Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 1 sierpnia 2019 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie

W rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w

sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie

(Dz. U. z 2016 r. poz. 124) wprowadza się następujące zmiany

1)

w § 2 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

W przypadku dróg publicznych, dla których wojewódzki konserwator zabytków określił

w pozwoleniu na prowadzenie robót budowlanych zakres i sposób ich prowadzenia powodujący

niemożność zastosowania wybranych przepisów niniejszego rozporządzenia, a projektant

potwierdził możliwość spełnienia wymagań, określonych w § 1 ust. 3, warunki wojewódzkiego

konserwatora zabytków w tym zakresie uznaje się za warunki techniczne, jakim powinny

odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie.

”

;

2)

w § 3

a)

uchyla się pkt 3,

b)

po pkt 9 dodaje się pkt 9a i 9b w brzmieniu

„

9a)

obszarze skrzyżowania - rozumie się przez to wspólną część przecinających lub łączących

się dróg oraz odcinki tych dróg, na których występują poszerzenia jezdni spowodowane

dodatkowymi pasami ruchu lub wyspami kanalizującymi, a w przypadku braku poszerzenia

odcinki obejmujące minimalne długości akumulacji i zwalniania określone w § 66 i §

67;

9b)

obszarze oddziaływania skrzyżowania - rozumie się przez to obszar skrzyżowania powiększony

o wyznaczone indywidualnie odcinki, na których występuje zwalnianie lub przyspieszanie

związane z dojazdem do skrzyżowania lub jego opuszczaniem, jeżeli manewry te nie mogą

być wykonane w obszarze skrzyżowania;

”

,

c)

po pkt 10 dodaje się pkt 10a i 10b w brzmieniu

„

10a)

obszarze węzła - rozumie się przez to odcinki krzyżujących lub łączących się dróg

wraz z łącznicami i jezdniami zbierająco-rozprowadzającymi ograniczone początkiem

pasa wyłączania i końcem pasa włączania lub skrzyżowaniami stanowiącymi elementy tych

węzłów; do obszaru węzła wlicza się obszary skrzyżowań stanowiących elementy tego

węzła;

10b)

obszarze oddziaływania węzła - rozumie się przez to obszar węzła powiększony o odcinki

wyznaczone indywidualnie dla każdego kierunku ruchu, na których występują manewry

włączania, wyłączania lub przeplatania związane z tym węzłem, liczone od pierwszej

tablicy przeddrogowskazowej przed pasem wyłączania do pierwszej tablicy kierunkowej

lub tablicy szlaku drogowego za pasem włączania; do obszaru oddziaływania węzła wlicza

się obszary oddziaływania skrzyżowań stanowiących elementy tego węzła;

”

;

3)

§ 5 otrzymuje brzmienie

„

§ 5.

Poszczególne elementy drogi i urządzenia z nią związane umieszcza się w pasie drogowym.

”

;

4)

§ 6 otrzymuje brzmienie

„

§ 6.

1.

Szerokość pasa drogowego powinna zapewniać możliwość umieszczenia wszystkich elementów

drogi i urządzeń z nią związanych, wynikających z funkcji drogi oraz uwarunkowań terenowych,

przy uwzględnieniu potrzeby ochrony użytkowników dróg i terenu przyległego przed wzajemnym

niekorzystnym oddziaływaniem.

2.

Szerokość pasa drogowego powinna stanowić sumę szerokości elementów drogi, terenu

niezbędnego na umieszczenie urządzeń z nią związanych oraz ewentualnie infrastruktury,

o której mowa w § 140, i terenu stanowiącego rezerwę na cele jej rozbudowy.

3.

Rozmiary pasa drogowego potrzebnego na skrzyżowanie lub węzeł powinny dodatkowo gwarantować

możliwość spełnienia wymagań widoczności, o których mowa w § 170, w szczególności

poprzez zastosowanie niezbędnych narożnych ścięć linii granicznych.

”

;

5)

uchyla się § 7 i § 8;

6)

w § 8a ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Dodatkową jezdnię, o której mowa w ust. 1 pkt 2, stosuje się w przypadku, gdy w wyniku

budowy lub przebudowy drogi nieruchomość przyległa do jej pasa drogowego traci dostęp

do drogi publicznej lub w celu ograniczenia liczby zjazdów z jezdni głównej.

”

;

7)

w § 9

a)

w ust. 1 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3)

droga klasy GP powinna mieć powiązania z drogami klasy Z (wyjątkowo klasy L) i drogami

wyższych klas, a odstępy między skrzyżowaniami (węzłami) poza terenem zabudowy nie

powinny być mniejsze niż 2000 m oraz nie mniejsze niż 1000 m na terenie zabudowy;

dopuszcza się wyjątkowo pojedyncze odstępy między skrzyżowaniami poza terenem zabudowy

nie mniejsze niż 1000 m, a na terenie zabudowy - nie mniejsze niż 600 m, jeżeli potrzeby

funkcjonalno-ruchowe lub ukształtowanie istniejącej sieci drogowej takie odstępy uzasadniają,

przy czym stosowanie na drodze klasy GP zjazdów jest dopuszczalne wyjątkowo, gdy w

celu obsługi terenów przyległych do pasa drogowego brak jest innej możliwości dojazdu

lub nie jest uzasadnione bądź możliwe wykonanie albo wykorzystanie drogi niższej klasy

lub dodatkowej jezdni, o której mowa w § 8a ust. 1 pkt 2;

4)

droga klasy G powinna mieć powiązania z drogami nie niższej klasy niż L (wyjątkowo

klasy D), a odstępy między skrzyżowaniami poza terenem zabudowy nie powinny być mniejsze

niż 800 m oraz na terenie zabudowy nie mniejsze niż 500 m; dopuszcza się wyjątkowo

odstępy między skrzyżowaniami poza terenem zabudowy nie mniejsze niż 600 m, a na terenie

zabudowy - nie mniejsze niż 400 m, przy czym na drodze klasy G należy ograniczyć liczbę

i częstość zjazdów przez zapewnienie dojazdu z innych dróg niższych klas lub dodatkowej

jezdni, o której mowa w § 8a ust. 1 pkt 2, szczególnie do terenów przeznaczonych pod

nową zabudowę;

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przy rozbudowie i przebudowie drogi dopuszcza się zmniejszenie odległości, o których

mowa w ust. 1, jeżeli dotyczą one istniejących węzłów lub skrzyżowań, nie spowoduje

to pogorszenia stanu bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz możliwe będzie oznakowanie

drogi zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

”

,

c)

w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

może łączyć się z jezdnią główną

a)

pośrednio - przez skrzyżowanie lub węzeł z drogą niższej lub tej samej klasy, bez

konieczności spełnienia wymagań w zakresie dopuszczalnych odstępów między węzłami

lub skrzyżowaniami określonych w ust. 1, albo jako dodatkowy wlot lub wylot na skrzyżowaniu

w węźle typu WB lub WC, bez konieczności spełnienia wymagań określonych w § 113 ust.

7 pkt 1,

b)

bezpośrednio przez jedno- lub dwukierunkowy wjazd i wyjazd, zgodnie z § 113 - wyłącznie

w przypadku dróg klasy GP i niższej;

”

,

d)

po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Zabrania się lokalizowania skrzyżowań i zjazdów na łącznicach oraz jezdniach zbierająco-rozprowadzających,

o których mowa w § 91, bez względu na klasę drogi.

”

;

8)

§ 10 otrzymuje brzmienie

„

§ 10.

1.

Droga składa się co najmniej z następujących elementów

1)

jezdni;

2)

poboczy, z wyjątkiem przypadku, gdy w ich miejscu zaprojektowano inne elementy drogi,

a w szczególności chodnik lub ścieżkę pieszo-rowerową;

3)

urządzeń odwadniających oraz odprowadzających wodę.

