Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 grudnia 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o prawach konsumenta

Ustawa określa prawa przysługujące konsumentowi, w szczególności

1)

obowiązki przedsiębiorcy zawierającego umowę z konsumentem;

2)

zasady i tryb zawierania z konsumentem umowy na odległość i poza lokalem przedsiębiorstwa;

3)

zasady i tryb wykonania przysługującego konsumentowi prawa odstąpienia od umowy zawartej

na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa;

4)

zasady i tryb zawierania z konsumentem umowy na odległość dotyczącej usług finansowych.

Określenia użyte w ustawie oznaczają

1)

umowa zawarta na odległość - umowę zawartą z konsumentem w ramach zorganizowanego

systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron,

z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się

na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie;

2)

umowa zawarta poza lokalem przedsiębiorstwa - umowę z konsumentem zawartą

a)

przy jednoczesnej fizycznej obecności stron w miejscu, które nie jest lokalem przedsiębiorstwa

danego przedsiębiorcy,

b)

w wyniku przyjęcia oferty złożonej przez konsumenta w okolicznościach, o których mowa

w lit. a,

c)

w lokalu przedsiębiorstwa danego przedsiębiorcy lub za pomocą środków porozumiewania

się na odległość bezpośrednio po tym, jak nawiązano indywidualny i osobisty kontakt

z konsumentem w miejscu, które nie jest lokalem przedsiębiorstwa danego przedsiębiorcy,

przy jednoczesnej fizycznej obecności stron,

d)

podczas wycieczki zorganizowanej przez przedsiębiorcę, której celem lub skutkiem jest

promocja oraz zawieranie umów z konsumentami;

3)

lokal przedsiębiorstwa

a)

miejsce prowadzenia działalności będące nieruchomością albo częścią nieruchomości,

w którym przedsiębiorca prowadzi działalność na stałe,

b)

miejsce prowadzenia działalności będące rzeczą ruchomą, w którym przedsiębiorca prowadzi

działalność zwyczajowo albo na stałe;

4)

trwały nośnik - materiał lub narzędzie umożliwiające konsumentowi lub przedsiębiorcy

przechowywanie informacji kierowanych osobiście do niego, w sposób umożliwiający dostęp

do informacji w przyszłości przez czas odpowiedni do celów, jakim te informacje służą,

i które pozwalają na odtworzenie przechowywanych informacji w niezmienionej postaci;

5)

treść cyfrowa - dane wytwarzane i dostarczane w postaci cyfrowej;

6)

aukcja publiczna - sposób zawarcia umowy polegający na składaniu organizatorowi aukcji

w ramach przejrzystej procedury konkurencyjnych ofert przez konsumentów, którzy w

niej fizycznie uczestniczą lub mogą uczestniczyć, i w której zwycięski oferent jest

zobowiązany do zawarcia umowy.

1.

Przepisów ustawy nie stosuje się do umów

1)

dotyczących usług socjalnych, mieszkań socjalnych, opieki nad dziećmi, wsparcia dla

rodzin i osób znajdujących się stale lub czasowo w potrzebie, w tym opieki długoterminowej,

z wyjątkiem art. 7a;

2)

dotyczących gier hazardowych;

3)

zawieranych z przedsiębiorcą dokonującym częstych i regularnych objazdów, podczas

których przedsiębiorca dostarcza środki spożywcze, napoje i inne artykuły, przeznaczone

do bieżącego spożycia w gospodarstwach domowych, do miejsca zamieszkania, pobytu lub

pracy konsumenta, z wyjątkiem art. 7a;

4)

dotyczących przewozu osób, z wyjątkiem art. 7a, art. 10 i art. 17;

5)

zawieranych za pomocą automatów sprzedających lub zautomatyzowanych punktów sprzedaży;

6)

zawieranych z dostawcą usług, o którym mowa w art. 2 pkt 27 lit. a ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1954 i 2245) za pomocą aparatu publicznego w celu skorzystania z takiego aparatu lub zawieranych

w celu wykonania jednorazowego połączenia telefonicznego, internetowego lub faksowego

przez konsumenta;

7)

dotyczących usług zdrowotnych świadczonych przez pracowników służby zdrowia pacjentom

w celu oceny, utrzymania lub poprawy ich stanu zdrowia, łącznie z przepisywaniem,

wydawaniem i udostępnianiem produktów leczniczych oraz wyrobów medycznych, bez względu

na to, czy są one oferowane za pośrednictwem placówek opieki zdrowotnej;

8

o udział w imprezie turystycznej, o której mowa w ustawie z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach

turystycznych

(Dz. U. poz. 2361 oraz z 2018 r. poz. 650 i 1629), z wyjątkiem art. 10, art. 11, art. 12 ust. 1 pkt 1, 5, 16 i 17, art. 17 oraz art.

20 ust. 2;

9)

o których mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o timeshare

(Dz. U. poz. 1370);

10)

zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa, jeżeli konsument jest zobowiązany do zapłaty

kwoty nieprzekraczającej pięćdziesięciu złotych, z wyjątkiem art. 7a.

2.

Przepisów ustawy nie stosuje się do sprzedaży dokonywanej w postępowaniu egzekucyjnym

oraz postępowaniu upadłościowym w związku z likwidacją masy upadłości.

1.

Przepisów ustawy nie stosuje się do umów dotyczących ustanawiania, nabywania i przenoszenia

własności nieruchomości lub innych praw do nieruchomości oraz do umów dotyczących

najmu pomieszczeń do celów mieszkalnych, z wyjątkiem przepisów rozdziału 2, które

stosuje się, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej.

2.

