Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 31 lipca 2019 r. w sprawie minimalnej sumy gwarancyjnej ubezpieczenia, sumy gwarancji bankowej, sumy gwarancji ubezpieczeniowej lub wartości innego zabezpieczenia roszczeń użytkownika, o których mowa w art. 61b ust. 1 ustawy o usługach płatniczych

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o ustawie, należy przez to rozumieć ustawę z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych.

Minimalną sumę gwarancyjną ubezpieczenia, sumę gwarancji bankowej, sumę gwarancji

ubezpieczeniowej lub wartość innego zabezpieczenia roszczeń użytkownika, o których

mowa w art. 61b ust. 1 ustawy, zwaną dalej „minimalną sumą”, oblicza się w skali roku

jako sumę następujących wskaźników

1)

wartości wniosków o zwrot dotyczących roszczeń, o których mowa w art. 46 ust. 1b i

1c oraz art. 144 ust. 2c ustawy, zwanych dalej „wnioskami o zwrot”;

2)

liczby inicjowanych transakcji płatniczych;

3)

rodzaju prowadzonej działalności;

4)

wartości inicjowanych transakcji płatniczych.

Wartość wskaźnika, o którym mowa w § 2 pkt 1, oblicza się jako

1)

wyrażoną w euro łączną wartość roszczeń wynikającą ze wszystkich wniosków o zwrot

złożonych dostawcy świadczącemu usługę inicjowania transakcji płatniczej, zwanemu

dalej „dostawcą”, przez użytkowników lub dostawców usług płatniczych prowadzących

rachunek płatniczy dla płatnika, w okresie ostatnich 12 miesięcy; w przypadku gdy

w tym okresie nie został złożony dostawcy żaden wniosek o zwrot, wskaźnika wartości

wniosków o zwrot nie uwzględnia się przy obliczaniu minimalnej sumy;

2)

wyrażoną w euro łączną wartość roszczeń wynikającą z wniosków o zwrot przewidywanych

przez wnioskodawcę zamierzającego świadczyć usługę inicjowania transakcji płatniczej,

zwanego dalej „wnioskodawcą”, lub przez dostawcę na potrzeby złożenia wniosku o udzielenie

zezwolenia, o którym mowa w art. 60 ustawy - w przypadku gdy nie świadczyli usługi

inicjowania transakcji płatniczej w okresie ostatnich 12 miesięcy; w przypadku nieokreślenia

przewidywanej wartości roszczeń wynikającej z wniosków o zwrot lub jeżeli przewidywana

ich wartość jest niższa niż 50 000 euro, przyjmuje się, że wartość wskaźnika wartości

wniosków o zwrot wynosi 50 000 euro.

1.

Wartość wskaźnika, o którym mowa w § 2 pkt 2, oblicza się jako wyrażoną w euro sumę

następujących elementów

1)

40% części L do 10 000 transakcji włącznie,

2)

25% części L powyżej 10 000 do 100 000 transakcji włącznie,

3)

10% części L powyżej 100 000 do 1 000 000 transakcji włącznie,

4)

5% części L powyżej 1 000 000 do 10 000 000 transakcji włącznie,

5)

0,025% części L powyżej 10 000 000 transakcji

- gdzie „L” oznacza liczbę transakcji płatniczych inicjowanych przez dostawcę w okresie

ostatnich 12 miesięcy, z wyłączeniem transakcji płatniczych, o których mowa w art.

76 ust. 2a ustawy.

2.

W przypadku wnioskodawcy lub dostawcy, którzy nie świadczyli usługi inicjowania transakcji

płatniczej w okresie ostatnich 12 miesięcy, sumę, o której mowa w ust. 1, oblicza

się w oparciu o liczbę inicjowanych transakcji płatniczych przewidywaną przez wnioskodawcę

lub przez dostawcę na potrzeby złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia, o którym

mowa w art. 60 ustawy; w przypadku nieokreślenia przewidywanej liczby inicjowanych

transakcji płatniczych lub gdy wartość wskaźnika liczby inicjowanych transakcji płatniczych,

obliczona w oparciu o przewidywaną liczbę inicjowanych transakcji płatniczych, jest

niższa niż 50 000 euro, przyjmuje się, że wartość wskaźnika liczby inicjowanych transakcji

płatniczych wynosi 50 000 euro.

