Ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby

Więziennej oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2019 r. poz. 288 i 730) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5

a)

w ust. 1a wyrazy „art. 18f ust. 2-5” zastępuje się wyrazami „art. 18f ust. 2, 3 i 5”,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przy ustalaniu podstawy wymiaru emerytury lub renty inwalidzkiej nie uwzględnia się

zmniejszenia wysokości uposażenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w związku z przebywaniem

na zwolnieniu lekarskim, urlopie macierzyńskim, urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego,

urlopie rodzicielskim oraz urlopie wychowawczym.

”

;

2)

w art. 12

a)

w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

W przypadku funkcjonariuszy Służby Celnej lub funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej

dodatkowo wymagane jest posiadanie stażu służby co najmniej 5 lat

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Funkcjonariusz Służby Celnej lub funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej, który w dniu

zwolnienia ze służby, przekształcenia albo wygaśnięcia stosunku służbowego osiągnął

staż służby 15 lat, w tym co najmniej 5 lat, o których mowa w ust. 2, nabywa prawo

do emerytury w dniu osiągnięcia tego stażu niezależnie od przyczyny zwolnienia ze

służby, wygaśnięcia czy przekształcenia stosunku służbowego.

”

;

3)

w art. 13 w ust. 1 po pkt 1c dodaje się pkt 1d w brzmieniu

„

1d)

okresy zatrudnienia funkcjonariuszy od dnia 15 września 1999 r. do dnia przekształcenia

stosunku pracy w stosunek służby w przypadku, gdy osoba, która wykonywała zadania

przypisane dla Służby Celnej, otrzymała akt mianowania skutkujący tym przekształceniem;

”

;

4)

w art. 18b ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Emerytura przysługuje funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby, który w dniu zwolnienia

posiada co najmniej 25 lat służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym

Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa, Państwowej Straży

Pożarnej, Służbie Celnej, Służbie Celno-Skarbowej lub Służbie Więziennej.

”

;

5)

uchyla się art. 18d;

6)

w art. 18f uchyla się ust. 4.

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2019 r. poz. 161, 125, 1091, 1556 i 1608) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 33

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zadania służbowe policjanta powinny być ustalone w sposób pozwalający na ich wykonanie

w ramach 40-godzinnego tygodnia służby, w okresach rozliczeniowych od dnia 1 stycznia

do dnia 30 czerwca danego roku oraz od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia danego roku.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Liczba godzin służby przekraczających normę określoną w ust. 2 nie może przekraczać

8 godzin tygodniowo w okresie rozliczeniowym.

2b.

Przepisu ust. 2a nie stosuje się do realizacji zadań o szczególnym charakterze dla

ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego,

w szczególności mających na celu zapobieżenie zdarzeniom, o których mowa w art. 18

ust. 1.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W zamian za czas służby przekraczający normę określoną w ust. 2 policjantowi przysługuje

w okresie rozliczeniowym czas wolny od służby w tym samym wymiarze albo po zakończeniu

okresu rozliczeniowego rekompensata pieniężna, o ile w terminie 10 dni od zakończenia

okresu rozliczeniowego nie wystąpi z wnioskiem o udzielenie czasu wolnego od służby

w tym samym wymiarze.

”

,

d)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a-3d w brzmieniu

„

3a.

Rekompensatę pieniężną, o której mowa w ust. 3, przyznaje się w wysokości 1/172 części

miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego

policjantowi na stanowisku zajmowanym w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego za każdą

godzinę służby przekraczającą normę określoną w ust. 2. Łączny czas służby przekraczający

normę w danym okresie rozliczeniowym zaokrągla się w górę do pełnej godziny.

3b.

Przyznanie rekompensaty pieniężnej, o której mowa w ust. 3, może nastąpić także na

podstawie porozumienia, o którym mowa w art. 13 ust. 4a pkt 1, jeżeli przekroczenie

normy określonej w ust. 2 nastąpiło w związku z realizacją tego porozumienia. Rekompensata

pieniężna przysługuje policjantowi za każdą pełną godzinę służby przekraczającą normę

określoną w ust. 2.

3c.

W razie śmierci lub zaginięcia policjanta należną mu rekompensatę pieniężną, o której

mowa w ust. 3, wypłaca się małżonkowi policjanta, który pozostawał z nim we wspólności

małżeńskiej, a w dalszej kolejności jego dzieciom oraz rodzicom, jeżeli w dniu śmierci

policjanta spełniali warunki do uzyskania renty rodzinnej na podstawie przepisów o

zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego

Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży

Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.

3d.

