Ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych

W ustawie z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego

niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1471) art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

1.

Do dnia 30 czerwca 2019 r. najniższe wynagrodzenie zasadnicze ustala się jako iloczyn

współczynnika pracy określonego w załączniku do ustawy i kwoty 3900 zł brutto.

2.

Od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia 30 czerwca 2020 r. najniższe wynagrodzenie zasadnicze

ustala się jako iloczyn współczynnika pracy określonego w załączniku do ustawy i kwoty

4200 zł brutto.

”

.

1.

W terminie miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy zawiera się porozumienie,

o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, z uwzględnieniem art. 7

ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Jeżeli porozumienie nie zostanie zawarte w terminie określonym w ust. 1, sposób podwyższania

wynagrodzenia zasadniczego ustala się w terminie 14 dni od dnia upływu terminu, o

którym mowa w ust. 1, w drodze zarządzenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy

zmienianej w art. 1, z uwzględnieniem art. 7 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

3.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, i zarządzenie, o którym mowa w ust. 2, dotyczą

sposobu podwyższania wynagrodzeń zasadniczych na dzień 1 lipca 2019 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Do dnia 30 czerwca 2019 r. najniższe wynagrodzenie zasadnicze ustala się jako iloczyn

współczynnika pracy określonego w załączniku do ustawy i kwoty 3900 zł brutto.

2.

Od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia 30 czerwca 2020 r. najniższe wynagrodzenie zasadnicze

ustala się jako iloczyn współczynnika pracy określonego w załączniku do ustawy i kwoty

4200 zł brutto.