Ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej oraz ustawy o ochronie zdrowia psychicznego

W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1507 i 1622) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 11 w ust. 2 po wyrazach „podstawę do” dodaje się wyrazy „ograniczenia wysokości lub rozmiaru świadczenia,”;

2)

w art. 22 pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

kontrola placówek zapewniających całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle

chorym lub osobom w podeszłym wieku, w tym prowadzonych na podstawie przepisów o działalności

gospodarczej, w zakresie standardów usług socjalno-bytowych i przestrzegania praw

tych osób, a także nad zgodnością zatrudnienia pracowników z wymaganymi kwalifikacjami;

”

;

3)

w art. 48b w ust. 1 wyraz „dostarczenie” zastępuje się wyrazem „zapewnienie”;

4)

w art. 52 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Rodzinny dom pomocy jest prowadzony na podstawie umowy zawartej przez osobę fizyczną

albo organizację pożytku publicznego z gminą właściwą ze względu na miejsce położenia

rodzinnego domu pomocy.

”

;

5)

w art. 55 po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2i w brzmieniu

„

2a.

Dom pomocy społecznej może określić zasady zgłaszania przez mieszkańców domu personelowi

tego domu wyjść poza jego teren.

2b.

W przypadku gdy brak opieki zagraża życiu lub poważnie zagraża zdrowiu mieszkańca

domu będącego osobą z zaburzeniami psychicznymi, dyrektor lub kierownik tego domu

może ograniczyć możliwość samodzielnego opuszczania przez tego mieszkańca terenu domu

pomocy społecznej na podstawie zaświadczenia lekarza wydanego na czas oznaczony, nie

dłuższy niż 6 miesięcy, wskazującego zasadność takiego ograniczenia.

2c.

Ograniczenie może być wydane na czas oznaczony wskazany w zaświadczeniu lekarza, nie

dłuższy niż 6 miesięcy.

2d.

Ograniczenie jest wydawane w formie pisemnej i zawiera wskazanie osoby, której to

ograniczenie dotyczy, okresu, na jaki jest wydane, uzasadnienie ograniczenia oraz

pouczenie o prawie do złożenia wniosku o uchylenie ograniczenia do sądu opiekuńczego,

w którego okręgu znajduje się dom pomocy społecznej.

2e.

Ograniczenie doręcza się mieszkańcowi domu, a gdy jest on osobą ubezwłasnowolnioną

całkowicie, również jego przedstawicielowi ustawowemu. Doręczając ograniczenie, dyrektor

lub kierownik domu pomocy społecznej poucza mieszkańca domu o prawie do złożenia wniosku

o uchylenie ograniczenia.

2f.

Informację o ograniczeniu dyrektor lub kierownik domu pomocy społecznej przesyła do

sądu opiekuńczego, w którego okręgu znajduje się ten dom, w terminie 3 dni od dnia

doręczenia ograniczenia mieszkańcowi domu.

2g.

Mieszkaniec domu, w tym również mieszkaniec ubezwłasnowolniony, jego przedstawiciel

ustawowy, małżonek, krewny w linii prostej, rodzeństwo oraz osoba sprawująca nad nim

faktyczną opiekę mogą wystąpić do sądu opiekuńczego, w którego okręgu znajduje się

dom pomocy społecznej, z wnioskiem o uchylenie ograniczenia.

2h.

W sprawach określonych w ust. 2d sąd opiekuńczy orzeka niezwłocznie po przeprowadzeniu

rozprawy. Rozprawa powinna się odbyć nie później niż w terminie 14 dni od dnia wpływu

wniosku o uchylenie ograniczenia.

2i.

Za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie w zakresie ograniczenia możliwości

samodzielnego opuszczania terenu domu pomocy społecznej przez jego mieszkańca odpowiedzialność

ponosi podmiot prowadzący dom pomocy społecznej lub, w przypadku domu pomocy społecznej

prowadzonego na zlecenie, odpowiedzialność solidarną ponoszą jednostka samorządu terytorialnego

oraz podmiot prowadzący dom pomocy społecznej na jej zlecenie.

”

;

6)

w art. 59

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Decyzję o skierowaniu do domu pomocy społecznej i decyzję ustalającą opłatę mieszkańca

domu za jego pobyt w domu pomocy społecznej wydaje organ gminy właściwej dla tej osoby

w dniu jej kierowania do domu pomocy społecznej.

”

,

b)

ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie

„

5.

