nazwisko;

2)

numer PESEL;

3)

adres zamieszkania i do korespondencji;

4)

miejsce pełnienia służby;

5)

okres delegowania, miejsce, stanowisko i zakres zadań wykonywanych podczas pełnienia

służby wojskowej poza granicami państwa.

6f.

Skierowanie na turnus leczniczo-profilaktyczny zawiera następujące dane

1)

żołnierza zawodowego

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL,

c)

adres zamieszkania i do korespondencji,

d)

miejsce pełnienia służby,

e)

numer telefonu kontaktowego;

2)

pełnoletniego najbliższego członka rodziny

a)

imię i nazwisko,

b)

datę urodzenia,

c)

stopień pokrewieństwa.

6g.

Koszty udziału w turnusie leczniczo-profilaktycznym żołnierza zawodowego oraz najbliższego

członka rodziny są finansowane na podstawie umowy zawartej z kierownikiem podmiotu

prowadzącego turnus.

6h.

Umowa, o której mowa w ust. 6g, jest zawierana z uwzględnieniem zasad wydatkowania

środków publicznych określonych w art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych i określa w szczególności

1)

warunki oraz organizację turnusu leczniczo-profilaktycznego oraz liczbę uczestników;

2)

okres jej obowiązywania;

3)

kwotę zobowiązania i możliwość jej weryfikacji oraz zasady rozliczeń;

4)

zasady zwrotu środków finansowych i stosowania kar umownych w przypadku niewłaściwego

wykonania umowy;

5)

sposób i tryb kontroli wykonania umowy.

”

,

d)

w ust. 7

-

pkt 2a otrzymuje brzmienie

„

2a)

tryb kierowania żołnierzy zawodowych na badania, o których mowa w ust. 4a, oraz sposób

pobierania, przechowywania i niszczenia materiału genetycznego, uwzględniając sprawność

postępowania;

”

,

-

pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4)

wykaz zalecanych szczepień ochronnych przed wyjazdem do pełnienia służby poza granicami

państwa, miejsca wykonywania takich szczepień oraz sposób ich dokumentowania, uwzględniając

zagrożenia epidemiologiczne charakterystyczne dla miejsca pełnienia służby poza granicami

państwa;

5)

tryb kierowania żołnierzy zawodowych wraz z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny

na turnus leczniczo-profilaktyczny, a także ramowy program tego turnusu, podmiot kierujący

na turnus leczniczo-profilaktyczny, podmiot prowadzący turnus leczniczo-profilaktyczny,

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych w związku ze skierowaniem na turnus leczniczo-profilaktyczny,

uwzględniając potrzeby żołnierzy zawodowych wynikające z ich aktualnego stanu zdrowia

i stanu psychofizycznego, w tym konieczność zapewnienia pełnej rekonwalescencji żołnierzy

zawodowych oraz umożliwienie dalszego leczenia lub rehabilitacji po zakończeniu pobytu

na turnusie leczniczo-profilaktycznym;

”

;

3)

w art. 95 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy, w tym za dodatkowy urlop wypoczynkowy,

z wyjątkiem urlopu, o którym mowa w art. 62 ust. 1a, niewykorzystany w roku zwolnienia

ze służby oraz za lata poprzednie;

”

.

1.

W celu zaspokajania dodatkowych potrzeb zdrowotnych osób, o których mowa w art. 42

ust. 1, 1a i 2, uwzględniając w szczególności stan dostępności do świadczeń opieki

zdrowotnej, odpowiednio Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych,

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szef Agencji Wywiadu, w zakresie posiadanych

środków, mogą dofinansować z budżetu państwa z części, których są dysponentami, świadczenia

gwarantowane.

2.

Zakres dodatkowych potrzeb zdrowotnych ustala się z uwzględnieniem

1)

opinii konsultanta z danej dziedziny medycyny, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia

(Dz. U. z 2019 r. poz. 886) - w odniesieniu do Ministra Obrony Narodowej;

2)

opinii konsultanta z danej dziedziny medycyny, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia - w odniesieniu do ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Szefa Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego albo Szefa Agencji Wywiadu.

3.

W przypadku gdy konsultant, o którym mowa w ust. 2, nie został powołany, zasięga się

opinii właściwego konsultanta krajowego z danej lub pokrewnej dziedziny medycyny,

farmacji oraz innych dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia.

4.

Świadczenia gwarantowane, o których mowa w ust. 1, podlegają dofinansowaniu na podstawie

umowy zawartej między odpowiednio Ministrem Obrony Narodowej albo ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych a świadczeniodawcą, dla którego są oni podmiotami tworzącymi,

albo zawartej między odpowiednio Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefem

Agencji Wywiadu a świadczeniodawcą, dla którego podmiotem tworzącym jest Minister

Obrony Narodowej lub minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z tymi

ministrami. Przy wyborze świadczeniodawców stosuje się przesłanki, o których mowa

w ust. 1. Do zawarcia tej umowy nie stosuje się przepisów o zamówieniach publicznych.

5.

Umowa określa w szczególności

1)

rodzaj, zakres i liczbę udzielanych świadczeń gwarantowanych, warunki oraz organizację

udzielania tych świadczeń;

2)

okres jej obowiązywania;

3)

kwotę zobowiązania i możliwość jej weryfikacji oraz zasady rozliczeń, z uwzględnieniem

taryfy świadczeń, w przypadku jej ustalenia;

4)

zasady zwrotu środków finansowych i stosowania kar umownych w przypadku niewłaściwego

wykonania umowy;

5)

sposób i tryb kontroli wykonania umowy.

6.

W przypadku gdy świadczeniodawca jest stroną umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

zawartej z Funduszem, umowa, o której mowa w ust. 4, może obejmować wyłącznie świadczenia

gwarantowane udzielane ponad cenę jednostkową dedykowaną do rozliczenia świadczenia

w poszczególnych zakresach świadczeń.

7.

O zawarciu umowy, o której mowa w ust. 4, świadczeniodawca będący równocześnie stroną

umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawartej z Funduszem jest obowiązany

poinformować właściwego miejscowo dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu. Świadczeniodawca

jest obowiązany przesyłać do wiadomości tego oddziału w terminie do 20. dnia każdego

miesiąca, za miesiąc poprzedni, kopię dokumentów rozliczeniowych przedstawianych odpowiednio

Ministrowi Obrony Narodowej, ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, Szefowi

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefowi Agencji Wywiadu.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1373, 1394, 1590 i 1694) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 11 dodaje się art. 11a w brzmieniu

„

Art. 11a.

1.

W celu zaspokajania dodatkowych potrzeb zdrowotnych osób, o których mowa w art. 42

ust. 1, 1a i 2, uwzględniając w szczególności stan dostępności do świadczeń opieki

zdrowotnej, odpowiednio Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych,

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szef Agencji Wywiadu, w zakresie posiadanych

środków, mogą dofinansować z budżetu państwa z części, których są dysponentami, świadczenia

gwarantowane.

2.

Zakres dodatkowych potrzeb zdrowotnych ustala się z uwzględnieniem

1)

opinii konsultanta z danej dziedziny medycyny, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia

(Dz. U. z 2019 r. poz. 886) - w odniesieniu do Ministra Obrony Narodowej;

2)

opinii konsultanta z danej dziedziny medycyny, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia - w odniesieniu do ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Szefa Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego albo Szefa Agencji Wywiadu.

3.

W przypadku gdy konsultant, o którym mowa w ust. 2, nie został powołany, zasięga się

opinii właściwego konsultanta krajowego z danej lub pokrewnej dziedziny medycyny,

farmacji oraz innych dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia.

4.

Świadczenia gwarantowane, o których mowa w ust. 1, podlegają dofinansowaniu na podstawie

umowy zawartej między odpowiednio Ministrem Obrony Narodowej albo ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych a świadczeniodawcą, dla którego są oni podmiotami tworzącymi,

albo zawartej między odpowiednio Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefem

Agencji Wywiadu a świadczeniodawcą, dla którego podmiotem tworzącym jest Minister

Obrony Narodowej lub minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z tymi

ministrami. Przy wyborze świadczeniodawców stosuje się przesłanki, o których mowa

w ust. 1. Do zawarcia tej umowy nie stosuje się przepisów o zamówieniach publicznych.

5.

Umowa określa w szczególności

1)

rodzaj, zakres i liczbę udzielanych świadczeń gwarantowanych, warunki oraz organizację

udzielania tych świadczeń;

2)

okres jej obowiązywania;

3)

kwotę zobowiązania i możliwość jej weryfikacji oraz zasady rozliczeń, z uwzględnieniem

taryfy świadczeń, w przypadku jej ustalenia;

4)

zasady zwrotu środków finansowych i stosowania kar umownych w przypadku niewłaściwego

wykonania umowy;

5)

sposób i tryb kontroli wykonania umowy.

6.

W przypadku gdy świadczeniodawca jest stroną umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

zawartej z Funduszem, umowa, o której mowa w ust. 4, może obejmować wyłącznie świadczenia

gwarantowane udzielane ponad cenę jednostkową dedykowaną do rozliczenia świadczenia

w poszczególnych zakresach świadczeń.

7.

O zawarciu umowy, o której mowa w ust. 4, świadczeniodawca będący równocześnie stroną

umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawartej z Funduszem jest obowiązany

poinformować właściwego miejscowo dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu. Świadczeniodawca

jest obowiązany przesyłać do wiadomości tego oddziału w terminie do 20. dnia każdego

miesiąca, za miesiąc poprzedni, kopię dokumentów rozliczeniowych przedstawianych odpowiednio

Ministrowi Obrony Narodowej, ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, Szefowi

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefowi Agencji Wywiadu.

