Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 2019 r. w sprawie wykonywania niektórych uprawnień przez funkcjonariuszy Straży Granicznej

Rozporządzenie określa

1)

sposób i tryb postępowania przy wykonywaniu przez funkcjonariuszy Straży Granicznej

następujących uprawnień

a)

legitymowania lub ustalania w inny sposób tożsamości osoby,

b)

zatrzymywania osób w trybie i przypadkach określonych w przepisach ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1987 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 150) i innych ustaw,

c)

zatrzymywania osób stwarzających w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia

lub zdrowia ludzkiego, a także dla mienia,

d)

doprowadzania osób do właściwego organu Straży Granicznej, sądu lub prokuratury,

e)

doprowadzania cudzoziemców, wobec których są prowadzone postępowania określone w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2094 i 2399) oraz w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1109, 1669 i 2399), a także umieszczonych w strzeżonym ośrodku lub areszcie dla cudzoziemców - do organu

Straży Granicznej, sądu, prokuratury, jednostki organizacyjnej Policji, wojewody,

Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych,

placówek opiekuńczo-wychowawczych lub podmiotów leczniczych,

f)

doprowadzania do granicy państwowej albo do portu lotniczego albo morskiego państwa,

do którego cudzoziemiec zostaje doprowadzony, cudzoziemców

-

którym została wydana decyzja o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu podlegająca przymusowemu

wykonaniu zgodnie z art. 329 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,

-

którym odmówiono wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, i wystąpiły okoliczności,

o których mowa w art. 463 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,

-

którym została wydana decyzja o wydaleniu podlegająca przymusowemu wykonaniu zgodnie

z art. 71 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich

Unii Europejskiej i członków ich rodzin

(Dz. U. z 2017 r. poz. 900 oraz z 2018 r. poz. 650),

-

podlegających przekazaniu, o którym mowa w art. 37 ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz w art. 393b ust. 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;

2)

wzory dokumentów stosowanych w sprawach, o których mowa w pkt 1;

3)

podmioty uprawnione do zarządzania doprowadzenia osób, o których mowa w pkt 1 lit.

b, d i e;

4)

szczegółowe warunki dokonywania doprowadzeń przy użyciu środków transportu.

1.

Funkcjonariusz Straży Granicznej, zwany dalej „funkcjonariuszem”, przystępując do

wykonywania czynności służbowych związanych z realizacją uprawnień, o których mowa

w § 1 pkt 1, podaje swój stopień, imię i nazwisko, w sposób umożliwiający odnotowanie

tych danych, przyczynę podjęcia czynności służbowych, a na żądanie podaje podstawę

prawną podjęcia czynności.

2.

Przystępując do wykonywania czynności służbowych, o których mowa w § 1 pkt 1, wobec

tej samej osoby, w tym samym dniu, funkcjonariusz może odstąpić od podania swojego

stopnia, imienia i nazwiska, chyba że z takim żądaniem zwróci się osoba, w stosunku

do której wykonywane są czynności.

W przypadku ujawnienia w toku wykonywania czynności służbowych, o których mowa w §

1, przedmiotów, które stwarzają niebezpieczeństwo dla życia, zdrowia ludzkiego lub

mienia, funkcjonariusz niezwłocznie podejmuje, w granicach dostępnych środków, czynności

ochronne, w szczególności zabezpiecza zagrożone miejsce przed dostępem osób postronnych

oraz zawiadamia o konieczności podjęcia działań mających na celu usunięcie tego niebezpieczeństwa

odpowiednio dyżurnego operacyjnego oddziału Straży Granicznej, służbę dyżurną ośrodka

Straży Granicznej lub dyżurnego właściwej miejscowo jednostki organizacyjnej Policji.

1.

Funkcjonariusz ustala tożsamość osoby legitymowanej na podstawie

1)

dowodu osobistego;

2)

dokumentu paszportowego;

3)

dokumentu podróży;

4)

dokumentu elektronicznego, o którym mowa w art. 19e ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności

podmiotów realizujących zadania publiczne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 570, z 2018 r. poz. 1000, 1544 i 1669 oraz z 2019 r. poz. 60), który, odpowiednio do żądania funkcjonariusza, został okazany lub przekazany celem

potwierdzenia integralności, pochodzenia i ważności tego dokumentu elektronicznego;

5)

innego dokumentu oznaczonego numerem lub serią, który zawiera fotografię i nazwę organu

wydającego.