Rekompensatę pieniężną, o której mowa w ust. 3, wypłaca się

1)

do końca kwartału następującego po okresie rozliczeniowym, o którym mowa w art. 33

ust. 2, lecz nie później niż w dniu zwolnienia ze służby;

2)

w przypadku śmierci albo zaginięcia policjanta - niezwłocznie po wydaniu rozkazu personalnego

o wygaśnięciu stosunku służbowego.

”

,

e)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, podstawowy

i zmianowy rozkład czasu służby, dzienny i tygodniowy wymiar czasu służby, przypadki

przedłużenia czasu służby ponad ustaloną normę, sposób ewidencjonowania i rozliczania

czasu służby, tryb oraz warunki przyznawania i termin wypłaty rekompensaty pieniężnej,

o której mowa w art. 13 ust. 4a pkt 1, sposób pełnienia przez policjantów dyżurów

domowych oraz grupy policjantów zwolnionych z pełnienia służby w porze nocnej, niedziele

i święta, mając na względzie zapewnienie całodobowej i sprawnej realizacji zadań przez

Policję.

”

;

2)

w art. 108 w ust. 1 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

rekompensata pieniężna w zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art.

33 ust. 2;

”

;

3)

w art. 114 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe;

”

;

4)

w art. 115a po wyrazie „dodatkowego” skreśla się wyrazy „oraz za każde rozpoczęte 8 godzin niewykorzystanego czasu wolnego przysługującego

na podstawie art. 33 ust. 3”;

5)

art. 121h otrzymuje brzmienie

„

Art. 121h.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 108 ust. 1 pkt 1, 3, 4a i 6 i ust. 2 pkt

2 oraz art. 117.

”

.

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 147, 125, 235, 1091 i 1608) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 37

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Czas pełnienia służby funkcjonariusza wynosi przeciętnie 40 godzin tygodniowo w przyjętym

okresie rozliczeniowym od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego roku oraz od dnia

1 lipca do dnia 31 grudnia danego roku.

”

,

b)

po ust. 2a dodaje się ust. 2b w brzmieniu

„

2b.

Przedłużenie czasu służby funkcjonariusza ponad przeciętną normę określoną w ust.

2 nie może spowodować przekroczenia 48-godzinnego tygodniowego wymiaru czasu służby

w okresie rozliczeniowym.

”

,

c)

ust. 3 i 3a otrzymują brzmienie

„

3.

W zamian za czas służby przekraczający normę określoną w ust. 2 funkcjonariuszowi

przysługuje w okresie rozliczeniowym czas wolny od służby w tym samym wymiarze albo

po zakończeniu okresu rozliczeniowego rekompensata pieniężna, o ile w terminie 10

dni od zakończenia okresu rozliczeniowego nie wystąpi z wnioskiem o udzielenie czasu

wolnego od służby w tym samym wymiarze.

3a.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się do funkcjonariusza uprawnionego do dodatku funkcyjnego.

”

,

d)

po ust. 3a dodaje się ust. 3b w brzmieniu

„

3b.

Funkcjonariuszowi uprawnionemu do dodatku funkcyjnego przysługuje

1)

czas wolny od służby w zamian za czas służby przekraczający normę określoną w ust.

2 albo

2)

rekompensata pieniężna, o której mowa w ust. 3

- za czas służby pełnionej przed dniem uzyskania uprawnienia do tego dodatku.

”

;

2)

w art. 112 w ust. 1 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

rekompensata pieniężna w zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art.

37 ust. 2;

”

;

3)

po art. 117b dodaje się art. 117c w brzmieniu

„

Art. 117c.

1.

W zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art. 37 ust. 2 funkcjonariuszowi

przyznaje się rekompensatę pieniężną w wysokości 1/172 uposażenia zasadniczego wraz

z dodatkami o charakterze stałym należnego funkcjonariuszowi na stanowisku zajmowanym

w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego za każdą godzinę służby przekraczającą normę

określoną w art. 37 ust. 2. Łączny czas służby przekraczający normę w danym okresie

rozliczeniowym zaokrągla się w górę do pełnej godziny.

2.

Rekompensatę pieniężną oblicza i wypłaca komórka finansowa jednostki organizacyjnej

Straży Granicznej właściwa w sprawach wypłaty uposażenia.

3.

Rekompensatę pieniężną wypłaca się

1)

do końca kwartału następującego po okresie rozliczeniowym, o którym mowa w art. 37

ust. 2, lecz nie później niż w dniu zwolnienia ze służby;

2)

w przypadku śmierci albo zaginięcia funkcjonariusza - niezwłocznie po wydaniu rozkazu

personalnego o wygaśnięciu stosunku służbowego.

