Umowa międzynarodowa Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Demokratyczno-Socjalistycznej Republiki Sri Lanki w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisana w Kolombo dnia 6 października 2015 r.

Niniejsza Umowa dotyczy osób, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym

łub obu Umawiających się Państwach.

1.

Niniejsza Umowa ma zastosowanie do podatków od dochodu, pobieranych na rzecz Umawiającego

się Państwa, jego jednostek terytorialnych lub władz lokalnych, bez względu na sposób

ich poboru.

2.

Za podatki od dochodu uważa się wszystkie podatki pobierane od całego dochodu albo

od części dochodu, włączając w to podatki od zysków z przeniesienia własności majątku

ruchomego lub nieruchomego, jak również podatki od przyrostu majątku.

3.

Do obecnie istniejących podatków, których dotyczy Umowa, należą w szczególności

a)

w przypadku Polski

(i)

podatek dochodowy od osób fizycznych oraz

(ii)

podatek dochodowy od osób prawnych,

zwane dalej „podatkami polskimi”;

b)

w przypadku Sri Lanki

podatek dochodowy, włączając podatek dochodowy od obrotu przedsiębiorstw, które zawarły

umowy z Zarządem Inwestycji; zwane dalej „podatkami w Sri Lance”.

4.

Niniejsza Umowa ma także zastosowanie do wszystkich podatków dochodowych takiego samego

lub w istotnym stopniu podobnego rodzaju, które będą nakładane po dacie podpisania

niniejszej Umowy, obok istniejących podatków lub w ich miejsce. Właściwe organy Umawiających

się Państw będą informowały się wzajemnie o wszelkich znaczących zmianach, dokonanych

w ich prawie podatkowym.

1.

W rozumieniu niniejszej Umowy, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej

a)

określenie „Polska” oznacza Rzeczpospolitą Polską, a użyte w znaczeniu geograficznym

oznacza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz każdy rejon przyległy do wód terytorialnych

Rzeczypospolitej Polskiej, w którym na podstawie ustawodawstwa Polski i zgodnie z

prawem międzynarodowym, Polska może wykonywać prawa odnoszące się do badań i wykorzystywania

zasobów naturalnych dna morskiego i jego podglebia;

b)

określenie „Sri Lanka” oznacza terytorium Demokratyczno-Socjalistycznej Republiki

Sri-Lanki, jak zdefiniowano w Konstytucji, włączając terytorium lądowe, wody wewnętrzne i morze terytorialne, przestrzeń powietrzną

nad nimi, jak również wyłączną strefę ekonomiczną i szelf kontynentalny, gdzie Demokratyczno-Socjalistyczna

Republika Sri Lanka korzysta lub może dalej sprawować suwerenne prawa i jurysdykcję

zgodnie z prawem międzynarodowym i krajowym ustawodawstwem;

c)

określenia „Umawiające się Państwo” i „drugie Umawiające się Państwo” oznaczają w

zależności od kontekstu odpowiednio Polskę i Sri Lankę;

d)

określenie „osoba” obejmuje osobę fizyczną, spółkę, a także każde inne zrzeszenie

osób;

e)

określenie „spółka” oznacza jakąkolwiek osobę prawną lub jakikolwiek podmiot, który

jest traktowany jak osoba prawna dla celów podatkowych;

f)

określenia „przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa” i „przedsiębiorstwo drugiego

Umawiającego się Państwa” oznaczają odpowiednio przedsiębiorstwo prowadzone przez

osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie i

przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w

drugim Umawiającym się Państwie;

g)

określenie „obywatel”, oznacza

i)

każdą osobę fizyczną mającą obywatelstwo tego Umawiającego się Państwa,

ii)

każdą osobę prawną, spółkę osobową lub stowarzyszenie, które zostało utworzone na

podstawie ustawodawstwa obowiązującego w tym Umawiającym się Państwie;

h)

określenie „transport międzynarodowy” oznacza wszelki transport statkiem morskim lub

statkiem powietrznym, eksploatowanym przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa,

z wyjątkiem przypadku, gdy statek morski lub statek powietrzny jest eksploatowany

wyłącznie między miejscami położonymi w drugim Umawiającym się Państwie;

i)

określenie „właściwy organ” oznacza

i)

w przypadku Polski, Ministra Finansów lub jego upoważnionego przedstawiciela;

ii)

w przypadku Sri Lanki, Generalnego Komisarza ds. Dochodów Podatkowych lub uprzywilejowanego

przedstawiciela Generalnego Komisarza;

2.

Przy stosowaniu niniejszej Umowy w dowolnym czasie przez Umawiające się Państwo, jeżeli

z kontekstu nie wynika inaczej, każde określenie w niej niezdefiniowane ma takie znaczenie,

jakie w tym czasie ma ono w prawie tego Państwa dla celów podatków, do których ma

zastosowanie niniejsza Umowa, przy czym znaczenie określenia wynikające z ustawodawstwa

podatkowego tego Państwa ma pierwszeństwo przed znaczeniem nadanym temu pojęciu przez

inne przepisy prawne tego Państwa.

1.

W rozumieniu niniejszej Umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę

w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która według ustawodawstwa tego Państwa

podlega tam opodatkowaniu ze względu na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego

pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia lub rejestracji albo inne kryterium o

podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo oraz jego jednostkę terytorialną

lub władze lokalne. Jednakże określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega

opodatkowaniu w tym Państwie tylko ze względu na dochód, jaki osiąga ze źródeł położonych

w tym Państwie.

2.

Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania

w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status określa się według następujących

zasad

a)

uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym ma ona

stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach,

wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym

ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

b)

jeżeli nie jest możliwe ustalenie, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych

albo nie ma ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, wówczas uważa się

ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zazwyczaj przebywa;

c)

jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym

z nich, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie,

którego jest obywatelem;

d)

jeżeli osoba ta jest obywatelem obu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich,

właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

3.

Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1, osoba nie będąca osobą fizyczną ma siedzibę

w obu Umawiających się Państwach, wówczas uważa się ją za mającą siedzibę tylko w

tym Państwie, na terytorium którego znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu.

