Ustawa z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o informowaniu o zużyciu energii przez produkty wykorzystujące energię oraz o kontroli realizacji programu znakowania urządzeń biurowych oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 14 września 2012 r. o informowaniu o zużyciu energii przez produkty

wykorzystujące energię oraz o kontroli realizacji programu znakowania urządzeń biurowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1790) wprowadza się następujące zmiany

1)

tytuł ustawy otrzymuje brzmienie

„

o etykietowaniu energetycznym produktów związanych z energią

”

;

2)

w art. 1

a)

uchyla się pkt 1,

b)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

zasady organizacji i działania systemu kontroli etykietowania energetycznego produktów

związanych z energią, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady

(UE) 2017/1369 z dnia 4 lipca 2017 r. ustanawiającym ramy etykietowania energetycznego

i uchylającym dyrektywę 2010/30/UE (Dz. Urz. UE L 198 z 28.07.2017, str. 1), zwanym

dalej „rozporządzeniem (UE) 2017/1369”;

”

;

3)

w art. 2

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przepisy ustawy stosuje się do produktów związanych z energią, dla których wymagania

dotyczące sporządzania dokumentacji technicznej oraz stosowania etykiet i kart informacyjnych

produktów określają akty Komisji Europejskiej wydane na podstawie kompetencji delegowanych

przez Parlament Europejski i Radę, zwane dalej „aktami delegowanymi”.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przepisów ustawy nie stosuje się do produktów i środków transportu, o których mowa

w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1369.

”

;

4)

po art. 2 dodaje się art. 2a w brzmieniu

„

Art. 2a.

Minister właściwy do spraw energii prowadzi działania edukacyjno-informacyjne na temat

etykietowania energetycznego produktów związanych z energią w rozumieniu rozporządzenia

(UE) 2017/1369.

”

;

5)

uchyla się art. 3;

6)

uchyla się rozdział 2;

7)

tytuł rozdziału 3 otrzymuje brzmienie

„

Kontrola etykietowania energetycznego produktów związanych z energią

”

;

8)

art. 9 otrzymuje brzmienie

„

Art. 9.

1.

Tworzy się system kontroli etykietowania energetycznego produktów związanych z energią,

zwany dalej „systemem kontroli”, w celu przeciwdziałania wprowadzaniu do obrotu lub

oddawaniu do użytku produktów związanych z energią, które nie spełniają wymagań określonych

w rozporządzeniu (UE) 2017/1369 lub aktach delegowanych.

2.

Do zadań systemu kontroli należy kontrolowanie wykonywania obowiązków

1)

o których mowa w art. 3 ust. 1-3 i 5, art. 4 ust. 1, 2, 4 i 6, art. 5 ust. 1 i art.

6 lit. a oraz c-e rozporządzenia (UE) 2017/1369 oraz

2)

w zakresie projektu i treści etykiety, karty informacyjnej produktu oraz dokumentacji

technicznej, sposobu eksponowania etykiety na produkcie w punkcie sprzedaży, w tym

sprzedaży na odległość, sposobu, w jaki klasę energetyczną oraz zakres klas efektywności

energetycznej dostępnych na etykiecie należy podawać w reklamach wizualnych i w technicznych

materiałach promocyjnych - wynikających z aktów delegowanych wydanych na podstawie

art. 16 rozporządzenia (UE) 2017/1369.

”

;

9)

użyte w art. 10 w ust. 2 w pkt 1 w lit. b, w art. 11 w ust. 2 w pkt 1 i 3 oraz w art.

13 w ust. 2, w różnej liczbie i przypadku, wyrazy „wykorzystujące energię” zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i przypadku wyrazami „związane z energią”;

10)

w art. 11 w ust. 3 wyrazy „w ustawie” zastępuje się wyrazami „w rozporządzeniu (UE) 2017/1369”;

11)

art. 12 otrzymuje brzmienie

„

Art. 12.

Kontrola może być prowadzona u dostawcy lub sprzedawcy.

