Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19 sierpnia 2019 r. w sprawie ramowych procedur obsługi zgłoszeń alarmowych i powiadomień o zdarzeniach przez dyspozytora medycznego

1.

Rozporządzenie określa ramowe procedury przyjmowania i obsługi zgłoszeń alarmowych

i powiadomień o zdarzeniach przez dyspozytora medycznego, a także dysponowania zespołami

ratownictwa medycznego.

2.

Ramowe procedury, o których mowa w ust. 1, obejmują

1)

przyjmowanie i obsługę zgłoszenia alarmowego lub powiadomienia o zdarzeniu;

2)

postępowanie w przypadku

a)

przyjmowania zgłoszenia wraz z nadaniem kodu pilności, o którym mowa w § 5 ust. 2,

b)

odmowy przyjęcia zgłoszenia,

c)

ponownego wezwania do wcześniej nieprzyjętego zgłoszenia,

d)

utrzymania połączenia telefonicznego z osobą wzywającą będącą na miejscu zdarzenia,

e)

ponaglenia do już przyjętego zgłoszenia;

3)

dysponowanie zespołami ratownictwa medycznego;

4)

postępowanie w przypadku

a)

przyjmowania zgłoszenia alarmowego lub powiadomienia o zdarzeniu spoza rejonu operacyjnego

obsługiwanego przez daną dyspozytornię medyczną,

b)

konieczności użycia zespołu ratownictwa medycznego spoza rejonu operacyjnego,

c)

uruchomienia zastępowalności dyspozytorni medycznych, o której mowa w art. 25a ust. 3 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, zwanej dalej „ustawą”,

d)

wystąpienia zdarzenia z dużą liczbą poszkodowanych,

e)

konieczności uruchomienia jednostek współpracujących z systemem Państwowe Ratownictwo

Medyczne, zwanym dalej „systemem”, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

dyspozytorze przyjmującym - rozumie się przez to dyspozytora medycznego, o którym

mowa w art. 26 ust. 2 ustawy, odpowiedzialnego za podjęcie oraz obsługę zgłoszenia

alarmowego przekazywanego z centrum powiadamiania ratunkowego, o którym mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1077), zwanej dalej „ustawą o systemie powiadamiania ratunkowego”, i powiadomienia o zdarzeniu,

w szczególności ustalenie lokalizacji miejsca zdarzenia, liczby osób poszkodowanych,

oraz przeprowadzenie wywiadu medycznego, na podstawie którego podejmuje decyzję o

przyjęciu zgłoszenia wraz z nadaniem priorytetu lub odmowie przyjęcia zgłoszenia,

pełniącego dyżur na stanowisku dyspozytora przyjmującego;

2)

dyspozytorze wysyłającym - rozumie się przez to dyspozytora medycznego, o którym mowa

w art. 26 ust. 2 ustawy, odpowiedzialnego za obsługę zgłoszenia od momentu przyjęcia

go przez dyspozytora przyjmującego, w szczególności za dysponowanie zespołami ratownictwa

medycznego na miejsce zdarzenia, pełniącego dyżur na stanowisku dyspozytora wysyłającego;

3)

ponagleniu - rozumie się przez to ponowne wezwanie do już przyjętego zgłoszenia;

4)

priorytecie - rozumie się przez to pierwszeństwo realizacji zdarzenia, które z uwagi

na powód wezwania i kod pilności musi być obsłużone w pierwszej kolejności;

5)

wezwaniu - rozumie się przez to wykonanie połączenia na numer alarmowy przez osobę

informującą o wystąpieniu lub podejrzeniu wystąpienia stanu nagłego zagrożenia zdrowotnego;

6)

zdarzeniu - rozumie się przez to zgłoszenie, które wpłynęło do dyspozytorni medycznej

i decyzją dyspozytora przyjmującego, na podstawie zebranego wywiadu medycznego, zostało

przyjęte i zakwalifikowane jako podejrzenie stanu nagłego zagrożenia zdrowotnego,

w celu przekazania do realizacji przez zespół ratownictwa medycznego;

7)

zgłoszeniu - rozumie się przez to zgłoszenie alarmowe lub powiadomienie o zdarzeniu,

kierowane do dyspozytorni medycznej w formie głosowej lub bezgłosowej, odebrane przez

dyspozytora przyjmującego.

