Ustawa z dnia 13 czerwca 2019 r. o zmianie ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych oraz ustawy o pracowniczych programach emerytalnych

W ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1906 i 2215 oraz z 2019 r. poz. 1074) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 8

a)

po pkt 6a dodaje się pkt 6b i 6c w brzmieniu

„

6b)

pracowniczy fundusz przenoszący - oznacza pracowniczy fundusz, który przenosi zobowiązania

tego funduszu oraz inne zobowiązania i prawa, jak również związane z nimi aktywa lub

ich ekwiwalenty pieniężne związane z przenoszonym pracowniczym programem emerytalnym

do pracowniczego funduszu zarejestrowanego lub wykonującego działalność na podstawie

zezwolenia w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej;

6c)

pracowniczy fundusz przyjmujący - oznacza pracowniczy fundusz, który przyjmuje od

pracowniczego funduszu zarejestrowanego lub wykonującego działalność na podstawie

zezwolenia w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej zobowiązania tego funduszu

oraz inne zobowiązania i prawa, jak również związane z nimi aktywa lub ich ekwiwalenty

pieniężne związane z przenoszonym pracowniczym programem emerytalnym;

”

,

b)

pkt 17 otrzymuje brzmienie

„

17)

rynek regulowany w państwach innych niż Rzeczpospolita Polska - oznacza działający

w sposób stały w państwach, o których mowa w art. 141 ust. 4, wielostronny system

zawierania transakcji, których przedmiotem są instrumenty finansowe dopuszczone do

obrotu w tym systemie, zapewniający inwestorom powszechny i równy dostęp do informacji

rynkowej w tym samym czasie przy kojarzeniu ofert nabycia i zbycia instrumentów finansowych

oraz jednakowe warunki nabywania i zbywania tych instrumentów, zorganizowany i podlegający

nadzorowi właściwego organu, a w przypadku rynku działającego w państwach członkowskich

Unii Europejskiej - uznany przez dane państwo za spełniający te warunki i wskazany

Komisji Europejskiej jako rynek regulowany;

”

,

c)

dodaje się pkt 18-21 w brzmieniu

„

18)

rodzime państwo członkowskie - oznacza państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym

pracowniczy fundusz został zarejestrowany lub otrzymał zezwolenie na wykonywanie działalności

oraz w którym znajduje się zarząd towarzystwa będącego organem pracowniczego funduszu;

19)

przyjmujące państwo członkowskie ‒ oznacza państwo członkowskie Unii Europejskiej

inne niż rodzime państwo członkowskie, którego przepisy prawa ubezpieczeń społecznych

i prawa pracy stosuje się do relacji między pracodawcą, członkami pracowniczego funduszu

oraz osobami uprawnionymi do otrzymania wypłaty;

20)

kluczowa funkcja ‒ oznacza wykonywanie praktycznych zadań obejmujących funkcję zarządzania

ryzykiem oraz funkcję audytu wewnętrznego;

21)

działalność transgraniczna - oznacza obsługę pracowniczego funduszu, w którym relacje

między pracodawcą, członkami pracowniczego funduszu oraz osobami uprawnionymi do otrzymania

wypłaty podlegają przepisom prawa ubezpieczeń społecznych i prawa pracy mającym zastosowanie

do pracowniczych programów emerytalnych, obowiązującym w przyjmującym państwie członkowskim.

”

;

2)

po art. 17 dodaje się art. 17a w brzmieniu

„

Art. 17a.

1.

Organ nadzoru przekazuje informacje na temat pracowniczego funduszu, który został

wpisany do rejestru funduszy, do Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych

Programów Emerytalnych w celu ich publikacji na stronie internetowej tego urzędu.

Zakres przekazywanych informacji określa art. 17 ust. 1.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, organ nadzoru przekazuje do Europejskiego Urzędu

Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych drogą elektroniczną niezwłocznie

po otrzymaniu od pracowniczego funduszu odpisu z rejestru funduszy, zgodnie z art.

16 ust. 5 oraz art. 17 ust. 2.

”

;

3)

po rozdziale 2 dodaje się rozdziały 2a i 2b w brzmieniu

„

Rozdział 2a

System zarządzania w pracowniczym towarzystwie

Art. 26a.

1.

Pracownicze towarzystwo jest obowiązane do przygotowania i wprowadzenia skutecznego

systemu zarządzania, który zapewnia należyte i ostrożne zarządzanie prowadzoną działalnością.

2.

System zarządzania, o którym mowa w ust. 1, obejmuje strukturę organizacyjną, w której

zakresy odpowiedzialności są jasno przypisane i odpowiednio podzielone, oraz skuteczny

system przekazywania informacji.

3.

System zarządzania, o którym mowa w ust. 1, może uwzględniać przy podejmowaniu decyzji

inwestycyjnych czynniki środowiskowe i społeczne oraz czynniki związane z ładem korporacyjnym,

w odniesieniu do aktywów inwestycyjnych.

4.

System zarządzania, o którym mowa w ust. 1, podlega regularnym przeglądom wewnętrznym

dokonywanym nie rzadziej niż co 3 lata.

5.

System zarządzania, o którym mowa w ust. 1, jest proporcjonalny do wielkości, charakteru,

skali i złożoności działalności pracowniczego towarzystwa.

Art. 26b.

1.

Pracownicze towarzystwo jest obowiązane do przygotowania pisemnego dokumentu określającego

zasady

1)

zarządzania ryzykiem;

2)

audytu wewnętrznego;

3)

powierzania wykonywania zadań osobom trzecim lub zewnętrznym jednostkom organizacyjnym.

2.

Zasady, o których mowa w ust. 1, podlegają zatwierdzeniu przez radę nadzorczą pracowniczego

towarzystwa oraz przeglądowi funkcjonowania nie rzadziej niż co 3 lata.

3.

Zasady, o których mowa w ust. 1, podlegają dostosowaniu do zmian w systemie zarządzania

lub obszarze, którego dotyczą.

Art. 26c.

1.

Pracownicze towarzystwo jest obowiązane do przygotowania i wprowadzenia skutecznego

systemu kontroli wewnętrznej.

2.

System kontroli wewnętrznej, o którym mowa w ust. 1, obejmuje

1)

procedury administracyjne i księgowe;

2)

organizację kontroli wewnętrznej;

3)

ustalenia w zakresie sprawozdawczości na wszystkich szczeblach pracowniczego towarzystwa.

Art. 26d.

Pracownicze towarzystwo jest obowiązane do przygotowania planów awaryjnych obejmujących

systemy, zasoby i procedury pracowniczego towarzystwa, w celu zapewnienia ciągłości

i regularności prowadzenia działalności przez pracownicze towarzystwo.

Art. 26e.

1.

Pracownicze towarzystwo jest obowiązane do prowadzenia i dokumentowania własnej oceny

ryzyka.

2.

Własną ocenę ryzyka, o której mowa w ust. 1, przeprowadza się przynajmniej co 3 lata

lub niezwłocznie po każdej istotnej zmianie w profilu ryzyka pracowniczego towarzystwa.

3.

Własna ocena ryzyka, o której mowa w ust. 1, uwzględnia wielkość i organizację wewnętrzną

pracowniczego towarzystwa, jak również wielkość, charakter, skalę i złożoność jego

działalności.

4.

Własna ocena ryzyka, o której mowa w ust. 1, obejmuje następujące elementy

1)

opis sposobu włączenia własnej oceny ryzyka do procesu zarządzania i procesów decyzyjnych

pracowniczego towarzystwa;

2)

ocenę skuteczności zarządzania ryzykiem, o którym mowa w art. 42a ust. 1 pkt 1;

3)

opis, jak pracownicze towarzystwo zapobiega konfliktom interesów z pracodawcą, w przypadku

gdy pracownicze towarzystwo powierza pełnienie kluczowych funkcji osobie trzeciej

lub zewnętrznej jednostce organizacyjnej pełniącej podobną kluczową funkcję u pracodawcy,

zgodnie z art. 42a ust. 5;

4)

ocenę jakościową poszczególnych rodzajów ryzyka operacyjnego;

5)

ocenę nowych lub powstających rodzajów ryzyka, w tym ryzyka związanego ze zmianą klimatu,

wykorzystaniem zasobów i środowiskiem, a także ryzyka społecznego i ryzyka związanego

ze spadkiem wartości aktywów z powodu zmiany przepisów prawa - w przypadku gdy przy

podejmowaniu decyzji inwestycyjnych bierze się pod uwagę czynniki środowiskowe i społeczne

oraz czynniki związane z ładem korporacyjnym.

5.

Własna ocena ryzyka, o której mowa w ust. 1, obejmuje również opis metody określania

i oceny rodzajów ryzyka, na które pracownicze towarzystwo jest lub może być narażone

w perspektywie krótko- i długoterminowej i które mogą mieć wpływ na zdolność pracowniczego

towarzystwa do wypełniania swoich obowiązków. Metody te są proporcjonalne do wielkości,

charakteru, skali i złożoności ryzyk właściwych dla działalności pracowniczego towarzystwa.

6.

Własna ocena ryzyka, o której mowa w ust. 1, jest brana pod uwagę przy podejmowaniu

przez pracownicze towarzystwo decyzji strategicznych.

Art. 26f.

1.

Pracownicze towarzystwo może powierzyć osobie trzeciej pełnienie kluczowej funkcji

w zakresie zarządzania ryzykiem, a także wypełnianie innych obowiązków, jeżeli powierzenie

to

1)

nie wpłynie niekorzystnie na jakość systemu zarządzania, o którym mowa w art. 26a

ust. 1;

2)

nie spowoduje zwiększenia ryzyka operacyjnego;

3)

nie spowoduje zmniejszenia możliwości monitorowania przez organ nadzoru wypełniania

przez pracowniczy fundusz i pracownicze towarzystwo ich obowiązków;

4)

nie spowoduje pogorszenia jakości usług świadczonych przez pracowniczy fundusz i pracownicze

towarzystwo na rzecz członków pracowniczego funduszu oraz osób uprawnionych do otrzymania

wypłaty.

2.

Osoba trzecia, o której mowa w ust. 1, jest wybierana przez pracownicze towarzystwo

w drodze uchwały rady nadzorczej.

3.

Osoba trzecia, o której mowa w ust. 1, pełni kluczową funkcję w zakresie zarządzania

ryzykiem oraz wypełnia inne powierzone jej obowiązki na podstawie pisemnej umowy z

pracowniczym towarzystwem oraz zgodnie z zasadami zarządzania ryzykiem określonymi

w dokumencie, o którym mowa w art. 26b ust. 1.

4.

Do osoby trzeciej, o której mowa w ust. 1, przepis art. 41 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

5.

O zawarciu umowy, o której mowa w ust. 3, a także o jej zmianie pracownicze towarzystwo

niezwłocznie informuje organ nadzoru.

Rozdział 2b

Działalność transgraniczna

Art. 26g.

1.

Pracowniczy fundusz mający zamiar wykonywać działalność transgraniczną jest obowiązany

zawiadomić o tym organ nadzoru.

2.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje

1)

nazwę przyjmującego państwa członkowskiego lub przyjmujących państw członkowskich,

które określa pracodawca;

2)

firmę, siedzibę i adres pracodawcy;

3)

główne cechy charakterystyczne pracowniczego programu emerytalnego, jaki ma być obsługiwany,

w szczególności

a)

warunki uczestnictwa w pracowniczym programie emerytalnym,

b)

szacunkową liczbę uczestników pracowniczego programu emerytalnego,

c)

wysokość składki wnoszonej przez pracodawcę i pracownika,

d)

warunki uzyskania wypłaty,

e)

opcje wypłaty.

3.

Organ nadzoru, w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wszystkich informacji, o których

mowa w ust. 2, jest obowiązany do ich przekazania zagranicznemu organowi nadzoru w

przyjmującym państwie członkowskim.

4.

O przekazaniu informacji, o których mowa w ust. 2, organ nadzoru niezwłocznie powiadamia

pracowniczy fundusz.

5.

Pracowniczy fundusz może rozpocząć wykonywanie działalności transgranicznej od dnia

otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ust. 4.

6.

Organ nadzoru jest zwolniony z obowiązku, o którym mowa w ust. 3, jeżeli po otrzymaniu

wszystkich informacji, o których mowa w ust. 2, wydał decyzję o zakazie wykonywania

działalności transgranicznej.