”

;

12)

art. 14 otrzymuje brzmienie

„

Art. 14.

1.

W przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 3 ust. 1-3

i 5, art. 4 ust. 1, 2, 4 i 6, art. 5 ust. 1 i art. 6 lit. a oraz c-e rozporządzenia

(UE) 2017/1369, lub obowiązków, o których mowa w art. 9 ust. 2 pkt 2, organ kontrolujący

zwraca się do dostawcy lub sprzedawcy o

1)

usunięcie niezgodności lub

2)

wstrzymanie sprzedaży produktu związanego z energią, lub

3)

wycofanie produktu związanego z energią z obrotu lub z użytku, lub

4)

wycofanie produktu związanego z energią od użytkowników, lub

5)

wstrzymanie się z udostępnianiem produktu związanego z energią, lub

6)

zaprzestanie reklamowania produktu związanego z energią

- oraz przedstawienie dowodów podjętych działań w terminie określonym przez organ

kontrolujący.

2.

Jeżeli dostawca lub sprzedawca nie przedstawi, w terminie ustalonym przez organ kontrolujący,

dowodów podjętych działań lub w wyniku kontroli stwierdzono, że działania takie nie

zostały podjęte, organ kontrolujący wydaje decyzję

1)

nakazującą sprzedawcy wstrzymanie sprzedaży produktu związanego z energią,

2)

nakazującą dostawcy wycofanie z obrotu lub użytku produktu związanego z energią,

3)

nakazującą usunięcie niezgodności,

4)

nakazującą wycofanie produktu związanego z energią od użytkowników,

5)

zakazującą udostępniania produktu związanego z energią,

6)

zakazującą reklamowania produktu związanego z energią

- w terminie określonym przez organ kontrolujący.

3.

Organ kontrolujący może przeprowadzić kontrolę w celu ustalenia, czy dostawca lub

sprzedawca wykonał decyzję, o której mowa w ust. 2.

”

;

13)

w art. 16 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

W przypadku stwierdzenia, że produkt związany z energią nie spełnia wymagań określonych

w etykiecie lub w karcie informacyjnej produktu, opłaty związane z badaniami, o których

mowa w art. 13 ust. 2 lub 3, oraz oceną dokumentacji ponosi dostawca.

2.

Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, organ kontrolujący ustala, w drodze decyzji,

na podstawie kosztów poniesionych w związku z badaniami produktu związanego z energią

oraz oceną jego dokumentacji.

”

;

14)

w art. 17 ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

Karze pieniężnej podlega ten, kto

1)

nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 3 ust. 1-3 i 5, art. 4 ust. 1, 2, 4 i

6, art. 5 ust. 1 i art. 6 lit. a oraz c-e rozporządzenia (UE) 2017/1369, lub obowiązków,

o których mowa w art. 9 ust. 2 pkt 2;

2)

uniemożliwia lub utrudnia organowi kontrolującemu przeprowadzenie kontroli, o której

mowa w art. 12;

3)

nie wykonał decyzji, o której mowa w art. 14 ust. 2, w terminie określonym przez organ

kontrolujący.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, kara pieniężna wynosi od jednokrotnego

do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej

za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie przepisów o emeryturach

i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, kara pieniężna wynosi od dwukrotnego do

dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 2.

”

.

W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1930 i 2227) w art. 3 w ust. 1 pkt 1d otrzymuje brzmienie

„

1d)

kontrola produktów związanych z energią wprowadzonych do obrotu lub oddawanych do

użytku, o których mowa w aktach delegowanych określonych w wykazie ogłaszanym na podstawie

art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 14 września 2012 r. o etykietowaniu energetycznym produktów

związanych z energią

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1790 oraz z 2019 r. poz. 1030), z wyłączeniem produktów, o których mowa w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2010 z dnia 28 września 2010 r. uzupełniającym

dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykiet efektywności

energetycznej dla telewizorów

(Dz. Urz. UE L 314 z 30.11.2010, str. 64, z późn. zm.)