”

;

2)

w art. 42

a)

ust. 1a i 2 otrzymują brzmienie

„

1a.

Świadczenia opieki zdrowotnej niezakwalifikowane jako świadczenia gwarantowane oraz

odpłatne świadczenia opieki zdrowotnej udzielane weteranom poszkodowanym w zakresie

leczenia urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa

oraz weteranom poszkodowanym, których ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi

co najmniej 30%, pokrywa się z budżetu państwa z części, której dysponentem jest odpowiednio

Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych, Szef Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego albo Szef Agencji Wywiadu.

2.

Świadczenia opieki zdrowotnej niezakwalifikowane jako świadczenia gwarantowane, odpłatne

świadczenia opieki zdrowotnej udzielane

1)

funkcjonariuszom Policji, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa,

strażakom Państwowej Straży Pożarnej, a także pracownikom tych służb, po ich zwolnieniu

ze służby lub ustaniu umowy o pracę, a także

2)

funkcjonariuszom Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu po ich zwolnieniu

ze służby

- w związku z urazami nabytymi podczas wykonywania zadań poza granicami państwa, pokrywa

się z budżetu państwa z części, której dysponentem jest odpowiednio minister właściwy

do spraw wewnętrznych, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szef Agencji

Wywiadu.

”

,

b)

w ust. 2a pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

szczegółowe warunki otrzymywania świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w ust.

1, 1a i 2;

”

;

3)

w art. 46

a)

w ust. 1 w pkt 7 dodaje się przecinek i dodaje się pkt 8 w brzmieniu

„

8)

weteranami poszkodowanymi, których ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi

co najmniej 30%

”

,

b)

dodaje się ust. 7-9 w brzmieniu

„

7.

Leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego objęte decyzją o refundacji

przysługujące bezpłatnie osobom, o których mowa w ust. 1 pkt 8, są dofinansowywane

z budżetu państwa w części stanowiącej odpłatność świadczeniobiorcy, o której mowa

w art. 6 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o refundacji, obejmującej kwotę do wysokości limitu

finansowania. Kwota stanowiąca różnicę między ceną detaliczną danego leku, środka

spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego a wysokością limitu finansowania

podlega dofinansowaniu ze środków budżetu państwa z części pozostającej w dyspozycji

odpowiednio Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych,

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefa Agencji Wywiadu.

8.

Leki o kategorii dostępności Rp lub Rpz nieobjęte decyzją o refundacji przysługujące

bezpłatnie osobom, o których mowa w ust. 1 pkt 8, są dofinansowywane ze środków budżetu

państwa z części pozostającej w dyspozycji odpowiednio Ministra Obrony Narodowej,

ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

albo Szefa Agencji Wywiadu.

9.

Prezes Rady Ministrów, Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych,

każdy w swoim zakresie, określi, w drodze rozporządzenia, tryb ubiegania się o dofinansowanie

kosztów związanych z zaopatrzeniem w leki oraz środki spożywcze określone w ust. 7

i 8 dla osób określonych w ust. 1 pkt 8, oraz sposób tego dofinansowania, uwzględniając

zapewnienie sprawności postępowania w tych sprawach oraz adekwatność udzielanego dofinansowania

do ceny leku oraz środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego.

”

;

4)

w art. 47 ust. 2a otrzymuje brzmienie

„

2a.

Weteranowi poszkodowanemu w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania

zadań poza granicami państwa oraz weteranowi poszkodowanemu, których ustalony procentowy

uszczerbek na zdrowiu wynosi co najmniej 30%, przysługuje prawo do bezpłatnych wyrobów

medycznych na zlecenie osoby uprawnionej, o której mowa w art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji,

do wysokości limitu finansowania ze środków publicznych określonego w przepisach wydanych

na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji.

”

;

5)

w art. 47b ust. 1 i 1a otrzymują brzmienie

„

1.

Uprawniony żołnierz lub pracownik korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej, o których

mowa w art. 11a, art. 24a, art. 44 ust. 1a, art. 47 ust. 2 oraz art. 57 ust. 2 pkt

12, na podstawie dokumentu potwierdzającego przysługujące uprawnienia.

1a.

Weteran poszkodowany korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art.

11a, art. 24b, art. 24c, art. 44 ust. 1c, art. 46 ust. 1 pkt 8, art. 47 ust. 2a i

2b oraz art. 57 ust. 2 pkt 13, na podstawie dokumentu potwierdzającego przysługujące

uprawnienia.

”

;

6)

w art. 47c ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prawo do korzystania poza kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej oraz z usług

farmaceutycznych udzielanych w aptekach mają

1)

kobiety w ciąży;

2)

świadczeniobiorcy, o których mowa w art. 47 ust. 1a i 1b;

3)

osoby, o których mowa w art. 43 ust. 1;

4)

inwalidzi wojenni i wojskowi;

5)

żołnierze zastępczej służby wojskowej;

6)

cywilne niewidome ofiary działań wojennych;

7)

kombatanci;

8)

działacze opozycji antykomunistycznej i osoby represjonowane z powodów politycznych;

9)

osoby deportowane do pracy przymusowej;

10)

uprawnieni żołnierze lub pracownicy, których ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu

wynosi co najmniej 30%;

11)

weterani poszkodowani, których ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi co

najmniej 30%.

”

;

7)

w art. 57 w ust. 2 pkt 12 i 13 otrzymują brzmienie

„

12)

dla uprawnionego żołnierza lub pracownika, w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych

podczas wykonywania zadań poza granicami państwa, oraz uprawnionego żołnierza lub

pracownika, którego ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi co najmniej 30%;

13)

dla weterana poszkodowanego, w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych podczas

wykonywania zadań poza granicami państwa, oraz dla weterana poszkodowanego, których

ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi co najmniej 30%;

”

;

8)

w art. 97 w ust. 3 pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

monitorowanie i koordynowanie realizacji uprawnień wynikających z art. 24a-24c, art.

44 ust. 1a-1c, art. 46 ust. 7-9, art. 47 ust. 2 i 2a, art. 47c oraz art. 57 ust. 2

pkt 10, 12 i 13;

”

;

9)

w art. 188

a)

w ust. 1 po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu

„

8a)

monitorowania realizacji indywidualnego prawa do świadczeń opieki zdrowotnej weteranów

poszkodowanych;

”

,

b)

w ust. 4 pkt 15 otrzymuje brzmienie

„

15)

rodzaj uprawnień oraz numer i termin ważności dokumentu potwierdzającego uprawnienia

osób, o których mowa w art. 43 ust. 1, art. 44 ust. 1-1c, art. 45 ust. 1, art. 46

ust. 1, art. 47, art. 47b ust. 1 i 1a oraz art. 47c, a także osób posiadających na

podstawie odrębnych przepisów szersze uprawnienia do świadczeń opieki zdrowotnej niż

wynikające z ustawy;

”

;

10)

po art. 188d dodaje się art. 188da w brzmieniu

„

Art. 188da.

1.

Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych, Szef Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Szef Agencji Wywiadu, każdy w swoim zakresie, w celu realizacji zadań,

o których mowa w art. 11a, art. 42, art. 44, art. 46 i art. 47, mają prawo do przetwarzania

danych dotyczących

1)

osób, o których mowa w art. 5 pkt 44a i 44b, które korzystają lub ubiegają się o skorzystanie

z uprawnień przysługujących im na podstawie ustawy, obejmujących

a)

nazwisko i imię (imiona),

b)

datę urodzenia i zgonu,

c)

płeć,

d)

obywatelstwo,

e)

numer PESEL,

f)

serię i numer dowodu osobistego, paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość

- w przypadku osób, które nie mają nadanego numeru PESEL,

g)

adres zamieszkania, adres do korespondencji i numer telefonu,

h)

informacje o zakresie, rodzaju, wartości świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych na

podstawie umowy, o której mowa w art. 11a ust. 4, lub dofinansowanych na podstawie

art. 42 ust. 1-2, art. 44 ust. 1b, art. 46 ust. 7 i 8 lub art. 47 ust. 2b oraz przyczynie

ich udzielenia,

i)

informacje o stanie zdrowia,

j)

informacje o udzielonych świadczeniach opieki zdrowotnej, procedurach i technologiach

medycznych,

k)

informacje o korzystaniu z uprawnień określonych w art. 11a ust. 1, art. 24a-24c,

art. 44 ust. 1a-1c, art. 46 ust. 1 pkt 8, art. 47 ust. 2-2b oraz art. 57 ust. 2 pkt

12 i 13,

l)

informacje o rodzaju i ilości leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia

żywieniowego i wyrobów medycznych zakupionych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

m)

dane wynikające z dokumentu uprawniającego do korzystania ze świadczeń, o którym mowa

w art. 47b ust. 1 i 1a,

n)

wysokość orzeczonego procentowego uszczerbku na zdrowiu,

o)

informacje dotyczące urazów lub chorób powstałych w związku z udziałem w działaniach

poza granicami państwa i skutków zdrowotnych tych urazów i chorób,

p)

informacje dotyczące urazów lub chorób, w związku z którymi są udzielane świadczenia

opieki zdrowotnej, w przypadku gdy ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi

co najmniej 30%, oraz skutków zdrowotnych tych urazów i chorób;

2)

świadczeniodawców udzielających świadczeń opieki zdrowotnej dla osób, o których mowa

w pkt 1, w zakresie, o którym mowa w art. 188a i art. 188b.