2.

W przypadku gdy ustalenie tożsamości osoby legitymowanej na podstawie dokumentów,

o których mowa w ust. 1, nie jest możliwe, tożsamość tej osoby ustala się na podstawie

1)

oświadczenia innej osoby, która jest funkcjonariuszowi znana osobiście;

2)

oświadczenia innej osoby, której tożsamość została ustalona w sposób, o którym mowa

w ust. 1 lub w pkt 1.

W przypadku gdy osoba legitymowana jest znana osobiście funkcjonariuszowi, ustalenie

jej tożsamości nie wymaga legitymowania.

W przypadku gdy funkcjonariusz legitymuje osoby znajdujące się w pojeździe, może zażądać

od nich opuszczenia pojazdu, jeżeli jest to niezbędne do ustalenia ich tożsamości.

1.

Funkcjonariusz dokumentuje legitymowanie osoby w systemie teleinformatycznym Straży

Granicznej lub w notatniku służbowym, lub na informatycznym nośniku danych, lub sporządza

notatkę służbową, wpisując datę, czas, miejsce i przyczynę legitymowania oraz następujące

dane

1)

imię (imiona) i nazwisko;

2)

obywatelstwo;

3)

datę urodzenia;

4)

rodzaj i cechy identyfikacyjne dokumentu, na podstawie którego ustalono tożsamość

osoby legitymowanej;

5)

numer PESEL, a w przypadku braku informacji o numerze PESEL - imiona rodziców i nazwisko

rodowe.

2.

Funkcjonariusz, dokumentując legitymowanie osoby, może dodatkowo wpisać takie dane

jak miejsce urodzenia, adres zameldowania lub zamieszkania.

3.

W przypadku, o którym mowa w § 4 ust. 2, funkcjonariusz wpisuje imię i nazwisko osoby

legitymowanej oraz dane określone w ust. 1 pkt 2-5, o ile jest możliwe ich ustalenie.

W przypadku braku możliwości ustalenia tożsamości osoby legitymowanej lub wątpliwości

co do jej tożsamości funkcjonariusz może wykorzystywać inne dane identyfikacyjne pozwalające

na określenie tożsamości osoby, w szczególności fotografie i opisy wizerunku, które

znajdują się w dostępnych Straży Granicznej zbiorach informacji, o których mowa w

art. 10a ust. 6 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, lub zbiorach informacji dostępnych na podstawie umów międzynarodowych i prawa Unii

Europejskiej. Funkcjonariusz może pobrać od tej osoby odciski linii papilarnych w

celu przeprowadzenia wywiadu daktyloskopijnego.

1.

Funkcjonariusz podczas zatrzymania osoby, przed przystąpieniem do zbierania niezbędnych

danych, w tym przed ustaleniem jej tożsamości, sprawdza, czy ma ona przy sobie

1)

broń lub inne niebezpieczne przedmioty;

2)

przedmioty mogące służyć do popełnienia czynu zabronionego pod groźbą kary;

3)

przedmioty, których posiadanie jest zabronione, a także przedmioty podlegające zajęciu

na potrzeby postępowań prowadzonych w związku z realizacją czynności, o których mowa

w art. 1 ust. 2 pkt 1-5b, 7 lub 10-14 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży

Granicznej;

4)

urządzenia telekomunikacyjne.

2.

Funkcjonariusz odbiera osobie zatrzymanej broń, przedmioty i urządzenia, o których

mowa w ust. 1.

3.

Funkcjonariusz poprzedza wykonanie czynności wymienionych w ust. 1 okrzykiem „Straż

Graniczna!”, w przypadku gdy z posiadanych informacji lub okoliczności faktycznych

wynika, że zatrzymywana osoba może mieć przy sobie broń palną lub inne niebezpieczne

przedmioty mogące służyć do popełnienia czynu zabronionego pod groźbą kary albo przedmioty,

których posiadanie jest zabronione, a także przedmioty podlegające zajęciu na potrzeby

postępowań prowadzonych w związku z realizacją czynności, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1-5b, 7 lub 10-14 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży

Granicznej.