7.

Organ nadzoru, w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wszystkich informacji, o których

mowa w ust. 2, może wydać decyzję o zakazie wykonywania działalności transgranicznej,

jeżeli

1)

struktura pracowniczego towarzystwa stoi na przeszkodzie podjęciu proponowanej działalności

transgranicznej lub

2)

sytuacja finansowa pracowniczego towarzystwa stoi na przeszkodzie podjęciu proponowanej

działalności transgranicznej, lub

3)

członek zarządu pracowniczego towarzystwa zarządzającego pracowniczym funduszem nie

spełnia wymogów określonych w art. 41 ust. 1.

Art. 26h.

1.

W przypadku nieprzekazania przez organ nadzoru zagranicznemu organowi nadzoru w przyjmującym

państwie członkowskim informacji, o których mowa w art. 26g ust. 2, w terminie 3 miesięcy

od dnia ich otrzymania, pracowniczemu funduszowi przysługuje prawo do wniesienia do

organu nadzoru ponaglenia, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730 i 1133).

2.

Pracowniczemu funduszowi przysługuje, w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do

organu nadzoru, prawo do wniesienia skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego

właściwego ze względu na umiejscowienie siedziby pracowniczego funduszu, za pośrednictwem

organu nadzoru.

Art. 26i.

1.

Pracowniczy fundusz, wobec którego wydano decyzję, o której mowa w art. 26g ust. 7,

może zwrócić się do organu nadzoru z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie

14 dni od dnia doręczenia decyzji.

2.

Pracowniczy fundusz może wnieść skargę do sądu administracyjnego właściwego ze względu

na umiejscowienie siedziby pracowniczego funduszu na decyzję, o której mowa w art.

26g ust. 7, bez uprzedniego skorzystania z prawa do zwrócenia się do organu nadzoru

z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu

nadzoru w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w art. 26g ust.

7.

”

;

4)

po art. 42 dodaje się art. 42a-42d w brzmieniu

„

Art. 42a.

1.

Pracownicze towarzystwo jest obowiązane do wprowadzenia następujących kluczowych funkcji

1)

zarządzania ryzykiem;

2)

audytu wewnętrznego.

2.

Pracownicze towarzystwo umożliwia osobom i jednostkom organizacyjnym pełniącym kluczowe

funkcje sprawowanie ich w obiektywny, uczciwy i niezależny sposób.

3.

Funkcja audytu wewnętrznego jest sprawowana niezależnie od funkcji zarządzania ryzykiem.

4.

Kluczowej funkcji w pracowniczym towarzystwie nie może pełnić osoba lub jednostka

organizacyjna pełniąca podobną kluczową funkcję u pracodawcy, z zastrzeżeniem ust.

5.

5.

Biorąc pod uwagę wielkość, charakter, skalę i złożoność działalności pracowniczego

funduszu oraz pracowniczego towarzystwa, kluczowe funkcje w pracowniczym towarzystwie

może pełnić ta sama osoba lub jednostka organizacyjna co u pracodawcy, pod warunkiem

że pracownicze towarzystwo przekaże wyjaśnienie organowi nadzoru, jak zapobiega konfliktom

interesów z pracodawcą lub jak je rozwiązuje.

6.

Osoba lub jednostka organizacyjna pełniąca kluczową funkcję zgłasza wszelkie istotne

ustalenia i zalecenia w zakresie pełnionych obowiązków pracowniczemu towarzystwu,

które ustala, jakie działania należy podjąć.

7.

Osoba lub jednostka organizacyjna pełniąca kluczową funkcję powiadamia organ nadzoru,

jeżeli pracownicze towarzystwo nie podejmie we właściwym czasie odpowiednich działań

zaradczych w następujących przypadkach

1)

gdy osoba lub jednostka organizacyjna pełniąca daną kluczową funkcję stwierdzi istnienie

znacznego ryzyka niespełnienia przez pracownicze towarzystwo wymogów określonych w

ustawie, które może mieć znaczący wpływ na interesy członków funduszu oraz osób uprawnionych

do otrzymania wypłaty, i zgłosi to pracowniczemu towarzystwu lub

2)

gdy osoba lub jednostka organizacyjna pełniąca daną kluczową funkcję zauważy, w związku

z pełnieniem tej kluczowej funkcji, naruszenie przepisów ustawowych, wykonawczych

lub regulacji wewnętrznych mających zastosowanie do pracowniczego towarzystwa i jego

działalności oraz zgłosi to pracowniczemu towarzystwu.

8.

Pracownicze towarzystwo zapewnia osobom oraz jednostkom organizacyjnym pełniącym kluczowe

funkcje, które zgłaszają informacje, o których mowa w ust. 7, ochronę przed działaniami

o charakterze represyjnym, dyskryminacją lub innymi rodzajami niesprawiedliwego traktowania,

zwłaszcza przed wypowiedzeniem przez pracodawcę stosunku pracy lub jego rozwiązaniem

bez wypowiedzenia bez ważnego powodu lub rozwiązaniem umowy bez ważnego powodu.

9.

Przepis ust. 8 stosuje się również do tego, kto udzielił w jakiejkolwiek formie wsparcia

zgłaszającemu informacje, o których mowa w ust. 7.

10.

Jeżeli w związku ze zgłoszonymi informacjami, o których mowa w ust. 7, doszło wobec osoby lub jednostki organizacyjnej zgłaszającej te informacje

do działań o charakterze represyjnym, dyskryminacji lub innych rodzajów niesprawiedliwego

traktowania, stosuje się odpowiednio przepisy art. 13-16 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r.

o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1219), z zastrzeżeniem ust. 11-14.

11.

Jeżeli w związku ze zgłoszonymi informacjami, o których mowa w ust. 7, doszło do wypowiedzenia

umowy o pracę osobie zgłaszającej te informacje, a informacje te były zasadne, sąd

pracy na skutek odwołania osoby, która zgłosiła te informacje, orzeka o bezskuteczności

wypowiedzenia umowy o pracę, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu

tej osoby do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu.

12.

Jeżeli w związku ze zgłoszonymi informacjami, o których mowa w ust. 7, doszło do rozwiązania

umowy o pracę bez wypowiedzenia z osobą zgłaszającą te informacje, a informacje te

były zasadne, sąd pracy na skutek odwołania osoby, która zgłosiła te informacje, orzeka

o przywróceniu tej osoby do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu.

13.

Jeżeli sąd pracy orzeka o odszkodowaniu w związku z wypowiedzeniem umowy o pracę lub

rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia, jego wysokość ustala się w sposób określony

w przepisach ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1040 i 1043).

14.

Jeżeli w związku ze zgłoszonymi informacjami, o których mowa w ust. 7, doszło do rozwiązania

umowy z jednostką organizacyjną zgłaszającą te informacje, a informacje te były zasadne,

sąd na skutek żądania jednostki organizacyjnej, która zgłosiła te informacje, orzeka

o odszkodowaniu, którego wysokość ustala się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1145).

Art. 42b.

1.

Funkcja zarządzania ryzykiem, o której mowa w art. 42a ust. 1 pkt 1, ma na celu ułatwienie

funkcjonowania skutecznego systemu zarządzania ryzykiem, zintegrowanego ze strukturą

organizacyjną oraz z procesami decyzyjnymi pracowniczego towarzystwa.

2.

System zarządzania ryzykiem, o którym mowa w ust. 1, obejmuje - w sposób proporcjonalny

do wielkości i organizacji wewnętrznej, a także do wielkości, charakteru, zakresu

i złożoności działalności pracowniczego towarzystwa - rodzaje ryzyka, które mogą wystąpić

w toku działalności pracowniczego towarzystwa, pracowniczego funduszu lub w podmiotach

zewnętrznych, którym powierzono wykonywanie zadań pracowniczego towarzystwa, co najmniej

w następujących obszarach

1)

zarządzanie aktywami i pasywami;

2)

inwestycje, w szczególności w instrumenty pochodne, sekurytyzacje i podobne instrumenty

finansowe;

3)

zarządzanie płynnością i ryzykiem koncentracji;

4)

zarządzanie ryzykiem operacyjnym;

5)

inne techniki ograniczania ryzyka;

6)

ryzyka związane z czynnikami środowiskowymi, społecznymi i czynnikami związanymi z

ładem korporacyjnym oraz ryzyka związane z portfelem inwestycyjnym, a także zarządzaniem

nim.

Art. 42c.

Funkcja audytu wewnętrznego, o której mowa w art. 42a ust. 1 pkt 2, obejmuje - w sposób

proporcjonalny do wielkości i organizacji wewnętrznej, a także do wielkości, charakteru,

zakresu i złożoności działalności pracowniczego towarzystwa - ocenę adekwatności i

skuteczności systemu kontroli wewnętrznej i innych elementów systemu zarządzania,

w tym wykonywania zadań powierzonych osobom trzecim lub zewnętrznym jednostkom organizacyjnym.

Art. 42d.

W przypadku powierzenia przez pracownicze towarzystwo zarządzania aktywami pracowniczego

funduszu podmiotom zewnętrznym spełniającym wymogi w zakresie wykonywania kluczowych

funkcji, określone w art. 153 ust. 4 pkt 8 oraz w ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi

funduszami inwestycyjnymi

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1355, 2215, 2243 i 2244 oraz z 2019 r. poz. 730 i 875), pracownicze towarzystwo jest zwolnione z obowiązku spełniania tych wymogów.

”

;

5)

po art. 47a dodaje się art. 47b w brzmieniu

„

Art. 47b.

1.

Pracownicze towarzystwo jest obowiązane, biorąc pod uwagę swoją wielkość i organizację

wewnętrzną, a także wielkość, charakter, zakres i złożoność działalności, ustanowić

i stosować politykę wynagrodzeń wobec

1)

członków zarządu towarzystwa;

2)

członków rady nadzorczej towarzystwa;

3)

osób i jednostek organizacyjnych pełniących kluczowe funkcje określone w art. 42a

ust. 1.

2.

Pracownicze towarzystwo regularnie, nie rzadziej niż co 12 miesięcy, podaje do publicznej

wiadomości informacje dotyczące zakresu stosowania oraz zasad polityki wynagrodzeń,

o której mowa w ust. 1, o ile nie stoi to w sprzeczności z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych

w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich

danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych)

(Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm..

3.

Ustanawiając i stosując politykę wynagrodzeń, o której mowa w ust. 1, pracownicze

towarzystwo przestrzega następujących zasad

1)

politykę wynagrodzeń ustanawia się, wdraża i prowadzi zgodnie z działalnością, profilem

ryzyka, celami i długoterminowym interesem, stabilnością finansową oraz wynikami pracowniczego

funduszu jako całości; polityka wynagrodzeń wspiera należyte, ostrożne i skuteczne

zarządzanie pracowniczym funduszem;

2)

polityka wynagrodzeń jest zgodna z długoterminowymi interesami członków funduszu oraz

osób uprawnionych do otrzymania wypłaty;

3)

w polityce wynagrodzeń uwzględnia się środki mające na celu zapobieganie konfliktom

interesów;

4)

polityka wynagrodzeń jest zgodna z należytym i skutecznym zarządzaniem ryzykiem i

nie zachęca do podejmowania ryzyka, które nie jest zgodne z profilami ryzyka oraz

zasadami ładu korporacyjnego pracowniczego towarzystwa;

5)

pracownicze towarzystwo ustanawia ogólne zasady polityki wynagrodzeń, jest odpowiedzialne

za jej wdrażanie oraz dokonuje przeglądu i aktualizacji tej polityki przynajmniej

co 3 lata;

6)

zarządzanie w zakresie wynagrodzeń i nadzoru nad nimi jest prowadzone w sposób zrozumiały,

przejrzysty i skuteczny.

4.

Politykę wynagrodzeń, o której mowa w ust. 1, pracownicze towarzystwo stosuje także

do innych pracowników pracowniczego towarzystwa, których działalność zawodowa może

mieć wpływ na profil ryzyka pracowniczego towarzystwa.

”

;

6)

w art. 49

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, trwa po ustaniu funkcji, rozwiązaniu stosunku pracy,

zlecenia lub innego stosunku prawnego o podobnym charakterze.

