Umowa międzynarodowa Zmiany do załącznika do Międzynarodowej konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978, sporządzonej w Londynie dnia 7 lipca 1978 r., przyjęte w Londynie dnia 25 listopada 2016 r.

Zmianyprzyjęte w Londynie dnia 25 listopada 2016 r.do załącznika do Międzynarodowej konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy,

wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978, sporządzonej w Londynie dnia 7

lipca 1978 r.

Spis treści

Treść

Załącznik nr 1 - Zmiany do międzynarodowej konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy,

wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht (Konwencja STCW) z 1978r., z późniejszymi

zmianami

Rozdział I - Przepisy ogólne

Rozdział V - Szczególne wymagania szkoleniowe dotyczące personelu na statkach niektórych typów

Dodatek nr 1 - Rezolucja MSC.417(97) (przyjęta 25 listopada 2016) zmiany do części a kodeksu wyszkolenia

marynarzy, wydawania im świadectw i pełnienia wacht (STCW)

Załącznik nr 2 - Zmiany do części A Kodeksu wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia

wacht (STCW)

Rozdział I - Przepisy ogólne

Rozdział V - Standardy dotyczące szczególnych wymagań szkoleniowych dla personelu na statkach niektórych

typów

Dodatek - Tekst Zmiany do załącznika do Międzynarodowej konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia

marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht w języku angielskim

Treść

Przekład

REZOLUCJA MSC.416(97)

(przyjęta 25 listopada 2016)

ZMIANY DO MIĘDZYNARODOWEJ KONWENCJI O WYMAGANIACH W ZAKRESIE WYSZKOLENIA MARYNARZY,

WYDAWANIA IM ŚWIADECTW ORAZ PEŁNIENIA WACHT (STCW) z 1978 r., Z PÓŹNIEJSZYMI ZMIANAMI

KOMITET BEZPIECZEŃSTWA NA MORZU,

POWOŁUJĄC SIĘ na artykuł 28 lit. b) Konwencji o Międzynarodowej Organizacji Morskiej

dotyczący funkcjonowania Komitetu,

POWOŁUJĄC SIĘ TAKŻE na artykuł XII Międzynarodowej konwencji o wymaganiach w zakresie

wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht z 1978 r. (zwanej

dalej „Konwencją”), dotyczący procedur dokonywania zmian do Konwencji,

PRZYPOMINAJĄC PONADTO, że Komitet, na mocy rezolucji MSC.368(94), przyjął, między

innymi, nowy rozdział XIV Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu

(SOLAS) z 1974 r., ze zmianami,

PRZYPOMINAJĄC TAKŻE, że Komitet, na mocy rezolucji MSC.385 (94), przyjął Międzynarodowy

Kodeks dla statków eksploatowanych na wodach polarnych (Kodeks polarny), który zacznie

obowiązywać od dnia 1 stycznia 2017 r., z chwilą wejścia w tycie nowego XIV rozdziału

Konwencji SOLAS,

STWIERDZAJĄC, ze będzie okres przejściowy między wejściem w życie Kodeksu polarnego

i zmian do Konwencji STCW, oraz to, źe sekcja B-V/g Kodeksu STCW zapewnia wskazówki

dotyczące szkolenia kapitanów i oficerów na statkach pływających na wodach polarnych,

które powinny być stosowane przez administracje w okresie przejściowym,

PRZYPOMINAJĄC TAKŻE, że Komitet, na 96. sesji postanowił przekazać państwom członkowskim

jedną rezolucję dotyczącą zmian do Konwencji, łącznie ze zmianami dotyczącymi Kodeksu

polarnego oraz szkoleń wydawania świadectw personelowi statków pasażerskich,

UWZGLĘDNIAJĄC na swojej 97. sesji zmiany do Konwencji zaproponowane i przesłane zgodnie

z jej artykułem XII pkt 1 lit. a) ppkt (1),

1

PRZYJMUJE, zgodnie z artykułem XII pkt 1 lit. a) ppkt (iv) Konwencji, zmiany do Konwencji,

których tekst jest zapisany w załączniku do niniejszej rezolucji;

2

POSTANAWIA, zgodnie z artykułem XII pkt 1) lit. a) ppkt (vii) akapit drugi Konwencji,

że wspomniane zmiany uznaje się za przyjęte z dniem 1 stycznia 2018 r., chyba że przed

tym dniem, więcej niż jedna trzecia Stron lub Stron, których łączna flota handlowa

stanowi nie mniej niż 50 % pojemności brutto światowej floty handlowej obejmującej

statki z rejestru brutto 100 ton lub większej, przekazały Sekretarza Generalnego Organizacji

sprzeciw wobec zmian;

3

ZACHĘCA Strony do zwrócenia uwagi, że zgodnie z artykułem XII pkt 1 lit. a) ppkt (ix)

Konwencji, zmiany zawarte w załączniku do niej wchodzę w życie z dniem 1 lipca 2018 r.

po ich akceptacji, zgodnie z pkt 2 powyżej;

4

ZALECA Stronom wdrożenie zmian do prawidła I/1.1, prawidła I/11 i prawidła V/4 na

wczesnym etapie;

5

ZACHĘCA Strony, aby uznawały świadectwa wydane marynarzom przez Stronę na wczesnym

etapie, zgodnie z pkt 4 powyżej i przed wejściem w życie zmian do prawidła V/4;

6

ZWRACA SIĘ do Sekretarza Generalnego, dla celów artykułu XII pkt 1) lit. a) ppkt (v)

Konwencji, o przekazanie wszystkim Stronom Konwencji poświadczonych kopii niniejszej

rezolucji i tekstu zmian zapisanych w załączniku;

7

ZWRACA SIĘ TAKŻE do Sekretarza Generalnego o przekazanie kopii niniejszej rezolucji

wraz z załącznikiem członkom Organizacji, którzy nie są Stronami Konwencji.

Załącznik nr 1

-

Zmiany do międzynarodowej konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy,

wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht (Konwencja STCW) z 1978r., z późniejszymi

zmianami

Rozdział I

Przepisy ogólne

1

W prawidle I/1.1 dodaje się definicje w brzmieniu

„

.42

Kodeks polarny oznacza Międzynarodowy kodeks dla statków eksploatowanych na wodach polarnych, zgodnie

z definicją zawartą w Konwencji SOLAS, prawidło XIV/1.1.

.43

Wody polarne oznaczają wody arktyczne i/lub obszar Antarktydy, w rozumieniu prawideł XIV/1.2 do

XIV/1.4 Konwencji SOLAS.

”

2

W prawidle I/11, po istniejącym pkt 3 dodaje się nowy ustęp w poniższym brzmieniu,

a kolejne ustępy zostają odpowiednio przenumerowane

„

4

Każdy kapitan lub oficer, w celu dalszej praktyki pływania na statkach eksploatowanych

na wodach polarnych, spełnia wymagania określone w pkt 1 niniejszego prawidła i jest

zobowiązany, w odstępach czasu nieprzekraczających pięciu lat, wykazać ciągłość kompetencji

zawodowych w odniesieniu do statków eksploatowanych na wodach polarnych, zgodnie z

sekcją A-1/11, pkt 4 Kodeksu STCW.