Przepisów ustawy nie stosuje się do umów dotyczących usług finansowych, w szczególności

takich jak: czynności bankowe, umowy kredytu konsumenckiego, czynności ubezpieczeniowe,

umowy nabycia lub odkupienia jednostek uczestnictwa funduszu inwestycyjnego otwartego

albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego i nabycia lub objęcia certyfikatów

inwestycyjnych funduszu inwestycyjnego zamkniętego, usługi płatnicze - z wyjątkiem

umów dotyczących usług finansowych zawieranych na odległość, do których stosuje się

przepisy rozdziałów 1 i 5.

1.

Spełnienie świadczenia niezamówionego przez konsumenta, o którym mowa w art. 9 pkt 6 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom

rynkowym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2070), następuje na ryzyko przedsiębiorcy i nie nakłada na konsumenta żadnych zobowiązań.

2.

Brak odpowiedzi konsumenta na niezamówione świadczenie nie stanowi zgody na zawarcie

umowy.

Do umowy, na mocy której przedsiębiorca jest zobowiązany do przeniesienia własności

rzeczy i wykonania usługi, stosuje się przepisy dotyczące umów zobowiązujących do

przeniesienia własności.

Konsument nie może zrzec się praw przyznanych mu w ustawie. Postanowienia umów mniej

korzystne dla konsumenta niż postanowienia ustawy są nieważne, a w ich miejsce stosuje

się przepisy ustawy.

1.

Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, przedsiębiorca jest obowiązany udzielić

odpowiedzi na reklamację konsumenta w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania.

2.

Jeżeli przedsiębiorca nie udzielił odpowiedzi na reklamację w terminie, o którym mowa

w ust. 1, uważa się, że uznał reklamację.

3.

Odpowiedź na reklamację przedsiębiorca przekazuje konsumentowi na papierze lub innym

trwałym nośniku.

Najpóźniej w chwili wyrażenia przez konsumenta woli związania się umową przedsiębiorca

ma obowiązek poinformować konsumenta, o ile informacje te nie wynikają już z okoliczności,

w sposób jasny i zrozumiały o

1)

głównych cechach świadczenia, z uwzględnieniem przedmiotu świadczenia oraz sposobu

porozumiewania się z konsumentem;

2)

swoich danych identyfikujących, w szczególności o firmie, organie, który zarejestrował

działalność gospodarczą, i numerze, pod którym został zarejestrowany, adresie, pod

którym prowadzi przedsiębiorstwo, i numerze telefonu przedsiębiorstwa;

3)

łącznej cenie lub wynagrodzeniu za świadczenie wraz z podatkami, a gdy charakter przedmiotu

świadczenia nie pozwala, rozsądnie oceniając, na wcześniejsze obliczenie ich wysokości

- sposobie, w jaki będą one obliczane, a także opłatach za dostarczenie, usługi pocztowe

oraz jakichkolwiek innych kosztach, a gdy nie można ustalić wysokości tych opłat -

o obowiązku ich uiszczenia; w razie zawarcia umowy na czas nieoznaczony lub umowy

obejmującej prenumeratę przedsiębiorca ma obowiązek podania łącznej ceny lub wynagrodzenia

obejmującego wszystkie płatności za okres rozliczeniowy, a także wszystkich kosztów,

które konsument jest zobowiązany ponieść;

4)

sposobie i terminie spełnienia świadczenia przez przedsiębiorcę oraz stosowanej przez

przedsiębiorcę procedurze rozpatrywania reklamacji;

5)

przewidzianej przez prawo odpowiedzialności przedsiębiorcy za jakość świadczenia;

6)

treści usług posprzedażnych i gwarancji;

7)

czasie trwania umowy lub - gdy umowa zawarta jest na czas nieoznaczony lub ma ulegać

automatycznemu przedłużeniu - o sposobie i przesłankach wypowiedzenia umowy;

8)

funkcjonalności treści cyfrowych oraz mających zastosowanie technicznych środkach

ich ochrony;

9)

mających znaczenie interoperacyjnościach treści cyfrowych ze sprzętem komputerowym

i oprogramowaniem.

Do drobnych umów życia codziennego wykonywanych natychmiast po ich zawarciu przepisu

art. 8 nie stosuje się.

1.

Najpóźniej w chwili wyrażenia przez konsumenta woli związania się umową przedsiębiorca

ma obowiązek uzyskać wyraźną zgodę konsumenta na każdą dodatkową płatność wykraczającą

poza uzgodnione wynagrodzenie za główne obowiązki umowne przedsiębiorcy.

2.

Jeżeli przedsiębiorca nie otrzymał wyraźnej zgody konsumenta, lecz założył jej istnienie

przez zastosowanie domyślnych opcji, które konsument musi odrzucić w celu uniknięcia

dodatkowej płatności, konsument ma prawo do zwrotu uiszczonej płatności dodatkowej.

Bez uszczerbku dla prawa dostawcy usług, o którym mowa w art. 2 pkt 27 lit. a ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne do pobierania opłat za połączenia telefoniczne, jeżeli przedsiębiorca wskazuje numer

telefonu przeznaczony do kontaktowania się z nim w sprawie zawartej umowy, opłata

dla konsumenta za połączenie z tym numerem nie może być wyższa niż opłata za zwykłe

połączenie telefoniczne, zgodnie z pakietem taryfowym dostawcy usług, z którego korzysta

konsument.

1.

