Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 lipca 2019 r. w sprawie postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego wobec mianowanych urzędników państwowych oraz w sprawie komisji dyscyplinarnych i rzecznika dyscyplinarnego w Biurze Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji

Rozporządzenie określa

1)

szczegółowe zasady i tryb postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego prowadzonego

wobec mianowanych urzędników państwowych, zwanych dalej „urzędnikami”, w Biurze Krajowej

Rady Radiofonii i Telewizji;

2)

zasady i tryb powoływania i odwoływania komisji dyscyplinarnych, zwanych dalej „komisjami”,

oraz rzecznika dyscyplinarnego w Biurze Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.

1.

Postępowanie dyscyplinarne za czyn podlegający ukaraniu w postępowaniu karnym lub

postępowaniu w sprawach o wykroczenia może być prowadzone równocześnie z tymi postępowaniami.

2.

Komisja może zawiesić postępowanie dyscyplinarne do czasu wydania prawomocnego orzeczenia

w postępowaniu karnym lub w postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

3.

Komisja może podjąć zawieszone postępowanie dyscyplinarne.

1.

W przypadku śmierci obwinionego urzędnika toczące się postępowanie dyscyplinarne podlega

umorzeniu.

2.

Jeżeli małżonek, krewny lub powinowaty w linii prostej albo rodzeństwo obwinionego

urzędnika zgłoszą wniosek o podjęcie umorzonego postępowania, komisja podejmuje na

nowo umorzone postępowanie z udziałem obrońcy ustanowionego przez wnioskodawców albo

z urzędu przez przewodniczącego komisji.

Za obwinionego uważa się urzędnika, wobec którego rzecznik dyscyplinarny złożył wniosek

o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego.

1.

W przypadku powzięcia wiadomości o naruszeniu przez urzędnika obowiązków pracownika,

które może stanowić podstawę wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, Przewodniczący

Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, zwany dalej „Przewodniczącym”, poleca rzecznikowi

dyscyplinarnemu wszczęcie postępowania wyjaśniającego.

2.

Rzecznik dyscyplinarny pisemnie zawiadamia urzędnika, którego dotyczy postępowanie,

o wszczęciu postępowania wyjaśniającego.

3.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 2, powinno zawierać

1)

imię i nazwisko rzecznika dyscyplinarnego;

2)

informację o przyczynie wszczęcia postępowania;

3)

pouczenie o prawie czynnego udziału w postępowaniu oraz o sposobie korzystania z tego

prawa.

1.

W toku postępowania wyjaśniającego rzecznik dyscyplinarny może przesłuchiwać świadków

oraz biegłych, a także przeprowadzać wszelkie inne dowody, konieczne do wszechstronnego

wyjaśnienia sprawy.

2.

W postępowaniu wyjaśniającym rzecznik dyscyplinarny informuje urzędnika, którego dotyczy

postępowanie, o jakie naruszenie obowiązku pracownika może być obwiniony oraz o możliwości

złożenia wyjaśnień, a po zakończeniu postępowania umożliwia mu zapoznanie się z treścią

zebranych dowodów i złożenie dodatkowych wyjaśnień.

3.

Urzędnik, o którym mowa w ust. 2, ma prawo zgłosić wniosek o przesłuchanie w postępowaniu

wyjaśniającym wskazanych przez niego osób w charakterze świadków oraz zgłaszać inne

wnioski dowodowe.

4.

Jeżeli wniosek dowodowy urzędnika ma na celu udowodnienie okoliczności, która nie

ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy lub zmierza do przedłużania postępowania wyjaśniającego,

rzecznik dyscyplinarny może go nie uwzględnić.

5.

Nieusprawiedliwiona nieobecność urzędnika w pracy nie wpływa na bieg postępowania

wyjaśniającego.

Postępowanie wyjaśniające powinno być prowadzone i ukończone bez zbędnej zwłoki, tak

aby złożenie wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego do komisji nastąpiło

przed upływem miesiąca od dnia uzyskania przez Przewodniczącego wiadomości o naruszeniu

przez urzędnika obowiązków pracownika.