”

.

Minister właściwy do spraw energii prowadzi działania edukacyjno-informacyjne na temat

etykietowania energetycznego produktów związanych z energią w rozumieniu rozporządzenia

(UE) 2017/1369.

W ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1954, 2245 i 2354 oraz z 2019 r. poz. 643 i 730) w art. 199 ust. 1b otrzymuje brzmienie

„

1b.

Prezes UKE jako organ

1)

kontrolujący w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 września 2012 r. o etykietowaniu energetycznym produktów związanych

z energią

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1790 oraz z 2019 r. poz. 1030) jest uprawniony do kontroli wprowadzanych do obrotu lub oddawanych do użytku produktów

związanych z energią, o których mowa w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2010 z dnia 28 września 2010 r. uzupełniającym

dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykiet efektywności

energetycznej dla telewizorów

(Dz. Urz. UE L 314 z 30.11.2010, str. 64, z późn. zm.)

2)

przeprowadzający kontrolę realizacji programu znakowania efektywności energetycznej

urządzeń biurowych w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w pkt 1, jest uprawniony

do kontroli realizacji programu znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych,

o którym mowa w art. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 106/2008 z dnia 15 stycznia

2008 r. w sprawie unijnego programu znakowania efektywności energetycznej urządzeń

biurowych

(Dz. Urz. UE L 39 z 13.02.2008, str. 1, z późn. zm..

”

.

W ustawie z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 545) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 8 w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

kryterium zaliczania do najwyższej klasy efektywności energetycznej, jaka jest możliwa

do osiągnięcia - w przypadku produktów związanych z energią, określonych w aktach

delegowanych w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 14 września 2012 r. o etykietowaniu energetycznym produktów

związanych z energią

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1790 oraz z 2019 r. poz. 1030),

”

;

2)

w art. 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw energii, w ramach promowania środków poprawy efektywności

energetycznej, prowadzi działania informacyjno-edukacyjne o zużyciu energii przez

produkty związane z energią w rozumieniu ustawy z dnia 14 września 2012 r. o etykietowaniu energetycznym produktów związanych

z energią.

”

.

W przypadku produktów związanych z energią wprowadzonych do obrotu i oddanych do użytku

przed dniem 1 sierpnia 2017 r. dostawca przechowuje dokumentację techniczną produktu

związanego z energią przez okres 5 lat po zakończeniu produkcji danego egzemplarza

produktu i udostępnia ją w postaci elektronicznej na wniosek organu kontrolującego

lub Komisji Europejskiej w terminie 10 dni od dnia otrzymania tego wniosku.

1.

Do kontroli wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

3.

Do wszczęcia i prowadzenia postępowań w wyniku kontroli wszczętych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań ministra

właściwego do spraw energii wynikających z ustawy wynosi w roku

1)

2019 - 73 tys. zł;

2)

2020 - 123 tys. zł;

3)

2021 - 129 tys. zł;

4)

2022 - 132 tys. zł;

5)

2023 - 136 tys. zł;

6)

2024 - 139 tys. zł;

7)

2025 - 142 tys. zł;

8)

2026 - 146 tys. zł;

9)

2027 - 149 tys. zł;

10)

2028 - 153 tys. zł.

2.

Minister właściwy do spraw energii monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym

mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust. 3.

3.

W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie

więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków obniża

wielkość środków przeznaczonych na wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę

między wielkością tego limitu a kwotą przekroczenia wydatków.

4.

W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach jest zgodna z planem

finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.

1.

Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań z

zakresu kontroli i monitorowania systemu kontroli etykietowania energetycznego produktów

związanych z energią, wynikających z ustawy, wynosi w roku

1)

2019 - 0 zł;

2)

2020 - 0 zł;

3)

2021 - 0 zł;

4)

2022 - 0 zł;

5)

2023 - 2 930 tys. zł;

6)

2024 - 2 930 tys. zł;

7)

2025 - 2 930 tys. zł;

8)

2026 - 2 930 tys. zł;

9)

2027 - 2 930 tys. zł;

10)

2028 - 2 930 tys. zł.