Najpóźniej w chwili wyrażenia przez konsumenta woli związania się umową na odległość

lub poza lokalem przedsiębiorstwa przedsiębiorca ma obowiązek poinformować konsumenta

w sposób jasny i zrozumiały o

1)

głównych cechach świadczenia z uwzględnieniem przedmiotu świadczenia oraz sposobu

porozumiewania się z konsumentem;

2)

swoich danych identyfikujących, w szczególności o firmie, organie, który zarejestrował

działalność gospodarczą, a także numerze, pod którym został zarejestrowany;

3)

adresie przedsiębiorstwa, adresie poczty elektronicznej oraz numerach telefonu lub

faksu jeżeli są dostępne, pod którymi konsument może szybko i efektywnie kontaktować

się z przedsiębiorcą;

4)

adresie, pod którym konsument może składać reklamacje, jeżeli jest inny niż adres,

o którym mowa w pkt 3;

5)

łącznej cenie lub wynagrodzeniu za świadczenie wraz z podatkami, a gdy charakter przedmiotu

świadczenia nie pozwala, rozsądnie oceniając, na wcześniejsze obliczenie ich wysokości

- sposobie, w jaki będą one obliczane, a także opłatach za transport, dostarczenie,

usługi pocztowe oraz innych kosztach, a gdy nie można ustalić wysokości tych opłat

- o obowiązku ich uiszczenia; w razie zawarcia umowy na czas nieoznaczony lub umowy

obejmującej prenumeratę przedsiębiorca ma obowiązek podania łącznej ceny lub wynagrodzenia

obejmującego wszystkie płatności za okres rozliczeniowy, a gdy umowa przewiduje stałą

stawkę - także łącznych miesięcznych płatności;

6)

kosztach korzystania ze środka porozumiewania się na odległość w celu zawarcia umowy,

w przypadku gdy są wyższe niż stosowane zwykle za korzystanie z tego środka porozumiewania

się;

7)

sposobie i terminie zapłaty;

8)

sposobie i terminie spełnienia świadczenia przez przedsiębiorcę oraz stosowanej przez

przedsiębiorcę procedurze rozpatrywania reklamacji;

9)

sposobie i terminie wykonania prawa odstąpienia od umowy na podstawie art. 27, a także

wzorze formularza odstąpienia od umowy, zawartym w załączniku nr 2 do ustawy;

10)

kosztach zwrotu rzeczy w przypadku odstąpienia od umowy, które ponosi konsument; w

odniesieniu do umów zawieranych na odległość - kosztach zwrotu rzeczy, jeżeli ze względu

na swój charakter rzeczy te nie mogą zostać w zwykłym trybie odesłane pocztą;

11)

obowiązku zapłaty przez konsumenta poniesionych przez przedsiębiorcę uzasadnionych

kosztów zgodnie z art. 35, jeżeli konsument odstąpi od umowy po zgłoszeniu żądania

zgodnie z art. 15 ust. 3 i art. 21 ust. 2;

12)

braku prawa odstąpienia od umowy na podstawie art. 38 lub okolicznościach, w których

konsument traci prawo odstąpienia od umowy;

13)

obowiązku przedsiębiorcy dostarczenia rzeczy bez wad;

14)

istnieniu i treści gwarancji i usług posprzedażnych oraz sposobie ich realizacji;

15)

kodeksie dobrych praktyk, o którym mowa w art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom

rynkowym oraz sposobie zapoznania się z nim;

16)

czasie trwania umowy lub o sposobie i przesłankach wypowiedzenia umowy - jeżeli umowa

jest zawarta na czas nieoznaczony lub jeżeli ma ulegać automatycznemu przedłużeniu;

17)

minimalnym czasie trwania zobowiązań konsumenta wynikających z umowy;

18)

wysokości i sposobie złożenia kaucji lub udzielenia innych gwarancji finansowych,

które konsument jest zobowiązany spełnić na żądanie przedsiębiorcy;

19)

funkcjonalności treści cyfrowych oraz technicznych środkach ich ochrony;

20)

mających znaczenie interoperacyjnościach treści cyfrowych ze sprzętem komputerowym

i oprogramowaniem, o których przedsiębiorca wie lub powinien wiedzieć;

21)

możliwości skorzystania z pozasądowych sposobów rozpatrywania reklamacji i dochodzenia

roszczeń oraz zasadach dostępu do tych procedur.

2.

Jeżeli umowa jest zawierana w imieniu innego przedsiębiorcy, należy podać dane, o

których mowa w ust. 1 pkt 2-4, identyfikujące tego przedsiębiorcę.

3.

W przypadku aukcji publicznej informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4, mogą być

zastąpione informacjami dotyczącymi organizatora aukcji.

Informacji, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 9-11, można udzielić przy wykorzystaniu

wzoru pouczenia o odstąpieniu od umowy, stanowiącego załącznik nr 1 do ustawy. Przedsiębiorca,

który doręczy konsumentowi pouczenie, zgodne z wzorem stanowiącym załącznik nr 1 do

ustawy, spełnia obowiązki informacyjne określone w art. 12 ust. 1 pkt 9-11.

1.

W przypadku umów zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa przedsiębiorca ma obowiązek

udzielić konsumentowi informacji, o których mowa w art. 12, utrwalonych na papierze

lub, jeżeli konsument wyrazi na to zgodę, na innym trwałym nośniku, w sposób czytelny

i wyrażonych prostym językiem.

2.

W przypadku umów zawieranych na odległość przedsiębiorca ma obowiązek udzielić informacji,

o których mowa w art. 12, w sposób odpowiadający rodzajowi użytego środka porozumiewania

się na odległość, w sposób czytelny i wyrażonych prostym językiem.

1.

Przedsiębiorca jest zobowiązany wydać konsumentowi dokument umowy zawartej poza lokalem

przedsiębiorstwa lub potwierdzenie jej zawarcia, utrwalone na papierze lub, za zgodą

konsumenta, na innym trwałym nośniku.

2.

W taki sam sposób przedsiębiorca potwierdza konsumentowi otrzymanie zgody na dostarczenie

treści cyfrowych w okolicznościach powodujących utratę prawa odstąpienia od umowy.

3.

Jeżeli na wyraźne żądanie konsumenta wykonywanie usługi albo dostarczanie wody, gazu,

energii elektrycznej, gdy nie są one dostarczane w ograniczonej objętości lub w ustalonej

ilości, lub energii cieplnej ma się rozpocząć przed upływem terminu do odstąpienia

od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa, przedsiębiorca wymaga od konsumenta

złożenia wyraźnego oświadczenia zawierającego takie żądanie na trwałym nośniku.