1.

Obsługa zgłoszenia alarmowego przekazywanego z centrum powiadamiania ratunkowego przez

dyspozytora przyjmującego obejmuje

1)

odebranie zgłoszenia alarmowego z podaniem kodu dyspozytora przyjmującego, zgodnie

z kodem dyspozytora medycznego nadanym w Systemie Wspomagania Dowodzenia Państwowego

Ratownictwa Medycznego, zwanym dalej „SWD PRM”, o którym mowa w art. 3 pkt 15 ustawy;

2)

weryfikację i potwierdzenie danych wprowadzonych do elektronicznego formularza obsługi

zgłoszenia przez operatora;

3)

przeprowadzenie, w sposób spokojny i zdecydowany, krótkiej rozmowy z osobą wzywającą

mającej na celu uzyskanie informacji o

a)

głównym powodzie wezwania,

b)

stanie osoby, u której podejrzewa się stan nagłego zagrożenia zdrowotnego, na podstawie

przeprowadzonego wywiadu medycznego,

c)

liczbie osób, u których podejrzewa się stan nagłego zagrożenia zdrowotnego,

d)

imieniu, nazwisku, wieku i płci osoby, u której podejrzewa się stan nagłego zagrożenia

zdrowotnego, jeżeli jest to możliwe,

e)

innych danych niż wymienione w lit. a-d, które mogą być istotne do obsługi zgłoszenia

przez dyspozytora przyjmującego lub zespół ratownictwa medycznego.

2.

W przypadku przerwania trwającego połączenia telefonicznego przekazywanego z centrum

powiadamiania ratunkowego dyspozytor przyjmujący podejmuje do trzech prób nawiązania

połączenia telefonicznego z osobą wzywającą.

3.

W przypadku posiadania informacji o adresie lub lokalizacji miejsca zdarzenia, rodzaju

zdarzenia lub zagrożenia według katalogu zdarzeń nadanych przez operatora oraz braku

możliwości nawiązania połączenia telefonicznego, o którym mowa w ust. 2, dyspozytor

przyjmujący przyjmuje zgłoszenie.

4.

W przypadku otrzymania elektronicznego formularza obsługi zgłoszenia bez połączenia

głosowego obejmującego zgłoszenie z Policji lub Państwowej Straży Pożarnej dyspozytor

przyjmujący

1)

w razie konieczności podejmuje próbę nawiązania połączenia telefonicznego z dyspozytorem

Policji lub Państwowej Straży Pożarnej w celu weryfikacji zasadności zgłoszenia;

2)

w przypadku braku możliwości nawiązania połączenia telefonicznego, o którym mowa w

pkt 1, uznaje zgłoszenie za zasadne i je przyjmuje.

5.

W przypadku otrzymania elektronicznego formularza obsługi zgłoszenia bez połączenia

głosowego obejmującego zgłoszenie z centrum powiadamiania ratunkowego dotyczącego

zgłoszenia „eCall”, o którym mowa w art. 2 lit. h rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 305/2013 z dnia 26 listopada

2012 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/40/UE w odniesieniu

do zharmonizowanego zapewnienia interoperacyjnej usługi „eCall” na terenie całej UE

(Dz. Urz. UE L 91 z 03.04.2013, str. 1), dyspozytor przyjmujący uznaje zgłoszenie za zasadne i je przyjmuje.

6.

W przypadku otrzymania elektronicznego formularza obsługi zgłoszenia bez połączenia

głosowego obejmującego zgłoszenie z centrum powiadamiania ratunkowego dotyczącego

zgłoszenia w formie krótkiej wiadomości tekstowej (sms), o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o systemie powiadamiania ratunkowego, dyspozytor przyjmujący postępuje zgodnie z ust. 1 pkt 3 z użyciem komunikatora SWD

PRM.

