PL
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 kwietnia 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o weteranach działań poza granicami państwa
Table of Provisions (53)
Statutory Text (53 Articles)
Ustawa ustanawia Dzień Weterana Działań poza Granicami Państwa oraz określa
1)
status weterana działań poza granicami państwa i weterana poszkodowanego w działaniach
poza granicami państwa;
2)
uprawnienia przysługujące osobom, o których mowa w pkt 1;
3)
zasady i warunki korzystania z uprawnień, o których mowa w pkt 2;
4)
tryb postępowania i właściwość organów w sprawach, o których mowa w pkt 1-3.
Weteranem działań poza granicami państwa, zwanym dalej „weteranem”, może być osoba,
która brała udział, na podstawie skierowania, w działaniach poza granicami państwa
w ramach
1
misji pokojowej lub stabilizacyjnej, kontyngentu policyjnego, kontyngentu Straży Granicznej,
zadań ochronnych Biura Ochrony Rządu i Służby Ochrony Państwa lub zapewniania bezpieczeństwa
państwa, nieprzerwanie przez okres, na jaki została skierowana, jednak nie krócej
niż przez okres 60 dni;
2)
grupy ratowniczej Państwowej Straży Pożarnej, łącznie przez okres nie krótszy niż
60 dni.
Weteranem poszkodowanym w działaniach poza granicami państwa, zwanym dalej „weteranem
poszkodowanym”, może być osoba, która biorąc udział na podstawie skierowania w działaniach
poza granicami państwa, doznała uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku pozostającego
w związku z tymi działaniami lub choroby nabytej podczas wykonywania zadań lub obowiązków
służbowych poza granicami państwa, z tytułu których przyznano jej świadczenia odszkodowawcze.
Określenia użyte w ustawie oznaczają
1)
skierowanie - skierowanie, wyznaczenie, delegowanie, zatrudnienie przez
a)
Ministra Obrony Narodowej albo właściwy organ wojskowy,
b)
organizację międzynarodową, za zgodą Ministra Obrony Narodowej,
c)
Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
d)
Szefa Służby Wywiadu Wojskowego,
e)
Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
f)
Szefa Agencji Wywiadu,
g)
Komendanta Głównego Policji,
h)
Komendanta Głównego Straży Granicznej,
i)
Szefa Biura Ochrony Rządu,
j)
Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej,
k
Komendanta Służby Ochrony Państwa;
2
działania poza granicami państwa - działania podjęte poza granicami państwa w ramach
misji pokojowej lub stabilizacyjnej, kontyngentu policyjnego, kontyngentu Straży Granicznej,
zadań ochronnych Biura Ochrony Rządu i Służby Ochrony Państwa zapewniania bezpieczeństwa
państwa oraz grupy ratowniczej Państwowej Straży Pożarnej;
3)
misja pokojowa lub stabilizacyjna - działania określone w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa
(Dz. U. z 2014 r. poz. 1510) oraz inne działania o tym charakterze podejmowane przez organizacje międzynarodowe,
w których uczestniczyli obywatele polscy skierowani przez podmioty, o których mowa
w pkt 1 lit. a-f, w szczególności działania mające na celu utrzymanie lub przywrócenie
pokoju, bądź akcje zapobiegania aktom terroryzmu lub ich skutkom;
4)
kontyngent policyjny - kontyngent wydzielony w celu realizacji zadań, o których mowa
w art. 145a ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
(Dz. U. z 2017 r. poz. 2067 i 2405 oraz z 2018 r. poz. 106, 138, 416 i 650) oraz byłą Polską Grupę Policyjną;
5)
kontyngent Straży Granicznej - kontyngent wydzielony w celu realizacji zadań, o których
mowa w art. 147c pkt 1-3a ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej
(Dz. U. z 2017 r. poz. 2365 i 2405 oraz z 2018 r. poz. 106, 138 i 650);
6)
zadania ochronne Biura Ochrony Rządu - zadania służbowe wykonywane na terytorium państw
w całości lub w części uznanych za strefę działań wojennych oraz państw, o których
mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 60a ust. 2 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu
(Dz. U. z 2017 r. poz. 985, 1321 i 2405 oraz z 2018 r. poz. 106)
6a
zadania ochronne Służby Ochrony Państwa - zadania służbowe wykonywane na terytorium
państw w całości lub w części uznanych za strefę działań wojennych oraz państw, o
których mowa w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa
(Dz. U. z 2018 r. poz. 138);
7)
zapewnianie bezpieczeństwa państwa - zadania, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i w art. 6 ust. 1 pkt 2, 5 i 7 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1920 i 2405 oraz z 2018 r. poz. 138 i 650), a także art. 5 ust. 1 i 2 oraz art. 6 ust. 1 pkt 1-4 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie
Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1978 i 2405 oraz z 2018 r. poz. 650), wykonywane na terytorium państw w całości lub w części uznanych za strefę działań
wojennych odpowiednio przez funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz
Agencji Wywiadu lub przez funkcjonariuszy i żołnierzy Służby Kontrwywiadu Wojskowego
oraz Służby Wywiadu Wojskowego;
8)
grupa ratownicza Państwowej Straży Pożarnej - grupę utworzoną do wykonywania zadań,
o których mowa w art. 49b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1204, 1321 i 1567 oraz z 2018 r. poz. 106, 138 i 650);
9)
organizacja międzynarodowa - Organizację Narodów Zjednoczonych, Organizację Bezpieczeństwa
i Współpracy w Europie, Organizację Traktatu Północnoatlantyckiego oraz Unię Europejską;
10
renta inwalidzka - rentę inwalidzką, wojskową rentę inwalidzką, policyjną rentę inwalidzką,
rentę z tytułu niezdolności do pracy i rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy,
otrzymywane odpowiednio na podstawie ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz
ich rodzin
(Dz. U. z 2017 r. poz. 2193), ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz
ich rodzin
(Dz. U. z 2017 r. poz. 2225 oraz z 2018 r. poz. 138), ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzinDz. U. z 2018 r. poz. 132 i 138), ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i
rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1383, 1386 i 2120 oraz z 2018 r. poz. 138 i 357), ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków
przy pracy i chorób zawodowych
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1773, 2120 i 2179) oraz ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników
(Dz. U. z 2017 r. poz. 2336 oraz z 2018 r. poz. 650);
11
emerytura - emeryturę wojskową, emeryturę policyjną, emeryturę i emeryturę rolniczą,
otrzymywane odpowiednio na podstawie ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz
ich rodzin, ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzinustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników;
12)
najbliższy członek rodziny - małżonka, wstępnych, zstępnych, rodzeństwo, osobę pozostającą
w stosunku przysposobienia oraz osobę pozostającą we wspólnym pożyciu z weteranem
lub weteranem poszkodowanym;
13)
jednostka wojskowa - jednostkę wojskową, o której mowa w art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej
Polskiej
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1430 i 2217 oraz z 2018 r. poz. 138 i 398), a także komórkę organizacyjną Ministerstwa Obrony Narodowej i jednostkę organizacyjną
podległą Ministrowi Obrony Narodowej;
14)
dowódca jednostki wojskowej - dowódcę, dyrektora, szefa, komendanta lub inną osobę
na równorzędnym stanowisku służbowym;
15)
wypadek pozostający w związku z działaniami poza granicami państwa - zdarzenie nagłe,
wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uszczerbek na zdrowiu, które zaistniało
podczas lub w związku z
a)
działaniami podejmowanymi w ramach uderzenia na przeciwnika bądź odparcia jego uderzeń,
b)
zamachem lub innym bezprawnym działaniem wymierzonym przeciwko osobie, która brała
udział w działaniach poza granicami państwa,
c)
innymi działaniami pozostającymi w bezpośrednim związku z wykonywaniem zadań
-
przez żołnierza, z wyłączeniem przypadków, w których żołnierz przy wykonywaniu zadań
nie przestrzegał przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy,
-
16)
żołnierz - żołnierza zawodowego i niezawodowego, a także żołnierza rezerwy i w stanie
spoczynku;
17
funkcjonariusz - funkcjonariusza i zwolnionego ze służby funkcjonariusza Policji,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa oraz strażaka i zwolnionego
ze służby strażaka Państwowej Straży Pożarnej;
18)
funkcjonariusz ABW - funkcjonariusza i zwolnionego ze służby funkcjonariusza Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz funkcjonariusza i zwolnionego ze służby funkcjonariusza
Agencji Wywiadu;
19)
najniższa emerytura - kwotę najniższej emerytury, od pierwszego dnia następnego miesiąca
po ogłoszeniu przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Dzienniku Urzędowym
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, na podstawie art. 94 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach
z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
1.