”

Rozdział V

Szczególne wymagania szkoleniowe dotyczące personelu na statkach niektórych typów

3

W rozdziale V, dotychczasowe prawidło V/2 otrzymuje brzmienie

„

Prawidło V/2

Obowiązkowe minimalne wymagania dotyczące wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów, oficerów,

marynarzy oraz innego personelu na statkach pasażerskich

1

Niniejsze prawidło stosuje się do kapitanów, oficerów, marynarzy oraz innego personelu

na statkach pasażerskich uprawiających żeglugę międzynarodową. Administracje określają

stosowanie tych wymogów względem personelu na statkach pasażerskich uprawiających

żeglugę krajową.

2

Wszystkie osoby pełniące służbę na statku pasażerskim, przed powierzeniem im obowiązków

pokładowych, muszą spełniać wymagania określone w sekcji A-VI/1 pkt 1 Kodeksu STCW.

3

Kapitanowie, oficerowie, marynarze oraz inny personel na statkach pasażerskich muszą

ukończyć szkolenie określone w ustępach 5 do 9 poniżej, zgodnie z ich stanowiskiem,

obowiązkami i zakresem odpowiedzialności.

4

Kapitanowie, oficerowie, marynarze i inne osoby zobowiązane odbyć szkolenie zgodnie

z pkt 7 do 9 poniżej, w odstępach czasu nieprzekraczających pięciu lat, podejmują

odpowiednie szkolenie odnawiające lub przedkładają dowody osiągnięcia wymaganego poziomu

kompetencji w ciągu ostatnich pięciu lat

5

Personel pełniący służbę na statkach pasażerskich przechodzi szkolenie zapoznawcze

dotyczące sytuacji zagrożeń na statkach pasażerskich, odpowiednie do ich stanowiska,

obowiązków i zakresu odpowiedzialności, określone w sekcji A-V/2 pkt 1 Kodeksu STCW.

6

Personel bezpośrednio obsługujący pasażerów w części pasażerskiej statku przechodzi

szkolenie w zakresie bezpieczeństwa określone w sekcji A-V/2 pkt 2 Kodeksu STCW.

7

Kapitanowie, oficerowie i marynarze posiadający kwalifikacje zgodnie z rozdziałami

II, III i VII, oraz inny personel wyznaczony w rozkładzie alarmowym do pomocy pasażerom

w przypadkach zagrożenia na statkach pasażerskich, przechodzą szkolenie kierowania

tłumem na statku pasażerskim określone w sekcji A-V/2 pkt 3 Kodeksu STCW.

8

Kapitanowie, starsi oficerowie mechanicy, starsi oficerowie, drudzy oficerowie mechanicy

oraz wszystkie inne osoby zgodnie z rozkładem alarmowym odpowiedzialne za bezpieczeństwo

pasażerów w sytuacjach zagrożenia na statkach pasażerskich przechodzą zatwierdzone

szkolenie w zakresie zarządzania kryzysowego i zachowań ludzkich, określone w sekcji

A-V/2 pkt 4 Kodeksu STCW.

9

Kapitanowie, starsi oficerowie mechanicy, starsi oficerowie, drudzy oficerowie mechanicy

oraz wszystkie inne osoby bezpośrednio odpowiedzialne za zaokrętowanie i wyokrętowanie

pasażerów, załadunek, wyładunek lub zabezpieczenie ładunku, lub za zamykanie otworów

w kadłubie na pokładzie statków pasażerskich typu ro-ro, przechodzą zatwierdzone szkolenie

w zakresie bezpieczeństwa pasażerów i ładunku oraz szczelności kadłuba, określone

w sekcji A-V/2 pkt 5 Kodeksu STCW.

10

Administracje zapewniają wydanie dokumentu poświadczającego ukończenie szkolenia wszystkim

osobom, których kwalifikacje uznano zgodnie z pkt 6 do 9 niniejszego prawidła.

”

4.

W rozdziale V dodaje się prawidło w brzmieniu

„

Prawidło V/4

Obowiązkowe minimalne wymagania dotyczące wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów i oficerów

pokładowych na statki eksploatowane na wodach polarnych.

1

Kapitanowie, starsi oficerowie oraz oficerowie wachtowi na statkach eksploatowanych

na wodach polarnych muszą posiadać świadectwo podstawowego szkolenia na statki eksploatowane

na wodach polarnych, zgodnie z wymogami zawartymi w Kodeksie polarnym.

2

Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo przeszkolenia podstawowego na statki eksploatowane

na wodach polarnych musi przejść zatwierdzone szkolenie podstawowe na statki eksploatowane

na wodach polarnych oraz spełniać standard kompetencji określony w sekcji A-V/4 pkt

1 Kodeksu STCW.

3

Kapitanowie i starsi oficerowie na statkach eksploatowanych na wodach polarnych posiadają

świadectwo przeszkolenia stopnia wyższego na statki eksploatowane na wodach polarnych,

zgodnie z wymogami Kodeksu polarnego.

4

Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo przeszkolenia stopnia wyższego na statki

eksploatowane na wodach polarnych

.1

spełnia wymogi do wydania świadectwa podstawowego przeszkolenia na statki eksploatowane

na wodach polarnych;

.2

ma co najmniej dwa (2) miesiące poświadczonej praktyki pływania w dziale pokładowym

na poziomie zarządzania, lub pełnienia obowiązków wachtowych na poziomie operacyjnym

na wodach polarnych, lub inną równoważną poświadczoną praktykę pływania; oraz

.3

odbył zatwierdzone zaawansowane szkolenie na statki eksploatowane na wodach polarnych

oraz spełnia standard kompetencji określony w sekcji A-V/4 pkt 2 Kodeksu STCW.

5

Administracje zapewniają wydawanie świadectw przeszkolenia marynarzom, którzy posiadają

kwalifikacje zgodnie z pkt 2 lub 4..

Przepisy przejściowe

6

Do 1 lipca 2020 r., marynarze którzy rozpoczęli poświadczoną praktykę pływania na

wodach polarnych przed 1 lipca 2018 r. powinni wykazać, że spełniają wymogi określone

w pkt 2 poprzez

.1

odbycie poświadczonej praktyki pływania na statku eksploatowanym na wodach polarnych

lub równoważnej poświadczonej praktyki pływania, pełniąc obowiązki w dziale pokładowym

na poziomie operacyjnym lub zarządzania, przez łączny okres co najmniej trzech miesięcy

w okresie ostatnich pięciu lat; lub

.2

ukończenie szkolenia na statki eksploatowane na wodach polarnych, spełniającego wytyczne

ustanowione przez Organizację.