2.

Zastosowanie pozostałych elementów drogi i urządzeń z nią związanych powinno wynikać

przede wszystkim z funkcji drogi, prognozowanego natężenia i struktury rodzajowej

ruchu oraz uwarunkowań terenowych.

”

;

9)

w § 13 w ust. 1

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

na dwupasowej drodze dwukierunkowej poza terenem zabudowy zgodnie z tabelą, z zastrzeżeniem

ust. 2

Krętość drogi [°/km]

>80

80-160

161-240

>240

Prędkośćmiarodajna[km/h]

drogi klasy S

110

100

90

80

drogi klasy GP i G z utwardzonymi poboczami

110

90

80

70

drogi klasy GP i G bez utwardzonych poboczy

100

90

80

70”,

b)

w pkt 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

na drodze na terenie zabudowy, z zastrzeżeniem ust. 2

”

;

10)

w § 14 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Dopuszcza się stosowanie jednej jezdni o jednym pasie ruchu, przeznaczonym do ruchu

w jednym kierunku, na drodze klasy GP i niższej na terenie zabudowy.

”

;

11)

w § 15 po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

W przypadku, o którym mowa w § 14 ust. 3a, minimalna szerokość pasa ruchu powinna

wynosić 4,00 m.

”

;

12)

w § 38 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Na drogach dwujezdniowych dopuszcza się zastosowanie utwardzonego pobocza o szerokości

nie większej niż 2,0 m.

”

;

13)

w § 43

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Usytuowanie chodnika względem jezdni powinno zapewniać bezpieczeństwo ruchu. Odległość

chodnika od krawędzi jezdni nie powinna być mniejsza niż

1)

10,0 m - w przypadku drogi klasy S na terenie zabudowy;

2)

5,0 m - w przypadku drogi klasy GP na terenie zabudowy;

3)

3,5 m - w przypadku drogi klasy G na terenie zabudowy;

4)

1,0 m - w przypadku drogi klasy GP i niższej poza terenem zabudowy.

”

,

b)

uchyla się ust. 2,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przy rozbudowie i przebudowie dróg dopuszcza się przyjęcie mniejszych odległości,

niż określone w ust. 1 pkt 1-3, jednak w przypadku drogi klasy S i GP na terenie zabudowy

pod warunkiem zastosowania ogrodzenia oddzielającego chodnik od jezdni lub innych

rozwiązań zapewniających bezpieczeństwo ruchu.

”

,

d)

uchyla się ust. 4,

e)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Chodnik usytuowany bezpośrednio przy jezdni, pasie postojowym lub zatoce postojowej

powinien być wyniesiony ponad ich krawędź na wysokość od 6 cm do 16 cm i oddzielony

krawężnikiem. Ustalenie to nie dotyczy przejść dla pieszych, przejazdów dla rowerzystów

oraz zjazdów.

”

;

14)

w § 44

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Chodnik powinien mieć szerokość dostosowaną do natężenia ruchu pieszych, z zastrzeżeniem

ust. 3. Do szerokości chodnika nie wlicza się szerokości krawężnika i obrzeża.

2.

Szerokość chodnika usytuowanego bezpośrednio przy jezdni, pasie postojowym lub zatoce

postojowej nie powinna być mniejsza niż 2,00 m, a w przypadku przebudowy drogi, wyłącznie

w miejscu występowania przeszkody, dopuszcza się zmniejszenie tej szerokości do 1,25

m.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Szerokość chodnika nieusytuowanego bezpośrednio przy jezdni, pasie postojowym lub

zatoce postojowej nie powinna być mniejsza niż 1,5 m, a w przypadku przebudowy drogi,

wyłącznie w miejscu występowania przeszkody, dopuszcza się zmniejszenie tej szerokości

do 1,0 m.

”

,

c)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

W miejscu występowania przeszkody dopuszcza się rozdzielenie chodnika na co najmniej

dwie odrębne części, pod warunkiem że każda z nich będzie mieć szerokość nie mniejszą

niż 1,0 m.

”

;

15)

w § 45

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Pochylenie podłużne chodnika usytuowanego bezpośrednio przy jezdni, pasie postojowym

lub zatoce postojowej nie powinno przekraczać odpowiednio dopuszczalnej wartości pochylenia

niwelety jezdni określonej w § 24 ust. 2 oraz dopuszczalnej wartości pochylenia jezdni

zatoki określonej w § 118 ust. 4 pkt 2 i ust. 7 pkt 2. Przy pochyleniu podłużnym przekraczającym

6% należy stosować balustrady z poręczami.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W przypadkach innych, niż określone w ust. 1, pochylenie podłużne chodnika nie powinno

przekraczać 6%. Przy pochyleniu podłużnym przekraczającym 6% należy stosować pochylnie

lub schody i pochylnie.

”

;

16)

w § 46 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Usytuowanie ścieżki rowerowej i ścieżki pieszo-rowerowej względem jezdni powinno zapewnić

bezpieczeństwo ruchu.

2.

Odległość ścieżki rowerowej i ścieżki pieszo-rowerowej od krawędzi jezdni oraz ich

usytuowanie powinny spełniać wymagania określone w § 43.

”

;

17)

w § 47

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Szerokość ścieżki rowerowej, do której nie wlicza się szerokości krawężnika i obrzeża,

powinna być dostosowana do natężenia ruchu rowerów oraz wynosić nie mniej niż

1)

1,5 m - gdy jest ona jednokierunkowa;

2)

2,0 m - gdy jest ona dwukierunkowa.

”

,

b)

uchyla się ust. 2,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu

„

3.

Szerokość ścieżki pieszo-rowerowej, do której nie wlicza się szerokości krawężnika

i obrzeża, powinna być dostosowana do natężenia ruchu pieszych i rowerów oraz wynosić

nie mniej niż

1)

3,0 m - na terenie zabudowy;

2)

2,5 m - poza terenem zabudowy.

4.

W przypadku przebudowy drogi, wyłącznie w miejscu występowania przeszkody, dopuszcza

się zmniejszenie szerokości, o których mowa w ust. 3, do 2,0 m.

5.

W miejscu występowania przeszkody dopuszcza się rozdzielenie ścieżki rowerowej i ścieżki

pieszo-rowerowej na co najmniej dwie odrębne części, pod warunkiem że każda z nich

przeznaczona będzie do ruchu w jednym kierunku i będzie mieć szerokość nie mniejszą

niż 1,0 m.

”

;

18)

§ 48 otrzymuje brzmienie

„

§ 48.

1.

Pochylenie podłużne ścieżki rowerowej i ścieżki pieszo-rowerowej powinno spełniać

wymagania określone w § 45 ust. 1 i 1a. Wysokość progów i uskoków na ścieżce rowerowej

i ścieżce pieszo-rowerowej nie powinna przekraczać 1 cm.

2.

Pochylenie poprzeczne ścieżki rowerowej i ścieżki pieszo-rowerowej powinno być jednostronne

i wynosić od 1% do 3%, w zależności od rodzaju nawierzchni, i powinno umożliwiać sprawny

spływ wody opadowej.

”

;

19)

w § 52 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zieleń w pasie drogowym sytuuje się, uwzględniając jej wzrost w ciągu całego okresu

wegetacyjnego. Nie powinna ona zagrażać bezpieczeństwu uczestników ruchu, ograniczać

wymaganego pola widoczności, skrajni drogi oraz utrudniać utrzymania drogi.

”

;

20)

w § 53

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minimalna szerokość pasa zieleni wynosi

1)

3 m - w przypadku gdy przeznaczony jest do wegetacji drzew;

2)

1 m - w pozostałych przypadkach.