Status weterana oraz weterana poszkodowanego przyznaje, na wniosek żołnierza, funkcjonariusza
lub funkcjonariusza ABW, w drodze decyzji administracyjnej, Minister Obrony Narodowej
- w odniesieniu do żołnierzy, minister właściwy do spraw wewnętrznych - w odniesieniu
do funkcjonariuszy, oraz Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu
do funkcjonariuszy ABW.
2.
Decyzja o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego zawiera informację o
1)
procentowej wysokości uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego
w związku z działaniami poza granicami państwa lub choroby nabytej podczas wykonywania
zadań lub obowiązków służbowych w ramach działań poza granicami państwa, z tytułu
których przyznano świadczenia odszkodowawcze;
2)
wysokości dodatku weterana poszkodowanego, o którym mowa w art. 36 ust. 1.
3.
Egzemplarz decyzji o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego Minister Obrony Narodowej
- w odniesieniu do żołnierzy, minister właściwy do spraw wewnętrznych - w odniesieniu
do funkcjonariuszy, oraz Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu
do funkcjonariuszy ABW, przesyłają do organu, o którym mowa w art. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1938, z późn. zm., w terminie 7 dni od dnia wydania decyzji ostatecznej.
1.
Status weterana oraz weterana poszkodowanego nie przysługuje osobie, która została
skazana prawomocnym wyrokiem sądu za
1)
przestępstwo popełnione umyślnie lub przestępstwo skarbowe popełnione umyślnie w związku
z wykonywaniem zadań lub obowiązków służbowych podczas udziału w działaniach poza
granicami państwa;
2)
przestępstwo przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
W przypadku wszczęcia postępowania karnego lub karnego skarbowego, pod zarzutem popełnienia
przestępstwa wymienionego w ust. 1, przeciwko osobie ubiegającej się o nadanie statusu
weterana albo weterana poszkodowanego rozpatrzenie wniosku zawiesza się do czasu jego
prawomocnego zakończenia.
1.
Podstawą do ubiegania się o przyznanie statusu weterana są
1)
wniosek, o którym mowa w art. 5 ust. 1;
2)
zaświadczenie wydane odpowiednio przez
a)
dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz ostatnio pełnił lub pełni służbę,
b)
wojskowego komendanta uzupełnień właściwego ze względu na miejsce zamieszkania żołnierza
albo właściwego kierownika archiwum wojskowego,
c)
Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
d)
Szefa Agencji Wywiadu,
e)
Komendanta Głównego Policji,
f)
Komendanta Głównego Straży Granicznej,
g)
Szefa Biura Ochrony Rządu,
h)
Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej,
i
Komendanta Służby Ochrony Państwa;
3)
zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego.
2.
Zaświadczenie, o którym mowa w ust. I pkt 2, zawiera
1)
imię (imiona) i nazwisko osoby ubiegającej się o przyznanie statusu weterana;
2)
numer PESEL;
3)
nazwę i rodzaj działania poza granicami państwa, w którym uczestniczyła osoba ubiegająca
się o przyznanie statusu weterana;
4)
okres uczestnictwa w działaniach poza granicami państwa;
5)
zajmowane stanowisko służbowe lub pełnioną funkcję podczas udziału w działaniach poza
granicami państwa.
3.
