Ustawa z dnia 13 czerwca 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz ustawy o transporcie drogowym

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1990, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w odnośniku nr 1

a)

uchyla się pkt 6,

b)

w pkt 12 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 13 w brzmieniu

„

13)

dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/47/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie

drogowej kontroli technicznej dotyczącej zdatności do ruchu drogowego pojazdów użytkowych

poruszających się w Unii oraz uchylającej dyrektywę 2000/30/WE

(Dz. Urz. UE L 127 z 29.04.2014, str. 134 oraz Dz. Urz. UE L 197 z 04.07.2014, str. 87).

”

;

2)

w art. 20 w ust. 3 we wprowadzeniu do wyliczenia skreśla się wyrazy „i 5”;

3)

w art. 38

a)

w ust. 1 po pkt 3a dodaje się pkt 3b w brzmieniu

„

3b)

protokół z ostatniej drogowej kontroli technicznej, jeżeli taka była przeprowadzona

- w przypadku pojazdu kategorii M2, M3, N2 i N3, przyczepy kategorii O3 i O4 i ciągnika kołowego kategorii T5 użytkowanego na drodze publicznej do wykonywania zarobkowego przewozu rzeczy;

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, w odniesieniu do pojazdu kategorii M2, M3, N2 i N3, przyczepy kategorii O3 i O4 i ciągnika kołowego kategorii T5 użytkowanego na drodze publicznej do wykonywania zarobkowego przewozu rzeczy kierujący

pojazdem jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać na żądanie uprawnionego organu

również dokument potwierdzający przeprowadzenie badania technicznego, zawierający

co najmniej

1)

numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy pojazdu;

2)

numer rejestracyjny i kraj rejestracji pojazdu;

3)

miejsce i datę przeprowadzonego badania technicznego;

4)

stwierdzone usterki i ich kategorie;

5)

wynik badania technicznego;

6)

aktualny termin ważności badania technicznego;

7)

nazwę organu kontrolnego lub stacji kontroli pojazdów oraz podpis lub numer ewidencyjny

diagnosty, który przeprowadził badanie techniczne.

2b.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 2a, nie dotyczy kierującego nowym pojazdem w okresie

od dnia jego pierwszej rejestracji za granicą do dnia terminu pierwszego okresowego

badania technicznego.

”

;

4)

w art. 72 w ust. 2 pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

pojazdu, o którym mowa w art. 81 ust. 4 pkt 1 - w zakresie ust. 1 pkt 4.

”

;

5)

w art. 81

a)

w ust. 11 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

skierowany przez starostę po otrzymaniu

a)

informacji, o której mowa w art. 54f ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym,

b)

wniosku organu kontroli ruchu drogowego o konieczności przeprowadzenia dodatkowego

badania technicznego pojazdu kategorii M2, M3, N2 i N3, przyczepy kategorii O3 i O4 i ciągnika kołowego kategorii T5 użytkowanego na drodze publicznej do wykonywania zarobkowego przewozu rzeczy;

”

,

b)

w ust. 14 wyrazy „pkt 3 lit. b” zastępuje się wyrazami „pkt 2 lit. b”;

6)

w art. 100ah w ust. 1 pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

Komendantowi Służby Ochrony Państwa;

”

;

7)

po art. 129f dodaje się art. 129fa-129fc w brzmieniu

„

Art. 129fa.

1.

Pojazd wytypowany przez kontrolującego do sprawdzenia stanu technicznego w ramach

kontroli ruchu drogowego podlega wstępnej drogowej kontroli technicznej, która jest

przeprowadzana zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 131 ust. 1.

2.

Główny Inspektor Transportu Drogowego w porozumieniu z Komendantem Głównym Policji

planują i organizują wstępne drogowe kontrole techniczne pojazdów kategorii M2, M3, N2 i N3 i przyczep kategorii O3 i O4 w taki sposób, aby łączna liczba tych kontroli obejmowała w każdym roku kalendarzowym

co najmniej 5% łącznej liczby takich pojazdów zarejestrowanych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

Art. 129fb.

1.

W przypadku pojazdu kategorii M2, M3, N2 i N3, przyczepy kategorii O3 i O4 i ciągnika kołowego kategorii T5 użytkowanego na drodze publicznej do wykonywania zarobkowego przewozu rzeczy kontrolujący,

na podstawie wyników wstępnej drogowej kontroli technicznej, może skierować ten pojazd

na szczegółową drogową kontrolę techniczną. Kierując pojazd na szczegółową drogową

kontrolę techniczną, uwzględnia się w szczególności potrzebę ustalenia, czy pojazd

ten zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego lub narusza wymagania ochrony środowiska.