”

;

4)

w art. 118

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane przed zwolnieniem ze służby urlopy wypoczynkowe

lub dodatkowe oraz rekompensatę pieniężną w zamian za czas służby przekraczający normę

określoną w art. 37 ust. 2;

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Funkcjonariusz zwolniony ze służby na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 3-5 i ust. 2 pkt

2 oraz 9-11 otrzymuje ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane przed dniem zwolnienia

ze służby urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe oraz rekompensatę pieniężną w zamian za

czas służby przekraczający normę określoną w art. 37 ust. 2.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania

i wypłacania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane przez funkcjonariusza urlopy

wypoczynkowe i dodatkowe, podmioty właściwe w tych sprawach, a także terminy wypłaty,

uwzględniając składniki uposażenia stanowiące podstawę ekwiwalentu oraz powiązanie

jego wysokości z liczbą dni niewykorzystanego urlopu.

”

;

5)

art. 125h otrzymuje brzmienie

„

Art. 125h.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 112 ust. 1 pkt 1, 3, 5a i 6 i ust. 2 pkt

2 oraz art. 121.

”

.

W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1499) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 97c ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Rekompensata pieniężna, o której mowa w art. 93 ust. 1 pkt 4a, za jedną godzinę służby

stanowi 1/172 średniego miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze

stałym należnego strażakowi w okresie rozliczeniowym. Za okres rozliczeniowy uważa

się terminy od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego roku oraz od dnia 1 lipca

do dnia 31 grudnia danego roku. Łączny czas służby przekraczający normę w danym okresie

rozliczeniowym zaokrągla się w górę do pełnej godziny.

”

;

2)

w art. 100 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W razie śmierci strażaka lub uznania go za zmarłego pozostałej po nim rodzinie przysługuje

odprawa pośmiertna w takiej wysokości, w jakiej przysługiwałaby temu strażakowi odprawa,

gdyby był zwolniony ze służby, oraz świadczenie określone w art. 97c ust. 1 i art.

98 ust. 1 pkt 2 i 3.

”

;

3)

art. 105h otrzymuje brzmienie

„

Art. 105h.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 93 ust. 1 pkt 1, 3, 4a i 6, art. 100 ust.

1 oraz art. 101 ust. 1.

”

.

W ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych

oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2019 r. poz. 289 i 730) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 18b ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Emerytura przysługuje żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, który

w dniu zwolnienia posiada co najmniej 25 lat służby wojskowej w Wojsku Polskim.

”

;

2)

uchyla się art. 18d;

3)

w art. 18f uchyla się ust. 5.

W ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1427 i 1608) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 60i otrzymuje brzmienie

„

Art. 60i.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 100, art. 101 ust. 1, art. 102 ust. 1 oraz

art. 193 ust. 1 pkt 1, 4 i 7.

”

;

2)

w art. 121 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Czas służby wynosi przeciętnie 40 godzin tygodniowo w przyjętym okresie rozliczeniowym

od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego roku oraz od dnia 1 lipca do dnia 31

grudnia danego roku.

”

;

3)

art. 131 otrzymuje brzmienie

„

Art. 131.

W zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art. 121 ust. 1 funkcjonariuszowi

przysługuje

1)

w okresie rozliczeniowym czas wolny od służby w tym samym wymiarze albo

2)

po zakończeniu okresu rozliczeniowego rekompensata pieniężna, o ile w terminie 10

dni od dnia zakończenia okresu rozliczeniowego nie wystąpi z wnioskiem o udzielenie

czasu wolnego od służby w tym samym wymiarze.

”

;

4)

uchyla się art. 137;

5)

w art. 193 w ust. 1 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu

„

7)

rekompensata pieniężna za czas służby przekraczający normę, o której mowa w art. 121

ust. 1.

”

;

6)

po art. 195a dodaje się art. 195b w brzmieniu

„

Art. 195b.

1.

Rekompensata pieniężna, o której mowa w art. 193 ust. 1 pkt 7, za jedną godzinę służby

stanowi 1/172 miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze

stałym należnego funkcjonariuszowi na stanowisku zajmowanym w ostatnim dniu okresu

rozliczeniowego, o którym mowa w art. 121 ust. 1, lub w ostatnim dniu służby za każdą

godzinę służby przekraczającą normę, o której mowa w art. 121 ust. 1. Łączny czas

służby przekraczający normę w danym okresie rozliczeniowym zaokrągla się w górę do

pełnej godziny.