1.

W przypadku zawarcia umowy poza lokalem przedsiębiorstwa, gdy ustalone w umowie wynagrodzenie

nie przekracza sześciuset złotych, konsument zażądał wykonania usługi przez przedsiębiorcę

w celu naprawy lub konserwacji, a przedsiębiorca i konsument natychmiast wykonują

swoje zobowiązania, przedsiębiorca jest zobowiązany

1)

udzielić konsumentowi informacji, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 i 3, oraz

informacji dotyczących wynagrodzenia i sposobu, w jaki ma być obliczane;

2)

przedstawić łączny kosztorys utrwalony na papierze lub, za zgodą konsumenta, na innym

trwałym nośniku;

3)

udzielić informacji, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1, 9 i 12, z tym że jeżeli

konsument wyrazi na to zgodę, nie muszą być one utrwalone na papierze lub innym trwałym

nośniku.

2.

Dokument umowy lub potwierdzenie jej zawarcia, które przedsiębiorca zobowiązany jest

wydać konsumentowi zgodnie z art. 15 ust. 1, obejmuje informacje wskazane w art. 12.

1.

Jeżeli umowa zawierana na odległość, przy użyciu środków komunikacji elektronicznej,

nakłada na konsumenta obowiązek zapłaty, przedsiębiorca ma obowiązek dostarczyć konsumentowi

w sposób jasny i widoczny, bezpośrednio przed złożeniem przez konsumenta zamówienia,

informacji, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1, 5, 16 i 17.

2.

Przedsiębiorca zapewnia, aby konsument w momencie składania zamówienia wyraźnie potwierdził,

że wie, że zamówienie pociąga za sobą obowiązek zapłaty.

3.

Jeżeli do złożenia zamówienia używa się przycisku lub podobnej funkcji, muszą być

one oznaczone w łatwo czytelny sposób słowami „zamówienie z obowiązkiem zapłaty” lub

innego równoważnego jednoznacznego sformułowania.

4.

Jeżeli przedsiębiorca nie spełnia wymagań określonych w ust. 2 lub 3, umowa nie zostaje

zawarta.

Na stronach internetowych służących do prowadzenia handlu elektronicznego wskazuje

się w sposób wyraźny, najpóźniej na początku składania zamówienia, jasne i czytelne

informacje o ograniczeniach dotyczących dostarczania oraz akceptowanych sposobach

płatności.

Jeżeli właściwości techniczne użytego środka porozumiewania się na odległość ograniczają

rozmiar możliwych do przekazania informacji lub czas na ich przedstawienie, przedsiębiorca

ma obowiązek przekazać konsumentowi przed zawarciem umowy co najmniej informacje dotyczące

głównych cech świadczenia przedsiębiorcy, oznaczenia przedsiębiorcy, łącznej ceny

lub wynagrodzenia, prawa odstąpienia od umowy, czasu trwania umowy, a jeżeli umowa

została zawarta na czas nieoznaczony - sposobu i przesłanek jej wypowiedzenia. Przedsiębiorca

ma obowiązek przekazać konsumentowi pozostałe informacje, o których mowa w art. 12

ust. 1, zgodnie z art. 14 ust. 2.

1.

Jeżeli przedsiębiorca kontaktuje się z konsumentem przez telefon w celu zawarcia umowy

na odległość, ma obowiązek na początku rozmowy poinformować konsumenta o tym celu,

a ponadto podać identyfikujące go dane oraz dane identyfikujące osobę, w imieniu której

telefonuje.

2.

Jeżeli przedsiębiorca proponuje konsumentowi zawarcie umowy przez telefon, ma obowiązek

potwierdzić treść proponowanej umowy utrwaloną na papierze lub innym trwałym nośniku.

Oświadczenie konsumenta o zawarciu umowy jest skuteczne, jeżeli zostało utrwalone

na papierze lub innym trwałym nośniku po otrzymaniu potwierdzenia od przedsiębiorcy.

1.

Przedsiębiorca ma obowiązek przekazać konsumentowi potwierdzenie zawarcia umowy na

odległość na trwałym nośniku w rozsądnym czasie po jej zawarciu, najpóźniej w chwili

dostarczenia rzeczy lub przed rozpoczęciem świadczenia usługi. Potwierdzenie obejmuje

1)

informacje, o których mowa w art. 12 ust. 1, chyba że przedsiębiorca dostarczył konsumentowi

te informacje na trwałym nośniku przed zawarciem umowy;

2)

informację o udzielonej przez konsumenta zgodzie na dostarczenie treści cyfrowych

w okolicznościach powodujących utratę prawa odstąpienia od umowy.

2.

Jeżeli na wyraźne żądanie konsumenta wykonywanie usługi albo dostarczanie wody, gazu,

energii elektrycznej, gdy nie są one dostarczane w ograniczonej objętości lub w ustalonej

ilości, lub energii cieplnej ma się rozpocząć przed upływem terminu do odstąpienia

od umowy, przedsiębiorca wymaga od konsumenta złożenia wyraźnego oświadczenia zawierającego

takie żądanie.

Informacje, o których mowa w art. 12 ust. 1, stanowią integralną część umowy zawieranej

na odległość albo poza lokalem przedsiębiorstwa i mogą być zmienione jedynie za wyraźnym

porozumieniem stron.

Jeżeli przedsiębiorca nie spełnił obowiązków informacyjnych dotyczących opłat dodatkowych

lub innych kosztów, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 5, lub kosztów zwrotu rzeczy,

o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 10, konsument nie ponosi tych opłat i kosztów.

Ciężar dowodu spełnienia obowiązków informacyjnych określonych w art. 12 spoczywa

na przedsiębiorcy.