2.

Organy, o których mowa w ust. 1, są uprawnione do nieodpłatnego udostępniania danych,

o których mowa w ust. 1, Funduszowi, świadczeniodawcom, konsultantom z danej dziedziny

medycyny oraz innym podmiotom, które uczestniczą w realizacji uprawnień wynikających

z ustawy.

3.

Podmioty uczestniczące w realizacji uprawnień wynikających z ustawy mają prawo do

przetwarzania danych osobowych, o których mowa w ust. 1, w celu realizacji tych uprawnień.

”

.

W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego

oraz Służby Wywiadu Wojskowego

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1529) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu

„

Art. 4a.

1.

Funkcjonariusz pełniący służbę w jednostkach, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz

Służbie Wywiadu Wojskowego

(Dz. U. z 2019 r. poz. 687), po powrocie do kraju podlega bezpłatnym badaniom lekarskim i psychologicznym.

2.

W przypadku odniesienia ran, kontuzji, urazu psychicznego lub schorzenia przez funkcjonariusza,

o którym mowa w ust. 1, lub ze względu na jego stan psychofizyczny zgodnie ze wskazaniami lekarza

funkcjonariusz może być skierowany na bezpłatny turnus leczniczo-profilaktyczny wraz

z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny w rozumieniu art. 4 pkt 12 ustawy z dnia

19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1569 i 1726).

3.

Turnus leczniczo-profilaktyczny trwa 14 dni kalendarzowych i obejmuje działania leczniczo-rehabilitacyjne

i profilaktykę zdrowotną, w tym profilaktykę psychologiczną.

4.

Kolejny pobyt funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 1, na turnusie leczniczo-profilaktycznym

po tym samym uczestnictwie w działaniach poza granicami państwa może odbyć się pod

warunkiem poddania się leczeniu specjalistycznemu, ambulatoryjnemu lub stacjonarnemu

albo konsultacji specjalistycznej zakończonej wskazaniem uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym

jako niezbędnym do kontynuacji leczenia.

5.

Osoby skierowane na turnus leczniczo-profilaktyczny mogą skorzystać z prawa do turnusu

leczniczo-profilaktycznego w trakcie pełnienia służby przez funkcjonariusza.

6.

Pełne koszty uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym funkcjonariusza oraz

50% kosztów uczestnictwa pełnoletniego najbliższego członka rodziny pokrywa się z

budżetu państwa z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej.

7.

Skierowanie na badania, o których mowa w ust. 1, zawiera następujące dane funkcjonariusza

1)

imię i nazwisko;

2)

numer PESEL;

3)

miejsce zamieszkania;

4)

miejsce pełnienia służby;

5)

okres delegowania, miejsce, stanowisko i zakres zadań wykonywanych podczas realizacji

zadań wykonywanych poza granicami państwa.

8.

Skierowanie na turnus leczniczo-profilaktyczny zawiera następujące dane

1)

funkcjonariusza

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL,

c)

miejsce zamieszkania,

d)

miejsce pełnienia służby;

2)

pełnoletniego najbliższego członka rodziny

a)

imię i nazwisko,

b)

datę urodzenia,

c)

stopień pokrewieństwa.

9.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia

1)

organ właściwy do kierowania funkcjonariusza na badania, o których mowa w ust. 1,

2)

zakres badań, o których mowa w ust. 1,

3)

podmiot właściwy do przeprowadzania badań, o których mowa w ust. 1,

4)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych po przeprowadzeniu badań, o których mowa w

ust. 1,

5)

tryb kierowania funkcjonariusza wraz z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny na

turnus leczniczo-profilaktyczny,

6)

podmiot kierujący na turnus leczniczo-profilaktyczny,

7)

ramowy program turnusu leczniczo-profilaktycznego,

8)

podmiot prowadzący turnus leczniczo-profilaktyczny,

9)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych w związku z kierowaniem na turnus leczniczo-profilaktyczny

- uwzględniając potrzeby funkcjonariusza wynikające z jego aktualnego stanu zdrowia,

w tym konieczność zapewnienia pełnej rekonwalescencji oraz umożliwienie dalszego leczenia

lub rehabilitacji po zakończeniu pobytu na turnusie leczniczo-profilaktycznym.

”

;

2)

po art. 59 dodaje się art. 59a w brzmieniu

„

Art. 59a.

1.

Funkcjonariuszowi posiadającemu status weterana poszkodowanego przysługuje prawo do

corocznego płatnego dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 5 dni roboczych.

2.

Prawo do urlopu, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje funkcjonariuszowi posiadającemu

status weterana poszkodowanego uprawnionemu do urlopu wypoczynkowego i urlopów dodatkowych,

z wyłączeniem urlopu dodatkowego z tytułu pełnienia służby w warunkach szczególnie

uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia, w wymiarze przekraczającym 26 dni roboczych.

3.

Prawo do pierwszego urlopu, o którym mowa w ust. 1, powstaje z dniem, w którym decyzja

administracyjna o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego stała się ostateczna,

przy czym realizacja tego prawa może nastąpić nie wcześniej niż z dniem przedstawienia

przez funkcjonariusza tej decyzji Szefowi SKW albo Szefowi SWW.

4.

Urlop, o którym mowa w ust. 1, wykorzystuje się w całości w roku kalendarzowym, w

którym funkcjonariusz ma do niego prawo, w terminie uzgodnionym z przełożonym funkcjonariusza.

5.

W zakresie trybu udzielania urlopów, w tym przełożonych właściwych w tych sprawach,

do urlopu, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy wydane na podstawie

art. 60.

”

;

3)

w art. 88 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby

oraz za urlopy zaległe, z wyjątkiem urlopu, o którym mowa w art. 59a ust. 1;

”

.

W ustawie z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 828, 1091 i 1635) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 144 dodaje się art. 144a w brzmieniu

„

Art. 144a.

1.

Funkcjonariusz, o którym mowa w art. 143 ust. 1, po powrocie do kraju podlega bezpłatnym

badaniom lekarskim i psychologicznym.

2.

W przypadku odniesienia ran, kontuzji, urazu psychicznego lub schorzenia przez funkcjonariusza,

o którym mowa w ust. 1, lub ze względu na jego stan psychofizyczny zgodnie ze wskazaniami lekarza

funkcjonariusz może być skierowany na bezpłatny turnus leczniczo-profilaktyczny wraz

z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny w rozumieniu art. 4 pkt 12 ustawy z dnia

19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1569 i 1726).

3.

Turnus leczniczo-profilaktyczny trwa 14 dni kalendarzowych i obejmuje działania leczniczo-rehabilitacyjne

i profilaktykę zdrowotną, w tym profilaktykę psychologiczną.

4.

Kolejny pobyt funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 1, na turnusie leczniczo-profilaktycznym

po tym samym uczestnictwie w zadaniach ochronnych wykonywanych poza granicami państwa

może odbyć się pod warunkiem poddania się leczeniu specjalistycznemu, ambulatoryjnemu

lub stacjonarnemu albo konsultacji specjalistycznej zakończonej wskazaniem uczestnictwa

w turnusie leczniczo-profilaktycznym jako niezbędnym do kontynuacji leczenia.

5.

Osoby skierowane na turnus leczniczo-profilaktyczny mogą skorzystać z prawa do turnusu

leczniczo-profilaktycznego w trakcie pełnienia służby przez funkcjonariusza.

6.

Pełne koszty uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym funkcjonariusza oraz

50% kosztów uczestnictwa pełnoletniego najbliższego członka rodziny pokrywa się z

budżetu państwa z części pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

7.

Skierowanie na badania, o których mowa w ust. 1, zawiera następujące dane funkcjonariusza

1)

imię i nazwisko;

2)

numer PESEL;

3)

miejsce zamieszkania;

4)

miejsce pełnienia służby;

5)

okres delegowania, miejsce, stanowisko i zakres zadań wykonywanych podczas realizacji

zadań ochronnych wykonywanych poza granicami państwa.

8.

Skierowanie na turnus leczniczo-profilaktyczny zawiera następujące dane

1)

funkcjonariusza

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL,

c)

miejsce zamieszkania,

d)

miejsce pełnienia służby;

2)

pełnoletniego najbliższego członka rodziny

a)

imię i nazwisko,

b)

datę urodzenia,

c)

stopień pokrewieństwa.

9.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

organ właściwy do kierowania funkcjonariusza na badania, o których mowa w ust. 1,

2)

zakres badań, o których mowa w ust. 1,

3)

podmiot właściwy do przeprowadzania badań, o których mowa w ust. 1,

4)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych po przeprowadzeniu badań, o których mowa w

ust. 1,

5)

tryb kierowania funkcjonariusza wraz z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny na

turnus leczniczo-profilaktyczny,

6)

podmiot kierujący na turnus leczniczo-profilaktyczny,

7)

ramowy program turnusu leczniczo-profilaktycznego,

8)

podmiot prowadzący turnus leczniczo-profilaktyczny,

9)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych w związku z kierowaniem na turnus leczniczo-profilaktyczny

- uwzględniając potrzeby funkcjonariusza wynikające z jego aktualnego stanu zdrowia,

w tym konieczność zapewnienia pełnej rekonwalescencji oraz umożliwienie dalszego leczenia

lub rehabilitacji po zakończeniu pobytu na turnusie leczniczo-profilaktycznym.

”

;

2)

po art. 158 dodaje się art. 158a w brzmieniu

„

Art. 158a.

1.

Funkcjonariuszowi posiadającemu status weterana poszkodowanego przysługuje prawo do

corocznego płatnego dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 5 dni roboczych.