2.

W przypadku zagrożenia przekroczenia limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, na dany

rok budżetowy zastosowany zostanie mechanizm korygujący polegający na racjonalizacji

częstotliwości wykonywania czynności w ramach kontroli sprawowanej przez organy kontrolujące.

3.

Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 2, jest

odpowiednio Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów lub Prezes Urzędu Komunikacji

Elektronicznej.

4.

Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o którym mowa w

ust. 1, jest odpowiednio Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów lub Prezes

Urzędu Komunikacji Elektronicznej.

1.

Tworzy się system kontroli etykietowania energetycznego produktów związanych z energią,

zwany dalej „systemem kontroli”, w celu przeciwdziałania wprowadzaniu do obrotu lub

oddawaniu do użytku produktów związanych z energią, które nie spełniają wymagań określonych

w rozporządzeniu (UE) 2017/1369 lub aktach delegowanych.

2.

Do zadań systemu kontroli należy kontrolowanie wykonywania obowiązków

1)

o których mowa w art. 3 ust. 1-3 i 5, art. 4 ust. 1, 2, 4 i 6, art. 5 ust. 1 i art.

6 lit. a oraz c-e rozporządzenia (UE) 2017/1369 oraz

2)

w zakresie projektu i treści etykiety, karty informacyjnej produktu oraz dokumentacji

technicznej, sposobu eksponowania etykiety na produkcie w punkcie sprzedaży, w tym

sprzedaży na odległość, sposobu, w jaki klasę energetyczną oraz zakres klas efektywności

energetycznej dostępnych na etykiecie należy podawać w reklamach wizualnych i w technicznych

materiałach promocyjnych - wynikających z aktów delegowanych wydanych na podstawie

art. 16 rozporządzenia (UE) 2017/1369.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Kontrola może być prowadzona u dostawcy lub sprzedawcy.

1.

W przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 3 ust. 1-3

i 5, art. 4 ust. 1, 2, 4 i 6, art. 5 ust. 1 i art. 6 lit. a oraz c-e rozporządzenia

(UE) 2017/1369, lub obowiązków, o których mowa w art. 9 ust. 2 pkt 2, organ kontrolujący

zwraca się do dostawcy lub sprzedawcy o

1)

usunięcie niezgodności lub

2)

wstrzymanie sprzedaży produktu związanego z energią, lub

3)

wycofanie produktu związanego z energią z obrotu lub z użytku, lub

4)

wycofanie produktu związanego z energią od użytkowników, lub

5)

wstrzymanie się z udostępnianiem produktu związanego z energią, lub

6)

zaprzestanie reklamowania produktu związanego z energią

- oraz przedstawienie dowodów podjętych działań w terminie określonym przez organ

kontrolujący.

2.

Jeżeli dostawca lub sprzedawca nie przedstawi, w terminie ustalonym przez organ kontrolujący,

dowodów podjętych działań lub w wyniku kontroli stwierdzono, że działania takie nie

zostały podjęte, organ kontrolujący wydaje decyzję

1)

nakazującą sprzedawcy wstrzymanie sprzedaży produktu związanego z energią,

2)

nakazującą dostawcy wycofanie z obrotu lub użytku produktu związanego z energią,

3)

nakazującą usunięcie niezgodności,

4)

nakazującą wycofanie produktu związanego z energią od użytkowników,

5)

zakazującą udostępniania produktu związanego z energią,

6)

zakazującą reklamowania produktu związanego z energią

- w terminie określonym przez organ kontrolujący.

3.

Organ kontrolujący może przeprowadzić kontrolę w celu ustalenia, czy dostawca lub

sprzedawca wykonał decyzję, o której mowa w ust. 2.