Jeżeli Państwo, na terytorium którego znajduje się miejsce faktycznego zarządu nie

może zostać określone, wówczas właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną

sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

1.

W rozumieniu niniejszej Umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą

całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa.

2.

Określenie „zakład” obejmuje w szczególności

a)

siedzibę zarządu;

b)

filię;

c)

biuro;

d)

fabrykę;

e)

warsztat;

f)

kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom lub każde inne miejsce wydobywania

zasobów naturalnych.

3.

Określenie „zakład” obejmuje również

a)

plac budowy, prace konstrukcyjne, montażowe lub instalacyjne, platformę wiertniczą

lub statek wykorzystywany do badania lub rozwoju zasobów naturalnych, w tym działań

nadzorczych w związku z nimi, ale tylko wtedy, gdy taki plac, prace lub działalność

trwają przez okres dłuższy niż 6 miesięcy;

b)

świadczenie usług, w tym usług doradztwa, wykonywanych przez przedsiębiorstwo poprzez

pracowników lub inne osoby zaangażowane przez przedsiębiorstwo do tego celu, ale tylko

wtedy, gdy działalność ta wykonywana jest (dla tego samego lub powiązanego projektu)

w Umawiającym się Państwie przez okres lub okresy łącznie wynoszące dłużej niż 183

dni w każdym dwunastomiesięcznym okresie rozpoczynającym się lub kończącym w danym

roku podatkowym.

4.

Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, określenie „zakład”

nie obejmuje

a)

użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania lub wystawiania dóbr lub

towarów należących do przedsiębiorstwa;

b)

utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, wyłącznie w

celu składowania lub wystawiania;

c)

utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, wyłącznie w

celu przetworzenia przez inne przedsiębiorstwo;

d)

utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów, albo zbierania

informacji dla przedsiębiorstwa;

e)

utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek

innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;

f)

utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu łącznego prowadzenia któregokolwiek

rodzaju działalności, o jakich mowa w literach a) - e), pod warunkiem, że całkowita

działalność tej placówki wynikająca z takiego połączenia, ma charakter przygotowawczy

lub pomocniczy.

5.

Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2, jeżeli osoba - z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela, o którym mowa w ustępie 7

- działa w Umawiającym się Państwie w imieniu przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego

się Państwa, wówczas uważa się, że to przedsiębiorstwo posiada zakład w pierwszym

Umawiającym się Państwie w zakresie każdego rodzaju działalności, którą osoba ta podejmuje

dla przedsiębiorstwa, jeżeli taka osoba

a)

ma, oraz zwyczajowo wykonuje w tym Państwie, pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu

przedsiębiorstwa, chyba że czynności wykonywane przez tę osobę ograniczają się do

rodzajów działalności wymienionych w ustępie 4, które gdyby były wykonywane za pośrednictwem

stałej placówki, nie powodowałyby uznania tej placówki za działalność zakładu na podstawie

postanowień tego ustępu; lub

b)

nie ma takiego pełnomocnictwa, ale zwykle utrzymuje w pierwszym wymienionym Państwie

zapasy dóbr lub towarów, z których regularnie dostarcza dobra lub towary w imieniu

przedsiębiorstwa.

6.

Bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu, przedsiębiorstwo ubezpieczeniowe

Umawiającego się Państwa, z wyjątkiem działalności reasekuracyjnej, uważane jest za

posiadające zakład w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli pobiera ono składki na

terytorium tego innego Państwa, lub ubezpiecza ryzyka występujące na terytorium tego

państwa, za pośrednictwem osoby innej niż niezależny przedstawiciel w rozumieniu ustępu

7.

7.

Nie uważa się, że przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa ma w drugim Umawiającym

się Państwie zakład tylko z tego powodu, że wykonuje ono w tym Państwie czynności

za pośrednictwem pośrednika, generalnego komisanta albo jakiegokolwiek innego niezależnego

przedstawiciela, jeżeli takie osoby działają w ramach swojej zwykłej działalności.

Jednakże, gdy działalność takiego przedstawiciela jest wykonywana całkowicie lub prawie

całkowicie w imieniu tego przedsiębiorstwa, i ustalone lub narzucone warunki między

tym przedsiębiorstwem a przedstawicielem w ramach ich stosunków handlowych i finansowych,

różnią się od tych, które zostałyby ustalone między niezależnymi przedsiębiorstwami,

wówczas nie będzie on uważany za niezależnego przedstawiciela przedsiębiorstwa w rozumieniu

tego ustępu.

8.

Fakt, że spółka mająca siedzibę w Umawiającym się Państwie kontroluje lub jest kontrolowana

przez spółkę, która ma siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, albo która prowadzi

działalność w tym drugim Państwie (przez posiadany tam zakład albo w inny sposób),

nie wystarcza, aby którąkolwiek z tych spółek uważać za zakład drugiej spółki.

1.

Dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym

się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego lub leśnego)

położonego w drugim Umawiającym się Państwie może być opodatkowany w tym drugim Umawiającym

się Państwie.

2.

Określenie „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego Umawiającego

się Państwa, na którego terytorium dany majątek jest położony. Określenie to obejmuje

w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy inwentarz oraz

urządzenia użytkowane w gospodarstwach rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie

przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi, prawa użytkowania majątku nieruchomego,

jak również prawa do zmiennych lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa

do eksploatacji złóż mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie,

statki żeglugi śródlądowej i statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego.

3.

Postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodu osiągniętego z bezpośredniego korzystania,

dzierżawy lub innych form korzystania z majątku nieruchomego.

4.

Postanowienia ustępów 1 i 3 stosuje się również do dochodu z majątku nieruchomego

przedsiębiorstwa oraz dochodu z majątku nieruchomego wykorzystywanego do wykonywania

wolnego zawodu.

1.

Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym

Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym

się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność

gospodarczą w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w tym drugim

Państwie, jednak tylko w takiej wysokości, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

2.

