Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 kwietnia 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o organizacji niektórych rynków rolnych

1.

Ustawa określa

1)

(uchylony)

2)

(uchylony)

3)

organizację rynku

a)

mięsa,

b)

(uchylona)

c)

cukru,

d)

(uchylona)

da) zbóż;

e)

(uchylona)

f)

(uchylona)

3a)

zasady uznawania organizacji producentów i zrzeszeń organizacji producentów oraz organizacji

międzybranżowych funkcjonujących na rynkach rolnych innych niż rynki mleka i przetworów

mlecznych oraz owoców i warzyw;

3b)

zakres, w jakim mogą być zawierane umowy na dostarczanie produktów rolnych należących

do sektorów, o których mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia

17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz

uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001

i (WE) nr 1234/2007

(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1308/2013”;

3c

zasady realizacji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej programu dla szkół, ustanowionego

zgodnie z art. 23 rozporządzenia nr 1308/2013;

4)

(uchylony)

5)

zasady udzielania dopłat z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego

kategorii elitarny lub kwalifikowany;

6

zasady monitorowania uprawy tytoniu oraz produkcji i zbytu wysuszonych liści tytoniu,

zwanych dalej „surowcem tytoniowym”, a także nadzoru nad uprawą tytoniu oraz produkcją

i zbytem surowca tytoniowego.

1a.

(uchylony)

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

1.

Producent rolny w rozumieniu ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji

gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1853), który w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy uprawia tytoń, produkuje lub zbywa

wysuszone liście tytoniu, składa wniosek, o którym mowa w art. 40hb ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 2, na formularzu udostępnionym na stronie internetowej administrowanej

przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, w terminie 5 miesięcy od dnia wejścia w

życie niniejszej ustawy.

2.

Do wniosku dołącza się informacje, o których mowa w art. 40hc ust. 1 pkt 7 ustawy

zmienianej w art. 2, za rok 2017. Informacje przekazuje się na formularzu udostępnionym

na stronie internetowej administrowanej przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, decyzję w sprawie wpisu do rejestru, o którym

mowa w art. 40ha ustawy zmienianej w art. 2, dyrektor oddziału terenowego Krajowego

Ośrodka Wsparcia Rolnictwa właściwy ze względu na miejsce zamieszkania i adres albo

siedzibę i adres producenta rolnego, o którym mowa w ust. 1, wydaje w terminie 60

dni od dnia złożenia wniosku.

4.

Formularze, o których mowa w ust. 1 i 2, Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa udostępnia

niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

Do umów na dostarczanie produktów rolnych należących do sektorów, o których mowa w

art. 1 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia

17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz

uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001

i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

4-7, który wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2018 r.

(uchylony)

Do postępowań w sprawie nałożenia kar pieniężnych, wszczętych na podstawie ustawy

zmienianej w art. 1 i niezakończonych decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 5 i art. 6, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2017 r.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

1.

Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwana dalej „Agencją”, przeprowadza

kontrole podmiotów uczestniczących w mechanizmach administrowanych przez tę Agencję

określonych w ustawie.

2.

Czynności kontrolne są wykonywane przez

1)

służby techniczne Agencji, w skład których wchodzą pracownicy zatrudnieni w komórkach

organizacyjnych Agencji,

2)

jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 21

- na podstawie upoważnienia do wykonywania tych czynności wydanego przez Prezesa Agencji.

3.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera wskazanie osoby upoważnionej do wykonywania

czynności kontrolnych, ich miejsce i zakres oraz podstawę prawną do ich wykonywania.

4.

Przed przystąpieniem do czynności kontrolnych osoba upoważniona do ich wykonywania

jest obowiązana okazać upoważnienie, o którym mowa w ust. 2.

5.

Osoby upoważnione do wykonywania czynności kontrolnych mają prawo do

1)

wstępu do obiektów i pomieszczeń należących do przedsiębiorców, w szczególności do

pomieszczeń produkcyjnych i magazynowych;

1a)

wstępu na teren gospodarstwa rolnego;

2)

żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem czynności kontrolnych;

3)

wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem czynności kontrolnych, sporządzania

z nich odpisów, wyciągów lub kopii oraz zabezpieczania tych dokumentów;

4)

sporządzania dokumentacji fotograficznej z przeprowadzonej czynności kontrolnej;

5)

pobierania do badań próbek produktów rolnych i żywnościowych oraz innych produktów

zawierających w swoim składzie produkty rolne i żywnościowe.

6.

Osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza z tych czynności raport.

7.

Raport podpisuje osoba wykonująca czynności kontrolne oraz przedsiębiorca.

8.

W przypadku odmowy podpisania raportu przez przedsiębiorcę, raport podpisuje tylko

osoba wykonująca czynności kontrolne, dokonując w raporcie stosownej adnotacji o tej

odmowie.

9.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór upoważnienia,

o którym mowa w ust. 2, mając na względzie ujednolicenie informacji zawartych w upoważnieniu.

1.

Prezes Agencji może powierzyć, w drodze umowy, przeprowadzanie czynności kontrolnych

w ramach kontroli, o których mowa w art. 20 ust. 1, wyspecjalizowanym jednostkom organizacyjnym,

dysponującym warunkami organizacyjnymi, technicznymi i kadrowymi określonymi w przepisach

wydanych na podstawie ust. 4.

2.

Umowy, o których mowa w ust. 1, określają w szczególności

1)

szczegółowy zakres powierzonych zadań;

2)

zakres obowiązków i odpowiedzialność jednostki organizacyjnej za ich wykonanie;

3)

koszty realizacji powierzonych zadań;

4)

sposób dokumentowania wykonywanych zadań oraz terminy informowania organów Agencji

o wynikach przeprowadzonych czynności kontrolnych;

5)

sposób postępowania z dokumentami związanymi z realizacją powierzonych zadań.

3.

Prezes Agencji może powierzyć, w drodze umowy, wykonywanie zadań w zakresie wydawania

i poświadczenia formularza T5 jednostkom organizacyjnym, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 508 i 650). Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

4.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

organizacyjne, techniczne i kadrowe, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne,

którym można powierzyć przeprowadzanie czynności kontrolnych w ramach kontroli, o

których mowa w art. 20 ust. 1, mając na względzie zapewnienie wykonywania ich w jednolity

sposób na obszarze całego kraju.

1.

Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, zwany dalej „Krajowym Ośrodkiem”, przeprowadza

kontrole podmiotów uczestniczących w mechanizmach administrowanych przez Krajowy Ośrodek

określonych w ustawie.

2.

Do kontroli, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy o Krajowym

Ośrodku Wsparcia Rolnictwa.

1.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej

1)

(uchylony)

2)

Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka

a)

wydaje świadectwa autoryzacji zakładów odkostniających i chłodni, które będą świadczyć

usługi przechowywania mięsa stanowiącego zapasy interwencyjne,

b)

przekazuje Komisji Europejskiej informacje dotyczące rynku mięsa w zakresie zadań

realizowanych przez Krajowy Ośrodek,

c)

dokonuje, w drodze przetargów, wyboru podmiotów, o których mowa w lit. a, z którymi

Krajowy Ośrodek zawrze umowy w zakresie odkostniania i przechowywania mięsa.

2.

Wnioski o wydanie świadectw, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, składa się na formularzach

udostępnianych przez Krajowy Ośrodek.

2a.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera w szczególności

1)

nazwę albo imię i nazwisko wnioskodawcy;

2)

siedzibę i adres albo miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy oraz numer identyfikacyjny w krajowym

rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany;

4)

nazwę i adres zakładu wnioskodawcy, w którym prowadzony będzie proces odkostniania

lub przechowywania;

5)

dane dotyczące posiadanej infrastruktury oraz wyposażenia w urządzenia służące do

wykonywania czynności, o których mowa w pkt 4.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, sposób

przeprowadzania przetargów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, mając na względzie

efektywność ekonomiczną przerobu i składowania zapasów interwencyjnych.

Zadania określone w niniejszym rozdziale są wykonywane jako zadania delegowane Krajowemu

Ośrodkowi zgodnie z przepisami o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

(uchylony)

Zadania określone w niniejszym rozdziale są wykonywane jako zadania delegowane Krajowemu

Ośrodkowi zgodnie z przepisami o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

1.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi rynku cukru minister

właściwy do spraw rynków rolnych

1)

realizuje zadania związane z kwotowaniem produkcji cukru i izoglukozy;

2)

może wystąpić do Komisji Europejskiej o podjęcie środków ochronnych;

3)

przekazuje Komisji Europejskiej informacje dotyczące rynku cukru oraz izoglukozy w

zakresie zadań, o których mowa w pkt 1.

2.

Realizując zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 1, minister właściwy do spraw rynków

rolnych w szczególności wydaje decyzje w sprawach

1)

przyznania kwoty produkcyjnej cukru oraz kwoty produkcyjnej izoglukozy;

2)

(uchylony)

3)

korekty przyznanej kwoty produkcyjnej cukru oraz kwoty produkcyjnej izoglukozy - w

przypadku

a)

skorygowania przez Komisję Europejską kwot produkcyjnych cukru lub kwot produkcyjnych

izoglukozy,

b)

ustalenia przez Komisję Europejską współczynnika redukcji kwot produkcyjnych cukru

lub kwot produkcyjnych izoglukozy;

4)

przeniesienia między producentami cukru albo producentami izoglukozy kwoty produkcyjnej

cukru albo kwoty produkcyjnej izoglukozy.