2.

Zakres szczegółowej drogowej kontroli technicznej, która ma być przeprowadzona, określa

się w protokole drogowej kontroli technicznej.

3.

Szczegółowa drogowa kontrola techniczna jest przeprowadzana zgodnie z przepisami wydanymi

na podstawie art. 131 ust. 1 w

1)

mobilnej stacji kontroli drogowej,

2)

wyznaczonym punkcie przeprowadzania kontroli drogowej obejmującym obszar o odpowiedniej

powierzchni, na którym jest możliwa kontrola techniczna głównych układów w pojeździe

odpowiedzialnych za bezpieczeństwo

- przy użyciu przyrządów kontrolno-pomiarowych niezbędnych do przeprowadzenia takiej

kontroli, w szczególności przyrządów niezbędnych do oceny stanu hamulców i skuteczności

ich działania, układu kierowniczego, zawieszenia oraz uciążliwości pojazdu.

4.

W przypadku skierowania pojazdu, o którym mowa w ust. 1, na szczegółową drogową kontrolę

techniczną w wyznaczonym punkcie przeprowadzania kontroli drogowej kontrola ta jest

przeprowadzana w możliwie najkrótszym czasie i w najbliższym wyznaczonym punkcie przeprowadzania

kontroli drogowej.

5.

Wyniki szczegółowej drogowej kontroli technicznej zamieszcza się w protokole drogowej

kontroli technicznej.

6.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, minimalne

wymagania w zakresie wyposażenia mobilnej stacji kontroli drogowej oraz wyznaczonego

punktu przeprowadzania kontroli drogowej i przyrządów kontrolno-pomiarowych w nich

stosowanych, uwzględniając zakres szczegółowej drogowej kontroli technicznej oraz

potrzebę zapewnienia prawidłowej oceny stanu technicznego pojazdów poddawanych tej

kontroli.

Art. 129fc.

1.

Szczegółową drogową kontrolę techniczną przeprowadza kontrolujący, który posiada

1)

uprawnienia, o których mowa w art. 84 ust. 2, albo

2)

wykształcenie i praktykę, o których mowa w art. 84 ust. 2b, oraz odbył szkolenie dla

kontrolujących w zakresie przeprowadzania szczegółowych drogowych kontroli technicznych

- oraz nie rzadziej niż raz w ciągu 2 kolejnych lat uczestniczy w warsztatach dla

kontrolujących przeprowadzających szczegółowe drogowe kontrole techniczne.

2.

Wojewódzki inspektor transportu drogowego, wojewódzki komendant Policji, Komendant

Stołeczny Policji, Komendant-Rektor Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie, komendant

szkoły policyjnej, komendant oddziału Straży Granicznej i dyrektor Krajowej Szkoły

Skarbowości, każdy w zakresie swojej właściwości

1)

mogą organizować szkolenia dla kontrolujących w zakresie przeprowadzania szczegółowych

drogowych kontroli technicznych i warsztaty dla kontrolujących przeprowadzających

szczegółowe drogowe kontrole techniczne, zgodnie z programem określonym w przepisach

wydanych na podstawie ust. 3;

2)

wydają zaświadczenia o ukończeniu szkolenia dla kontrolujących w zakresie przeprowadzania

szczegółowych drogowych kontroli technicznych oraz zaświadczenia o ukończeniu warsztatów

dla kontrolujących przeprowadzających szczegółowe drogowe kontrole techniczne, pod

warunkiem uczestnictwa we wszystkich przewidzianych w programie zajęciach.

3.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych i ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia

1)

program szkolenia dla kontrolujących w zakresie przeprowadzania szczegółowych drogowych

kontroli technicznych,

2)

program warsztatów dla kontrolujących przeprowadzających szczegółowe drogowe kontrole

techniczne,

3)

wzór zaświadczenia o ukończeniu szkolenia dla kontrolujących w zakresie przeprowadzania

szczegółowych drogowych kontroli technicznych,

4)

wzór zaświadczenia o ukończeniu warsztatów dla kontrolujących przeprowadzających szczegółowe

drogowe kontrole techniczne

- uwzględniając potrzebę zapewnienia równoważności tych szkoleń i warsztatów ze szkoleniami

i warsztatami dla diagnostów, potrzebę osiągnięcia właściwego poziomu wiedzy i umiejętności

niezbędnych do przeprowadzania szczegółowych drogowych kontroli technicznych oraz

konieczność ujednolicenia wydawanych zaświadczeń.