W przypadku regionalnego domu pomocy społecznej finansowanego z dochodów własnych

samorządu województwa decyzję o skierowaniu wydaje organ gminy, a decyzję o umieszczeniu

i opłacie mieszkańca domu za jego pobyt w tym domu wydaje marszałek województwa na

podstawie art. 61 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1, przy czym art. 64, art. 64a i art.

64b stosuje się odpowiednio.

6.

W przypadku regionalnego domu pomocy społecznej, o którym mowa w art. 56 pkt 7, decyzję

o skierowaniu do domu pomocy społecznej i decyzję ustalającą opłatę mieszkańca domu

za jego pobyt w domu pomocy społecznej wydaje organ gminy właściwej dla tej osoby

w dniu jej kierowania do domu pomocy społecznej. Decyzję o umieszczeniu w regionalnym

domu pomocy społecznej wydaje marszałek województwa.

”

;

7)

w art. 61

a)

po ust. 2c dodaje się ust. 2d-2f w brzmieniu

„

2d.

W przypadku odmowy przez osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zawarcia umowy, o której

mowa w art. 103 ust. 2, wysokość ich opłaty za pobyt mieszkańca domu w domu pomocy

społecznej ustala w drodze decyzji organ gminy właściwej zgodnie z art. 59 ust. 1,

z uwzględnieniem ograniczeń, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i art. 103 ust. 2.

2e.

W przypadku odmowy przez osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zawarcia umowy, o której

mowa w art. 103 ust. 2, oraz niewyrażenia zgody na przeprowadzenie rodzinnego wywiadu

środowiskowego, wysokość ich opłaty za pobyt mieszkańca domu w domu pomocy społecznej

ustala, w drodze decyzji, organ gminy właściwej zgodnie z art. 59 ust. 1, w wysokości

różnicy między średnim kosztem utrzymania w domu pomocy społecznej a opłatą wnoszoną

przez mieszkańca domu i opłatami wnoszonymi przez inne osoby obowiązane, o których

mowa w ust. 1 pkt 2.

2f.

Wysokość opłaty za pobyt mieszkańca domu w domu pomocy społecznej, o której mowa w

ust. 2e, ustala się proporcjonalnie do liczby osób obowiązanych do jej wnoszenia.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W przypadku niewywiązywania się osób, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust.

2a, z obowiązku opłaty za pobyt mieszkańca domu w domu pomocy społecznej, ustalonego

w decyzji lub umowie, o której mowa w art. 103 ust. 2, opłaty te zastępczo wnosi gmina,

z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej. Wydatki gminy podlegają

ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przepis

art. 104 ust. 3-8 stosuje się odpowiednio.

”

;

8)

w art. 64

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Osoby wnoszące opłatę lub obowiązane do wnoszenia opłaty za pobyt mieszkańca domu

w domu pomocy społecznej można zwolnić z tej opłaty częściowo lub całkowicie, na ich

wniosek, po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego, w szczególności jeżeli

”

,

b)

w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 i 6 w brzmieniu

„

5)

osoba obowiązana do wnoszenia opłaty lub jej rodzic przebywała w rodzinie zastępczej,

rodzinnym domu dziecka lub placówce opiekuńczo-wychowawczej, na podstawie orzeczenia

sądu o ograniczeniu władzy rodzicielskiej osobie kierowanej do domu pomocy społecznej

lub mieszkańcowi domu;

6)

osoba obowiązana do wnoszenia opłaty przedstawi wyrok sądu oddalający powództwo o

alimenty na rzecz osoby kierowanej do domu pomocy społecznej lub mieszkańca domu.

”

;

9)

art. 64a otrzymuje brzmienie

„

Art. 64a.

Osobę obowiązaną do wnoszenia opłaty za pobyt mieszkańca domu w domu pomocy społecznej

zwalnia się całkowicie z tej opłaty, na jej wniosek, pod warunkiem że przedstawi prawomocne

orzeczenie sądu o pozbawieniu rodzica władzy rodzicielskiej nad tą osobą i oświadczy,

że władza rodzicielska nie została przywrócona albo prawomocne orzeczenie sądu o skazaniu

za umyślne przestępstwo popełnione z użyciem przemocy na szkodę osoby obowiązanej

do wnoszenia opłaty, jej małoletniego rodzeństwa lub jej rodzica. Zwolnienia te obejmują

zstępnych osoby zwolnionej z opłaty za pobyt mieszkańca domu w domu pomocy społecznej.