Wskaźnik, o którym mowa w § 2 pkt 3

1)

przyjmuje wartość 50 000 euro, w przypadku gdy wnioskodawca lub dostawca prowadzi

działalność w zakresie świadczenia usług innych niż usługi płatnicze i nie zachodzą

okoliczności wskazane w pkt 2;

2)

przyjmuje wartość 0, w przypadku gdy wnioskodawca lub dostawca prowadzi działalność

w zakresie świadczenia usług innych niż usługi płatnicze oraz posiada odpowiednie

ubezpieczenie, gwarancję bankową, gwarancję ubezpieczeniową lub inny rodzaj zabezpieczenia

odpowiadający zobowiązaniom wynikającym z prowadzenia takiej działalności lub działalność

w zakresie usług płatniczych została wyodrębniona zgodnie z art. 68 ustawy;

3)

przyjmuje wartość 0, w przypadku gdy wnioskodawca lub dostawca prowadzi działalność

wyłącznie w zakresie świadczenia usług płatniczych.

1.

Wartość wskaźnika, o którym mowa w § 2 pkt 4, oblicza się jako wyrażoną w euro sumę

następujących elementów

1)

40% części W do 500 000 euro włącznie,

2)

25% części W powyżej 500 000 euro do 1 000 000 euro włącznie,

3)

10% części W powyżej 1 000 000 euro do 5 000 000 euro włącznie,

4)

5% części W powyżej 5 000 000 euro do 10 000 000 euro włącznie,

5)

0,025% części W powyżej 10 000 000 euro

- gdzie „W” oznacza całkowitą wartość wszystkich transakcji płatniczych inicjowanych

przez dostawcę w okresie ostatnich 12 miesięcy, z wyłączeniem transakcji płatniczych,

o których mowa w art. 76 ust. 2a ustawy.

2.

W przypadku wnioskodawcy lub dostawcy, którzy nie świadczyli usługi inicjowania transakcji

płatniczej w okresie ostatnich 12 miesięcy, sumę, o której mowa w ust. 1, oblicza

się w oparciu o wartość inicjowanych transakcji płatniczych przewidywaną przez wnioskodawcę

lub przez dostawcę na potrzeby złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia, o którym

mowa w art. 60 ustawy; w przypadku nieokreślenia przewidywanej wartości inicjowanych

transakcji płatniczych lub gdy wartość wskaźnika wartości inicjowanych transakcji

płatniczych, obliczona w oparciu o przewidywaną wartość inicjowanych transakcji płatniczych,

jest niższa niż 50 000 euro, przyjmuje się, że wartość wskaźnika wartości inicjowanych

transakcji płatniczych wynosi 50 000 euro.

1.

Na potrzeby obliczenia wartości wskaźników, o których mowa w § 2 pkt 1 i 4, wartość

inicjowanych transakcji płatniczych w walucie innej niż euro oraz wartość dotyczących

ich wniosków o zwrot oblicza się z zastosowaniem średniego kursu ogłaszanego przez

Narodowy Bank Polski po raz pierwszy w roku, w którym zawierana jest umowa w zakresie

ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej

lub innego zabezpieczenia, o których mowa w art. 61b ust. 1 ustawy.

2.

Minimalną sumę przelicza się na złote z zastosowaniem średniego kursu euro ogłaszanego

przez Narodowy Bank Polski po raz pierwszy w roku, w którym zawierana jest umowa w

zakresie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej

lub innego zabezpieczenia, o których mowa w art. 61b ust. 1 ustawy.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.