”

,

b)

dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu

„

5.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku udostępnienia informacji objętej tajemnicą

zawodową Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego oraz Europejskiemu Urzędowi Nadzoru

Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych, jeżeli taki obowiązek wynika z

przepisów dotyczących utworzenia i działalności tych podmiotów.

6.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku udostępnienia informacji objętej tajemnicą

zawodową w postępowaniu wszczętym w związku z likwidacją funduszu.

”

;

7)

w art. 58a

a)

w ust. 1 wyrazy „Niezwłocznie po udzieleniu” zastępuje się wyrazami „W terminie 2 tygodni od dnia udzielenia”,

b)

w ust. 4 wyrazy „Niezwłocznie po otrzymaniu” zastępuje się wyrazami „W terminie tygodnia od dnia otrzymania”,

c)

w ust. 5 wyrazy „w terminie 3 miesięcy” zastępuje się wyrazami „w terminie 6 tygodni”;

8)

w art. 62

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organ nadzoru może wydać decyzję o cofnięciu zezwolenia na utworzenie towarzystwa,

jeżeli stwierdzi, że

1)

fundusz lub towarzystwo rażąco lub uporczywie narusza przepisy ustawy, statutu funduszu

lub towarzystwa;

2)

fundusz lub towarzystwo nie spełnia warunków działania określonych w ustawie;

3)

fundusz lub towarzystwo prowadzi działalność, rażąco naruszając interes członków funduszu;

4)

fundusz, prowadząc działalność transgraniczną, nie przestrzega wymogów prawa ubezpieczeń

społecznych i prawa pracy przyjmującego państwa członkowskiego, dotyczących pracowniczych

programów emerytalnych.

”

,

b)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Organ nadzoru przekazuje informację o wydaniu ostatecznej decyzji, o której mowa w

ust. 1, Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych,

jeżeli dotyczy ona pracowniczego towarzystwa.

”

;

9)

po rozdziale 10a dodaje się rozdział 10b w brzmieniu

„

Rozdział 10b

Przeniesienie transgraniczne

Art. 106l.

1.

Pracowniczy fundusz przenoszący może przenieść w ramach przeniesienia transgranicznego

zobowiązania tego funduszu oraz inne zobowiązania i prawa, jak również związane z

nimi aktywa lub ich ekwiwalenty pieniężne związane z przenoszonym pracowniczym programem

emerytalnym do pracowniczego funduszu przyjmującego.

2.

Koszty przeniesienia transgranicznego, o którym mowa w ust. 1, ponoszą członkowie

pracowniczego funduszu przenoszącego, których to przeniesienie dotyczy, a którzy uprzednio

je zatwierdzili, zgodnie z art. 106m ust. 1 pkt 1.

3.

Koszty, o których mowa w ust. 2, są potrącane z ekwiwalentów pieniężnych związanych

z przenoszonym pracowniczym programem emerytalnym. Maksymalna wysokość kosztów oraz

szczegółowy tryb i sposób ich potrącania są określone w statucie pracowniczego funduszu

przenoszącego.

4.

Pracowniczy fundusz przyjmujący może przyjąć w ramach przeniesienia transgranicznego

od pracowniczego funduszu przenoszącego zobowiązania tego funduszu oraz inne zobowiązania

i prawa, jak również związane z nimi aktywa lub ich ekwiwalenty pieniężne związane

z przyjmowanym pracowniczym programem emerytalnym.

Art. 106m.

1.

Przeniesienie transgraniczne, o którym mowa w art. 106l ust. 1, podlega uprzedniemu

zatwierdzeniu przez

1)

zwykłą większość członków pracowniczego funduszu przenoszącego i osób uprawnionych

do otrzymania wypłaty, których ono dotyczy, albo ich przedstawicieli, oraz

2)

pracodawcę.

2.

Informacje o warunkach przeniesienia transgranicznego pracownicze towarzystwo zarządzające

pracowniczym funduszem przenoszącym udostępnia członkom funduszu i osobom uprawnionym

do otrzymania wypłaty, których ono dotyczy, albo ich przedstawicielom, na co najmniej

30 dni przed planowanym dniem złożenia przez pracowniczy fundusz przyjmujący wniosku

o wydanie zezwolenia na przeniesienie transgraniczne składanego do organu nadzoru

rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego funduszu przyjmującego.

Art. 106n.

1.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, przeniesienie transgraniczne, o którym

mowa w art. 106l ust. 4, wymaga wydania przez organ nadzoru zezwolenia na przeniesienie

transgraniczne.

2.

Wniosek o wydanie zezwolenia na przeniesienie transgraniczne składa do organu nadzoru

pracowniczy fundusz przyjmujący.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera

1)

pisemne porozumienie między pracowniczym towarzystwem zarządzającym pracowniczym funduszem

przenoszącym i pracowniczym towarzystwem zarządzającym pracowniczym funduszem przyjmującym,

w którym określa się warunki przeniesienia;

2)

opis głównych cech charakterystycznych pracowniczego programu emerytalnego;

3)

opis przenoszonych zobowiązań oraz innych zobowiązań i praw, jak również związanych

z nimi aktywów lub ich ekwiwalentów pieniężnych;

4)

nazwę i siedzibę pracowniczego funduszu przenoszącego i pracowniczego funduszu przyjmującego

oraz nazwy państw członkowskich Unii Europejskiej, w których każdy z tych pracowniczych

funduszy jest zarejestrowany lub wykonuje działalność na podstawie zezwolenia;

5)

firmę, siedzibę i adres pracodawcy;

6)

potwierdzenie uprzedniego zatwierdzenia zgodnie z art. 106m ust. 1;

7)

nazwy państw członkowskich Unii Europejskiej, których przepisy prawa ubezpieczeń społecznych

i prawa pracy odnoszące się do pracowniczych programów emerytalnych stosuje się do

danego programu emerytalnego.

4.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, organ nadzoru przekazuje wniosek, o

którym mowa w ust. 2, właściwemu organowi nadzoru rodzimego państwa członkowskiego

pracowniczego funduszu przenoszącego niezwłocznie po jego otrzymaniu, w celu umożliwienia

wydania zgody na przeniesienie transgraniczne.

5.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, organ nadzoru ocenia, czy

1)

wniosek o wydanie zezwolenia na przeniesienie transgraniczne spełnia wymagania określone

w ust. 3;

2)

struktura pracowniczego funduszu przyjmującego jest zgodna z proponowanym przeniesieniem

transgranicznym;

3)

sytuacja finansowa pracowniczego funduszu przyjmującego jest zgodna z proponowanym

przeniesieniem transgranicznym;

4)

członkowie zarządu pracowniczego towarzystwa zarządzającego pracowniczym funduszem

przyjmującym spełniają wymogi określone w art. 41 ust. 1;

5)

długoterminowe interesy członków pracowniczego funduszu przyjmującego, przenoszone

zobowiązania pracowniczego funduszu przenoszącego oraz inne zobowiązania i prawa,

jak również związane z nimi aktywa lub ich ekwiwalenty pieniężne są odpowiednio chronione

w trakcie przeniesienia i po nim;

6)

przenoszone aktywa lub ich ekwiwalenty pieniężne są wystarczające i odpowiednie do

pokrycia przenoszonych zobowiązań oraz innych zobowiązań i praw, zgodnie z przepisami

prawa obowiązującymi pracowniczy fundusz przyjmujący.

6.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, organ nadzoru, po uzyskaniu od właściwego

organu nadzoru rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego funduszu przenoszącego

informacji o wydaniu zgody na przeniesienie transgraniczne, wydaje, w drodze decyzji,

zezwolenie na przeniesienie transgraniczne albo odmawia wydania takiego zezwolenia

i doręcza decyzję pracowniczemu funduszowi przyjmującemu w terminie 3 miesięcy od

dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 2.

7.

Organ nadzoru przekazuje decyzję, o której mowa w ust. 6, właściwemu organowi nadzoru

rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego funduszu przenoszącego w terminie 2

tygodni od dnia wydania takiej decyzji.

8.

Decyzja, o której mowa w ust. 6, zawiera wyniki oceny, o której mowa w ust. 5.

9.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, organ nadzoru odmawia wydania zezwolenia

na przeniesienie transgraniczne, jeżeli ocena, o której mowa w ust. 5, wykazała niespełnienie

któregokolwiek z wymogów, o których mowa w tym przepisie.

10.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przenoszącym i do organu nadzoru wpłynie, za pośrednictwem

właściwego organu nadzoru rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego funduszu

przyjmującego, wniosek pracowniczego funduszu przyjmującego o wydanie zezwolenia na

przeniesienie transgraniczne, organ nadzoru w terminie 8 tygodni od dnia otrzymania

tego wniosku dokonuje oceny, o której mowa w ust. 11, i wydaje zgodę na przeniesienie

transgraniczne albo odmawia wydania takiej zgody i przekazuje ją właściwemu organowi

nadzoru rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego funduszu przyjmującego, w celu

umożliwienia temu organowi wydania zezwolenia na przeniesienie transgraniczne.

11.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przenoszącym, organ nadzoru ocenia, czy

1)

w przypadku przeniesienia zobowiązań pracowniczego funduszu przenoszącego oraz innych

zobowiązań i praw, jak również związanych z nimi aktywów lub ich ekwiwalentów pieniężnych,

długoterminowe interesy członków funduszu i osób uprawnionych do otrzymania wypłaty,

zobowiązania funduszu oraz inne zobowiązania i prawa, jak również związane z nimi

aktywa lub ich ekwiwalenty pieniężne są odpowiednio chronione;

2)

indywidualne uprawnienia członków funduszu oraz osób uprawnionych do otrzymania wypłaty

są co najmniej takie same po przeniesieniu;

3)

przenoszone aktywa lub ich ekwiwalenty pieniężne związane z pracowniczym programem

emerytalnym są wystarczające i odpowiednie do pokrycia przenoszonych zobowiązań oraz

innych zobowiązań i praw, zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi pracowniczy fundusz

przenoszący.

12.

Zgoda lub odmowa wydania zgody, o których mowa w ust. 10, zawierają wyniki oceny,

o której mowa w ust. 11.

13.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przenoszącym, organ nadzoru odmawia wydania zgody

na przeniesienie transgraniczne, jeżeli ocena, o której mowa w ust. 11, wykazała niespełnienie

któregokolwiek z wymogów, o których mowa w tym przepisie.

Art. 106o.

1.

W przypadku niewydania przez organ nadzoru w terminie 3 miesięcy decyzji, o której

mowa w art. 106n ust. 6, pracowniczemu funduszowi przyjmującemu przysługuje prawo

do wniesienia do organu nadzoru ponaglenia, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

2.

Pracowniczemu funduszowi przyjmującemu przysługuje, w każdym czasie po wniesieniu

ponaglenia do organu nadzoru, prawo do wniesienia skargi na bezczynność organu do

sądu administracyjnego właściwego ze względu na umiejscowienie siedziby pracowniczego

funduszu przyjmującego, za pośrednictwem organu nadzoru.

Art. 106p.

1.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, a organ nadzoru odmówił wydania zezwolenia,

o którym mowa w art. 106n ust. 1, pracowniczemu funduszowi przyjmującemu przysługuje

prawo do wniesienia skargi na tę decyzję do sądu administracyjnego właściwego ze względu

na umiejscowienie siedziby pracowniczego funduszu przyjmującego.

2.

Skargę, o której mowa w ust. 1, wnosi się za pośrednictwem organu nadzoru, w terminie

30 dni od dnia otrzymania odmowy wydania zezwolenia, o którym mowa w art. 106n ust.

1.

Art. 106q.

1.

W przypadku gdy przeniesienie transgraniczne skutkuje działalnością transgraniczną

i działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz staje się

pracowniczym funduszem przenoszącym, organ nadzoru przekazuje właściwemu organowi

nadzoru rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego funduszu przyjmującego informacje

o wymogach wynikających z przepisów prawa ubezpieczeń społecznych i prawa pracy oraz

o wymogach dotyczących przekazywania informacji określonych w art. 22-22d ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych w terminie 4 tygodni od dnia otrzymania od właściwego organu nadzoru rodzimego państwa

członkowskiego pracowniczego funduszu przyjmującego informacji o decyzji o wydaniu

zezwolenia na przeniesienie transgraniczne.