3.

Przed wydaniem decyzji, o których mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw rynków

rolnych zasięga opinii ogólnokrajowych społeczno-zawodowych organizacji rolniczych,

reprezentujących interesy plantatorów buraków cukrowych.

4.

Termin na wyrażenie opinii, o której mowa w ust. 3, wynosi 14 dni. W przypadku bezskutecznego

upływu tego terminu wymóg zasięgnięcia opinii uważa się za spełniony.

5.

Decyzje, o których mowa w ust. 2 pkt 1, wydaje się na wniosek producenta cukru albo

producenta izoglukozy, składany w terminie do dnia 30 września roku poprzedzającego

rok gospodarczy, na który jest składany wniosek.

6.

Decyzje w sprawach przyznania kwot produkcyjnych cukru oraz kwot produkcyjnych izoglukozy

na dany rok gospodarczy są wydawane w terminie do dnia 30 listopada roku kalendarzowego

poprzedzającego ten rok gospodarczy.

7.

(uchylony)

8.

Decyzje, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4, powinny uwzględniać proporcjonalnie interesy

wszystkich plantatorów buraków cukrowych.

9.

Decyzje, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4, stanowią podstawę do zmiany umów kontraktacji

zawartych z dostawcami buraków cukrowych.

10.

Zmiany umów kontraktacji, o których mowa w ust. 9, powinny uwzględniać proporcjonalnie

interesy plantatorów buraka cukrowego.

10a.

W przypadku cofnięcia zatwierdzenia producentowi cukru zgodnie z przepisami Unii Europejskiej

dotyczącymi rynku cukru, minister właściwy do spraw rynków rolnych wydaje decyzję

o cofnięciu przyznanej temu producentowi kwoty produkcyjnej cukru w zakresie kwoty

niewykorzystanej przez niego do dnia, w którym decyzja o cofnięciu zatwierdzenia stała

się ostateczna.

10b.

Kwotę produkcyjną cukru, o której mowa w ust. 10a, zwaną dalej „dostępną kwotą”, przyznaje

się w drodze decyzji pozostałym producentom cukru, którym przyznano na dany rok gospodarczy

kwotę produkcyjną cukru, na ich wniosek.

10c.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 10a, minister właściwy do spraw

rynków rolnych przesyła producentom cukru, o których mowa w ust. 10b, pisemne informacje

o możliwości ubiegania się o dostępną kwotę oraz o jej wysokości.

10d.

Wnioski o przyznanie dostępnej kwoty producenci cukru, o których mowa w ust. 10b,

mogą składać w terminie 30 dni od dnia otrzymania pisemnej informacji, o której mowa

w ust. 10c.

10e.

Wniosek, o którym mowa w ust. 10b, zawiera w szczególności

1)

nazwę, siedzibę i adres producenta cukru;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) producenta cukru;

3)

numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile producent cukru

taki numer posiada;

4)

wskazanie wysokości wnioskowanej kwoty produkcyjnej cukru;

5)

informację o zatwierdzeniu producenta cukru;

6)

zobowiązanie producenta cukru do przejęcia praw i obowiązków względem plantatorów

dostarczających buraki cukrowe do producenta cukru, któremu została cofnięta kwota

produkcyjna cukru.

10f.

Dostępną kwotę przyznaje się we wnioskowanej wysokości, z zastrzeżeniem ust. 10g.

10g.

Jeżeli suma wnioskowanych przez producentów cukru, o których mowa w ust. 10b, kwot

produkcyjnych cukru przekracza wysokość dostępnej kwoty, danemu producentowi cukru

przyznaje się kwotę produkcyjną cukru w wysokości stanowiącej iloczyn ilorazu wielkości

dostępnej kwoty i sumy wnioskowanych przez producentów cukru kwot produkcyjnych cukru

oraz wielkości wnioskowanej przez danego producenta cukru kwoty produkcyjnej cukru.

10h.

Decyzje, o których mowa w ust. 10b, stanowią podstawę do zmiany umów kontraktacji

zawartych z dostawcami buraków cukrowych.

10i.

Przed podpisaniem umów kontraktacji producent cukru, któremu została przyznana kwota

na podstawie ust. 10b, jest obowiązany do przeprowadzenia konsultacji ze społeczno-zawodową

organizacją rolników reprezentującą plantatorów buraków cukrowych, działającą przy

producencie cukru.

11.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzory

wniosków, o których mowa w ust. 5, mając na względzie konieczność uzyskania informacji

dotyczących dotychczasowej produkcji cukru oraz produkcji izoglukozy przez danego

producenta cukru i producenta izoglukozy.

(uchylony)

1.

W przypadku braku porozumienia branżowego, o którym mowa w przepisach Unii Europejskiej,

w zakresie warunków zakupu i dostawy buraków cukrowych, w tym rozdziału pomiędzy plantatorów

buraków cukrowych ilości buraków cukrowych przeznaczonych do produkcji cukru w ramach

kwoty produkcyjnej cukru, o której mowa w art. 31 ust. 6, stosuje się przepisy ust.

2-8 i przepisy wydane na podstawie ust. 9.

2.

Producent cukru, w terminie do dnia 15 grudnia roku poprzedzającego rok gospodarczy,

jest obowiązany w ramach przyznanej kwoty produkcyjnej cukru określić limit buraków

cukrowych, które zapewnią wyprodukowanie cukru w wysokości przyznanej producentowi

cukru kwoty produkcyjnej cukru.

3.

Producent cukru jest obowiązany do 20 grudnia roku poprzedzającego rok gospodarczy

dokonać rozdzielenia limitu buraków cukrowych, o którym mowa w ust. 2, pomiędzy plantatorów

buraków cukrowych, przy czym suma części rozdzielonych limitów musi być równa limitowi,

o którym mowa w ust. 2, oraz powiadomić tych plantatorów o wielkości przysługujących

im części tego limitu.

4.

Limit buraków cukrowych jest rozdzielany według wskaźnika określonego w ust. 5 między

plantatorów buraków cukrowych, którzy mieli zawarte umowy kontraktacji na rok gospodarczy

2001/2002, lub ich następców prawnych.

5.

Wskaźnik rozdzielania limitu buraków cukrowych między plantatorów buraków cukrowych

stanowi iloraz ogólnej ilości buraków cukrowych w tonach, skupionych przez producenta

cukru w latach gospodarczych 1997-2001 od plantatora buraków cukrowych, który miał

zawartą umowę kontraktacji na rok gospodarczy 2001/2002, i ogólnej ilości buraków

cukrowych w tonach, skupionych przez producenta cukru w latach gospodarczych 1997-2001

od wszystkich plantatorów buraków cukrowych, którzy mieli zawarte umowy kontraktacji

na rok gospodarczy 2001/2002.

6.

Część limitu buraków cukrowych określona dla plantatora w wyniku podziału, o którym

mowa w ust. 3, stanowi wielkość przysługującego plantatorowi prawa do uprawy i dostawy.

7.

Producent cukru ma obowiązek zawrzeć z plantatorem, któremu przysługuje prawo do uprawy

i dostawy, umowę kontraktacji, w ramach której jest obowiązany odebrać określoną przysługującym

plantatorowi prawem do uprawy i dostawy ilość buraków cukrowych.

8.

Producent cukru przed podjęciem czynności, o których mowa w ust. 2 i 3, oraz przed

zawarciem z plantatorem umowy kontraktacji, o której mowa w ust. 7, jest zobowiązany

do zasięgnięcia opinii ogólnokrajowej społeczno-zawodowej organizacji rolników reprezentującej

interesy plantatorów buraków cukrowych.

9.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może, w drodze rozporządzenia, określić

warunki zakupu lub dostawy buraków cukrowych przeznaczonych do produkcji cukru w ramach

kwoty produkcyjnej cukru, o której mowa w art. 31 ust. 6, w zakresie określonym w

przepisach Unii Europejskiej dla porozumień branżowych na rynku cukru, inne niż wskazane

w ust. 2-8, mając na względzie konieczność zabezpieczenia interesów plantatorów buraków

cukrowych i producentów cukrów.

Tekst zawartego porozumienia branżowego, o którym mowa w przepisach Unii Europejskiej

dotyczących rynku cukru, producent cukru ma obowiązek przekazać Krajowemu Ośrodkowi

przed podpisaniem umów kontraktacji z plantatorami buraków cukrowych.