Do umów zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa lub na odległość stosuje się przepisy

art. 10 i art. 11.

W przypadku sprzeczności między przepisami art. 12-23 a przepisami ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców

zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. poz. 649 i 1293) oraz ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1219 oraz z 2018 r. poz. 650) stosuje się przepisy niniejszej ustawy.

Konsument, który zawarł umowę na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa, może

w terminie 14 dni odstąpić od niej bez podawania przyczyny i bez ponoszenia kosztów,

z wyjątkiem kosztów określonych w art. 33, art. 34 ust. 2 i art. 35.

Bieg terminu do odstąpienia od umowy rozpoczyna się

1)

dla umowy, w wykonaniu której przedsiębiorca wydaje rzecz, będąc zobowiązany do przeniesienia

jej własności - od objęcia rzeczy w posiadanie przez konsumenta lub wskazaną przez

niego osobę trzecią inną niż przewoźnik, a w przypadku umowy, która

a)

obejmuje wiele rzeczy, które są dostarczane osobno, partiami lub w częściach - od

objęcia w posiadanie ostatniej rzeczy, partii lub części,

b)

polega na regularnym dostarczaniu rzeczy przez czas oznaczony - od objęcia w posiadanie

pierwszej z rzeczy;

2)

dla pozostałych umów - od dnia zawarcia umowy.

1.

Jeżeli konsument nie został poinformowany przez przedsiębiorcę o prawie odstąpienia

od umowy, prawo to wygasa po upływie 12 miesięcy od dnia upływu terminu, o którym

mowa w art. 27.

2.

Jeżeli konsument został poinformowany przez przedsiębiorcę o prawie odstąpienia od

umowy przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, termin do odstąpienia od umowy

upływa po 14 dniach od udzielenia konsumentowi informacji o tym prawie.

1.

Konsument może odstąpić od umowy, składając przedsiębiorcy oświadczenie o odstąpieniu

od umowy. Oświadczenie można złożyć na formularzu, którego wzór stanowi załącznik

nr 2 do ustawy.

2.

Do zachowania terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem.

3.

Jeżeli przedsiębiorca zapewnia możliwość złożenia oświadczenia o odstąpieniu od umowy

drogą elektroniczną, konsument może także odstąpić od umowy

1)

przy wykorzystaniu wzoru formularza odstąpienia od umowy, stanowiącego załącznik nr

2 do ustawy;

2)

przez złożenie oświadczenia na stronie internetowej przedsiębiorcy.

4.

Przedsiębiorca ma obowiązek niezwłocznie przesłać konsumentowi na trwałym nośniku

potwierdzenie otrzymania oświadczenia o odstąpieniu od umowy złożonego w sposób, o

którym mowa w ust. 3.

1.

W przypadku odstąpienia od umowy zawartej na odległość lub umowy zawartej poza lokalem

przedsiębiorstwa umowę uważa się za niezawartą.

2.

Jeżeli konsument złożył oświadczenie o odstąpieniu od umowy zanim przedsiębiorca przyjął

jego ofertę, oferta przestaje wiązać.

1.

Przedsiębiorca ma obowiązek niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia

otrzymania oświadczenia konsumenta o odstąpieniu od umowy, zwrócić konsumentowi wszystkie

dokonane przez niego płatności, w tym koszty dostarczenia rzeczy.

2.

Przedsiębiorca dokonuje zwrotu płatności przy użyciu takiego samego sposobu zapłaty,

jakiego użył konsument, chyba że konsument wyraźnie zgodził się na inny sposób zwrotu,

który nie wiąże się dla niego z żadnymi kosztami.

3.

Jeżeli przedsiębiorca nie zaproponował, że sam odbierze rzecz od konsumenta, może

wstrzymać się ze zwrotem płatności otrzymanych od konsumenta do chwili otrzymania

rzeczy z powrotem lub dostarczenia przez konsumenta dowodu jej odesłania, w zależności

od tego, które zdarzenie nastąpi wcześniej.

Jeżeli konsument wybrał sposób dostarczenia rzeczy inny niż najtańszy zwykły sposób

dostarczenia oferowany przez przedsiębiorcę, przedsiębiorca nie jest zobowiązany do

zwrotu konsumentowi poniesionych przez niego dodatkowych kosztów.

1.

Konsument ma obowiązek zwrócić rzecz przedsiębiorcy lub przekazać ją osobie upoważnionej

przez przedsiębiorcę do odbioru niezwłocznie, jednak nie później niż 14 dni od dnia,

w którym odstąpił od umowy, chyba że przedsiębiorca zaproponował, że sam odbierze

rzecz. Do zachowania terminu wystarczy odesłanie rzeczy przed jego upływem.

2.

Konsument ponosi tylko bezpośrednie koszty zwrotu rzeczy, chyba że przedsiębiorca

zgodził się je ponieść lub nie poinformował konsumenta o konieczności poniesienia

tych kosztów.

3.

Jeżeli umowę zawarto poza lokalem przedsiębiorstwa a rzecz dostarczono konsumentowi

do miejsca, w którym zamieszkiwał w chwili zawarcia umowy, przedsiębiorca jest zobowiązany

do odebrania rzeczy na swój koszt, gdy ze względu na charakter rzeczy nie można jej

odesłać w zwykły sposób pocztą.

4.

Konsument ponosi odpowiedzialność za zmniejszenie wartości rzeczy będące wynikiem

korzystania z niej w sposób wykraczający poza konieczny do stwierdzenia charakteru,

cech i funkcjonowania rzeczy, chyba że przedsiębiorca nie poinformował konsumenta

o prawie odstąpienia od umowy zgodnie z wymaganiami art. 12 ust. 1 pkt 9.

1.

