Umowa międzynarodowa Protokół dodatkowy do Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) dotyczący elektronicznego listu przewozowego, sporządzony w Genewie dnia 20 lutego 2008 r.

Do celów niniejszego Protokołu

aaa"Konwencja” oznacza Konwencję o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów

(CMR);

aaa"Komunikacja elektroniczna” oznacza informację generowaną, wysyłaną, odbieraną i przechowywaną przy użyciu środków

elektronicznych, optycznych lub cyfrowych lub podobnych środków powodujących, że przekazywana

informacja jest dostępna i może zostać wykorzystana jako późniejsze źródło odniesienia;

aaa"Elektroniczny list przewozowy” oznacza list przewozowy wystawiony przy użyciu komunikacji elektronicznej przez

przewoźnika, nadawcę lub inną stronę zainteresowaną wykonaniem umowy przewozu, do

której ma zastosowanie Konwencja, w tym również dane logicznie związane z komunikacją

elektroniczną w postaci załączników lub w inny sposób powiązane z komunikacją elektroniczną

w tym samym czasie co jego wystawienie lub w późniejszym czasie tak, aby stały się

częścią elektronicznego listu przewozowego;

aaa"Podpis elektroniczny” oznacza dane w formie elektronicznej, które są załączone lub logicznie powiązane

z innymi danymi elektronicznymi i który służy jako metoda uwierzytelnienia.

1.

Z zastrzeżeniem postanowień niniejszego Protokołu, list przewozowy, o którym mowa

w Konwencji, jak również jakiekolwiek żądanie, deklaracja, polecenie, wniosek, zastrzeżenie

lub inna komunikacja dotycząca wykonania umowy przewozu, do której Konwencja ma zastosowanie,

mogą mieć formę komunikacji elektronicznej.

2.

Elektroniczny list przewozowy spełniający wymogi postanowień niniejszego Protokołu

jest traktowany na równi z listem przewozowym, o którym mowa w Konwencji, i tym samym

ma taką samą wartość dowodową i ten sam skutek co list przewozowy.

1.

Elektroniczny list przewozowy jest uwierzytelniany przez strony umowy przewozu przy

użyciu wiarygodnego podpisu elektronicznego zapewniającego jego powiązanie z elektronicznym

listem przewozowym. Zakłada się, że metoda podpisu elektronicznego jest wiarygodna,

o ile nie zostanie udowodnione inaczej, jeśli podpis elektroniczny

a)

jest w jednoznaczny sposób powiązany z sygnatariuszem;

b)

umożliwia identyfikację sygnatariusza;

c)

został utworzony przy użyciu środków, które sygnatariusz może utrzymywać pod swoją

wyłączną kontrolą; oraz

d)

jest powiązany z danymi których dotyczy, w sposób umożliwiający wykrycie jakichkolwiek

późniejszych zmian.

2.

Elektroniczny list przewozowy może być również uwierzytelniany przy użyciu jakiejkolwiek

innej elektronicznej metody uwierzytelnienia dozwolonej przez prawo kraju, w którym

elektroniczny list przewozowy został wystawiony.

3.

Dane zawarte w elektronicznym liście przewozowym są dostępne dla każdej strony do

tego uprawnionej.

1.

Elektroniczny list przewozowy zawiera te same dane co list przewozowy, o którym mowa

w Konwencji.

2.

Procedura stosowana do wystawienia elektronicznego listu przewozowego zapewnia integralność

danych w nim zawartych od momentu ich pierwszego wygenerowania w ostatecznej formie.

Integralność jest zapewniona, gdy dane pozostały kompletne i niezmienione, oprócz

jakiegokolwiek uzupełnienia lub zmiany wynikającej ze zwykłej procedury komunikacji,

przechowywania lub wyświetlania.

3.

Dane zawarte w elektronicznym liście przewozowym mogą zostać uzupełnione lub zmienione

w przypadkach dozwolonych przez Konwencję.