”

,

b)

uchyla się ust. 2,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Dopuszcza się zmniejszenie szerokości pasa zieleni, o której mowa w ust. 1, przy rozbudowie

i przebudowie drogi, jeżeli spełnione są wymagania zawarte w § 52 ust. 2.

”

,

d)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Odległość pnia drzewa od krawędzi jezdni nie powinna być mniejsza niż 3,0 m, a przy

rozbudowie i przebudowie drogi dopuszcza się zmniejszenie tej odległości, jeżeli będą

spełnione pozostałe warunki określone w rozporządzeniu.

”

,

e)

uchyla się ust. 4;

21)

§ 55 otrzymuje brzmienie

„

§ 55.

1.

Ze względu na wymagania techniczne i użytkowe skrzyżowania dzieli się na

1)

zwykłe - niezawierające na żadnym wlocie wyspy dzielącej kierunki ruchu lub środkowego

pasa dzielącego;

2)

skanalizowane - zawierające co najmniej na jednym wlocie wyspę dzielącą lub środkowy

pas dzielący;

3)

typu rondo - zawierające wyspę środkową, wokół której odbywa się ruch okrężny pojazdów;

w przypadkach określonych w § 75 ust. 3 wyspa może być przejezdna.

2.

Uwzględniając warunki połączeń dróg, zawarte w § 9 ust. 1, określa się zakres stosowania

węzłów i skrzyżowań

1)

na połączeniu drogi klasy A z drogami klasy A, S, GP i G stosuje się węzeł;

2)

na połączeniu drogi klasy S

a)

z drogą klasy S - stosuje się węzeł,

b)

z drogami klasy GP, G i Z - stosuje się węzeł, przy czym dopuszcza się zastosowanie

-

skrzyżowania skanalizowanego, umożliwiającego tylko skręty w prawą stronę - wyjątkowo,

gdy nie jest uzasadniona budowa węzła,

-

skrzyżowania skanalizowanego lub typu rondo - na początku lub końcu tej drogi;

3)

na połączeniu drogi klasy GP

a)

z drogami klasy GP, G i Z - stosuje się węzeł, skrzyżowanie skanalizowane lub typu

rondo,

b)

z drogą klasy L - stosuje się skrzyżowanie skanalizowane lub typu rondo;

4)

na połączeniu drogi klasy G

a)

z drogami klasy G i Z - stosuje się węzeł, skrzyżowanie skanalizowane lub typu rondo,

b)

z drogami klasy L i D - stosuje się skrzyżowanie zwykłe, skanalizowane lub typu rondo;

5)

na połączeniu dróg klasy Z, L i D z drogami tych samych lub niższych klas stosuje

się skrzyżowanie zwykłe, skanalizowane lub typu rondo, przy czym na połączeniu dwóch

dróg klasy Z dopuszcza się zastosowanie węzła.

3.

Przejazd drogowy stosuje się w przypadku, gdy z § 9 ust. 1 nie wynika możliwość połączenia

dróg danych klas albo gdy nie zachodzi potrzeba wykonania węzła lub skrzyżowania.

”

;

22)

§ 58 i § 59 otrzymują brzmienie

„

§ 58.

Prędkość miarodajną na odcinku drogi poprzedzającym rondo, o którym mowa w § 55 ust.

2 pkt 2 lit. b tiret drugie, ogranicza się do 50 km/h albo wyjątkowo do 60 km/h.

§ 59.

Na początku lub na końcu drogi klasy S oraz na nowej drodze klasy GP lub G liczba

wlotów skrzyżowania nie może być większa niż cztery, z wyjątkiem skrzyżowania typu

rondo.

”

;

23)

w § 62

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Ukształtowanie wysokościowe powierzchni jezdni skrzyżowania dostosowuje się do pochylenia

podłużnego i poprzecznego drogi z pierwszeństwem przejazdu oraz torowiska tramwajowego,

o ile takie występuje, przy jednoczesnym zapewnieniu sprawnego odprowadzenia wody

opadowej ze skrzyżowania. W przypadku skrzyżowania dróg bez pierwszeństwa przejazdu

oraz ronda należy wzajemnie dostosować pochylenia podłużne i poprzeczne dróg, w celu

zapewnienia sprawnego odprowadzenia wody.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Pochylenie podłużne drogi podporządkowanej nie powinno być większe niż 3% na długości

co najmniej 20 m od krawędzi jezdni drogi z pierwszeństwem przejazdu lub od krawędzi

jezdni na rondzie.

”

;

24)

w § 66

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Dodatkowy pas ruchu dla pojazdów skręcających w lewo na skrzyżowaniu stosuje się na

wlocie z pierwszeństwem przejazdu

1)

drogi klasy S - wyłącznie na skrzyżowaniu znajdującym się na początku lub na końcu

tej drogi;

2)

drogi klasy GP.

2.

Na drogach niższych klas, niż wymienione w ust. 1, dopuszcza się stosowanie dodatkowego

pasa ruchu dla pojazdów skręcających w lewo na wlocie z pierwszeństwem przejazdu.

”

,

b)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Dodatkowy pas ruchu dla pojazdów skręcających w lewo na wlocie drogi podporządkowanej

może być stosowany wyłącznie na skrzyżowaniu wyposażonym w sygnalizację świetlną.

”

;

25)

w § 67

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Dodatkowy pas ruchu dla pojazdów skręcających w prawo może być stosowany tylko na

wlocie drogi z pierwszeństwem przejazdu, przy czym warunek ten nie ma zastosowania

do skrzyżowań z sygnalizacją świetlną oraz typu rondo.

”

,

b)

uchyla się ust. 2,

c)

w ust. 3

-

w pkt 2 przypisy do tabeli otrzymują brzmienie

„

gdy skrzyżowanie wyposażone jest w sygnalizację świetlną, należy przyjąć długość odcinka

zwalniania jak dla promienia łuku równego 10 m.

”

,

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

odcinek akumulacji, gdy na wlocie jest wyznaczone przejście dla pieszych lub przejazd

dla rowerzystów lub gdy skrzyżowanie jest wyposażone w sygnalizację świetlną; długość

odcinka akumulacji nie powinna być mniejsza niż 20 m.

”

;

26)

w § 68

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Dodatkowy pas ruchu na skrzyżowaniu z prawej strony wylotu drogi z pierwszeństwem

przejazdu klasy S, GP lub G może być stosowany na skrzyżowaniu, na którym nie ma i

nie przewiduje się sygnalizacji świetlnej.

”

,

b)

uchyla się ust. 2;

27)

w § 69 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Dodatkowy pas ruchu z lewej strony wylotu drogi z pierwszeństwem przejazdu może być

stosowany na dwujezdniowej drodze klasy GP, jeżeli na skrzyżowaniu nie ma i nie przewiduje

się sygnalizacji świetlnej.

”

;

28)

w § 72 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Krzywą koszową o stosunku promieni R1: R2: R3 = n: 1: m, gdzie n i m wynosi 2 lub 3, można stosować, jeżeli ułatwia ona ruch pojazdom skręcającym w prawo,

a jednocześnie nie pogarsza warunków ruchu na przejściach dla pieszych i przejazdach

dla rowerzystów oraz nie utrudnia obserwacji pojazdów relacji kolidujących. Środkowy

promień krzywej koszowej nie może być mniejszy niż 9 m, a kąty środkowe początkowego

i końcowego łuku powinny mieć po 15°.

”

;

29)

§ 75 otrzymuje brzmienie

„

§ 75.

1.

