Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 16 lipca 2019 r. w sprawie przyznawania świadczeń w związku z przeniesieniem funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej do innej miejscowości

Rozporządzenie określa

1)

szczegółowe warunki przyznawania lokalu mieszkalnego albo tymczasowej kwatery funkcjonariuszowi

Służby Celno-Skarbowej, zwanemu dalej „funkcjonariuszem”, przeniesionemu do pełnienia

służby w innej miejscowości, z której dojazd do miejsca zamieszkania jest znacznie

utrudniony;

2)

szczegółowe warunki zwrotu udokumentowanych kosztów przeniesienia, w tym zwrotu kosztów

podróży;

3)

wysokość oraz sposób udokumentowania przez funkcjonariusza poniesionych kosztów przeniesienia,

w tym kosztów podróży;

4)

wzór wymaganego dokumentu niezbędnego do przyznania lokalu mieszkalnego albo tymczasowej

kwatery.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o członkach rodziny, należy przez to rozumieć członków

rodziny funkcjonariusza pozostających z funkcjonariuszem we wspólnym gospodarstwie

domowym w dniu jego przeniesienia do innej miejscowości, obejmujących

1)

małżonka,

2)

dzieci własne lub małżonka, przysposobione lub przyjęte na wychowanie, pozostające

na utrzymaniu funkcjonariusza, jeżeli nie ukończyły 25. roku życia, a także bez względu

na wiek, jeżeli są to dzieci, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymują zasiłek

(dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)

rodziców funkcjonariusza i rodziców małżonka funkcjonariusza będących na jego wyłącznym

utrzymaniu lub jeżeli ze względu na wiek, niepełnosprawność lub inne okoliczności

są niezdolni do samodzielnego utrzymania; za rodziców uważa się również ojczyma i

macochę oraz osoby przysposabiające

- których uwzględnia się przy ustalaniu świadczeń związanych z tym przeniesieniem.

1.

Funkcjonariuszowi przeniesionemu na stałe do pełnienia służby w innej miejscowości

przyznaje się lokal mieszkalny.

2.

Na lokale mieszkalne przyznawane funkcjonariuszom przeznacza się lokale będące w dyspozycji

Krajowej Administracji Skarbowej, w tym lokale

1)

wynajęte lub zakupione na potrzeby Krajowej Administracji Skarbowej;

2)

uzyskane w wyniku działalności inwestycyjnej;

3)

uzyskane od terenowych organów administracji rządowej lub samorządowej.

1.

Tymczasową kwaterę przyznaje się funkcjonariuszowi

1)

przeniesionemu na stałe do pełnienia służby w innej miejscowości i oczekującemu na

przyznanie lokalu mieszkalnego;

2)

przeniesionemu czasowo do pełnienia służby w innej miejscowości.

2.

Tymczasową kwaterę przyznaje się

1)

w pokoju w lokalu mieszkalnym, z dostępem do urządzeń sanitarnych znajdujących się

w lokalu albo

2)

w pokoju z łazienką w hotelu, albo

3)

w pokoju gościnnym w budynku przeznaczonym na cele służbowe, z dostępem do urządzeń

sanitarnych znajdujących się w budynku.

1.

Lokal mieszkalny albo tymczasową kwaterę przyznaje się po złożeniu przez funkcjonariusza

oświadczenia mieszkaniowego, którego wzór określa załącznik do rozporządzenia.

2.

Oświadczenie mieszkaniowe funkcjonariusz składa kierownikowi jednostki organizacyjnej,

do której został przeniesiony, zwanemu dalej „kierownikiem jednostki”, w terminie

7 dni od dnia

1)

przeniesienia do pełnienia służby w innej miejscowości;

2)

wystąpienia okoliczności mającej wpływ na uprawnienie do otrzymania lokalu mieszkalnego

albo tymczasowej kwatery.

1.

Kierownik jednostki przyznaje funkcjonariuszowi lokal mieszkalny albo tymczasową kwaterę

w miejscowości, do której funkcjonariusz został przeniesiony, albo w miejscowości

pobliskiej.

2.

Przyznany lokal mieszkalny albo tymczasowa kwatera powinny znajdować się w należytym

stanie technicznym i sanitarnym.

1.

Funkcjonariuszowi przyznaje się lokal mieszkalny o powierzchni mieszkalnej ustalonej

zgodnie z normą powierzchni mieszkalnej, zwanej dalej „normą”, mierzoną powierzchnią

pokojów.

2.

Norma ustalona dla funkcjonariusza oraz każdego członka rodziny wynosi od 7 do 10

m

3.

Bezdzietnemu małżeństwu przysługuje dodatkowo jedna norma.