7

Do 1 lipca 2020 r., marynarze, którzy rozpoczęli poświadczoną praktykę pływania na

wodach polarnych przed 1 lipca 2018 r. powinni wykazać, że spełniają wymogi określone

w pkt 4 poprzez

.1

odbycie poświadczonej praktyki pływania na statku eksploatowanym na wodach polarnych

lub równoważnej poświadczonej praktyki pływania, pełniąc obowiązki w dziale pokładowym

na poziomie zarządzania, przez łączny okres co najmniej trzech miesięcy w okresie

ostatnich pięciu lat; lub

.2

ukończenie szkolenia spełniającego wytyczne ustanowione przez Organizację dla statków

eksploatowanych na wodach polarnych

”

Dodatek nr 1

-

Rezolucja MSC.417(97) (przyjęta 25 listopada 2016) zmiany do części a kodeksu wyszkolenia

marynarzy, wydawania im świadectw i pełnienia wacht (STCW)

REZOLUCJA MSC.417(97)

(przyjęta 25 listopada 2016)

ZMIANY DO CZĘŚCI A KODEKSU WYSZKOLENIA MARYNARZY, WYDAWANIA IM ŚWIADECTW I PEŁNIENIA

WACHT (STCW)

KOMITET BEZPIECZEŃSTWA NA MORZU,

POWOŁUJĄC SIĘ na artykuł 28 lit. b) Konwencji o Międzynarodowej Organizacji Morskiej

dotyczący funkcjonowania Komitetu,

POWOŁUJĄC SIĘ TAKŻE na artykuł XII i prawidło I/1.23 Międzynarodowej konwencji o wymaganiach

w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania świadectw oraz pełnienia wacht, z 1978 r.

(zwanej dalej „Konwencją”), dotyczące procedur wprowadzania zmian do części A Kodeksu

wyszkolenia marynarzy, wydawania świadectw oraz pełnienia wacht (Kodeks STCW),

STWIERDZAJĄC, źe będzie okres przejściowy między wejściem w życie Kodeksu polarnego

przyjętego przez rezolucję MSC.385 (94) i poprawkami do Konwencji STCW, oraz to, że

sekcja B-V/g Kodeksu STCW, zapewnia wskazówki dotyczące szkolenia kapitanów i oficerów

na statkach pływających na wodach polarnych, które powinny być stosowane przez administracje

w okresie przejściowym,

PO UWZGLĘDNIENIU na 97. sesji zmian do części A Kodeksu STCW, zaproponowane i rozesłane

zgodnie z artykułem XI) pkt 1 lit. a) ppkt (I) Konwencji,

1

PRZYJMUJE, zgodnie z artykułem XII pkt 1 lit a) ppkt (iv), zmiany do Kodeksu STCW,

których tekst znajduje się w załączniku do niniejszej rezolucji;

2

POSTANAWIA, zgodnie z artykułem XII pkt 1 lit. a) ppkt (vii) akapit drugi Konwencji,

że wspomniane zmiany do Kodeksu STCW uznaje się za przyjęte z dniem [1 stycznia 2018 r.],

chyba że przed tym dniem, więcej niż jedna trzecia Stron Konwencji lub Stron, których

połączone floty handlowe stanowią nie mniej niż 50% pojemności brutto światowej floty

handlowej obejmującej statki z rejestru brutto o pojemności 100 ton lub więcej, zgłosi

Sekretarzowi Generalnemu sprzeciw wobec tych zmian;

3

ZACHĘCA Strony do zwrócenia uwagi, iż zgodnie z artykułem XII pkt 1 lit. a) ppkt (ix)

Konwencji, zawarte w załączniku zmiany do Kodeksu STCW wchodzą w życie z dniem 1 lipca

2018 r., po ich akceptacji zgodnie z pkt 2 powyżej;

4

ZALECA Stronom wdrożenie zmian do sekcji A-I/11 i A-V/4 na wczesnym etapie;

5

ZWRACA SIĘ do Sekretarza Generalnego, dla celów artykułu XII pkt 1 lit. a) ppkt (v)

Konwencji, o przekazanie poświadczonych kopii niniejszej rezolucji i tekstu zmian

zawartych w załączniku wszystkim Stronom Konwencji;

6

ZWRACA SIĘ RÓWNIEŻ do Sekretarza Generalnego o przekazanie kopii niniejszej rezolucji

wraz z załącznikiem członkom Organizacji nie będącym Stronami Konwencji

Załącznik nr 2

-

Zmiany do części A Kodeksu wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia

wacht (STCW)

Rozdział I

Przepisy ogólne

1

W sekcji A-I/11, po istniejącym pkt 3 dodaje się nowy pkt 4 w brzmieniu

„

4

Ciągłość kompetencji zawodowych kapitanów i oficerów na statkach eksploatowanych na

wodach polarnych, zgodnie z wymogami prawidła I/11, stwierdza się na podstawie

.1

poświadczonej praktyki pływania, obejmującej pełnienie funkcji odpowiednich do posiadanego

dyplomu, przez łączny okres co najmniej dwóch miesięcy w okresie ostatnich pięciu

lat; lub

.2

pełnienie funkcji uważanych za równoważne z praktyką pływania wymaganą zgodnie z pkt

4.1; lub

.3

zdania zatwierdzonego egzaminu; lub

.4

pomyślne ukończenie zatwierdzonego kursu lub kursów szkoleniowych.

”

2

W sekcji A-I/14, po istniejącym pkt 3 dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4

Armatorzy zapewniają ukończenie przez kapitanów i oficerów swoich statków pasażerskich

szkolenia zapoznawczego mającego na celu nabycie umiejętności odpowiednich do stanowiska

jakie mają zajmować, podejmowanych obowiązków i zakresu odpowiedzialności, biorąc

pod uwagę wytyczne podane w sekcji B-I/14, pkt 3 niniejszego Kodeksu.

”

Rozdział V

Standardy dotyczące szczególnych wymagań szkoleniowych dla personelu na statkach niektórych

typów

3

W rozdziale V, dotychczasowa sekcja V/2 otrzymuje brzmienie

„

Sekcja A-V/2

Obowiązkowe minimalne wymagania dotyczące wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów, oficerów,

marynarzy oraz innego personelu na statkach pasażerskich

Szkolenie zapoznawcze dotyczące zagrożeń na statkach pasażerskich

1

Przed przydzieleniem obowiązków, każdy członek załogi statków pasażerskich uprawiających

żeglugę międzynarodową uzyskuje umiejętności odpowiednie do swoich obowiązków i zakresu

odpowiedzialności

Udział w realizacji planów awaryjnych, instrukcji i procedur

.1

zapoznanie się z

.1.1

ogólnymi środkami bezpieczeństwa na statku;

.1.2

rozmieszczeniem niezbędnego wyposażenia zapewniającego bezpieczeństwo i wyposażenia

awaryjnego, obejmującego środki ratunkowe;

.1.3

znaczeniem własnego zachowania w sytuacji zagrożenia; oraz

.1.4

ograniczeniami w korzystaniu z wind podczas zagrożenia.

Udział w skutecznej komunikacji z posażeromi w sytuacji zagrożenia

.2

Zdolność do

.2.1

porozumiewania się w języku roboczym używanym na statku;

.2.2

niewerbalnego przekazywania informacji dotyczących bezpieczeństwa; oraz

.2.3

rozumienia jednego z języków, w których komunikaty o zagrożeniu mogą być ogłaszane

na statku w sytuacji zagrożenia lub podczas alarmów próbnych.