Rondo należy projektować w taki sposób, aby zapewnić odgięcie torów ruchu pojazdów,

wymuszające zmniejszenie prędkości. Typ i wymiary ronda, w zależności od klasy drogi,

ustala się zgodnie z tabelą

Klasa drogi

Typ ronda

Średnica wyspy środkowej [m]

Zewnętrzna średnica ronda [m]

D,L

mini

od 3 do 10

do 24

D, L, Z, G

małe

powyżej 10 do 28

powyżej 24 do 40

Z, G, GP, S

średnie

powyżej 28 do 50

powyżej 40 do 65

G, GP, S

duże

powyżej 50

powyżej 65

2.

Dopuszcza się stosowanie rond małych, średnich i dużych o kształcie zewnętrznej krawędzi

i wyspy środkowej innych niż kołowy.

3.

Wyspa środkowa ronda typu mini może być przejezdna lub częściowo przejezdna dla wszystkich

pojazdów. Na rondach małych, średnich i dużych dopuszcza się zastosowanie takich rozwiązań

projektowych, które umożliwią przejazd po wyspie środkowej wyłącznie pojazdom nienormatywnym.

”

;

30)

po § 76 dodaje się § 76a w brzmieniu

„

§ 76a.

Ze względu na wymagania techniczne i użytkowe zjazdy dzieli się na

1)

publiczne - określone przez zarządcę drogi jako zjazdy do nieruchomości gruntowych

usytuowanych poza pasem drogowym

a)

na których prowadzona jest lub planowane jest prowadzenie działalności gospodarczej

lub działalności o charakterze publicznym,

b)

na których usytuowana jest lub planowane jest usytuowanie nieruchomości budynkowej

lub lokalowej, w których prowadzona jest lub planowane jest prowadzenie działalności

gospodarczej lub działalności o charakterze publicznym,

c)

które stanowią lub będą stanowić dojazd do nieruchomości wymienionych w lit. a lub

b;

2)

indywidualne - określone przez zarządcę drogi jako zjazdy niebędące zjazdami publicznymi.

”

;

31)

§ 78 i § 79 otrzymują brzmienie

„

§ 78.

1.

Zjazd publiczny sytuuje się zgodnie z warunkami określonymi w § 113 ust. 7 oraz §

170 ust. 1.

2.

Zjazd publiczny powinien spełniać następujące wymagania

1)

szerokość całkowita, mierzona prostopadle do osi zjazdu, nie mniejsza niż 5,00 m,

w tym

a)

szerokość jezdni, bez uwzględnienia wyokrągleń, o których mowa w pkt 2 - nie mniejsza

niż 3,50 m i nie większa niż szerokość jezdni na drodze, mierzona prostopadle do osi

jezdni w miejscu jej przecięcia z osią zjazdu,

b)

szerokość obustronnych poboczy - nie mniejsza niż 0,75 m każde;

2)

przecięcie krawędzi jezdni zjazdu i drogi wyokrąglone łukiem kołowym o promieniu nie

mniejszym niż 5,00 m, wyłącznie dla projektowanych relacji skrętnych;

3)

pochylenie podłużne zjazdu dostosowane do ukształtowania elementów drogi, które ten

zjazd przecina, jednak nie większe niż 5,0%;

4)

nawierzchnia

a)

jezdni - twarda ulepszona,

b)

poboczy - co najmniej gruntowa ulepszona;

5)

połączenie zjazdu z drogą wykonane zgodnie z § 113 ust. 1, 3-5, 9 i 10.

§ 79.

Zjazd indywidualny powinien spełniać następujące wymagania

1)

szerokość całkowita, mierzona prostopadle do osi zjazdu, nie mniejsza niż 4,50 m,

w tym

a)

szerokość jezdni, bez uwzględnienia wyokrągleń lub skosów, o których mowa w pkt 2

- nie mniejsza niż 3,00 m i nie większa niż szerokość jezdni na drodze, mierzona prostopadle

do osi jezdni w miejscu jej przecięcia z osią zjazdu,

b)

szerokość obustronnych poboczy - nie mniejsza niż 0,75 m każde;

2)

przecięcie krawędzi jezdni zjazdu i drogi wyokrąglone łukiem kołowym o promieniu nie

mniejszym niż 3,00 m lub ścięte skosem o proporcji n: m, gdzie n = m ≥ 1,50 m, wyłącznie dla projektowanych relacji skrętnych;

3)

pochylenie podłużne zjazdu dostosowane do ukształtowania elementów drogi, które ten

zjazd przecina, jednak nie większe niż 5,0%;

4)

nawierzchnia

a)

jezdni na terenie zabudowy - twarda ulepszona,

b)

jezdni poza terenem zabudowy oraz poboczy - co najmniej gruntowa ulepszona.

”

;

32)

w § 80 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zakres stosowania węzłów, o których mowa w ust. 1, określono w tabeli

Klasa drogi

A

S

GP

G

Z

A

WA

WA

WA, WB

WB, (WA)

-

S

WA

WA

WA, WB

WB, (WA)

WB, (WA)

GP

WA, WB

WA, WB

WB, WA (WC)

WB, (WC)

WB, (WC)

G

WB, (WA)

WB, (WA)

WB, (WC)

WB, (WC)

WB, (WC)

Z

-

WB, (WA)

WB, (WC)

WB, (WC)

WB, WC

Klasa drogi A S GP G Z

A WA WA WA, WB WB, (WA) S WA WA WA, WB WB, (WA) WB, (WA)

GP WA, WB WA, WB WB, WA (WC) WB, (WC) WB, (WC)

G WB, (WA) WB, (WA) WB, (WC) WB, (WC) WB, (WC)

Z - WB, (WA) WB, (WC) WB, (WC) WB, WC

Użyte w tabeli symbole oznaczają

WA, WB, WC - typy węzłów,

(WA), (WC) - rozwiązania dopuszczalne wyjątkowo w uzasadnionych przypadkach.

”

;

33)

w dziale III w rozdziale 15 tytuł otrzymuje brzmienie

„

Przejazdy drogowe oraz skrzyżowania z liniami i bocznicami kolejowymi

”

;

34)

§ 100 otrzymuje brzmienie

„

§ 100.

Skrzyżowanie drogi z linią lub bocznicą kolejową projektuje i wykonuje się zgodnie

z przepisami dotyczącymi warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać skrzyżowania

linii kolejowych oraz bocznic kolejowych z drogami i ich usytuowanie.

”

;

35)

w § 103 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Urządzenie ściekowe, zwane dalej „ściekiem”, stosuje się w przypadku, gdy woda powierzchniowa

spowodowałaby uszkodzenie elementów korpusu drogi, oraz na obszarze, z którego odprowadzenie

wody powierzchniowej bezpośrednio do ziemi lub do odbiornika wody nie jest możliwe

lub nie jest dopuszczalne.

”

;

36)

w § 106 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W przypadku braku miejsca w pasie drogowym poza jezdnią dopuszcza się usytuowanie

kolektora kanalizacji deszczowej pod jezdnią, pod warunkiem zlokalizowania zwieńczeń

studni w osiach pasów ruchu

1)

na drodze klasy Z, L i D;

2)

przy rozbudowie i przebudowie drogi klasy GP i G na terenie zabudowy.

”

;

37)

w § 109 w ust. 1 pkt 12 otrzymuje brzmienie

„

12)

w obrębie przejścia dla pieszych, przejazdu dla rowerzystów i dojścia do przystanków

komunikacji zbiorowej na terenie zabudowy.

”

;

38)

w § 110

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Droga w zależności od potrzeb może być wyposażona w obiekty i urządzenia obsługi uczestników

ruchu. Do obiektów tych i urządzeń zalicza się w szczególności MOP, punkty kontroli

pojazdów, MPO, zatoki postojowe, zatoki autobusowe, perony tramwajowe, pętle autobusowe,

place do zawracania, mijanki, przejścia dla pieszych oraz przejazdy dla rowerzystów.