2.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, organ nadzoru przekazuje temu funduszowi

uzyskane od właściwego organu nadzoru rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego

funduszu przenoszącego informacje odpowiadające informacjom, o których mowa w ust.

1, w terminie tygodnia od dnia ich otrzymania.

3.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, może on rozpocząć zarządzanie programem

emerytalnym po otrzymaniu decyzji o wydaniu zezwolenia, o której mowa w art. 106n

ust. 6, lub gdy w terminie, o którym mowa w ust. 2, organ nadzoru nie przekazał żadnych

informacji.

4.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przyjmującym i prowadzi działalność transgraniczną,

organ nadzoru przekazuje właściwemu organowi nadzoru rodzimego państwa członkowskiego

pracowniczego funduszu przenoszącego informacje o istotnych zmianach wymogów wynikających

z przepisów prawa ubezpieczeń społecznych i prawa pracy, dotyczących pracowniczych

programów emerytalnych, które mogą wpływać na cechy charakterystyczne programu emerytalnego

w zakresie, w jakim dotyczy to działalności transgranicznej, oraz o zmianach wymogów

dotyczących przekazywania informacji określonych w art. 22-22d ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych.

5.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przenoszącym, organ nadzoru przekazuje temu funduszowi

informacje odpowiadające informacjom, o których mowa w ust. 4, uzyskane od właściwego

organu nadzoru rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego funduszu przyjmującego.

”

;

10)

w art. 146 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Aktywa pracowniczego funduszu mogą być lokowane, o ile zezwala na to statut funduszu,

w instrumenty emitowane lub gwarantowane przez Europejski Bank Inwestycyjny w ramach

1)

Europejskich Długoterminowych Funduszy Inwestycyjnych (ELTIF) działających na podstawie

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/760 z dnia 29 kwietnia 2015 r.

w sprawie europejskich długoterminowych funduszy inwestycyjnych

(Dz. Urz. UE L 123 z 19.05.2015, str. 98);

2)

Europejskich Funduszy na Rzecz Przedsiębiorczości Społecznej (EuSEF) działających

na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 346/2013 z dnia 17 kwietnia

2013 r. w sprawie europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej

(Dz. Urz. UE L 115 z 25.04.2013, str. 18, z późn. zm.;

3)

Europejskich Funduszy Venture Capital (EuVECA) działających na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 345/2013 z dnia 17 kwietnia

2013 r. w sprawie europejskich funduszy venture capital

(Dz. Urz. UE L 115 z 25.04.2013, str. 1, z późn. zm.;

4)

Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFSI) działającego na podstawie

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1017 z dnia 25 czerwca 2015 r.

w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych, Europejskiego

Centrum Doradztwa Inwestycyjnego i Europejskiego Portalu Projektów Inwestycyjnych

oraz zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 i (UE) nr 1316/2013 - Europejski

Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych

(Dz. Urz. UE L 169 z 01.07.2015, str. 1, z późn. zm..

”

;

11)

w art. 147 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Statut pracowniczego funduszu może określać, że pracowniczy fundusz w swojej działalności

uwzględnia potencjalne długoterminowe skutki decyzji inwestycyjnych dotyczących czynników

środowiskowych, społecznych i czynników związanych z ładem korporacyjnym.

”

;

12)

w art. 152 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest wybierany przez pracownicze towarzystwo, w drodze

uchwały rady nadzorczej, i zarządza częścią lub całością aktywów pracowniczego funduszu

na podstawie pisemnej umowy z funduszem oraz zgodnie z określonymi w statucie funduszu

zasadami prowadzenia działalności lokacyjnej.

”

;

13)

po art. 152 dodaje się art. 152a w brzmieniu

„

Art. 152a.

Pracownicze towarzystwo zarządzające pracowniczym funduszem niezwłocznie informuje

organ nadzoru o zawarciu przez pracowniczy fundusz umowy, o której mowa w art. 152

ust. 2, a także o każdej jej zmianie.

”

;

14)

art. 157 otrzymuje brzmienie

„

Art. 157.

Fundusz jest obowiązany wybrać depozytariusza, któremu na podstawie pisemnej umowy

powierza przechowywanie swoich aktywów.

”

;

15)

w art. 160 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Umowa z depozytariuszem o przechowywanie aktywów funduszu powinna określać szczegółowo

obowiązki depozytariusza i funduszu, sposób ich wykonywania, wynagrodzenie depozytariusza,

sposób obliczania kosztów i pobierania opłat obciążających fundusz, a także wskazywać

osoby wyznaczone przez depozytariusza bezpośrednio odpowiedzialne za należyte wykonanie

umowy. Fundusz w umowie zobowiązuje się do przekazywania depozytariuszowi informacji

niezbędnych do wykonywania jego obowiązków. Umowa może także określać w szczególności

wysokość wynagrodzenia z tytułu pełnienia przez depozytariusza funkcji podmiotu reprezentującego

i zarządzającego funduszem, zgodnie z art. 64 ust. 1, lub funkcji likwidatora pracowniczego funduszu. Umowa nie może ograniczać

ustawowych obowiązków depozytariusza.

”

;

16)

po art. 192 dodaje się art. 192a w brzmieniu

„

Art. 192a.

Pracowniczy fundusz udostępnia statut funduszu za pośrednictwem ogólnodostępnej strony

internetowej.

”

;

17)

w art. 194a

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Jeżeli pracowniczy fundusz w swojej działalności uwzględnia potencjalne długoterminowe

skutki decyzji inwestycyjnych dotyczących czynników środowiskowych, społecznych i

czynników związanych z ładem korporacyjnym, to deklaracja pracowniczego funduszu zawiera

informację, w jaki sposób pracowniczy fundusz uwzględnia w swojej działalności te

czynniki.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Dobrowolny fundusz i pracowniczy fundusz udostępniają deklarację za pośrednictwem

ogólnodostępnej strony internetowej oraz przekazują deklarację na pisemne żądanie

członka funduszu.

”

;

18)

po art. 194a dodaje się art. 194b i art. 194c w brzmieniu

„

Art. 194b.

1.

Pracowniczy fundusz jest obowiązany do przekazywania członkom pracowniczego funduszu

oraz osobom uprawnionym do otrzymania wypłaty informacji o zmianach w zasadach funkcjonowania

pracowniczego funduszu.

2.

Informację, o której mowa w ust. 1, pracowniczy fundusz przekazuje w terminie 14 dni

od dnia zaistnienia tych zmian, w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej.

Art. 194c.

Pracowniczy fundusz jest obowiązany do sporządzenia i bezpłatnego udostępnienia przynajmniej

raz w roku członkowi funduszu informacji, o której mowa w art. 22b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych.

”

;

19)

po art. 207b dodaje się art. 207c w brzmieniu

„

Art. 207c.

1.

Organ nadzoru jest obowiązany do ogłoszenia na swojej stronie internetowej bez zbędnej

zwłoki informacji o zastosowaniu wobec osoby fizycznej, pracowniczego funduszu lub

pracowniczego towarzystwa odpowiednio

1)

kary pieniężnej, o której mowa w art. 62 ust. 2 i 5, art. 156, art. 197 ust. 6, art.

198, art. 204 ust. 8 i 9 i art. 204c,

2)

powiadomienia o stwierdzonych nieprawidłowościach, o którym mowa w art. 62 ust. 2,

art. 204 ust. 3 i art. 204j ust. 1,

3)

decyzji o cofnięciu zezwolenia na utworzenie towarzystwa, o której mowa w art. 61

i art. 62 ust. 1

- wobec których nie złożono w terminie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, obejmuje

1)

imię i nazwisko osoby fizycznej lub firmę (nazwę) podmiotu, na który nałożono sankcję;

2)

wskazanie rodzaju i charakteru naruszenia;

3)

określenie rodzaju zastosowanej sankcji, a w przypadku kary pieniężnej - jej wysokość.

3.

W przypadku gdy organ nadzoru uzna, że opublikowanie danych identyfikacyjnych podmiotu,

na który nałożono sankcję, byłoby nieproporcjonalne w oparciu o indywidualną ocenę

proporcjonalności opublikowania takich danych, lub w przypadku gdy zagroziłoby stabilności

rynków finansowych lub trwającemu postępowaniu, organ nadzoru może podjąć decyzję

o odroczeniu publikacji, zaniechaniu publikacji lub o opublikowaniu informacji o nałożonych

sankcjach w sposób zanonimizowany.

4.

Obowiązek publikacji informacji, o której mowa w ust. 1, powstaje w dniu, w którym

decyzja o nałożeniu sankcji stała się ostateczna.

”

.

W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 850) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 1

a)

po pkt 11 dodaje się pkt 11a w brzmieniu

„

11a)

potencjalny uczestnik - pracownika, który ma prawo do przystąpienia do programu i

nie jest jego uczestnikiem;

”

,

b)

w pkt 25 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 26 w brzmieniu

„

26)

trwały nośnik informacji ‒ instrument pozwalający uczestnikowi na przechowywanie informacji

kierowanych osobiście do tego uczestnika w sposób, który umożliwia przyszłe korzystanie

z tych informacji, przez okres odpowiedni do ich celów, i który pozwala na niezmienione

odtworzenie przechowywanej informacji.

”

;

2)

w art. 18

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przystąpienie pracownika do programu na warunkach określonych w umowie zakładowej

następuje na podstawie deklaracji o przystąpieniu do programu złożonej w postaci elektronicznej

pozwalającej na utrwalenie jej treści na trwałym nośniku informacji lub w innej postaci,

jeżeli w umowie zakładowej tak określono, zwanej dalej „deklaracją”, po upływie miesiąca

od dnia jej złożenia, chyba że pracodawca potwierdzi w postaci elektronicznej pozwalającej

na utrwalenie treści na trwałym nośniku informacji lub w innej postaci, jeżeli w umowie

zakładowej tak określono, przystąpienie do programu w terminie wcześniejszym.

”

,

b)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

Pracodawca przyjmuje deklarację i potwierdza uczestnikowi jej przyjęcie w postaci

elektronicznej pozwalającej na utrwalenie treści na trwałym nośniku informacji lub

w innej postaci, jeżeli w umowie zakładowej tak określono.

5.

Jeżeli pracownikowi nie przysługuje prawo do uczestnictwa w programie, pracodawca

zwraca deklarację wraz z uzasadnieniem odmowy jej przyjęcia w postaci elektronicznej

pozwalającej na utrwalenie treści na trwałym nośniku informacji lub w innej postaci,

jeżeli w umowie zakładowej tak określono. Zwrócenie deklaracji powinno nastąpić nie

później niż w terminie miesiąca od dnia jej złożenia przez pracownika.

”

;

3)

w art. 20 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W sprawach dotyczących programu uczestnik składa oświadczenie woli pracodawcy lub

za jego pośrednictwem w postaci elektronicznej pozwalającej na utrwalenie jego treści

na trwałym nośniku informacji lub w innej postaci, jeżeli w umowie zakładowej tak

określono.

”

;

4)

w art. 22

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Informacja

1)

jest udostępniona bezpłatnie;

2)

jest sporządzona z użyciem jasnego, zwięzłego i zrozumiałego języka, bez stosowania

żargonu i terminów technicznych, jeżeli zamiast nich można użyć języka niespecjalistycznego;

3)

jest spójna pod względem słownictwa i treści;

4)

nie może wprowadzać w błąd;

5)

jest przedstawiona w sposób ułatwiający czytanie;

6)

jest dostępna w języku urzędowym państwa członkowskiego Unii Europejskiej, którego

prawo ubezpieczeń społecznych i prawo pracy stosuje się do danego programu emerytalnego.

”

,

b)

w ust. 2 w pkt 7 w lit. e kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. f w brzmieniu

„

f)

informacji na temat osiągniętych przez zarządzającego stóp zwrotu związanych z programem

emerytalnym za łączny okres co najmniej 5 lat lub łącznie za wszystkie lata działalności

programu, jeżeli było ich mniej niż 5.

”

,

c)

w ust. 6 w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyraz „lub” oraz pkt 3 w brzmieniu

„

3)

na żądanie uczestnika programu.

”

;

5)

w art. 22a

a)

w ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

Informacja ta powinna spełniać wymagania określone w art. 22 ust. 1a.