Szkolenie dotyczące bezpieczeństwa dla personelu bezpośrednio obsługującego pasażerów

w części pasażerskiej

2

Przed przydzieleniem obowiązków na statku, dodatkowe szkolenia w zakresie bezpieczeństwa

wymagane przez prawidło V/2, pkt 6, zapewnia osiągnięcie przez personel następujących

umiejętności

Komunikacja

.1

Zdolność do porozumiewania się z pasażerami w sytuacji zagrożenia, biorąc pod uwagą

.1.1

język lub języki jakimi pasażerowie posługują się najczęściej na danej trasie;

.1.2

prawdopodobieństwo, iż umiejętność posługiwania się podstawowym zasobem słów w języku

angielskim przy udzielaniu instrukcji może umożliwić porozumiewanie się z pasażerem

potrzebującym pomocy, bez względu na to czy pasażer i członek załogi posługują się

wspólnym językiem;

.1.3

ewentualną potrzebę porozumiewania się w sytuacji zagrożenia w inny sposób, np. poprzez

demonstrację, sygnały ręczne lub zwracanie uwagi na rozmieszczenie instrukcji, miejsc

zbiórki, środków ratunkowych lub dróg ewakuacyjnych, kiedy komunikacja ustna jest

niepraktyczna;

.1.4

zakres, w jakim pełne instrukcje dotyczące bezpieczeństwa zostały przekazane pasażerom

w ich ojczystym języku lub językach;

.1.5

języki, w jakich komunikaty o zagrożeniu mogą być nadawane w sytuacji zagrożenia,

lub podczas alarmów ćwiczebnych, aby przekazać pasażerom istotne wskazówki i ułatwić

członkom załogi udzielanie pomocy pasażerom.

Środki ratunkowe

.2

Umiejętność zademonstrowania pasażerom, jak korzystać z indywidualnych środków ratunkowych.

Procedury okrętowania pasażerów

.3

Zaokrętowanie i wyokrętowanie pasażerów, ze zwróceniem szczególnej uwagi na osoby

niepełnosprawne i wymagające pomocy.

Szkolenie w zakresie kierowania tłumem na statku pasażerskim

3

Przed przydzieleniem obowiązków na statku, kapitanowie, oficerowie, marynarze, posiadający

kwalifikacje zgodne z rozdziałami II, III i VII oraz personel wyznaczony w rozkładzie

alarmowym do pomocy pasażerom w przypadkach zagrożenia muszą

1.

przejść szkolenie w zakresie kierowania tłumem zgodnie z wymogami prawidła V/2, pkt

7, jak określono w tabeli A-V/2-1;

2.

spełnić wymóg okazania dowodów, iż ukończyli szkolenie zgodnie z wymaganiami zawartymi

w tabeli A-V/2 -1.

Szkolenie w zakresie zarządzania kryzysowego i zachowań ludzkich

4

Przed przydzieleniem obowiązków na statku, kapitanowie, oficerowie mechanicy, starsi

oficerowie, drudzy oficerowie mechanicy oraz wszystkie inne osoby wyznaczone w rozkładzie

alarmowym jako odpowiedzialne za bezpieczeństwo pasażerów w sytuacjach zagrożenia

muszą

1.

pomyślnie ukończyć zatwierdzone szkolenie z zarządzania kryzysowego i zachowań ludzkich

wymagane prawidłem V/2, pkt 8, jak określono w tabeli V/2-2;

2.

spełniać wymóg okazania dowodów, że osiągnęli wymagany standard kompetencji zgodnie

z metodami i kryteriami oceny kompetencji określonymi w kolumnach 3 i 4 w tabeli V/2-2.

Szkolenie w zakresie bezpieczeństwa pasażerów, ładunku i szczelności kadłuba

5

Przed przydzieleniem obowiązków na statku, kapitanowie, starsi oficerowie, starsi

oficerowie mechanicy, drudzy oficerowie mechanicy i osoby bezpośrednio odpowiedzialne

za okrętowanie i wyokrętowanie pasażerów, załadunek, wyładunek i zabezpieczenie ładunku,

lub za zamykanie otworów w kadłubie na statkach pasażerskich typu ro-ro, jak wymaga

tego prawidło V/2, pkt 9, muszą ukończyć szkolenie gwarantujące co najmniej osiągnięcie

umiejętności odpowiednich do swoich obowiązków i zakresu odpowiedzialności

Procedury załadunkowe i okrętowania

.1

umiejętność prawidłowego stosowania procedur ustanowionych dla statku dotyczące

.1.1

załadunku i wyładunku pojazdów, wagonów kolejowych i innych jednostek transportujących

ładunek, oraz związanej z tym komunikacji;

.1.2

opuszczania i podnoszenia ramp;

.1.3

układania i składowania chowanych pokładów samochodowych; oraz

.1.4

okrętowania i wyokrętowania pasażerów, ze zwróceniem szczególne] uwagi na osoby niepełnosprawne

1 wymagające pomocy.

Przewóz towarów niebezpiecznych.

.2

Umiejętność stosowania specjalnych zabezpieczeń, procedur oraz spełniania wymagań

dotyczących przewozu towarów niebezpiecznych na statkach pasażerskich typu ro-ro.

Mocowanie ładunków

.3

Umiejętność

.3.1

prawidłowego stosowania przepisów Kodeksu bezpiecznego postępowania przy rozmieszczaniu

1 mocowaniu ładunków odnośnie pojazdów, wagonów kolejowych i innych jednostek transportujących

ładunek;

.3.2

właściwego użycia sprzętu i materiałów do mocowania ładunku, biorąc pod uwagę ich

ograniczenia.

Obliczenia stateczności, przegłębienia i naprężeń

.4

Umiejętność

.4.1

właściwego korzystania z dostępnych informacji o stateczności i naprężeniach;

.4.2

obliczenia stateczności i przegłębienia dla różnych warunków załadowania, korzystając

z dostępnych kalkulatorów załadunku lub programów komputerowych;

.4.3

obliczania współczynników obciążenia pokładów; oraz

.4.4

obliczenia wpływu przepompowania balastu i paliwa na stateczność, przegłębienie i

naprężenia.

Otwieranie, zamykanie i zabezpieczanie otworów w kadłubie

.5

Umiejętność

.5.1

prawidłowego stosowania ustalonych procedur otwierania, zamykania i zabezpieczania

furty dziobowej, rufowej i furt bocznych oraz ramp, a także prawidłowego obsługiwania

związanych z nimi systemów; oraz

.5.2

przeprowadzania kontroli uszczelnień,

Skład atmosfery na pokładach ro-ro

.6

Umiejętność

.6.1

wykorzystania urządzeń, jeśli są na wyposażeniu statku, do monitorowania składu atmosfery

pomieszczeń ro-ro; oraz

.6.2

prawidłowego stosowania ustalonych dla statku procedur wentylacji pomieszczeń ro-ro

podczas załadunku i wyładunku pojazdów, podczas podróży i w sytuacji zagrożenia.

Tabela A-V/2-1

Minimalny standard kompetencji w zakresie kierowania tłumem na statku pasażerskim

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i umiejętności

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Udział w realizacji statkowych planów awaryjnych i procedur zbiórki i ewakuacji pasażerów.

Znajomość statkowych planów awaryjnych, instrukcji i procedur związanych z kierowaniem

i ewakuacją pasażerów

Ocena dowodów uzyskanych po przeszkoleniu i/lub instruktażu.

Działania podejmowane w przypadku sytuacji zagrożenia są odpowiednie i zgodne z ustalonymi

procedurami.