”

;

10)

w art. 65 w ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

W takim przypadku stosuje się odpowiednio art. 59 ust. 1 i art. 61-64b, z tym że wysokość

opłaty za pobyt w takim domu określa umowa zawarta przez gminę z podmiotem prowadzącym

dom.

”

;

11)

w art. 67

a)

w ust. 2

-

w pkt 3

-

- lit. c otrzymuje brzmienie

„

c)

zaświadczenie organu nadzoru budowlanego potwierdzające możliwość użytkowania obiektu

budowlanego określonego w kategorii XI załącznika do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1186, 1309 i 1524),

”

,

-

- w lit. f kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. g w brzmieniu

„

g)

oświadczenie, że nie został prawomocnie ukarany za czyny, o których mowa w art. 130

ust. 4-6, w okresie 5 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku o wydanie zezwolenia

na prowadzenie placówki;

”

,

-

dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

nie został prawomocnie ukarany za czyny, o których mowa w art. 130 ust. 4-6, w okresie

5 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie placówki.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3 lit. g, składa się pod rygorem odpowiedzialności

karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany

do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności

karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

uprawnionego do odebrania oświadczenia o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia.

”

,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a-3c w brzmieniu

„

3a.

Jeżeli podmiot, któremu wydano zezwolenie na prowadzenie placówki, o której mowa w

ust. 1

1)

przestał spełniać warunki określone w ustawie,

2)

przestał spełniać standardy, o których mowa w art. 68,

3)

nie przedstawi na żądanie wojewody w wyznaczonym terminie aktualnych dokumentów, o

których mowa w ust. 2 pkt 3

- wojewoda wyznacza dodatkowy termin na spełnienie warunków lub standardów albo na

dostarczenie wymaganych dokumentów.

3b.

Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 3a, wojewoda cofa zezwolenie

na prowadzenie placówki.

3c.

W przypadku cofnięcia zezwolenia wojewoda wykreśla placówkę z rejestru, o którym mowa

w ust. 3.

”

;

12)

w art. 68

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2h w brzmieniu

„

2a.

W przypadku gdy brak opieki zagraża życiu lub poważnie zagraża zdrowiu osoby przebywającej

w placówce, będącej osobą z zaburzeniami psychicznymi, osoba kierująca tą placówką

może ograniczyć możliwość samodzielnego opuszczania przez tę osobę terenu placówki

na podstawie zaświadczenia lekarza wydanego na czas oznaczony, nie dłuższy niż 6 miesięcy,

wskazującego zasadność takiego ograniczenia.

2b.

Ograniczenie może być wydane na czas oznaczony wskazany w zaświadczeniu lekarza, nie

dłuższy niż 6 miesięcy.

2c.

Ograniczenie jest wydawane w formie pisemnej i zawiera wskazanie osoby, której to

ograniczenie dotyczy, okresu, na jaki jest wydane, uzasadnienie ograniczenia oraz

pouczenie o prawie do złożenia wniosku o uchylenie ograniczenia do sądu opiekuńczego,

w którego okręgu znajduje się placówka.

2d.

Ograniczenie doręcza się osobie przebywającej w placówce, a gdy jest ona osobą ubezwłasnowolnioną

całkowicie, również jej przedstawicielowi ustawowemu. Doręczając ograniczenie, osoba

kierująca placówką poucza osobę w niej przebywającą o prawie do złożenia wniosku o

uchylenie ograniczenia.

2e.

Informację o ograniczeniu osoba kierująca placówką przesyła do sądu opiekuńczego,

w którego okręgu znajduje się placówka, w terminie 3 dni od dnia doręczenia ograniczenia

osobie przebywającej w placówce.

2f.

Osoba przebywająca w placówce, w tym również osoba ubezwłasnowolniona, jej przedstawiciel

ustawowy, małżonek, krewny w linii prostej, rodzeństwo oraz osoba sprawująca nad nią

faktyczną opiekę mogą wystąpić do sądu opiekuńczego, w którego okręgu znajduje się

placówka, z wnioskiem o uchylenie ograniczenia.

2g.

W sprawach określonych w ust. 2c sąd opiekuńczy orzeka niezwłocznie po przeprowadzeniu

rozprawy. Rozprawa powinna się odbyć nie później niż w terminie 14 dni od dnia wpływu

wniosku o uchylenie ograniczenia.

2h.