”

,

b)

uchyla się ust. 3;

39)

w § 111

a)

w ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

Przy rozbudowie i przebudowie drogi klasy A lub rozbudowie i przebudowie drogi niższej

klasy do parametrów drogi klasy A, w przypadku istniejących obiektów i urządzeń obsługi

uczestników ruchu, dopuszcza się zmniejszenie do 50% tych odległości.

”

,

b)

w ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

Przy rozbudowie i przebudowie drogi klasy S lub rozbudowie i przebudowie drogi niższej

klasy do parametrów drogi klasy S, w przypadku istniejących obiektów i urządzeń obsługi

uczestników ruchu, dopuszcza się zmniejszenie do 50% tych odległości.

”

;

40)

w § 112 w ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

Przy rozbudowie i przebudowie drogi klasy S lub rozbudowie i przebudowie drogi niższej

klasy do parametrów drogi klasy S dopuszcza się odrębne usytuowanie istniejących obiektów

i urządzeń obsługi uczestników ruchu przy dodatkowej jezdni, która powinna być połączona

z jezdnią drogi klasy S jednym wyjazdem i wjazdem.

”

;

41)

w § 113 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wyjazd i wjazd na drogę klasy A lub S z obiektu i urządzenia obsługi uczestników ruchu

powinny być zlokalizowane oddzielnie dla każdego kierunku ruchu oraz spełniać wymagania

określone dla MOP w § 166.

”

;

42)

w § 114 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Dopuszcza się wyposażenie

1)

MOP I - w punkty ładowania, stacje ładowania oraz ogólnodostępne stacje ładowania;

2)

MOP II i MOP III - w punkty ładowania, stacje ładowania, ogólnodostępne stacje ładowania,

punkty tankowania sprężonego gazu ziemnego (CNG), punkty tankowania skroplonego gazu

ziemnego (LNG), stacje gazu ziemnego oraz punkty tankowania wodoru

- w rozumieniu przepisów o elektromobilności i paliwach alternatywnych.’

”

;

43)

w § 115 uchyla się ust. 3;

44)

w § 116

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

dla samochodów osobowych

Rodzaj pojazdu

Usytuowanie pod kątem [°]

Długość [m]

Szerokość [m]

Samochód osobowy

90 0

5,00 6,00

2,50 2,50

Samochód osobowy z przyczepą

0

10,00

2,50

Samochód dla osób niepełnosprawnych

90 0

5,00 6,00

3,60 3,60

”

,

b)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Nawierzchnię stanowisk postojowych dla samochodów dla osób niepełnosprawnych wykonuje

się jako twardą ulepszoną. Zabrania się stosowania nawierzchni twardych nieulepszonych,

gruntowych i ażurowych.

”

;

45)

w § 119

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przy przebudowie drogi na terenie zabudowy dopuszcza się wyjątkowo inne usytuowanie

zatoki autobusowej niż określono w ust. 1 pkt 2.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu

„

3a.

Zatokę autobusową wykonuje się na drodze, przeznaczonej do prowadzenia regularnego

autobusowego publicznego transportu zbiorowego

1)

klasy GP;

2)

jednojezdniowej klasy G, Z, L i D, przeznaczonej do ruchu w obu kierunkach, jeżeli

miarodajne natężenie ruchu wynosi powyżej 400 P/h.

3b.

Dopuszcza się niewykonanie zatoki, o której mowa w ust. 3a, na terenie zabudowy w

przypadku, gdy na drodze zapewniona jest wymagana odległość widoczności na zatrzymanie.

”

,

c)

uchyla się ust. 5,

d)

dodaje się ust. 11 w brzmieniu

„

11.

Przepisy ust. 1-10 stosuje się odpowiednio do zatok trolejbusowych oraz trolejbusowo-autobusowych.

”

;

46)

w § 121 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zjazd z drogi do urządzeń obsługi miejsca widokowego, kultu lub pamięci powinien spełniać

wymagania określone w § 77 i § 78.

”

;

47)

uchyla się § 123;

48)

w § 124 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do pętli trolejbusowych oraz trolejbusowo-autobusowych.

”

;

49)

w § 125

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku nieprzelotowego zakończenia drogi wykonuje się plac do zawracania samochodów.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Plac do zawracania na drodze, stanowiącej drogę pożarową w rozumieniu przepisów o

ochronie przeciwpożarowej, powinien spełniać wymagania określone w przepisach o przeciwpożarowym

zaopatrzeniu w wodę oraz drogach pożarowych.

”

;

50)

w § 132 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Droga klasy A i S powinna być ogrodzona obustronnie na całej długości w sposób uniemożliwiający

przedostanie się ludzi i zwierząt, z wyjątkiem dojścia do zatoki, o której mowa w

§ 119 ust. 3.

”

;

51)

w § 140

a)

w ust. 2 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

urządzenia telekomunikacyjne, oprócz telekomunikacyjnych urządzeń końcowych, oraz

w szczególności linie, kanalizacje kablowe, słupy, wieże, maszty, kable, przewody

oraz osprzęt, wykorzystywane do zapewnienia telekomunikacji;

2)

urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu lub energii

elektrycznej, w tym elementy sieci elektroenergetycznej, gazowej, ciepłowniczej, wodociągowej,

kanalizacji sanitarnej oraz elementy sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej

niesłużące odwodnieniu drogi;

”

,

b)

uchyla się ust. 7,

c)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Infrastruktura podziemna nie może być sytuowana pod istniejącą i docelową jezdnią

drogi. W przypadku braku miejsca w pasie drogowym poza jezdnią dopuszcza się usytuowanie

infrastruktury podziemnej pod jezdnią drogi klasy L i D na terenie zabudowy, pod warunkiem

zlokalizowania zwieńczeń studni w osiach pasów ruchu.

”

,

d)

uchyla się ust. 9;

52)

po § 155 dodaje się § 155a w brzmieniu

„

§ 155a.

Droga, stanowiąca drogę pożarową w rozumieniu przepisów o ochronie przeciwpożarowej,

powinna spełniać dodatkowo wymagania określone w przepisach o przeciwpożarowym zaopatrzeniu

w wodę oraz drogach pożarowych.

”

;

53)

w § 159 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Jezdnia wjazdu awaryjnego powinna umożliwiać przejazd pojazdów o nacisku osi co najmniej

115 kN, przy czym jej szerokość nie może być mniejsza niż 4,0 m, a promień zewnętrznego

łuku nie może być mniejszy niż 11,0 m.

”

;

54)

w § 160

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

MOP II i MOP III na drodze klasy A lub S powinien być wyposażony w parking ze stanowiskami

postojowymi przeznaczonymi dla pojazdów przewożących towary niebezpieczne. Liczba

miejsc postojowych powinna stanowić co najmniej 10% liczby wszystkich stanowisk postojowych

dla samochodów ciężarowych, przy czym nie mniej niż dwa.

2.

Stanowiska postojowe dla pojazdów przewożących towary niebezpieczne nie mogą być usytuowane

1)

w odległości mniejszej niż 30 m od budynków i urządzeń przeznaczonych dla uczestników

ruchu;

2)

w odległości mniejszej niż 15 m od hydrantów i stanowisk postojowych dla innych pojazdów;

3)

w zagłębieniach terenu, w terenie podmokłym oraz w odległości mniejszej niż 10 m od

rowów, studzienek oraz urządzeń melioracyjnych.

”

,

b)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Do stanowisk postojowych dla pojazdów przewożących towary niebezpieczne doprowadza

się dojazd co najmniej o parametrach technicznych określonych w § 159 ust. 2.

”

,

c)

dodaje się ust. 7 w brzmieniu

„

7.