1.

Rzecznik dyscyplinarny przedstawia Przewodniczącemu na piśmie informację o wynikach

postępowania wyjaśniającego z propozycją zaniechania wszczęcia postępowania dyscyplinarnego,

nałożenia kary porządkowej lub skierowania do komisji wniosku o wszczęcie postępowania

dyscyplinarnego i nałożenia określonej kary dyscyplinarnej.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, przedstawia dowody zebrane w toku postępowania

wyjaśniającego, wyjaśnienia i wnioski urzędnika, wobec którego toczyło się postępowanie,

a także sposób realizacji tych wniosków.

Rzecznik dyscyplinarny jest związany poleceniami Przewodniczącego w zakresie wszczęcia

postępowania dyscyplinarnego.

Wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przez komisję powinien zawierać

1)

imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz miejsce zamieszkania obwinionego urzędnika;

2)

dokładne określenie zarzucanego naruszenia obowiązków pracownika, ze wskazaniem czasu,

miejsca i okoliczności jego dokonania;

3)

proponowaną karę dyscyplinarną;

4)

uzasadnienie oparte na wynikach postępowania wyjaśniającego;

5)

wykaz świadków, którzy mają być wezwani na rozprawę, zawierający imiona, nazwiska

oraz miejsca zatrudnienia;

6)

wykaz innych dowodów.

W przypadku gdy wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego nie spełnia wymogów,

o których mowa w § 10, przewodniczący komisji zwraca wniosek rzecznikowi dyscyplinarnemu

w celu usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia dokonania zwrotu, informując o tym

Przewodniczącego.

Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się, a wszczęte umarza, jeżeli

1)

czynu nie popełniono albo popełniony czyn nie zawiera znamion naruszenia obowiązków

pracownika uzasadniających odpowiedzialność dyscyplinarną;

2)

obwiniony nie podlega orzecznictwu komisji;

3)

obwiniony zmarł;

4)

upłynął termin do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego.

1.

Przewodniczący komisji wyznacza termin rozprawy. Termin na wyznaczenie rozprawy wynosi

7 dni od dnia złożenia wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego.

2.

Termin rozprawy wyznacza się tak, aby między dniem zawiadomienia o rozprawie a dniem

rozprawy upłynęło co najmniej 5 dni.

3.

W przypadku, o którym mowa w § 11, termin na wyznaczenie rozprawy liczy się od dnia

złożenia przez rzecznika dyscyplinarnego uzupełnionego wniosku.

1.

Po złożeniu przez rzecznika dyscyplinarnego wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego

przewodniczący komisji wyznacza skład orzekający komisji I instancji.

2.

Do składu orzekającego nie może być wyznaczona osoba, która

1)

jest świadkiem lub występuje jako biegły w sprawie;

2)

była lub pozostaje z obwinionym w sporze sądowym;

3)

jest małżonkiem lub krewnym obwinionego w linii prostej albo krewnym w linii bocznej

do trzeciego stopnia;

4)

pozostaje z obwinionym w stosunku powinowactwa w linii prostej;

5)

pozostaje w służbowej zależności z obwinionym;

6)

jest przełożonym obwinionego.

3.

Członek składu orzekającego, który podlega wyłączeniu, zawiadamia o tym przewodniczącego

komisji i wstrzymuje się od udziału w sprawie.

4.

Członek składu orzekającego może być wyłączony na uzasadniony wniosek rzecznika dyscyplinarnego

lub obwinionego. O wyłączeniu postanawia przewodniczący komisji.

5.

Jeżeli wniosek o wyłączenie dotyczy przewodniczącego komisji zasiadającego w składzie

orzekającym, przewodniczący komisji wyznacza na swoje miejsce innego członka komisji.

1.