Za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie w zakresie ograniczenia możliwości

samodzielnego opuszczania terenu placówki przez osobę w niej przebywającą odpowiedzialność

ponosi podmiot prowadzący placówkę.

”

,

b)

w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

w budynkach wielokondygnacyjnych bez dźwigów osobowych - pokoje mieszkalne oraz pomieszczenia

wymienione w ust. 5 usytuowane na parterze;

”

,

c)

dodaje się ust. 7 i 8 w brzmieniu

„

7.

Wymóg, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, nie ma zastosowania do placówek, w których przebywa

nie więcej niż 5 osób, jeżeli placówki te są wyposażone w urządzenie do przemieszczania

osób niepełnosprawnych, a łazienki i toalety znajdują się na tej samej kondygnacji,

na której znajdują się pokoje mieszkalne.

8.

W jednym budynku placówki nie może przebywać więcej niż 100 osób, którym jest zapewniana

opieka całodobowa.

”

;

13)

w art. 68a

a)

w pkt 1 w lit. e średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. f-i w brzmieniu

„

f)

postanowienia sądu opiekuńczego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na umieszczenie

w placówce - w przypadku osób ubezwłasnowolnionych całkowicie,

g)

zaświadczenia lekarza wskazujące zasadność ograniczenia osobom przebywającym w placówce

możliwości samodzielnego opuszczania terenu placówki,

h)

ograniczenia możliwości samodzielnego opuszczania terenu placówki,

i)

orzeczenia sądu opiekuńczego dotyczące ograniczenia możliwości samodzielnego opuszczania

terenu placówki;

”

,

b)

w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 i 5 w brzmieniu

„

4)

do wykonywania czynności, o których mowa w art. 68 ust. 1 pkt 1, zatrudniać osoby

posiadające kwalifikacje niezbędne do wykonywania zawodu lekarza, pielęgniarki, ratownika

medycznego, opiekuna w domu pomocy społecznej, opiekuna osoby starszej, asystenta

osoby niepełnosprawnej, opiekunki środowiskowej, opiekuna medycznego albo osoby posiadające

udokumentowane co najmniej 2-letnie doświadczenie zawodowe polegające na świadczeniu

usług opiekuńczych osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym

wieku oraz ukończone szkolenie z zakresu udzielania pierwszej pomocy;

5)

zatrudniać osoby, o których mowa w pkt 4, w wymiarze nie mniej niż 1/3 pełnego wymiaru

czasu pracy na jedną osobę przebywającą w placówce, nie mniej niż w wymiarze 4,5 pełnego

wymiaru czasu pracy, z tym że czas pracy osoby fizycznej prowadzącej placówkę, spełniającej

warunki, o których mowa w pkt 4, zalicza się w wymiarze 1/2 pełnego wymiaru czasu

pracy, a w przypadku prowadzenia więcej niż jednej placówki zalicza się w wymiarze

1/2 pełnego wymiaru czasu pracy tylko w jednej placówce.

”

;

14)

po art. 68a dodaje się art. 68b i art. 68c w brzmieniu

„

Art. 68b.

W placówce zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym

lub osobom w podeszłym wieku może być zapewniana opieka wyłącznie osobom pełnoletnim.

Art. 68c.

Osoba ubezwłasnowolniona całkowicie może być umieszczona w placówce zapewniającej

całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym

wieku za pisemną zgodą jej przedstawiciela ustawowego. Przedstawiciel ustawowy wyraża

zgodę po uzyskaniu zezwolenia sądu opiekuńczego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania

osoby ubezwłasnowolnionej całkowicie.

”

;

15)

w art. 69 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku prowadzenia przez podmioty, o których mowa w art. 57 ust. 1 pkt 2, w ramach

działalności statutowej, placówek zapewniających całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym,

przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, stosuje się art. 67 ust. 1-3c i art.

68-68c.

”

;

16)

w art. 97 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W przypadku osoby bezdomnej skierowanej do schroniska dla osób bezdomnych albo schroniska

dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi nie ma zastosowania ust. 1 zdanie drugie.

Jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza

kwoty kryterium dochodowego, opłata nie może być wyższa niż 30% dochodu osoby samotnie

gospodarującej lub dochodu na osobę w rodzinie osoby skierowanej do schroniska dla

osób bezdomnych, a w przypadku schroniska dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi

nie może być wyższa niż 50% tego dochodu.