(uchylony)

1.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi rynku cukru Krajowy

Ośrodek w szczególności

1)

wykonuje zadania związane z

a)

zatwierdzaniem producentów cukru, producentów izoglukozy i przedsiębiorstw przetwarzających

te produkty,

b)

(uchylona)

c)

przetwarzaniem i wycofaniem cukru z rynku,

d)

przeprowadzaniem kontroli na rynku cukru,

e)

wyrażeniem zgody na zawarcie umowy pomiędzy producentami cukru, dotyczącej wyprodukowania

cukru przez jednego z tych producentów w ramach kwoty produkcyjnej producenta zlecającego

produkcję;

2)

pobiera

a)

(uchylona)

b)

opłaty za nadwyżki cukru i izoglukozy,

c)

opłaty produkcyjne,

d)

opłaty z tytułu niewypełnienia obowiązków wynikających z uczestnictwa w mechanizmach

na rynku cukru;

e)

(uchylona)

3)

przyjmuje informacje, deklaracje, raporty, sprawozdania oraz wnioski;

4)

(uchylony)

5)

(uchylony)

6)

udziela pomocy w zakresie prywatnego przechowywania cukru białego;

7)

przekazuje właściwym organom Unii Europejskiej informacje i składa wnioski.

2.

(uchylony)

3.

Realizując zadania, o których mowa w ust. 1, Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka

1)

wydaje decyzje w sprawach

a)

zatwierdzenia lub odmowy zatwierdzenia, zawieszenia, cofnięcia lub wygaszenia zatwierdzenia

producentów cukru, producentów izoglukozy i przedsiębiorstw przetwarzających te produkty,

b)

autoryzacji miejsca przechowywania cukru pochodzącego z zapasów interwencyjnych,

c)

przyznania refundacji produkcyjnej;

2)

(uchylony)

3)

prowadzi rejestr podmiotów zatwierdzonych;

4)

przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych, na jego żądanie, informacje

związane z wykonywaniem zadań, o których mowa w ust. 1.

4.

Informacje, deklaracje i wnioski określone w przepisach Unii Europejskiej dotyczących

rynku cukru składa się do Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka na formularzach

opracowanych przez Krajowy Ośrodek, udostępnionych na stronie internetowej Krajowego

Ośrodka.

5.

Formularze, o których mowa w ust. 4, zawierają

1)

dane umożliwiające identyfikację składającego formularz, związane z prowadzoną przez

niego działalnością;

2)

informacje określone w przepisach Unii Europejskiej dotyczących rynku cukru lub

3)

informacje niezbędne do ustalenia stanu faktycznego lub prawnego w zakresie bezpośrednio

związanym z przedmiotem składanych informacji, deklaracji lub wniosków, dotyczące

rodzaju wykonywanej działalności, lokalizacji miejsca produkcji, wielkości produkcji,

tytułu prawnego do posiadanych obiektów i urządzeń lub wynikające z obowiązków związanych

z uczestnictwem w mechanizmach na rynku cukru, określonych w przepisach Unii Europejskiej

dotyczących rynku cukru.

1.

Opłaty, o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2, stanowią dochód budżetu państwa i są

wpłacane przez producentów cukru, producentów izoglukozy i przedsiębiorstwa przetwarzające

te produkty na wydzielony rachunek bankowy Krajowego Ośrodka.

2.

Środki pochodzące z pobranych opłat, o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2, Krajowy

Ośrodek przekazuje na rachunek bankowy urzędu obsługującego ministra właściwego do

spraw rynków rolnych, w terminie 5 dni od dnia ich wpływu na rachunek bankowy Krajowego

Ośrodka.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej

1)

(uchylony)

2)

Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka

a)

prowadzi wykaz laboratoriów dokonujących, w ramach zadań delegowanych, oceny jakości

zboża objętego działaniami interwencyjnymi,

b)

realizuje zadania i obowiązki określone dla państwa członkowskiego i agencji interwencyjnej

w odniesieniu do zakupu i sprzedaży zbóż w ramach interwencji publicznej;

3)

minister właściwy do spraw rynków rolnych powiadamia Komisję Europejską o

a)

zatwierdzonych agencjach interwencyjnych,

b)

(uchylona)

c)

minimalnych ilościach wymaganych w odniesieniu do zakupów produktów po ustalonej cenie,

d)

reprezentatywnych cenach rynkowych zbóż.

Zadania określone w niniejszym rozdziale są wykonywane jako zadania delegowane Krajowemu

Ośrodkowi zgodnie z przepisami o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

1

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji właściwy ze względu na siedzibę wnioskodawcy

jest organem właściwym w sprawach uznawania organizacji producentów, zrzeszeń organizacji

producentów oraz organizacji międzybranżowych, w tym międzynarodowych organizacji

producentów, międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów oraz międzynarodowych

organizacji międzybranżowych, o których mowa w art. 154, art. 156 ust. 1 oraz art.

158 rozporządzenia nr 1308/2013.

2

Uznanie organizacji producentów, zrzeszenia organizacji producentów lub organizacji

międzybranżowej następuje w drodze decyzji, na wniosek organizacji albo zrzeszenia,

składany do dyrektora oddziału regionalnego Agencji właściwego ze względu na siedzibę

organizacji lub zrzeszenia.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia

1)

minimalną liczbę członków organizacji producentów lub minimalną ilość lub wartość

zbywalnej produkcji, o których mowa w art. 154 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1308/2013,

2)

informacje, jakie powinien zawierać wniosek, o którym mowa w ust. 2,

3)

rodzaje lub zakres dokumentów potwierdzających spełnianie przez organizacje i zrzeszenia

wymagań określonych w przepisach Unii Europejskiej dotyczących uznawania organizacji

producentów, zrzeszeń organizacji producentów oraz organizacji międzybranżowych

- mając na względzie zapewnienie prawidłowego funkcjonowania organizacji i zrzeszeń

oraz spełnienie wymagań określonych w przepisach Unii Europejskiej dotyczących uznawania

organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów oraz organizacji międzybranżowych.

1.

W przypadku gdy

1)

uznana organizacja producentów lub uznane zrzeszenie organizacji producentów nie spełnia

wymagań określonych w art. 154 ust. 1 lit. a lub d rozporządzenia nr 1308/2013 lub

w przepisach wydanych na podstawie art. 38i ust. 3 albo

2)

uznana organizacja międzybranżowa nie spełnia wymagań określonych w art. 158 ust.

5 lit. c rozporządzenia nr 1308/2013 lub w przepisach wydanych na podstawie art. 38i

ust. 3

- dyrektor oddziału regionalnego Agencji wzywa na piśmie do usunięcia naruszeń oraz

określa termin ich usunięcia, nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia otrzymania wezwania

przez organizację producentów lub zrzeszenie organizacji producentów, lub organizację

międzybranżową, biorąc pod uwagę rodzaj naruszenia.

2

Organizacja producentów albo zrzeszenie organizacji producentów, albo organizacja

międzybranżowa, w terminie wyznaczonym przez dyrektora oddziału regionalnego Agencji

w wezwaniu, o którym mowa w ust. 1, informuje, na formularzu opracowanym przez Agencję,

o usunięciu stwierdzonych naruszeń i przedkłada dokumenty potwierdzające usunięcie

tych naruszeń.

3.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji cofa, w drodze decyzji, uznanie

1)

organizacji producentów albo zrzeszenia organizacji producentów, jeżeli pomimo wezwania,

o którym mowa w ust. 1, organizacja ta albo zrzeszenie to, w terminie określonym w

tym wezwaniu, nie usunęły stwierdzonych naruszeń;

2)

organizacji międzybranżowej, jeżeli pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 1, organizacja

ta, w terminie określonym w tym wezwaniu, nie usunęła stwierdzonych naruszeń.

1.

Uznane organizacje i zrzeszenia wpisuje się odpowiednio do rejestru

1)

organizacji producentów;

2)

zrzeszeń organizacji producentów;

3)

organizacji międzybranżowych.

2.

Wpis do każdego z rejestrów, o których mowa w ust. 1, następuje na podstawie ostatecznej

decyzji o uznaniu organizacji albo zrzeszenia.

3

Rejestry, o których mowa w ust. 1, prowadzi w postaci elektronicznej dyrektor oddziału

regionalnego Agencji.

4.

Rejestry, o których mowa w ust. 1, są jawne i udostępniane na stronie internetowej

Agencji, z wyłączeniem danych, o których mowa w ust. 5 pkt 8.

5.

Rejestry, o których mowa w ust. 1, zawierają

1)

numer w rejestrze nadany organizacji producentów albo zrzeszeniu organizacji producentów,

albo organizacji międzybranżowej;

2)

nazwę, siedzibę i adres organizacji producentów albo zrzeszenia organizacji producentów,

albo organizacji międzybranżowej;

3)

określenie rodzaju wykonywanej działalności lub wskazanie produktu lub grupy produktów,

ze względu na które nastąpiło uznanie;

4)

imiona i nazwiska osób upoważnionych do reprezentowania organizacji producentów albo

zrzeszenia organizacji producentów, albo organizacji międzybranżowej;

5)

datę i numer decyzji o

a)

uznaniu organizacji producentów albo zrzeszenia organizacji producentów, albo organizacji

międzybranżowej,

b)

cofnięciu uznania organizacji producentów albo zrzeszenia organizacji producentów,

albo organizacji międzybranżowej;

6)

liczbę członków ogółem z podziałem na osoby fizyczne i prawne;

7)

datę wpisu do rejestru organizacji producentów albo zrzeszenia organizacji producentów,

albo organizacji międzybranżowej oraz datę ich wykreślenia z rejestru;

8)

wartość rocznej produkcji oraz wartość produkcji wprowadzoną do obrotu przez organizację

producentów oraz zrzeszenie organizacji producentów.