Przewodniczący komisji wzywa obwinionego i rzecznika dyscyplinarnego, a w razie potrzeby

świadków i inne osoby do stawienia się na rozprawę.

2.

Wraz z wezwaniem na rozprawę obwinionemu doręcza się odpis wniosku rzecznika dyscyplinarnego

o wszczęciu postępowania wraz z listą członków składu orzekającego, a rzecznikowi

dyscyplinarnemu - listę członków składu orzekającego.

3.

Obwinionego poucza się jednocześnie o prawie do korzystania z pomocy obrońcy, prawie

przeglądania akt i sporządzania notatek oraz składania wniosków o uzupełnienie dowodów

w sprawie.

1.

Przewodniczący składu orzekającego zapewnia stronom możliwość składania wyjaśnień

i wniosków w sprawie oraz umożliwia im zadawanie pytań, a także wypowiadanie się co

do wniosków strony przeciwnej i zebranych w sprawie dowodów.

2.

W toku rozprawy rzecznik dyscyplinarny, obwiniony oraz jego obrońca mogą składać wnioski

i przedstawiać dowody.

3.

Komisja I instancji dąży do wszechstronnego zbadania sprawy i wyjaśnienia wszystkich

istotnych okoliczności, może dopuścić wszelkie dowody, nawet niepowołane przez strony,

jeżeli uzna, że są potrzebne do uzupełnienia materiału dowodowego.

Rozprawa ulega odroczeniu w przypadku niestawienia się strony, która nie została wezwana

na rozprawę w sposób określony w § 15 ust. 2, lub w razie usprawiedliwionego niestawiennictwa

obwinionego lub jego obrońcy oraz w przypadku, o którym mowa w § 21 ust. 1. W takich

przypadkach przewodniczący komisji wyznacza nowy termin rozprawy.

Przewodniczący składu orzekającego otwiera, prowadzi i zamyka rozprawę.

1.

Z przebiegu rozprawy sporządza się protokół, który podpisują przewodniczący składu

orzekającego i protokolant.

2.

Protokolanta wyznacza przewodniczący komisji, spośród pracowników Biura Krajowej Rady

Radiofonii i Telewizji, którzy nie są członkami komisji i wyrazili zgodę na objęcie

tej funkcji.

3.

Protokół zawiera

1)

wskazanie daty, czasu i miejsca rozprawy oraz osób w niej uczestniczących;

2)

przebieg rozprawy oraz oświadczenia i wnioski jej uczestników;

3)

wydane w toku rozprawy postanowienia i zarządzenia, a jeżeli postanowienia i zarządzenia

zostały wydane poza rozprawą - wzmiankę o ich wydaniu;

4)

w miarę potrzeby, stwierdzenie innych okoliczności dotyczących przebiegu rozprawy.

Rozprawę dyscyplinarną rozpoczyna odczytanie przez rzecznika dyscyplinarnego wniosku

o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, po czym przesłuchuje się obwinionego, a

następnie, w miarę potrzeby, przesłuchuje się świadków, bada dokumenty lub przeprowadza

inne dowody.

1.

W przypadku gdy w materiale dowodowym zebranym w toku postępowania wyjaśniającego

występują istotne braki, a ich uzupełnienie na rozprawie powodowałoby znaczne trudności,

przewodniczący składu orzekającego wydaje postanowienie o uzupełnieniu przez rzecznika

dyscyplinarnego materiału dowodowego, wskazując te braki oraz określając termin na

ich uzupełnienie. Termin ten nie może być dłuższy niż 30 dni. Rozprawę odracza się

do czasu uzupełnienia materiału dowodowego.

2.

Jeżeli materiał dowodowy nie zostanie uzupełniony w terminie, rzecznik dyscyplinarny

przedstawia przewodniczącemu składu orzekającego pisemne wyjaśnienie dotyczące przyczyn

nieuzupełnienia tego materiału. Przewodniczący składu orzekającego, w uzgodnieniu

z przewodniczącym komisji, może wyznaczyć dodatkowy termin na uzupełnienie materiału

dowodowego, nie dłuższy jednak niż 14 dni.