2.

Należną rekompensatę pieniężną, o której mowa w art. 193 ust. 1 pkt 7, wypłaca się

do końca kwartału następującego po okresie rozliczeniowym, lecz nie później niż do

dnia ustania stosunku służbowego funkcjonariusza.

3.

Rekompensatę pieniężną, o której mowa w art. 193 ust. 1 pkt 7, należną zmarłemu lub

zaginionemu funkcjonariuszowi wypłaca się jego małżonkowi lub członkom rodziny uprawnionym

do policyjnej renty rodzinnej. Wypłata rekompensaty pieniężnej następuje niezwłocznie

po wydaniu rozkazu personalnego o wygaśnięciu stosunku służbowego.

”

.

W ustawie z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 828 i 1091) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 81

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Czas pełnienia służby funkcjonariusza wynosi 40 godzin tygodniowo w przyjętym okresie

rozliczeniowym, od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego roku oraz od dnia 1 lipca

do dnia 31 grudnia danego roku.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Przedłużenie czasu służby funkcjonariusza ponad normę określoną w ust. 2 nie może

spowodować przekroczenia przeciętnego 48-godzinnego tygodniowego wymiaru czasu służby

w przyjętym okresie rozliczeniowym.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W zamian za czas służby przekraczający normę określoną w ust. 2 funkcjonariuszowi

przysługuje

1)

w okresie rozliczeniowym czas wolny od służby w tym samym wymiarze albo

2)

po zakończeniu okresu rozliczeniowego rekompensata pieniężna, o ile w terminie 10

dni od zakończenia okresu rozliczeniowego nie wystąpi z wnioskiem o udzielenie czasu

wolnego od służby w tym samym wymiarze.

”

;

2)

w art. 172 w ust. 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

rekompensata pieniężna za czas służby przekraczający normę, o której mowa w art. 81

ust. 2.

”

;

3)

po art. 172 dodaje się art. 172a w brzmieniu

„

Art. 172a.

1.

Rekompensata pieniężna, o której mowa w art. 172 ust. 1 pkt 6, za jedną godzinę służby

stanowi 1/172 uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego

funkcjonariuszowi na stanowisku zajmowanym w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego,

o którym mowa w art. 81 ust. 2, lub ostatnim dniu służby za każdą godzinę służby przekraczającą

normę, o której mowa w art. 81 ust. 2. Łączny czas służby przekraczający normę w danym

okresie rozliczeniowym zaokrągla się w górę do pełnej godziny.

2.

Należną rekompensatę pieniężną, o której mowa w art. 172 ust. 1 pkt 6, wypłaca się

do końca kwartału następującego po okresie rozliczeniowym, lecz nie później niż do

dnia zwolnienia ze służby.

3.

Rekompensatę pieniężną, o której mowa w art. 172 ust. 1 pkt 6, należną zmarłemu lub

zaginionemu funkcjonariuszowi wypłaca się jego małżonkowi lub członkom rodziny uprawnionym

do policyjnej renty rodzinnej. Wypłata rekompensaty pieniężnej następuje niezwłocznie

po stwierdzeniu wygaśnięcia stosunku służbowego.

”

;

4)

w art. 174

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby nagrodę roczną wypłaca się w terminie 14 dni

od dnia zwolnienia.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Nagroda roczna przysługuje funkcjonariuszowi mianowanemu do służby w trakcie poprzedniego

roku kalendarzowego, jeżeli pełnił służbę w roku mianowania przez okres co najmniej

3 miesięcy kalendarzowych, w wysokości proporcjonalnej do liczby rozpoczętych miesięcy

służby w danym roku.

”

,

c)

w ust. 6 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Wypłata nagrody rocznej następuje niezwłocznie po stwierdzeniu wygaśnięcia stosunku

służbowego.

”

;

5)

art. 200 otrzymuje brzmienie

„

Art. 200.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru należności, o których mowa w art. 172 ust. 1 pkt 1-4 i 6 i ust. 2 oraz art.

173.

”

.

W ustawie z dnia 26 stycznia 2018 r. o Straży Marszałkowskiej

(Dz. U. poz. 729, 1669 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 125 i 1091) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 23

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Czas pełnienia służby funkcjonariusza Straży Marszałkowskiej wynosi przeciętnie 40

godzin tygodniowo w przyjętym okresie rozliczeniowym od dnia 1 stycznia do dnia 30

czerwca danego roku oraz od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia danego roku.

”

,

b)

ust. 4-7 otrzymują brzmienie

„

4.

