Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 2019 r. w sprawie ustanowienia Pełnomocnika Rządu do spraw przeciwdziałania wykluczeniu komunikacyjnemu

1.

Ustanawia się Pełnomocnika Rządu do spraw przeciwdziałania wykluczeniu komunikacyjnemu,

zwanego dalej „Pełnomocnikiem”.

2.

Pełnomocnikiem jest sekretarz stanu w ministerstwie obsługującym ministra właściwego

do spraw transportu.

Do zadań Pełnomocnika należy

1)

monitorowanie i analizowanie sposobu realizacji zadań określonych w ustawie z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2016 i 2435 oraz z 2019 r. poz. 730);

2)

monitorowanie i analizowanie realizacji inicjatyw Rady Ministrów w zakresie przeciwdziałania

wykluczeniu komunikacyjnemu;

3)

koordynowanie prac dotyczących zwiększenia dostępności i poprawy jakości usług przewozowych

oraz poprawy jakości infrastruktury kolejowej i drogowej;

4)

przygotowywanie propozycji zmian legislacyjnych oraz zmian w rządowych dokumentach

strategicznych, koniecznych do przeciwdziałania wykluczeniu komunikacyjnemu;

5)

współpraca międzynarodowa, w szczególności wymiana informacji, z organami państw członkowskich

Unii Europejskiej, innych państw oraz właściwych organizacji międzynarodowych, w zakresie

funkcjonowania publicznego transportu zbiorowego i przeciwdziałania wykluczeniu komunikacyjnemu;

6)

realizowanie innych spraw określonych przez Radę Ministrów lub Prezesa Rady Ministrów

oraz wniesionych przez ministrów, w zakresie mającym znaczenie dla przeciwdziałania

wykluczeniu komunikacyjnemu;

7)

bieżąca współpraca z ministrem właściwym do spraw transportu w zakresie zadań, o których

mowa w pkt 1-6.

1.

Organy administracji rządowej oraz jednostki im podległe lub przez nie nadzorowane

są obowiązane do współdziałania i udzielania pomocy Pełnomocnikowi, w szczególności

przez udostępnianie Pełnomocnikowi informacji i dokumentów niezbędnych do realizacji

jego zadań.

2.

Pełnomocnik może, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu, występować

do właściwych organów administracji rządowej, wskazując problemy należące do obszaru

jego właściwości, o podjęcie działań w zakresie pozostającym we właściwości tych organów.

3.

Pełnomocnik, w celu właściwej realizacji powierzonych mu zadań, może podejmować współpracę

z organami jednostek samorządu terytorialnego, państwowymi osobami prawnymi, osobami

prawnymi z udziałem Skarbu Państwa oraz organizacjami pozarządowymi.

Pełnomocnik może wnosić, za zgodą Prezesa Rady Ministrów, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw transportu, opracowane przez siebie projekty dokumentów rządowych,

wynikające z zakresu jego działania, do rozpatrzenia przez Radę Ministrów.

Pełnomocnik, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu, przedstawia

Radzie Ministrów analizy, oceny i wnioski związane z zakresem jego działania.

Pełnomocnik informuje Prezesa Rady Ministrów oraz ministra właściwego do spraw transportu

o zagrożeniach w realizacji powierzonych mu zadań.

Pełnomocnik, w zakresie powierzonych mu zadań, może zlecać przeprowadzanie badań i

ekspertyz oraz występować do ministra właściwego do spraw transportu o powołanie zespołów

eksperckich i doradczych.

Obsługę merytoryczną, organizacyjno-prawną, techniczną i kancelaryjno-biurową Pełnomocnika

zapewnia urząd obsługujący ministra właściwego do spraw transportu.

Wydatki związane z działalnością Pełnomocnika są pokrywane z budżetu państwa z części,

której dysponentem jest minister właściwy do spraw transportu.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.