2.

Prawo do urlopu, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje funkcjonariuszowi posiadającemu

status weterana poszkodowanego uprawnionemu do urlopu wypoczynkowego w wymiarze przekraczającym

26 dni roboczych.

3.

Prawo do pierwszego urlopu, o którym mowa w ust. 1, powstaje z dniem, w którym decyzja

administracyjna o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego stała się ostateczna,

przy czym realizacja tego prawa może nastąpić nie wcześniej niż z dniem przedstawienia

przez funkcjonariusza tej decyzji Komendantowi SOP.

4.

Urlop, o którym mowa w ust. 1, wykorzystuje się w całości w roku kalendarzowym, w

którym funkcjonariusz ma do niego prawo, w terminie uzgodnionym z przełożonym funkcjonariusza.

”

;

3)

w art. 188 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby

oraz za urlopy zaległe z wyjątkiem urlopu, o którym mowa w art. 158a ust. 1.

”

.

W ustawie z dnia 26 stycznia 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Straży Marszałkowskiej

(Dz. U. poz. 730 oraz z 2019 r. poz. 303, 1622 i 1635) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 32 dodaje się art. 32a w brzmieniu

„

Art. 32a.

W ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1569 i 1726) w art. 4 w pkt 10 i 11 po wyrazach „Straży Granicznej,” dodaje się wyrazy „Straży

Marszałkowskiej,”;

2)

w art. 47 w pkt 1 po wyrazach „art. 29,” dodaje się wyrazy „art. 32a,

””

.

1.

Decyzje przyznające status weterana poszkodowanego wydane do dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy na podstawie art. 5 ustawy zmienianej w art. 1 podlegają zmianie

w zakresie wysokości dodatku weterana poszkodowanego.

2.

Zmiany decyzji, o których mowa w ust. 1, dokonują organy, które je wydały

1)

w odniesieniu do weteranów poszkodowanych, którym przyznano dodatek weterana poszkodowanego

w wysokości określonej w art. 36 ust. 5 pkt 4-10 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą - z urzędu, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy;

2)

w odniesieniu do weteranów poszkodowanych, którym przyznano dodatek weterana poszkodowanego

w wysokości określonej w art. 36 ust. 5 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą - na wniosek.

3.

Prawo do dodatku weterana poszkodowanego w wysokości określonej w decyzji wydanej

na podstawie ust. 1 przysługuje w odniesieniu do weteranów poszkodowanych pobierających

emeryturę lub rentę inwalidzką, którym przyznano dodatek weterana poszkodowanego

1)

w wysokości określonej w art. 36 ust. 5 pkt 4-10 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą od pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie miesiąca

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy;

2)

w wysokości określonej w art. 36 ust. 5 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą od pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie miesiąca

od dnia uprawomocnienia się decyzji przyznającej dodatek.

4.

Warunkiem uzyskania prawa do dodatku weterana poszkodowanego w wysokości określonej

w decyzji wydanej na podstawie ust. 1 w terminie określonym w ust. 3 jest złożenie

do organu emerytalno-rentowego wniosku o wypłatę dodatku weterana poszkodowanego w

zmienionej wysokości w terminie 3 miesięcy od dnia wydania decyzji, o której mowa

w ust. 1.

5.

Złożenie wniosku po upływie terminu, o którym mowa w ust. 4, powoduje, że prawo do

dodatku weterana poszkodowanego, w wysokości określonej w decyzji wydanej na podstawie

ust. 1, przysługuje od miesiąca złożenia tego wniosku.

Do postępowań wszczętych na podstawie przepisów dotychczasowych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, z wyjątkiem art. 36 ust. 5 ustawy zmienianej

w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą oraz art. 29 ustawy zmienianej w art.

6 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Przepisy ustawy zmienianej w art. 12 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje

się do świadczeń opieki zdrowotnej, których rozpoczęcie udzielania nastąpi po dniu

wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 22 ust. 3-5, art. 23 ust. 4 w zakresie właściwości Prezesa Rady Ministrów, art.

24 ust. 6-8, art. 28 ust. 7 i art. 32 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują

moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 22 ust.

7-9, art. 23 ust. 4 w zakresie właściwości Prezesa Rady Ministrów, art. 24 ust. 6-8,

art. 28 ust. 7 i art. 32 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą,

2)

art. 147j ust. 3 ustawy zmienianej w art. 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 147j ust. 3 ustawy zmienianej w

art. 3 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

3)

art. 67 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 11 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 67 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 11 w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą,

4)

art. 64 ustawy zmienianej w art. 11 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 64 ustawy zmienianej w art. 11,

5)

art. 42 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 12 zachowują moc do dnia wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 42 ust. 2a ustawy zmienianej w art.

12 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

6)

art. 47 ust. 2d i art. 47b ust. 2 ustawy zmienianej w art. 12 zachowują moc do dnia

wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 47 ust. 2d

i art. 47b ust. 2 ustawy zmienianej w art. 12

- nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Dokumenty, o których mowa w art. 47b ust. 1 i 1a ustawy zmienianej w art. 12, potwierdzające

uprawnienia przysługujące uprawnionym żołnierzom lub pracownikom oraz weteranom poszkodowanym,

z wyłączeniem weteranów poszkodowanych, o których mowa w art. 29a ustawy zmienianej

w art. 1, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów zachowują ważność.

3.

Blankiety dokumentów, o których mowa w ust. 2, wydane na podstawie dotychczasowych

przepisów mogą być używane do czasu wyczerpania ich nakładu, jednak nie dłużej niż

przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

15, art. 2 pkt 3, art. 3 pkt 3, art. 5 pkt 1, art. 7, art. 9, art. 10 pkt 1, art.

13 pkt 1 i art. 14 pkt 1, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Realizację uprawnień wynikających z art. 24b, art. 24c, art. 44 ust. 1c, art. 46 ust. 1 pkt 8, art. 47 ust. 2a, art. 47c

ust. 1 pkt 11 oraz art. 57 ust. 2 pkt 12 i 13 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o

świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1373, 1394, 1590, 1694 i 1726) monitoruje i koordynuje Prezes NFZ.

2.

Prezes NFZ przekazuje raz na kwartał informację o realizacji indywidualnego prawa

do świadczeń opieki zdrowotnej określonych w ust. 1 odpowiednio do

1)

Ministra Obrony Narodowej - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-żołnierzy,

2)

ministra właściwego do spraw wewnętrznych - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy,

3)

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy

ABW,

4)

Szefa Agencji Wywiadu - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy

AW

- w celu monitorowania przez te organy realizacji prawa do tych świadczeń.

3.

Informacja, o której mowa w ust. 2, zawiera

1)

imię, nazwisko i numer PESEL weterana poszkodowanego;

2)

serię i numer dokumentu potwierdzającego uprawnienia weterana poszkodowanego do korzystania

ze świadczeń opieki zdrowotnej;

3)

rodzaj i zakres świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych weteranom poszkodowanym;

4)

nazwę i siedzibę świadczeniodawcy, który udzielił weteranowi poszkodowanemu świadczeń

opieki zdrowotnej w danym rodzaju i zakresie;

5)

liczbę i wartość udzielonych świadczeń opieki zdrowotnej.

4.

Podmiot właściwy do wydawania dokumentów potwierdzających uprawnienia do korzystania

ze świadczeń opieki zdrowotnej przekazuje Prezesowi NFZ informację o nabyciu uprawnień

przez weterana poszkodowanego, która zawiera

1)

imię, nazwisko i numer PESEL weterana poszkodowanego;

2)

serię i numer dokumentu potwierdzającego uprawnienia weterana poszkodowanego do korzystania

ze świadczeń opieki zdrowotnej oraz datę jego wydania.

5.

Właściwe komisje lekarskie przekazują organom, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4, w

terminie do dnia 31 stycznia każdego roku, za rok poprzedni, informacje o liczbie

wydanych orzeczeń ustalających związek uszczerbku na zdrowiu z wypadkiem pozostającym

w związku z działaniami poza granicami państwa lub chorobą nabytą podczas wykonywania

zadań lub obowiązków służbowych w ramach działań poza granicami państwa oraz o wysokości

orzeczonego procentowego uszczerbku na zdrowiu z tytułu urazów lub chorób powstałych

w związku z udziałem w działaniach poza granicami państwa, a także ich skutków zdrowotnych.

6.

Świadczeniodawca, o którym mowa w art. 5 pkt 41 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, przekazuje organom, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4, dane o odpłatnych lub niezakwalifikowanych

jako gwarantowane świadczeniach opieki zdrowotnej, których udzielił weteranom poszkodowanym

oraz weteranom poszkodowanym, których ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi

co najmniej 30%, w zakresie leczenia urazów i chorób nabytych podczas wykonywania

zadań poza granicami państwa, obejmujące

1)

imię, nazwisko i numer PESEL weterana poszkodowanego oraz weterana poszkodowanego,

którego ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi co najmniej 30%, a w przypadku

gdy nie posiada on numeru PESEL - rodzaj, serię i numer dokumentu potwierdzającego

tożsamość oraz datę urodzenia;

2)

numer dokumentu potwierdzającego uprawnienia weterana poszkodowanego oraz weterana

poszkodowanego, którego ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi co najmniej

30%;

3)

rodzaj odpłatnych lub niezakwalifikowanych jako gwarantowane świadczeń opieki zdrowotnej

udzielonych w związku z urazami lub chorobami nabytymi podczas wykonywania zadań poza

granicami państwa;

4)

koszt udzielonego świadczenia.