1.

Funkcjonariusz po zatrzymaniu osoby sporządza protokół zatrzymania osoby i doręcza

jego kopię za potwierdzeniem osobie zatrzymanej.

2.

W przypadku zatrzymania nieletniego, z wyłączeniem małoletniego cudzoziemca przebywającego

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez opieki, funkcjonariusz sporządza protokół

zatrzymania nieletniego i doręcza jego kopię za potwierdzeniem zatrzymanemu nieletniemu.

3.

Protokół podpisuje własnoręcznie funkcjonariusz sporządzający protokół, osoba, wobec

której dokonano czynności objętych protokołem, oraz inne osoby uczestniczące w czynności

zatrzymania.

4.

Jeżeli osoba, wobec której dokonano czynności objętych protokołem, lub inne osoby

uczestniczące w czynności odmawiają podpisania protokołu lub nie mogą go podpisać,

funkcjonariusz sporządzający protokół zaznacza przyczynę braku podpisu w protokole.

5.

W przypadku gdy zachowanie osoby zatrzymanej wskazuje na to, że jest ona pod wpływem

alkoholu lub innego podobnie działającego środka albo że z innych powodów ma ona zakłóconą

świadomość, funkcjonariusz informuje osobę zatrzymaną o jej prawach oraz doręcza jej

kopię protokołu zatrzymania lub kopię protokołu zatrzymania nieletniego po ustaniu

tych przyczyn.

6.

Wzór protokołu zatrzymania

1)

osoby jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia;

2)

nieletniego jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

1.

W przypadku wniesienia przez osobę zatrzymaną zażalenia na zasadność, legalność lub

prawidłowość zatrzymania, funkcjonariusz niezwłocznie przekazuje właściwemu sądowi

kopię protokołu zatrzymania osoby wraz z materiałami uzasadniającymi zatrzymanie.

2.

W przypadku wniesienia przez osobę zatrzymaną zażalenia na sposób przeprowadzenia

zatrzymania, funkcjonariusz niezwłocznie przekazuje właściwemu prokuratorowi kopię

protokołu zatrzymania osoby wraz z materiałami uzasadniającymi zatrzymanie.

1.

Zatrzymaną osobę, gdy jest to uzasadnione charakterem czynności, które będą wobec

niej podejmowane, w szczególności gdy zachodzi konieczność ustalenia podstaw do zastosowania

tymczasowego aresztowania lub innego środka zapobiegawczego, ustalenia tożsamości

zatrzymanego, poddania oględzinom i badaniom na zasadach wskazanych w art. 74 § 3 i art. 308 § 1 Kodeksu postępowania karnego, można umieścić w pomieszczeniu jednostki organizacyjnej Straży Granicznej przeznaczonym

dla osób zatrzymanych.

2.

W przypadku gdy jest to uzasadnione odległością od siedziby najbliższej jednostki

organizacyjnej Straży Granicznej posiadającej pomieszczenie przeznaczone dla osób

zatrzymanych, zatrzymaną osobę można umieścić w pomieszczeniu jednostki organizacyjnej

Policji przeznaczonym dla osób zatrzymanych.

1.

Doprowadzenie osób zarządzają

1)

kierownik jednostki organizacyjnej Straży Granicznej lub jego zastępca, z wyłączeniem

komendanta ośrodka szkolenia Straży Granicznej i jego zastępcy,

2)

kierownik komórki organizacyjnej Komendy Głównej Straży Granicznej właściwej w sprawach

prowadzenia czynności operacyjno-rozpoznawczych i dochodzeniowo-śledczych albo kierownik

jej komórki wewnętrznej,

3)

kierownik komórki organizacyjnej Komendy Głównej Straży Granicznej właściwej do spraw

cudzoziemców albo kierownik jej komórki wewnętrznej,

4)