3.

Na wniosek przewodniczącego składu orzekającego przewodniczący komisji wyznacza nowy

termin rozprawy.

Po zakończeniu postępowania dowodowego przewodniczący składu orzekającego udziela

głosu kolejno rzecznikowi dyscyplinarnemu, obrońcy obwinionego oraz obwinionemu.

1.

Po wysłuchaniu stron przewodniczący składu orzekającego zamyka rozprawę, po czym komisja

niezwłocznie przystępuje do narady.

2.

Przebieg narady i przebieg głosowania są tajne. Podczas narady i głosowania, poza

członkami składu orzekającego, może być obecny jedynie protokolant.

3.

Orzeczenie zapada większością głosów. Głosowanie odbywa się odrębnie co do winy i

co do kary. Członek składu orzekającego nie może wstrzymać się od głosowania.

4.

Członek składu orzekającego może zgłosić zdanie odrębne. Wzmiankę o zamieszczeniu

zdania odrębnego zamieszcza się w orzeczeniu.

Komisja I instancji rozstrzyga sprawę po dokładnym ustaleniu stanu faktycznego, na

podstawie swobodnej oceny materiału dowodowego ujawnionego na rozprawie.

Komisja I instancji wydaje orzeczenie o

1)

ukaraniu;

2)

uniewinnieniu;

3)

umorzeniu postępowania, jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w § 12.

1.

Komisja I instancji wymierza karę, biorąc pod uwagę okoliczności popełnienia czynu,

stopień winy, szkodliwość społeczną czynu, a także zachowanie się obwinionego przed

popełnieniem naruszenia obowiązków pracownika i po jego popełnieniu.

2.

Jeżeli obwiniony dopuścił się kilku naruszeń obowiązków pracownika, wymierza się łącznie

jedną karę za wszystkie czyny.

Niezwłocznie po głosowaniu sporządza się orzeczenie na piśmie. Po podpisaniu orzeczenia

przez skład orzekający przewodniczący składu orzekającego ogłasza orzeczenie.

Orzeczenie powinno zawierać

1)

oznaczenie komisji, imiona i nazwiska członków składu orzekającego, rzecznika dyscyplinarnego

i protokolanta oraz datę rozpoznania sprawy i wydania orzeczenia;

2)

imię i nazwisko, miejsce pracy i stanowisko służbowe obwinionego oraz imię, nazwisko

i miejsce pracy obrońcy obwinionego;

3)

dokładne określenie zarzucanego czynu;

4)

rozstrzygnięcie co do winy i co do kary;

5)

pouczenie o terminie i trybie wniesienia odwołania;

6)

podpisy członków składu orzekającego.

1.

Komisja I instancji z urzędu uzasadnia orzeczenie. Uzasadnienie orzeczenia sporządza

przewodniczący składu orzekającego.

2.

Uzasadnienie orzeczenia powinno zawierać wskazanie faktów, które komisja I instancji

uznała za udowodnione, dowodów, na których się oparła, i przyczyn, dla których innym

dowodom odmówiła wiarygodności i mocy dowodowej. W uzasadnieniu orzeczenia należy

ponadto wskazać okoliczności, które skład orzekający miał na względzie przy wymiarze

kary.

3.

Uzasadnienie podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego.

Odwołanie strony od orzeczenia komisji I instancji powinno zawierać oznaczenie zaskarżonego

orzeczenia, wskazanie czy jest zaskarżone w całości czy w części, określenie i zwięzłe

uzasadnienie wniosków i zarzutów oraz podpis strony lub obrońcy obwinionego.

Odwołanie może być cofnięte do chwili rozpoczęcia rozprawy w postępowaniu odwoławczym.

Cofnięcie odwołania pociąga za sobą uprawomocnienie się orzeczenia komisji I instancji.