W przypadku braku możliwości wydania zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2,
potwierdzonego pismem właściwego podmiotu, osoba ubiegająca się o przyznanie statusu
weterana może ubiegać się o jego przyznanie na podstawie innych dokumentów lub dowodów
poświadczających udział w działaniach poza granicami państwa.
Podstawą do ubiegania się o przyznanie statusu weterana poszkodowanego są
1)
dokumenty lub dowody, o których mowa w art. 7 ust. 1 i 3;
2)
protokół powypadkowy albo decyzja o stwierdzeniu choroby zawodowej;
3)
orzeczenie właściwej komisji lekarskiej o związku uszczerbku na zdrowiu z wypadkiem
pozostającym w związku z działaniami poza granicami państwa lub chorobą nabytą podczas
wykonywania zadań lub obowiązków służbowych w ramach działań poza granicami państwa
albo orzeczenie lekarza orzecznika lub komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych
ustalające uszczerbek na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową
wydane dla celów świadczeń z ubezpieczenia społecznego;
4)
decyzja administracyjna o przyznaniu świadczeń odszkodowawczych albo prawomocny wyrok
sądu zasądzający odszkodowanie.
1.
Dokumentem potwierdzającym status weterana oraz weterana poszkodowanego jest odpowiednio
legitymacja weterana albo legitymacja weterana poszkodowanego wydana przez Ministra
Obrony Narodowej - w odniesieniu do żołnierzy, ministra właściwego do spraw wewnętrznych
- w odniesieniu do funkcjonariuszy, albo Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
- w odniesieniu do funkcjonariuszy ABW.
2.
Legitymacje, o których mowa w ust. 1, wydaje się w terminie do 60 dni od dnia wydania
decyzji ostatecznej o przyznaniu statusu weterana albo weterana poszkodowanego.
W przypadku śmierci pracownika podczas pobytu poza granicami państwa albo jeżeli pracownik
zmarł w następstwie wypadku lub choroby pozostających w związku z wykonywaną pracą
poza granicami państwa stosuje się odpowiednio przepisy art. 73 ust. 2 pkt 3, art. 74 ust. 2 pkt 7, art. 84 ust. 1a, 1aa i 1ab oraz art. 99
ust. 2 i 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych
(Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593, z późn. zm..
Prezes Rady Ministrów, Minister Obrony Narodowej oraz minister właściwy do spraw wewnętrznych,
każdy w zakresie swojej właściwości, określą, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia,
o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2, wzór legitymacji weterana oraz weterana poszkodowanego
oraz tryb wydawania, wymiany lub zwrotu tych legitymacji, uwzględniając konieczność
zapewnienia sprawności postępowania w tym zakresie, a także wskazania przypadków,
w których weteran oraz weteran poszkodowany może dokonać wymiany posiadanej legitymacji.
1.
Minister Obrony Narodowej - w odniesieniu do żołnierzy, minister właściwy do spraw
wewnętrznych - w odniesieniu do funkcjonariuszy, oraz Szef Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego - w odniesieniu do funkcjonariuszy ABW, w przypadku, o którym mowa w
art. 6 ust. 1, pozbawia, w drodze decyzji administracyjnej, statusu weterana albo
weterana poszkodowanego.
2.
Weteran albo weteran poszkodowany traci swój status z dniem stania się ostateczną
decyzji, o której mowa w ust. 1.
3.
O skazaniu prawomocnym wyrokiem weterana lub weterana poszkodowanego za przestępstwo,
o którym mowa w art. 6 ust. 1, sąd zawiadamia, w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia
się wyroku, odpowiednio Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych
lub Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
4.
Osoba pozbawiona statusu weterana albo weterana poszkodowanego decyzją ostateczną
traci uprawnienia wynikające z ustawy i jest obowiązana do zwrotu legitymacji weterana
albo legitymacji weterana poszkodowanego organowi, który ją wydał, w terminie 7 dni
od dnia doręczenia jej tej decyzji.
5.