”

;

17)

w art. 103 w ust. 2 po wyrazach „art. 64” dodaje się przecinek oraz wyrazy „art. 64a albo art. 64b”;

18)

w art. 107

a)

w ust. 4 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

W przypadku osób korzystających ze stałych form pomocy aktualizację sporządza się,

mimo braku zmiany danych, nie rzadziej niż co 6 miesięcy, a w przypadku osób przebywających

w domach pomocy społecznej - nie rzadziej niż co 12 miesięcy.

”

,

b)

w ust. 5b w pkt 20 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 21 w brzmieniu

„

21)

prawomocnego orzeczenia sądu o pozbawieniu władzy rodzicielskiej albo o skazaniu za

umyślne przestępstwo popełnione z użyciem przemocy.

”

;

19)

art. 109 otrzymuje brzmienie

„

Art. 109.

Osoby i rodziny korzystające ze świadczeń z pomocy społecznej oraz osoby, o których

mowa w art. 61 ust. 1 pkt 2, są obowiązane niezwłocznie poinformować organ, który

przyznał świadczenie lub ustalił odpłatność, o każdej zmianie w ich sytuacji osobistej,

dochodowej i majątkowej, która wiąże się z podstawą do przyznania świadczeń lub ponoszenia

odpłatności.

”

;

20)

po art. 109 dodaje się art. 109a w brzmieniu

„

Art. 109a.

1.

Podmiot prowadzący rachunek płatniczy oraz bank i spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa

prowadzące rachunek inny niż płatniczy, a także wydawca instrumentu płatniczego są

obowiązani zwrócić z tych rachunków ośrodkowi pomocy społecznej, na wniosek kierownika

ośrodka pomocy społecznej, kwoty świadczeń pomocy społecznej przekazane po dniu śmierci

osoby uprawnionej na ten rachunek albo instrument płatniczy.

2.

Podmiot prowadzący rachunek płatniczy oraz bank i spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa

prowadzące rachunek inny niż płatniczy, a także wydawca instrumentu płatniczego są

zwolnieni od wypłaty pełnej lub częściowej kwoty, o której mowa w ust. 1, jeżeli przed

otrzymaniem wniosku kierownika ośrodka pomocy społecznej dokonali z tych rachunków

wypłat innym osobom i w związku z tym wypłaty te nie pozwalają zrealizować wniosku

w całości lub w części, oraz w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku poinformują

o tym kierownika ośrodka pomocy społecznej, wraz ze wskazaniem osób, na rzecz których

dokonano tych wypłat.

3.

Zwrot kwot świadczeń, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za zwrot świadczeń nienależnie

pobranych.

”

;

21)

w art. 112a ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Osoby kierujące jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej będącymi w strukturze

powiatowego centrum pomocy rodzinie są obowiązane spełniać wymagania dla kierowników

jednostek organizacyjnych pomocy społecznej.

”

;

22)

w art. 113c uchyla się pkt 3 i 5;

23)

w art. 126 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7-9 w brzmieniu

„

7)

pobierania za pokwitowaniem oraz zabezpieczania dokumentów związanych z zakresem kontroli,

z zachowaniem przepisów o tajemnicy prawnie chronionej;

8)

sporządzania, a w razie potrzeby żądania sporządzenia niezbędnych do kontroli kopii,

odpisów lub wyciągów z dokumentów oraz zestawień lub obliczeń;

9)

przetwarzania danych osobowych w zakresie niezbędnym do realizacji celu kontroli.

”

;

24)

w art. 130

a)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Kto po uprawomocnieniu się decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za prowadzenie bez

zezwolenia wojewody placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym,

przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku prowadzi bez zezwolenia wojewody inną

placówkę zapewniającą całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym

lub osobom w podeszłym wieku, podlega karze pieniężnej w wysokości 40 000 zł.

”

,

b)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

W przypadku stwierdzenia zagrożenia życia lub zdrowia osób przebywających w domu pomocy

społecznej lub w placówce zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym,

przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, prowadzonej na podstawie zezwolenia,

wojewoda może, cofając zezwolenie, wydać decyzję nakazującą wstrzymanie prowadzenia

tej placówki lub domu pomocy społecznej, z nadaniem rygoru natychmiastowej wykonalności.

”

;

25)

w art. 131a

a)

w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia i w ust. 2 wyrazy „art. 130 ust. 2, 4 lub 5” zastępuje się wyrazami „art. 130 ust. 2, 4, 4a, 5 lub 6”,

b)

w ust. 3 wyrazy „art. 130 ust. 5” zastępuje się wyrazami „art. 130 ust. 5 lub 6”;

26)

po art. 131a dodaje się art. 131b w brzmieniu

„

Art. 131b.

