Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 17 stycznia 2019 r. w sprawie nagród za niesienie pomocy obywatelom polskim lub Polakom o innej przynależności państwowej będących ofiarami totalitaryzmów lub pielęgnowanie pamięci o nich

Rozporządzenie określa rodzaje oraz szczegółowe warunki i tryb przyznawania nagród

dla osób, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 2017 r. o Instytucie Solidarności i

Męstwa imienia Witolda Pileckiego, zwanych dalej „nagrodami”.

1.

Nagrodami są

1)

nagrody finansowe przyznawane jako nagrody wypłacane jednorazowo lub w częściach przez

okres nie dłuższy niż 5 lat od przyznania nagrody;

2)

nagrody rzeczowe, które mają charakter honorowy i są przyznawane w formie dyplomu,

statuetki lub medalu.

2.

Nagrodę, o której mowa w ust. 1 pkt 1, przyznaje się osobie żyjącej. Śmierć osoby,

której przyznano nagrodę, wstrzymuje wypłatę kolejnych części nagrody.

1.

Nagrodę przyznaje Dyrektor Instytutu Solidarności i Męstwa imienia Witolda Pileckiego,

zwanego dalej „Instytutem”, z własnej inicjatywy lub na wniosek

1)

organu administracji publicznej lub innej instytucji państwowej;

2)

krajowej lub zagranicznej organizacji społecznej;

3)

osoby fizycznej.

2.

Osoba fizyczna nie może zgłosić swojej kandydatury do przyznania nagrody.

1.

Wniosek o przyznanie nagrody, zwany dalej „wnioskiem”, zawiera

1)

wskazanie wnioskodawcy

a)

imię, nazwisko oraz miejsce zamieszkania,

b)

numer telefonu lub adres poczty elektronicznej, jeżeli wnioskodawca je posiada;

2)

dane dotyczące kandydata do nagrody

a)

imię, nazwisko oraz miejsce zamieszkania,

b)

numer telefonu lub adres poczty elektronicznej, jeżeli kandydat je posiada;

3)

rodzaj nagrody;

4)

uzasadnienie przyznania nagrody.

2.

W przypadku gdy kandydat do nagrody nie żyje, wnioskodawca wskazuje we wniosku imię

i nazwisko oraz adres do korespondencji, w tym adres poczty elektronicznej członka

rodziny, który wyraził zgodę na odebranie nagrody rzeczowej.

3.

Do wniosku dołącza się

1)

dokumenty, w tym materiały audio, audiowizualne lub fotografie, potwierdzające zasługi

kandydata, w tym także pisemne lub utrwalone w formie audiowizualnej oświadczenia

świadków jego działalności;

2)

oświadczenie kandydata o zgodzie na zgłoszenie do nagrody;

3)

w przypadku gdy kandydat do nagrody nie żyje - oświadczenie członka rodziny, o którym

mowa w ust. 2, o zgodzie na odebranie nagrody rzeczowej.

4.

Wnioskodawca składa wraz z wnioskiem podpisane oświadczenie, w którym potwierdza prawdziwość

zawartych w nim danych i posiadanie prawa do dysponowania dokumentami dołączonymi

do wniosku w zakresie niezbędnym do jego rozpatrzenia.

5.

Do dnia rozpoznania wniosku wnioskodawca może wniosek wycofać.

1.

Wniosek podlega ocenie formalnej i merytorycznej.

2.

W przypadku stwierdzenia braków formalnych wniosku Dyrektor Instytutu wzywa pisemnie

wnioskodawcę do ich uzupełnienia we wskazanym terminie, pod rygorem pozostawienia

wniosku bez rozpoznania.

1.

Dyrektor Instytutu kieruje wniosek do Rady Pamięci Instytutu, zwanej dalej „Radą Pamięci”,

celem uzyskania opinii o merytorycznej zasadności wniosku.

2.

Rada Pamięci przedstawia Dyrektorowi Instytutu opinię wraz z uzasadnieniem. Opinia

Rady Pamięci nie jest wiążąca dla Dyrektora Instytutu.

Dyrektor Instytutu określa szczegółową formę i treść napisów umieszczonych na nagrodzie

rzeczowej.

1.

O przyznaniu nagrody Dyrektor Instytutu niezwłocznie informuje wnioskodawcę i nagrodzonego

albo osobę, o której mowa w § 4 ust. 2.

2.

Informację o przyznaniu nagrody zawierającą imię i nazwisko oraz rodzaj przyznanej

nagrody, w tym w przypadku nagrody, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, również jej

wysokość, Dyrektor Instytutu zamieszcza

1)

w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Instytutu;

2)

na stronie internetowej Instytutu.

3.

Informacja o przyznaniu nagrody jest dostępna przez okres 5 lat od dnia jej zamieszczenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.