O pozbawieniu decyzją ostateczną statusu weterana poszkodowanego Minister Obrony Narodowej
- w odniesieniu do żołnierzy, minister właściwy do spraw wewnętrznych - w odniesieniu
do funkcjonariuszy, oraz Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu
do funkcjonariuszy ABW, zawiadamia właściwy organ emerytalno-rentowy oraz organ, o
którym mowa w art. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych, w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.
Przepisy ustawy dotyczące
1)
żołnierzy, z wyjątkiem art. 19 - stosuje się odpowiednio do funkcjonariuszy Służby
Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego oraz pracowników jednostek wojskowych;
2
funkcjonariuszy - stosuje się odpowiednio do pracowników Policji, Straży Granicznej,
Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej.
Uprawnienia i obowiązki dowódcy jednostki wojskowej określone w ustawie stosuje się
odpowiednio do Szefa Służby Wywiadu Wojskowego i Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego.
W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650).
Dzień 29 maja ustanawia się Dniem Weterana Działań poza Granicami Państwa.
1.
Ustanawia się wojskową odznakę „Za Rany i Kontuzje”.
2.
Tworzy się fundusz przeznaczony na wojskową odznakę „Za Rany i Kontuzje”, którego
dysponentem jest Minister Obrony Narodowej.
3.
Minister Obrony Narodowej, za rany i kontuzje odniesione podczas działań poza granicami
państwa, może przyznać weteranowi poszkodowanemu-żołnierzowi, wojskową odznakę „Za
Rany i Kontuzje”.
4.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia
1)
szczegółowe warunki i tryb przyznawania i wręczania odznaki,
2)
szczegółowy tryb występowania z wnioskiem o przyznawanie odznaki,
3)
osoby uprawnione do występowania z wnioskiem o przyznanie odznaki,
4)
rodzaje, wzór i sposób noszenia odznaki,
5)
szczegółowe warunki tworzenia i dysponowania funduszem przeznaczonym na odznakę,
6)
wysokość i sposób ustalania wysokości funduszu przeznaczonego na odznakę,
7)
komórkę organizacyjną Ministerstwa Obrony Narodowej właściwą do ewidencjonowania,
zakupu oraz dystrybucji odznaki
- o której mowa w ust. 1.
5.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 4, należy uwzględnić kryteria przyznawania
wojskowej odznaki „Za Rany i Kontuzje”, obejmujące przede wszystkim okoliczności odniesienia
ran i kontuzji oraz ich związek z wykonywaniem czynności służbowych, a także ilość
i stopień obrażeń, jakie w wyniku ran i kontuzji poniósł weteran poszkodowany-żołnierz,
potwierdzonych orzeczeniem właściwej wojskowej komisji lekarskiej.
1.
Ustanawia się odznakę honorową „Za zasługi w działaniach poza granicami Rzeczypospolitej
Polskiej”.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych może nadać weteranowi-funkcjonariuszowi oraz
weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi za zasługi podczas działań poza granicami
państwa odznakę honorową „Za zasługi w działaniach poza granicami Rzeczypospolitej
Polskiej”.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia
1)
tryb postępowania w sprawach o nadanie odznaki, osoby uprawnione do występowania z
wnioskiem o jej nadanie oraz termin rozpatrzenia wniosku,
2)
wzór odznaki, wzór wniosku o nadanie odznaki - zawierający informację uzasadniającą
jej nadanie - oraz wzór legitymacji potwierdzającej nadanie odznaki,
3)
sposób wręczenia i noszenia odznaki,
4)
sposób ewidencjonowania informacji o osobach wyróżnionych odznaką
- mając na uwadze sprawne przeprowadzanie postępowania, ujednolicenie sposobu składania
wniosków oraz zapewnienie przyznawania odznaki osobom szczególnie zasłużonym.
1.
Ustanawia się odznakę honorową „Za zasługi w zapewnianiu bezpieczeństwa państwa poza
granicami Rzeczypospolitej Polskiej”.
2.
Prezes Rady Ministrów może nadać weteranowi-funkcjonariuszowi ABW oraz weteranowi
poszkodowanemu-funkcjonariuszowi ABW za zasługi podczas zapewniania bezpieczeństwa
państwa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej odznakę honorową „Za zasługi w zapewnianiu
bezpieczeństwa państwa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej”.