”

,

b)

w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Na wniosek byłego pracownika, jednak nie częściej niż raz w roku, pracodawca prowadzący

program niezwłocznie udziela byłemu pracownikowi na piśmie, w postaci papierowej lub

elektronicznej, informacji, spełniającej wymagania określone w art. 22 ust. 1a, na

temat

”

;

6)

po art. 22a dodaje się art. 22b-22d w brzmieniu

„

Art. 22b.

1.

Fundusz emerytalny przynajmniej raz w roku sporządza informację o świadczeniu emerytalnym,

która zawiera kluczowe informacje dla uczestnika programu.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, powinna spełniać wymagania określone w art. 22

ust. 1a.

3.

Informację, o której mowa w ust. 1, fundusz emerytalny przekazuje uczestnikowi programu

w postaci elektronicznej lub papierowej.

4.

Na żądanie uczestnika informację, o której mowa w ust. 1, przekazuje się w postaci

papierowej.

5.

Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera w widocznym miejscu datę, do której odnoszą

się informacje w niej podawane.

6.

Fundusz emerytalny jest obowiązany do wyraźnego wskazania w informacji, o której mowa

w ust. 1, istotnych zmian w porównaniu z informacją sporządzoną w roku poprzednim.

7.

Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

tytuł „Informacja o świadczeniu emerytalnym”;

2)

dane identyfikacyjne uczestnika oraz wskazanie wieku uprawniającego do otrzymania

wypłaty;

3)

nazwę funduszu emerytalnego, jego adres do korespondencji oraz dane identyfikacyjne

programu emerytalnego uczestnika;

4)

informacje o wartości zgromadzonych środków;

5)

wyszczególnienie kosztów odliczonych przez fundusz emerytalny w ciągu 12 miesięcy

poprzedzających dzień sporządzenia informacji, o której mowa w ust. 1, a w przypadku

gdy uczestnik jest w programie krócej niż 12 miesięcy - informacja ta zawiera dane

za faktyczny okres uczestnictwa w programie w danym roku;

6)

informacje o składkach wpłaconych w ramach programu przez pracodawcę i przez uczestnika,

co najmniej w ciągu ostatnich 12 miesięcy;

7)

dodatkowe informacje, w tym

a)

dotyczące opcji, jakimi dysponuje uczestnik w ramach programu emerytalnego,

b)

gdzie można znaleźć roczne sprawozdania finansowe oraz deklarację zasad polityki inwestycyjnej

funduszu emerytalnego;

8)

informacje na temat prognoz dotyczących zgromadzonych środków, w oparciu o wiek emerytalny

oraz zastrzeżenie, że prognozy te mogą się różnić od końcowej wartości zgromadzonego

kapitału, a jeżeli te prognozy są oparte na scenariuszach ekonomicznych - powinny

zawierać również optymistyczny i pesymistyczny wariant, z uwzględnieniem specyfiki

programu.

8.

Informację, o której mowa w ust. 1, fundusz emerytalny może przekazywać za pośrednictwem

pracodawcy.

9.

Prognozy dotyczące zgromadzonych środków, o których mowa w ust. 7 pkt 8, są ustalane

w przypadku złożenia przez uczestnika wniosku o wypłatę dokonywaną

1)

jednorazowo - w oparciu o szacunki wartości zgromadzonych środków, określonej na ostatni

dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc dokonania wypłaty;

2)

ratalnie - w oparciu o szacunki ilorazu wartości zgromadzonych środków, określonej

na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc dokonania wypłaty, oraz średniego

dalszego trwania życia.

10.

Szacunki wartości zgromadzonych środków, określonej na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego

miesiąc dokonania wypłaty, o których mowa w ust. 9 pkt 1, są opracowywane zgodnie

z art. 166, art. 167, art. 169 i art. 172 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji

i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, z uwzględnieniem wieku uczestnika w dniu opracowywania tych prognoz.

11.

Średnie dalsze trwanie życia, o którym mowa w ust. 9 pkt 2, jest ustalane zgodnie

z art. 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1270 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 39, 730 i 752), z uwzględnieniem art. 42.

Art. 22c.

1.

Potencjalni uczestnicy programu prowadzonego w formie funduszu emerytalnego mają prawo

do otrzymania przed przystąpieniem do tego programu informacji o

1)

wszystkich dostępnych dla nich opcjach, w tym opcjach inwestycyjnych;

2)

tym, czy i jak czynniki środowiskowe, społeczne i czynniki związane z ładem korporacyjnym

są uwzględniane w strategii inwestycyjnej;

3)

miejscu, w którym można znaleźć dodatkowe informacje na temat programu;

4)

osiągniętych w przeszłości stopach zwrotu związanych z programem za łączny okres co

najmniej 5 lat lub łącznie za wszystkie lata działalności programu, jeżeli było ich

mniej niż 5;

5)

rodzajach i wysokości kosztów ponoszonych przez uczestników;

6)

cechach programu

a)

formie programu, wraz ze wskazaniem zarządzającego,

b)

warunkach i trybie przystępowania do programu i występowania z niego,

c)

warunkach, terminach i dostępnych sposobach dokonania wypłaty,

d)

wysokości składki podstawowej,

e)

minimalnej wysokości możliwej do zadeklarowania składki dodatkowej.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, powinna spełniać wymagania określone w art. 22

ust. 1a.

3.

Informację, o której mowa w ust. 1, fundusz emerytalny może przekazywać za pośrednictwem

pracodawcy.

Art. 22d.

1.

W przypadku programu prowadzonego w formie funduszu emerytalnego uczestnicy albo osoby

uprawnione dokonujące wypłat ratalnych są okresowo, nie rzadziej niż raz w roku, informowani

przez fundusz emerytalny o pozostałej liczbie rat, łącznej wartości środków pozostałych

do wypłaty oraz o dostępnych opcjach dokonania wypłaty pozostałych środków zgromadzonych

w programie.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, powinna spełniać wymagania określone w art. 22

ust. 1a.

3.

Informację, o której mowa w ust. 1, fundusz emerytalny przekazuje uczestnikowi albo

osobie uprawnionej dokonującej wypłat ratalnych w postaci elektronicznej lub papierowej.

4.

Na żądanie uczestnika albo osoby uprawnionej dokonującej wypłat ratalnych informację,

o której mowa w ust. 1, przekazuje się w postaci papierowej.

5.

Informację, o której mowa w ust. 1, fundusz emerytalny może przekazywać za pośrednictwem

pracodawcy.

”

;

7)

w art. 36 ust. 7 i 8 otrzymują brzmienie

„

7.

Organ nadzoru przygotowuje informację na temat wymagań prawa ubezpieczeń społecznych

i prawa pracy obowiązujących zarządzającego zagranicznego, w przypadku gdy przejmie

on zarządzanie środkami gromadzonymi w ramach pracowniczego programu emerytalnego

oraz wymagań dotyczących informacji udzielanych uczestnikom, potencjalnym uczestnikom

oraz uczestnikom uprawnionym do otrzymania wypłaty.

8.

Organ nadzoru przekazuje informacje, o których mowa w ust. 7, zagranicznym organom

nadzoru w terminie 6 tygodni od dnia otrzymania od tych organów powiadomienia, o którym

mowa w art. 35a.

”

;

8)

w art. 47 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Uczestnik może dokonać w każdym czasie wypowiedzenia udziału w programie przez złożenie

pracodawcy oświadczenia woli w postaci elektronicznej pozwalającej na utrwalenie jego

treści na trwałym nośniku informacji lub w innej postaci, jeżeli w umowie zakładowej

tak określono, przy czym okres wypowiedzenia przewidziany umową zakładową nie może

być krótszy niż 1 miesiąc i nie dłuższy niż 3 miesiące. Przepisy art. 43-45 stosuje

się odpowiednio.

”

.

System zarządzania, o którym mowa w art. 26a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, jest

po raz pierwszy przygotowany i wprowadzony w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w

życie przepisów, o których mowa w art. 6 pkt 1 i 2.

Własnej oceny ryzyka, o której mowa w art. 26e ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1,

pracownicze towarzystwa po raz pierwszy dokonują w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia

w życie przepisów, o których mowa w art. 6 pkt 1 i 2.

Polityka wynagrodzeń, o której mowa w art. 47b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1,

jest po raz pierwszy ustanawiana i stosowana w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia

w życie przepisów, o których mowa w art. 6 pkt 1 i 2.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 3 w zakresie art. 26a-26f, pkt 4, 5, 12, 18 i 19,

2)

art. 2 pkt 6

- które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Organ nadzoru przekazuje informacje na temat pracowniczego funduszu, który został

wpisany do rejestru funduszy, do Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych

Programów Emerytalnych w celu ich publikacji na stronie internetowej tego urzędu.

Zakres przekazywanych informacji określa art. 17 ust. 1.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, organ nadzoru przekazuje do Europejskiego Urzędu

Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych drogą elektroniczną niezwłocznie

po otrzymaniu od pracowniczego funduszu odpisu z rejestru funduszy, zgodnie z art.

16 ust. 5 oraz art. 17 ust. 2.

1.

Fundusz emerytalny przynajmniej raz w roku sporządza informację o świadczeniu emerytalnym,

która zawiera kluczowe informacje dla uczestnika programu.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, powinna spełniać wymagania określone w art. 22

ust. 1a.

3.

Informację, o której mowa w ust. 1, fundusz emerytalny przekazuje uczestnikowi programu

w postaci elektronicznej lub papierowej.

4.

Na żądanie uczestnika informację, o której mowa w ust. 1, przekazuje się w postaci

papierowej.

5.

Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera w widocznym miejscu datę, do której odnoszą

się informacje w niej podawane.

6.

Fundusz emerytalny jest obowiązany do wyraźnego wskazania w informacji, o której mowa

w ust. 1, istotnych zmian w porównaniu z informacją sporządzoną w roku poprzednim.

7.

Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

tytuł „Informacja o świadczeniu emerytalnym”;

2)

dane identyfikacyjne uczestnika oraz wskazanie wieku uprawniającego do otrzymania

wypłaty;

3)

nazwę funduszu emerytalnego, jego adres do korespondencji oraz dane identyfikacyjne

programu emerytalnego uczestnika;

4)

informacje o wartości zgromadzonych środków;

5)

wyszczególnienie kosztów odliczonych przez fundusz emerytalny w ciągu 12 miesięcy

poprzedzających dzień sporządzenia informacji, o której mowa w ust. 1, a w przypadku

gdy uczestnik jest w programie krócej niż 12 miesięcy - informacja ta zawiera dane

za faktyczny okres uczestnictwa w programie w danym roku;

6)

informacje o składkach wpłaconych w ramach programu przez pracodawcę i przez uczestnika,

co najmniej w ciągu ostatnich 12 miesięcy;

7)

dodatkowe informacje, w tym

a)

dotyczące opcji, jakimi dysponuje uczestnik w ramach programu emerytalnego,

b)

gdzie można znaleźć roczne sprawozdania finansowe oraz deklarację zasad polityki inwestycyjnej

funduszu emerytalnego;

8)

informacje na temat prognoz dotyczących zgromadzonych środków, w oparciu o wiek emerytalny

oraz zastrzeżenie, że prognozy te mogą się różnić od końcowej wartości zgromadzonego

kapitału, a jeżeli te prognozy są oparte na scenariuszach ekonomicznych - powinny

zawierać również optymistyczny i pesymistyczny wariant, z uwzględnieniem specyfiki

programu.

8.

Informację, o której mowa w ust. 1, fundusz emerytalny może przekazywać za pośrednictwem

pracodawcy.

9.

Prognozy dotyczące zgromadzonych środków, o których mowa w ust. 7 pkt 8, są ustalane

w przypadku złożenia przez uczestnika wniosku o wypłatę dokonywaną

1)

jednorazowo - w oparciu o szacunki wartości zgromadzonych środków, określonej na ostatni

dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc dokonania wypłaty;

2)

ratalnie - w oparciu o szacunki ilorazu wartości zgromadzonych środków, określonej

na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc dokonania wypłaty, oraz średniego

dalszego trwania życia.

10.

Szacunki wartości zgromadzonych środków, określonej na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego

miesiąc dokonania wypłaty, o których mowa w ust. 9 pkt 1, są opracowywane zgodnie

z art. 166, art. 167, art. 169 i art. 172 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji

i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, z uwzględnieniem wieku uczestnika w dniu opracowywania tych prognoz.