Z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3, jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa

prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład,

to w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski,

jakie mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich

samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie

niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.

3.

Przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się potrącenia wydatków, w tym kosztów zarządzania

i ogólnych kosztów administracyjnych, które zostały poniesione na rzecz zakładu bez

względu na to, czy wydatki te zostały poniesione w Państwie, w którym zakład jest

położony, czy gdzie indziej.

4.

Jeżeli w Umawiającym się Państwie istnieje zwyczaj ustalania zysków przypisanych zakładowi

na podstawie podziału całkowitych zysków przedsiębiorstwa na jego poszczególne części,

to postanowienia ustępu 2 nie wykluczają ustalenia przez to Umawiające się Państwo

zysków do opodatkowania według zwykle stosowanego podziału. Sposób podziału zysku

powinien jednak być taki, aby jego wynik był zgodny z zasadami zawartymi w niniejszym

artykule.

5.

Nie można przypisać zakładowi zysków tylko z tytułu samego zakupu dóbr lub towarów

przez ten zakład dla przedsiębiorstwa.

6.

Przy stosowaniu poprzednich ustępów, ustalanie zysków zakładu powinno być dokonywane

każdego roku w taki sam sposób, chyba że istnieją uzasadnione powody, aby postąpić

inaczej.

7.

Jeżeli zyski obejmują części dochodów, które zostały odrębnie uregulowane w innych

artykułach niniejszej Umowy, postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane

przez postanowienia niniejszego artykułu.

1.

Zyski osiągane z eksploatacji statków morskich lub statków powietrznych w transporcie

międzynarodowym podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym

przedsiębiorstwo ma swoją siedzibę.

2.

Bez względu na postanowienia ustępu 1, zyski osiągane w Umawiającym się Państwie przez

przedsiębiorstwo drugiego Umawiającego się Państwa z eksploatacji statków morskich

w transporcie międzynarodowym mogą być opodatkowane w pierwszym wymienionym Państwie,

lecz ustalony w ten sposób podatek zmniejsza się o kwotę odpowiadającą 50 procentom

jego wysokości.

3.

Postanowienia ustępów 1 i 2 stosuje się także do zysków pochodzących z uczestnictwa

w umowie poolowej, we wspólnym przedsięwzięciu lub w międzynarodowym związku eksploatacyjnym,

ale tylko do tej części zysków osiągniętych w ten sposób, które mogą zostać przypisane

uczestnikowi w stosunku do jego udziału w takim wspólnym przedsięwzięciu.

1.

Jeżeli

a)

przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa uczestniczy bezpośrednio lub pośrednio w

zarządzaniu, kontroli lub w kapitale przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa,

lub

b)

te same osoby uczestniczą bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu, kontroli lub w

kapitale przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa oraz przedsiębiorstwa drugiego

Umawiającego się Państwa,

i jeżeli w jednym i w drugim przypadku między tymi dwoma przedsiębiorstwami w zakresie

ich stosunków handlowych lub finansowych, zostaną umówione lub narzucone warunki,

które różnią się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne przedsiębiorstwa,

wówczas zyski, które osiągnęłoby jedno z przedsiębiorstw bez tych warunków, ale z

powodu tych warunków ich nie osiągnęło, mogą być uznane przez Umawiające się Państwo

za zyski tego przedsiębiorstwa i odpowiednio opodatkowane.

2.

Jeżeli Umawiające się Państwo włącza do zysków przedsiębiorstwa tego Państwa, i odpowiednio

opodatkowuje, zyski przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa, z tytułu których

przedsiębiorstwo to zostało opodatkowane w tym drugim Państwie, a zyski w ten sposób

połączone są zyskami, które osiągnęłoby przedsiębiorstwo pierwszego wymienionego Państwa,

gdyby warunki ustalone między obydwoma przedsiębiorstwami były takie, jak między przedsiębiorstwami

niezależnymi, wtedy to drugie Państwo dokona odpowiedniej korekty kwoty podatku wymierzonego

od tych zysków.

Przy ustalaniu takiej korekty będą odpowiednio uwzględnione inne postanowienia niniejszej

Umowy, a właściwe organy Umawiających się Państw będą w razie konieczności porozumiewać

się ze sobą.

3.

Postanowień ustępu 2 nie stosuje się, jeżeli postępowanie sądowe, administracyjne

lub inne procedury prawne zakończyły się ostatecznym orzeczeniem, że na skutek działań,

które są podstawą do korekty zysków na podstawie ustępu 1, jedno z zainteresowanych

przedsiębiorstw podlega odpowiedzialności karnej za oszustwo, rażące niedbalstwo lub

umyślne zaniechanie.

1.

Dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie

mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być

opodatkowane w tym drugim Państwie.

2.

Jednakże dywidendy takie mogą być opodatkowane także w Umawiającym się Państwie, w

którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, i zgodnie z prawem tego Państwa,

ale jeżeli rzeczywisty beneficjent dywidend ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w

drugim Umawiającym się Państwie, to podatek tak ustalony nie może przekroczyć 10 procent

kwoty dywidend brutto.

Postanowienia niniejszego ustępu nie dotyczą opodatkowania spółki w odniesieniu do

zysków, z których dywidendy są wypłacane.

3.

Określenie „dywidendy” użyte w tym artykule oznacza dochód z udziałów (akcji) lub

z innych praw do udziału w zyskach, z wyjątkiem wierzytelności, jak również dochód

z innych praw w spółce, który zgodnie z prawem podatkowym Umawiającego się Państwa,

w którym spółka wypłacająca te dywidendy ma siedzibę, jest traktowany jak dochód z

udziałów (akcji).

4.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli rzeczywisty beneficjent

dywidend, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, wykonuje

w drugim Umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma siedzibę,

działalność gospodarczą przez zakład w nim położony, bądź wykonuje w tym drugim Państwie

wolny zawód w oparciu o stałą placówkę w nim położoną, i gdy udział, z tytułu którego

dywidendy są wypłacane, faktycznie wiąże się z działalnością takiego zakładu lub stałej

placówki. W takiej sytuacji, w zależności od przypadku, stosuje się postanowienia

artykułu 7 lub artykułu 14.

