Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2019 r. w sprawie systemu oceny ryzyka podmiotów wykonujących przewóz drogowy w zakresie występowania naruszeń dotyczących czasu prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw i czasu odpoczynku kierowców

System oceny ryzyka podmiotów wykonujących przewóz drogowy w zakresie występowania

naruszeń dotyczących czasu prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw i czasu odpoczynku

kierowców tworzą

1)

wykaz podmiotów dokonujących naruszeń dotyczących czasu prowadzenia pojazdu, obowiązkowych

przerw i czasu odpoczynku kierowców, w tym stosowania tachografów, tworzony na podstawie

informacji i danych zgromadzonych w centralnej ewidencji naruszeń stwierdzonych w

wyniku przeprowadzonych kontroli, o której mowa w art. 80 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, zwanej dalej „ustawą”;

2)

wykaz naruszeń dotyczących czasu prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw i czasu

odpoczynku kierowców, w tym stosowania tachografów, określony w załączniku do rozporządzenia,

przy czym

a)

w tabeli 1 jest określony wykaz naruszeń dotyczących czasu prowadzenia pojazdu, obowiązkowych

przerw i czasu odpoczynku kierowców, w tym stosowania tachografów, popełnionych przez

kierowcę,

b)

w tabeli 2 jest określony wykaz naruszeń dotyczących czasu prowadzenia pojazdu, obowiązkowych

przerw i czasu odpoczynku kierowców, w tym stosowania tachografów, popełnionych przez

podmiot wykonujący przewóz drogowy,

c)

w tabeli 3 jest określony wykaz naruszeń dotyczących czasu prowadzenia pojazdu, obowiązkowych

przerw i czasu odpoczynku kierowców, w tym stosowania tachografów, popełnionych przez

zarządzającego transportem lub osobę, o której mowa w art. 7c ustawy;

3)

sposób obliczania współczynnika ryzyka występowania naruszeń dotyczących czasu prowadzenia

pojazdu, obowiązkowych przerw i czasu odpoczynku kierowców, w tym stosowania tachografów,

zwanego dalej „współczynnikiem ryzyka”;

4)

wykaz podmiotów o wysokim współczynniku ryzyka występowania naruszeń dotyczących czasu

prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw i czasu odpoczynku kierowców, w tym stosowania

tachografów.

1.

Ustalanie współczynnika ryzyka następuje na podstawie analizy wyników kontroli drogowych

przeprowadzanych przez podmioty, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 1-4 ustawy.

2.

Przy ustalaniu współczynnika ryzyka uwzględnia się naruszenia popełnione przez podmiot

wykonujący przewóz drogowy stwierdzone podczas kontroli drogowej.

3.

W przypadku gdy podczas kontroli drogowej stwierdzono popełnienie naruszenia dotyczącego

czasu prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw i czasu odpoczynku kierowców, w tym

stosowania tachografów, przez

1)

zarządzającego transportem lub osobę, o której mowa w art. 7c ustawy, wyznaczonych

przez podmiot wykonujący przewóz drogowy, albo

2)

kierowcę wykonującego przewóz na rzecz podmiotu wykonującego przewóz drogowy

- a nie stwierdzono popełnienia danego naruszenia przez podmiot wykonujący przewóz

drogowy - przy ustalaniu współczynnika ryzyka uwzględnia się odpowiednio naruszenia

osób, o których mowa w pkt 1 albo 2.

4.

W przypadku gdy podczas kontroli drogowej stwierdzono popełnienie naruszenia dotyczącego

czasu prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw i czasu odpoczynku kierowców, w tym

stosowania tachografów, przez

1)

zarządzającego transportem lub osobę, o której mowa w art. 7c ustawy, wyznaczonych

przez podmiot wykonujący przewóz drogowy, oraz

2)

kierowcę wykonującego przewóz na rzecz podmiotu wykonującego przewóz drogowy

- a nie stwierdzono popełnienia danego naruszenia przez podmiot wykonujący przewóz

drogowy - przy ustalaniu współczynnika ryzyka uwzględnia się naruszenia zarządzającego

transportem albo osoby, o której mowa w art. 7c ustawy.

5.

Przy ustalaniu współczynnika ryzyka uwzględnia się naruszenia stwierdzone na podstawie

ostatecznej decyzji o nałożeniu kary lub mandatu karnego, według stanu na dzień ustalenia

współczynnika ryzyka.

6.

Współczynnik ryzyka oblicza się według wzoru

\(

wr = {{\left( {n_1 \times w_1 } \right) + \left( {n_2 \times w_2 } \right) + \left(

{n_3 \times w_3 } \right) + \left( {n_4 \times w_4 } \right)} \over m}

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

wr - współczynnik ryzyka,

n1 - łączną liczbę NMW,

n2 - łączną liczbę PN,

n3 - łączną liczbę BPN,

n4 - łączną liczbę NN,

w1 - wartość punktową dla NMW wynoszącą 1,

w2 - wartość punktową dla PN wynoszącą 3,

w3 - wartość punktową dla BPN wynoszącą 5,

w4 - wartość punktową dla NN wynoszącą 7,

m - liczbę kontroli drogowych podmiotu wykonującego przewóz drogowy w roku kalendarzowym,

NMW - naruszenie mniejszej wagi,

PN - poważne naruszenie,

BPN - bardzo poważne naruszenie,

NN - najpoważniejsze naruszenie.

1.

Na podstawie analizy stwierdzonych podczas kontroli drogowych naruszeń dotyczących

czasu prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw i czasu odpoczynku kierowców, w tym

stosowania tachografów, w danym roku kalendarzowym, Główny Inspektor Transportu Drogowego

określa wartość wysokiego współczynnika ryzyka, dla danego roku, w terminie do dnia

31 marca roku następnego.

2.

Wykaz, o którym mowa w § 1 pkt 4, ustala się na podstawie wyników kontroli drogowych

podmiotów wykonujących przewóz drogowy, przeprowadzonych w roku kalendarzowym, dla

którego został określony współczynnik, o którym mowa w ust. 1.

2.

Wykaz, o którym mowa w § 1 pkt 4, ustala się na podstawie wyników kontroli drogowych

podmiotów wykonujących przewóz drogowy, przeprowadzonych w roku kalendarzowym, dla

którego został określony współczynnik, o którym mowa w ust. 1.

3.

Podmiot wykonujący przewóz drogowy ujęty w wykazie, o którym mowa w § 1 pkt 4, podlega

kontroli w siedzibie tego podmiotu.

Podmioty ujęte w wykazie podmiotów o wysokim współczynniku ryzyka występowania naruszeń

dotyczących czasu prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw i czasu odpoczynku kierowców,

ustalonym na podstawie przepisów dotychczasowych, podlegają kontroli w roku następującym

po roku, dla którego został określony wysoki współczynnik ryzyka występowania naruszeń.

Sposób obliczania współczynnika ryzyka stosuje się po raz pierwszy do określenia wartości

wysokiego współczynnika ryzyka w odniesieniu do naruszeń stwierdzonych w 2019 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.