4.

Funkcjonariuszowi nieposiadającemu członków rodziny przyznaje się lokal mieszkalny

o powierzchni od 14 do 20 m

1.

Funkcjonariuszowi może być przyznany lokal mieszkalny o powierzchni mieszkalnej mniejszej

od przysługującej zgodnie z normą, jeżeli wyrazi na to zgodę albo wystąpi z wnioskiem

o przyznanie takiego lokalu. Przyznanie lokalu mieszkalnego o powierzchni mieszkalnej

mniejszej od przysługującej zgodnie z normą nie pozbawia funkcjonariusza prawa do

uzyskania lokalu o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej przysługującej normie.

2.

W przypadku gdy brak jest możliwości przyznania lokalu mieszkalnego o powierzchni

mieszkalnej zgodnie z przysługującą normą, funkcjonariuszowi, za jego zgodą, może

być przyznany lokal mieszkalny o powierzchni mieszkalnej większej niż przysługująca

zgodnie z normą.

Kolejność przyznawania lokali mieszkalnych funkcjonariuszom ustala się, biorąc pod

uwagę ich sytuację rodzinną, okres oczekiwania na przyznanie lokalu mieszkalnego oraz

okres służby.

1.

Warunkiem przyznania lokalu mieszkalnego albo tymczasowej kwatery jest zawarcie umowy

między funkcjonariuszem a kierownikiem jednostki określającej zasady korzystania odpowiednio

z przyznanego lokalu mieszkalnego albo tymczasowej kwatery.

2.

Ustalony w umowie, o której mowa w ust. 1, czynsz za najem lokalu mieszkalnego oraz

opłaty niezależne od właściciela w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym

zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1182 i 1309) opłaca funkcjonariusz.

3.

Ustalony w umowie czynsz za najem lokalu mieszkalnego opłacany przez funkcjonariusza

nie może przekroczyć wartości odtworzeniowej lokalu, którą oblicza się zgodnie z art.

9 ust. 8 ustawy, o której mowa w ust. 2.

4.

Koszty zakwaterowania w tymczasowej kwaterze ponosi jednostka organizacyjna Krajowej

Administracji Skarbowej, do której funkcjonariusz został przeniesiony.

1.

Funkcjonariuszowi przeniesionemu na stałe do pełnienia służby w innej miejscowości

przysługują

1)

zwrot kosztów podróży jego i członków rodziny;

2)

diety dla niego i członków rodziny;

3)

zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego.

2.

Koszty i diety, o których mowa w ust. 1, zwraca jednostka organizacyjna Krajowej Administracji

Skarbowej, do której funkcjonariusz został przeniesiony.

3.

Funkcjonariuszowi posiadającemu w dniu przeniesienia członków rodziny, przeniesionemu

na stałe do pełnienia służby w innej miejscowości, któremu nie zapewniono lokalu mieszkalnego,

a jedynie tymczasową kwaterę do zamieszkania bez członków rodziny albo równoważnik

pieniężny za brak lokalu mieszkalnego albo tymczasowej kwatery, o którym mowa w przepisach

wydanych na podstawie art. 169 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, zwany dalej „równoważnikiem pieniężnym”, w wysokości określonej dla funkcjonariuszy

przenoszących się bez członków rodziny, dodatkowo przysługuje

1)

ekwiwalent z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania, za każdy dzień przeniesienia,

w wysokości 95% stawki diety, określonej w przepisach dotyczących należności przysługujących

funkcjonariuszom z tytułu podróży służbowych odbywanych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

zwrot kosztów przejazdu, raz w miesiącu, do miejsca stałego zamieszkania i z powrotem,

w celu odwiedzenia członków rodziny, środkami komunikacji publicznej, wykonywanymi

przez przewoźników kolejowych w klasie drugiej pociągu albo autobusowych, jeżeli brak

jest połączenia kolejowego.

4.

Ekwiwalent z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania nie przysługuje za czas

1)

nieusprawiedliwionej nieobecności w służbie;

2)

pobytu w szpitalu;

3)

zwolnień od pełnienia służby bez prawa do uposażenia;

4)

urlopu wypoczynkowego, dodatkowego urlopu wypoczynkowego, urlopu zdrowotnego, urlopu

wychowawczego lub urlopu bezpłatnego;

5)

podróży służbowej, z tytułu której funkcjonariusz otrzymał diety w pełnej wysokości;

6)

pobytu u członków rodziny w miejscu stałego zamieszkania - w ramach odwiedzin, o których

mowa w ust. 3 pkt 2;

7)

nieobecności funkcjonariusza w służbie spowodowanej

a)

chorobą, trwającej dłużej niż 14 dni lub

b)

sprawowaniem opieki nad członkiem rodziny - w rozumieniu przepisów o świadczeniach

pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

8)

nieobecności funkcjonariusza w służbie za okres ustalony przepisami ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1040 i 1043) jako okres urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu

rodzicielskiego lub urlopu ojcowskiego;

9)

tymczasowego aresztowania;

10)

zawieszenia w pełnieniu obowiązków służbowych i zwolnienia od pełnienia innych obowiązków

służbowych;

11)

zwolnienia od pełnienia służby w przypadku, o którym mowa w art. 183 ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej.