5.

Jeżeli spółka, której siedziba znajduje się w Umawiającym się Państwie, osiąga zyski

lub dochód w drugim Umawiającym się Państwie, wówczas to drugie Państwo nie może ani

obciążać żadnym podatkiem dywidend wypłacanych przez tę spółkę, z wyjątkiem przypadku,

gdy takie dywidendy są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę

w tym drugim

Państwie lub w przypadku, gdy udział, z tytułu którego dywidendy są wypłacane, faktycznie

wiąże się z działalnością zakładu lub stałej placówki położonych w tym drugim Państwie,

ani też obciążać niewydzielonych zysków spółki podatkiem od niewydzielonych zysków

spółki, nawet jeżeli wypłacone dywidendy lub niewydzielone zyski całkowicie lub częściowo

pochodzą z zysków albo z dochodów osiągniętych w tym drugim Państwie.

1.

Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie mającej miejsce

zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane

w tym drugim Państwie.

2.

Jednakże takie odsetki mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie,

w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli rzeczywisty beneficjent

odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to

podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 10 procent kwoty brutto tych odsetek.

3.

Bez względu na postanowienia ustępu 2, odsetki powstające w Umawiającym się Państwie

i osiągane przez rząd drugiego Umawiającego się Państwa, włączając władze lokalne,

bank centralny lub jakąkolwiek instytucję finansową kontrolowaną przez ten rząd, są

zwolnione z opodatkowania w pierwszym wymienionym Państwie.

4.

Dla celów ustępu 3, określenia „bank centralny” oraz „instytucja finansowa kontrolowana

przez rząd” oznaczają

a)

W przypadku Polski

(i)

Narodowy Bank Polski;

(ii)

jakąkolwiek inną instytucję finansową, której kapitał w całości jest własnością rządu

polskiego;

b)

W przypadku Sri Lanki

(i)

Bank Centralny Sri Lanki;

(ii)

jakąkolwiek inną instytucję finansową, której kapitał w całości jest własnością rządu

Sri Lanki.

5.

Określenie „odsetki” użyte w niniejszym artykule oznacza dochód z wszelkiego rodzaju

wierzytelności zabezpieczonych jak i niezabezpieczonych hipoteką i zarówno zawierających

bądź nie prawo do udziału w zyskach osiąganych przez dłużnika, a w szczególności,

dochody z państwowych papierów wartościowych oraz dochody z obligacji lub skryptów

dłużnych, włącznie z premiami i nagrodami związanymi z takimi pożyczkami, obligacjami

lub skryptami dłużnymi. Opłat karnych z tytułu opóźnionej zapłaty nie uważa się za

odsetki w rozumieniu tego artykułu.

6.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli rzeczywisty beneficjent

odsetek, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi

w drugim Umawiającym się Państwie, w którym powstają odsetki, działalność gospodarczą

przez zakład tam położony bądź wykonuje w tym drugim Państwie wolny zawód w oparciu

o stałą placówkę w nim położoną, i jeżeli wierzytelność, z tytułu której wypłacane

są odsetki, jest faktycznie związana z takim zakładem lub stałą placówka. W takim

przypadku, w zależności od sytuacji, stosuje się postanowienia artykułu 7 lub artykułu

14.

7.

Uważa się, że odsetki powstają w Umawiającym się Państwie, jeżeli osoba je wypłacająca

ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Państwie. Jeżeli jednak osoba wypłacająca

odsetki, bez względu na to, czy ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym

się Państwie, ma w Umawiającym się Państwie zakład lub stałą placówkę, w związku z

działalnością których powstało zobowiązanie, z tytułu którego są wypłacane odsetki,

i zapłata tych odsetek jest pokrywana przez ten zakład lub stałą placówkę, to uważa

się, że odsetki takie powstają w tym Państwie, w którym położony jest zakład lub stała

placówka.

8.

Jeżeli w wyniku szczególnych powiązań między osobą wypłacającą odsetki a rzeczywistym

beneficjentem lub powiązań między tymi osobami a osobą trzecią, kwota wypłaconych

odsetek przekracza kwotę, która byłaby uzgodniona pomiędzy płatnikiem a rzeczywistym

beneficjentem bez tych powiązań, wówczas postanowienia niniejszego artykułu mają zastosowanie

tylko do ostatniej wymienionej kwoty. W takim przypadku nadwyżka ponad wymienioną

poprzednio kwotę podlega opodatkowaniu zgodnie z prawem każdego z Umawiających się

Państw, z uwzględnieniem innych postanowień niniejszej Umowy.

1.

Należności licencyjne lub opłaty za usługi techniczne powstające w Umawiającym się

Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym

się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

2.

Jednakże takie należności licencyjne lub opłaty za usługi techniczne mogą być także

opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają i zgodnie z prawem

tego Państwa, ale jeżeli rzeczywisty beneficjent należności licencyjnych lub opłat

za usługi techniczne ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się

Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 10 procent kwoty brutto

należności licencyjnych lub opłat za usługi techniczne.

3.

a)

Określenie „należności licencyjne” użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju

należności uzyskiwane w związku z użytkowaniem lub prawem do użytkowania każdego prawa

autorskiego, patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii

lub procesu produkcyjnego, a także za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia

przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za informacje związane z doświadczeniem

zawodowym w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how);

b)

Określenie „opłaty za usługi techniczne” użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju

płatności, inne niż wymienione w artykule 15 niniejszej Umowy, w związku z usługami

zarządczymi, technicznymi lub doradczymi, włączając w to usługi pracowników technicznych

lub innego personelu.