7.

Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii Prezesa NFZ, określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób i tryb postępowania w zakresie monitorowania odpowiednio przez Szefa Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szefa Agencji Wywiadu realizacji indywidualnego prawa

do świadczeń opieki zdrowotnej weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy ABW i weteranów

poszkodowanych-funkcjonariuszy AW,

2)

podmiot prowadzący w imieniu organów, o których mowa w pkt 1, monitorowanie informacji,

o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4,

3)

podmiot właściwy do przekazywania do Prezesa NFZ informacji o nabyciu uprawnień przez

weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW i weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

AW

- uwzględniając konieczność zapewnienia sprawności postępowania w tym zakresie.

8.

Minister Obrony Narodowej, po zasięgnięciu opinii Prezesa NFZ, określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób i tryb postępowania w zakresie monitorowania realizacji indywidualnego prawa

do świadczeń opieki zdrowotnej weteranów poszkodowanych-żołnierzy,

2)

podmiot prowadzący w jego imieniu monitorowanie informacji, o których mowa w ust.

2 pkt 1,

3)

podmiot właściwy do przekazywania do Prezesa NFZ informacji o nabyciu uprawnień przez

weterana poszkodowanego-żołnierza

- uwzględniając konieczność zapewnienia sprawności postępowania w tym zakresie.

9.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Prezesa NFZ, określi,

w drodze rozporządzenia

1)

sposób i tryb postępowania w zakresie monitorowania realizacji indywidualnego prawa

do świadczeń opieki zdrowotnej weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy,

2)

podmiot prowadzący w jego imieniu monitorowanie informacji, o których mowa w ust.

2 pkt 2,

3)

podmiot właściwy do przekazywania do Prezesa NFZ informacji o nabyciu uprawnień przez

weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

- uwzględniając konieczność zapewnienia sprawności postępowania w tym zakresie.

1.

Weteran poszkodowany, którego ustalony uszczerbek na zdrowiu wynosi co najmniej 30%,

ma prawo do udziału w bezpłatnych turnusach readaptacyjno-kondycyjnych organizowanych

przez jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub nadzorowane

przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych nie częściej niż raz w roku kalendarzowym.

2.

Turnus readaptacyjno-kondycyjny trwa 14 dni kalendarzowych i obejmuje w szczególności

zajęcia psychologiczne, sportowo-rekreacyjne i fizjoterapeutyczne.

3.

W turnusie readaptacyjno-kondycyjnym wraz z weteranem poszkodowanym może uczestniczyć

pełnoletni najbliższy członek rodziny.

4.

W turnusie readaptacyjno-kondycyjnym nie mogą uczestniczyć weterani poszkodowani,

u których lekarz stwierdził przeciwwskazania medyczne do udziału w turnusie readaptacyjno-kondycyjnym.

5.

Koszt udziału w turnusie readaptacyjno-kondycyjnym jest finansowany z budżetu państwa

odpowiednio w części pozostającej w dyspozycji

1)

Ministra Obrony Narodowej - w odniesieniu do weterana poszkodowanego-żołnierza i pełnoletniego

najbliższego członka rodziny;

2)

ministra właściwego do spraw wewnętrznych - w odniesieniu do weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

i pełnoletniego najbliższego członka rodziny;

3)

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu do weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

ABW i pełnoletniego najbliższego członka rodziny;

4)

Szefa Agencji Wywiadu - w odniesieniu do weterana poszkodowanego-funkcjonariusza AW

i pełnoletniego najbliższego członka rodziny.

6.

Wniosek weterana poszkodowanego o skierowanie na turnus readaptacyjno-kondycyjny zawiera

1)

imię i nazwisko;

2)

numer PESEL;

3)

serię i numer legitymacji weterana poszkodowanego;

4)

miejsce służby lub pracy;

5)

adres zamieszkania i do korespondencji;

6)

numer telefonu kontaktowego.

7.

Do wniosku dołącza się

1)

kopię decyzji o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego;

2)

opinię psychologa o braku przeciwwskazań do udziału w turnusie readaptacyjno-kondycyjnym;

3)

zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań medycznych do udziału w turnusie readaptacyjno-kondycyjnym;

4)

zgłoszenie pełnoletniego najbliższego członka rodziny weterana poszkodowanego na turnus

readaptacyjno-kondycyjny w przypadku udziału członka rodziny.

8.

Zgłoszenie pełnoletniego najbliższego członka rodziny weterana poszkodowanego na turnus

readaptacyjno-kondycyjny zawiera następujące dane pełnoletniego najbliższego członka

rodziny

1)

imię i nazwisko;

2)

stopień pokrewieństwa;

3)

numer PESEL;

4)

adres zamieszkania;

5)

numer telefonu kontaktowego.

9.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb kierowania weteranów poszkodowanych-żołnierzy wraz z pełnoletnim najbliższym

członkiem rodziny na turnus readaptacyjno-kondycyjny,

2)

ramowy program turnusu readaptacyjno-kondycyjnego,

3)

wzór wniosku weterana poszkodowanego-żołnierza o skierowanie na turnus readaptacyjno-kondycyjny

i wzór zgłoszenia pełnoletniego najbliższego członka rodziny weterana poszkodowanego-żołnierza

na turnus readaptacyjno-kondycyjny - wraz z miejscem na stanowisko podmiotu kierującego

na turnus,

4)

podmiot kierujący na turnus readaptacyjno-kondycyjny,

5)

miejsce prowadzenia turnusów readaptacyjno-kondycyjnych

- uwzględniając potrzeby weterana poszkodowanego-żołnierza wynikające z jego aktualnego

stanu zdrowia.

10.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb kierowania weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy wraz z pełnoletnim najbliższym

członkiem rodziny na turnus readaptacyjno-kondycyjny,

2)

ramowy program turnusu readaptacyjno-kondycyjnego,

3)

wzór wniosku weterana poszkodowanego-funkcjonariusza o skierowanie na turnus readaptacyjno-kondycyjny

i wzór zgłoszenia pełnoletniego najbliższego członka rodziny weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

na turnus readaptacyjno-kondycyjny - wraz z miejscem na stanowisko podmiotu kierującego

na turnus,

4)

podmiot kierujący na turnus readaptacyjno-kondycyjny,

5)

miejsce prowadzenia turnusów readaptacyjno-kondycyjnych

- uwzględniając potrzeby weterana poszkodowanego-funkcjonariusza wynikające z jego

aktualnego stanu zdrowia.

11.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb kierowania weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy ABW oraz weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy

AW, wraz z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny, na turnus readaptacyjno-kondycyjny,

2)

ramowy program turnusu readaptacyjno-kondycyjnego,

3)

wzór wniosku weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW oraz weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

AW o skierowanie na turnus readaptacyjno-kondycyjny i wzór zgłoszenia pełnoletniego

najbliższego członka rodziny weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW oraz weterana

poszkodowanego-funkcjonariusza AW na turnus readaptacyjno-kondycyjny - wraz z miejscem

na stanowisko podmiotu kierującego na turnus,

4)

podmiot kierujący na turnus readaptacyjno-kondycyjny,

5)

miejsce prowadzenia turnusów readaptacyjno-kondycyjnych

- uwzględniając potrzeby weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW oraz weterana

poszkodowanego-funkcjonariusza AW wynikające z jego aktualnego stanu zdrowia.

1.

Weteran i weteran poszkodowany korzystają bezpłatnie z hali sportowej, siłowni i pływalni,

będących w zasobie jednostek samorządu terytorialnego.

2.

Dokumentem potwierdzającym prawo do korzystania z uprawnień, o których mowa w ust.

1, jest legitymacja weterana lub weterana poszkodowanego.

1.

Weteran-funkcjonariusz ABW oraz weteran-funkcjonariusz AW, który ukończył 65 lat życia,

lub weteran poszkodowany-funkcjonariusz ABW oraz weteran poszkodowany-funkcjonariusz

AW, którzy znajdują się w trudnej sytuacji materialnej, mogą ubiegać się o przyznanie

zapomogi

1)

na zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku choroby powodującej

wzrost kosztów utrzymania, w tym zakup leków, środków opatrunkowych oraz koszty dojazdów

do podmiotów leczniczych na zabiegi medyczne i rehabilitacyjne oraz usługi pielęgnacyjne

niezbędne ze względu na wiek lub stan zdrowia;

2)

w przypadku zaistnienia zdarzeń losowych mających wpływ na pogorszenie w istotny sposób

sytuacji materialnej weterana-funkcjonariusza ABW, weterana-funkcjonariusza AW, weterana

poszkodowanego-funkcjonariusza ABW lub weterana poszkodowanego-funkcjonariusza AW.

2.

Warunkiem przyznania zapomogi, o której mowa w ust. 1, jest konieczność poniesienia

wydatków pieniężnych z tytułu pokrycia kosztów lub zaistnienia zdarzenia określonego

w ust. 1. Przy przyznawaniu zapomogi uwzględnia się okoliczności mające wpływ na sytuację

materialną weterana-funkcjonariusza ABW, weterana-funkcjonariusza AW, weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

ABW lub weterana poszkodowanego-funkcjonariusza AW, w tym otrzymywanie z innego źródła

pomocy finansowej z przeznaczeniem na pokrycie wydatków, o których mowa w ust. 1.

3.

Podstawą przyznania zapomogi są dokumenty potwierdzające konieczność poniesienia wydatków

lub zaistnienia zdarzenia wymienionego w ust. 1.

4.