6

Uznana organizacja producentów albo uznane zrzeszenie organizacji producentów, albo

uznana organizacja międzybranżowa informuje dyrektora oddziału regionalnego Agencji,

na formularzu opracowanym przez Agencję, o zmianie danych, o których mowa w ust. 5,

w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych zmian.

7.

W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 5 pkt 2 lub 4, uznana organizacja

producentów albo uznane zrzeszenie organizacji producentów, albo uznana organizacja

międzybranżowa dostarcza, wraz z informacją, o której mowa w ust. 6, dokumenty potwierdzające

zaistniałe zmiany.

8

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji gromadzi i przechowuje dokumenty stanowiące

podstawę wpisu do rejestrów, o których mowa w ust. 1, i inne dokumenty składane przez

uznane organizacje producentów, uznane zrzeszenia organizacji producentów i uznane

organizacje międzybranżowe w sposób zapewniający ochronę tych dokumentów oraz zabezpieczający

je przed utratą i nieuprawnionym dostępem.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji

1)

jest organem właściwym do ustanowienia i udzielania pomocy administracyjnej w przypadku

współpracy transnarodowej uznanych organizacji i zrzeszeń, zgodnie z przepisami Unii

Europejskiej dotyczącymi uznawania organizacji producentów i zrzeszeń organizacji

producentów oraz organizacji międzybranżowych;

2)

wydaje decyzję w sprawach, o których mowa w art. 155 rozporządzenia nr 1308/2013.

1

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji przekazuje Prezesowi Agencji informacje, o

których mowa w art. 154 ust. 4 lit. d, art. 158 ust. 5 lit. e, art. 161 ust. 3 lit.

d oraz art. 163 ust. 3 lit. e rozporządzenia nr 1308/2013.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, Prezes Agencji przekazuje ministrowi właściwemu

do spraw rynków rolnych oraz Komisji Europejskiej.

1

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji przeprowadza, co najmniej raz na dwa lata,

kontrole uznanych organizacji i zrzeszeń w zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej

dotyczącymi uznawania organizacji producentów i zrzeszeń organizacji producentów oraz

organizacji międzybranżowych.

2.

(uchylony)

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych dokonuje oceny wniosku, o którym mowa w

art. 164 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia,

poziom reprezentatywności, o którym mowa w art. 164 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia

nr 1308/2013, mając na względzie zapewnienie właściwego funkcjonowania porozumień,

decyzji lub praktyk uzgodnionych w ramach uznanej organizacji producentów lub ich

zrzeszenia rozszerzonych na producentów niebędących członkami tych organizacji oraz

ochrony interesów podmiotów działających na rynku.

3.

W przypadku stwierdzenia spełniania warunków określonych w art. 164 rozporządzenia

nr 1308/2013 oraz w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, minister właściwy do

spraw rynków rolnych wprowadza, w drodze rozporządzenia, porozumienia, decyzje lub

praktyki uzgodnione w ramach uznanej organizacji producentów, uznanego zrzeszenia

organizacji producentów lub uznanej organizacji międzybranżowej, podając zakres stosowania

tych porozumień, decyzji lub praktyk oraz okres, przez jaki mają być stosowane te

porozumienia, decyzje lub praktyki, a także obszar gospodarczy, na którym mają być

one stosowane, mając na względzie zapewnienie prawidłowego funkcjonowania danego rynku

oraz niezakłócania konkurencji na danym rynku, a także biorąc pod uwagę cele, jakich

mogą dotyczyć te porozumienia, decyzje lub praktyki.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje Komisji Europejskiej informacje,

o których mowa w art. 164 ust. 6 rozporządzenia nr 1308/2013.

1

Każde dostarczenie produktów rolnych należących do sektorów, o których mowa w art.

1 ust. 2 lit. a, lit. c wyłącznie w zakresie buraków cukrowych, lit. f, h, i, n, o,

lit. p wyłącznie w zakresie mleka surowego, lit. q, r. s oraz t rozporządzenia nr

1308/2013, z wyłączeniem dostaw bezpośrednich i rolniczego handlu detalicznego w rozumieniu

ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia

(Dz. U. z 2017 r. poz. 149 i 60) oraz sprzedaży bezpośredniej w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 242 i 471 oraz z 2018 r. poz. 650), przez producenta będącego rolnikiem w rozumieniu art. 4 pkt 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013

z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich

dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz

uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009

(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608, z późn. zm.)

1)

art. 125 i art. 127 oraz w załącznikach X i XI do rozporządzenia nr 1308/2013 - w

przypadku produktów rolnych należących do sektora, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit.

c rozporządzenia nr 1308/2013, wyłącznie w zakresie buraków cukrowych;

2)

art. 148 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013 - w przypadku produktów rolnych należących

do sektora, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. p rozporządzenia nr 1308/2013, wyłącznie

w zakresie mleka surowego;

3)

art. 168 ust. 4 i 6 rozporządzenia nr 1308/2013 - w przypadku produktów rolnych należących

do sektorów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a, f, h, i, n, o, q, r. s oraz t

rozporządzenia nr 1308/2013.

1a

Uznaje się, że warunek zawarcia pisemnej umowy określony w punkcie I pkt 1 odpowiednio

załącznika X i XI do rozporządzenia nr 1308/2013, art. 148 ust. 2 lit. b oraz art.

168 ust. 4 lit. b tego rozporządzenia jest spełniony również w przypadku zawarcia

umowy w formie dokumentowej albo elektronicznej.

1b

Oprócz przypadku, o którym mowa w art. 148 ust. 3 oraz art. 168 ust. 5 rozporządzenia

nr 1308/2013, przepisów ust. 1 nie stosuje się również w przypadku, gdy producent,

o którym mowa w ust. 1, będący członkiem

1)

grupy producentów rolnych w rozumieniu przepisów o grupach producentów rolnych i ich

związkach sprzedaje produkty rolne do grupy producentów rolnych, której jest członkiem,

2)

wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw za organizację producentów owoców

i warzyw w rozumieniu przepisów o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu

sprzedaje owoce lub warzywa do tej grupy,

3)

uznanej organizacji producentów owoców i warzyw w rozumieniu przepisów o organizacji

rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu sprzedaje owoce lub warzywa do tej organizacji,

4)

organizacji producentów uznanej na podstawie art. 38i ust. 1 lub uznanej w rozumieniu

przepisów o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych sprzedaje produkty rolne

do tej organizacji

- jeżeli statut lub umowa, lub umowa członkowska tej grupy lub tej organizacji spełniają,

w zależności od produktu, warunki określone w art. 125 lub art. 127 rozporządzenia

nr 1308/2013 oraz odpowiednio w załączniku X lub XI do tego rozporządzenia albo art.

148 ust. 2 lit. a-c, albo art. 168 ust. 4 lit. a-c tego rozporządzenia.

1c

Umowę, o której mowa w ust. 1 i 1a, nabywca, o którym mowa w ust. 1, przechowuje przez

2 lata, licząc od końca roku, w którym została zrealizowana ostatnia dostawa w ramach

tej umowy.

2.

(uchylony)

3.

Umowa, o której mowa w ust. 1, dotycząca dostarczania tytoniu zawierana jest w terminie

do dnia 15 marca roku zbiorów.

3a

Dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka właściwy według miejsca siedziby lub

zamieszkania nabywcy przeprowadza kontrole spełniania obowiązku zawierania umów, o

których mowa w ust. 1.

4.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia,

minimalny okres obowiązywania umowy, o której mowa w ust. 1, oraz minimalny okres

od zawarcia umowy do realizacji dostawy, mając na względzie zapewnienie właściwego

funkcjonowania rynku wewnętrznego.

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje Komisji Europejskiej informacje,

o których mowa w art. 148 ust. 5 i art. 168 ust. 7 akapit drugi rozporządzenia nr

1308/2013.

2

Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka jest organem właściwym do gromadzenia i przekazywania

ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych oraz Komisji Europejskiej informacji

w zakresie negocjacji umownych, o których mowa w rozporządzeniu nr 1308/2013.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Krajowy Ośrodek realizuje zadania

i obowiązki państwa członkowskiego lub właściwej władzy państwa członkowskiego związane

z wdrożeniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej programu dla szkół ustanowionego

zgodnie z art. 23 rozporządzenia nr 1308/2013, chyba że ustawa lub przepisy odrębne

stanowią inaczej.

Zadania, o których mowa w art. 38s, są wykonywane jako zadania delegowane Krajowemu

Ośrodkowi zgodnie z przepisami o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Na finansowanie programu dla szkół poza środkami z budżetu Unii Europejskiej przeznacza

się środki z budżetu państwa.

1.