Jeżeli konsument wykonuje prawo odstąpienia od umowy po zgłoszeniu żądania zgodnie

z art. 15 ust. 3 i art. 21 ust. 2, ma obowiązek zapłaty za świadczenia spełnione do

chwili odstąpienia od umowy.

2.

Kwotę zapłaty oblicza się proporcjonalnie do zakresu spełnionego świadczenia, z uwzględnieniem

uzgodnionej w umowie ceny lub wynagrodzenia. Jeżeli cena lub wynagrodzenie są nadmierne,

podstawą obliczenia tej kwoty jest wartość rynkowa spełnionego świadczenia.

Konsument nie ponosi kosztów

1)

świadczenia usług, dostarczania wody, gazu lub energii elektrycznej w przypadku, gdy

nie są one oferowane w ograniczonej objętości lub w ustalonej ilości, lub energii

cieplnej, w całości lub w części, za czas do odstąpienia od umowy, jeżeli

a)

przedsiębiorca nie poinformował konsumenta o prawie odstąpienia od umowy i skutkach

jego wykonania zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 9 lub

b)

konsument nie żądał spełniania świadczenia przed upływem terminu do odstąpienia od

umowy zgodnie z art. 15 ust. 3 i art. 21 ust. 2;

2)

dostarczania treści cyfrowych, które nie są zapisane na nośniku materialnym, jeżeli

a)

konsument nie wyraził zgody na spełnienie świadczenia przed upływem terminu do odstąpienia

od umowy lub

b)

konsument nie został poinformowany o utracie przysługującego mu prawa odstąpienia

od umowy w chwili udzielania takiej zgody, lub

c)

przedsiębiorca nie dostarczył potwierdzenia zgodnie z art. 15 ust. 1 i art. 21 ust.

1.

1.

W chwili odstąpienia przez konsumenta od umowy zawartej na odległość lub poza lokalem

przedsiębiorstwa wygasają powiązane z nią umowy dodatkowe zawarte przez konsumenta,

jeżeli na ich podstawie świadczenie jest spełniane przez przedsiębiorcę lub osobę

trzecią na podstawie porozumienia z przedsiębiorcą. Konsument nie ponosi kosztów związanych

z wygaśnięciem tych umów, z wyjątkiem kosztów określonych w art. 33, art. 34 ust.

2 i art. 35.

2.

Jeżeli umowa dodatkowa została zawarta z osobą trzecią, przedsiębiorca informuje tę

osobę o odstąpieniu przez konsumenta od umowy.

Prawo odstąpienia od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa lub na odległość

nie przysługuje konsumentowi w odniesieniu do umów

1)

o świadczenie usług, jeżeli przedsiębiorca wykonał w pełni usługę za wyraźną zgodą

konsumenta, który został poinformowany przed rozpoczęciem świadczenia, że po spełnieniu

świadczenia przez przedsiębiorcę utraci prawo odstąpienia od umowy;

2)

w której cena lub wynagrodzenie zależy od wahań na rynku finansowym, nad którymi przedsiębiorca

nie sprawuje kontroli, i które mogą wystąpić przed upływem terminu do odstąpienia

od umowy;

3)

w której przedmiotem świadczenia jest rzecz nieprefabrykowana, wyprodukowana według

specyfikacji konsumenta lub służąca zaspokojeniu jego zindywidualizowanych potrzeb;

4)

w której przedmiotem świadczenia jest rzecz ulegająca szybkiemu zepsuciu lub mająca

krótki termin przydatności do użycia;

5)

w której przedmiotem świadczenia jest rzecz dostarczana w zapieczętowanym opakowaniu,

której po otwarciu opakowania nie można zwrócić ze względu na ochronę zdrowia lub

ze względów higienicznych, jeżeli opakowanie zostało otwarte po dostarczeniu;

6)

w której przedmiotem świadczenia są rzeczy, które po dostarczeniu, ze względu na swój

charakter, zostają nierozłącznie połączone z innymi rzeczami;

7)

w której przedmiotem świadczenia są napoje alkoholowe, których cena została uzgodniona

przy zawarciu umowy sprzedaży, a których dostarczenie może nastąpić dopiero po upływie

30 dni i których wartość zależy od wahań na rynku, nad którymi przedsiębiorca nie

ma kontroli;

8)

w której konsument wyraźnie żądał, aby przedsiębiorca do niego przyjechał w celu dokonania

pilnej naprawy lub konserwacji; jeżeli przedsiębiorca świadczy dodatkowo inne usługi

niż te, których wykonania konsument żądał, lub dostarcza rzeczy inne niż części zamienne

niezbędne do wykonania naprawy lub konserwacji, prawo odstąpienia od umowy przysługuje

konsumentowi w odniesieniu do dodatkowych usług lub rzeczy;

9)

w której przedmiotem świadczenia są nagrania dźwiękowe lub wizualne albo programy

komputerowe dostarczane w zapieczętowanym opakowaniu, jeżeli opakowanie zostało otwarte

po dostarczeniu;

10)

o dostarczanie dzienników, periodyków lub czasopism, z wyjątkiem umowy o prenumeratę;

11)

zawartej w drodze aukcji publicznej;

12)

o świadczenie usług w zakresie zakwaterowania, innych niż do celów mieszkalnych, przewozu

rzeczy, najmu samochodów, gastronomii, usług związanych z wypoczynkiem, wydarzeniami

rozrywkowymi, sportowymi lub kulturalnymi, jeżeli w umowie oznaczono dzień lub okres

świadczenia usługi;

13)

o dostarczanie treści cyfrowych, które nie są zapisane na nośniku materialnym, jeżeli

spełnianie świadczenia rozpoczęło się za wyraźną zgodą konsumenta przed upływem terminu

do odstąpienia od umowy i po poinformowaniu go przez przedsiębiorcę o utracie prawa

odstąpienia od umowy.