kierownik komórki organizacyjnej Biura Spraw Wewnętrznych Straży Granicznej właściwej

w sprawach prowadzenia czynności operacyjno-rozpoznawczych i dochodzeniowo-śledczych

lub jego zastępca,

5)

kierownik komórki organizacyjnej komendy oddziału Straży Granicznej właściwej w sprawach

prowadzenia czynności operacyjno-rozpoznawczych i dochodzeniowo-śledczych lub jego

zastępca,

6)

kierownik komórki organizacyjnej komendy oddziału Straży Granicznej właściwej do spraw

cudzoziemców lub jego zastępca,

7)

kierownik komórki organizacyjnej komendy oddziału Straży Granicznej właściwej w sprawach

organizowania pobytu cudzoziemcom w strzeżonym ośrodku lub areszcie dla cudzoziemców

lub jego zastępca,

8)

kierownik komórki organizacyjnej komendy oddziału Straży Granicznej właściwej w sprawach

zabezpieczenia działań lub jego zastępca,

9)

kierownik komórki organizacyjnej placówki Straży Granicznej właściwej w sprawach organizowania

pobytu cudzoziemcom w strzeżonym ośrodku lub jego zastępca,

10)

kierownik komórki organizacyjnej ośrodka Straży Granicznej właściwej w sprawach prowadzenia

czynności operacyjno-rozpoznawczych i dochodzeniowo-śledczych lub jego zastępca,

11)

dyżurny operacyjny oddziału Straży Granicznej,

12)

dyżurny ośrodka Straży Granicznej,

13)

kierownik zmiany, dyżurny operacyjny placówki lub dywizjonu Straży Granicznej,

14)

dowódca jednostki pływającej Straży Granicznej,

15)

kierownik zmiany strzeżonego ośrodka lub aresztu dla cudzoziemców

- zwani dalej „zarządzającymi doprowadzenie”.

2.

Doprowadzenie osób, z wyjątkiem doprowadzenia do portu lotniczego albo morskiego państwa,

do którego cudzoziemiec jest doprowadzany, jest dokonywane na podstawie nakazu doprowadzenia

wydanego przez zarządzającego doprowadzenie.

3.

Nakaz doprowadzenia nie jest wymagany, w przypadku gdy osoby zatrzymane są doprowadzane

przez funkcjonariuszy, którzy

1)

dokonali ich zatrzymania w trakcie pełnienia służby lub

2)

zostali do tego wyznaczeni przez komendanta placówki Straży Granicznej, jego zastępcę,

kierownika zmiany, dyżurnego operacyjnego placówki Straży Granicznej lub dywizjonu

Straży Granicznej lub dowódcę jednostki pływającej Straży Granicznej, jeżeli doprowadzenie

do siedziby placówki Straży Granicznej przez funkcjonariuszy, o których mowa w pkt

1, jest niemożliwe lub znacznie utrudnione.

4.

Doprowadzenie osób na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może być dokonywane etapami,

z udziałem dwóch lub więcej jednostek organizacyjnych Straży Granicznej.

5.

Wzór nakazu doprowadzenia jest określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

1.

Doprowadzenia, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w § 13 ust. 3, dokonują funkcjonariusze,

którzy pełnią służbę w

1)

pomieszczeniach przeznaczonych dla osób zatrzymanych;

2)

komórkach organizacyjnych właściwych w sprawach konwojowo-ochronnych w ramach jednostek

organizacyjnych Straży Granicznej;

3)

komórkach organizacyjnych właściwych w sprawach zabezpieczenia działań w ramach jednostek

organizacyjnych Straży Granicznej.

2.

W przypadku gdy doprowadzenie osób przez funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 1,

jest niemożliwe lub znacznie utrudnione, osoby te mogą być doprowadzone przez innych

funkcjonariuszy przeszkolonych w zakresie dokonywania doprowadzeń, wyznaczonych imiennie

przez zarządzającego doprowadzenie.

3.