11.

Średnie dalsze trwanie życia, o którym mowa w ust. 9 pkt 2, jest ustalane zgodnie

z art. 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1270 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 39, 730 i 752), z uwzględnieniem art. 42.

1.

Potencjalni uczestnicy programu prowadzonego w formie funduszu emerytalnego mają prawo

do otrzymania przed przystąpieniem do tego programu informacji o

1)

wszystkich dostępnych dla nich opcjach, w tym opcjach inwestycyjnych;

2)

tym, czy i jak czynniki środowiskowe, społeczne i czynniki związane z ładem korporacyjnym

są uwzględniane w strategii inwestycyjnej;

3)

miejscu, w którym można znaleźć dodatkowe informacje na temat programu;

4)

osiągniętych w przeszłości stopach zwrotu związanych z programem za łączny okres co

najmniej 5 lat lub łącznie za wszystkie lata działalności programu, jeżeli było ich

mniej niż 5;

5)

rodzajach i wysokości kosztów ponoszonych przez uczestników;

6)

cechach programu

a)

formie programu, wraz ze wskazaniem zarządzającego,

b)

warunkach i trybie przystępowania do programu i występowania z niego,

c)

warunkach, terminach i dostępnych sposobach dokonania wypłaty,

d)

wysokości składki podstawowej,

e)

minimalnej wysokości możliwej do zadeklarowania składki dodatkowej.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, powinna spełniać wymagania określone w art. 22

ust. 1a.

3.

Informację, o której mowa w ust. 1, fundusz emerytalny może przekazywać za pośrednictwem

pracodawcy.

1.

W przypadku programu prowadzonego w formie funduszu emerytalnego uczestnicy albo osoby

uprawnione dokonujące wypłat ratalnych są okresowo, nie rzadziej niż raz w roku, informowani

przez fundusz emerytalny o pozostałej liczbie rat, łącznej wartości środków pozostałych

do wypłaty oraz o dostępnych opcjach dokonania wypłaty pozostałych środków zgromadzonych

w programie.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, powinna spełniać wymagania określone w art. 22

ust. 1a.

3.

Informację, o której mowa w ust. 1, fundusz emerytalny przekazuje uczestnikowi albo

osobie uprawnionej dokonującej wypłat ratalnych w postaci elektronicznej lub papierowej.

4.

Na żądanie uczestnika albo osoby uprawnionej dokonującej wypłat ratalnych informację,

o której mowa w ust. 1, przekazuje się w postaci papierowej.

5.

Informację, o której mowa w ust. 1, fundusz emerytalny może przekazywać za pośrednictwem

pracodawcy.

1.

Pracownicze towarzystwo jest obowiązane do przygotowania i wprowadzenia skutecznego

systemu zarządzania, który zapewnia należyte i ostrożne zarządzanie prowadzoną działalnością.

2.

System zarządzania, o którym mowa w ust. 1, obejmuje strukturę organizacyjną, w której

zakresy odpowiedzialności są jasno przypisane i odpowiednio podzielone, oraz skuteczny

system przekazywania informacji.

3.

System zarządzania, o którym mowa w ust. 1, może uwzględniać przy podejmowaniu decyzji

inwestycyjnych czynniki środowiskowe i społeczne oraz czynniki związane z ładem korporacyjnym,

w odniesieniu do aktywów inwestycyjnych.

4.

System zarządzania, o którym mowa w ust. 1, podlega regularnym przeglądom wewnętrznym

dokonywanym nie rzadziej niż co 3 lata.

5.

System zarządzania, o którym mowa w ust. 1, jest proporcjonalny do wielkości, charakteru,

skali i złożoności działalności pracowniczego towarzystwa.

1.

Pracownicze towarzystwo jest obowiązane do przygotowania pisemnego dokumentu określającego

zasady

1)

zarządzania ryzykiem;

2)

audytu wewnętrznego;

3)

powierzania wykonywania zadań osobom trzecim lub zewnętrznym jednostkom organizacyjnym.

2.

Zasady, o których mowa w ust. 1, podlegają zatwierdzeniu przez radę nadzorczą pracowniczego

towarzystwa oraz przeglądowi funkcjonowania nie rzadziej niż co 3 lata.

3.

Zasady, o których mowa w ust. 1, podlegają dostosowaniu do zmian w systemie zarządzania

lub obszarze, którego dotyczą.

1.

Pracownicze towarzystwo jest obowiązane do przygotowania i wprowadzenia skutecznego

systemu kontroli wewnętrznej.

2.

System kontroli wewnętrznej, o którym mowa w ust. 1, obejmuje

1)

procedury administracyjne i księgowe;

2)

organizację kontroli wewnętrznej;

3)

ustalenia w zakresie sprawozdawczości na wszystkich szczeblach pracowniczego towarzystwa.

Pracownicze towarzystwo jest obowiązane do przygotowania planów awaryjnych obejmujących

systemy, zasoby i procedury pracowniczego towarzystwa, w celu zapewnienia ciągłości

i regularności prowadzenia działalności przez pracownicze towarzystwo.

1.

Pracownicze towarzystwo jest obowiązane do prowadzenia i dokumentowania własnej oceny

ryzyka.

2.

Własną ocenę ryzyka, o której mowa w ust. 1, przeprowadza się przynajmniej co 3 lata

lub niezwłocznie po każdej istotnej zmianie w profilu ryzyka pracowniczego towarzystwa.

3.

Własna ocena ryzyka, o której mowa w ust. 1, uwzględnia wielkość i organizację wewnętrzną

pracowniczego towarzystwa, jak również wielkość, charakter, skalę i złożoność jego

działalności.

4.

Własna ocena ryzyka, o której mowa w ust. 1, obejmuje następujące elementy

1)

opis sposobu włączenia własnej oceny ryzyka do procesu zarządzania i procesów decyzyjnych

pracowniczego towarzystwa;

2)

ocenę skuteczności zarządzania ryzykiem, o którym mowa w art. 42a ust. 1 pkt 1;

3)

opis, jak pracownicze towarzystwo zapobiega konfliktom interesów z pracodawcą, w przypadku

gdy pracownicze towarzystwo powierza pełnienie kluczowych funkcji osobie trzeciej

lub zewnętrznej jednostce organizacyjnej pełniącej podobną kluczową funkcję u pracodawcy,

zgodnie z art. 42a ust. 5;

4)

ocenę jakościową poszczególnych rodzajów ryzyka operacyjnego;

5)

ocenę nowych lub powstających rodzajów ryzyka, w tym ryzyka związanego ze zmianą klimatu,

wykorzystaniem zasobów i środowiskiem, a także ryzyka społecznego i ryzyka związanego

ze spadkiem wartości aktywów z powodu zmiany przepisów prawa - w przypadku gdy przy

podejmowaniu decyzji inwestycyjnych bierze się pod uwagę czynniki środowiskowe i społeczne

oraz czynniki związane z ładem korporacyjnym.

5.

Własna ocena ryzyka, o której mowa w ust. 1, obejmuje również opis metody określania

i oceny rodzajów ryzyka, na które pracownicze towarzystwo jest lub może być narażone

w perspektywie krótko- i długoterminowej i które mogą mieć wpływ na zdolność pracowniczego

towarzystwa do wypełniania swoich obowiązków. Metody te są proporcjonalne do wielkości,

charakteru, skali i złożoności ryzyk właściwych dla działalności pracowniczego towarzystwa.

6.

Własna ocena ryzyka, o której mowa w ust. 1, jest brana pod uwagę przy podejmowaniu

przez pracownicze towarzystwo decyzji strategicznych.

1.

Pracownicze towarzystwo może powierzyć osobie trzeciej pełnienie kluczowej funkcji

w zakresie zarządzania ryzykiem, a także wypełnianie innych obowiązków, jeżeli powierzenie

to

1)

nie wpłynie niekorzystnie na jakość systemu zarządzania, o którym mowa w art. 26a

ust. 1;

2)

nie spowoduje zwiększenia ryzyka operacyjnego;

3)

nie spowoduje zmniejszenia możliwości monitorowania przez organ nadzoru wypełniania

przez pracowniczy fundusz i pracownicze towarzystwo ich obowiązków;

4)

nie spowoduje pogorszenia jakości usług świadczonych przez pracowniczy fundusz i pracownicze

towarzystwo na rzecz członków pracowniczego funduszu oraz osób uprawnionych do otrzymania

wypłaty.

2.

Osoba trzecia, o której mowa w ust. 1, jest wybierana przez pracownicze towarzystwo

w drodze uchwały rady nadzorczej.

3.

Osoba trzecia, o której mowa w ust. 1, pełni kluczową funkcję w zakresie zarządzania

ryzykiem oraz wypełnia inne powierzone jej obowiązki na podstawie pisemnej umowy z

pracowniczym towarzystwem oraz zgodnie z zasadami zarządzania ryzykiem określonymi

w dokumencie, o którym mowa w art. 26b ust. 1.

4.

Do osoby trzeciej, o której mowa w ust. 1, przepis art. 41 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

5.

O zawarciu umowy, o której mowa w ust. 3, a także o jej zmianie pracownicze towarzystwo

niezwłocznie informuje organ nadzoru.

1.

Pracowniczy fundusz mający zamiar wykonywać działalność transgraniczną jest obowiązany

zawiadomić o tym organ nadzoru.

2.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje

1)

nazwę przyjmującego państwa członkowskiego lub przyjmujących państw członkowskich,

które określa pracodawca;

2)

firmę, siedzibę i adres pracodawcy;

3)

główne cechy charakterystyczne pracowniczego programu emerytalnego, jaki ma być obsługiwany,

w szczególności

a)

warunki uczestnictwa w pracowniczym programie emerytalnym,

b)

szacunkową liczbę uczestników pracowniczego programu emerytalnego,

c)

wysokość składki wnoszonej przez pracodawcę i pracownika,

d)

warunki uzyskania wypłaty,

e)

opcje wypłaty.

3.

Organ nadzoru, w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wszystkich informacji, o których

mowa w ust. 2, jest obowiązany do ich przekazania zagranicznemu organowi nadzoru w

przyjmującym państwie członkowskim.

4.

O przekazaniu informacji, o których mowa w ust. 2, organ nadzoru niezwłocznie powiadamia

pracowniczy fundusz.

5.

Pracowniczy fundusz może rozpocząć wykonywanie działalności transgranicznej od dnia

otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ust. 4.

6.

Organ nadzoru jest zwolniony z obowiązku, o którym mowa w ust. 3, jeżeli po otrzymaniu

wszystkich informacji, o których mowa w ust. 2, wydał decyzję o zakazie wykonywania

działalności transgranicznej.

7.

Organ nadzoru, w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wszystkich informacji, o których

mowa w ust. 2, może wydać decyzję o zakazie wykonywania działalności transgranicznej,

jeżeli

1)

struktura pracowniczego towarzystwa stoi na przeszkodzie podjęciu proponowanej działalności

transgranicznej lub

2)

sytuacja finansowa pracowniczego towarzystwa stoi na przeszkodzie podjęciu proponowanej

działalności transgranicznej, lub

3)

członek zarządu pracowniczego towarzystwa zarządzającego pracowniczym funduszem nie

spełnia wymogów określonych w art. 41 ust. 1.

1.

W przypadku nieprzekazania przez organ nadzoru zagranicznemu organowi nadzoru w przyjmującym

państwie członkowskim informacji, o których mowa w art. 26g ust. 2, w terminie 3 miesięcy

od dnia ich otrzymania, pracowniczemu funduszowi przysługuje prawo do wniesienia do

organu nadzoru ponaglenia, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730 i 1133).

2.

Pracowniczemu funduszowi przysługuje, w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do

organu nadzoru, prawo do wniesienia skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego

właściwego ze względu na umiejscowienie siedziby pracowniczego funduszu, za pośrednictwem

organu nadzoru.

1.

Pracowniczy fundusz, wobec którego wydano decyzję, o której mowa w art. 26g ust. 7,

może zwrócić się do organu nadzoru z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie

14 dni od dnia doręczenia decyzji.

2.

Pracowniczy fundusz może wnieść skargę do sądu administracyjnego właściwego ze względu

na umiejscowienie siedziby pracowniczego funduszu na decyzję, o której mowa w art.