W zamian za czas służby przekraczający normę określoną w ust. 2 funkcjonariuszowi

Straży Marszałkowskiej przysługuje w okresie rozliczeniowym czas wolny od służby w

tym samym wymiarze albo po zakończeniu okresu rozliczeniowego rekompensata pieniężna,

o ile w terminie 10 dni od dnia zakończenia okresu rozliczeniowego nie wystąpi z wnioskiem

o udzielenie czasu wolnego od służby w tym samym wymiarze.

5.

Rekompensatę pieniężną, o której mowa w ust. 4, przyznaje się w wysokości 1/172 części

miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego

funkcjonariuszowi Straży Marszałkowskiej na stanowisku zajmowanym w ostatnim dniu

okresu rozliczeniowego za każdą godzinę służby przekraczającą normę, o której mowa

w ust. 2. Łączny czas służby przekraczający normę w danym okresie rozliczeniowym zaokrągla

się w górę do pełnej godziny.

6.

Rekompensatę pieniężną, o której mowa w ust. 4, wypłaca się do końca kwartału następującego

po okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 2, lecz nie później niż w dniu zwolnienia

ze służby.

7.

Marszałek Sejmu określi, w drodze zarządzenia, podstawowy i zmianowy rozkład czasu

służby, dzienny i tygodniowy wymiar czasu służby, przypadki przedłużenia czasu służby

ponad ustaloną normę, sposób ewidencjonowania i rozliczania czasu służby, tryb przyznawania

i termin wypłaty rekompensaty pieniężnej, o której mowa w ust. 4, sposób pełnienia

przez funkcjonariuszy Straży Marszałkowskiej dyżurów domowych oraz grupę funkcjonariuszy

Straży Marszałkowskiej zwolnionych z pełnienia służby w porze nocnej, niedziele i

święta.

”

;

2)

w art. 67 w ust. 15 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

rekompensata pieniężna w zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art.

23 ust. 2;

”

;

3)

w art. 82 w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

rekompensata pieniężna w zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art.

23 ust. 2.

”

;

4)

art. 93 otrzymuje brzmienie

„

Art. 93.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru należności, o których mowa w art. 67 ust. 15 pkt 1, 4, 5a i 6 oraz art. 82

ust. 1.

”

.

W ustawie z dnia 26 stycznia 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Straży Marszałkowskiej

(Dz. U. poz. 730 oraz z 2019 r. poz. 303 i 1622) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

w art. 33 w ust. 3c po wyrazach „Straży Granicznej,” dodaje się wyrazy „Straży Marszałkowskiej,”;

”

;

2)

w art. 9

a)

w pkt 4 w lit. b w ust. 3 po wyrazach „Biurze Ochrony Rządu,” dodaje się wyrazy „Służbie Ochrony Państwa,”,

b)

w pkt 5

-

w lit. a wyrazy „art. 18f ust. 2-5” zastępuje się wyrazami „art. 18f ust. 2, 3 i 5”,

-

uchyla się lit. b,

c)

w pkt 10 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Emerytura przysługuje funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby, który w dniu zwolnienia

posiada co najmniej 25 lat służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym

Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służbie Ochrony

Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Celnej, Służbie Celno-Skarbowej lub Służbie

Więziennej.”,

”

,

”

,

d)

uchyla się pkt 11;

3)

w art. 47 w pkt 1 wyrazy „art. 3 pkt 4 i 5” zastępuje się wyrazami „art. 3 pkt 1a, 4 i 5”.

Do udzielania czasu wolnego w zamian za czas służby przekraczający normę określoną

w art. 33 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu dotychczasowym, pełnionej

w okresie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Policjantowi zwalnianemu ze służby ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany czas wolny

od służby udzielany na podstawie art. 33 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu

dotychczasowym, wypracowany w okresie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

wypłaca się na podstawie przepisów dotychczasowych.

Do wypłaty rekompensaty pieniężnej, o której mowa w art. 13 ust. 4a pkt 1 ustawy zmienianej

w art. 2, przyznanej za czas służby przekraczający normę określoną w art. 33 ust.

2 tej ustawy w brzmieniu dotychczasowym wokresie przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Do udzielania czasu wolnego w zamian za czas służby przekraczający normę określoną

w art. 37 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, pełnionej

w okresie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Funkcjonariuszowi zwalnianemu ze służby ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany czas

wolny od służby udzielany na podstawie art. 37 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 3,

przysługujący za służbę pełnioną w okresie od dnia 24 sierpnia 2005 r. do dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy, wypłaca się na podstawie przepisów dotychczasowych.