”

;

8)

w art. 131 w ust. 1

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

transportu, uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa i porządku podczas wykonywania

kontroli ruchu drogowego oraz sprawnego jej przebiegu, a także konieczność należytej

ochrony sposobu realizacji zadań związanych z bezpieczeństwem państwa i ujednolicenia

sporządzanych dokumentów, określi, w drodze rozporządzenia

”

,

b)

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

szczególne warunki wykonywania kontroli ruchu drogowego pojazdów, o których mowa w

art. 73 ust. 3, z wyłączeniem pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;

”

,

c)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

szczegółowe warunki udzielania upoważnień do wykonywania kontroli ruchu drogowego;

”

,

d)

dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

wzory dokumentów stosowanych przy wykonywaniu kontroli ruchu drogowego.

”

.

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. z 2019 r. poz. 58, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w odnośniku nr 1

a)

uchyla się pkt 8,

b)

dodaje się pkt 9 w brzmieniu

„

9)

dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/47/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie

drogowej kontroli technicznej dotyczącej zdatności do ruchu drogowego pojazdów użytkowych

poruszających się w Unii oraz uchylającej dyrektywę 2000/30/WE

(Dz. Urz. UE L 127 z 29.04.2014, str. 134 oraz Dz. Urz. UE L 197 z 04.07.2014, str. 87).

”

;

2)

w art. 54 w ust. 2 po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu

„

6a)

zapewnia uczestnictwo Inspekcji, co najmniej raz w roku, w skoordynowanych z właściwymi

organami kontrolnymi innego państwa członkowskiego lub państw członkowskich Unii Europejskiej,

państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, wstępnych lub szczegółowych drogowych kontrolach

technicznych pojazdów kategorii M2, M3, N2 i N3, przyczep kategorii O3 i O4 i ciągników kołowych kategorii T5 użytkowanych na drodze publicznej do wykonywania zarobkowego przewozu rzeczy;

”

;

3)

po art. 54c dodaje się art. 54d-54f w brzmieniu

„

Art. 54d.

1.

Główny Inspektor Transportu Drogowego wykonuje zadania punktu kontaktowego w zakresie

wstępnych i szczegółowych drogowych kontroli technicznych pojazdów kategorii M2, M3, N2 i N3, przyczep kategorii O3 i O4 i ciągników kołowych kategorii T5 użytkowanych na drodze publicznej do wykonywania zarobkowego przewozu rzeczy dotyczące

zapewnienia koordynacji z punktami kontaktowymi innych państw członkowskich Unii Europejskiej

lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym w odniesieniu do działań, o których mowa

w art. 54e, oraz umożliwienia wymiany innych informacji z właściwymi punktami kontaktowymi

w tym zakresie oraz udzielania im pomocy.

2.

Wojewódzcy inspektorzy transportu drogowego, wojewódzcy komendanci Policji, Komendant

Stołeczny Policji, komendanci oddziałów Straży Granicznej, dyrektorzy izb administracji

skarbowej oraz zarządcy dróg przekazują Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego

informacje, o których mowa w art. 54e, przy użyciu formularzy elektronicznych udostępnionych

na stronie internetowej Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego lub za pośrednictwem

elektronicznej platformy usług administracji publicznej.

3.

Przekazywanie informacji, o których mowa w art. 54e, odbywa się za pośrednictwem elektronicznej

skrzynki podawczej Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Przekazywane informacje

podpisuje się przy użyciu kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu osobistego

albo podpisu zaufanego.

4.

Główny Inspektor Transportu Drogowego określi wzory informacji, o których mowa w art.

54e, w formie dokumentów elektronicznych.

Art. 54e.

W przypadku stwierdzenia podczas wstępnej lub szczegółowej drogowej kontroli technicznej,

że pojazd, o którym mowa w art. 54d ust. 1, niezarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego lub narusza wymagania ochrony środowiska,

Główny Inspektor Transportu Drogowego informuje o wynikach kontroli

1)

państwo członkowskie Unii Europejskiej albo państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w którym

pojazd ten jest zarejestrowany, oraz może zwrócić się do właściwego organu tego państwa

o podjęcie działań zmierzających do przeprowadzenia dodatkowego badania technicznego

tego pojazdu;

2)

państwo inne niż wymienione w pkt 1, w którym pojazd jest zarejestrowany.