1.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego prowadzi w systemie teleinformatycznym

wykaz nałożonych kar, o których mowa w art. 130 ust. 2 i 4-6, oraz udostępnia dane

z tego wykazu wojewodom do celów prowadzenia postępowań w zakresie nałożenia kary

lub wydania albo cofnięcia zezwolenia na prowadzenie placówki zapewniającej całodobową

opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku.

2.

Dane, o których mowa w ust. 1, udostępnia się niezwłocznie w systemie teleinformatycznym

lub środkami komunikacji elektronicznej obsługiwanymi przez system teleinformatyczny

wykazu.

3.

Udostępnianie danych wojewodom nie wymaga wniosku.

4.

Wojewodowie przekazują do wykazu dane obejmujące

1)

nazwę podmiotu lub imię i nazwisko osoby prowadzącej placówkę, o której mowa w art.

67 ust. 1;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP);

3)

adres placówki, o której mowa w art. 67 ust. 1;

4)

wskazanie daty i numeru decyzji nakładającej karę, o której mowa w art. 130 ust. 2

i 4-6, oraz informację o prawomocności decyzji;

5)

wskazanie podstawy prawnej decyzji nakładającej karę.

5.

W przypadku zmiany lub uchylenia decyzji nakładającej karę, o której mowa w art. 130

ust. 2 i 4-6, aktualizuje się wykaz. Przekazanie danych do wykazu następuje niezwłocznie

po uprawomocnieniu się decyzji.

”

.

W ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1878 oraz z 2019 r. poz. 730) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 43 w ust. 3 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

badanie prawidłowości stosowania ograniczenia możliwości samodzielnego opuszczania

terenu domu pomocy społecznej na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej;

”

;

2)

po art. 43 dodaje się art. 43a w brzmieniu

„

Art. 43a.

1.

Domy pomocy społecznej niewymienione w art. 43 ust. 1 oraz placówki zapewniające całodobową

opiekę, o których mowa w art. 67 i art. 69 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, podlegają kontroli w zakresie przestrzegania praw osób, w stosunku do których zastosowano

ograniczenie możliwości samodzielnego opuszczania domu pomocy społecznej lub placówki.

2.

Do kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 43.

”

.

Umowy dotyczące prowadzenia rodzinnych domów pomocy zawarte przez osoby fizyczne albo

organizacje pożytku publicznego z gminami przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

zachowują moc do czasu w nich określonego, jednak nie dłużej niż przez okres 2 lat

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Decyzje ustalające opłatę mieszkańca domu pomocy społecznej za pobyt w tym domu, wydane

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowują moc.

2.

Decyzje lub umowy ustalające opłatę osób, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy

zmienianej w art. 1, za pobyt mieszkańca w domu pomocy społecznej, wydane lub zawarte

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowują moc do dnia w nich określonego,

jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, kierownicy ośrodków pomocy społecznej

zawrą z osobami, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1,

umowy, o których mowa w art. 103 ust. 2 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

4.

W przypadku odmowy przez osoby, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej

w art. 1, zawarcia umowy, o której mowa w ust. 3, stosuje się art. 61 ust. 2d ustawy

zmienianej w art. 1.

5.

W przypadku odmowy przez osoby, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej

w art. 1, zawarcia umowy, o której mowa w ust. 3, oraz niewyrażenia zgody na przeprowadzenie

rodzinnego wywiadu środowiskowego stosuje się art. 61 ust. 2e i 2f ustawy zmienianej

w art. 1 .

6.

Do ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej osób skierowanych do domu pomocy

społecznej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się art. 59 i art.

61 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

7.

Do postępowań o ustalenie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej, wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się art. 59 i art. 61 ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

8.

Przepisy ust. 1-7 stosuje się do ustalania odpłatności, do których art. 61 ustawy

zmienianej w art. 1 stosuje się odpowiednio.

1.

Do działalności, o której mowa w art. 67 ust. 1 i art. 69 ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 1, na którą uzyskano zezwolenie przed dniem wejścia w życie art. 67 ust. 2

pkt 3 lit. c oraz art. 68 ust. 4 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, stosuje się przepisy dotychczasowe, pod warunkiem niezwiększania

liczby miejsc w placówce.

2.