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia
1)
tryb postępowania w sprawach o nadanie odznaki, osoby uprawnione do występowania z
wnioskiem o jej nadanie oraz termin rozpatrzenia wniosku,
2)
wzór odznaki, wzór wniosku o nadanie odznaki - zawierający informację uzasadniającą
jej nadanie - oraz wzór legitymacji potwierdzającej nadanie odznaki,
3)
sposób wręczenia i noszenia odznaki,
4)
sposób ewidencjonowania informacji o osobach wyróżnionych odznaką
- mając na uwadze sprawne przeprowadzanie postępowania, ujednolicenie sposobu składania
wniosków oraz zapewnienie przyznawania odznaki osobom szczególnie zasłużonym.
1.
Weteran lub weteran poszkodowany, będący żołnierzem rezerwy lub w stanie spoczynku,
ma prawo do noszenia umundurowania oraz odznak i oznak wojskowych w przypadkach i
w sposób określony w przepisach wydanych odpowiednio na podstawie art. 50 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych
(Dz. U. z 2018 r. poz. 173 i 138) oraz art. 67 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej
Polskiej.
2.
Weteran poszkodowany-żołnierz zwolniony z czynnej służby wojskowej, któremu w czasie
pełnienia służby nie przysługiwały należności umundurowania i wyekwipowania wyjściowego,
ma prawo do jednorazowego bezpłatnego otrzymania takiego umundurowania i wyekwipowania.
3.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, normy umundurowania i
wyekwipowania wyjściowego weteranów poszkodowanych-żołnierzy oraz tryb postępowania
i organy właściwe w sprawach wydawania umundurowania, uwzględniając w szczególności
specyfikę umundurowania i wyekwipowania poszczególnych rodzajów wojsk i służb.
1.
Weteran i weteran poszkodowany ma prawo do zwrotu kosztów przejazdu, z uwzględnieniem
przysługujących mu ulg w tym zakresie, i zakwaterowania, poniesionych w związku z
udziałem w uroczystościach organizowanych odpowiednio przez
1)
Ministra Obrony Narodowej,
2)
dowódców jednostek wojskowych,
3)
ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
4)
Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
5)
Szefa Agencji Wywiadu,
6)
Komendanta Głównego Policji,
7)
właściwego miejscowo komendanta wojewódzkiego Policji,
8)
Komendanta Głównego Straży Granicznej,
9)
komendantów oddziałów lub ośrodków szkolenia Straży Granicznej,
10
Komendanta Służby Ochrony Państwa,
11)
kierownika jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej
- na które został zaproszony w charakterze uczestnika działań poza granicami państwa.
2.
Zwrot kosztów, o których mowa w ust. 1, przysługuje za udział w nie więcej niż dwóch
uroczystościach w danym roku kalendarzowym, łącznie do wysokości najniższej emerytury.
3.
Zwrotu kosztów dokonuje odpowiednio podmiot, o którym mowa w ust. 1, na którego zaproszenie
weteran lub weteran poszkodowany przyjechał, po złożeniu przez niego wniosku oraz
oświadczenia o wysokości kosztów przejazdu i przedstawieniu oryginału rachunku za
zakwaterowanie.
1.
Zmarłemu weteranowi-żołnierzowi i zmarłemu weteranowi poszkodowanemu-żołnierzowi przysługuje
wojskowa asysta honorowa podczas pogrzebu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Zmarłemu weteranowi-funkcjonariuszowi i weteranowi-funkcjonariuszowi ABW oraz zmarłemu
weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi i zmarłemu weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi
ABW przysługuje asysta honorowa podczas pogrzebu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
3.
Asystę, o której mowa w ust. 1 i 2, przydziela się po przesłaniu przez najbliższego
członka rodziny weterana lub weterana poszkodowanego informacji o jego śmierci.
4.