W zakresie realizacji zadań, o których mowa w art. 38s, dyrektor oddziału terenowego

Krajowego Ośrodka, w drodze decyzji

1)

zatwierdza wnioskodawców, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. a i c-e rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/40 z dnia

3 listopada 2016 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady

(UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do pomocy unijnej na dostarczanie owoców i warzyw,

bananów oraz mleka do placówek oświatowych oraz zmieniającego rozporządzenie delegowane

Komisji (UE) nr 907/2014

(Dz. Urz. UE L 5 z 10.01.2017, str. 11), zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/40”, spełniających warunki określone w art.

6 rozporządzenia 2017/40, realizujących działania wymienione w art. 5 ust. 1 lit.

a tego rozporządzenia, oraz zawiesza lub cofa zatwierdzenie na zasadach określonych

w art. 7 tego rozporządzenia;

2)

przyznaje pomoc unijną zgodnie z art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013 na finansowanie

kosztów, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2017/40;

3)

przyznaje pomoc krajową zgodnie z art. 23a ust. 6 oraz art. 217 rozporządzenia nr

1308/2013 na finansowanie kosztów, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia

2017/40.

2

Krajowy Ośrodek przyznaje, na podstawie umowy, pomoc unijną zgodnie z art. 23 ust.

1 rozporządzenia nr 1308/2013 na finansowanie kosztów, o których mowa w art. 4 ust.

1 lit. b-e rozporządzenia 2017/40, wnioskodawcom, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit.

d i e rozporządzenia 2017/40, spełniającym warunki określone w art. 6 rozporządzenia

2017/40, realizującym działania wymienione w art. 5 ust. 1 lit. b-d tego rozporządzenia,

wyłonionym zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1579 i 2018).

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych jest organem właściwym w sprawie opracowania

i przekazania do Komisji Europejskiej

1)

strategii dotyczącej realizacji programu dla szkół, o której mowa w art. 23 ust. 8

rozporządzenia nr 1308/2013, na poziomie krajowym lub regionalnym;

2)

wniosku o pomoc z budżetu Unii Europejskiej na finansowanie programu dla szkół, o

którym mowa w art. 23a ust. 3 rozporządzenia nr 1308/2013.

2.

Opracowując strategię, o której mowa w ust. 1 pkt 1, minister właściwy do spraw rynków

rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia ustala wykaz produktów,

które będą dostarczane w ramach programu dla szkół.

1

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

zakres zadań realizowanych przez Krajowy Ośrodek związanych z wdrożeniem na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej programu dla szkół oraz sposób i tryb realizacji tych zadań,

mając na względzie zapewnienie skutecznego i efektywnego wdrożenia tego programu.

2.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rynków rolnych

może określić szczegółowe warunki uczestnictwa podmiotów w programie dla szkół oraz

szczegółowe warunki i tryb przyznawania pomocy finansowej z tytułu realizacji działań

w ramach programu dla szkół, a także zakres kontroli jej wykorzystania, mając na względzie

zapewnienie prawidłowej i przejrzystej realizacji tego programu zgodnie z przepisami

Unii Europejskiej obowiązującymi w tym zakresie.

3.

W przypadku gdy w przepisach Unii Europejskiej określonym podmiotom zostały przyznane

uprawnienia lub na określone podmioty zostały nałożone obowiązki związane z wdrożeniem

programu dla szkół, minister właściwy do spraw rynków rolnych w rozporządzeniu, o

którym mowa w ust. 1, określi sposób realizacji tych uprawnień lub wykonania tych

obowiązków, mając na względzie zapewnienie skutecznej realizacji tego programu.

1.

Środki towarzyszące o charakterze edukacyjnym, o których mowa w art. 3 rozporządzenia

2017/40, są realizowane co najmniej w jednym z zakresów wskazanych w art. 23 ust.

10 rozporządzenia nr 1308/2013.

2.

Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, środki towarzyszące o charakterze

edukacyjnym, o których mowa w art. 3 rozporządzenia 2017/40, w ramach zakresu wskazanego

w art. 23 ust. 10 rozporządzenia nr 1308/2013, oraz szczegółowy sposób ich realizacji,

mając na względzie prawidłową realizację programu dla szkół oraz potrzebę upowszechniania

wśród dzieci zdrowych nawyków żywieniowych.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, corocznie do dnia 31 maja na kolejny

rok szkolny

1)

wysokość środków finansowych przeznaczonych na wypłatę pomocy krajowej i pomocy unijnej

w ramach finansowania programu dla szkół, przeznaczonych na realizację działań, o

których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2017/40,

2)

wysokość środków finansowych przeznaczonych na wypłatę pomocy unijnej w ramach finansowania

programu dla szkół, przeznaczonych na realizację działań, o których mowa w art. 5

ust. 1 lit. b-d rozporządzenia 2017/40,

3)

wysokość stawek pomocy finansowej z tytułu realizacji działań, o których mowa w art.

5 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2017/40

- mając na względzie krajowe ceny produktów dystrybuowanych do placówek oświatowych

zgodnie ze strategią dotyczącą realizacji programu dla szkół oraz wysokość środków

finansowych z budżetu Unii Europejskiej na realizację programu określoną przez Komisję

Europejską.

1.

Dopłat z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny

lub kwalifikowany udziela się producentom rolnym w rozumieniu ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji

gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

2.

Warunkiem uzyskania dopłaty jest posiadanie przez producenta rolnego działek rolnych

o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha, na których uprawia się gatunki roślin

uprawnych objęte dopłatami, przy czym działka rolna oznacza zwarty obszar gruntu rolnego,

na którym jest prowadzona uprawa lub grupa upraw, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającym

szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego

systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003

ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej

polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, oraz wdrażania zasady

współzależności przewidzianej w rozporządzeniu (WE) nr 479/2008

(Dz. Urz. UE L 141 z 30.04.2004, str. 18, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 44, str. 243), o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha wchodzący w skład gospodarstwa rolnego.

3.

Dopłaty udziela się do powierzchni gruntów ornych obsianych lub obsadzonych materiałem

siewnym kategorii elitarny lub kwalifikowany gatunków roślin uprawnych określonych

w przepisach wydanych na podstawie ust. 6 pkt 2, jeżeli

1)

ilość materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany, zużyta do obsiania

lub obsadzenia tych powierzchni, jest nie mniejsza niż minimalna ilość tego materiału

określona w przepisach wydanych na podstawie art. 40d ust. 6 pkt 2;

2)

materiał siewny kategorii elitarny lub kwalifikowany został wytworzony

a)

przez przedsiębiorcę wpisanego do ewidencji przedsiębiorców, o której mowa w przepisach

o nasiennictwie, lub

b)

w gospodarstwie rolnym posiadanym przez rolnika wpisanego do ewidencji rolników, o

której mowa w przepisach o nasiennictwie, lub

3)

materiał siewny kategorii elitarny lub kwalifikowany został zakupiony

a)

od przedsiębiorcy wpisanego do ewidencji przedsiębiorców prowadzących obrót materiałem

siewnym, o której mowa w przepisach o nasiennictwie, albo

b)

od rolnika prowadzącego obrót materiałem siewnym wytworzonym w posiadanym gospodarstwie

rolnym, wpisanego do ewidencji rolników, o której mowa w przepisach o nasiennictwie,

albo

c)

od podmiotu prowadzącego obrót materiałem siewnym na terytorium innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej.

3a.

Dopłatami nie obejmuje się uprawy przeznaczonej na przedplon lub poplon.

4.

Wysokość dopłaty ustala się jako iloczyn powierzchni gruntów ornych obsianych lub

obsadzonych materiałem siewnym kategorii elitarny lub kwalifikowany gatunków roślin

uprawnych określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 6 pkt 2 i stawek dopłat

do 1 ha takiej powierzchni.

5.

Dopłaty mają charakter pomocy de minimis w rolnictwie i są udzielane zgodnie z przepisami o postępowaniu w sprawach dotyczących

pomocy publicznej.

6.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia

1)

corocznie do dnia 30 września stawki dopłat do 1 ha powierzchni gruntów ornych obsianych

lub obsadzonych materiałem siewnym kategorii elitarny lub kwalifikowany, uwzględniając

powierzchnię gruntów ornych obsianych lub obsadzonych materiałem siewnym, gatunki

roślin uprawnych objętych dopłatą oraz środki finansowe przeznaczone na te dopłaty;

2)

wykaz gatunków roślin uprawnych, do których materiału siewnego kategorii elitarny

lub kwalifikowany przysługuje dopłata z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału

siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany, uwzględniając poziom wymiany kwalifikowanego

materiału siewnego w produkcji roślinnej.

1.

Kierownik biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania

lub siedzibę producenta rolnego przyznaje, w drodze decyzji, dopłatę z tytułu zużytego

do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany na wniosek

producenta rolnego.

1a.