Art. 54f.

W przypadku otrzymania od innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej albo państwa

członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o

Europejskim Obszarze Gospodarczym informacji o konieczności podjęcia działań zmierzających

do przeprowadzenia badania technicznego pojazdu, o którym mowa w art. 54d ust. 1,

zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej Główny Inspektor Transportu

Drogowego przekazuje tę informację staroście właściwemu ze względu na miejsce rejestracji

tego pojazdu.

”

;

4)

w art. 78 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Wysokość miesięcznego dodatku inspekcyjnego nie może zależeć od wyników wstępnych

lub szczegółowych drogowych kontroli technicznych.

”

;

5)

w art. 80 w ust. 2 w pkt 3 w lit. e średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się

lit. f w brzmieniu

„

f)

liczbę i kategorię usterek stwierdzonych w pojazdach kategorii M2, M3, N2 i N3, przyczepach kategorii O3 i O4 i ciągnikach kołowych kategorii T5 użytkowanych na drodze publicznej do wykonywania zarobkowego przewozu rzeczy podczas

wstępnej lub szczegółowej drogowej kontroli technicznej;

”

;

6)

w art. 82i ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Główny Inspektor Transportu Drogowego określi wzory danych przekazywanych do Rejestru

w formie dokumentów elektronicznych.

”

;

7)

w art. 89

a)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Główny Inspektor Transportu Drogowego identyfikuje podmioty wykonujące przewóz drogowy

o wysokim współczynniku ryzyka występowania naruszeń dotyczących czasu prowadzenia

pojazdu, obowiązkowych przerw i czasu odpoczynku kierowców oraz stanu technicznego

pojazdów kategorii M2, M3, N2 i N3 i przyczep kategorii O3 i O4 na podstawie systemu oceny ryzyka podmiotów wykonujących przewóz drogowy.

”

,

b)

w ust. 5 pkt 5 i część wspólna otrzymują brzmienie

„

5)

system oceny ryzyka podmiotów wykonujących przewóz drogowy w zakresie występowania

naruszeń dotyczących

a)

czasu prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw i czasu odpoczynku kierowców oraz

b)

stanu technicznego pojazdów kategorii M2, M3, N2 i N3 i przyczep kategorii O3 i O4

- uwzględniając względną liczbę i wagę popełnianych naruszeń przepisów rozporządzenia

(WE) nr 561/2006 i rozporządzenia (UE) nr 165/2014 oraz stwierdzanych podczas kontroli

stanu technicznego usterek, a także potrzebę zapewnienia efektywności i skuteczności

kontroli przewozów drogowych.

”

.

Kontrolujący, o których mowa w art. 129fc ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, są obowiązani

do odbycia pierwszych warsztatów dla kontrolujących przeprowadzających szczegółowe

drogowe kontrole techniczne w okresie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1.

W latach 2019-2028 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będący skutkiem finansowym

ustawy wynosi

1)

dla Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego - 2 776 400,00 zł, z czego w

a)

2019 r. - 0 zł,

b)

2020 r. - 303 000,00 zł,

c)

2021 r. - 302 700,00 zł,

d)

2022 r. - 304 700,00 zł,

e)

2023 r. - 306 800,00 zł,

f)

2024 r. - 308 900,00 zł,

g)

2025 r. - 311 000,00 zł,

h)

2026 r. - 312 900,00 zł,

i)

2027 r. - 313 200,00 zł,

j)

2028 r. - 313 200,00 zł;

2)

dla wojewódzkich inspektoratów transportu drogowego - łącznie 53 535 100,00 zł, z

czego w

a)

2019 r. - 0 zł,

b)

2020 r. - 5 804 600,00 zł,

c)

2021 r. - 5 840 400,00 zł,

d)

2022 r. - 5 877 500,00 zł,

e)

2023 r. - 5 914 900,00 zł,

f)

2024 r. - 5 952 000,00 zł,

g)

2025 r. - 5 989 200,00 zł,

h)

2026 r. - 6 026 500,00 zł,

i)

2027 r. - 6 063 600,00 zł,

j)

2028 r. - 6 066 400,00 zł.

2.

Maksymalny limit wydatków każdego z wojewódzkich inspektoratów transportu drogowego

na dany rok budżetowy wynosi 1/16 kwot, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

3.

Minister właściwy do spraw transportu monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o

których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz wdraża mechanizm korygujący, o którym mowa w ust.

5.

4.