W przypadku gdy cudzoziemiec jest doprowadzany do portu lotniczego albo morskiego

innego państwa, doprowadzanie jest dokonywane przez funkcjonariuszy, o których mowa

w ust. 1 pkt 2 lub 3 lub w ust. 2, którzy ukończyli szkolenie specjalistyczne w zakresie

doprowadzania do portu lotniczego albo morskiego państwa, do którego cudzoziemiec

zostaje doprowadzony, oraz posługują się co najmniej jednym językiem obcym w stopniu

komunikatywnym.

1.

W przypadku gdy doprowadzenie jest dokonywane także na obszarze wykraczającym poza

zasięg terytorialny jednostki organizacyjnej Straży Granicznej, której funkcjonariusze

doprowadzają osoby, zawiadamia się o tym niezwłocznie jednostki organizacyjne Straży

Granicznej oraz jednostki organizacyjne Policji, w których zasięgu terytorialnym doprowadzenie

jest dokonywane.

2.

Zawiadomienia dokonuje zarządzający doprowadzenie lub funkcjonariusz, który jest odpowiedzialny

za organizację doprowadzenia.

3.

W przypadkach gdy zawiadomienie nie może być dokonane przez osoby, o których mowa

w ust. 2, zawiadomienia dokonuje funkcjonariusz dowodzący doprowadzeniem.

1.

Doprowadzenie osób rozpoczyna się po ich zatrzymaniu przez funkcjonariuszy lub po

ich przekazaniu funkcjonariuszom.

2.

Grupą funkcjonariuszy dokonujących doprowadzenia dowodzi funkcjonariusz

1)

wskazany jako dowódca tej w

a)

nakazie doprowadzenia,

b)

pisemnym poleceniu Komendanta Głównego Straży Granicznej w przypadku doprowadzania

cudzoziemca do portu lotniczego albo morskiego państwa, do którego cudzoziemiec zostaje

doprowadzony,

2)

który dokonał zatrzymania lub który został wyznaczony przez kierującego funkcjonariuszami,

którzy dokonali zatrzymania w trakcie pełnienia przez nich służby w przypadku, o którym

mowa w § 13 ust. 3 pkt 1,

3)

wyznaczony na dowódcę przez komendanta placówki Straży Granicznej, jego zastępcę,

kierownika zmiany, dyżurnego operacyjnego placówki lub dywizjonu Straży Granicznej

lub dowódcę jednostki pływającej Straży Granicznej w przypadku, o którym mowa w §

13 ust. 3 pkt 2

- zwany dalej „dowódcą”.

3.

Funkcjonariusze dokonują doprowadzenia z wyposażeniem i uzbrojeniem odpowiednim do

mogących zaistnieć zagrożeń, określonym przez dowódcę.

4.

Dowódca w chwili rozpoczęcia doprowadzenia osób

1)

sprawdza ich tożsamość;

2)

sprawdza, czy osoby posiadają zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do realizacji

doprowadzenia lub inny dokument do tego wymagany;

3)

sprawdza zgodność przekazanych mu dowodów rzeczowych i depozytu z dokumentacją zawierającą

ich wykaz;

4)

poleca funkcjonariuszom sprawdzenie, czy osoby doprowadzane mają przy sobie

a)

broń lub inne niebezpieczne przedmioty,

b)

przedmioty mogące służyć do popełnienia przestępstwa, przestępstwa skarbowego, wykroczenia

lub wykroczenia skarbowego,

c)

przedmioty mogące stanowić dowody w postępowaniu lub podlegające przepadkowi;

5)

poleca funkcjonariuszom odebranie osobom doprowadzanym broni i przedmiotów, o których

mowa w pkt 4;

6)

zapewnia bezpieczeństwo osób doprowadzanych, funkcjonariuszy i innych osób przez wyznaczenie

funkcjonariuszom zadań, w tym wyznaczenie funkcjonariuszy imiennie odpowiedzialnych

za poszczególne osoby doprowadzane;

7)

sprawdza, czy wyposażenie i uzbrojenie funkcjonariuszy jest odpowiednie do mogących

zaistnieć zagrożeń;

8)

sprawdza, czy przed rozpoczęciem doprowadzania dopełniono wobec osób doprowadzanych

obowiązku, o którym mowa w art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i

broni palnej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1834 oraz z 2019 r. poz. 15);

