Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 13 czerwca 2019 r. w sprawie sposobu ustalania stopy referencyjnej i szczegółowego sposobu obliczania wynagrodzenia za osiągnięty wynik, pobieranego przez towarzystwa funduszy inwestycyjnych, powszechne towarzystwa emerytalne, pracownicze towarzystwa emerytalne lub zakłady ubezpieczeń, umieszczone w Ewidencji Pracowniczych Planów Kapitałowych

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

funduszu - należy przez to rozumieć fundusz inwestycyjny, fundusz emerytalny lub subfundusz,

będące funduszami zdefiniowanej daty, o których mowa w art. 38 ust. 1 i art. 39 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach

kapitałowych, zwanej dalej „ustawą”;

2)

okresie rozliczeniowym - należy przez to rozumieć okres od pierwszego dnia wyceny

do ostatniego dnia wyceny w roku kalendarzowym;

3)

instytucji zarządzającej funduszem - należy przez to rozumieć towarzystwo funduszy

inwestycyjnych, powszechne towarzystwo emerytalne, pracownicze towarzystwo emerytalne

lub zakład ubezpieczeń, zarządzające funduszem;

4)

wartości referencyjnej - należy przez to rozumieć wartość aktywów netto na jednostkę

uczestnictwa lub jednostkę rozrachunkową funduszu w ostatnim dniu wyceny poprzedzającym

okres rozliczeniowy.

W danym okresie rozliczeniowym stopa referencyjna jest równa

1)

począwszy od roku, w którym fundusz osiągnął zdefiniowaną datę - większej z dwóch

wartości: rentowności obligacji o stałym oprocentowaniu, emitowanych przez Skarb Państwa,

o terminie do wykupu 5 lat, obliczanej w okresie, o którym mowa w § 3 ust. 1, zaokrąglonej

do dwóch miejsc po przecinku w dół, lub zero;

2)

w okresie pięciu lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym fundusz osiągnął

zdefiniowaną datę - wartości, o której mowa w pkt 1, powiększonej o 0,5 punktu procentowego;

3)

w okresie pięciu lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2 -

wartości, o której mowa w pkt 1, powiększonej o 1,0 punkt procentowy;

4)

w okresie dziesięciu lat kalendarzowych poprzedzających okres pięciu lat kalendarzowych,

o którym mowa w pkt 3 - wartości, o której mowa w pkt 1, powiększonej o 1,5 punktu

procentowego;

5)

w okresie do dnia rozpoczęcia okresu dziesięciu lat kalendarzowych, o którym mowa

w pkt 4 - wartości, o której mowa w pkt 1, powiększonej o 2,5 punktu procentowego.

1.

Polski Fundusz Rozwoju S.A. zamieszcza na swojej stronie internetowej rentowność obligacji,

o których mowa w § 2 pkt 1, do dnia 15 grudnia roku kalendarzowego poprzedzającego

dany okres rozliczeniowy, wykorzystując obliczenia rentowności obligacji, o których

mowa w § 2 pkt 1, dokonywane przez podmiot, któremu minister właściwy do spraw budżetu

zlecił organizację rynku obrotu skarbowymi papierami wartościowymi na podstawie art. 13d ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2286, 2243 i 2244 oraz z 2019 r. poz. 730 i 875), lub dokonywane przez tego ministra, w przypadku gdy zgodnie z art. 13c tej ustawy

organizuje on taki rynek, w okresie od dnia 1 września do dnia 30 listopada roku kalendarzowego

poprzedzającego okres rozliczeniowy, przy założeniu, że rok kalendarzowy ma 365 dni.

2.

Rentowność obligacji, o których mowa w § 2 pkt 1, jest wyznaczana na podstawie obliczeń

dokonywanych każdego dnia w okresie, o którym mowa w ust. 1, poprzez interpolację

liniową rentowności dwóch obligacji

1)

o najdłuższym terminie do wykupu spośród tych, których termin do wykupu nie przekracza

5 lat,

2)

o najkrótszym terminie do wykupu spośród tych, których termin do wykupu przekracza

5 lat

- kwotowanych na rynku, o którym mowa w ust. 1, przy czym rentowność wyznaczona w

ten sposób jest zaokrąglana do dwóch miejsc po przecinku w dół.

3.

W przypadku gdy danego dnia wyznaczenie rentowności obligacji, o której mowa w ust.

2, nie jest możliwe, do wyznaczenia rentowności w tym dniu przyjmuje się rentowność

obligacji kwotowanej na rynku, o którym mowa w ust. 1, o terminie do wykupu najbardziej

zbliżonym do 5 lat.

4.

Rentowność obligacji, o których mowa w ust. 2 i 3, jest obliczana na podstawie kursu

fixingowego każdej z nich z końca dnia obowiązującego na rynku, o którym mowa w ust.

1, w dniach obrotu określonych w regulaminie tego rynku. W przypadku nieustalenia

w danym dniu kursu fixingowego dla obligacji, o której mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia

się ostatni ustalony dla tej obligacji kurs fixingowy. W przypadku gdy kurs fixingowy

dla danej obligacji nie był dotychczas ustalony, uwzględnia się rentowność tej obligacji

na ostatnim przetargu sprzedaży lub zamiany organizowanym przez ministra właściwego

do spraw budżetu.

5.

Termin do wykupu danej obligacji, o którym mowa w ust. 2 i 3, jest liczony od dnia,

w którym jest obliczana rentowność w sposób określony odpowiednio w ust. 2 lub 3,

do dnia wykupu obligacji.

1.

Wynagrodzenie za osiągnięty wynik jest równe wartości rezerwy na wynagrodzenie za

osiągnięty wynik, ustalonej na ostatni dzień wyceny w okresie rozliczeniowym.

2.

Instytucja zarządzająca funduszem tworzy rezerwę na wynagrodzenie za osiągnięty wynik

w księgach rachunkowych funduszu albo w księgach rachunkowych zakładu ubezpieczeń

na każdy dzień wyceny, począwszy od okresu rozliczeniowego następującego po okresie,

o którym mowa w art. 49 ust. 4a ustawy.

3.

Wartość rezerwy na wynagrodzenie za osiągnięty wynik jest ustalana w sposób określony

w załączniku do rozporządzenia.

1.

W przypadku gdy warunek, o którym mowa w art. 49 ust. 3 pkt 3 ustawy, nie jest spełniony,

instytucja zarządzająca funduszem rozwiązuje rezerwę na wynagrodzenie za osiągnięty

wynik w terminie do końca danego roku.

2.

W przypadku likwidacji funduszu instytucja zarządzająca funduszem rozwiązuje rezerwę

na wynagrodzenie za osiągnięty wynik w ostatnim dniu wyceny poprzedzającym dzień likwidacji

funduszu.

3.

W przypadku połączenia funduszy instytucja zarządzająca funduszem przejmowanym rozwiązuje

rezerwę na wynagrodzenie za osiągnięty wynik w ostatnim dniu wyceny funduszu przejmowanego.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.