Wyposażenie w zakresie przeciwpożarowym parkingu, o którym mowa w ust. 1, oraz jego

zaopatrzenie wodne dla celów ratowniczych powinny spełniać wymagania określone w przepisach

dotyczących parkingów, na które są usuwane pojazdy przewożące towary niebezpieczne.

”

;

55)

§ 161 i § 162 otrzymują brzmienie

„

§ 161.

Przy drodze, poza jej pasem drogowym, mogą być lokalizowane parkingi, na które są

usuwane pojazdy przewożące towary niebezpieczne, zgodnie z przepisami o przewozie

towarów niebezpiecznych. Przepisy te stosuje się odpowiednio przy określaniu parametrów

technicznych tych parkingów i ich niezbędnego wyposażenia.

§ 162.

1.

Jeżeli droga jest ogrodzona, to w ogrodzeniu umieszcza się bramy awaryjne o szerokości

nie mniejszej niż 3,6 m, usytuowane w miejscach przydatnych dla służb ratowniczych

i jednostek utrzymania dróg. Bramy awaryjne powinny być w szczególności usytuowane

w miejscach zapewniających dostęp do zaopatrzenia wodnego dla celów ratowniczych i

dróg pożarowych.

2.

Do bramy awaryjnej należy doprowadzić dojazd co najmniej o parametrach technicznych

określonych w § 159 ust. 2.

”

;

56)

§ 164 otrzymuje brzmienie

„

§ 164.

1.

Droga klasy A powinna mieć system urządzeń łączności alarmowej.

2.

Łączność alarmowa powinna zapewniać osobom znajdującym się w pasie drogowym możliwość

wezwania pomocy w ciągu całej doby.

3.

Kolumny alarmowe powinny być umieszczone w szczególności

1)

przy gruntowym poboczu po obu stronach drogi naprzeciwko siebie w odstępach nie większych

niż 2 km;

2)

na MOP;

3)

w innych miejscach w zależności od potrzeb.

4.

Kolumna alarmowa, oznaczona numerem i standardowym znakiem z symbolem słuchawki, powinna

być wyraźnie widoczna z jezdni, obok której się znajduje, w każdych warunkach atmosferycznych.

Kolumna alarmowa może być wyposażona w sygnalizator zagrożenia, włączany przez służby

zarządzające ruchem.

5.

Kolumna alarmowa powinna być umieszczona na platformie, o wymiarach nie mniejszych

niż 1,5 m na 1,0 m, a dojście do niej od strony jezdni powinno mieć szerokość nie

mniejszą niż 1,0 m i być przystosowane dla osób niepełnosprawnych.

6.

Kolumna alarmowa powinna być usytuowana w odległości od zewnętrznej krawędzi pasa

awaryjnego lub opaski wynoszącej nie mniej niż 1,0 m. Kolumna alarmowa umieszczona

przy krawędzi korony drogi powinna być zabezpieczona barierą ochronną.

7.

W przypadku gdy kolumna alarmowa jest umieszczona przy krawędzi korony drogi na nasypie

o wysokości skarpy większej niż 1,5 m, należy platformę od strony skarpy wyposażyć

w poręcze.

8.

Kolumna alarmowa powinna mieć piktogramy przedstawiające czynności, które należy wykonać

w celu wezwania pomocy.

9.

Na odcinku między kolumnami alarmowymi należy po prawej stronie jezdni autostrady

umieścić, w odstępach nie rzadziej niż co 100 m, informację wskazującą kierunek, w

którym znajduje się najbliższa kolumna alarmowa.

10.

Łączność alarmowa powinna być układem nadawczo-odbiorczym, z ciągłą kontrolą niezawodności

i identyfikacji miejsca nadania sygnału.

11.

Wyposażenie stanowiska zarządzania wywołaniami alarmowymi, zlokalizowanego w obwodzie

utrzymania drogi klasy A, powinno umożliwiać identyfikację meldunku pomocy i zainicjowanie

niezbędnych działań ratowniczych.

12.

Łączność alarmowa, w zależności od potrzeb, może być przystosowana do korzystania

przez służby utrzymania drogi i Policję.

”

;

57)

po § 164 dodaje się § 164a i § 164b w brzmieniu

„

§ 164a.

1.

Drogowe urządzenia przeciwhałasowe powinny, z zastrzeżeniem ust. 2, spełniać wymagania

co najmniej klasy 2 odporności na pożar zarośli, zgodnie z Polską Normą dotyczącą

wymagań pozaakustycznych w zakresie ogólnego bezpieczeństwa.

2.

Urządzenia, o których mowa w ust. 1, wykonuje się z materiałów klasy reakcji na ogień,

zgodnie z Polską Normą dotyczącą klasyfikacji ogniowej wyrobów budowlanych

1)

w przypadku ekranów całkowicie przekrywających drogę - co najmniej klasy B-s1, d0;

2)

w przypadku ekranów, które częściowo przekrywają pas ruchu lub są usytuowane w odległości

mniejszej niż 8 m od budynków - co najmniej klasy D.

3.

Wymagania w zakresie bezpieczeństwa pożarowego dla drogowych urządzeń przeciwhałasowych

usytuowanych na obiektach mostowych określają przepisy dotyczące warunków technicznych,

jakim powinny odpowiadać drogowe obiekty inżynierskie i ich usytuowanie.

§ 164b.

1.

Drogowe urządzenia przeciwhałasowe o długości większej niż 400 m powinny mieć wyjścia

awaryjne, każde o szerokości w świetle ościeżnicy nie mniejszej niż 1,4 m i wysokości

w świetle ościeżnicy nie mniejszej niż 2,5 m, w odstępach nie mniejszych niż co 200

m.

2.

Między wyjściami awaryjnymi należy umieścić, w odstępach nie rzadziej niż co 50 m,

widoczne dla uczestników ruchu informacje wskazujące kierunek, w którym znajduje się

najbliższe wyjście awaryjne.

3.

Do wyjścia awaryjnego należy doprowadzić utwardzone dojścia.

”

;

58)

w § 171 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Wymaganie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie obowiązuje dla szyn w torowisku tramwajowym

wspólnym z jezdnią.

”

;

59)

w załączniku nr 1 do rozporządzenia

a)

tytuł pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Chodnik, ścieżka rowerowa i ścieżka pieszo-rowerowa

”

,

b)

tytuł pkt 5.2 otrzymuje brzmienie

5.2.

Ścieżka rowerowa i ścieżka pieszo-rowerowa

”

;

60)

załącznik nr 6 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszego

rozporządzenia.

Do inwestycji drogowej, dla której przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia

zostało wszczęte postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na projekt, wykonawstwo

lub projekt i wykonawstwo, stosuje się przepisy rozporządzenia, o którym mowa w §

1, w brzmieniu dotychczasowym, z wyjątkiem § 3 pkt 3, § 5-8, § 8a ust. 2, § 9 ust.

1 pkt 3 i 4, ust. 2, ust. 3 pkt 1 i ust. 4, § 140 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 7-9 rozporządzenia,

o którym mowa w § 1, które stosuje się w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem.

Do inwestycji drogowej, dla której przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia

1)

został złożony wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę lub decyzji o zezwoleniu

na realizację inwestycji drogowej, a także odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu

budowlanego,

2)

zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonywania robót budowlanych w przypadku,

gdy nie jest wymagana decyzja o pozwoleniu na budowę lub decyzja o zezwoleniu na realizację

inwestycji drogowej

- stosuje się przepisy rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu dotychczasowym,

z wyjątkiem § 3 pkt 3, § 5-8, § 8a ust. 2, § 9 ust. 1 pkt 3 i 4, ust. 2, ust. 3 pkt

1 i ust. 4, § 140 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 7-9 rozporządzenia, o którym mowa w §

1, które stosuje się w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem §

1 pkt 57 w zakresie § 164a rozporządzenia, o którym mowa w § 1, który wchodzi w życie

po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Poszczególne elementy drogi i urządzenia z nią związane umieszcza się w pasie drogowym.