9)

wskazuje funkcjonariuszom osoby, w przypadku których stosuje się wzmożone środki ostrożności;

10)

przekazuje funkcjonariuszom informacje o osobach doprowadzanych, które mogą mieć wpływ

na bezpieczeństwo podczas wykonywania pozostałych czynności w ramach doprowadzania

lub podczas pobytu tych osób w pomieszczeniach dla osób zatrzymanych, a w przypadku

cudzoziemców - w pomieszczeniach dla osób zatrzymanych, w strzeżonym ośrodku lub areszcie

dla cudzoziemców.

1.

Dowódca może odmówić doprowadzenia osób, jeżeli podczas ich przejmowania ujawniono

dodatkowe okoliczności mogące mieć bezpośredni wpływ na prawidłowy przebieg doprowadzenia

lub bezpieczeństwo jego uczestników, w szczególności ze względu na

1)

stan zdrowia osoby doprowadzanej;

2)

uzbrojenie i wyposażenie funkcjonariuszy dokonujących doprowadzenia nieodpowiednie

do mogących zaistnieć zagrożeń.

2.

O odmowie doprowadzenia osób dowódca niezwłocznie informuje bezpośredniego przełożonego,

który zawiadamia o tym fakcie zarządzającego doprowadzenie.

3.

W przypadku odmowy doprowadzenia osób dowódca sporządza pisemny meldunek, który zawiera

opis okoliczności uzasadniających odmowę, i przekazuje go zarządzającemu doprowadzenie

za pośrednictwem bezpośredniego przełożonego.

1.

Doprowadzenia do portu lotniczego albo morskiego, do którego cudzoziemiec zostaje

doprowadzony, dokonuje się na pokładzie rejsowego lub wyczarterowanego statku powietrznego

albo promami pasażerskimi odbywającymi regularne rejsy.

2.

Doprowadzenia drogą lądową dokonuje się przy użyciu samochodu specjalnego (więźniarki),

innych środków transportu Straży Granicznej, a także publicznego transportu zbiorowego,

z wyłączeniem środków komunikacji miejskiej, lub pieszo.

3.

Doprowadzenia, o których mowa w ust. 1 i 2, dokonuje dwóch lub większa liczba funkcjonariuszy.

4.

Decyzję o liczbie funkcjonariuszy, którzy dokonują doprowadzenia, podejmuje zarządzający

doprowadzenie lub funkcjonariusz wskazany jako dowódca.

1.

Osoby doprowadzane samochodem specjalnym (więźniarką) umieszcza się w części pojazdu

wydzielonej dla osób zatrzymanych.

2.

Po umieszczeniu osób doprowadzanych w samochodzie specjalnym (więźniarce) funkcjonariusze

zajmują przeznaczone dla nich miejsca. Dowódca zajmuje siedzenie obok kierowcy.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach funkcjonariusze mogą zająć miejsca w części

pojazdu wydzielonej dla osób zatrzymanych.

Osoby doprowadzane samochodem osobowym umieszcza się na tylnym siedzeniu obok funkcjonariusza,

który zajmuje miejsce za kierowcą, lub między funkcjonariuszami.

1.

Osoby doprowadzane autobusem umieszcza się na siedzeniach najbardziej oddalonych od

drzwi, przy oknach. Funkcjonariusze zajmują siedzenia, które znajdują się obok siedzeń

zajmowanych przez osoby doprowadzane.

2.

Osoby doprowadzane autobusem można umieścić na siedzeniach, które znajdują się obok

siebie. Funkcjonariusze zajmują siedzenia, które znajdują się obok siedzeń zajmowanych

przez osoby doprowadzane lub bezpośrednio za tymi siedzeniami.

3.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, dowódca zajmuje miejsce, które znajduje

się obok siedzeń zajmowanych przez funkcjonariuszy lub bezpośrednio za tymi siedzeniami.

1.

Osoby doprowadzane pociągiem umieszcza się między funkcjonariuszami, w miarę możliwości,

tyłem do kierunku jazdy.