Procedura zastosowana do uzupełnienia lub zmiany elektronicznego listu przewozowego

powinna umożliwiać wykrycie jakiegokolwiek takiego uzupełnienia lub zmiany elektronicznego

listu przewozowego i zachowanie danych pierwotnie w nim zawartych.

1.

Strony zainteresowane realizacją umowy przewozu uzgodnią procedury i ich wdrożenie

w celu spełnienia wymogów niniejszego Protokołu i Konwencji, w szczególności w zakresie

a)

metody wystawiania i dostarczania elektronicznego listu przewozowego do uprawnionej

strony;

b)

zapewnienia, że elektroniczny list przewozowy zachowa swoją integralność;

c)

sposobu, w który strona posiadająca prawa wynikające z elektronicznego listu przewozowego

jest w stanie zademonstrować te uprawnienia;

d)

sposobu potwierdzania dokonania dostawy do odbiorcy;

e)

procedur uzupełniania lub zmiany elektronicznego listu przewozowego; oraz

f)

procedur potencjalnej wymiany elektronicznego listu przewozowego na list przewozowy

wystawiony w inny sposób.

2.

Procedury, o których mowa w ustępie 1, powinny zostać określone w elektronicznym liście

przewozowym i powinny być łatwe do ustalenia.

1.

Przewoźnik jest zobowiązany przekazać nadawcy, na żądanie tego drugiego, pokwitowanie

odbioru towaru oraz wszelkie informacje konieczne do identyfikacji przesyłki oraz

potwierdzenie dostępu do elektronicznego listu przewozowego, o którym mowa w niniejszym

Protokole.

2.

Dokumenty, o których mowa w artykule 6 ustępie 2 literze g i artykule 11 Konwencji

mogą zostać dostarczone przewoźnikowi przez nadawcę w formie komunikacji elektronicznej,

jeśli dokument istnieje w tej formie oraz jeśli strony uzgodniły procedury umożliwiające

utworzenie powiązania pomiędzy tymi dokumentami i elektronicznym listem przewozowym,

o którym mowa w niniejszym Protokole, w sposób zapewniający ich integralność.

PRZEPISY KOŃCOWE

1.

Niniejszy Protokół jest otwarty do podpisu przez Państwa sygnatariuszy lub Strony

Konwencji oraz będące albo członkami Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ lub zostały

dopuszczone do Komisji w charakterze doradczym zgodnie z ustępem 8 regulaminu Komisji.

2.

Niniejszy Protokół jest otwarty do podpisu w Genewie od 27 do 30 maja 2008 roku włącznie,

a po tej dacie w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku do dnia

30 czerwca 2009 roku włącznie.

3.

Niniejszy Protokół podlega ratyfikacji przez Państwa sygnatariuszy i jest otwarty

do przystąpienia dla Państw niebędących sygnatariuszami, o których mowa w ustępie

1 niniejszego artykułu, będących Stronami Konwencji.

4.

Państwa mogące uczestniczyć w niektórych działaniach Europejskiej Komisji Gospodarczej

ONZ zgodnie z ustępem 11 regulaminu Komisji i które przystąpiły do Konwencji mogą

zostać Stronami niniejszego Protokołu poprzez przystąpienie do niego po jego wejściu

w życie.

5.

Ratyfikacja lub przystąpienie zostanie dokonane w formie złożenia dokumentu u Sekretarza

Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych.

6.

Każdy dokument ratyfikacyjny lub przystąpienia złożony po wejściu w życie zmiany do

niniejszego Protokołu przyjęty zgodnie z postanowieniami artykułu 13 poniżej uważa

się za stosujący się do niniejszego Protokołu ze zmianami.

1.

Niniejszy Protokół wejdzie w życie dziewięćdziesiątego dnia po złożeniu dokumentów

ratyfikacyjnych lub przystąpienia przez pięć Państw, o których mowa w artykule 7 ustępie

3 niniejszego Protokołu.

2.