Tworzy się fundusze na zapomogi dla weteranów-funkcjonariuszy ABW, weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy

ABW, weteranów-funkcjonariuszy AW i weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy AW, których

dysponentami są odpowiednio Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szef Agencji

Wywiadu.

5.

Fundusze na zapomogi tworzy się z uwzględnieniem liczby weteranów-funkcjonariuszy

ABW, weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy ABW, weteranów-funkcjonariuszy AW i

weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy AW w ramach środków budżetowych z części

budżetu państwa, których dysponentem jest odpowiednio Szef Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego lub Szef Agencji Wywiadu.

6.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb przyznawania zapomóg,

o których mowa w ust. 1, dokumenty stanowiące podstawę ich przyznania oraz sposób

przekazywania przyznanych zapomóg. W rozporządzeniu uwzględnia się konieczność zapewnienia

równego dostępu do tego świadczenia wszystkim uprawnionym.

W ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1569 i 1726) w art. 4 w pkt 10 i 11 po wyrazach „Straży Granicznej,” dodaje się wyrazy „Straży

Marszałkowskiej,”;

2)

w art. 47 w pkt 1 po wyrazach „art. 29,” dodaje się wyrazy „art. 32a,

1.

Weteranowi oraz weteranowi poszkodowanemu pozostającym w stosunku pracy przysługuje

dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze 5 dni w roku kalendarzowym.

2.

Wymiar urlopu dla weterana oraz weterana poszkodowanego zatrudnionych w niepełnym

wymiarze czasu pracy ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy. Niepełny dzień

urlopu zaokrągla się w górę do pełnego dnia.

3.

Urlop, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie przysługuje weteranowi oraz weteranowi poszkodowanemu

uprawnionym do urlopu wypoczynkowego w wymiarze przekraczającym 26 dni na podstawie

odrębnych ustaw.

4.

Prawo do pierwszego dodatkowego urlopu, o którym mowa w ust. 1 i 2, powstaje z dniem,

w którym decyzja administracyjna o przyznaniu statusu weterana lub weterana poszkodowanego

stała się ostateczna, przy czym realizacja tego prawa może nastąpić nie wcześniej

niż z dniem przedstawienia pracodawcy tej decyzji.

5.

Dodatkowy urlop, o którym mowa w ust. 1 i 2, wykorzystuje się w całości w roku kalendarzowym,

w którym weteran oraz weteran poszkodowany pozostający w stosunku pracy mają do niego

prawo, w terminie uzgodnionym z pracodawcą. Za niewykorzystany urlop nie przysługuje

ekwiwalent pieniężny.

6.

Do dodatkowego urlopu, o którym mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 154

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495).

Świadczenia określone w ustawie, inne niż wymienione w art. 37 ust. 1, są finansowane

ze środków budżetu państwa z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej

- w odniesieniu do weteranów-żołnierzy i weteranów poszkodowanych-żołnierzy, z części

pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych - w odniesieniu

do weteranów-funkcjonariuszy i weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy, z części

pozostającej w dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu

do weteranów-funkcjonariuszy ABW i weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy ABW oraz

z części pozostającej w dyspozycji Szefa Agencji Wywiadu - w odniesieniu do weteranów-funkcjonariuszy

AW i weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy AW.

1.

Strażak delegowany do pełnienia służby poza granicą państwa w grupie ratowniczej,

o której mowa w art. 49b ust. 1 pkt 1, po powrocie do kraju podlega bezpłatnym badaniom

lekarskim i psychologicznym.

2.

W przypadku odniesienia ran, kontuzji, urazu psychicznego lub schorzenia przez strażaka,

o którym mowa w ust. 1, lub ze względu na jego stan psychofizyczny zgodnie ze wskazaniami lekarza

strażak może być skierowany na bezpłatny turnus leczniczo-profilaktyczny wraz z pełnoletnim

najbliższym członkiem rodziny w rozumieniu art. 4 pkt 12 ustawy z dnia 19 sierpnia

2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1569 i 1726).

3.

Turnus leczniczo-profilaktyczny trwa 14 dni kalendarzowych i obejmuje działania leczniczo-rehabilitacyjne

i profilaktykę zdrowotną, w tym profilaktykę psychologiczną.

4.

Udział strażaka w kolejnym turnusie leczniczo-profilaktycznym po pełnieniu służby

w tej samej grupie ratowniczej może odbyć się pod warunkiem poddania się leczeniu

specjalistycznemu, ambulatoryjnemu lub stacjonarnemu albo konsultacji specjalistycznej

zakończonej wskazaniem uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym jako niezbędnym

do kontynuacji leczenia.

5.

Osoby skierowane na turnus leczniczo-profilaktyczny mogą skorzystać z prawa do turnusu

leczniczo-profilaktycznego w trakcie pełnienia służby przez strażaka.

6.

Pełne koszty uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym strażaka oraz 50% kosztów

uczestnictwa pełnoletniego najbliższego członka rodziny pokrywa się z budżetu państwa

z części pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

7.

Skierowanie na badania, o których mowa w ust. 1, zawiera następujące dane strażaka

1)

imię i nazwisko;

2)

numer PESEL;

3)

miejsce zamieszkania;

4)

miejsce pełnienia służby;

5)

okres delegowania, miejsce, stanowisko i zakres zadań wykonywanych podczas służby

w grupie ratowniczej.

8.

Skierowanie na turnus leczniczo-profilaktyczny zawiera następujące dane

1)

strażaka

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL,

c)

miejsce zamieszkania,

d)

miejsce pełnienia służby;

2)

pełnoletniego najbliższego członka rodziny

a)

imię i nazwisko,

b)

datę urodzenia,

c)

stopień pokrewieństwa.

9.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

organ właściwy do kierowania strażaka na badania, o których mowa w ust. 1,

2)

zakres badań, o których mowa w ust. 1,

3)

podmiot właściwy do przeprowadzania badań, o których mowa w ust. 1,

4)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych po przeprowadzeniu badań, o których mowa w

ust. 1,

5)

tryb kierowania strażaka wraz z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny na turnus

leczniczo-profilaktyczny,

6)

podmiot kierujący na turnus leczniczo-profilaktyczny,

7)

ramowy program turnusu leczniczo-profilaktycznego,

8)

podmiot prowadzący turnus leczniczo-profilaktyczny,

9)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych w związku z kierowaniem na turnus leczniczo-profilaktyczny

- uwzględniając potrzeby strażaka wynikające z jego aktualnego stanu zdrowia, w tym

konieczność zapewnienia pełnej rekonwalescencji oraz umożliwienie dalszego leczenia

lub rehabilitacji po zakończeniu pobytu na turnusie leczniczo-profilaktycznym.

1.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji może, pod warunkiem zaspokojenia potrzeb żołnierzy,

o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, i w ramach posiadanych możliwości, wyrazić

zgodę na pobyt czasowy w internacie albo w kwaterze internatowej, odwiedzających żołnierza

członków rodziny, o których mowa w art. 26 ust. 3, oraz odwiedzających weterana uprawnionego

najbliższych członków rodziny, o których mowa w art. 4 pkt 12 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami

państwa. Pobyt członków rodziny żołnierza i najbliższych członków rodziny weterana uprawnionego

nie może przekroczyć łącznie 7 dni w miesiącu.

2.

Członkowie rodziny i najbliżsi członkowie rodziny, o których mowa w ust. 1, są obowiązani

uiszczać opłaty za korzystanie z internatu albo kwatery internatowej w pełnej wysokości

za zajmowaną powierzchnię użytkową. W przypadku gdy członek rodziny odwiedzający żołnierza

lub najbliższy członek rodziny odwiedzający weterana uprawnionego korzysta z powierzchni

przydzielonej żołnierzowi lub weteranowi uprawnionemu na podstawie skierowania, ponosi

opłatę w wysokości połowy kosztów, o których mowa w art. 53 ust. 4.

Weteran uprawniony oraz jego opiekun lub najbliższy członek rodziny, o którym mowa

w art. 4 pkt 12 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami

państwa, są obowiązani uiszczać opłaty za korzystanie z internatu lub kwatery internatowej

w pełnej wysokości za zajmowaną powierzchnię użytkową.

1.

Funkcjonariuszowi posiadającemu status weterana poszkodowanego przysługuje prawo do

corocznego płatnego dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 5 dni roboczych.

2.

Prawo do urlopu, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje funkcjonariuszowi posiadającemu

status weterana poszkodowanego uprawnionemu do urlopu wypoczynkowego i urlopów dodatkowych,

z wyłączeniem urlopu dodatkowego z tytułu pełnienia służby w warunkach szczególnie

uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia, w wymiarze przekraczającym 26 dni roboczych.

3.

Prawo do pierwszego urlopu, o którym mowa w ust. 1, powstaje z dniem, w którym decyzja

administracyjna o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego stała się ostateczna,

przy czym realizacja tego prawa może nastąpić nie wcześniej niż z dniem przedstawienia

przez funkcjonariusza tej decyzji Szefowi SKW albo Szefowi SWW.

4.

Urlop, o którym mowa w ust. 1, wykorzystuje się w całości w roku kalendarzowym, w

którym funkcjonariusz ma do niego prawo, w terminie uzgodnionym z przełożonym funkcjonariusza.

5.

W zakresie trybu udzielania urlopów, w tym przełożonych właściwych w tych sprawach,

do urlopu, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy wydane na podstawie

art. 60.

1.

Strażakowi posiadającemu status weterana poszkodowanego przysługuje prawo do corocznego

płatnego dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 5 dni.

2.