1.

Szerokość pasa drogowego powinna zapewniać możliwość umieszczenia wszystkich elementów

drogi i urządzeń z nią związanych, wynikających z funkcji drogi oraz uwarunkowań terenowych,

przy uwzględnieniu potrzeby ochrony użytkowników dróg i terenu przyległego przed wzajemnym

niekorzystnym oddziaływaniem.

2.

Szerokość pasa drogowego powinna stanowić sumę szerokości elementów drogi, terenu

niezbędnego na umieszczenie urządzeń z nią związanych oraz ewentualnie infrastruktury,

o której mowa w § 140, i terenu stanowiącego rezerwę na cele jej rozbudowy.

3.

Rozmiary pasa drogowego potrzebnego na skrzyżowanie lub węzeł powinny dodatkowo gwarantować

możliwość spełnienia wymagań widoczności, o których mowa w § 170, w szczególności

poprzez zastosowanie niezbędnych narożnych ścięć linii granicznych.

1.

Droga składa się co najmniej z następujących elementów

1)

jezdni;

2)

poboczy, z wyjątkiem przypadku, gdy w ich miejscu zaprojektowano inne elementy drogi,

a w szczególności chodnik lub ścieżkę pieszo-rowerową;

3)

urządzeń odwadniających oraz odprowadzających wodę.

2.

Zastosowanie pozostałych elementów drogi i urządzeń z nią związanych powinno wynikać

przede wszystkim z funkcji drogi, prognozowanego natężenia i struktury rodzajowej

ruchu oraz uwarunkowań terenowych.

1.

Pochylenie podłużne ścieżki rowerowej i ścieżki pieszo-rowerowej powinno spełniać

wymagania określone w § 45 ust. 1 i 1a. Wysokość progów i uskoków na ścieżce rowerowej

i ścieżce pieszo-rowerowej nie powinna przekraczać 1 cm.

2.

Pochylenie poprzeczne ścieżki rowerowej i ścieżki pieszo-rowerowej powinno być jednostronne

i wynosić od 1% do 3%, w zależności od rodzaju nawierzchni, i powinno umożliwiać sprawny

spływ wody opadowej.

1.

Ze względu na wymagania techniczne i użytkowe skrzyżowania dzieli się na

1)

zwykłe - niezawierające na żadnym wlocie wyspy dzielącej kierunki ruchu lub środkowego

pasa dzielącego;

2)

skanalizowane - zawierające co najmniej na jednym wlocie wyspę dzielącą lub środkowy

pas dzielący;

3)

typu rondo - zawierające wyspę środkową, wokół której odbywa się ruch okrężny pojazdów;

w przypadkach określonych w § 75 ust. 3 wyspa może być przejezdna.

2.

Uwzględniając warunki połączeń dróg, zawarte w § 9 ust. 1, określa się zakres stosowania

węzłów i skrzyżowań

1)

na połączeniu drogi klasy A z drogami klasy A, S, GP i G stosuje się węzeł;

2)

na połączeniu drogi klasy S

a)

z drogą klasy S - stosuje się węzeł,

b)

z drogami klasy GP, G i Z - stosuje się węzeł, przy czym dopuszcza się zastosowanie

-

skrzyżowania skanalizowanego, umożliwiającego tylko skręty w prawą stronę - wyjątkowo,

gdy nie jest uzasadniona budowa węzła,

-

skrzyżowania skanalizowanego lub typu rondo - na początku lub końcu tej drogi;

3)

na połączeniu drogi klasy GP

a)

z drogami klasy GP, G i Z - stosuje się węzeł, skrzyżowanie skanalizowane lub typu

rondo,

b)

z drogą klasy L - stosuje się skrzyżowanie skanalizowane lub typu rondo;

4)

na połączeniu drogi klasy G

a)

z drogami klasy G i Z - stosuje się węzeł, skrzyżowanie skanalizowane lub typu rondo,

b)

z drogami klasy L i D - stosuje się skrzyżowanie zwykłe, skanalizowane lub typu rondo;

5)

na połączeniu dróg klasy Z, L i D z drogami tych samych lub niższych klas stosuje

się skrzyżowanie zwykłe, skanalizowane lub typu rondo, przy czym na połączeniu dwóch

dróg klasy Z dopuszcza się zastosowanie węzła.

3.

Przejazd drogowy stosuje się w przypadku, gdy z § 9 ust. 1 nie wynika możliwość połączenia

dróg danych klas albo gdy nie zachodzi potrzeba wykonania węzła lub skrzyżowania.

Prędkość miarodajną na odcinku drogi poprzedzającym rondo, o którym mowa w § 55 ust.

2 pkt 2 lit. b tiret drugie, ogranicza się do 50 km/h albo wyjątkowo do 60 km/h.

Na początku lub na końcu drogi klasy S oraz na nowej drodze klasy GP lub G liczba

wlotów skrzyżowania nie może być większa niż cztery, z wyjątkiem skrzyżowania typu

rondo.

1.

Rondo należy projektować w taki sposób, aby zapewnić odgięcie torów ruchu pojazdów,

wymuszające zmniejszenie prędkości. Typ i wymiary ronda, w zależności od klasy drogi,

ustala się zgodnie z tabelą

Klasa drogi

Typ ronda

Średnica wyspy środkowej [m]

Zewnętrzna średnica ronda [m]

D,L

mini

od 3 do 10

do 24

D, L, Z, G

małe

powyżej 10 do 28

powyżej 24 do 40

Z, G, GP, S

średnie

powyżej 28 do 50

powyżej 40 do 65

G, GP, S

duże

powyżej 50

powyżej 65

2.

Dopuszcza się stosowanie rond małych, średnich i dużych o kształcie zewnętrznej krawędzi

i wyspy środkowej innych niż kołowy.

3.

Wyspa środkowa ronda typu mini może być przejezdna lub częściowo przejezdna dla wszystkich

pojazdów. Na rondach małych, średnich i dużych dopuszcza się zastosowanie takich rozwiązań

projektowych, które umożliwią przejazd po wyspie środkowej wyłącznie pojazdom nienormatywnym.

Ze względu na wymagania techniczne i użytkowe zjazdy dzieli się na

1)

publiczne - określone przez zarządcę drogi jako zjazdy do nieruchomości gruntowych

usytuowanych poza pasem drogowym

a)

na których prowadzona jest lub planowane jest prowadzenie działalności gospodarczej

lub działalności o charakterze publicznym,

b)

na których usytuowana jest lub planowane jest usytuowanie nieruchomości budynkowej

lub lokalowej, w których prowadzona jest lub planowane jest prowadzenie działalności

gospodarczej lub działalności o charakterze publicznym,

c)

które stanowią lub będą stanowić dojazd do nieruchomości wymienionych w lit. a lub

b;

2)

indywidualne - określone przez zarządcę drogi jako zjazdy niebędące zjazdami publicznymi.

1.

Zjazd publiczny sytuuje się zgodnie z warunkami określonymi w § 113 ust. 7 oraz §

170 ust. 1.

2.