Decyzję, o której mowa w ust. 1, wydaje się w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie

przepisów wydanych na podstawie art. 40c ust. 6 pkt 1.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się na formularzu opracowanym i udostępnionym

przez Agencję, zawierającym w szczególności

1)

dane, o których mowa w art. 27 ust. 2a pkt 1-3;

2)

oświadczenie o

a)

powierzchni gruntów ornych obsianych lub obsadzonych materiałem siewnym kategorii

elitarny lub kwalifikowany,

b)

sposobie wykorzystania działek rolnych, na których został wysiany lub wysadzony materiał

siewny kategorii elitarny lub kwalifikowany.

3.

Do wniosku producent rolny dołącza oryginał albo potwierdzoną za zgodność z oryginałem

przez notariusza albo upoważnionego pracownika Agencji kopię

1)

faktury zakupu materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany wystawionej

w okresie od dnia 15 lipca roku poprzedzającego złożenie wniosku do dnia 15 czerwca

roku złożenia wniosku, pod warunkiem że materiał ten został zużyty w tym okresie do

siewu lub sadzenia;

2)

dokumentu wydania z magazynu materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany

wystawionego w roku, w którym materiał ten został zużyty do siewu lub sadzenia, jeżeli

producent rolny zużył do siewu lub sadzenia w posiadanym przez niego gospodarstwie

rolnym materiał siewny kategorii elitarny lub kwalifikowany, o którym mowa w art.

40c ust. 3 pkt 2 lit. a lub b.

4.

Dokumenty, o których mowa w ust. 3, powinny zawierać w szczególności

1)

datę sprzedaży lub wydania z magazynu materiału siewnego;

2)

nazwę gatunku i odmiany;

3)

kategorię lub stopień kwalifikacji materiału siewnego;

4)

numer partii materiału siewnego.

4a.

Do dokumentów, o których mowa w ust. 3, wystawionych dla mieszanek materiału siewnego,

przepisów ust. 4 pkt 2 i 3 nie stosuje się.

5.

Na żądanie Agencji producent rolny jest obowiązany dostarczyć oryginały dokumentów,

o których mowa w ust. 3.

5a.

Różnica powierzchni dla poszczególnych działek rolnych zgłoszonych we wniosku, o którym

mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 5% powierzchni działki rolnej.

5b.

W przypadku stwierdzenia różnicy powierzchni działki rolnej, która przekracza 5%,

wysokość dopłaty nie może być wyższa niż przysługująca do powierzchni ustalonej w

wyniku kontroli, o której mowa w art. 20 ust. 1, nie większej jednak niż zgłoszonej

we wniosku.

6.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia

1)

terminy składania wniosków, o których mowa w ust. 1, oraz terminy i sposób wypłaty

dopłat z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny

lub kwalifikowany, mając na względzie zabezpieczenie przed nieuzasadnionym przyznaniem

tych dopłat;

2)

minimalną ilość materiału siewnego, jaka powinna być użyta do obsiania lub obsadzenia

1 ha powierzchni gruntów ornych, mając na względzie zalecane normy wysiewu dla poszczególnych

gatunków roślin.

1.

Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa, zwany dalej „wojewódzkim inspektorem”,

na wniosek dyrektora oddziału regionalnego Agencji przekazuje nieodpłatnie informacje

o

1)

przedsiębiorcach wpisanych do ewidencji przedsiębiorców prowadzących obrót materiałem

siewnym oraz rolnikach wpisanych do ewidencji rolników prowadzących obrót materiałem

siewnym, o których mowa w przepisach o nasiennictwie, w zakresie

a)

imienia i nazwiska, miejsca zamieszkania i adresu albo nazwy, siedziby i adresu oraz

miejsca i adresu wykonywania działalności,

b)

numeru w ewidencji przedsiębiorców prowadzących obrót materiałem siewnym albo numeru

w ewidencji rolników prowadzących obrót materiałem siewnym, prowadzonej przez wojewódzkiego

inspektora,

c)

numeru identyfikacji podatkowej (NIP);

2)

(uchylony)

3)

ilości wprowadzonego do obrotu materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany

gatunków roślin uprawnych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 40c

ust. 6 pkt 2.

2.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

1.

Dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka wydaje, w drodze decyzji, nakaz zniszczenia

uprawy tytoniu na koszt podmiotu prowadzącego tę uprawę, w przypadku gdy podmiot ten

uprawia tytoń bez uzyskania wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 40ha. Decyzja

ta podlega natychmiastowemu wykonaniu.

2.

Zniszczenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się pod nadzorem osoby upoważnionej

przez Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka do wykonywania czynności kontrolnych.

3.

W przypadku gdy stwierdzona w wyniku wykonywania czynności kontrolnych powierzchnia

uprawy tytoniu jest większa co najmniej o 10% od powierzchni zgłoszonej przez producenta

surowca tytoniowego w informacji, o której mowa w art. 40hc ust. 1 pkt 7 lit. a, dyrektor

oddziału terenowego Krajowego Ośrodka wydaje, w drodze decyzji, nakaz zniszczenia

uprawy tytoniu na powierzchni przekraczającej powierzchnię zgłoszoną do Krajowego

Ośrodka, w danym roku uprawy, na koszt podmiotu prowadzącego uprawę. Do zniszczenia

uprawy tytoniu stosuje się przepis ust. 2.

4.

Zniszczenie uprawy tytoniu w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, odbywa się

przez zaoranie, przekopanie gruntu albo w inny sposób, który zapewni skuteczne zniszczenie

tej uprawy.

5.

Z czynności zniszczenia uprawy tytoniu osoba upoważniona przez Dyrektora Generalnego

Krajowego Ośrodka do wykonywania czynności kontrolnych sporządza protokół. Do protokołu

zniszczenia uprawy tytoniu w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, przepisy art.

40hd ust. 5-14 stosuje się odpowiednio.

Warunkiem prowadzenia przez producenta rolnego, w rozumieniu ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji

gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, produkującego surowiec tytoniowy, zwanego dalej „producentem surowca tytoniowego”,

działalności w zakresie uprawy tytoniu, produkcji lub zbytu surowca tytoniowego jest

wpis do rejestru producentów surowca tytoniowego, prowadzonego przez dyrektora oddziału

terenowego Krajowego Ośrodka właściwego ze względu na miejsce zamieszkania i adres

albo siedzibę i adres producenta rolnego, który zamierza uprawiać tytoń, produkować

lub zbywać surowiec tytoniowy.

1.

Decyzje w sprawach wpisu do rejestru producentów surowca tytoniowego wydaje dyrektor

oddziału terenowego Krajowego Ośrodka właściwy ze względu na miejsce zamieszkania

i adres albo siedzibę i adres producenta rolnego, który zamierza uprawiać tytoń, produkować

lub zbywać surowiec tytoniowy, na wniosek tego producenta rolnego.

2.

Wniosek zawiera

1)

imię i nazwisko albo nazwę wnioskodawcy;

2)

miejsce zamieszkania i adres albo siedzibę i adres wnioskodawcy;

3)

numer producenta rolnego nadany w krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji

gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;

4)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze

urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) producenta rolnego, jeżeli taki numer

został nadany, a w przypadku osoby fizycznej - numer ewidencyjny powszechnego elektronicznego

systemu ewidencji ludności (numer PESEL), a jeżeli osoba fizyczna nie posiada numeru

PESEL - numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość;

5)

adres lub miejsce położenia magazynu - w przypadku gdy surowiec tytoniowy będzie magazynowany

poza terenem gospodarstwa rolnego.

3.

Wniosek składa się do dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka na formularzu

udostępnionym na stronie internetowej administrowanej przez Krajowy Ośrodek.

4.

W przypadku zmiany danych zawartych we wniosku producent surowca tytoniowego przekazuje

do dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka pisemną informację o zmianach,

w terminie 30 dni od dnia zaistnienia tych zmian.

1.

Producent surowca tytoniowego przekazuje do dnia 15 maja każdego roku dyrektorowi

oddziału terenowego Krajowego Ośrodka, który wydał decyzję w sprawie wpisu do rejestru

producentów surowca tytoniowego, informacje

1)

o powierzchni uprawy poszczególnych grup odmian tytoniu w poprzednim roku zbiorów,

z podaniem identyfikatorów działek ewidencyjnych, na których był uprawiany tytoń;

2)

dotyczące zawartych w poprzednim roku zbiorów umów zbycia surowca tytoniowego, w tym

a)

datę zawarcia każdej z umów zbycia surowca tytoniowego,

b)

rok uprawy tytoniu, z którego wyprodukowano zbywany surowiec tytoniowy,

c)

nazwę, siedzibę, numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer identyfikacyjny w

krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) nabywcy surowca

tytoniowego,

d)

masę surowca tytoniowego objętego każdą z umów, wyrażoną w kilogramach, z podziałem

na grupy odmian tytoniu, uzyskanego z upraw na działkach ewidencyjnych;

3)

o wyrażonej w kilogramach szacunkowej masie wyprodukowanego surowca tytoniowego w

poprzednim roku zbiorów, z podziałem na grupy odmian tytoniu;

4)

o wyrażonej w kilogramach masie surowca tytoniowego dostarczonego nabywcy na podstawie

każdej z umów zbycia surowca tytoniowego, z podziałem na grupy odmian tytoniu i lata

jego zbiorów;