7.

Obsługa powiadomienia o zdarzeniu przez dyspozytora przyjmującego obejmuje

1)

odebranie powiadomienia o zdarzeniu z podaniem kodu dyspozytora przyjmującego zdarzenie,

zgodnie z kodem dyspozytora medycznego nadanym w SWD PRM;

2)

przeprowadzenie w sposób spokojny i zdecydowany krótkiej rozmowy z osobą wzywającą

mającej na celu uzyskanie informacji o

a)

dokładnym adresie lub lokalizacji miejsca zdarzenia, w tym dodatkowych informacji

umożliwiających szybkie dotarcie zespołu ratownictwa medycznego na miejsce zdarzenia,

b)

numerze telefonu osoby wzywającej - jeżeli jest inny niż ten, z którego dzwoni osoba

wzywająca, lub w przypadku braku możliwości jego ustalenia przez dyspozytora przyjmującego

w inny sposób,

c)

głównym powodzie wezwania,

d)

stanie osoby, u której podejrzewa się stan nagłego zagrożenia zdrowotnego, na podstawie

przeprowadzonego wywiadu medycznego, uwzględniającego algorytm zbierania wywiadu medycznego,

o którym mowa w obwieszczeniu wydawanym na podstawie art. 27 ust. 6 ustawy, zwanego

dalej „wywiadem medycznym”,

e)

liczbie osób, u których podejrzewa się stan nagłego zagrożenia zdrowotnego,

f)

imieniu, nazwisku, wieku i płci osoby, u której podejrzewa się stan nagłego zagrożenia

zdrowotnego, jeżeli jest to możliwe,

g)

imieniu i nazwisku osoby wzywającej oraz jej stopniu pokrewieństwa w stosunku do osoby,

której wezwanie dotyczy, jeżeli jest to możliwe,

h)

innych danych niż wymienione w lit. a-g, które mogą być istotne do obsługi zgłoszenia

przez dyspozytora przyjmującego lub zespół ratownictwa medycznego.

8.

W przypadku przerwania trwającego połączenia telefonicznego kierowanego na numer alarmowy

999, dyspozytor przyjmujący podejmuje do trzech prób nawiązania połączenia telefonicznego

z osobą wzywającą.

9.

W przypadku braku informacji o adresie lub lokalizacji miejsca zdarzenia oraz braku

możliwości nawiązania połączenia telefonicznego, o którym mowa w ust. 8, dyspozytor

przyjmujący traktuje zgłoszenie jako fałszywe.

1.

Na podstawie przeprowadzonego wywiadu medycznego dyspozytor przyjmujący podejmuje

decyzję o

1)

przyjęciu zgłoszenia - w przypadku gdy podejrzewa stan nagłego zagrożenia zdrowotnego;

2)

odmowie przyjęcia zgłoszenia - w przypadku gdy stwierdza brak stanu nagłego zagrożenia

zdrowotnego.

2.

Przyjęcie zgłoszenia przez dyspozytora przyjmującego może nastąpić w każdym momencie

przeprowadzania wywiadu medycznego.

1.

W przypadku przyjęcia zgłoszenia dyspozytor przyjmujący

1)

informuje osobę wzywająca o przyjęciu zgłoszenia;

2)

nadaje zgłoszeniu kod pilności, o którym mowa w ust. 2;

3)

przekazuje zgłoszenie do obsługi właściwemu dyspozytorowi wysyłającemu;

4)

w razie konieczności utrzymuje stały kontakt z osobą wzywającą będącą na miejscu zdarzenia

i przekazuje jej w sposób zrozumiały instrukcje dotyczące sposobu udzielania pierwszej

pomocy osobie, u której podejrzewa się stan nagłego zagrożenia zdrowotnego, do czasu

przybycia zespołu ratownictwa medycznego na miejsce zdarzenia;

5)

informuje osobę wzywającą, że w przypadku gwałtownego pogorszenia stanu zdrowia osoby,

której wezwanie dotyczy, lub wystąpienia u niej nowych niepokojących objawów należy

ponownie skontaktować się z dyspozytorem medycznym.