4.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli rzeczywisty beneficjent

należności licencyjnych lub opłat za usługi techniczne, mający miejsce zamieszkania

lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie,

z którego pochodzą należności licencyjne lub opłaty za usługi techniczne, działalność

gospodarczą poprzez zakład w nim położony bądź wykonuje w tym drugim Państwie wolny

zawód w oparciu o stałą placówkę w nim położoną, a prawa lub majątek, z tytułu których

wypłacane są należności licencyjne lub opłaty za usługi techniczne, faktycznie wiążą

się z działalnością tego zakładu lub stałej placówki. W takim przypadku, w zależności

od sytuacji, stosuje się postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.

5.

Uważa się, że należności licencyjne lub opłaty za usługi techniczne powstają w Umawiającym

się Państwie, jeśli osoba je wypłacająca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym

Państwie. Jeżeli jednak osoba wypłacająca należności licencyjne lub opłaty za usługi

techniczne, bez względu na to, czy ma ona w Umawiającym się Państwie miejsce zamieszkania

lub siedzibę, ma w Umawiającym się Państwie zakład bądź stałą placówkę, w związku

z którymi powstał obowiązek wypłaty należności licencyjnych lub opłat za usługi techniczne,

i zapłata tych należności lub opłat za usługi techniczne jest pokrywana przez ten

zakład lub stałą placówkę, wówczas uważa się, że takie należności licencyjne lub opłaty

za usługi techniczne powstają w Umawiającym się Państwie, w którym zakład bądź stała

placówka są położone.

6.

Jeżeli w wyniku szczególnych powiązań między osobą wypłacającą należności licencyjne

lub opłaty za usługi techniczne a rzeczywistym beneficjentem lub powiązań między tymi

osobami a osobą trzecią, kwota należności licencyjnych lub opłat za usługi techniczne,

płacona za korzystanie, prawo lub informację przekracza z jakiegokolwiek powodu kwotę,

którą osoba wypłacająca należności licencyjne lub opłaty za usługi techniczne i rzeczywisty

beneficjent uzgodniliby bez tych powiązań, wówczas postanowienia tego artykułu stosuje

się tylko do tej ostatniej wymienionej kwoty. W takim przypadku nadwyżka ponad wymienioną

poprzednio kwotę podlega opodatkowaniu zgodnie z prawem każdego Umawiającego się Państwa,

z uwzględnieniem innych postanowień niniejszej Umowy.

1.

Zyski osiągnięte przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym

się Państwie z tytułu przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa

w artykule 6, i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane

w tym drugim Państwie.

2.

Zyski z tytułu przeniesienia własności majątku ruchomego stanowiącego część majątku

zakładu, który przedsiębiorstwo jednego Umawiającego się Państwa ma w drugim Umawiającym

się Państwie lub majątku ruchomego należącego do stałej placówki, którą osoba zamieszkała

w Umawiającym się Państwie wykorzystuje w drugim Umawiającym się Państwie dla celu

wykonywania wolnego zawodu, łącznie z tymi zyskami, które pochodzą z tytułu przeniesienia

własności takiego zakładu (odrębnie albo z całym przedsiębiorstwem) lub stałej placówki,

mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

3.

Zyski osiągnięte przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym

się Państwie z przeniesienia własności statków morskich i statków powietrznych eksploatowanych

w transporcie międzynarodowym oraz z przeniesienia własności majątku ruchomego związanego

z eksploatacją takich statków morskich lub statków powietrznych, podlegają opodatkowaniu

tylko w tym Państwie.

4.

Zyski osiągnięte przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym

się Państwie z przeniesienia własności akcji lub udziałów w spółce, których wartość

w więcej niż 50 procentach pochodzi bezpośrednio lub pośrednio z majątku nieruchomego

położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

5.

Zyski, inne niż te do których ma zastosowanie ustęp 4, osiągnięte przez osobę mającą

miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie

z przeniesienia własności akcji lub udziałów w spółce, która ma siedzibę w drugim

Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie, jeżeli przenoszący

własność, w dowolnym dwunastomiesięcznym okresie poprzedzającym takie przeniesienie,

posiadał bezpośrednio lub pośrednio przynajmniej 50 procent udziału w kapitale tej

spółki.

6.

Zyski z tytułu przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku, innego niż wymieniony

w ustępach 1,2,3,4 i 5 podlegają opodatkowaniu wyłącznie w tym Umawiającym się Państwie,

w którym przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.

1.

Dochód uzyskany przez osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się

Państwie z wykonywania wolnego zawodu albo z innej działalności o samodzielnym charakterze,

podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie, z wyjątkiem następujących okoliczności,

kiedy taki dochód może być również opodatkowany w drugim Umawiającym się Państwie

a)

Jeżeli osoba ta ma stałą placówkę dostępną dla niej w drugim Umawiającym się Państwie

dla celu wykonywania swej działalności; w tym przypadku tylko ten dochód, który jest

przypisany do tej stałej placówki, może być opodatkowany w tym drugim Umawiającym

się Państwie; lub

b)

Jeżeli osoba przebywa w drugim Umawiającym się Państwie przez okres lub okresy wynoszące

lub przekraczające łącznie 183 dni w każdym dwunastomiesięcznym okresie rozpoczynającym

się lub kończącym w danym roku podatkowym; w tym przypadku, tylko ten dochód, który

jest osiągany w związku z wykonywaną działalnością w tym drugim Państwie, może być

opodatkowany w tym drugim Państwie.

2.

Określenie „wolne zawody” obejmuje w szczególności samodzielnie wykonywaną działalność

naukową, literacką, artystyczną, wychowawczą lub dydaktyczną, jak również samodzielnie

wykonywaną działalność lekarzy, prawników, inżynierów, architektów, dentystów i księgowych.

1.

Z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16, 18 i 19, pensje, płace oraz inne podobne

wynagrodzenia uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie

w związku z wykonywaniem pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie,

chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest

tam wykonywana, to otrzymane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim

Umawiającym się Państwie.

2.

Bez względu na postanowienia ustępu 1, wynagrodzenia uzyskane przez osobę mającą miejsce

zamieszkania w Umawiającym się Państwie w związku z wykonywaniem pracy najemnej w

drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym

Państwie, jeżeli

a)

odbiorca wynagrodzenia przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające

łącznie 183 dni w każdym dwunastomiesięcznym okresie rozpoczynającym się lub kończącym

w danym roku podatkowym; i

b)

wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie

ma miejsca zamieszkania ani siedziby w drugim Państwie; i

c)

wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, które pracodawca

posiada w drugim Państwie.

