Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 czerwca 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości

1

Osoby fizyczne będące w dniu 13 października 2005 r. użytkownikami wieczystymi nieruchomości

zabudowanych na cele mieszkaniowe lub zabudowanych garażami albo przeznaczonych pod

zabudowę na cele mieszkaniowe lub pod zabudowę garażami oraz nieruchomości rolnych

mogą wystąpić z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości

w prawo własności. Przez nieruchomość rolną rozumie się nieruchomość rolną w rozumieniu

Kodeksu cywilnego, z wyłączeniem nieruchomości przeznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania

przestrzennego albo w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu na cele

inne niż rolne.

1a.

Z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości

mogą wystąpić również osoby fizyczne będące w dniu 13 października 2005 r. użytkownikami

wieczystymi nieruchomości, jeżeli użytkowanie wieczyste uzyskały

1)

w zamian za wywłaszczenie lub przejęcie nieruchomości gruntowej na rzecz Skarbu Państwa

na podstawie innych tytułów, przed dniem 5 grudnia 1990 r.;

2)

na podstawie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na

obszarze m.st. Warszawy

(Dz. U. poz. 279 oraz z 1985 r. poz. 99).

1b.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do

1)

(uchylony)

2)

(uchylony)

3)

nieruchomości, wobec których toczy się postępowanie administracyjne, mające na celu

nabycie nieruchomości lub jej części pod inwestycję celu publicznego.

2.

Z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, o którym mowa

w ust. 1, w prawo własności nieruchomości, mogą również wystąpić

1)

osoby fizyczne i prawne będące właścicielami lokali, których udział w nieruchomości

wspólnej obejmuje prawo użytkowania wieczystego;

2)

spółdzielnie mieszkaniowe będące właścicielami budynków mieszkalnych lub garaży.

3

Z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości

mogą również wystąpić osoby fizyczne będące następcami prawnymi osób, o których mowa

w ust. 1 i 1a, oraz osoby fizyczne i prawne będące następcami prawnymi osób, o których

mowa w ust. 2.

4.

Przepisy ust. 1a pkt 2 i ust. 2 pkt 1 stosuje się również do osób, które prawo użytkowania

wieczystego albo udział w tym prawie uzyskały po dniu 13 października 2005 r.

5.

(uchylony).

1.

W przypadku współużytkowania wieczystego z żądaniem przekształcenia występują wszyscy

współużytkownicy wieczyści, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Z żądaniem przekształcenia mogą wystąpić współużytkownicy wieczyści, których suma

udziałów wynosi co najmniej połowę. Jeżeli co najmniej jeden współużytkownik wieczysty

zgłosi sprzeciw wobec złożonego wniosku o przekształcenie, właściwy organ zawiesza

postępowanie. W takim przypadku przepis art. 199 Kodeksu cywilnego stosuje się odpowiednio.

1.

Decyzję o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości

wydaje

1)

starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej - w przypadku nieruchomości

stanowiących własność Skarbu Państwa, w tym również nieruchomości, w stosunku do których

prawo własności Skarbu Państwa wykonują inne państwowe osoby prawne;

2)

wójt, burmistrz, prezydent miasta, zarząd powiatu albo zarząd województwa - odpowiednio

w przypadku nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego.

1a.

Organem wyższego stopnia w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest wojewoda.

2.

Prawo użytkowania wieczystego przekształca się w prawo własności nieruchomości z dniem,

w którym decyzja, o której mowa w ust. 1, stała się ostateczna. Decyzja ta stanowi

podstawę wpisu do księgi wieczystej.

3.

Decyzja o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nie narusza

praw osób trzecich.

1.

Osoba, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo

własności nieruchomości, jest obowiązana do uiszczenia dotychczasowemu właścicielowi

opłaty z tytułu tego przekształcenia, z zastrzeżeniem art. 5.

2.

W decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, właściwy organ ustala opłatę z tytułu przekształcenia

prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Do ustalenia tej opłaty stosuje się

odpowiednio przepisy art. 67 ust. 3a i art. 69 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2204 i 2348 oraz z 2019 r. poz. 270, 492 i 801).

3.

Opłatę, o której mowa w ust. 1, rozkłada się, na wniosek użytkownika wieczystego,

na raty, na czas nie krótszy niż 10 lat i nie dłuższy niż 20 lat, chyba że wnioskodawca

wystąpi o okres krótszy niż 10 lat.

4.

Nieuiszczona część opłaty, rozłożonej na raty zgodnie z ust. 3, podlega oprocentowaniu

przy zastosowaniu stopy procentowej równej stopie redyskonta weksli stosowanej przez

Narodowy Bank Polski.

5.

Wojewoda w stosunku do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, a właściwa

rada lub sejmik w stosunku do nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu

terytorialnego, mogą wyrazić zgodę na zastosowanie, innej niż określona w ust. 4,

stopy procentowej.

6.

Wierzytelność z tytułu opłaty, o której mowa w ust. 1, podlega zabezpieczeniu hipoteką

przymusową na nieruchomości objętej przekształceniem prawa użytkowania wieczystego

w prawo własności. W przypadku przekształcenia udziału w prawie użytkowania wieczystego

nieruchomości, związanego z odrębną własnością lokalu, hipoteka przymusowa obciąża

nieruchomość lokalową osoby, na rzecz której nastąpiło przekształcenie. Podstawą wpisu

hipoteki jest ostateczna decyzja, o której mowa w art. 3 ust. 1.

7.

Organ właściwy do wydania decyzji może udzielić bonifikaty od opłaty, o której mowa

w ust. 1, w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność

1)

Skarbu Państwa - na podstawie zarządzenia wojewody;

2)

jednostek samorządu terytorialnego - na podstawie uchwały właściwej rady lub sejmiku.