1.

Komisja I instancji doręcza Przewodniczącemu odpis odwołania, po czym niezwłocznie

przekazuje akta sprawy komisji II instancji.

2.

Przewodniczący komisji I instancji wydaje postanowienie o odmowie przyjęcia odwołania,

jeżeli zostało ono wniesione po upływie terminu lub przez osobę nieuprawnioną.

3.

Jeżeli niedotrzymanie terminu do złożenia odwołania nastąpiło z przyczyn od strony

niezależnych, strona może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu.

4.

Przewodniczący komisji I instancji przywraca termin do wniesienia odwołania na wniosek

strony, która uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło na skutek przyczyn od

niej niezależnych.

5.

Wniosek o przywrócenie terminu strona składa, wraz z odwołaniem, w terminie 7 dni

od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.

6.

Na postanowienie o odmowie przyjęcia odwołania oraz o odmowie przywrócenia terminu

do złożenia odwołania przysługuje zażalenie do przewodniczącego komisji II instancji

w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.

1.

Komisja II instancji, po przeprowadzeniu rozprawy, utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie,

uchyla orzeczenie w całości lub w części i wydaje w tym zakresie nowe orzeczenie albo

przekazuje sprawę komisji I instancji do ponownego rozpatrzenia lub w przypadku określonym

w § 12 umarza postępowanie. Wydanie orzeczenia na niekorzyść obwinionego może nastąpić

jedynie w przypadku wniesienia przez rzecznika dyscyplinarnego odwołania na niekorzyść

obwinionego.

2.

W ponownym rozpatrywaniu sprawy w komisji I instancji nie może uczestniczyć członek

komisji, który brał udział w wydaniu uchylonego orzeczenia.

Wznowienie postępowania dyscyplinarnego zakończonego prawomocnym orzeczeniem może

nastąpić, jeżeli

1)

okaże się, że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności,

są fałszywe;

2)

orzeczenie zostało wydane w wyniku przestępstwa;

3)

orzeczenie zostało wydane z udziałem członka lub członków komisji, którzy podlegają

wyłączeniu na podstawie § 14 ust. 2;

4)

wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe fakty lub dowody istniejące w dniu orzekania,

nieznane komisji, która wydała orzeczenie.

Wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego może złożyć ukarany, jego obrońca

lub rzecznik dyscyplinarny, a po śmierci ukaranego - krewny lub powinowaty w linii

prostej, małżonek lub rodzeństwo.

Wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia,

w którym osoba, o której mowa w § 35, dowiedziała się o przyczynie uzasadniającej

wznowienie.

1.

O wznowieniu postępowania dyscyplinarnego orzeka na posiedzeniu niejawnym komisja,

która wydała orzeczenie kończące postępowanie.

2.

W rozpatrywaniu wniosku o wznowienie postępowania dyscyplinarnego nie może uczestniczyć

członek komisji, który brał udział w wydaniu orzeczenia kończącego postępowanie.

Postanowienie o wznowieniu postępowania doręcza się ukaranemu, jego obrońcy i rzecznikowi

dyscyplinarnemu, a jeżeli wniosek o wznowienie postępowania złożyła inna osoba - również

tej osobie.

1.

Na wydane przez komisję I instancji postanowienie o odmowie wznowienia postępowania

przysługuje zażalenie do komisji II instancji.

2.

Na wydane przez komisję II instancji postanowienie o odmowie wznowienia postępowania

przysługuje zażalenie do komisji II instancji. Przepis § 37 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

3.

Zażalenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, składa się w terminie 7 dni od dnia doręczenia

postanowienia o odmowie wznowienia postępowania.

Do postępowania wznowionego stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed

komisją I instancji.

Przewodniczący, powołując komisję, ustala liczbę jej członków w taki sposób, aby zapewnić

sprawne rozpatrywanie spraw i umożliwić powołanie co najmniej dwóch składów orzekających.

1.