2.

Ustala się następujące kody pilności

1)

KOD 1 - niezbędny natychmiastowy wyjazd zespołu ratownictwa medycznego o najkrótszym

przewidywanym czasie dotarcia na miejsce zdarzenia w związku ze stanem nagłego zagrożenia

zdrowotnego wymagającym natychmiastowego podjęcia medycznych czynności ratunkowych;

2)

KOD 2 - niezbędny wyjazd zespołu ratownictwa medycznego do stanu nagłego zagrożenia

zdrowotnego wymagającego podjęcia medycznych czynności ratunkowych.

3.

W sytuacji, o której mowa w ust. 2 pkt 1, czas przyjęcia zgłoszenia alarmowego lub

powiadomienia o zdarzeniu, obejmujących

1)

dokładny adres lub lokalizację miejsca zdarzenia,

2)

powód wezwania,

3)

wiek poszkodowanego, jeżeli ustalono

- nie powinien być dłuższy niż 120 sekund, po którym powinno nastąpić przekazanie

zlecenia wyjazdu do zdarzenia do realizacji właściwemu zespołowi ratownictwa medycznego,

a następnie uzupełnienie pozostałych danych, o których mowa w § 3.

1.

W przypadku podjęcia decyzji o odmowie przyjęcia zgłoszenia dyspozytor przyjmujący

1)

informuje osobę wzywającą o odmowie przyjęcia zgłoszenia i zadysponowania zespołu

ratownictwa medycznego;

2)

podaje przyczynę odmowy przyjęcia zgłoszenia i zadysponowania zespołu ratownictwa

medycznego;

3)

informuje osobę wzywającą o zaleceniach dotyczących dalszego postępowania;

4)

informuje osobę wzywającą, że w przypadku gwałtownego pogorszenia stanu zdrowia osoby,

której wezwanie dotyczy, lub wystąpienia u niej nowych niepokojących objawów należy

ponownie skontaktować się z dyspozytorem medycznym.

2.

W przypadku odebrania ponownego zgłoszenia alarmowego lub powiadomienia o zdarzeniu,

dotyczącego osoby, której wcześniej odmówiono zadysponowania zespołu ratownictwa medycznego,

dyspozytor przyjmujący zdarzenie ma obowiązek przeprowadzenia wywiadu medycznego i

postępowania zgodnie z § 3.

1.

W przypadku odebrania ponaglenia dyspozytor przyjmujący

1)

odnotowuje ponaglenie w elektronicznym formularzu obsługi zgłoszenia w SWD PRM;

2)

jeżeli treść ponaglenia wskazuje na pogorszenie stanu zdrowia osoby w stanie nagłego

zagrożenia zdrowotnego - dokonuje analizy przydzielonego kodu pilności i jeżeli to

konieczne, dokonuje jego zmiany;

3)

informuje właściwego dyspozytora wysyłającego o powodzie ponaglenia.

2.

W sytuacji, o której mowa w ust. 1 pkt 3, dyspozytor wysyłający informuje kierownika

zespołu ratownictwa medycznego o ponagleniu.

1.

Dyspozytor wysyłający, uwzględniając

1)

powód wezwania,

2)

kod pilności,

3)

liczbę osób, wobec których podejrzewa się stan nagłego zagrożenia zdrowotnego,

4)

najkrótszy możliwy czas dotarcia zespołu ratownictwa medycznego na miejsce zdarzenia,

5)

najkrótszy czas transportu osoby będącej w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego z

miejsca zdarzenia do właściwego podmiotu leczniczego

- decyduje o rodzaju i liczbie zespołów ratownictwa medycznego do zadysponowania.

2.