Znajomość technik stosowanych podczas kierowania tłumem i odpowiednich urządzeń używanych

do pomocy pasażerom w sytuacji awaryjnej.

Znajomość rozkładów alarmowych 1 instrukcji awaryjnych.

Pomoc pasażerom w drodze do miejsca zbiórki i stanowisk łodziowych,

Umiejętność wydawania jasnych i uspokajających poleceń.

Ocena dowodów uzyskanych po szkoleniu praktycznym i/lub instruktażu.

Podjęte działania są zgodne z planami awaryjnymi, instrukcjami i procedurami.

Umiejętność kierowania pasażerami na korytarzach, klatkach schodowych i przejściach.

Informacje przekazywane osobom, sekcjom awaryjnym i pasażerom są dokładne, istotne

Zrozumienie znaczenia i umiejętność utrzymywania pełnej drożności dróg ewakuacyjnych.

i aktualne.

Znajomość dostępnych metod ewakuacji osób niepełnosprawnych i wymagających szczególnej

pomocy.

Znajomość metod przeszukiwania pomieszczeń pasażerskich i ogólnodostępnych.

Umiejętność sprowadzania pasażerów na ląd, ze zwróceniem szczególnej uwagi na osoby

niepełnosprawne i wymagające pomocy.

Znaczenie skutecznych procedur dotyczących zbiórki, w tym

.1 znaczenie utrzymania porządku.

.2 umiejętność stosowania procedur w celu zmniejszenia i unikania paniki.

.3 umiejętność korzystania w stosownych przypadkach z list pasażerów w celu Ich policzenia

przed ewakuacją.

.4 znaczenie, o ile to możliwe, odpowiedniej odzieży pasażerów podczas zbiórki; oraz

.5 umiejętność sprawdzenia, czy pasażerowie poprawnie założyli swoje kamizelki ratunkowe,

Tabela A-V/2-2

Minimalny standard kompetencji w zakresie zarządzania kryzysowego i zachowań ludzkich

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i umiejętności

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Organizacja procedur awaryjnych na statku.

Znajomość.

Ocena dowodów uzyskanych z zatwierdzonego szkolenia, ćwiczeń na podstawie jednego

lub kilku przygotowanych planów awaryjnych oraz praktyczna demonstracja.

Procedury awaryjne na statku zapewniają stan gotowości do działania w sytuacji zagrożenia.

.1 ogólnego planu i budowy statku.

.2 przepisów bezpieczeństwa.

.3 planów awaryjnych Procedur.

Znaczenie zasad opracowania procedur awaryjnych dla określonego statku, w tym

.1 konieczność wstępnego zaplanowania i wypróbowania statkowych procedur awaryjnych.

.2 potrzeba znajomości i jak najściślejszego przestrzegania przez cały personel zaplanowanych

procedur awaryjnych w przypadku sytuacji zagrożenia.

Optymalne wykorzystanie zasobów.

Umiejętność optymalnego wykorzystania zasobów, biorąc pod uwagę

Ocena dowodów uzyskanych z zatwierdzonego szkolenia, praktycznej demonstracji i przeszkolenia

na statku oraz ćwiczeń procedur awaryjnych.

W planach awaryjnych dostępne zasoby są optymalnie wykorzystane.

.1 to, że zasoby dostępne w sytuacji zagrożenia mogą być ograniczone.

Przydzielanie zadań i obowiązków odpowiada znanym kompetencjom poszczególnych osób.

.2 potrzebę pełnego wykorzystania personelu i urządzeń bezpośrednio dostępnych i,

gdy zajdzie potrzeba, improwizowania.

Role i obowiązki sekcji i poszczególnych osób są jasno określone.

Umiejętność zorganizowania realistycznych alarmów ćwiczebnych w celu utrzymania stanu

gotowości, biorąc pod uwagę doświadczenia z poprzednich wypadków z udziałem statków

pasażerskich; omówienie przebiegu ćwiczeń,

Kontrola reagowania na zagrożenia.

Umiejętność dokonania wstępnej oceny i zapewnienia skutecznej reakcji na sytuacje

zagrożenia zgodnie z ustalonymi procedurami awaryjnymi.

Ocena dowodów uzyskanych z zatwierdzonego szkolenia, praktycznej demonstracji i przeszkolenia

na statku oraz ćwiczeń procedur awaryjnych.

Procedury i działania są zgodne z ustalonymi zasadami i planami zarządzania kryzysowego

na statku.

Umiejętności przywódcze

Cele i strategia są odpowiednie do charakteru zagrożenia, biorąc pod uwagę ewentualności

1 optymalnie wykorzystują dostępne zasoby,

Umiejętność przewodzenia i kierowania innymi w sytuacjach zagrożenia, w tym potrzeba

Działania członków załogi przyczyniają się do utrzymania porządku i kontroli,

.1 dawania przykładu w sytuacjach zagrożenia.

.2 skupienia się na podejmowaniu decyzji, biorąc pod uwagę potrzebę szybkiego działania

w sytuacji zagrożenia.

.3 motywowania, zachęcania i uspokojenia pasażerów i innych osób.

Radzenie sobie ze stresem

Umiejętność identyfikacji objawów nadmiernego stresu u siebie i u innych członków

sekcji awaryjnej.Zrozumienie, że stres spowodowany sytuacjami zagrożenia może wpływać na funkcjonowanie

osób i ich zdolność do postępowania według instrukcji i procedur.

Kontrola nad pasażerami i innymi osobami w sytuacjach zagrożenia.

Zachowania i reakcje ludzkie

Ocena dowodów uzyskanych z zatwierdzonego szkolenia, praktycznej demonstracji i przeszkolenia

na statku oraz ćwiczeń procedur awaryjnych.

Działania członków załogi przyczyniają się do utrzymania porządku i kontroli.

Umiejętność panowania nad pasażerami i innymi osobami w sytuacjach zagrożenia, w tym

.1 świadomość ogólnych wzorców reakcji pasażerów i innych osób w sytuacjach zagrożenia,

uwzględniająca następujące prawidłowości

1.1 na ogół upływa trochę czasu zanim (udzie przyjmą fakt istnienia sytuacji zagrożenia;

1.2 niektórzy mogą panikować i nie zachowywać racjonalnie, ze ich zdolność rozumienia

może być zaniżona i mogą nie reagować na instrukcje tak, jak w sytuacjach braku zagrożenia.

.2 świadomość, że pasażerowie i inne osoby mogą między innymi

.2.1 zacząć szukać krewnych, znajomych i/lub swoich rzeczy w reakcji na to, że dzieje

się coś złego;

.2.2 szukać schronienia w swoich kabinach lub innych miejscach na statku, gdzie, jak

sądzą, mogą uniknąć zagrożenia;

.2.3 z reguły przechodzą na wyżej położoną burtę, gdy statek ma przechył.

.3 ocena ewentualnej paniki wynikającej z rozdzielenia członków rodziny.

Nawiązanie i utrzymywanie skutecznej komunikacji.

Umiejętność nawiązywania i utrzymywania skutecznej komunikacji, w tym

Ocena dowodów uzyskanych z zatwierdzonego szkolenia, ćwiczeń i praktycznej demonstracji.