Przewodniczący komisji kieruje pracą komisji, w szczególności

1)

zaznajamia się z każdą sprawą wpływającą do komisji i wyznacza terminy rozpraw;

2)

ustala składy orzekające komisji oraz powołuje przewodniczącego składu orzekającego,

jeżeli sam nie przewodniczy składowi;

3)

zapewnia prawidłowy i sprawny przebieg postępowania dyscyplinarnego, a także zgodność

postępowania z obowiązującymi przepisami.

2.

Zastępca przewodniczącego komisji, wskazany przez przewodniczącego komisji, zastępuje

przewodniczącego komisji w trakcie jego nieobecności lub w przypadku, gdy z innych

przyczyn nie może on kierować pracą komisji.

Urzędnik, o którym mowa w art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych, może być powołany na członka tylko jednej komisji.

1.

Członkostwo w komisji wygasa przed upływem kadencji komisji w razie

1)

zrzeczenia się członkostwa;

2)

ustania stosunku pracy;

3)

prawomocnego ukarania w postępowaniu karnym lub dyscyplinarnym.

2.

Członkostwo w komisji ulega zawieszeniu w razie wszczęcia przeciwko członkowi komisji

postępowania karnego lub dyscyplinarnego, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania.

1.

W przypadku zmniejszenia się składu komisji, Przewodniczący dokonuje uzupełnienia

składu komisji w trybie przewidzianym do powoływania członków komisji. Członkostwo

nowego członka komisji wygasa z upływem kadencji komisji.

2.

Członkowie komisji pełnią swoje obowiązki do czasu powołania nowej komisji.

W przypadku zaistnienia okoliczności uniemożliwiających członkowi komisji wykonywanie

obowiązków, w szczególności urlopu bezpłatnego, służby wojskowej lub długotrwałej

choroby, może on być odwołany przed upływem kadencji komisji w trybie, w jakim został

powołany.

1.

Rzecznika dyscyplinarnego powołuje się spośród mianowanych urzędników dających rękojmię

należytego wywiązywania się z obowiązków rzecznika dyscyplinarnego.

2.

Rzecznika dyscyplinarnego na kolejną kadencję komisji powołuje się co najmniej na

7 dni przed upływem tej kadencji.

1.

Przewodniczący odwołuje rzecznika dyscyplinarnego przed upływem kadencji komisji w

przypadku

1)

zrzeczenia się funkcji;

2)

ustania stosunku pracy;

3)

prawomocnego ukarania w postępowaniu karnym lub dyscyplinarnym.

2.

Przewodniczący może odwołać rzecznika dyscyplinarnego przed upływem kadencji komisji

w przypadku

1)

długotrwałej choroby uniemożliwiającej wykonywanie zadań rzecznika;

2)

niedawania rękojmi należytego wywiązywania się z obowiązków rzecznika dyscyplinarnego.

3.

Jeżeli rzecznik dyscyplinarny został odwołany przed upływem kadencji komisji, Przewodniczący

powołuje nowego rzecznika dyscyplinarnego w terminie 7 dni od dnia odwołania poprzedniego

rzecznika dyscyplinarnego, na okres do końca kadencji komisji.

1.

Rzecznik dyscyplinarny podlega wyłączeniu od udziału w sprawie, jeżeli zachodzą okoliczności,

o których mowa w § 14 ust. 2.

2.

Rzecznik dyscyplinarny zawiadamia niezwłocznie Przewodniczącego o okolicznościach,

o których mowa w § 14 ust. 2, i wstrzymuje się od udziału w sprawie.

1.

Jeżeli rzecznik dyscyplinarny nie może czasowo pełnić swoich funkcji lub podlega wyłączeniu,

Przewodniczący powołuje spośród mianowanych urzędników inną osobę do wykonywania w

danej sprawie zadań rzecznika dyscyplinarnego.

2.

Do osoby, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące rzecznika

dyscyplinarnego.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 7 lipca 2019 r.