2.

Dowódca zajmuje miejsce obok siedzenia zajętego przez jednego z funkcjonariuszy.

1.

Osoby doprowadzane statkiem powietrznym wprowadza się na pokład tego statku, w miarę

możliwości, przed innymi pasażerami i umieszcza się w tylnej części pokładu, z dala

od wyjść awaryjnych.

2.

Funkcjonariusze, po umieszczeniu osób doprowadzanych na pokładzie statku powietrznego,

zajmują, w miarę możliwości, siedzenia, które znajdują się obok siedzeń zajmowanych

przez osoby doprowadzane.

3.

Osoby doprowadzane wyprowadza się z pokładu statku powietrznego po jego opuszczeniu

przez pasażerów.

1.

Osoby doprowadzane statkiem morskim umieszcza się w odrębnej kabinie pasażerskiej

lub w innym miejscu wskazanym przez załogę statku.

2.

Funkcjonariusze, po umieszczeniu osób doprowadzanych na pokładzie statku morskiego,

zajmują, w miarę możliwości, miejsca, które znajdują się w kabinie pasażerskiej lub

w innym miejscu zajmowanym przez osoby doprowadzane, jak najbliżej miejsc, na których

zostały umieszczone osoby doprowadzane.

1.

W przypadku dokonywania doprowadzenia specjalistycznym środkiem transportu sanitarnego

jeden z funkcjonariuszy dokonujących doprowadzenia zajmuje miejsce w tym środku transportu,

a pozostali funkcjonariusze przemieszczają się środkiem transportu Straży Granicznej

bezpośrednio za specjalistycznym środkiem transportu sanitarnego.

2.

W przypadku braku możliwości przebywania funkcjonariusza w specjalistycznym środku

transportu sanitarnego funkcjonariusze dokonujący doprowadzenia przemieszczają się

środkiem transportu Straży Granicznej.

1.

Podczas doprowadzania funkcjonariusze wykonują polecenia dowódcy, a ponadto w szczególności

1)

obserwują zachowanie osób doprowadzanych;

2)

uniemożliwiają kontaktowanie się osób doprowadzanych ze sobą lub z innymi osobami,

jeśli może to spowodować zakłócenie czynności doprowadzenia;

3)

nie udzielają informacji o osobach doprowadzanych innym osobom;

4)

nie pozostawiają osób doprowadzanych bez nadzoru lub pod nadzorem innych osób;

5)

nie zdejmują osobie doprowadzanej kajdanek bez zgody dowódcy, o ile osoba doprowadzana

jest w kajdankach;

6)

nie wykonują czynności niezwiązanych z dokonywaniem doprowadzenia.

2.

Dowódca odnotowuje w notatniku służbowym istotne zdarzenia mające wpływ na przebieg

doprowadzenia.

1.

W przypadku gdy są doprowadzane osoby, co do których zachodzi podejrzenie, że mogą

dokonać zamachu na życie lub zdrowie własne, funkcjonariusza lub innych osób, mogą

podjąć próbę ucieczki albo które zachowują się agresywnie, stosuje się następujące

wzmożone środki ostrożności

1)

wyznacza się liczbę funkcjonariuszy adekwatną do poziomu zagrożenia lub funkcjonariuszy

przeszkolonych do realizacji zadań mających na celu zabezpieczenie działań Straży

Granicznej;

2)

doprowadza się te osoby wyłącznie samochodem specjalnym (więźniarką).

2.

W przypadku gdy zachodzi podejrzenie, że podczas doprowadzania może dojść do ataku

na funkcjonariuszy w celu uwolnienia osób doprowadzanych, co najmniej jeden z funkcjonariuszy

może zostać uzbrojony w broń maszynową.

3.

W przypadku ataku na funkcjonariuszy w celu uwolnienia osób doprowadzanych dowódca

zarządza umieszczenie osób doprowadzanych w miejscu najbardziej bezpiecznym i uniemożliwiającym

ucieczkę oraz organizuje obronę.