5.

Świadczenia, o których mowa w ust. 3, nie są przyznawane

1)

funkcjonariuszowi przeniesionemu do pełnienia służby w innej miejscowości, który przeniósł

się przynajmniej z jednym członkiem rodziny;

2)

funkcjonariuszowi, któremu nie został przyznany równoważnik pieniężny w wyniku

a)

utraty lub zrzeczenia się przez funkcjonariusza prawa do zajmowanego dotychczas lokalu

mieszkalnego albo tymczasowej kwatery,

b)

bezzasadnego odmówienia przez funkcjonariusza przyjęcia lokalu mieszkalnego, który

odpowiadał normom, albo tymczasowej kwatery, jeżeli lokal mieszkalny albo tymczasowa

kwatera znajdowały się w należytym stanie technicznym i sanitarnym,

c)

nieobecności w służbie trwającej nieprzerwanie powyżej 30 dni kalendarzowych i nieponoszenia

przez funkcjonariusza, w czasie tej nieobecności, kosztów związanych z zakwaterowaniem

w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej.

1.

Zwrot kosztów podróży funkcjonariusza i członków rodziny następuje na podstawie przedstawionego

biletu na podróż środkiem transportu komunikacji publicznej lub pisemnego oświadczenia

funkcjonariusza o wykorzystaniu w podróży samochodu prywatnego.

2.

W przypadku wykorzystania przez funkcjonariusza w podróży samochodu prywatnego zwrot

kosztów podróży następuje na podstawie przepisów określających warunki ustalania oraz

sposób dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych,

motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy.

1.

Diety przysługują za czas przejazdu i za pierwszą dobę pobytu w nowym miejscu zamieszkania.

2.

Ustalenie wysokości i wypłata diet dla funkcjonariusza następuje zgodnie z przepisami

dotyczącymi należności przysługujących funkcjonariuszom z tytułu podróży służbowych

odbywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Diety dla członków rodziny wynoszą 75% diety przysługującej funkcjonariuszowi.

1.

Zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego obejmuje koszty transportu, opakowania

oraz prac załadunkowych i wyładunkowych.

2.

Zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego następuje na podstawie przedstawionych

rachunków lub biletów bagażowych.

1.

Funkcjonariuszowi przeniesionemu czasowo do pełnienia służby w innej miejscowości

przysługują

1)

jednorazowy zwrot kosztów podróży funkcjonariusza do miejsca pełnienia służby;

2)

jednorazowy zwrot kosztów podróży funkcjonariusza powracającego po upływie okresu

czasowego przeniesienia do jednostki organizacyjnej Krajowej Administracji Skarbowej,

w której funkcjonariusz pełnił służbę przed przeniesieniem;

3)

diety, o których mowa w § 13 ust. 1.

2.

Funkcjonariuszowi przeniesionemu czasowo do pełnienia służby w innej miejscowości,

który w dniu przeniesienia posiada członków rodziny, przysługują ponadto świadczenia,

o których mowa w § 11 ust. 3.

3.

Koszty i diety, o których mowa w

1)

ust. 1 pkt 1 i 3 - zwraca jednostka organizacyjna Krajowej Administracji Skarbowej,

do której funkcjonariusz został przeniesiony;

2)

ust. 1 pkt 2 - zwraca jednostka organizacyjna Krajowej Administracji Skarbowej, w

której funkcjonariusz pełnił służbę przed przeniesieniem.

4.

Przepisy § 11 ust. 4 i 5, § 12 i § 13 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

1.

Oświadczenie mieszkaniowe złożone zgodnie z przepisami dotychczasowymi uznaje się

za oświadczenie, o którym mowa w § 5.

2.

Umowę zawartą między funkcjonariuszem a kierownikiem jednostki określającą zasady

korzystania odpowiednio z przyznanego lokalu mieszkalnego albo tymczasowej kwatery,

zawartą zgodnie z przepisami dotychczasowymi, uznaje się za zawartą zgodnie z rozporządzeniem.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.