Informacje ze wszystkich dostępnych źródeł są otrzymywane, oceniane i potwierdzone

jak najszybciej i weryfikowane w trakcie zagrożenia.

.1 znaczenie jasnych i zwięzłych instrukcji i meldunków.

Informacje przekazywane osobom, sekcjom awaryjnym i pasażerom są dokładne, istotne

i aktualne.

.2 potrzebę zachęcenia pasażerów i innych osób do przekazywania informacji i udzielania

odpowiedzi.

Pasażerowie cały nas otrzymują informacje o charakterze zagrożenia i czynnościach,

jakie mają wykonywać.

Umiejętność przekazywania istotnych informacji pasażerom i innym osobom w sytuacji

zagrożenia, aby na bieżąco powiadamiać ich o ogólnej sytuacji i komunikować Im jakie

czynności mają podjąć, biorąc pod uwagę

.1 język lub języki, jakimi posługuje się większość pasażerów i innych osób na danej

trasie.

.2 ewentualną potrzebę porozumiewania się w sytuacji zagrożenia w inny sposób, np.

poprzez demonstrację, sygnały ręczne lub zwracanie uwagi na lokalizację instrukcji,

miejsc zbiórki, urządzeń ratunkowych lub dróg ewakuacyjnych, kiedy komunikacja ustna

jest niepraktyczna.

.3 język w którym komunikaty o zagrożeniu mogą być nadawane w sytuacji zagrożenia

lub ćwiczenia aby przekazać pasażerom kluczowe wskazówki i ułatwić członkom załogi

udzielanie pasażerom pomocy.

4

Dodaje się nową sekcję A-V/4 w brzmieniu

„

Sekcja A-V/4

„

Obowiązkowe minimalne wymagania dotyczące wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów i oficerów

pokładowych na statkach eksploatowanych na wodach polarnych.

Standard kompetencji

1

Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo przeszkolenia podstawowego na statki eksploatowane

na wodach polarnych jest zobowiązany do

.1

wykazania kompetencji do podjęcia zadań, obowiązków i odpowiedzialności wymienionych

w kolumnie 1 tabeli A-V/4-1; oraz

.2

przedłożenia dowodów na osiągnięcie

.1

minimalnej wiedzy, zrozumienia i umiejętności wymienionych w kolumnie 2 tabeli A-V/4-1;

oraz

.2

wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania kompetencji oraz

kryteriów oceny kompetencji określonymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-V/4 -1,

2

Każdy kandydat ubiegający się o Świadectwo przeszkolenia stopnia wyższego na statki

eksploatowane na wodach polarnych jest zobowiązany do

.1

wykazania kompetencji do podjęcia zadań, obowiązków 1 odpowiedzialności wymienionych

w kolumnie 1 tabeli A-V/4-2; oraz

.2

przedłożenia dowodów na osiągnięcie

.1

minimalnego poziomu wiedzy, zrozumienia i umiejętności wymienionych w kolumnie 2 tabeli

A-V/4-2; oraz

.2

wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania kompetencji oraz

kryteriów oceny kompetencji określonymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-V/4 -2.

Tabela A-V/4-1

Minimalny standard kompetencji w zakresie szkolenia podstawowego na statki eksploatowane

na wodach polarnych

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i umiejętności

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Udział w bezpiecznej eksploatacji statku na wodach polarnych.

Podstawowa znajomość właściwości lodu i akwenów gdzie mogą występować różne rodzaje

lodu w rejonie eksploatacji statku

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań

Identyfikacja i charakterystyka właściwości lodu i ich znaczenie dla bezpiecznej eksploatacji

statku.

.1 fizyka lodu, warunki, powstawanie, wzrost, starzenie i faza topnienia.

.1 poświadczona praktyka pływania.

Informacje uzyskane od służb informujących o lodach i z publikacji są interpretowane

prawidłowo i właściwie wykorzystane.

.2 rodzaje i koncentracja kry lodowej.

.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.

Wykorzystanie zdjęć satelitarnych w paśmie widzialnym i w podczerwieni.

.3 napór i rozmieszczenie lodu.

.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, stosownie do przypadku.

.4 tarcie o lód pokryty śniegiem.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Korzystanie z map o odwzorowaniu owalnym.

.5 skutki oblodzenia od bryzgów fal; ryzyko oblodzenia; środki ostrożności aby uniknąć

oblodzenia i procedury postępowania podczas oblodzenia.

Łączenie danych meteorologicznych 1 oceanograficznych z danymi o lodach.

.6 reżimy lodowe w różnych regionach; znaczne różnice między Arktyką a Antarktyką,

lód jednoroczny i wieloletni, lód morski i lądowy.

Pomiary i obserwacje pogody i warunków lodowych są dokładne i odpowiednie do planowania

bezpiecznego przejścia.

.7 wykorzystanie zdjęć zalodzenia w celu rozpoznania skutków szybkich zmian lodu i

warunków pogodowych.

.8 znajomość zjawiska poświaty lodowej i nieba bez poświaty.

.9 znajomość zróżnicowanego przepływu gór lodowych i paku lodowego.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań

Identyfikacja charakterystyk statku i ograniczeń w różnych

.10 znajomość pływów i prądów w lodach.

.1 poświadczona praktyka pływania.

warunkach lodowych i wpływ otaczającego zimna,

.11 znajomość wpływu wiatru i prądu na lód.

.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.

Procedury oceny ryzyka są opracowywane przed wejściem w lody.

Podstawowa znajomość zachowania się statku w lodach i niskiej temperaturze powietrza

.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, stosownie do przypadku.

Świadomość zamarzania słodkiej wody balastowej w zbiornikach balastowych.

.1 charakterystyka statku.

Działania są przeprowadzane zgodnie z przyjętymi zasadami i procedurami w celu przygotowania

statku i załogi na operacje w lodach i niskiej temperaturze powietrza.

.2 typy statków, konstrukcje kadłuba.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

.3 wymagania techniczne dotyczące eksploatacji statku w lodach.

.4 wymagania dotyczące wzmocnienia lodowego.

Komunikacja jest cały czas jasna, zwięzła i skuteczna i prowadzona fachowo.

.5 ograniczenia klas lodowych.

.6 przygotowanie statku do żeglugi w warunków polarnych i gotowość statku, w tym pokładu

i maszyny.

Stosowanie Kodeksu polarnego i podręcznika eksploatacji statku na wodach polarnych

do prawidłowego określenia zalecanych procedur do za/wyładunku i/lub wy/okrętowania

pasażerów w niskich temperaturach, monitorowania wody balastowej czy nie zamarza.

.7 działanie systemów niskotemperaturowych.

.8 ograniczenia maszyn i urządzeń w warunkach lodowych 1 niskiej temperaturze powietrza.

Monitorowanie temperatur silnika, wachty kotwicznej w lodach, i przejścia statku w

pobliżu akwenów zalodzonych.

.9 monitorowanie naporu lodu na kadłub.

.10 zawory zaburtowe, pobór wody, izolacja nadbudówki i systemy specjalne.

Interpretacja i analiza informacji z radaru są zgodne z procedurami prowadzenia obserwacji,

ze szczególną uwagą w celu identyfikacji niebezpiecznych form zalodzenla.