Przyjmuje się następujące zasady obsługi zgłoszeń w zależności od nadanego im kodu

pilności

1)

KOD 1

a)

czas zadysponowania zespołu ratownictwa medycznego przez dyspozytora wysyłającego

wynosi nie dłużej niż 30 sekund od momentu przyjęcia zgłoszenia przez dyspozytora

przyjmującego,

b)

czas wyjazdu zespołu ratownictwa medycznego do miejsca zdarzenia wynosi nie dłużej

niż 60 sekund od zadysponowania przez dyspozytora wysyłającego,

c)

obligatoryjne użycie przez zespół ratownictwa medycznego sygnalizacji świetlnej i

dźwiękowej w trakcie dojazdu na miejsce zdarzenia;

2)

KOD 2

a)

czas zadysponowania zespołu ratownictwa medycznego przez dyspozytora wysyłającego

wynosi nie dłużej niż 90 sekund od momentu przyjęcia zgłoszenia przez dyspozytora

przyjmującego,

b)

czas wyjazdu zespołu ratownictwa medycznego do miejsca zdarzenia wynosi nie dłużej

niż 180 sekund od zadysponowania przez dyspozytora wysyłającego,

c)

decyzję o użyciu przez zespół ratownictwa medycznego sygnalizacji świetlnej i dźwiękowej

w trakcie dojazdu na miejsce zdarzenia podejmuje dyspozytor wysyłający.

3.

Dyspozytor wysyłający może odwołać zlecenie wyjazdu zespołu ratownictwa medycznego

w przypadku konieczności jego zadysponowania do zdarzenia o wyższym priorytecie.

4.

O zmianie decyzji, o której mowa w ust. 3, dyspozytor wysyłający powiadamia kierownika

zespołu ratownictwa medycznego.

5.

W przypadku zgłoszeń, o których mowa w ust. 3, oraz zgłoszeń przyjętych do realizacji

i oczekujących na zadysponowanie zespołu ratownictwa medycznego, dyspozytor wysyłający

1)

może oddzwonić do osoby wzywającej w celu weryfikacji stanu osoby, której wezwanie

dotyczy;

2)

dysponuje zespoły ratownictwa medycznego z uwzględnieniem

a)

kodu pilności,

b)

powodu wezwania,

c)

zgłaszanych ponagleń,

d)

przewidywanej dostępności zespołów ratownictwa medycznego,

e)

przewidywanego czasu dotarcia zespołów ratownictwa medycznego na miejsce zdarzenia.

1.

Lotniczy zespół ratownictwa medycznego może zostać zadysponowany w przypadkach

1)

stwierdzenia, że czas dotarcia zespołu ratownictwa medycznego innego niż lotniczy

zespół ratownictwa medycznego na miejsce zdarzenia jest dłuższy niż lotniczego zespołu

ratownictwa medycznego;

2)

gdy czas transportu osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego drogą powietrzną

z miejsca zdarzenia do

a)

szpitalnego oddziału ratunkowego lub do szpitala wskazanego przez dyspozytora wysyłającego

lub wojewódzkiego koordynatora ratownictwa medycznego jest krótszy od czasu transportu

zespołami ratownictwa medycznego innymi niż lotnicze zespoły ratownictwa medycznego

i może przynieść korzyść w dalszym procesie leczenia,

b)

szpitala, w którym znajduje się centrum urazowe, centrum urazowe dla dzieci lub jednostka

organizacyjna szpitala wyspecjalizowana w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych

niezbędnych dla ratownictwa medycznego, jest krótszy od czasu transportu zespołami

ratownictwa medycznego innymi niż lotnicze zespoły ratownictwa medycznego i może przynieść

korzyść w dalszym procesie leczenia;

3)

gdy w ocenie dyspozytora wysyłającego jest to niezbędne.

2.

W przypadku zadysponowania lotniczego zespołu ratownictwa medycznego dyspozytor wysyłający

kontaktuje się bezpośrednio z wybranym lotniczym zespołem ratownictwa medycznego.

3.

Dyspozytor wysyłający kontaktuje się z dyspozytorem medycznym, o którym mowa w art.

26 ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku

1)

konieczności zadysponowania większej liczby lotniczych zespołów ratownictwa medycznego;

2)

trudności z powiadomieniem wybranego lotniczego zespołu ratownictwa medycznego.