Do działalności, o której mowa w art. 67 ust. 1 i art. 69 ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 1, na którą uzyskano zezwolenie przed dniem 1 stycznia 2020 r., nie stosuje

się art. 68 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, pod warunkiem niezwiększania liczby

miejsc w budynku placówki.

1.

Podmioty prowadzące działalność, o której mowa w art. 67 ust. 1 i art. 69 ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 1, na którą uzyskały zezwolenie przed dniem wejścia w życie art.

68a pkt 4 ustawy zmienianej w art. 1, są obowiązane zatrudnić osoby posiadające kwalifikacje,

o których mowa w tym przepisie, w terminie do dnia 1 czerwca 2021 r.

2.

Podmioty prowadzące działalność, o której mowa w art. 67 ust. 1 i art. 69 ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 1, na którą uzyskały zezwolenie przed dniem wejścia w życie art.

68a pkt 5 ustawy zmienianej w art. 1, zatrudniają pracowników wykonujących czynności,

o których mowa w art. 68 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1

1)

na zasadach dotychczasowych do dnia 31 maja 2020 r.,

2)

od dnia 1 czerwca 2020 r. do dnia 31 maja 2021 r. w wymiarze nie mniejszym niż 1/4

pełnego wymiaru czasu pracy na jedną osobę przebywającą w placówce,

3)

od dnia 1 czerwca 2021 r. w wymiarze określonym w art. 68a pkt 5 ustawy zmienianej

w art. 1

- z tym że do dnia 31 maja 2021 r. nie stosuje się wymogu minimalnego poziomu zatrudnienia

określonego w art. 68a pkt 5 ustawy zmienianej w art. 1.

3.

Do postępowań o wydanie zezwolenia na prowadzenie placówki zapewniającej całodobową

opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, wszczętych

i niezakończonych przed dniem wejścia w życie

1)

art. 67 ust. 2 pkt 3 lit. c oraz art. 68 ust. 4 pkt 2 i ust. 8 ustawy zmienianej w

art. 1, stosuje się art. 67 ust. 2 pkt 3 lit. c oraz art. 68 ust. 4 pkt 2 tej ustawy

w brzmieniu dotychczasowym, przy czym art. 68 ust. 8 tej ustawy nie stosuje się;

2)

art. 67 ust. 2 pkt 3 lit. g i pkt 4 oraz ust. 2a, art. 68a pkt 4 i 5 oraz art. 68b

ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się te przepisy.

1.

Wymogi określone w art. 68a pkt 1 lit. f ustawy zmienianej w art. 1, w stosunku do

osób przyjętych do placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym,

przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku przed dniem wejścia w życie tego przepisu,

stosuje się od dnia 1 czerwca 2020 r.

2.

Osobom małoletnim przyjętym do placówki przed dniem wejścia w życie art. 68b ustawy

zmienianej w art. 1 może być udzielana opieka całodobowa do dnia 31 maja 2020 r.

W przypadku podmiotów prowadzących działalność, o której mowa w art. 67 ust. 1 i art.

69 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, na którą uzyskały zezwolenie przed dniem wejścia

w życie art. 67 ust. 2 pkt 3 lit. g i pkt 4 ustawy zmienianej w art. 1, brak spełnienia

wymogów, o których mowa w art. 67 ust. 2 pkt 3 lit. g i pkt 4 ustawy zmienianej w

art. 1, nie może stanowić podstawy cofnięcia tego zezwolenia.

Art. 109a ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się do kwot świadczeń pomocy społecznej

przekazanych na rachunek płatniczy, rachunek inny niż płatniczy albo instrument płatniczy

po dniu 1 stycznia 2020 r.

Do postępowań nadzorczych i kontrolnych rozpoczętych i niezakończonych przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się art. 126 pkt 7-9 ustawy zmienianej w

art. 1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 67 ust. 4 oraz art. 69

ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 67 ust. 4 oraz art. 69 ust. 2 ustawy zmienianej

w art. 1, jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

11, pkt 12 lit. b i c, pkt 13-15, 20 i 24-26 oraz art. 5-9 i art. 11, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.

1.

Domy pomocy społecznej niewymienione w art. 43 ust. 1 oraz placówki zapewniające całodobową

opiekę, o których mowa w art. 67 i art. 69 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, podlegają kontroli w zakresie przestrzegania praw osób, w stosunku do których zastosowano

ograniczenie możliwości samodzielnego opuszczania domu pomocy społecznej lub placówki.

2.