Dla jakiegokolwiek Państwa ratyfikującego lub przystępującego do niniejszego Protokołu

po złożeniu dokumentów ratyfikacyjnych lub przystąpienia przez pięć Państw, niniejszy

Protokół wejdzie w życie dziewięćdziesiątego dnia po dacie złożenia przez takie Państwo

dokumentu ratyfikacyjnego lub przystąpienia.

1.

Każda Strona może wypowiedzieć niniejszy Protokół przez notyfikację skierowaną do

Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych.

2.

Wypowiedzenie nabiera mocy po 12 miesiącach od daty otrzymania notyfikacji o wypowiedzeniu

przez Sekretarza Generalnego.

3.

Każde Państwo, które przestanie być Stroną Konwencji w tym samym dniu przestanie być

Stroną niniejszego Protokołu.

Jeśli, po wejściu w życie niniejszego Protokołu, liczba Stron zmniejszy się w wyniku

wypowiedzeń do mniej niż pięciu, niniejszy Protokół przestanie obowiązywać od daty

wejścia w życie ostatniego takiego wypowiedzenia. Przestanie również obowiązywać w

dniu, w którym Konwencja przestanie obowiązywać.

Jakikolwiek spór pomiędzy dwiema lub więcej Stronami dotyczący interpretacji lub stosowania

niniejszego Protokołu, którego Strony nie są w stanie rozstrzygnąć w drodze negocjacji

lub w inny sposób mogą na żądanie jakiejkolwiek zainteresowanej Strony przekazać spór

do rozstrzygnięcia do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości.

1.

Każde Państwo może, w momencie podpisywania, ratyfikacji albo przystępowania do niniejszego

Protokołu oświadczyć w drodze notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Organizacji

Narodów Zjednoczonych, że nie uważa siebie za związane artykułem 11 niniejszego Protokołu.

Pozostałe Strony nie są związane artykułem 11 niniejszego Protokołu w odniesieniu

do jakiejkolwiek Strony, która wprowadziła takie zastrzeżenie.

2.

Oświadczenie, o którym mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu może zostać wycofane

w każdym czasie, poprzez złożenie w tym celu notyfikacji Sekretarzowi Generalnemu

Organizacji Narodów Zjednoczonych.

3.

Nie dopuszcza się żadnych innych zastrzeżeń do niniejszego Protokołu.

1.

Po wejściu niniejszego Protokołu w życie może on zostać zmieniony zgodnie z procedurą

określoną w niniejszym artykule.

2.

Jakakolwiek proponowana zmiana niniejszego Protokołu przedstawiona przez Stronę niniejszego

Protokołu zostanie przedłożona Grupie Roboczej do Spraw Transportu Drogowego Europejskiej

Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (UNECE) do rozpatrzenia i decyzji.

3.

Strony niniejszego Protokołu dołożą wszelkich starań, aby osiągnąć porozumienie. Jeśli

pomimo tych starań nie zostanie osiągnięte porozumienie co do proponowanej zmiany,

jej przyjęcie, w ostateczności, będzie wymagać obecności i głosowania większości dwóch

trzecich Stron. Proponowana zmiana przyjęta w drodze porozumienia lub przez większość

dwóch trzecich Stron zostanie złożona przez sekretariat Europejskiej Komisji Gospodarczej

Organizacji Narodów Zjednoczonych Sekretarzowi Generalnemu w celu przedłożenia do

zatwierdzenia wszystkim Stronom niniejszego Protokołu, jak również Państwom sygnatariuszom.

4.

W terminie dziewięciu miesięcy od daty przekazania proponowanej zmiany przez Sekretarza

Generalnego każda Strona może zawiadomić Sekretarza Generalnego o swoim sprzeciwie

do proponowanej zmiany.

5.

Proponowana zmiana zostanie uznana za przyjętą, jeśli żaden sprzeciw nie zostanie

zgłoszony przez Stronę niniejszego Protokołu przed upływem okresu dziewięciu miesięcy

przewidzianego w poprzednim ustępie. W przypadku zgłoszenia sprzeciwu, proponowana

zmiana będzie bezskuteczna.