3.

Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, wynagrodzenie uzyskane

w związku z wykonywaniem pracy najemnej na pokładzie statku morskiego lub statku powietrznego,

eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo Umawiającego

się Państwa może być opodatkowane w tym Państwie.

Wynagrodzenia oraz inne podobne świadczenia uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania

w Umawiającym się Państwie z tytułu członkostwa w radzie dyrektorów, zarządzie, radzie

nadzorczej lub innym podobnym organie spółki mającej siedzibę w drugim Umawiającym

się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

1.

Bez względu na postanowienia artykułów 14 i 15, dochód uzyskany przez osobę mającą

miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu działalności artystycznej,

na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka

łub sportowca, wykonywanej osobiście w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany

w tym drugim Państwie.

2.

Jeżeli dochód mający związek z osobiście wykonywaną działalnością artysty lub sportowca,

nie przypada na rzecz tego artysty lub sportowca lecz innej osobie, wówczas dochód

ten, bez względu na postanowienia artykułów 7, 14 i 15, może być opodatkowany w tym

Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.

3.

Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2, dochód uzyskany z działalności, o której

mowa w ustępie 1, wykonywanej w ramach umowy kulturalnej lub porozumienia między Umawiającymi

się Państwami, podlega zwolnieniu od opodatkowania w tym Umawiającym się Państwie

w którym działalność jest wykonywana, jeżeli wizyta w tym Państwie jest w całości

lub w znacznym stopniu wspierana ze środków finansowych któregokolwiek z Umawiających

się Państw, ich władz lokalnych lub instytucji publicznych. Dla celów stosowania niniejszego

ustępu, określenie „w znacznym stopniu” oznacza więcej niż 50 procent.

1.

Z zastrzeżeniem postanowień artykułu 19 ustęp 2, emerytury, renty i inne podobne świadczenia

powstające w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania

w drugim Umawiającym się Państwie ze względu na uprzednie zatrudnienie lub usługi

świadczone w pierwszym wymienionym Państwie, mogą być opodatkowane w Państwie w którym

powstają.

2.

Renty kapitałowe powstające w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej

miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym

Państwie, w którym powstają.

3.

Określenie „renta kapitałowa” oznacza określoną kwotę, wypłacaną okresowo

w ustalonych terminach, dożywotnio lub przez określony lub dający się określić czas,

w wykonaniu obowiązku dokonywania wypłat w zamian za odpowiednie wynagrodzenie określone

w pieniądzu lub innej formie posiadającej wartość pieniężną.

1.

a)

Pensje, płace oraz inne podobne świadczenia, inne niż emerytura lub renta, wypłacane

przez Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną lub władze lokalne osobie

fizycznej z tytułu usług świadczonych na rzecz tego Państwa, jego jednostki terytorialnej

lub władz lokalnych, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

b)

Jednakże takie pensje, płace oraz inne podobne świadczenia podlegają opodatkowaniu

tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli usługi te są świadczone w tym drugim

Państwie przez osobę, która ma miejsce zamieszkania w tym Państwie, i która

(i)

jest obywatelem tego Państwa, lub

(ii)

nie stała się osobą mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie wyłącznie w celu świadczenia

tych usług.

2.

a)

Bez względu na postanowienia ustępu 1, wszelkie emerytury, renty i inne podobne wypłacane

lub pochodzące z funduszy utworzonych przez Umawiające się Państwo lub jego jednostkę

terytorialną albo władze lokalne, osobie fizycznej z tytułu świadczenia usług na rzecz

tego Państwa lub jego jednostki terytorialnej lub władz lokalnych, podlegają opodatkowaniu

tylko w tym Państwie.

b)

Jednakże takie emerytury, renty i inne podobne świadczenia, podlegają opodatkowaniu

tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli osoba fizyczna ma w nim miejsce zamieszkania

i jest obywatelem tego Państwa.

3.

Postanowienia artykułów 14,15,16 i 18 mają zastosowanie do pensji, płac, emerytur,

rent i innych podobnych świadczeń wypłacanych z tytułu świadczenia usług pozostających

w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Umawiające się Państwo, jego

jednostkę terytorialną lub władze lokalne.

1.

Profesor, nauczyciel lub pracownik naukowy, który jest lub był osobą mającą miejsce

zamieszkania w Umawiającym się Państwie bezpośrednio przed przybyciem do drugiego

Umawiającego się Państwa w celu nauczania lub prowadzenia prac badawczych, lub w obu

celach, na uniwersytecie, w szkole wyższej lub innej podobnej instytucji, zatwierdzonych

w tym drugim Umawiającym się Państwie podlegają zwolnieniu z opodatkowania w tym drugim

Państwie z tytułu wynagrodzenia za nauczanie lub prowadzenie prac badawczych przez

okres nie przekraczający dwóch lat od daty jego / jej przyjazdu do tego drugiego Państwa.

2.

Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do wynagrodzenia, które profesor lub nauczyciel

otrzymuje za prowadzone badania, jeżeli prace te są podejmowane głównie dla prywatnej

korzyści określonej osoby lub osób.

Świadczenia otrzymywane na utrzymanie, kształcenie lub odbywanie praktyki przez studenta,

ucznia lub praktykanta, który ma lub miał bezpośrednio przed przybyciem do Umawiającego

się Państwa miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie, i który przebywa

w pierwszym wymienionym Państwie wyłącznie w celu kształcenia się lub odbywania praktyki,

nie podlegają opodatkowaniu w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli świadczenia te

pochodzą ze źródeł spoza tego Państwa.

1.

Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie,

bez względu na to gdzie są osiągane, a nieobjęte postanowieniami poprzednich artykułów

podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

2.