Prawo do urlopu, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje strażakowi posiadającemu

status weterana poszkodowanego uprawnionemu do urlopu wypoczynkowego i dodatkowych

urlopów wypoczynkowych, z wyłączeniem dodatkowego urlopu wypoczynkowego z tytułu pełnienia

służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, w wymiarze przekraczającym

26 dni.

3.

Prawo do pierwszego urlopu, o którym mowa w ust. 1, powstaje z dniem, w którym decyzja

administracyjna o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego stała się ostateczna,

przy czym realizacja tego prawa może nastąpić nie wcześniej niż z dniem przedstawienia

przez strażaka tej decyzji przełożonemu właściwemu do mianowania lub powołania.

4.

Urlop, o którym mowa w ust. 1, wykorzystuje się w całości w roku kalendarzowym, w

którym strażak ma do niego prawo, w terminie uzgodnionym z właściwym przełożonym.

5.

W zakresie trybu udzielania urlopów, w tym przełożonych właściwych w tych sprawach,

do urlopu, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy wydane na podstawie

art. 71h.

1.

Policjantowi posiadającemu status weterana poszkodowanego przysługuje prawo do corocznego

płatnego dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 5 dni roboczych.

2.

Prawo do urlopu, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje policjantowi posiadającemu

status weterana poszkodowanego uprawnionemu do urlopu wypoczynkowego i urlopów dodatkowych,

z wyłączeniem urlopu dodatkowego z tytułu pełnienia służby w warunkach szczególnie

uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia, w wymiarze przekraczającym 26 dni roboczych.

3.

Prawo do pierwszego urlopu, o którym mowa w ust. 1, powstaje z dniem, w którym decyzja

administracyjna o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego stała się ostateczna,

przy czym realizacja tego prawa może nastąpić nie wcześniej niż z dniem przedstawienia

przez policjanta tej decyzji przełożonemu, o którym mowa w art. 32 ust. 1.

4.

Urlop, o którym mowa w ust. 1, wykorzystuje się w całości w roku kalendarzowym, w

którym policjant ma do niego prawo, w terminie uzgodnionym z przełożonym policjanta.

5.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do urlopu, o którym mowa w ust. 1, stosuje się

odpowiednio przepisy wydane na podstawie art. 86.

1.

Funkcjonariusz, o którym mowa w art. 85a ust. 1, po powrocie do kraju podlega bezpłatnym

badaniom lekarskim i psychologicznym.

2.

W przypadku odniesienia ran, kontuzji, urazu psychicznego lub schorzenia przez funkcjonariusza,

o którym mowa w ust. 1, lub ze względu na jego stan psychofizyczny zgodnie ze wskazaniami lekarza

funkcjonariusz może być skierowany na bezpłatny turnus leczniczo-profilaktyczny wraz

z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny w rozumieniu w art. 4 pkt 12 ustawy z

dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1569 i 1726).

3.

Turnus leczniczo-profilaktyczny trwa 14 dni kalendarzowych i obejmuje działania leczniczo-rehabilitacyjne

i profilaktykę zdrowotną, w tym profilaktykę psychologiczną.

4.

Kolejny pobyt funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 1, na turnusie leczniczo-profilaktycznym

po tym samym uczestnictwie w zadaniach ochronnych wykonywanych poza granicami państwa

może odbyć się pod warunkiem poddania się leczeniu specjalistycznemu, ambulatoryjnemu

lub stacjonarnemu albo konsultacji specjalistycznej zakończonej wskazaniem uczestnictwa

w turnusie leczniczo-profilaktycznym jako niezbędnym do kontynuacji leczenia.

5.

Osoby skierowane na turnus leczniczo-profilaktyczny mogą skorzystać z prawa do turnusu

leczniczo-profilaktycznego w trakcie pełnienia służby przez funkcjonariusza.

6.

Pełne koszty uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym funkcjonariusza oraz

50% kosztów uczestnictwa pełnoletniego najbliższego członka rodziny pokrywa się z

budżetu państwa, z części pozostającej w dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

albo Szefa Agencji Wywiadu.

7.

Skierowanie na badania, o których mowa w ust. 1, zawiera następujące dane funkcjonariusza

1)

imię i nazwisko;

2)

numer PESEL;

3)

miejsce zamieszkania;

4)

miejsce pełnienia służby;

5)

okres delegowania, miejsce, stanowisko i zakres zadań wykonywanych podczas realizacji

zadań ochronnych wykonywanych poza granicami państwa.

8.

Skierowanie na turnus leczniczo-profilaktyczny zawiera następujące dane

1)

funkcjonariusza

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL,

c)

miejsce zamieszkania,

d)

miejsce pełnienia służby;

2)

pełnoletniego najbliższego członka rodziny

a)

imię i nazwisko,

b)

datę urodzenia,

c)

stopień pokrewieństwa.

9.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

organ właściwy do kierowania funkcjonariusza na badania, o których mowa w ust. 1,

2)

zakres badań, o których mowa w ust. 1,

3)

podmiot właściwy do przeprowadzania badań, o których mowa w ust. 1,

4)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych po przeprowadzeniu badań, o których mowa w

ust. 1,

5)

tryb kierowania funkcjonariusza wraz z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny na

turnus leczniczo-profilaktyczny,

6)

podmiot kierujący na turnus leczniczo-profilaktyczny,

7)

ramowy program turnusu leczniczo-profilaktycznego,

8)

podmiot prowadzący turnus leczniczo-profilaktyczny,

9)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych w związku z kierowaniem na turnus leczniczo-profilaktyczny

- uwzględniając potrzeby funkcjonariusza wynikające z jego aktualnego stanu zdrowia,

w tym konieczność zapewnienia pełnej rekonwalescencji oraz umożliwienie dalszego leczenia

lub rehabilitacji po zakończeniu pobytu na turnusie leczniczo-profilaktycznym.

1.

Funkcjonariuszowi posiadającemu status weterana poszkodowanego przysługuje prawo do

corocznego dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 5 dni kalendarzowych.

2.

Prawo do urlopu, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje funkcjonariuszowi posiadającemu

status weterana poszkodowanego uprawnionemu do urlopu wypoczynkowego i urlopów dodatkowych,

z wyłączeniem urlopu dodatkowego z tytułu pełnienia służby w warunkach szczególnie

uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia, w wymiarze przekraczającym 30 dni kalendarzowych.

3.

Prawo do pierwszego urlopu, o którym mowa w ust. 1, powstaje z dniem, w którym decyzja

administracyjna o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego stała się ostateczna,

przy czym realizacja tego prawa może nastąpić nie wcześniej niż z dniem przedstawienia

przez funkcjonariusza tej decyzji przełożonemu właściwemu do spraw osobowych.

4.

Urlop, o którym mowa w ust. 1, wykorzystuje się w całości w roku kalendarzowym, w

którym funkcjonariusz ma do niego prawo, w terminie uzgodnionym z przełożonym funkcjonariusza.

1.

Funkcjonariuszowi posiadającemu status weterana poszkodowanego przysługuje prawo do

corocznego płatnego dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 5 dni roboczych.

2.

Prawo do urlopu, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje funkcjonariuszowi posiadającemu

status weterana poszkodowanego uprawnionemu do urlopu wypoczynkowego i urlopów dodatkowych,

z wyłączeniem urlopu dodatkowego z tytułu pełnienia służby w warunkach szczególnie

uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia, w wymiarze przekraczającym 26 dni roboczych.

3.

Prawo do pierwszego urlopu, o którym mowa w ust. 1, powstaje z dniem, w którym decyzja

administracyjna o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego stała się ostateczna,

przy czym realizacja tego prawa może nastąpić nie wcześniej niż z dniem przedstawienia

przez funkcjonariusza tej decyzji Szefowi właściwej Agencji.

4.

Urlop, o którym mowa w ust. 1, wykorzystuje się w całości w roku kalendarzowym, w

którym funkcjonariusz ma do niego prawo, w terminie uzgodnionym z przełożonym funkcjonariusza.

1.

Funkcjonariusz, o którym mowa w art. 143 ust. 1, po powrocie do kraju podlega bezpłatnym

badaniom lekarskim i psychologicznym.

2.

W przypadku odniesienia ran, kontuzji, urazu psychicznego lub schorzenia przez funkcjonariusza,

o którym mowa w ust. 1, lub ze względu na jego stan psychofizyczny zgodnie ze wskazaniami lekarza

funkcjonariusz może być skierowany na bezpłatny turnus leczniczo-profilaktyczny wraz

z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny w rozumieniu art. 4 pkt 12 ustawy z dnia

19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1569 i 1726).

3.

Turnus leczniczo-profilaktyczny trwa 14 dni kalendarzowych i obejmuje działania leczniczo-rehabilitacyjne

i profilaktykę zdrowotną, w tym profilaktykę psychologiczną.

4.

Kolejny pobyt funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 1, na turnusie leczniczo-profilaktycznym

po tym samym uczestnictwie w zadaniach ochronnych wykonywanych poza granicami państwa

może odbyć się pod warunkiem poddania się leczeniu specjalistycznemu, ambulatoryjnemu

lub stacjonarnemu albo konsultacji specjalistycznej zakończonej wskazaniem uczestnictwa

w turnusie leczniczo-profilaktycznym jako niezbędnym do kontynuacji leczenia.

5.

Osoby skierowane na turnus leczniczo-profilaktyczny mogą skorzystać z prawa do turnusu

leczniczo-profilaktycznego w trakcie pełnienia służby przez funkcjonariusza.

6.

