Ustawa z dnia 16 maja 2019 r. o zmianie ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta

W ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1127) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 34

a)

w ust. 2 po wyrazach „opiekę sprawowaną” dodaje się wyrazy „nad pacjentem małoletnim albo posiadającym orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności

oraz”,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Przez dodatkową opiekę pielęgnacyjną sprawowaną nad pacjentem małoletnim lub posiadającym

orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, w podmiocie leczniczym, o którym

mowa w art. 33 ust. 1, rozumie się również prawo do pobytu wraz z nim przedstawiciela

ustawowego albo opiekuna faktycznego.

”

;

2)

w art. 35

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Informacja o wysokości opłaty, o której mowa w ust. 2, oraz sposobie jej ustalenia,

a także o uprawnieniach wynikających z ust. 4, jest jawna i udostępniana w lokalu

zakładu leczniczego podmiotu, o którym mowa w ust. 1.

”

,

b)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku dodatkowej opieki pielęgnacyjnej, o której

mowa w art. 34 ust. 3.

”

.

1.

Na wniosek dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia,

za zgodą świadczeniodawcy, obowiązywanie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

w zakresie ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, realizowanych w dniu wejścia w

życie niniejszej ustawy, może zostać przedłużone na okres nie dłuższy niż do dnia

30 czerwca 2021 r.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, dyrektor właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego

Funduszu Zdrowia kieruje do wszystkich świadczeniodawców realizujących umowy o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, które

nie zostały wypowiedziane na dzień nadania wniosku.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.