Postanowienia ustępu 1 nie mają zastosowania do dochodu innego niż dochód z majątku

nieruchomego, o którym mowa w artykule 6 ustęp 2, jeżeli

osoba osiągająca taki dochód, mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym

się Państwie, prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność gospodarczą przez

zakład w nim położony, bądź wykonuje w tym drugim Państwie wolny zawód w oparciu o

stałą placówkę w nim położoną, i gdy prawo lub majątek, z tytułu którego dochód jest

wypłacany, są faktycznie związane z działalnością takiego zakładu lub stałej placówki.

W takim przypadku, w zależności od sytuacji, stosuje się postanowienia artykułu 7

lub artykułu 14.

3.

Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2, części dochodów osoby mającej miejsce

zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, nieobjęte postanowieniami poprzednich

artykułów Umowy i powstające w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane

w tym drugim Państwie.

1.

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie osiąga

dochód, który, zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy, może być opodatkowany w

drugim Umawiającym się Państwie, pierwsze wymienione Państwo zezwoli na odliczenie

od podatku od dochodu tej osoby kwoty równej podatkowi zapłaconemu w tym drugim Państwie.

Jednakże takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed

dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód, który może być opodatkowany w tym

drugim Państwie.

2.

Jeżeli, zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem niniejszej Umowy, dochód uzyskany przez

osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie jest zwolniony

z opodatkowania w tym Państwie, wówczas to Państwo może przy obliczaniu kwoty podatku

od pozostałego dochodu takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód.

3.

Dla celów niniejszego artykułu, w zależności od kontekstu, określenie „podatek” oznacza

podatek lankijski lub podatek polski lecz nie obejmuje żadnej kwoty, która jest należna

w związku z nieuregulowaniem lub pominięciem płatności w zakresie podatków, do których

ma zastosowanie niniejsza Umowa lub które stanowią karę bądź grzywnę nałożoną w odniesieniu

do tych podatków.

1.

Obywatele Umawiającego się Państwa nie mogą być poddani w drugim Umawiającym się Państwie

ani opodatkowaniu, ani związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe

niż opodatkowanie i związane z nim obowiązki, jakim są lub mogą być poddani w takich

samych okolicznościach, w szczególności w odniesieniu do miejsca zamieszkania lub

siedziby, obywatele tego drugiego Państwa.

2.

Opodatkowanie zakładu, który przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa ma w drugim

Umawiającym się Państwie, nie może być w tym drugim Państwie mniej korzystne niż opodatkowanie

przedsiębiorstw tego drugiego Państwa prowadzących taką samą działalność. Postanowienie

to nie może być rozumiane jako zobowiązujące Umawiające się Państwo do udzielenia

osobom mającym miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie jakichkolwiek

osobistych zwolnień, ulg i obniżek podatkowych, z uwagi na ich stan cywilny i rodzinny,

jakich państwo to udziela osobom mającym miejsce zamieszkania na jego terytorium.

3.

Z wyjątkiem przypadków stosowania postanowień artykułu 9 ustęp 1, artykułu 11 ustęp

8 lub artykułu 12 ustęp 6, odsetki, należności licencyjne, opłaty za usługi techniczne

i inne wypłaty ponoszone przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa na rzecz

osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie,

przy określaniu podlegających opodatkowaniu zysków tego przedsiębiorstwa, podlegają

odliczeniu na takich samych warunkach, jakby były płacone na rzecz osoby mającej miejsce

zamieszkania lub siedzibę w tym pierwszym wymienionym Państwie.

4.

Przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa, których kapitał, w całości lub częściowo,

bezpośrednio lub pośrednio, jest własnością lub jest kontrolowany przez jedną osobę

lub większą liczbę osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym

się Państwie, nie mogą być w pierwszym wymienionym Państwie poddane ani opodatkowaniu,

ani związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe aniżeli opodatkowanie

i związane z nim obowiązki, którym są lub mogą być poddane podobne przedsiębiorstwa

pierwszego wymienionego Państwa.

1.

Jeżeli osoba jest zdania, że działania jednego lub obu Umawiających się Państw powodują

lub spowodują dla niej opodatkowanie, które jest niezgodne z niniejszą Umową, wówczas

może ona niezależnie od środków odwoławczych przewidzianych w ustawodawstwie wewnętrznym

tych Państw, przedstawić swoją sprawę właściwemu organowi tego Umawiającego się Państwa,

w którym ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę, lub jeżeli w danej sprawie mają

zastosowanie postanowienia artykułu 24 ustęp 1, właściwemu organowi tego Umawiającego

się Państwa, którego jest obywatelem. Sprawa powinna być przedstawiona w ciągu trzech

lat, licząc od dnia pierwszego zawiadomienia o działaniu powodującym opodatkowanie,

które jest niezgodne z postanowieniami niniejszej Umowy.

2.

Właściwy organ, jeżeli uzna zarzut za uzasadniony i nie może sam spowodować zadowalającego

rozwiązania, podejmie starania, aby przypadek ten uregulować w drodze wzajemnego porozumienia

z właściwym organem drugiego Umawiającego się Państwa, tak aby zapobiec opodatkowaniu

niezgodnemu z niniejszą Umową. Osiągnięte w ten sposób porozumienie zostanie wprowadzone

w życie bez względu na terminy przewidziane przez ustawodawstwo wewnętrzne Umawiających

się Państw.

3.

Właściwe organy Umawiających się Państw będą czynić starania, aby w drodze wzajemnego

porozumienia usuwać trudności lub wątpliwości, które mogą powstawać przy interpretacji

lub stosowaniu niniejszej Umowy. Mogą one również wspólnie uzgodnić podjęcie środków

w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, w sytuacjach nieuregulowanych niniejszą

Umową.

4.

Właściwe organy Umawiających się Państw mogą kontaktować się ze sobą bezpośrednio

w celu stosowania niniejszej Umowy. Właściwe organy, w drodze konsultacji, mogą opracować

odpowiednie procedury bilateralne, warunki, metody i techniki wykonania procedury

wzajemnego porozumienia, przewidzianego w niniejszym artykule.