8.

(uchylony).

9.

W odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa osobom fizycznym,

które prawo użytkowania wieczystego uzyskały przed dniem 5 grudnia 1990 r., oraz ich

następcom prawnym, organ właściwy do wydania decyzji udziela, na ich wniosek, 50%

bonifikaty od opłaty, o której mowa w ust. 1.

10.

W odniesieniu do nieruchomości lub jej części wpisanej do rejestru zabytków, opłatę,

o której mowa w ust. 1, obniża się o 50%.

11.

W odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa organ właściwy

do wydania decyzji może, na podstawie zarządzenia wojewody, udzielić wyższej, niż

określona w ust. 9 i 10, bonifikaty od opłaty, o której mowa w ust. 1. W odniesieniu

do nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego organ właściwy

do wydania decyzji może, na podstawie uchwały właściwej rady lub sejmiku, udzielić

wyższej, niż określona w ust. 10, bonifikaty od opłaty, o której mowa w ust. 1.

11a.

W zarządzeniu wojewody albo uchwale rady lub sejmiku, o których mowa w ust. 7 lub

11, określa się w szczególności warunki udzielania bonifikat i wysokość stawek procentowych.

12.

W razie zbiegu praw do bonifikat z tytułów, o których mowa w ust. 7 i 9-11, stosuje

się jedną bonifikatę korzystniejszą dla użytkownika wieczystego.

13.

Jeżeli nie wcześniej niż w okresie ostatnich dwóch lat przed dniem złożenia wniosku

o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości była

dokonana aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, dla ustalenia

opłaty, o której mowa w ust. 1, przyjmuje się wartość nieruchomości określoną dla

celów tej aktualizacji.

14.

Do wpływów osiąganych z opłat z tytułu przekształcenia stosuje się odpowiednio przepis

art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

15.

Organ, o którym mowa w art. 3 ust. 1, żąda zwrotu kwoty równej udzielonej bonifikacie

po jej waloryzacji, jeżeli osoba, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania

wieczystego w prawo własności nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od dnia przekształcenia,

zbyła lub wykorzystała nieruchomość na inne cele niż cele, które stanowiły podstawę

udzielenia bonifikaty. Nie dotyczy to zbycia na rzecz osoby bliskiej w rozumieniu

art. 4 pkt 13 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, spółdzielni mieszkaniowej w przypadku ustanowienia odrębnej własności na rzecz członków

oraz właścicieli lokali, którym przekształcono udział w prawie użytkowania wieczystego

w prawo własności. W szczególnie uzasadnionych przypadkach organ może odstąpić od

żądania zwrotu bonifikaty, za zgodą odpowiednio wojewody, rady lub sejmiku.

16.

Waloryzacji, o której mowa w ust. 15, dokonuje się według zasad określonych w art. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

17.

W przypadkach, o których mowa w ust. 5 i 15, do wyrażenia zgody przez wojewodę, radę lub sejmik stosuje się odpowiednio

przepis art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości następuje

nieodpłatnie na rzecz

1)

osób fizycznych, o których mowa w art. 1 ust. 1a, lub ich następców prawnych;

2)

spółdzielni mieszkaniowych lub ich następców prawnych, będących użytkownikami wieczystymi

lub współużytkownikami wieczystymi nieruchomości, które uzyskały użytkowanie wieczyste

w sposób określony w art. 1 ust. 1a pkt 1 lub pkt 2.

Przepisy niniejszej ustawy stosuje się z uwzględnieniem przepisów o pomocy publicznej.

(pominięty)

(pominięty)

Do spraw wszczętych na podstawie ustaw, o których mowa w art. 9, i niezakończonych

decyzją ostateczną, stosuje się przepisy niniejszej ustawy.

Tracą moc

1)

ustawa z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego

osobom fizycznym w prawo własności

(Dz. U. z 2001 r. poz. 1299 oraz z 2002 r. poz. 984);

2)

ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności

nieruchomości

(Dz. U. poz. 1209, z 2002 r. poz. 984 oraz z 2003 r. poz. 24 i 592).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia

1.

Postępowania w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego

na cele mieszkaniowe, w rozumieniu art. 1 ust. 2, wszczęte na podstawie ustawy zmienianej

w art. 16 w brzmieniu dotychczasowym i niezakończone decyzją ostateczną do dnia 31

grudnia 2018 r., umarza się, jeżeli użytkownik wieczysty lub współużytkownicy wieczyści,

których suma udziałów wynosi co najmniej połowę, nie złożą do dnia 31 marca 2019 r.

organowi, o którym mowa w tej ustawie, oświadczenia o prowadzeniu dalszego postępowania

na podstawie ustawy zmienianej w art. 16 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

W przypadku gdy postępowanie, o którym mowa w ust. 1, prowadzone na podstawie ustawy

zmienianej w art. 16 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą nie zakończy się do dnia

31 grudnia 2021 r. wydaniem decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego

w prawo własności nieruchomości, przekształcenie następuje z dniem 1 stycznia 2022 r.

zgodnie z zasadami określonymi w niniejszej ustawie. W takim przypadku wysokość opłaty

jest równa wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, która obowiązywałaby

w dniu 1 stycznia 2022 r.

3.

W przypadku niezłożenia w określonym terminie oświadczenia, o którym mowa w ust. 1,

przekształcenie następuje ze skutkiem na dzień 1 stycznia 2019 r., zgodnie z zasadami

określonymi w niniejszej ustawie.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, postępowania prowadzone na podstawie art. 2 ust.

2 ustawy zmienianej w art. 16 w brzmieniu dotychczasowym umarza się.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.