Rekompensatę pieniężną, o której mowa w art. 93 ust. 1 pkt 4a ustawy zmienianej w

art. 4, za czas służby w okresie rozliczeniowym poprzedzającym dzień wejścia w życie

niniejszej ustawy przyznaje się w wysokości określonej w art. 97c ust. 1 tej ustawy

w brzmieniu dotychczasowym.

1.

Do udzielania czasu wolnego w zamian za czas służby przekraczający normę określoną

w art. 121 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 6 w brzmieniu dotychczasowym, pełnionej

w okresie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Funkcjonariuszowi Służby Więziennej zwalnianemu ze służby ekwiwalent pieniężny za

niewykorzystany czas wolny od służby udzielany na podstawie art. 131 ustawy zmienianej

w art. 6 w brzmieniu dotychczasowym, wypracowany w okresie przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, wypłaca się na podstawie przepisów dotychczasowych.

Do udzielania czasu wolnego w zamian za czas służby przekraczający normę określoną

w art. 81 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 7 w brzmieniu dotychczasowym, pełnionej

w okresie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Rekompensatę pieniężną, o której mowa w art. 23 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 8

w brzmieniu dotychczasowym, za czas służby w okresie rozliczeniowym poprzedzającym

dzień wejścia w życie niniejszej ustawy przyznaje się w wysokości określonej w art.

23 ust. 4 tej ustawy, w brzmieniu dotychczasowym.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 33 ust. 6 ustawy zmienianej

w art. 2 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 33 ust. 6 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej

jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 118 ust. 4 ustawy zmienianej

w art. 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 118 ust. 4 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej

jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 23 ust. 7 ustawy zmienianej

w art. 8 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 23 ust. 7 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej

jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

W latach 2019-2028 maksymalny limit wydatków Komendanta Głównego Policji będących

skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi 1 523 700 tys. zł, w

tym w

1)

2019 r. - 0 tys. zł;

2)

2020 r. - 147 300 tys. zł;

3)

2021 r. - 157 600 tys. zł;

4)

2022 r. - 161 500 tys. zł;

5)

2023 r. - 165 400 tys. zł;

6)

2024 r. - 169 600 tys. zł;

7)

2025 r. - 174 000 tys. zł;

8)

2026 r. - 178 200 tys. zł;

9)

2027 r. - 182 700 tys. zł;

10)

2028 r. - 187 400 tys. zł.

2.

Komendant Główny Policji monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o których mowa

w ust. 1, i dokonuje oceny wykorzystania tego limitu według stanu na koniec pierwszego

kwartału oraz trzeciego kwartału danego roku budżetowego.

3.

W przypadku zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy

maksymalnego limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, o 25%, stosuje się mechanizm

korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym

niniejszej ustawy, w szczególności przez zmniejszenie liczby godzin służby przekraczających

przyjętą normę.

4.

Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest

Komendant Główny Policji.

1.

W latach 2019-2028 maksymalny limit wydatków Komendanta Głównego Straży Granicznej

będących skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi 144 400 tys.

zł, w tym w

1)

2019 r. - 0 tys. zł;

2)

2020 r. - 14 000 tys. zł;

3)

2021 r. - 14 900 tys. zł;

4)

2022 r. - 15 300 tys. zł;

5)

2023 r. - 15 700 tys. zł;

6)

2024 r. - 16 100 tys. zł;

7)

2025 r. - 16 500 tys. zł;

8)

2026 r. - 16 900 tys. zł;

9)

2027 r. - 17 300 tys. zł;

10)

2028 r. - 17 700 tys. zł.

2.

Komendant Główny Straży Granicznej monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o których

mowa w ust. 1, i dokonuje oceny wykorzystania tego limitu według stanu na koniec pierwszego

kwartału oraz trzeciego kwartału danego roku budżetowego.

3.

W przypadku zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy

maksymalnego limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, o 25%, stosuje się mechanizm

korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym

niniejszej ustawy, w szczególności przez zmniejszenie liczby godzin służby przekraczających

przyjętą normę.

4.

Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest

Komendant Główny Straży Granicznej.

1.

W latach 2019-2028 maksymalny limit wydatków Komendanta Głównego Państwowej Straży

Pożarnej będących skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi 27

000 tys. zł, w tym w

1)

2019 r. - 0 tys. zł;

2)

2020 r. - 2 600 tys. zł;

3)

2021 r. - 2 800 tys. zł;

4)

2022 r. - 2 800 tys. zł;

5)

2023 r. - 3 000 tys. zł;

6)

2024 r. - 3 000 tys. zł;

7)

2025 r. - 3 100 tys. zł;

8)

2026 r. - 3 200 tys. zł;

9)

2027 r. - 3 200 tys. zł;

10)

2028 r. - 3 300 tys. zł.