1.

Najpóźniej w chwili wyrażenia przez konsumenta woli związania się umową przedsiębiorca

jest obowiązany poinformować konsumenta w sposób jasny i zrozumiały, wskazujący na

zamiar zawarcia umowy i odpowiadający rodzajowi użytego środka porozumiewania się

na odległość o

1)

imieniu i nazwisku (nazwie), adresie zamieszkania (siedziby) przedsiębiorcy, organie,

który zarejestrował działalność gospodarczą przedsiębiorcy, a także numerze, pod którym

przedsiębiorca został zarejestrowany, a w przypadku gdy działalność przedsiębiorcy

wymaga uzyskania zezwolenia - danych dotyczących instytucji udzielającej zezwolenia;

2)

imieniu i nazwisku (nazwie), adresie zamieszkania (siedziby) w Rzeczypospolitej Polskiej

przedstawiciela przedsiębiorcy, o ile taki występuje;

3)

imieniu i nazwisku (nazwie), adresie zamieszkania (siedziby) podmiotu innego niż przedsiębiorca

świadczący usługi finansowe na odległość, w tym operatora środków porozumiewania się

na odległość, oraz charakterze, w jakim podmiot ten występuje wobec konsumenta i tego

przedsiębiorcy;

4)

istotnych właściwościach świadczenia i jego przedmiotu;

5)

cenie lub wynagrodzeniu obejmujących wszystkie ich składniki, w tym opłaty i podatki,

a w przypadku niemożności określenia dokładnej ceny lub wynagrodzenia - podstawie

obliczenia ceny lub wynagrodzenia umożliwiającej konsumentowi dokonanie ich weryfikacji;

6)

ryzyku związanym z usługą finansową, jeżeli wynika ono z jej szczególnych cech lub

charakteru czynności, które mają być wykonane lub jeżeli cena bądź wynagrodzenie zależą

wyłącznie od ruchu cen na rynku finansowym;

7)

zasadach zapłaty ceny lub wynagrodzenia;

8)

kosztach oraz terminie i sposobie świadczenia usługi;

9)

prawie oraz sposobie odstąpienia od umowy, o którym mowa w art. 40 ust. 1 i 2, albo

wskazaniu, że prawo takie nie przysługuje, oraz wysokości ceny lub wynagrodzenia,

które konsument jest obowiązany zapłacić w przypadku określonym w art. 40 ust. 4;

10)

dodatkowych kosztach ponoszonych przez konsumenta wynikających z korzystania ze środków

porozumiewania się na odległość, jeżeli mogą one wystąpić;

11)

terminie, w jakim oferta lub informacja o cenie lub wynagrodzeniu mają charakter wiążący;

12)

minimalnym okresie, na jaki ma być zawarta umowa o świadczenia ciągłe lub okresowe;

13)

miejscu i sposobie składania reklamacji;

14)

możliwości pozasądowego rozstrzygania sporów wynikających z umowy;

15)

prawie wypowiedzenia umowy, o którym mowa w art. 42, oraz skutkach tego wypowiedzenia,

w tym karach umownych;

16)

istnieniu funduszu gwarancyjnego lub innych systemów gwarancyjnych, jeżeli takie istnieją;

17)

języku stosowanym w relacjach przedsiębiorcy z konsumentem;

18)

prawie właściwym państwa, które stanowi podstawę dla stosunków przedsiębiorcy z konsumentem

przed zawarciem umowy na odległość oraz prawie właściwym do zawarcia i wykonania umowy;

19)

sądzie właściwym do rozstrzygania sporów związanych z wykonywaniem umowy.

20)

(uchylony)

2.

W wypadku przekazywania konsumentowi informacji w formie głosowych komunikatów telefonicznych

nie stosuje się przepisów ust. 1 pkt 6-8 oraz pkt 1020, jeżeli konsument udzieli na to wyraźnej zgody. Przedsiębiorca jest obowiązany zamieścić

w komunikacie informacje o prawie konsumenta do żądania przedstawienia informacji,

o których mowa w tych przepisach oraz sposobie ich uzyskania.

3.

Przedsiębiorca jest obowiązany do przekazania konsumentowi informacji, o których mowa

w ust. 1, utrwalonych na papierze lub innym trwałym nośniku dostępnym dla konsumenta,

przed zawarciem umowy, a gdy umowa jest na życzenie konsumenta zawierana z zastosowaniem

środka porozumiewania się na odległość, który na to nie pozwala - niezwłocznie po

jej zawarciu.

4.

W czasie trwania umowy konsument ma prawo żądać potwierdzenia jej treści na piśmie.

Konsument ma także prawo żądać zmiany środka porozumiewania się na odległość, chyba

że stosowanie takiego środka nie jest przewidziane w umowie lub nie odpowiada on charakterowi

świadczonej usługi.

5.

Obowiązek określony w ust. 1 nie dotyczy jednorazowych świadczeń, które są spełniane

przy użyciu środków porozumiewania się na odległość i za które fakturę wystawia osoba

fizyczna lub prawna, która w ramach swojego przedsiębiorstwa udostępnia co najmniej

jeden środek porozumiewania się na odległość dostępny dla konsumenta i przedsiębiorcy,

z wyjątkiem jednak informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

6.

Obowiązek określony w ust. 1 nie dotyczy poszczególnych czynności (umów szczegółowych)

wynikających z umowy (umowy ramowej).

7.

W wypadku wykonywania poszczególnych czynności o tym samym charakterze pomiędzy tymi

samymi stronami, jeżeli czynności te nie wynikają z wcześniej zawartej umowy (umowy

ramowej), obowiązek określony w ust. 1 dotyczy tylko pierwszej z tych czynności. Jeżeli

w ciągu roku od dnia wykonania pierwszej czynności nie wykonano żadnej czynności o

tym samym charakterze pomiędzy tymi samymi stronami, to do pierwszej czynności wykonanej

po tym czasie stosuje się ust. 1.