Właściwy dla wojewódzkiego inspektoratu transportu drogowego wojewoda monitoruje wykorzystanie

limitu wydatków określonego na podstawie ust. 2 oraz wdraża mechanizm korygujący,

o którym mowa w ust. 6.

5.

W przypadku zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy

maksymalnego limitu wydatków określonego w ust. 1 pkt 1 stosuje się mechanizm korygujący

polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym ustawy.

6.

W przypadku zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy

maksymalnego limitu wydatków określonego na podstawie ust. 2 stosuje się mechanizm

korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Główny Inspektor Transportu Drogowego wykonuje zadania punktu kontaktowego w zakresie

wstępnych i szczegółowych drogowych kontroli technicznych pojazdów kategorii M2, M3, N2 i N3, przyczep kategorii O3 i O4 i ciągników kołowych kategorii T5 użytkowanych na drodze publicznej do wykonywania zarobkowego przewozu rzeczy dotyczące

zapewnienia koordynacji z punktami kontaktowymi innych państw członkowskich Unii Europejskiej

lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym w odniesieniu do działań, o których mowa

w art. 54e, oraz umożliwienia wymiany innych informacji z właściwymi punktami kontaktowymi

w tym zakresie oraz udzielania im pomocy.

2.

Wojewódzcy inspektorzy transportu drogowego, wojewódzcy komendanci Policji, Komendant

Stołeczny Policji, komendanci oddziałów Straży Granicznej, dyrektorzy izb administracji

skarbowej oraz zarządcy dróg przekazują Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego

informacje, o których mowa w art. 54e, przy użyciu formularzy elektronicznych udostępnionych

na stronie internetowej Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego lub za pośrednictwem

elektronicznej platformy usług administracji publicznej.

3.

Przekazywanie informacji, o których mowa w art. 54e, odbywa się za pośrednictwem elektronicznej

skrzynki podawczej Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Przekazywane informacje

podpisuje się przy użyciu kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu osobistego

albo podpisu zaufanego.

4.

Główny Inspektor Transportu Drogowego określi wzory informacji, o których mowa w art.

54e, w formie dokumentów elektronicznych.

W przypadku stwierdzenia podczas wstępnej lub szczegółowej drogowej kontroli technicznej,

że pojazd, o którym mowa w art. 54d ust. 1, niezarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego lub narusza wymagania ochrony środowiska,

Główny Inspektor Transportu Drogowego informuje o wynikach kontroli

1)

państwo członkowskie Unii Europejskiej albo państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w którym

pojazd ten jest zarejestrowany, oraz może zwrócić się do właściwego organu tego państwa

o podjęcie działań zmierzających do przeprowadzenia dodatkowego badania technicznego

tego pojazdu;

2)

państwo inne niż wymienione w pkt 1, w którym pojazd jest zarejestrowany.

W przypadku otrzymania od innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej albo państwa

członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o

Europejskim Obszarze Gospodarczym informacji o konieczności podjęcia działań zmierzających

do przeprowadzenia badania technicznego pojazdu, o którym mowa w art. 54d ust. 1,

zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej Główny Inspektor Transportu

Drogowego przekazuje tę informację staroście właściwemu ze względu na miejsce rejestracji

tego pojazdu.

1.

Pojazd wytypowany przez kontrolującego do sprawdzenia stanu technicznego w ramach

kontroli ruchu drogowego podlega wstępnej drogowej kontroli technicznej, która jest

przeprowadzana zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 131 ust. 1.

2.

Główny Inspektor Transportu Drogowego w porozumieniu z Komendantem Głównym Policji

planują i organizują wstępne drogowe kontrole techniczne pojazdów kategorii M2, M3, N2 i N3 i przyczep kategorii O3 i O4 w taki sposób, aby łączna liczba tych kontroli obejmowała w każdym roku kalendarzowym

co najmniej 5% łącznej liczby takich pojazdów zarejestrowanych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

1.

W przypadku pojazdu kategorii M2, M3, N2 i N3, przyczepy kategorii O3 i O4 i ciągnika kołowego kategorii T5 użytkowanego na drodze publicznej do wykonywania zarobkowego przewozu rzeczy kontrolujący,

na podstawie wyników wstępnej drogowej kontroli technicznej, może skierować ten pojazd

na szczegółową drogową kontrolę techniczną. Kierując pojazd na szczegółową drogową

kontrolę techniczną, uwzględnia się w szczególności potrzebę ustalenia, czy pojazd

ten zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego lub narusza wymagania ochrony środowiska.