6.

W przypadku kraju zamierzającego zostać Umawiającą się Stroną niniejszego Protokołu

między dniem zgłoszenia propozycji zmiany a upływem terminu dziewięciu miesięcy przewidzianego

w ustępie 4 niniejszego artykułu sekretariat Grupy Roboczej do Spraw Transportu Drogowego

Europejskiej Komisji Gospodarczej jak najszybciej zawiadomi nowe Państwo Stronę o

proponowanej zmianie. Ta ostatnia może zawiadomić Sekretarza Generalnego przed upływem

tego dziewięciomiesięcznego terminu o swoim sprzeciwie wobec proponowanej zmiany.

7.

Sekretarz Generalny jak najszybciej zawiadamia wszystkie Strony o sprzeciwie zgłoszonym

zgodnie z ustępami 4 i 6 niniejszego artykułu, jak również o jakiejkolwiek zmianie

przyjętej zgodnie z ustępem 5 powyżej.

8.

Jakakolwiek zmiana uznana za przyjętą wejdzie w życie po sześciu miesiącach od daty

zawiadomienia Stron przez Sekretarza Generalnego o jej przyjęciu.

1.

Po wejściu niniejszego Protokołu w życie, każda Strona może w drodze notyfikacji skierowanej

do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, zwrócić się o zwołanie

konferencji mającej na celu dokonanie przeglądu niniejszego Protokołu. Sekretarz Generalny

jest zobowiązany zawiadomić wszystkie Strony o wniosku, a konferencja przeglądowa

zostanie zwołana przez Sekretarza Generalnego, jeśli w terminie czterech miesięcy

od daty notyfikacji przez Sekretarza Generalnego, nie mniej niż jedna czwarta Stron

niniejszego Protokołu zawiadomi go o akceptacji wniosku.

2.

Jeżeli konferencja zostanie zwołana zgodnie z poprzednim ustępem, Sekretarz Generalny

powiadamia o tym wszystkie Strony i zaprasza je do przedstawienia, w terminie trzech

miesięcy, propozycji, które zgodnie z ich życzeniem powinny być rozpatrzone na Konferencji.

Sekretarz Generalny przekazuje wszystkim Stronom tymczasowy porządek obrad Konferencji

i teksty tych propozycji co najmniej na trzy miesiące przed datą rozpoczęcia Konferencji.

3.

Sekretarz Generalny zaprasza wszystkie Państwa, o których mowa w artykule 7 ustępach

1, 3 i 4 niniejszego Protokołu na jakąkolwiek konferencję zwołaną zgodnie z niniejszym artykułem.

Oprócz notyfikacji przewidzianych w artykułach 13 i 14 Sekretarz Generalny Organizacji

Narodów Zjednoczonych powiadamia Państwa wymienione w artykule 7 ustępie 1 powyżej

oraz Państwa, które staną się Stronami niniejszego Protokołu zgodnie z artykułem 7

ustępami 3 i 4 o

a)

ratyfikacjach i przystąpieniach zgodnie z artykułem 7;

b)

datach wejścia w życie niniejszego Protokołu zgodnie z artykułem 8;

c)

wypowiedzeniach na podstawie artykułu 9;

d)

rozwiązaniu niniejszego Protokołu zgodnie z artykułem 10;

e)

otrzymanych oświadczeniach i notyfikacjach zgodnie z artykułem 12 ustępami 1 i 2.

Oryginał niniejszego Protokołu zostanie złożony u Sekretarza Generalnego Organizacji

Narodów Zjednoczonych, który przekaże jego uwierzytelnione odpisy każdemu z Państw

wymienionych w artykule 7 ustępach 1, 3 i 4 niniejszego Protokołu.

SPORZĄDZONO w Genewie, dnia dwudziestego lutego dwa tysiące ósmego roku, w jednym

egzemplarzu w językach angielskim i francuskim, przy czym każdy tekst jest jednakowo

autentyczny.