Do kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 43.

Osobę obowiązaną do wnoszenia opłaty za pobyt mieszkańca domu w domu pomocy społecznej

zwalnia się całkowicie z tej opłaty, na jej wniosek, pod warunkiem że przedstawi prawomocne

orzeczenie sądu o pozbawieniu rodzica władzy rodzicielskiej nad tą osobą i oświadczy,

że władza rodzicielska nie została przywrócona albo prawomocne orzeczenie sądu o skazaniu

za umyślne przestępstwo popełnione z użyciem przemocy na szkodę osoby obowiązanej

do wnoszenia opłaty, jej małoletniego rodzeństwa lub jej rodzica. Zwolnienia te obejmują

zstępnych osoby zwolnionej z opłaty za pobyt mieszkańca domu w domu pomocy społecznej.

W placówce zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym

lub osobom w podeszłym wieku może być zapewniana opieka wyłącznie osobom pełnoletnim.

Osoba ubezwłasnowolniona całkowicie może być umieszczona w placówce zapewniającej

całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym

wieku za pisemną zgodą jej przedstawiciela ustawowego. Przedstawiciel ustawowy wyraża

zgodę po uzyskaniu zezwolenia sądu opiekuńczego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania

osoby ubezwłasnowolnionej całkowicie.

Osoby i rodziny korzystające ze świadczeń z pomocy społecznej oraz osoby, o których

mowa w art. 61 ust. 1 pkt 2, są obowiązane niezwłocznie poinformować organ, który

przyznał świadczenie lub ustalił odpłatność, o każdej zmianie w ich sytuacji osobistej,

dochodowej i majątkowej, która wiąże się z podstawą do przyznania świadczeń lub ponoszenia

odpłatności.

1.

Podmiot prowadzący rachunek płatniczy oraz bank i spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa

prowadzące rachunek inny niż płatniczy, a także wydawca instrumentu płatniczego są

obowiązani zwrócić z tych rachunków ośrodkowi pomocy społecznej, na wniosek kierownika

ośrodka pomocy społecznej, kwoty świadczeń pomocy społecznej przekazane po dniu śmierci

osoby uprawnionej na ten rachunek albo instrument płatniczy.

2.

Podmiot prowadzący rachunek płatniczy oraz bank i spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa

prowadzące rachunek inny niż płatniczy, a także wydawca instrumentu płatniczego są

zwolnieni od wypłaty pełnej lub częściowej kwoty, o której mowa w ust. 1, jeżeli przed

otrzymaniem wniosku kierownika ośrodka pomocy społecznej dokonali z tych rachunków

wypłat innym osobom i w związku z tym wypłaty te nie pozwalają zrealizować wniosku

w całości lub w części, oraz w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku poinformują

o tym kierownika ośrodka pomocy społecznej, wraz ze wskazaniem osób, na rzecz których

dokonano tych wypłat.

3.

Zwrot kwot świadczeń, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za zwrot świadczeń nienależnie

pobranych.

1.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego prowadzi w systemie teleinformatycznym

wykaz nałożonych kar, o których mowa w art. 130 ust. 2 i 4-6, oraz udostępnia dane

z tego wykazu wojewodom do celów prowadzenia postępowań w zakresie nałożenia kary

lub wydania albo cofnięcia zezwolenia na prowadzenie placówki zapewniającej całodobową

opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku.

2.

Dane, o których mowa w ust. 1, udostępnia się niezwłocznie w systemie teleinformatycznym

lub środkami komunikacji elektronicznej obsługiwanymi przez system teleinformatyczny

wykazu.

3.

Udostępnianie danych wojewodom nie wymaga wniosku.

4.

Wojewodowie przekazują do wykazu dane obejmujące

1)

nazwę podmiotu lub imię i nazwisko osoby prowadzącej placówkę, o której mowa w art.

67 ust. 1;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP);

3)

adres placówki, o której mowa w art. 67 ust. 1;

4)

wskazanie daty i numeru decyzji nakładającej karę, o której mowa w art. 130 ust. 2

i 4-6, oraz informację o prawomocności decyzji;

5)

wskazanie podstawy prawnej decyzji nakładającej karę.

5.

W przypadku zmiany lub uchylenia decyzji nakładającej karę, o której mowa w art. 130

ust. 2 i 4-6, aktualizuje się wykaz. Przekazanie danych do wykazu następuje niezwłocznie

po uprawomocnieniu się decyzji.