8.

Obowiązek określony w ust. 1 uważa się za spełniony, jeżeli przedsiębiorca przekazał konsumentowi informacje

zgodnie ze wzorem określonym w formularzu informacyjnym, o którym mowa odpowiednio

w art. 14 lub art. 19 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim

(Dz. U. z 2018 r. poz. 993 i 1075).

1.

Konsument, który zawarł na odległość umowę o usługi finansowe, może od niej odstąpić

bez podania przyczyn, składając oświadczenie na piśmie, w terminie 14 dni od dnia

zawarcia umowy lub od dnia potwierdzenia informacji, o którym mowa w art. 39 ust.

3, jeżeli jest to termin późniejszy. Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego

upływem oświadczenie zostało wysłane. Konsument nie ponosi kosztów związanych z odstąpieniem,

z wyjątkiem kosztów, o których mowa w ust. 4.

2.

W przypadku umów ubezpieczenia termin, w którym konsument może odstąpić od umowy,

wynosi 30 dni od dnia poinformowania go o zawarciu umowy lub od dnia potwierdzenia

informacji, o którym mowa w art. 39 ust. 3, jeżeli jest to termin późniejszy. Termin

uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem oświadczenie zostało wysłane.

3.

W przypadku odstąpienia od umowy, umowa jest uważana za niezawartą, a konsument jest

zwolniony z wszelkich zobowiązań. To, co strony świadczyły, ulega zwrotowi w stanie

niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu, w terminie

30 dni

1)

od odstąpienia od umowy - w przypadku świadczeń konsumenta albo

2)

od otrzymania oświadczenia o odstąpieniu od umowy - w przypadku świadczeń przedsiębiorcy.

4.

W przypadku rozpoczętego za zgodą konsumenta świadczenia usług przed upływem terminów,

o których mowa w ust. 1 i 2, przedsiębiorca może żądać zapłaty ceny lub wynagrodzenia

za usługę rzeczywiście wykonaną.

5.

Przedsiębiorca nie może żądać zapłaty, o której mowa w ust. 4, jeżeli rozpoczął świadczenie

usług bez zgody konsumenta, a także jeżeli nie wskazał, zgodnie z art. 39 ust. 1 pkt

9, wysokości ceny lub wynagrodzenia, które konsument jest obowiązany zapłacić w wypadku,

o którym mowa w ust. 4.

6.

Prawo odstąpienia od umowy nie przysługuje konsumentowi w przypadkach umów

1)

całkowicie wykonanych na żądanie konsumenta przed upływem terminów, o których mowa

w ust. 1 i 2;

2)

dotyczących instrumentów rynku pieniężnego, zbywalnych papierów wartościowych, jednostek

uczestnictwa funduszy inwestycyjnych otwartych, jednostek uczestnictwa specjalistycznych

funduszy inwestycyjnych otwartych, tytułów uczestnictwa w instytucjach zbiorowego

inwestowania, sprzedaży papierów wartościowych ze zobowiązaniem do ich odkupu oraz

operacji finansowych, w których ustalono cenę, kurs, stopę procentową lub indeks,

a w szczególności nabywanie walut, papierów wartościowych, złota lub innych metali

szlachetnych, towarów lub praw, w tym umowy obliczone tylko na różnice cen, opcje

i prawa pochodne, zawarte na umówioną datę lub umówiony termin, w obrocie rynkowym;

3)

ubezpieczenia dotyczących podróży i bagażu lub innych podobnych, jeżeli zawarte zostały

na okres krótszy niż 30 dni.

7.

Jeżeli do umowy jest dołączona kolejna umowa zawarta na odległość dotycząca usług

świadczonych przez przedsiębiorcę lub podmiot inny niż przedsiębiorca na podstawie

porozumienia pomiędzy tym podmiotem a przedsiębiorcą, odstąpienie od umowy zawartej

na odległość dotyczącej usług finansowych jest skuteczne także wobec tej kolejnej

umowy.

Jeżeli przedsiębiorca nie dopełni obowiązków określonych w art. 39 ust. 1-3, konsument

ma prawo odstąpić od umowy w każdym czasie bez konieczności ponoszenia kosztów należnych

przedsiębiorcy.

Jeżeli czas trwania umowy nie jest oznaczony, każda ze stron może ją wypowiedzieć

bez wskazania przyczyn, z zachowaniem miesięcznego terminu wypowiedzenia, chyba że

strony zastrzegły krótszy termin wypowiedzenia.

1.

Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do usług polegających na gromadzeniu

środków pieniężnych i ich lokowaniu, z przeznaczeniem na wypłatę członkom otwartego

funduszu emerytalnego lub uczestnikom pracowniczego funduszu emerytalnego po osiągnięciu

przez nich wieku emerytalnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1906 i 2215) i przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1449 oraz z 2018 r. poz. 1091, 1608, 1629 i 2215).

2.

Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do odstąpienia od umowy o kredyt konsumencki

zawartej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa.

3.

Przepisów art. 39 ust. 1 pkt 1-4, 12-15, 17 i 19 nie stosuje się do usług płatniczych,

o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2003, z późn. zm..

(pominięte)

Do umów zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy

dotychczasowe.

Tracą moc

1)

ustawa z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności

za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1225);

2)

ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz

o zmianie Kodeksu cywilnego

(Dz. U. poz. 1176, z 2004 r. poz. 959, z 2009 r. poz. 960 oraz z 2011 r. poz. 169 i 432).

(pominięty)

(pominięty)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia

Postępowania wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy prowadzi się

na zasadach dotychczasowych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2018 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 184, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2018 r.;

2)

art. 185, który wchodzi w życie z dniem 11 lipca 2019 r.;

3)

art. 188, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r.