4.

Dyspozytor medyczny, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy, dysponuje lotniczy

zespół ratownictwa medycznego w sytuacji, o której mowa w ust. 3.

Podczas obsługi zdarzeń dyspozytor wysyłający

1)

utrzymuje kontakt z kierownikiem zespołu ratownictwa medycznego;

2)

na żądanie kierownika zespołu ratownictwa medycznego wskazuje szpitalny oddział ratunkowy

lub właściwy ze względu na stan zdrowia osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego

szpital, w którym znajduje się centrum urazowe, centrum urazowe dla dzieci lub jednostka

organizacyjna szpitala wyspecjalizowana w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych

niezbędnych dla ratownictwa medycznego, do którego może zostać przetransportowana

ta osoba;

3)

na żądanie kierownika zespołu ratownictwa medycznego powiadamia docelowy szpitalny

oddział ratunkowy lub właściwy ze względu na stan zdrowia osoby w stanie nagłego zagrożenia

zdrowotnego szpital, w którym znajduje się centrum urazowe, centrum urazowe dla dzieci

lub jednostka organizacyjna szpitala wyspecjalizowana w zakresie udzielania świadczeń

zdrowotnych niezbędnych dla ratownictwa medycznego, o transporcie osoby w stanie nagłego

zagrożenia zdrowotnego.

1.

W przypadku odebrania połączenia telefonicznego dotyczącego zgłoszenia alarmowego

lub powiadomienia o zdarzeniu spoza rejonu operacyjnego innego niż obsługiwany przez

daną dyspozytornię medyczną, dyspozytor przyjmujący zgłoszenie stosuje procedury opisane

w § 3-5, z wyłączeniem § 5 ust. 1 pkt 3, a następnie przekazuje zdarzenie do właściwej

dyspozytorni medycznej.

2.

W przypadku konieczności zadysponowania zespołu ratownictwa medycznego spoza rejonu

operacyjnego obsługiwanego przez daną dyspozytornię medyczną, dyspozytor wysyłający

1)

kontaktuje się z głównym dyspozytorem medycznym właściwej dyspozytorni medycznej,

weryfikuje i potwierdza możliwość zadysponowania danego zespołu ratownictwa medycznego;

2)

po uzyskaniu zgody na użycie zespołu ratownictwa medycznego spoza rejonu operacyjnego

dysponuje ten zespół do zdarzenia;

3)

przekazuje informację o zadysponowaniu zespołu ratownictwa medycznego spoza rejonu

operacyjnego głównemu dyspozytorowi medycznemu, który powiadamia o tym fakcie wojewódzkiego

koordynatora ratownictwa medycznego.

W przypadku wystąpienia zdarzenia z dużą liczbą poszkodowanych dyspozytorzy medyczni

postępują zgodnie z wojewódzkim planem działania systemu, o którym mowa w art. 21

ust. 1 ustawy.

1.

W przypadku braku dostępnego zespołu ratownictwa medycznego i konieczności zadysponowania

zespołu ratownictwa medycznego do zdarzenia, dyspozytor wysyłający może uruchomić

jednostki współpracujące z systemem, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dyspozytor wysyłający postępuje zgodnie z wojewódzkim

planem działania systemu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy.

Do dnia 31 grudnia 2019 r. zadania głównego dyspozytora medycznego są realizowane

przez dyspozytora medycznego wskazanego przez kierownika podmiotu leczniczego zatrudniającego

dyspozytorów medycznych.

Do dnia 31 grudnia 2020 r. dyspozytor przyjmujący w przypadku otrzymania elektronicznego

formularza obsługi zgłoszenia bez połączenia głosowego obejmującego zgłoszenie z centrum

powiadamiania ratunkowego dotyczącego zgłoszenia w formie krótkiej wiadomości tekstowej

(sms), o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o systemie powiadamiania ratunkowego, uznaje zgłoszenie za zasadne i je przyjmuje.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem

§ 3 ust. 6, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.