2.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej monitoruje wykorzystanie limitu wydatków,

o których mowa w ust. 1, i dokonuje oceny wykorzystania tego limitu według stanu na

koniec pierwszego kwartału oraz trzeciego kwartału danego roku budżetowego.

3.

W przypadku zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy

maksymalnego limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, o 25%, stosuje się mechanizm

korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym

niniejszej ustawy, w szczególności przez zmniejszenie liczby godzin służby przekraczających

przyjętą normę.

4.

Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej.

1.

W latach 2019-2028 maksymalny limit wydatków wojewodów będących skutkiem finansowym

wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi 977 100 zł, w tym w

1)

2019 r. - 0 tys. zł;

2)

2020 r. - 94 500 tys. zł;

3)

2021 r. - 101 000 tys. zł;

4)

2022 r. - 103 600 tys. zł;

5)

2023 r. - 106 100 tys. zł;

6)

2024 r. - 108 800 tys. zł;

7)

2025 r. - 111 500 tys. zł;

8)

2026 r. - 114 300 tys. zł;

9)

2027 r. - 117 200 tys. zł;

10)

2028 r. - 120 100 tys. zł.

2.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej monitoruje wykorzystanie limitu wydatków,

o których mowa w ust. 1, i dokonuje oceny wykorzystania tego limitu według stanu na

koniec pierwszego kwartału oraz trzeciego kwartału danego roku budżetowego.

3.

W przypadku zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy

maksymalnego limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, o 25%, stosuje się mechanizm

korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym

niniejszej ustawy, w szczególności przez zmniejszenie liczby godzin służby przekraczających

przyjętą normę.

4.

Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej.

1.

W latach 2019-2028 maksymalny limit wydatków Dyrektora Generalnego Służby Więziennej

będących skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi 189 500 tys.

zł, w tym w

1)

2019 r. - 0 tys. zł;

2)

2020 r. - 18 300 tys. zł;

3)

2021 r. - 19 600 tys. zł;

4)

2022 r. - 20 100 tys. zł;

5)

2023 r. - 20 600 tys. zł;

6)

2024 r. - 21 100 tys. zł;

7)

2025 r. - 21 600 tys. zł;

8)

2026 r. - 22 200 tys. zł;

9)

2027 r. - 22 700 tys. zł;

10)

2028 r. - 23 300 tys. zł.

2.

Dyrektor Generalny Służby Więziennej monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o których

mowa w ust. 1, i dokonuje oceny wykorzystania tego limitu według stanu na koniec pierwszego

kwartału oraz trzeciego kwartału danego roku budżetowego.

3.

W przypadku zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy

maksymalnego limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, o 25%, stosuje się mechanizm

korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym

niniejszej ustawy, w szczególności przez zmniejszenie liczby godzin służby przekraczający

przyjętą normę.

4.

Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest

Dyrektor Generalny Służby Więziennej.

1.

W latach 2019-2028 maksymalny limit wydatków Komendanta Służby Ochrony Państwa będących

skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi 28 400 tys. zł, w tym

w

1)

2019 r. - 0 tys. zł;

2)

2020 r. - 2 800 tys. zł;

3)

2021 r. - 2 900 tys. zł;

4)

2022 r. - 3 000 tys. zł;

5)

2023 r. - 3 100 tys. zł;

6)

2024 r. - 3 200 tys. zł;

7)

2025 r. - 3 200 tys. zł;

8)

2026 r. - 3 300 tys. zł;

9)

2027 r. - 3 400 tys. zł;

10)

2028 r. - 3 500 tys. zł.

2.

Komendant Służby Ochrony Państwa monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o których

mowa w ust. 1, i dokonuje oceny wykorzystania tego limitu według stanu na koniec pierwszego

kwartału oraz trzeciego kwartału danego roku budżetowego.

3.

W przypadku zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy

maksymalnego limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, o 25%, stosuje się mechanizm

korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym

niniejszej ustawy, w szczególności przez zmniejszenie liczby godzin służby przekraczających

przyjętą normę.

4.

Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest

Komendant Służby Ochrony Państwa.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z mocą od dnia 1 lipca

2019 r.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 100, art. 101 ust. 1, art. 102 ust. 1 oraz

art. 193 ust. 1 pkt 1, 4 i 7.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru należności, o których mowa w art. 67 ust. 15 pkt 1, 4, 5a i 6 oraz art. 82

ust. 1.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 93 ust. 1 pkt 1, 3, 4a i 6, art. 100 ust.