Podstawowa znajomość i umiejętność operowania i manewrowania statkiem w lodach

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań

.1 bezpieczna prędkość w obecności lodu i gór lodowych.

.1 poświadczona praktyka pływania.

Informacje uzyskane z map nawigacyjnych, w tym map elektronicznych i publikacji są

istotne, analizowane, interpretowane prawidłowo i właściwie wykorzystane.

.2 monitorowanie zbiorników balastowych.

.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.

.3 operacje ładunkowe na wodach polarnych

.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, stosownie do przypadku.

Główna metoda określania pozycji jest często stosowana 1 najbardziej odpowiednia do

panujących warunków i planowania trasy przez lody.

.4 świadomość obciążeń i problemów chłodzenia silnika.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

.5 procedury bezpieczeństwa podczas przejścia w lodach.

Sprawdzanie działania i testy systemów nawigacyjnych i łączności są zgodne z zaleceniami

dla operacji na dużej szerokości geograficznej i w niskich temperaturach powietrza.

Monitorowanie i zapewnienie zgodności z wymogami prawnymi.

Podstawowa znajomość przepisów

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań

Znajdowanie i stosowanie odpowiednich części podręcznika eksploatacji statku na wodach

polarnych.

.1 Traktat antarktyczny i Kodeks polarny.

.1 poświadczona praktyka pływania.

.2 raporty powypadkowe dotyczące statków na wodach polarnych.

.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.

Komunikacja jest zgodna z lokalnymi/regionalnymi i międzynarodowymi standardowymi

procedurami.

.3 standardy IMO dotyczące eksploatacji statku na odległych akwenach.

.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, stosownie do przypadku.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Wymogi prawne związane z odpowiednimi przepisami, kodeksami i praktykami są identyfikowane.

Stosowanie zasad bezpiecznej pracy, reagowanie na sytuacje zagrożenia.

Podstawowa znajomość przygotowania załogi, warunków pracy i bezpieczeństwa

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań

Identyfikacja i początkowe działania po stwierdzeniu sytuacji niebezpiecznych dla

statku i poszczególnych członków załogi.

.1 uznanie ograniczeń odpowiedzialności i gotowości służb poszukiwawczych i ratowniczych,

obejmujących obszar morski A4 i ograniczenia urządzeń łączności w poszukiwaniu i ratowaniu.

.1 poświadczona praktyka pływania.

Działania są przeprowadzane zgodnie z podręcznikiem eksploatacji statku na wodach

polarnych, przyjętymi zasadami i procedurami, aby zapewnić bezpieczeństwo operacji

i aby uniknąć zanieczyszczenia środowiska morskiego.

.2 świadomość planowania awaryjnego.

.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.

Zasady bezpiecznej pracy są przestrzegane i cały czas stosowane jest odpowiednie wyposażenie

ochronne.

.3 jak opracować i wdrożyć specjalne procedury bezpiecznej pracy dla załóg w warunkach

środowiska polarnego, takich jak niskie temperatury, oblodzone powierzchnie, środki

ochrony osobistej, system koleżeński i skracanie czasu pracy.

.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, stosownie do przypadku.

Reagowanie na zagrożenie jest zgodne z ustalonymi planami i odpowiednie do sytuacji

i charakteru zagrożenia.

.4 rozpoznanie zagrożeń w sytuacjach ekspozycji załogi na niskie temperatury.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Poprawna identyfikacja i stosowanie wymogów prawnych związanych z odpowiednimi przepisami,

kodeksami i praktykami.

.5 czynniki ludzkie, w tym zmęczenie od zimna, aspekty pierwszej pomocy medycznej,

dobre warunki bytowe załogi.

Odpowiedni sprzęt ochronny i zabezpieczenia są prawidłowo stosowane.

.6 warunki przetrwania, w tym stosowanie osobistych i grupowych środków ratunkowych.

Usterki i uszkodzenia są wykrywane i poprawnie zgłaszane.

.7 świadomość najczęstszych uszkodzeń kadłuba i wyposażenia i sposoby ich unikania.

.8 oblodzenie nadbudówki i pokładu, w tym wpływ na stateczność i przegłębienie.

.9 zapobieganie oblodzeniu i usuwanie lodu, w tym czynniki narastania oblodzenia.

.10 rozpoznawanie problemów zmęczenia z powodu hałasu i drgań.

.11 identyfikacja potrzeby dodatkowych zapasów, takich jak paliwo, żywność i dodatkowa

odzież.

Zapewnienie przestrzegania wymagań związanych z zapobieganiem zanieczyszczeniom i

zagrożeniom dla środowiska.

Podstawowa znajomość czynników środowiskowych i przepisów w zakresie

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań

Wymogi prawne związane z odpowiednimi przepisami, kodeksami i praktykami są identyfikowane.

.1 Identyfikacji szczególnie wrażliwych obszarów morskich w związku ze zrzutami.

.1 poświadczona praktyka pływania.

Prawidłowa identyfikacja / wybór ograniczeń w dokonywaniu zrzutów ze statku określonych

w Kodeksie polarnym.

.2 identyfikacji akwenów zakazanych dla żeglugi lub których należy unikać.

.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.

Właściwe stosowanie podręcznika eksploatacji statku na wodach polarnych/planu zagospodarowania

odpadów w celu ustalenia ograniczeń w zrzutach ze statku i planowania składowania

odpadów.

.3 obszarów specjalnych określonych w Konwencji MARPOL

.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, stosownie do przypadku.

.4 znajomości ograniczeń sprzętu do rozlewów olejowych.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

.5 planu radzenia sobie ze zwiększoną ilością śmieci, wód zęzowych, ścieków, itp.

identyfikacja publikacji zawierających informacje o obszarach których należy unikać,

np. ostoje dzikiej przyrody, parki dziedzictwa ekologicznego, szlaki migracyjnej itp.

(MARPOL Traktat antarktyczny, itp.)

.6 braku Infrastruktury.

.7 wycieku oleju i zanieczyszczenia w lodach jego skutki.

Identyfikacja czynników jakie trzeba rozważyć w celu zarządzania strumieniem odpadów

podczas podróży polarnych.

Tabela A-V/4-2

Minimalny standard kompetencji w zakresie szkolenia stopnia wyższego na statki eksploatowane

na wodach polarnych

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i umiejętności

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Planowanie i prowadzenie podróży na wodach polarnych.

Znajomość planowania podróży i meldowania

Egzamin 1 ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań;

Urządzenia, mapy i publikacje nawigacyjne wymagane na podróż są wymienione i odpowiednie

do bezpiecznego przebiegu podróży,

.1 źródła informacji.

.1 poświadczona praktyka pływania.

.2 systemy zgłaszania się na wodach polarnych.

.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.

.3 opracowanie bezpiecznego wyznaczania trasy i planowanie przejścia w celu ewentualnego

uniknięcia lodów.

.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, stosownie do przypadku.

Uzasadnienie planowanej trasy jest poparte faktami uzyskanymi z odpowiednich źródeł

i publikacji, danych statystycznych i ograniczeniami systemów łączności i nawigacyjnych.