1.

Właściwe organy Umawiających się Państw będą wymieniały takie informacje, które mogą

mieć istotne znaczenie dla stosowania postanowień niniejszej Umowy albo dla wykonywania

lub wdrażania wewnętrznego ustawodawstwa Umawiających się Państw dotyczącego podatków

bez względu na ich rodzaj i nazwę, nałożonych przez Umawiające się Państwa lub ich

jednostki terytorialne albo władze lokalne w zakresie, w jakim opodatkowanie to nie

jest sprzeczne z niniejszą Umową. Wymiana informacji nie jest ograniczona postanowieniami

artykułów 1 i 2.

2.

Wszelkie informacje uzyskane przez Umawiające się Państwo zgodnie z ustępem 1 będą

stanowiły tajemnicę na takiej samej zasadzie, jak informacje uzyskane zgodnie z ustawodawstwem

wewnętrznym tego Państwa i będą mogły być ujawnione jedynie osobom lub organom (w

tym sądom i organom administracyjnym) zajmującym się wymiarem lub poborem, egzekucją

lub ściganiem albo rozpatrywaniem odwołań w zakresie podatków, których dotyczy ustęp

1, lub sprawowaniem nad nimi nadzoru. Takie osoby lub organy będą wykorzystywać informacje

wyłącznie w takich celach. Mogą one ujawniać te informacje w jawnym postępowaniu sądowym

lub w orzeczeniach sądowych.

3.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mogą być w żadnym przypadku interpretowane jako zobowiązujące

Umawiające się Państwo do

a)

stosowania środków administracyjnych, które są sprzeczne z ustawodawstwem lub praktyką

administracyjną tego lub drugiego Umawiającego się Państwa;

b)

udzielania informacji, których uzyskanie nie byłoby możliwe na podstawie własnego

ustawodawstwa albo w ramach normalnej praktyki administracyjnej tego lub drugiego

Umawiającego się Państwa;

c)

udzielania informacji, które ujawniłyby tajemnicę handlową, gospodarczą, przemysłową,

kupiecką lub zawodową albo działalności handlowej lub informacji, których udzielanie

byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym (ordre public).

4.

Jeżeli Umawiające się Państwo występuje o informację zgodnie z niniejszym artykułem,

drugie Umawiające się Państwo użyje środków służących zbieraniu informacji, aby ją

uzyskać, nawet jeżeli to drugie Państwo nie potrzebuje tej informacji dla własnych

celów podatkowych. Wymóg, o którym mowa w zdaniu poprzednim podlega ograniczeniom,

o których mowa w ustępie 3, lecz w żadnym przypadku takie ograniczenia nie mogą być

rozumiane jako zezwalające Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji

jedynie dlatego, że nie ma ono wewnętrznego interesu w odniesieniu do takiej informacji.

5.

Postanowienia ustępu 3 w żadnym przypadku nie będą interpretowane jako zezwalające

Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji wyłącznie z takiego powodu,

że informacja jest w posiadaniu banku, innej instytucji finansowej, przedstawiciela,

agenta lub powiernika albo dotyczy relacji właścicielskich w danym podmiocie.

Korzyści określone niniejszą Umową nie zostaną przyznane, w przypadkach gdzie można

uznać, iż głównym lub jednym z głównych celów zawarcia transakcji lub porozumienia

było uzyskanie jakichkolwiek korzyści, których uzyskanie w inny sposób nie byłoby

możliwe.

Postanowienia niniejszej Umowy nie naruszają przywilejów podatkowych przysługujących

członkom misji dyplomatycznych, stałych przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów

konsularnych na podstawie ogólnych zasad prawa międzynarodowego lub postanowień umów

szczególnych.

1.

Umawiające się Państwa powiadomią się wzajemnie w drodze notyfikacji drogą dyplomatyczną

o zakończeniu wewnętrznych procedur prawnych niezbędnych do wejścia Umowy w życie.

2.

Niniejsza Umowa wejdzie w życie po upływie trzech miesięcy po dacie otrzymania późniejszej

z not, przy czym będzie miała zastosowanie

a)

w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła, do kwot dochodu osiągniętego w dniu

1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym niniejsza

Umowa wejdzie w życie; oraz

b)

w odniesieniu do pozostałych podatków, do kwot dochodu osiągniętego w jakimkolwiek

roku podatkowym rozpoczynającym się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym

następującym po roku, w którym niniejsza Umowa wejdzie w życie.

3.

Bez względu od postanowienia niniejszego artykułu, postanowienia artykułów 23 i 24

(Procedura wzajemnego porozumiewania się i Wymiana informacji) będą miały zastosowanie

od daty wejścia w życie niniejszej Umowy, bez względu na okres podatkowy, którego

sprawa dotyczy.

4.

Postanowienia Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Demokratyczno-Socjalistycznej

Republiki Sri Lanki o unikaniu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się

od opodatkowania w zakresie podatków dochodu i majątku, sporządzonej w Colombo, dnia

25 kwietnia 1980 r. przestaną obowiązywać od dnia, w którym niniejsza Umowa zacznie

obowiązywać w odniesieniu do podatków, do których ma ona zastosowanie zgodnie z postanowieniami

ustępów 1, 2 i 3 niniejszego artykułu.

1.

Niniejsza Umowa pozostaje w mocy do czasu jej wypowiedzenia przez jedno z Umawiających

się Państw. Każde Umawiające się Państwo może wypowiedzieć niniejszą Umowę przekazując

pisemną notę w drodze dyplomatycznej na co najmniej sześć miesięcy przed końcem jakiegokolwiek

roku kalendarzowego rozpoczynającego się po upływie pięciu lat od dnia, w którym niniejsza

Umowa weszła w życie.

2.

Niniejsza Umowa przestanie mieć zastosowanie

a)

w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła, do kwot zapłaconych lub zaliczonych

1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym nota

została przekazana;

b)

w zakresie podatków od dochodu za każdy rok podatkowy rozpoczynający się w dniu lub

po 1 stycznia w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym nota została przekazana.