W przypadku gdy stan zdrowia osoby doprowadzanej wymaga zapewnienia jej opieki medycznej,

funkcjonariusze dokonują doprowadzenia do granicy państwowej albo do portu lotniczego

albo morskiego państwa, do którego cudzoziemiec zostaje doprowadzony, pod opieką personelu

medycznego.

W przypadku gdy osoby doprowadzane są poddawane badaniom lekarskim, dowódca lub upoważniony

przez niego funkcjonariusz zapewnia warunki uniemożliwiające im ucieczkę z miejsca

prowadzenia badań. W tym celu dowódca lub upoważniony przez niego funkcjonariusz może

zwrócić się o pomoc do najbliższej jednostki organizacyjnej Straży Granicznej lub

jednostki organizacyjnej Policji.

Funkcjonariusze podczas doprowadzania osoby do granicy państwowej albo do portu lotniczego

albo morskiego państwa, do którego cudzoziemiec zostaje doprowadzony, mogą tę osobę

umieścić w pomieszczeniach przeznaczonych dla osób zatrzymanych Straży Granicznej,

znajdujących się w terytorialnym zasięgu działania oddziału Straży Granicznej właściwego

ze względu na miejsce, w którym cudzoziemiec przekracza granicę, do czasu opuszczenia

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na pokładzie statku powietrznego lub morskiego.

1.

W przypadku ucieczki osób doprowadzanych dowódca zarządza umieszczenie pozostałych

osób doprowadzanych w miejscu uniemożliwiającym ucieczkę i organizuje bezpośredni

pościg.

2.

Wobec osób doprowadzanych, którym udaremniono ucieczkę, stosuje się środki ostrożności,

o których mowa w § 27 ust. 1.

W przypadkach określonych w § 27 ust. 3 i § 31 ust. 1 dowódca niezwłocznie zawiadamia

o zdarzeniu najbliższą jednostkę organizacyjną Straży Granicznej lub jednostkę organizacyjną

Policji i w razie potrzeby zwraca się do nich o pomoc.

1.

Jeżeli podczas doprowadzania osób zajdą okoliczności uniemożliwiające jego kontynuację,

dowódca, wykorzystując dostępne środki łączności, niezwłocznie informuje o tym bezpośredniego

przełożonego, który zawiadamia o tym fakcie zarządzającego doprowadzenie.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dowódca sporządza pisemny meldunek o okolicznościach

uniemożliwiających kontynuację doprowadzenia osób i przekazuje go zarządzającemu doprowadzenie

za pośrednictwem bezpośredniego przełożonego.

Doprowadzenie kończy się z chwilą

1)

uzyskania w nakazie doprowadzenia pisemnego potwierdzenia dokonania tej czynności

w przypadku doprowadzenia dokonywanego na podstawie nakazu doprowadzenia;

2)

przekazania osoby doprowadzanej właściwym organom państwa, do którego nastąpiło doprowadzenie,

w przypadku doprowadzenia do granicy państwowej albo do portu lotniczego albo morskiego

państwa, do którego nastąpiło doprowadzenie;

3)

przekazania osoby doprowadzanej właściwemu organowi lub doprowadzenia jej do pomieszczeń

przeznaczonych dla osób zatrzymanych w przypadku doprowadzenia w sytuacjach, o których

mowa w § 13 ust. 3;

4)

przyjęcia cudzoziemca na oddział szpitalny w placówce leczniczej.

1.

W przypadku dokonywania doprowadzenia do portu lotniczego albo morskiego państwa,

do którego cudzoziemiec został doprowadzony, dowódca sporządza sprawozdanie z dokonania

doprowadzenia, w terminie 14 dni od dnia powrotu z podróży służbowej poza granicami

kraju.

2.

Sprawozdanie zawiera

1)

imiona i nazwiska osób doprowadzanych;

2)

imiona i nazwiska funkcjonariuszy dokonujących doprowadzenia;

3)

opis przebiegu doprowadzenia, ze szczególnym uwzględnieniem zdarzeń, które miały wpływ

na przebieg doprowadzenia;

4)

wnioski i uwagi dotyczące organizacji i dokonywania doprowadzenia przez funkcjonariuszy.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 stycznia 2019 r.