.4 umiejętność rozpoznawania ograniczeń informacji hydrograficznych i map rejonów

polarnych, oraz ustalania czy Informacje są przydatne do celów bezpiecznej żeglugi.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Plan podróży prawidłowo uwzględnia odpowiednie systemy regulacyjne dla rejonów polarnych

i potrzebę pilotażu w lodach i/lub pomoc lodołamacza.

.5 odchylenia i modyfikacje w planowaniu przejścia ze względu na dynamiczne warunki

lodowe.

Wszystkie potencjalne zagrożenia nawigacyjne są prawidłowo identyfikowane.

Znajomość ograniczeń urządzeń

Obliczenia pozycji, kursów, odległości i czasu są poprawne w granicach akceptowanych

standardów dokładności dla urządzeń nawigacyjnych.

.1 rozumienie i identyfikacja zagrożeń związanych z ograniczonymi naziemnymi pomocami

nawigacyjnymi w rejonach polarnych.

.2 rozumienie i rozpoznawanie błędów kompasu z powodu dużej szerokości geograficznej.

.3 zrozumienie i identyfikacja ograniczeń w rozróżnianiu obiektów na radarze i form

lodowych spowodowanych zakłóceniami od lodu,

.4 zrozumienie i rozpoznanie ograniczeń elektronicznych systemów pozycjonowania na

dużej szerokości geograficznej.

.5 zrozumienie i rozpoznanie ograniczeń na mapach morskich i w locjach.

.6 zrozumienie i rozpoznanie ograniczeń systemów łączności.

Kierowanie bezpieczną eksploatacją statków na wodach polarnych.

Znajomość / umiejętność operowania i manewrowania statkiem w lodach

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kliku następujących

wymagań

Wszystkie decyzje dotyczące nawigacji w lodach są podejmowane na podstawie odpowiedniej

.1 przygotowanie i ocena ryzyka przed zbliżeniem się do akwenu lodowego, w tym obecność

gór lodowych, oraz uwzględnienie wiatru, ciemności, martwej fali, mgły i naporu lodu,

.1 poświadczona praktyka pływania,

oceny charakterystyk manewrowych statku, maszyny i działania sił, jakie mogą występować

na wodach polarnych. Wykazanie umiejętności komunikacji, zwrócenie się o wyznaczenie

trasy w lodach, wykreślenie

.2 utrzymanie łączności z lodołamaczem, innymi statkami na akwenie i ośrodkami koordynującymi

akcje ratownicze.

.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.

trasy i rozpoczęcie podróży w lodach.Wszystkie potencjalne zagrożenia w lodach są prawidłowo Identyfikowane.

.3 zrozumienie i opis warunków bezpiecznego wejścia na akwen lodowy lub wolny od zalodzenia

i wyjście z niego, np. przejście w kanałach i szczelinach, unikanie gór lodowych i

niebezpiecznych warunków lodowych, utrzymanie bezpiecznej odległości do gór lodowych.

.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, stosownie do przypadku.

Wszystkie decyzje dotyczące cumowania, kotwiczenia, operacji ładunkowych i balastowych

są podejmowane z uwzględnieniem charakterystyk manewrowych i napędowych (działania

przewidywanych sił, zgodnie z wytycznymi Kodeksu polarnego

.4 zrozumienie i opis procedur taranowania lodu, w tym podwójne i pojedyncze łamanie

lodu.

.4 zatwierdzony program szkolenia,

i obowiązujących umów międzynarodowych.

.5 rozpoznanie i określenie potrzeby zwiększenia obsady mostka stosownie do warunków

otoczenia, wyposażenia statku, klasy lodowej statku.

Zademonstrowanie bezpiecznego posuwania się statku w lodach, manewrowanie statkiem

przez lód o umiarkowanej koncentracji lodu (w zakresie 1/10 do 5/10)

.6 rozpoznawanie przedstawionych na radarze różnych warunków lodowych.

Zademonstrowanie bezpiecznego posuwania się statku w lodach, manewrowanie statkiem

przez duże koncentracje lodu (w zakresie 1/10 do 5/10)

.7 rozumienie terminologii i zwrotów stosowanych w konwoju z lodołamaczem, podążanie

za lodołamaczem w konwoju.

Operacje są planowane i przeprowadzane zgodnie z ustalonymi zasadami i procedurami,

aby zapewnić bezpieczeństwo operacji i uniknąć zanieczyszczenia środowiska morskiego.

.8 sposoby unikania utknięcia statku w lodach oraz skutków takiego utknięcia.

.9 zrozumienie zasad holowania i ratowania w lodach, łącznie z ryzykiem związanym

z takimi operacjami.

Bezpieczeństwo nawigacji jest utrzymywane poprzez strategię nawigacji i dostosowanie

prędkości statku i kursu przez różne rodzaje zalodzenla.

.10 prowadzenie statku w różnych stanach zwartości lodu i pokrywy lodowej, w tym ryzyko

związane z nawigacją w lodach, oraz unikanie zwrotów i zawracania.

Zrozumienie działań pozwalających na użycie systemu kotwiczenia w niskich temperaturach

.11 stosowanie różnych typów napędu i steru, w tym ograniczenia w celu uniknięcia

uszkodzenia podczas pracy w lodach.

Działania są przeprowadzane zgodnie z przyjętymi zasadami i procedurami w celu przygotowania

holowania przez lodolamacz, w tym holowanie na holu krótkim.

.12 użycie systemów kontroli przechyłu i przeglębienia, zagrożenia związane z balastem

i przegłębleniem w lodach.

.13 dokowanie i wydokowanie na wodach pokrytych lodem, w tym zagrożenia związane z

taką operacją i różnymi technikami bezpiecznego dokowania i wydokowanta na wodach

pokrytych lodem.

.14 kotwiczenie w lodach, w tym zagrożenia dla systemu kotwiczenia - oblodzenie kluzy

kotwicznej i urządzeń kotwicznych.

.15 rozpoznanie czynników które wpływają na widzialność w rejonie polarnym i mogą

wskazywać lokalne warunki lodowe i wodne, w tym dymienie morza, odblask lodowy i refrakcja.

Zapewnianie bezpieczeństwa załogi i pasażerów, a także sprawności systemów ratunkowych,

przeciwpożarowych i innych systemów bezpieczeństwa.

Znajomość zasad bezpieczeństwa

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań

Środki reagowania są zgodne z ustalonymi planami i procedurami, odpowiednie do sytuacji

i charakteru zagrożenia.

.1 zrozumienie procedur i technik opuszczenia statku i przetrwania na lodzie i na

wodach pokrytych lodem.

*1 poświadczona praktyka pływania.

.2 rozpoznanie ograniczeń systemów przeciwpożarowych i środków ratunkowych z powodu

niskiej temperatury powietrza.

.2 poświadczona i praktyka na statku szkolnym.

.3 zrozumienie szczególnych problemów podczas prowadzenia alarmów ćwiczebnych w lodach

i niskich temperaturach.

.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, stosownie do przypadku.

.4 zrozumienie szczególnych problemów w trakcie reagowania na zagrożenia w lodach

i niskiej temperaturze powietrza i wody.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Dodatek

-

Tekst Zmiany do załącznika do Międzynarodowej konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia

marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht w języku angielskim

patrz oryginał

Pokaż całość