1 oraz art. 101 ust. 1.

1.

W zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art. 37 ust. 2 funkcjonariuszowi

przyznaje się rekompensatę pieniężną w wysokości 1/172 uposażenia zasadniczego wraz

z dodatkami o charakterze stałym należnego funkcjonariuszowi na stanowisku zajmowanym

w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego za każdą godzinę służby przekraczającą normę

określoną w art. 37 ust. 2. Łączny czas służby przekraczający normę w danym okresie

rozliczeniowym zaokrągla się w górę do pełnej godziny.

2.

Rekompensatę pieniężną oblicza i wypłaca komórka finansowa jednostki organizacyjnej

Straży Granicznej właściwa w sprawach wypłaty uposażenia.

3.

Rekompensatę pieniężną wypłaca się

1)

do końca kwartału następującego po okresie rozliczeniowym, o którym mowa w art. 37

ust. 2, lecz nie później niż w dniu zwolnienia ze służby;

2)

w przypadku śmierci albo zaginięcia funkcjonariusza - niezwłocznie po wydaniu rozkazu

personalnego o wygaśnięciu stosunku służbowego.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 108 ust. 1 pkt 1, 3, 4a i 6 i ust. 2 pkt

2 oraz art. 117.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 112 ust. 1 pkt 1, 3, 5a i 6 i ust. 2 pkt

2 oraz art. 121.

W zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art. 121 ust. 1 funkcjonariuszowi

przysługuje

1)

w okresie rozliczeniowym czas wolny od służby w tym samym wymiarze albo

2)

po zakończeniu okresu rozliczeniowego rekompensata pieniężna, o ile w terminie 10

dni od dnia zakończenia okresu rozliczeniowego nie wystąpi z wnioskiem o udzielenie

czasu wolnego od służby w tym samym wymiarze.

1.

Rekompensata pieniężna, o której mowa w art. 172 ust. 1 pkt 6, za jedną godzinę służby

stanowi 1/172 uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego

funkcjonariuszowi na stanowisku zajmowanym w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego,

o którym mowa w art. 81 ust. 2, lub ostatnim dniu służby za każdą godzinę służby przekraczającą

normę, o której mowa w art. 81 ust. 2. Łączny czas służby przekraczający normę w danym

okresie rozliczeniowym zaokrągla się w górę do pełnej godziny.

2.

Należną rekompensatę pieniężną, o której mowa w art. 172 ust. 1 pkt 6, wypłaca się

do końca kwartału następującego po okresie rozliczeniowym, lecz nie później niż do

dnia zwolnienia ze służby.

3.

Rekompensatę pieniężną, o której mowa w art. 172 ust. 1 pkt 6, należną zmarłemu lub

zaginionemu funkcjonariuszowi wypłaca się jego małżonkowi lub członkom rodziny uprawnionym

do policyjnej renty rodzinnej. Wypłata rekompensaty pieniężnej następuje niezwłocznie

po stwierdzeniu wygaśnięcia stosunku służbowego.

1.

Rekompensata pieniężna, o której mowa w art. 193 ust. 1 pkt 7, za jedną godzinę służby

stanowi 1/172 miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze

stałym należnego funkcjonariuszowi na stanowisku zajmowanym w ostatnim dniu okresu

rozliczeniowego, o którym mowa w art. 121 ust. 1, lub w ostatnim dniu służby za każdą

godzinę służby przekraczającą normę, o której mowa w art. 121 ust. 1. Łączny czas

służby przekraczający normę w danym okresie rozliczeniowym zaokrągla się w górę do

pełnej godziny.

2.

Należną rekompensatę pieniężną, o której mowa w art. 193 ust. 1 pkt 7, wypłaca się

do końca kwartału następującego po okresie rozliczeniowym, lecz nie później niż do

dnia ustania stosunku służbowego funkcjonariusza.

3.

Rekompensatę pieniężną, o której mowa w art. 193 ust. 1 pkt 7, należną zmarłemu lub

zaginionemu funkcjonariuszowi wypłaca się jego małżonkowi lub członkom rodziny uprawnionym

do policyjnej renty rodzinnej. Wypłata rekompensaty pieniężnej następuje niezwłocznie

po wydaniu rozkazu personalnego o wygaśnięciu stosunku służbowego.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru należności, o których mowa w art. 172 ust. 1 pkt 1-4 i 6 i ust. 2 oraz art.

173.