Pełne koszty uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym funkcjonariusza oraz

50% kosztów uczestnictwa pełnoletniego najbliższego członka rodziny pokrywa się z

budżetu państwa z części pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

7.

Skierowanie na badania, o których mowa w ust. 1, zawiera następujące dane funkcjonariusza

1)

imię i nazwisko;

2)

numer PESEL;

3)

miejsce zamieszkania;

4)

miejsce pełnienia służby;

5)

okres delegowania, miejsce, stanowisko i zakres zadań wykonywanych podczas realizacji

zadań ochronnych wykonywanych poza granicami państwa.

8.

Skierowanie na turnus leczniczo-profilaktyczny zawiera następujące dane

1)

funkcjonariusza

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL,

c)

miejsce zamieszkania,

d)

miejsce pełnienia służby;

2)

pełnoletniego najbliższego członka rodziny

a)

imię i nazwisko,

b)

datę urodzenia,

c)

stopień pokrewieństwa.

9.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

organ właściwy do kierowania funkcjonariusza na badania, o których mowa w ust. 1,

2)

zakres badań, o których mowa w ust. 1,

3)

podmiot właściwy do przeprowadzania badań, o których mowa w ust. 1,

4)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych po przeprowadzeniu badań, o których mowa w

ust. 1,

5)

tryb kierowania funkcjonariusza wraz z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny na

turnus leczniczo-profilaktyczny,

6)

podmiot kierujący na turnus leczniczo-profilaktyczny,

7)

ramowy program turnusu leczniczo-profilaktycznego,

8)

podmiot prowadzący turnus leczniczo-profilaktyczny,

9)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych w związku z kierowaniem na turnus leczniczo-profilaktyczny

- uwzględniając potrzeby funkcjonariusza wynikające z jego aktualnego stanu zdrowia,

w tym konieczność zapewnienia pełnej rekonwalescencji oraz umożliwienie dalszego leczenia

lub rehabilitacji po zakończeniu pobytu na turnusie leczniczo-profilaktycznym.

1.

Policjant delegowany do pełnienia służby poza granicami państwa w kontyngencie policyjnym,

o którym mowa w art. 145a ust. 1 pkt 1-3, po powrocie do kraju podlega bezpłatnym

badaniom lekarskim i psychologicznym.

2.

W przypadku odniesienia ran, kontuzji, urazu psychicznego lub schorzenia przez policjanta,

o którym mowa w ust. 1, lub ze względu na jego stan psychofizyczny zgodnie ze wskazaniami lekarza

policjant może być skierowany na bezpłatny turnus leczniczo-profilaktyczny wraz z

pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny w rozumieniu art. 4 pkt 12 ustawy z dnia

19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1569 i 1726).

3.

Turnus leczniczo-profilaktyczny trwa 14 dni kalendarzowych i obejmuje działania leczniczo-rehabilitacyjne

i profilaktykę zdrowotną, w tym profilaktykę psychologiczną.

4.

Udział policjanta w kolejnym turnusie leczniczo-profilaktycznym po pełnieniu służby

w tym samym kontyngencie policyjnym może odbyć się pod warunkiem poddania się leczeniu

specjalistycznemu, ambulatoryjnemu lub stacjonarnemu albo konsultacji specjalistycznej

zakończonej wskazaniem uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym jako niezbędnym

do kontynuacji leczenia.

5.

Osoby skierowane na turnus leczniczo-profilaktyczny mogą skorzystać z prawa do turnusu

leczniczo-profilaktycznego w trakcie pełnienia służby przez policjanta.

6.

Pełne koszty uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym policjanta oraz 50%

kosztów uczestnictwa pełnoletniego najbliższego członka rodziny pokrywa się z budżetu

państwa z części pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

7.

Skierowanie na badania, o których mowa w ust. 1, zawiera następujące dane policjanta

1)

imię i nazwisko;

2)

numer PESEL;

3)

miejsce zamieszkania;

4)

miejsce pełnienia służby;

5)

okres delegowania, miejsce, stanowisko i zakres zadań wykonanych podczas służby w

kontyngencie.

8.

Skierowanie na turnus leczniczo-profilaktyczny zawiera następujące dane

1)

policjanta

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL,

c)

miejsce zamieszkania,

d)

miejsce pełnienia służby;

2)

pełnoletniego najbliższego członka rodziny

a)

imię i nazwisko,

b)

datę urodzenia,

c)

stopień pokrewieństwa.

9.

Przepisy ust. 1-8 stosuje się odpowiednio do pracowników Policji, o których mowa w

art. 145c ust. 1.

10.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

organ właściwy do kierowania policjanta i pracownika Policji na badania, o których

mowa w ust. 1,

2)

zakres badań, o których mowa w ust. 1,

3)

podmiot właściwy do przeprowadzania badań, o których mowa w ust. 1,

4)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych po przeprowadzeniu badań, o których mowa w

ust. 1,

5)

tryb kierowania policjanta i pracownika Policji, wraz z pełnoletnim najbliższym członkiem

rodziny, na turnus leczniczo-profilaktyczny,

6)

podmiot kierujący na turnus leczniczo-profilaktyczny,

7)

ramowy program turnusu leczniczo-profilaktycznego,

8)

podmiot prowadzący turnus leczniczo-profilaktyczny,

9)

rodzaje i wzory dokumentów wystawianych w związku z kierowaniem na turnus leczniczo-profilaktyczny

- uwzględniając potrzeby policjanta i pracownika Policji wynikające z ich aktualnego

stanu zdrowia, w tym konieczność zapewnienia ich pełnej rekonwalescencji oraz umożliwienie

im dalszego leczenia lub rehabilitacji po zakończeniu pobytu na turnusie leczniczo-profilaktycznym.

1.

Funkcjonariuszowi posiadającemu status weterana poszkodowanego przysługuje prawo do

corocznego płatnego dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 5 dni roboczych.

2.

Prawo do urlopu, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje funkcjonariuszowi posiadającemu

status weterana poszkodowanego uprawnionemu do urlopu wypoczynkowego w wymiarze przekraczającym

26 dni roboczych.

3.

Prawo do pierwszego urlopu, o którym mowa w ust. 1, powstaje z dniem, w którym decyzja

administracyjna o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego stała się ostateczna,

przy czym realizacja tego prawa może nastąpić nie wcześniej niż z dniem przedstawienia

przez funkcjonariusza tej decyzji Komendantowi SOP.

4.

Urlop, o którym mowa w ust. 1, wykorzystuje się w całości w roku kalendarzowym, w

którym funkcjonariusz ma do niego prawo, w terminie uzgodnionym z przełożonym funkcjonariusza.

1.

Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych, Szef Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Szef Agencji Wywiadu, każdy w swoim zakresie, w celu realizacji zadań,

o których mowa w art. 11a, art. 42, art. 44, art. 46 i art. 47, mają prawo do przetwarzania

danych dotyczących

1)

osób, o których mowa w art. 5 pkt 44a i 44b, które korzystają lub ubiegają się o skorzystanie

z uprawnień przysługujących im na podstawie ustawy, obejmujących

a)

nazwisko i imię (imiona),

b)

datę urodzenia i zgonu,

c)

płeć,

d)

obywatelstwo,

e)

numer PESEL,

f)

serię i numer dowodu osobistego, paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość

- w przypadku osób, które nie mają nadanego numeru PESEL,

g)

adres zamieszkania, adres do korespondencji i numer telefonu,

h)

informacje o zakresie, rodzaju, wartości świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych na

podstawie umowy, o której mowa w art. 11a ust. 4, lub dofinansowanych na podstawie

art. 42 ust. 1-2, art. 44 ust. 1b, art. 46 ust. 7 i 8 lub art. 47 ust. 2b oraz przyczynie

ich udzielenia,

i)

informacje o stanie zdrowia,

j)

informacje o udzielonych świadczeniach opieki zdrowotnej, procedurach i technologiach

medycznych,

k)

informacje o korzystaniu z uprawnień określonych w art. 11a ust. 1, art. 24a-24c,

art. 44 ust. 1a-1c, art. 46 ust. 1 pkt 8, art. 47 ust. 2-2b oraz art. 57 ust. 2 pkt

12 i 13,

l)

informacje o rodzaju i ilości leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia

żywieniowego i wyrobów medycznych zakupionych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

m)

dane wynikające z dokumentu uprawniającego do korzystania ze świadczeń, o którym mowa

w art. 47b ust. 1 i 1a,

n)

wysokość orzeczonego procentowego uszczerbku na zdrowiu,

o)

informacje dotyczące urazów lub chorób powstałych w związku z udziałem w działaniach

poza granicami państwa i skutków zdrowotnych tych urazów i chorób,

p)

informacje dotyczące urazów lub chorób, w związku z którymi są udzielane świadczenia

opieki zdrowotnej, w przypadku gdy ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi

co najmniej 30%, oraz skutków zdrowotnych tych urazów i chorób;

2)

świadczeniodawców udzielających świadczeń opieki zdrowotnej dla osób, o których mowa

w pkt 1, w zakresie, o którym mowa w art. 188a i art. 188b.

2.

Organy, o których mowa w ust. 1, są uprawnione do nieodpłatnego udostępniania danych,

o których mowa w ust. 1, Funduszowi, świadczeniodawcom, konsultantom z danej dziedziny

medycyny oraz innym podmiotom, które uczestniczą w realizacji uprawnień wynikających

z ustawy.

3.

Podmioty uczestniczące w realizacji uprawnień wynikających z ustawy mają prawo do

przetwarzania danych osobowych, o których mowa w ust. 1, w celu realizacji tych uprawnień.