5)

o wyrażonym w kilogramach szacunkowym stanie magazynowym surowca tytoniowego na dzień

30 kwietnia roku złożenia tej informacji, z podziałem na grupy odmian tytoniu i lata

jego zbiorów;

6)

o wyrażonej w kilogramach masie surowca tytoniowego zniszczonego od dnia 1 maja roku

kalendarzowego poprzedzającego rok złożenia tej informacji do dnia 30 kwietnia roku

złożenia informacji;

7)

dotyczące roku, w którym jest składana ta informacja

a)

o powierzchni uprawy poszczególnych grup odmian tytoniu, z podaniem identyfikatorów

działek ewidencyjnych, na których będzie uprawiany tytoń,

b)

dotyczące umów zbycia surowca tytoniowego, w tym

-

datę zawarcia każdej z umów zbycia surowca tytoniowego,

-

nazwę, siedzibę, numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer identyfikacyjny w

krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) nabywcy surowca

tytoniowego,

-

wyrażoną w kilogramach masę surowca tytoniowego objętego każdą z umów, z podziałem

na grupy odmian tytoniu, uzyskanego z upraw na działkach ewidencyjnych, na których

będzie uprawiany tytoń.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, przekazuje się do dyrektora oddziału terenowego

Krajowego Ośrodka na formularzu udostępnionym na stronie internetowej administrowanej

przez Krajowy Ośrodek.

3.

W przypadku zmiany danych zawartych w informacjach, o których mowa w ust. 1, producent

surowca tytoniowego przekazuje do dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka

pisemną informację o zmianach, w terminie 30 dni od dnia zaistnienia konieczności

ich wprowadzenia.

1.

W przypadku gdy producent surowca tytoniowego zamierza dokonać zniszczenia surowca

tytoniowego, o zamiarze tym powiadamia dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka,

który wydał decyzję w sprawie wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 40ha, co najmniej

na 3 dni robocze przed dokonaniem zniszczenia, podając szacunkową masę surowca tytoniowego,

który ma ulec zniszczeniu, oraz sposób zniszczenia surowca tytoniowego.

2.

W zniszczeniu, o którym mowa w ust. 1, bierze udział producent surowca tytoniowego,

który przeznaczył surowiec tytoniowy do zniszczenia, lub osoba upoważniona przez producenta

surowca tytoniowego.

3.

Czynność zniszczenia surowca tytoniowego odbywa się pod nadzorem osoby upoważnionej

przez Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka do wykonywania czynności kontrolnych.

4.

Z czynności zniszczenia surowca tytoniowego osoba, o której mowa w ust. 3, sporządza

protokół.

5.

Protokół, o którym mowa w ust. 4, zawiera

1)

imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres producenta

surowca tytoniowego, który przeznaczył surowiec tytoniowy do zniszczenia;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze

urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) producenta surowca tytoniowego, jeżeli

taki numer został nadany, a w przypadku osoby fizycznej - numer ewidencyjny powszechnego

elektronicznego systemu ewidencji ludności (numer PESEL), a jeżeli osoba fizyczna

nie posiada numeru PESEL - numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość;

3)

numer producenta surowca tytoniowego nadany w krajowym systemie ewidencji producentów,

ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;

4)

określenie położenia gospodarstwa, w którym odbywała się produkcja surowca tytoniowego;

5)

miejsce i sposób zniszczenia surowca tytoniowego;

6)

wyrażoną w kilogramach masę zniszczonego surowca tytoniowego, z podziałem na grupy

odmian tytoniu;

7)

datę sporządzenia protokołu zniszczenia surowca tytoniowego oraz jego numer;

8)

podpisy osób obecnych przy zniszczeniu surowca tytoniowego.

6.

Protokół sporządza się w dwóch egzemplarzach.

7.

Protokół przedstawia się do podpisu producentowi surowca tytoniowego, który przeznaczył

surowiec tytoniowy do zniszczenia, a w przypadku jego nieobecności - osobie upoważnionej

przez producenta surowca tytoniowego.

8.

Przed podpisaniem protokołu osoby, o których mowa w ust. 7, mają prawo wnieść do niego

swoje uwagi.

9.

Protokół podpisuje producent surowca tytoniowego albo osoba upoważniona przez producenta

surowca tytoniowego. O odmowie złożenia podpisu osoba, o której mowa w ust. 3, zamieszcza

adnotację w protokole.

10.

Jeden egzemplarz protokołu pozostawia się producentowi surowca tytoniowego albo osobie

upoważnionej przez producenta surowca tytoniowego.

11.

Producent surowca tytoniowego, który przeznaczył surowiec tytoniowy do zniszczenia,

może zgłosić do Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka umotywowane zastrzeżenia do

ustaleń zawartych w protokole, w terminie 7 dni od dnia podpisania protokołu.

12.

Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka rozpatruje zastrzeżenia w terminie 7 dni od dnia

otrzymania zgłoszenia, o którym mowa w ust. 11, i w razie potrzeby zleca przeprowadzenie

dodatkowych czynności kontrolnych.

13.

W przypadku uznania zgłoszonych zastrzeżeń zmiany w protokole wprowadza się w formie

aneksu do protokołu. Aneks do protokołu podpisuje osoba, o której mowa w ust. 3, sporządzający

aneks i producent surowca tytoniowego, który przeznaczył surowiec tytoniowy do zniszczenia,

albo osoba upoważniona przez producenta surowca tytoniowego.

14.

W przypadku nieuznania zastrzeżeń w całości lub w części, Dyrektor Generalny Krajowego

Ośrodka przekazuje niezwłocznie swoje stanowisko na piśmie producentowi surowca tytoniowego,

o którym mowa w ust. 11.

1.

Rejestr, o którym mowa w art. 40ha

1)

jest prowadzony w systemie teleinformatycznym;

2)

zawiera dane, o których mowa w art. 40hb ust. 2, oraz informacje, o których mowa w

art. 40hc ust. 1.

2.

Dane zgromadzone w rejestrze udostępnia się

1)

organom administracji publicznej, w związku z realizacją przez te organy działań i

postępowań mających na celu ograniczanie nielegalnego obrotu surowcem tytoniowym oraz

produkcji i obrotu wyrobami tytoniowymi;

2)

sądom i prokuratorom, w zakresie niezbędnym do wykonywania ich zadań ustawowych;

3)

na wniosek podmiotów, których dotyczą te dane.

3.

Dane, o których mowa w art. 40hb ust. 2, przechowuje się przez 5 lat od dnia wykreślenia

producenta surowca tytoniowego z rejestru, o którym mowa w art. 40ha.

4.

Informacje, o których mowa w art. 40hc ust. 1 i 3, przechowuje się przez 5 lat od

dnia ich przekazania do dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka.

1.

Producent surowca tytoniowego, który zaprzestał uprawy tytoniu, informuje o tym dyrektora

oddziału terenowego Krajowego Ośrodka, który wydał decyzję w sprawie wpisu do rejestru,

o którym mowa w art. 40ha.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka

wykreśla, w drodze decyzji, producenta surowca tytoniowego z rejestru, o którym mowa

w art. 40ha.

3.

W przypadku gdy producent surowca tytoniowego nie przekazał w terminie informacji,

o których mowa w art. 40hc ust. 1, oraz nie poinformował o zaprzestaniu produkcji

surowca tytoniowego, dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka, o którym mowa

w ust. 1, wykreśla, w drodze decyzji, producenta surowca tytoniowego z rejestru, o

którym mowa w art. 40ha.

4.

Producent surowca tytoniowego, który został wykreślony z rejestru, o którym mowa w

art. 40ha, i który nadal posiada surowiec tytoniowy, przekazuje dyrektorowi oddziału

terenowego Krajowego Ośrodka, który wydał decyzję w sprawie wpisu do tego rejestru

1)

informacje o zawarciu umowy zbycia surowca tytoniowego, a następnie zbyciu surowca

tytoniowego, w terminie 30 dni od dnia dokonania każdej z tych czynności albo

2)

informacje, o których mowa w art. 40hd ust. 1.

5.

Informacja, o której mowa w ust. 4 pkt 1, zawiera

1)

datę zawarcia umowy zbycia surowca tytoniowego;

2)

rok uprawy tytoniu, z którego wyprodukowano zbywany surowiec tytoniowy;

3)

nazwę, siedzibę, numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer identyfikacyjny w

krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) nabywcy surowca

tytoniowego;

4)

wyrażoną w kilogramach masę surowca tytoniowego objętego umową zbycia surowca tytoniowego,

z podziałem na grupy odmian tytoniu, uzyskanego z upraw na działkach ewidencyjnych;

5)

wyrażoną w kilogramach masę zbytego surowca tytoniowego objętego umową zbycia surowca

tytoniowego, z podziałem na grupy odmian tytoniu, uzyskanego z upraw na działkach

ewidencyjnych.

6.

Przepisu art. 38q ust. 3 dotyczącego terminu zawarcia umowy nie stosuje się w przypadku,

o którym mowa w ust. 4 pkt 1.