Zjazd publiczny powinien spełniać następujące wymagania

1)

szerokość całkowita, mierzona prostopadle do osi zjazdu, nie mniejsza niż 5,00 m,

w tym

a)

szerokość jezdni, bez uwzględnienia wyokrągleń, o których mowa w pkt 2 - nie mniejsza

niż 3,50 m i nie większa niż szerokość jezdni na drodze, mierzona prostopadle do osi

jezdni w miejscu jej przecięcia z osią zjazdu,

b)

szerokość obustronnych poboczy - nie mniejsza niż 0,75 m każde;

2)

przecięcie krawędzi jezdni zjazdu i drogi wyokrąglone łukiem kołowym o promieniu nie

mniejszym niż 5,00 m, wyłącznie dla projektowanych relacji skrętnych;

3)

pochylenie podłużne zjazdu dostosowane do ukształtowania elementów drogi, które ten

zjazd przecina, jednak nie większe niż 5,0%;

4)

nawierzchnia

a)

jezdni - twarda ulepszona,

b)

poboczy - co najmniej gruntowa ulepszona;

5)

połączenie zjazdu z drogą wykonane zgodnie z § 113 ust. 1, 3-5, 9 i 10.

Zjazd indywidualny powinien spełniać następujące wymagania

1)

szerokość całkowita, mierzona prostopadle do osi zjazdu, nie mniejsza niż 4,50 m,

w tym

a)

szerokość jezdni, bez uwzględnienia wyokrągleń lub skosów, o których mowa w pkt 2

- nie mniejsza niż 3,00 m i nie większa niż szerokość jezdni na drodze, mierzona prostopadle

do osi jezdni w miejscu jej przecięcia z osią zjazdu,

b)

szerokość obustronnych poboczy - nie mniejsza niż 0,75 m każde;

2)

przecięcie krawędzi jezdni zjazdu i drogi wyokrąglone łukiem kołowym o promieniu nie

mniejszym niż 3,00 m lub ścięte skosem o proporcji n: m, gdzie n = m ≥ 1,50 m, wyłącznie dla projektowanych relacji skrętnych;

3)

pochylenie podłużne zjazdu dostosowane do ukształtowania elementów drogi, które ten

zjazd przecina, jednak nie większe niż 5,0%;

4)

nawierzchnia

a)

jezdni na terenie zabudowy - twarda ulepszona,

b)

jezdni poza terenem zabudowy oraz poboczy - co najmniej gruntowa ulepszona.

Skrzyżowanie drogi z linią lub bocznicą kolejową projektuje i wykonuje się zgodnie

z przepisami dotyczącymi warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać skrzyżowania

linii kolejowych oraz bocznic kolejowych z drogami i ich usytuowanie.

Droga, stanowiąca drogę pożarową w rozumieniu przepisów o ochronie przeciwpożarowej,

powinna spełniać dodatkowo wymagania określone w przepisach o przeciwpożarowym zaopatrzeniu

w wodę oraz drogach pożarowych.

Przy drodze, poza jej pasem drogowym, mogą być lokalizowane parkingi, na które są

usuwane pojazdy przewożące towary niebezpieczne, zgodnie z przepisami o przewozie

towarów niebezpiecznych. Przepisy te stosuje się odpowiednio przy określaniu parametrów

technicznych tych parkingów i ich niezbędnego wyposażenia.

1.

Jeżeli droga jest ogrodzona, to w ogrodzeniu umieszcza się bramy awaryjne o szerokości

nie mniejszej niż 3,6 m, usytuowane w miejscach przydatnych dla służb ratowniczych

i jednostek utrzymania dróg. Bramy awaryjne powinny być w szczególności usytuowane

w miejscach zapewniających dostęp do zaopatrzenia wodnego dla celów ratowniczych i

dróg pożarowych.

2.

Do bramy awaryjnej należy doprowadzić dojazd co najmniej o parametrach technicznych

określonych w § 159 ust. 2.

1.

Droga klasy A powinna mieć system urządzeń łączności alarmowej.

2.

Łączność alarmowa powinna zapewniać osobom znajdującym się w pasie drogowym możliwość

wezwania pomocy w ciągu całej doby.

3.

Kolumny alarmowe powinny być umieszczone w szczególności

1)

przy gruntowym poboczu po obu stronach drogi naprzeciwko siebie w odstępach nie większych

niż 2 km;

2)

na MOP;

3)

w innych miejscach w zależności od potrzeb.

4.

Kolumna alarmowa, oznaczona numerem i standardowym znakiem z symbolem słuchawki, powinna

być wyraźnie widoczna z jezdni, obok której się znajduje, w każdych warunkach atmosferycznych.

Kolumna alarmowa może być wyposażona w sygnalizator zagrożenia, włączany przez służby

zarządzające ruchem.

5.

Kolumna alarmowa powinna być umieszczona na platformie, o wymiarach nie mniejszych

niż 1,5 m na 1,0 m, a dojście do niej od strony jezdni powinno mieć szerokość nie

mniejszą niż 1,0 m i być przystosowane dla osób niepełnosprawnych.

6.

Kolumna alarmowa powinna być usytuowana w odległości od zewnętrznej krawędzi pasa

awaryjnego lub opaski wynoszącej nie mniej niż 1,0 m. Kolumna alarmowa umieszczona

przy krawędzi korony drogi powinna być zabezpieczona barierą ochronną.

7.

W przypadku gdy kolumna alarmowa jest umieszczona przy krawędzi korony drogi na nasypie

o wysokości skarpy większej niż 1,5 m, należy platformę od strony skarpy wyposażyć

w poręcze.

8.

Kolumna alarmowa powinna mieć piktogramy przedstawiające czynności, które należy wykonać

w celu wezwania pomocy.

9.

Na odcinku między kolumnami alarmowymi należy po prawej stronie jezdni autostrady

umieścić, w odstępach nie rzadziej niż co 100 m, informację wskazującą kierunek, w

którym znajduje się najbliższa kolumna alarmowa.

10.

Łączność alarmowa powinna być układem nadawczo-odbiorczym, z ciągłą kontrolą niezawodności

i identyfikacji miejsca nadania sygnału.

11.

Wyposażenie stanowiska zarządzania wywołaniami alarmowymi, zlokalizowanego w obwodzie

utrzymania drogi klasy A, powinno umożliwiać identyfikację meldunku pomocy i zainicjowanie

niezbędnych działań ratowniczych.

12.

Łączność alarmowa, w zależności od potrzeb, może być przystosowana do korzystania

przez służby utrzymania drogi i Policję.

1.

Drogowe urządzenia przeciwhałasowe powinny, z zastrzeżeniem ust. 2, spełniać wymagania

co najmniej klasy 2 odporności na pożar zarośli, zgodnie z Polską Normą dotyczącą

wymagań pozaakustycznych w zakresie ogólnego bezpieczeństwa.

2.

Urządzenia, o których mowa w ust. 1, wykonuje się z materiałów klasy reakcji na ogień,

zgodnie z Polską Normą dotyczącą klasyfikacji ogniowej wyrobów budowlanych

1)

w przypadku ekranów całkowicie przekrywających drogę - co najmniej klasy B-s1, d0;

2)

w przypadku ekranów, które częściowo przekrywają pas ruchu lub są usytuowane w odległości

mniejszej niż 8 m od budynków - co najmniej klasy D.

3.

Wymagania w zakresie bezpieczeństwa pożarowego dla drogowych urządzeń przeciwhałasowych

usytuowanych na obiektach mostowych określają przepisy dotyczące warunków technicznych,

jakim powinny odpowiadać drogowe obiekty inżynierskie i ich usytuowanie.

1.

Drogowe urządzenia przeciwhałasowe o długości większej niż 400 m powinny mieć wyjścia

awaryjne, każde o szerokości w świetle ościeżnicy nie mniejszej niż 1,4 m i wysokości

w świetle ościeżnicy nie mniejszej niż 2,5 m, w odstępach nie mniejszych niż co 200

m.

2.

Między wyjściami awaryjnymi należy umieścić, w odstępach nie rzadziej niż co 50 m,

widoczne dla uczestników ruchu informacje wskazujące kierunek, w którym znajduje się

najbliższe wyjście awaryjne.

3.

Do wyjścia awaryjnego należy doprowadzić utwardzone dojścia.