26g ust. 7, bez uprzedniego skorzystania z prawa do zwrócenia się do organu nadzoru

z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu

nadzoru w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w art. 26g ust.

7.

1.

Pracownicze towarzystwo jest obowiązane do wprowadzenia następujących kluczowych funkcji

1)

zarządzania ryzykiem;

2)

audytu wewnętrznego.

2.

Pracownicze towarzystwo umożliwia osobom i jednostkom organizacyjnym pełniącym kluczowe

funkcje sprawowanie ich w obiektywny, uczciwy i niezależny sposób.

3.

Funkcja audytu wewnętrznego jest sprawowana niezależnie od funkcji zarządzania ryzykiem.

4.

Kluczowej funkcji w pracowniczym towarzystwie nie może pełnić osoba lub jednostka

organizacyjna pełniąca podobną kluczową funkcję u pracodawcy, z zastrzeżeniem ust.

5.

5.

Biorąc pod uwagę wielkość, charakter, skalę i złożoność działalności pracowniczego

funduszu oraz pracowniczego towarzystwa, kluczowe funkcje w pracowniczym towarzystwie

może pełnić ta sama osoba lub jednostka organizacyjna co u pracodawcy, pod warunkiem

że pracownicze towarzystwo przekaże wyjaśnienie organowi nadzoru, jak zapobiega konfliktom

interesów z pracodawcą lub jak je rozwiązuje.

6.

Osoba lub jednostka organizacyjna pełniąca kluczową funkcję zgłasza wszelkie istotne

ustalenia i zalecenia w zakresie pełnionych obowiązków pracowniczemu towarzystwu,

które ustala, jakie działania należy podjąć.

7.

Osoba lub jednostka organizacyjna pełniąca kluczową funkcję powiadamia organ nadzoru,

jeżeli pracownicze towarzystwo nie podejmie we właściwym czasie odpowiednich działań

zaradczych w następujących przypadkach

1)

gdy osoba lub jednostka organizacyjna pełniąca daną kluczową funkcję stwierdzi istnienie

znacznego ryzyka niespełnienia przez pracownicze towarzystwo wymogów określonych w

ustawie, które może mieć znaczący wpływ na interesy członków funduszu oraz osób uprawnionych

do otrzymania wypłaty, i zgłosi to pracowniczemu towarzystwu lub

2)

gdy osoba lub jednostka organizacyjna pełniąca daną kluczową funkcję zauważy, w związku

z pełnieniem tej kluczowej funkcji, naruszenie przepisów ustawowych, wykonawczych

lub regulacji wewnętrznych mających zastosowanie do pracowniczego towarzystwa i jego

działalności oraz zgłosi to pracowniczemu towarzystwu.

8.

Pracownicze towarzystwo zapewnia osobom oraz jednostkom organizacyjnym pełniącym kluczowe

funkcje, które zgłaszają informacje, o których mowa w ust. 7, ochronę przed działaniami

o charakterze represyjnym, dyskryminacją lub innymi rodzajami niesprawiedliwego traktowania,

zwłaszcza przed wypowiedzeniem przez pracodawcę stosunku pracy lub jego rozwiązaniem

bez wypowiedzenia bez ważnego powodu lub rozwiązaniem umowy bez ważnego powodu.

9.

Przepis ust. 8 stosuje się również do tego, kto udzielił w jakiejkolwiek formie wsparcia

zgłaszającemu informacje, o których mowa w ust. 7.

10.

Jeżeli w związku ze zgłoszonymi informacjami, o których mowa w ust. 7, doszło wobec osoby lub jednostki organizacyjnej zgłaszającej te informacje

do działań o charakterze represyjnym, dyskryminacji lub innych rodzajów niesprawiedliwego

traktowania, stosuje się odpowiednio przepisy art. 13-16 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r.

o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1219), z zastrzeżeniem ust. 11-14.

11.

Jeżeli w związku ze zgłoszonymi informacjami, o których mowa w ust. 7, doszło do wypowiedzenia

umowy o pracę osobie zgłaszającej te informacje, a informacje te były zasadne, sąd

pracy na skutek odwołania osoby, która zgłosiła te informacje, orzeka o bezskuteczności

wypowiedzenia umowy o pracę, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu

tej osoby do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu.

12.

Jeżeli w związku ze zgłoszonymi informacjami, o których mowa w ust. 7, doszło do rozwiązania

umowy o pracę bez wypowiedzenia z osobą zgłaszającą te informacje, a informacje te

były zasadne, sąd pracy na skutek odwołania osoby, która zgłosiła te informacje, orzeka

o przywróceniu tej osoby do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu.

13.

Jeżeli sąd pracy orzeka o odszkodowaniu w związku z wypowiedzeniem umowy o pracę lub

rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia, jego wysokość ustala się w sposób określony

w przepisach ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1040 i 1043).

14.

Jeżeli w związku ze zgłoszonymi informacjami, o których mowa w ust. 7, doszło do rozwiązania

umowy z jednostką organizacyjną zgłaszającą te informacje, a informacje te były zasadne,

sąd na skutek żądania jednostki organizacyjnej, która zgłosiła te informacje, orzeka

o odszkodowaniu, którego wysokość ustala się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1145).

1.

Funkcja zarządzania ryzykiem, o której mowa w art. 42a ust. 1 pkt 1, ma na celu ułatwienie

funkcjonowania skutecznego systemu zarządzania ryzykiem, zintegrowanego ze strukturą

organizacyjną oraz z procesami decyzyjnymi pracowniczego towarzystwa.

2.

System zarządzania ryzykiem, o którym mowa w ust. 1, obejmuje - w sposób proporcjonalny

do wielkości i organizacji wewnętrznej, a także do wielkości, charakteru, zakresu

i złożoności działalności pracowniczego towarzystwa - rodzaje ryzyka, które mogą wystąpić

w toku działalności pracowniczego towarzystwa, pracowniczego funduszu lub w podmiotach

zewnętrznych, którym powierzono wykonywanie zadań pracowniczego towarzystwa, co najmniej

w następujących obszarach

1)

zarządzanie aktywami i pasywami;

2)

inwestycje, w szczególności w instrumenty pochodne, sekurytyzacje i podobne instrumenty

finansowe;

3)

zarządzanie płynnością i ryzykiem koncentracji;

4)

zarządzanie ryzykiem operacyjnym;

5)

inne techniki ograniczania ryzyka;

6)

ryzyka związane z czynnikami środowiskowymi, społecznymi i czynnikami związanymi z

ładem korporacyjnym oraz ryzyka związane z portfelem inwestycyjnym, a także zarządzaniem

nim.

Funkcja audytu wewnętrznego, o której mowa w art. 42a ust. 1 pkt 2, obejmuje - w sposób

proporcjonalny do wielkości i organizacji wewnętrznej, a także do wielkości, charakteru,

zakresu i złożoności działalności pracowniczego towarzystwa - ocenę adekwatności i

skuteczności systemu kontroli wewnętrznej i innych elementów systemu zarządzania,

w tym wykonywania zadań powierzonych osobom trzecim lub zewnętrznym jednostkom organizacyjnym.

W przypadku powierzenia przez pracownicze towarzystwo zarządzania aktywami pracowniczego

funduszu podmiotom zewnętrznym spełniającym wymogi w zakresie wykonywania kluczowych

funkcji, określone w art. 153 ust. 4 pkt 8 oraz w ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi

funduszami inwestycyjnymi

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1355, 2215, 2243 i 2244 oraz z 2019 r. poz. 730 i 875), pracownicze towarzystwo jest zwolnione z obowiązku spełniania tych wymogów.

1.

Pracownicze towarzystwo jest obowiązane, biorąc pod uwagę swoją wielkość i organizację

wewnętrzną, a także wielkość, charakter, zakres i złożoność działalności, ustanowić

i stosować politykę wynagrodzeń wobec

1)

członków zarządu towarzystwa;

2)

członków rady nadzorczej towarzystwa;

3)

osób i jednostek organizacyjnych pełniących kluczowe funkcje określone w art. 42a

ust. 1.

2.

Pracownicze towarzystwo regularnie, nie rzadziej niż co 12 miesięcy, podaje do publicznej

wiadomości informacje dotyczące zakresu stosowania oraz zasad polityki wynagrodzeń,

o której mowa w ust. 1, o ile nie stoi to w sprzeczności z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych

w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich

danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych)

(Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm..

3.

Ustanawiając i stosując politykę wynagrodzeń, o której mowa w ust. 1, pracownicze

towarzystwo przestrzega następujących zasad

1)

politykę wynagrodzeń ustanawia się, wdraża i prowadzi zgodnie z działalnością, profilem

ryzyka, celami i długoterminowym interesem, stabilnością finansową oraz wynikami pracowniczego

funduszu jako całości; polityka wynagrodzeń wspiera należyte, ostrożne i skuteczne

zarządzanie pracowniczym funduszem;

2)

polityka wynagrodzeń jest zgodna z długoterminowymi interesami członków funduszu oraz

osób uprawnionych do otrzymania wypłaty;

3)

w polityce wynagrodzeń uwzględnia się środki mające na celu zapobieganie konfliktom

interesów;

4)

polityka wynagrodzeń jest zgodna z należytym i skutecznym zarządzaniem ryzykiem i

nie zachęca do podejmowania ryzyka, które nie jest zgodne z profilami ryzyka oraz

zasadami ładu korporacyjnego pracowniczego towarzystwa;

5)

pracownicze towarzystwo ustanawia ogólne zasady polityki wynagrodzeń, jest odpowiedzialne

za jej wdrażanie oraz dokonuje przeglądu i aktualizacji tej polityki przynajmniej

co 3 lata;

6)

zarządzanie w zakresie wynagrodzeń i nadzoru nad nimi jest prowadzone w sposób zrozumiały,

przejrzysty i skuteczny.

4.

Politykę wynagrodzeń, o której mowa w ust. 1, pracownicze towarzystwo stosuje także

do innych pracowników pracowniczego towarzystwa, których działalność zawodowa może

mieć wpływ na profil ryzyka pracowniczego towarzystwa.

1.

Pracowniczy fundusz przenoszący może przenieść w ramach przeniesienia transgranicznego

zobowiązania tego funduszu oraz inne zobowiązania i prawa, jak również związane z

nimi aktywa lub ich ekwiwalenty pieniężne związane z przenoszonym pracowniczym programem

emerytalnym do pracowniczego funduszu przyjmującego.

2.

Koszty przeniesienia transgranicznego, o którym mowa w ust. 1, ponoszą członkowie

pracowniczego funduszu przenoszącego, których to przeniesienie dotyczy, a którzy uprzednio

je zatwierdzili, zgodnie z art. 106m ust. 1 pkt 1.

3.

Koszty, o których mowa w ust. 2, są potrącane z ekwiwalentów pieniężnych związanych

z przenoszonym pracowniczym programem emerytalnym. Maksymalna wysokość kosztów oraz

szczegółowy tryb i sposób ich potrącania są określone w statucie pracowniczego funduszu

przenoszącego.

4.

Pracowniczy fundusz przyjmujący może przyjąć w ramach przeniesienia transgranicznego

od pracowniczego funduszu przenoszącego zobowiązania tego funduszu oraz inne zobowiązania

i prawa, jak również związane z nimi aktywa lub ich ekwiwalenty pieniężne związane

z przyjmowanym pracowniczym programem emerytalnym.

1.

Przeniesienie transgraniczne, o którym mowa w art. 106l ust. 1, podlega uprzedniemu

zatwierdzeniu przez

1)

zwykłą większość członków pracowniczego funduszu przenoszącego i osób uprawnionych

do otrzymania wypłaty, których ono dotyczy, albo ich przedstawicieli, oraz

2)

pracodawcę.

2.

Informacje o warunkach przeniesienia transgranicznego pracownicze towarzystwo zarządzające

pracowniczym funduszem przenoszącym udostępnia członkom funduszu i osobom uprawnionym

do otrzymania wypłaty, których ono dotyczy, albo ich przedstawicielom, na co najmniej

30 dni przed planowanym dniem złożenia przez pracowniczy fundusz przyjmujący wniosku

o wydanie zezwolenia na przeniesienie transgraniczne składanego do organu nadzoru

rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego funduszu przyjmującego.