7.

Do zniszczenia surowca tytoniowego, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, stosuje się przepisy

art. 40hd ust. 2-14.

Dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka, który wydał decyzję o wykreśleniu

producenta, o którym mowa w art. 40hf ust. 4, z rejestru, o którym mowa w art. 40ha,

jest upoważniony do przeprowadzania kontroli producenta surowca tytoniowego do czasu

zbycia albo zniszczenia surowca tytoniowego będącego w jego posiadaniu w dniu wykreślenia

z tego rejestru.

1.

Krajowy Ośrodek przeprowadza kontrolę poprawności sporządzenia oraz zgodności ze stanem

faktycznym informacji zawartych we wniosku, o którym mowa w art. 40hb ust. 2, oraz

informacji, o których mowa w art. 40hc ust. 1.

2.

W ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, czynności kontrolne w danym roku zbiorów

są wykonywane co najmniej u 5% producentów surowca tytoniowego.

3.

W przypadku gdy z wykonanych czynności kontrolnych wynika, że informacje zawarte w

rejestrze, o którym mowa w art. 40ha, są niezgodne ze stanem faktycznym, dyrektor

oddziału terenowego Krajowego Ośrodka dokonuje z urzędu zmian w tym rejestrze oraz

informuje producenta surowca tytoniowego o dokonaniu tych zmian.

1

Kto jako pierwszy nabywca będący przetwórcą lub dystrybutorem nabywa, wbrew przepisom

art. 38q ust. 1 lub 1a, bez pisemnej umowy lub bez umowy zawartej w formie dokumentowej

albo elektronicznej produkty rolne należące do sektorów, o których mowa w art. 38q

ust. 1, podlega karze pieniężnej w wysokości 10% zapłaty w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 i 2491 oraz z 2018 r. poz. 62, 86 i 650) za produkty nabyte bez pisemnej umowy lub bez umowy zawartej w formie dokumentowej

albo elektronicznej.

1a

Kto jako pierwszy nabywca będący przetwórcą lub dystrybutorem nabywa, wbrew przepisom

art. 38q ust. 1 lub 1a, produkty rolne należące do sektorów, o których mowa w art.

38q ust. 1, na podstawie umowy niespełniającej warunków określonych w art. 148 ust.

2 lit. c ppkt ii, iii, iv, v lub vi lub art. 168 ust. 4 lit. c ppkt ii, iii, iv, v

lub vi rozporządzenia nr 1308/2013, podlega karze pieniężnej w wysokości 1% zapłaty

w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług za produkty nabyte wskutek takiej umowy - za każdy niespełniony warunek.

1b

Kto jako pierwszy nabywca będący przetwórcą lub dystrybutorem nabywa, wbrew przepisom

art. 38q ust. 1 lub 1a, produkty rolne należące do sektorów, o których mowa w art.

38q ust. 1, na podstawie umowy niespełniającej warunków określonych w

1)

art. 148 ust. 2 lit. a i c ppkt i rozporządzenia nr 1308/2013 - w przypadku produktów

rolnych należących do sektora, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. p rozporządzenia

nr 1308/2013, wyłącznie w zakresie mleka surowego,

2)

art. 168 ust. 4 lit. a i c ppkt i rozporządzenia nr 1308/2013 - w przypadku produktów

rolnych należących do sektorów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a, f, h, i, n,

o, q, r. s oraz t rozporządzenia nr 1308/2013

- podlega karze pieniężnej w wysokości 4% zapłaty w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług za produkty nabyte wskutek takiej umowy - za każdy niespełniony warunek.

1c

Kto jako pierwszy nabywca będący przetwórcą lub dystrybutorem nabywa, wbrew przepisom

art. 38q ust. 1 lub 1a, produkty rolne należące do sektorów, o których mowa w art.

38q ust. 1, na podstawie umowy niespełniającej warunków określonych w art. 125 lub

art. 127 rozporządzenia nr 1308/2013 oraz w załączniku X lub XI do tego rozporządzenia,

z wyjątkiem warunku określonego w punkcie I pkt 1 tych załączników - w przypadku produktów

rolnych należących do sektora, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. c rozporządzenia

nr 1308/2013, wyłącznie w zakresie buraków cukrowych, podlega karze pieniężnej w wysokości

5% zapłaty w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług za produkty nabyte wskutek takiej umowy.

1d

W przypadku gdy umowa, o której mowa w art. 38q ust. 1 i 1a, nie spełnia więcej niż

jednego z warunków wymienionych w ust. 1a i 1b, kary pieniężne sumują się, z tym że

wysokość kary pieniężnej nie może przekroczyć 5% zapłaty w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług za produkty nabyte wskutek takiej umowy.

2.

Nie mają wpływu na obowiązek uiszczenia kary pieniężnej i jej wysokość odstąpienie

od umowy oraz czynności mające na celu zmniejszenie wartości umowy, w szczególności

obniżenie ceny z tytułu wad produktów i wystawienie faktury korygującej.

1

Kary pieniężne, o których mowa w

1)

art. 40i ust. 1-1c,

2)

art. 8 rozporządzenia 2017/40, w odniesieniu do pomocy, o której mowa w art. 38u ust.

1 pkt 2

- wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, dyrektor oddziału terenowego Krajowego

Ośrodka właściwy według miejsca siedziby lub zamieszkania nabywcy albo wnioskodawcy.

2.

Egzekucja nałożonych kar pieniężnych następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji.

3

Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na rachunek bankowy Krajowego

Ośrodka, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary stała się ostateczna.

1.

Kto, będąc producentem surowca tytoniowego, nie przekazuje informacji, o których mowa

w art. 40hc ust. 1, albo przekazuje te informacje po upływie terminu lub przekazuje

informacje niepełne lub niezgodne ze stanem faktycznym, podlega karze grzywny.

2.

Nie podlega karze kto, będąc producentem surowca tytoniowego, w przekazanej informacji,

o której mowa w art. 40hc ust. 1 pkt 1 i pkt 7 lit. a, podał powierzchnię uprawy poszczególnych

grup odmian tytoniu, która różni się nie więcej niż o 5% od rzeczywistej powierzchni

upraw ustalonej w wyniku kontroli.

3.

Nie podlega karze ten, w odniesieniu do którego wydano decyzję o zniszczeniu uprawy

tytoniu i dokonano tego zniszczenia w przypadku, o którym mowa w art. 40hi ust. 3.

Orzekanie w sprawach, o których mowa w art. 40k, następuje w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2018 r. poz. 475).

(pominięte)

(pominięte)

1.

Agencja Rezerw Materiałowych przejmie od Agencji zadania i obowiązki związane z gromadzeniem

i gospodarowaniem państwowymi rezerwami produktów rolnych oraz produktów i półproduktów

żywnościowych.

2.

Agencja przekaże Agencji Rezerw Materiałowych środki rzeczowe i finansowe przeznaczone

na realizację zadań i obowiązków, o których mowa w ust. 1, w terminie 3 miesięcy od

dnia ogłoszenia niniejszej ustawy.

3.

W terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy pracownicy Agencji zatrudnieni

w Centrali oraz w oddziałach terenowych na stanowiskach pracy związanych z wykonywaniem

zadań realizowanych w zakresie gromadzenia i gospodarowania rezerwami, stają się pracownikami

Agencji Rezerw Materiałowych, z zachowaniem wymogów, o których mowa w art. 23Kodeksu pracy.

4.

Agencja Rezerw Materiałowych staje się stroną umów i porozumień zawartych przez Agencję

związanych z gospodarowaniem rezerwami państwowymi produktów rolnych, produktów i

półproduktów żywnościowych.

5.

(uchylony)

1.

W postępowaniach administracyjnych wszczętych przez Prezesa Agencji oraz ministra

właściwego do spraw rynków rolnych na podstawie art. 22 ustawy, o której mowa w art.

43, i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, organami właściwymi

w tych sprawach stają się odpowiednio Prezes Agencji Rezerw Materiałowych albo minister

właściwy do spraw gospodarki.

2.

Organy prowadzące postępowania, o których mowa w ust. 1, przekażą odpowiednio Prezesowi

Agencji Rezerw Materiałowych albo ministrowi właściwemu do spraw gospodarki akta tych

postępowań, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

(pominięty)

Tracą moc

1)

ustawa z dnia 7 czerwca 1990 r. o utworzeniu Agencji Rynku Rolnego

(Dz. U. z 1997 r. poz. 951, z późn. zm.;

2)

ustawa z dnia 11 stycznia 2001 r. o regulacji rynku skrobi ziemniaczanej

(Dz. U. poz. 83 oraz z 2004 r. poz. 177);

3)

ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o regulacji rynku cukru

(Dz. U. poz. 810 i 1322, z 2002 r. poz. 1086 oraz z 2003 r. poz. 923).

Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w

Unii skiej

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r., z wyjątkiem art. 45, art. 46, art.

49-51, art. 52 ust. 2-5 oraz art. 57 ust. 5 i 6, które wchodzą w życie z dniem następującym

po dniu ogłoszenia niniejszej ustawy.