2.

Zakres szczegółowej drogowej kontroli technicznej, która ma być przeprowadzona, określa

się w protokole drogowej kontroli technicznej.

3.

Szczegółowa drogowa kontrola techniczna jest przeprowadzana zgodnie z przepisami wydanymi

na podstawie art. 131 ust. 1 w

1)

mobilnej stacji kontroli drogowej,

2)

wyznaczonym punkcie przeprowadzania kontroli drogowej obejmującym obszar o odpowiedniej

powierzchni, na którym jest możliwa kontrola techniczna głównych układów w pojeździe

odpowiedzialnych za bezpieczeństwo

- przy użyciu przyrządów kontrolno-pomiarowych niezbędnych do przeprowadzenia takiej

kontroli, w szczególności przyrządów niezbędnych do oceny stanu hamulców i skuteczności

ich działania, układu kierowniczego, zawieszenia oraz uciążliwości pojazdu.

4.

W przypadku skierowania pojazdu, o którym mowa w ust. 1, na szczegółową drogową kontrolę

techniczną w wyznaczonym punkcie przeprowadzania kontroli drogowej kontrola ta jest

przeprowadzana w możliwie najkrótszym czasie i w najbliższym wyznaczonym punkcie przeprowadzania

kontroli drogowej.

5.

Wyniki szczegółowej drogowej kontroli technicznej zamieszcza się w protokole drogowej

kontroli technicznej.

6.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, minimalne

wymagania w zakresie wyposażenia mobilnej stacji kontroli drogowej oraz wyznaczonego

punktu przeprowadzania kontroli drogowej i przyrządów kontrolno-pomiarowych w nich

stosowanych, uwzględniając zakres szczegółowej drogowej kontroli technicznej oraz

potrzebę zapewnienia prawidłowej oceny stanu technicznego pojazdów poddawanych tej

kontroli.

1.

Szczegółową drogową kontrolę techniczną przeprowadza kontrolujący, który posiada

1)

uprawnienia, o których mowa w art. 84 ust. 2, albo

2)

wykształcenie i praktykę, o których mowa w art. 84 ust. 2b, oraz odbył szkolenie dla

kontrolujących w zakresie przeprowadzania szczegółowych drogowych kontroli technicznych

- oraz nie rzadziej niż raz w ciągu 2 kolejnych lat uczestniczy w warsztatach dla

kontrolujących przeprowadzających szczegółowe drogowe kontrole techniczne.

2.

Wojewódzki inspektor transportu drogowego, wojewódzki komendant Policji, Komendant

Stołeczny Policji, Komendant-Rektor Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie, komendant

szkoły policyjnej, komendant oddziału Straży Granicznej i dyrektor Krajowej Szkoły

Skarbowości, każdy w zakresie swojej właściwości

1)

mogą organizować szkolenia dla kontrolujących w zakresie przeprowadzania szczegółowych

drogowych kontroli technicznych i warsztaty dla kontrolujących przeprowadzających

szczegółowe drogowe kontrole techniczne, zgodnie z programem określonym w przepisach

wydanych na podstawie ust. 3;

2)

wydają zaświadczenia o ukończeniu szkolenia dla kontrolujących w zakresie przeprowadzania

szczegółowych drogowych kontroli technicznych oraz zaświadczenia o ukończeniu warsztatów

dla kontrolujących przeprowadzających szczegółowe drogowe kontrole techniczne, pod

warunkiem uczestnictwa we wszystkich przewidzianych w programie zajęciach.

3.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych i ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia

1)

program szkolenia dla kontrolujących w zakresie przeprowadzania szczegółowych drogowych

kontroli technicznych,

2)

program warsztatów dla kontrolujących przeprowadzających szczegółowe drogowe kontrole

techniczne,

3)

wzór zaświadczenia o ukończeniu szkolenia dla kontrolujących w zakresie przeprowadzania

szczegółowych drogowych kontroli technicznych,

4)

wzór zaświadczenia o ukończeniu warsztatów dla kontrolujących przeprowadzających szczegółowe

drogowe kontrole techniczne

- uwzględniając potrzebę zapewnienia równoważności tych szkoleń i warsztatów ze szkoleniami

i warsztatami dla diagnostów, potrzebę osiągnięcia właściwego poziomu wiedzy i umiejętności

niezbędnych do przeprowadzania szczegółowych drogowych kontroli technicznych oraz

konieczność ujednolicenia wydawanych zaświadczeń.