1.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, przeniesienie transgraniczne, o którym

mowa w art. 106l ust. 4, wymaga wydania przez organ nadzoru zezwolenia na przeniesienie

transgraniczne.

2.

Wniosek o wydanie zezwolenia na przeniesienie transgraniczne składa do organu nadzoru

pracowniczy fundusz przyjmujący.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera

1)

pisemne porozumienie między pracowniczym towarzystwem zarządzającym pracowniczym funduszem

przenoszącym i pracowniczym towarzystwem zarządzającym pracowniczym funduszem przyjmującym,

w którym określa się warunki przeniesienia;

2)

opis głównych cech charakterystycznych pracowniczego programu emerytalnego;

3)

opis przenoszonych zobowiązań oraz innych zobowiązań i praw, jak również związanych

z nimi aktywów lub ich ekwiwalentów pieniężnych;

4)

nazwę i siedzibę pracowniczego funduszu przenoszącego i pracowniczego funduszu przyjmującego

oraz nazwy państw członkowskich Unii Europejskiej, w których każdy z tych pracowniczych

funduszy jest zarejestrowany lub wykonuje działalność na podstawie zezwolenia;

5)

firmę, siedzibę i adres pracodawcy;

6)

potwierdzenie uprzedniego zatwierdzenia zgodnie z art. 106m ust. 1;

7)

nazwy państw członkowskich Unii Europejskiej, których przepisy prawa ubezpieczeń społecznych

i prawa pracy odnoszące się do pracowniczych programów emerytalnych stosuje się do

danego programu emerytalnego.

4.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, organ nadzoru przekazuje wniosek, o

którym mowa w ust. 2, właściwemu organowi nadzoru rodzimego państwa członkowskiego

pracowniczego funduszu przenoszącego niezwłocznie po jego otrzymaniu, w celu umożliwienia

wydania zgody na przeniesienie transgraniczne.

5.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, organ nadzoru ocenia, czy

1)

wniosek o wydanie zezwolenia na przeniesienie transgraniczne spełnia wymagania określone

w ust. 3;

2)

struktura pracowniczego funduszu przyjmującego jest zgodna z proponowanym przeniesieniem

transgranicznym;

3)

sytuacja finansowa pracowniczego funduszu przyjmującego jest zgodna z proponowanym

przeniesieniem transgranicznym;

4)

członkowie zarządu pracowniczego towarzystwa zarządzającego pracowniczym funduszem

przyjmującym spełniają wymogi określone w art. 41 ust. 1;

5)

długoterminowe interesy członków pracowniczego funduszu przyjmującego, przenoszone

zobowiązania pracowniczego funduszu przenoszącego oraz inne zobowiązania i prawa,

jak również związane z nimi aktywa lub ich ekwiwalenty pieniężne są odpowiednio chronione

w trakcie przeniesienia i po nim;

6)

przenoszone aktywa lub ich ekwiwalenty pieniężne są wystarczające i odpowiednie do

pokrycia przenoszonych zobowiązań oraz innych zobowiązań i praw, zgodnie z przepisami

prawa obowiązującymi pracowniczy fundusz przyjmujący.

6.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, organ nadzoru, po uzyskaniu od właściwego

organu nadzoru rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego funduszu przenoszącego

informacji o wydaniu zgody na przeniesienie transgraniczne, wydaje, w drodze decyzji,

zezwolenie na przeniesienie transgraniczne albo odmawia wydania takiego zezwolenia

i doręcza decyzję pracowniczemu funduszowi przyjmującemu w terminie 3 miesięcy od

dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 2.

7.

Organ nadzoru przekazuje decyzję, o której mowa w ust. 6, właściwemu organowi nadzoru

rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego funduszu przenoszącego w terminie 2

tygodni od dnia wydania takiej decyzji.

8.

Decyzja, o której mowa w ust. 6, zawiera wyniki oceny, o której mowa w ust. 5.

9.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, organ nadzoru odmawia wydania zezwolenia

na przeniesienie transgraniczne, jeżeli ocena, o której mowa w ust. 5, wykazała niespełnienie

któregokolwiek z wymogów, o których mowa w tym przepisie.

10.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przenoszącym i do organu nadzoru wpłynie, za pośrednictwem

właściwego organu nadzoru rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego funduszu

przyjmującego, wniosek pracowniczego funduszu przyjmującego o wydanie zezwolenia na

przeniesienie transgraniczne, organ nadzoru w terminie 8 tygodni od dnia otrzymania

tego wniosku dokonuje oceny, o której mowa w ust. 11, i wydaje zgodę na przeniesienie

transgraniczne albo odmawia wydania takiej zgody i przekazuje ją właściwemu organowi

nadzoru rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego funduszu przyjmującego, w celu

umożliwienia temu organowi wydania zezwolenia na przeniesienie transgraniczne.

11.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przenoszącym, organ nadzoru ocenia, czy

1)

w przypadku przeniesienia zobowiązań pracowniczego funduszu przenoszącego oraz innych

zobowiązań i praw, jak również związanych z nimi aktywów lub ich ekwiwalentów pieniężnych,

długoterminowe interesy członków funduszu i osób uprawnionych do otrzymania wypłaty,

zobowiązania funduszu oraz inne zobowiązania i prawa, jak również związane z nimi

aktywa lub ich ekwiwalenty pieniężne są odpowiednio chronione;

2)

indywidualne uprawnienia członków funduszu oraz osób uprawnionych do otrzymania wypłaty

są co najmniej takie same po przeniesieniu;

3)

przenoszone aktywa lub ich ekwiwalenty pieniężne związane z pracowniczym programem

emerytalnym są wystarczające i odpowiednie do pokrycia przenoszonych zobowiązań oraz

innych zobowiązań i praw, zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi pracowniczy fundusz

przenoszący.

12.

Zgoda lub odmowa wydania zgody, o których mowa w ust. 10, zawierają wyniki oceny,

o której mowa w ust. 11.

13.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przenoszącym, organ nadzoru odmawia wydania zgody

na przeniesienie transgraniczne, jeżeli ocena, o której mowa w ust. 11, wykazała niespełnienie

któregokolwiek z wymogów, o których mowa w tym przepisie.

1.

W przypadku niewydania przez organ nadzoru w terminie 3 miesięcy decyzji, o której

mowa w art. 106n ust. 6, pracowniczemu funduszowi przyjmującemu przysługuje prawo

do wniesienia do organu nadzoru ponaglenia, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

2.

Pracowniczemu funduszowi przyjmującemu przysługuje, w każdym czasie po wniesieniu

ponaglenia do organu nadzoru, prawo do wniesienia skargi na bezczynność organu do

sądu administracyjnego właściwego ze względu na umiejscowienie siedziby pracowniczego

funduszu przyjmującego, za pośrednictwem organu nadzoru.

1.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, a organ nadzoru odmówił wydania zezwolenia,

o którym mowa w art. 106n ust. 1, pracowniczemu funduszowi przyjmującemu przysługuje

prawo do wniesienia skargi na tę decyzję do sądu administracyjnego właściwego ze względu

na umiejscowienie siedziby pracowniczego funduszu przyjmującego.

2.

Skargę, o której mowa w ust. 1, wnosi się za pośrednictwem organu nadzoru, w terminie

30 dni od dnia otrzymania odmowy wydania zezwolenia, o którym mowa w art. 106n ust.

1.

1.

W przypadku gdy przeniesienie transgraniczne skutkuje działalnością transgraniczną

i działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz staje się

pracowniczym funduszem przenoszącym, organ nadzoru przekazuje właściwemu organowi

nadzoru rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego funduszu przyjmującego informacje

o wymogach wynikających z przepisów prawa ubezpieczeń społecznych i prawa pracy oraz

o wymogach dotyczących przekazywania informacji określonych w art. 22-22d ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych w terminie 4 tygodni od dnia otrzymania od właściwego organu nadzoru rodzimego państwa

członkowskiego pracowniczego funduszu przyjmującego informacji o decyzji o wydaniu

zezwolenia na przeniesienie transgraniczne.

2.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, organ nadzoru przekazuje temu funduszowi

uzyskane od właściwego organu nadzoru rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego

funduszu przenoszącego informacje odpowiadające informacjom, o których mowa w ust.

1, w terminie tygodnia od dnia ich otrzymania.

3.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, może on rozpocząć zarządzanie programem

emerytalnym po otrzymaniu decyzji o wydaniu zezwolenia, o której mowa w art. 106n

ust. 6, lub gdy w terminie, o którym mowa w ust. 2, organ nadzoru nie przekazał żadnych

informacji.

4.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przyjmującym i prowadzi działalność transgraniczną,

organ nadzoru przekazuje właściwemu organowi nadzoru rodzimego państwa członkowskiego

pracowniczego funduszu przenoszącego informacje o istotnych zmianach wymogów wynikających

z przepisów prawa ubezpieczeń społecznych i prawa pracy, dotyczących pracowniczych

programów emerytalnych, które mogą wpływać na cechy charakterystyczne programu emerytalnego

w zakresie, w jakim dotyczy to działalności transgranicznej, oraz o zmianach wymogów

dotyczących przekazywania informacji określonych w art. 22-22d ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych.

5.

W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracowniczy fundusz

staje się pracowniczym funduszem przenoszącym, organ nadzoru przekazuje temu funduszowi

informacje odpowiadające informacjom, o których mowa w ust. 4, uzyskane od właściwego

organu nadzoru rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego funduszu przyjmującego.

Pracownicze towarzystwo zarządzające pracowniczym funduszem niezwłocznie informuje

organ nadzoru o zawarciu przez pracowniczy fundusz umowy, o której mowa w art. 152

ust. 2, a także o każdej jej zmianie.

Fundusz jest obowiązany wybrać depozytariusza, któremu na podstawie pisemnej umowy

powierza przechowywanie swoich aktywów.

Pracowniczy fundusz udostępnia statut funduszu za pośrednictwem ogólnodostępnej strony

internetowej.

1.

Pracowniczy fundusz jest obowiązany do przekazywania członkom pracowniczego funduszu

oraz osobom uprawnionym do otrzymania wypłaty informacji o zmianach w zasadach funkcjonowania

pracowniczego funduszu.

2.

Informację, o której mowa w ust. 1, pracowniczy fundusz przekazuje w terminie 14 dni

od dnia zaistnienia tych zmian, w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej.

Pracowniczy fundusz jest obowiązany do sporządzenia i bezpłatnego udostępnienia przynajmniej

raz w roku członkowi funduszu informacji, o której mowa w art. 22b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych.

1.

Organ nadzoru jest obowiązany do ogłoszenia na swojej stronie internetowej bez zbędnej

zwłoki informacji o zastosowaniu wobec osoby fizycznej, pracowniczego funduszu lub

pracowniczego towarzystwa odpowiednio

1)

kary pieniężnej, o której mowa w art. 62 ust. 2 i 5, art. 156, art. 197 ust. 6, art.

198, art. 204 ust. 8 i 9 i art. 204c,

2)

powiadomienia o stwierdzonych nieprawidłowościach, o którym mowa w art. 62 ust. 2,

art. 204 ust. 3 i art. 204j ust. 1,

3)

decyzji o cofnięciu zezwolenia na utworzenie towarzystwa, o której mowa w art. 61

i art. 62 ust. 1

- wobec których nie złożono w terminie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, obejmuje

1)

imię i nazwisko osoby fizycznej lub firmę (nazwę) podmiotu, na który nałożono sankcję;

2)

wskazanie rodzaju i charakteru naruszenia;

3)

określenie rodzaju zastosowanej sankcji, a w przypadku kary pieniężnej - jej wysokość.

3.

W przypadku gdy organ nadzoru uzna, że opublikowanie danych identyfikacyjnych podmiotu,

na który nałożono sankcję, byłoby nieproporcjonalne w oparciu o indywidualną ocenę

proporcjonalności opublikowania takich danych, lub w przypadku gdy zagroziłoby stabilności

rynków finansowych lub trwającemu postępowaniu, organ nadzoru może podjąć decyzję

o odroczeniu publikacji, zaniechaniu publikacji lub o opublikowaniu informacji o nałożonych

sankcjach w sposób zanonimizowany.

4.

Obowiązek publikacji informacji, o której mowa w ust. 1, powstaje w dniu, w którym

decyzja o nałożeniu sankcji stała się ostateczna.