Informację przesyła się odpowiednio do
1)
dowódcy garnizonu właściwego terytorialnie ze względu na miejsce pochówku weterana-żołnierza
lub weterana poszkodowanego-żołnierza;
2
komendanta wojewódzkiego Policji, kierownika jednostki organizacyjnej Straży Granicznej,
Komendanta Służby Ochrony Państwa albo kierownika jednostki organizacyjnej Państwowej
Straży Pożarnej, właściwych terytorialnie ze względu na miejsce pochówku weterana-funkcjonariusza
lub weterana poszkodowanego-funkcjonariusza;
3)
Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w przypadku pochówku weterana-funkcjonariusza
ABW lub weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW.
5.
W przypadku śmierci samotnego weterana lub weterana poszkodowanego informację, o której
mowa w ust. 3, może przesłać organizacja pozarządowa zrzeszająca weteranów-żołnierzy,
weteranów-funkcjonariuszy albo weteranów-funkcjonariuszy ABW.
1.
Realizację uprawnień wynikających z art. 24b, art. 24c, art. 44 ust. 1c, art. 47 ust. 2a oraz art. 57 ust. 2 pkt 13 ustawy
z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
publicznych monitoruje i koordynuje organ wskazany w art. 98 ust. 1 pkt 2 tej ustawy.
2.
Organ, o którym mowa w ust. 1, przekazuje raz na kwartał informację o realizacji indywidualnego
prawa do świadczeń opieki zdrowotnej określonych w ust. 1 odpowiednio do
1)
Ministra Obrony Narodowej - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-żołnierzy;
2)
ministra właściwego do spraw wewnętrznych - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy;
3)
Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy
ABW.
3.
Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii organu, o którym mowa w ust. 1, określi,
w drodze rozporządzenia
1)
sposób i tryb postępowania w zakresie monitorowania realizacji świadczeń opieki zdrowotnej
weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy ABW,
2)
podmiot prowadzący w jego imieniu monitoring i analizę informacji, o których mowa
w ust. 2 pkt 3
- uwzględniając zakres informacji gromadzonych przez świadczeniodawców w rejestrze
świadczeń oraz składanie sprawozdań z monitoringu i analizy informacji o realizacji
indywidualnego prawa do świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych weteranom poszkodowanym-funkcjonariuszom
ABW.
4.
Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia,
po zasięgnięciu opinii organu, o którym mowa w ust. 1, określi, w drodze rozporządzenia
1)
sposób i tryb postępowania w zakresie monitorowania realizacji świadczeń opieki zdrowotnej
weteranów poszkodowanych-żołnierzy,
2)
podmiot prowadzący w jego imieniu monitoring i analizę informacji, o których mowa
w ust. 2 pkt 1
- uwzględniając zakres informacji gromadzonych przez świadczeniodawców w rejestrze
świadczeń oraz składanie sprawozdań z monitoringu i analizy informacji o realizacji
indywidualnego prawa do świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych weteranom poszkodowanym-żołnierzom.
5.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zdrowia, po zasięgnięciu opinii organu, o którym mowa w ust. 1, określi, w drodze
rozporządzenia
1)
sposób i tryb postępowania w zakresie monitorowania realizacji świadczeń opieki zdrowotnej
weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy,
2)
podmiot prowadzący w jego imieniu monitoring i analizę informacji, o których mowa
w ust. 2 pkt 2
- uwzględniając zakres informacji gromadzonych przez świadczeniodawców w rejestrze
świadczeń oraz składanie sprawozdań z monitoringu i analizy informacji o realizacji
indywidualnego prawa do świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych weteranom poszkodowanym-funkcjonariuszom.
1.
Weteran-żołnierz lub weteran poszkodowany-żołnierz oraz najbliżsi członkowie jego
rodziny mają prawo poza kolejnością do bezpłatnej pomocy psychologicznej udzielanej
przez psychologów w jednostkach wojskowych oraz przez wojskowe pracownie psychologiczne,
a także udzielanej w zakładach opieki zdrowotnej utworzonych i nadzorowanych przez
Ministra Obrony Narodowej, jeżeli problemy zdrowotne żołnierza są związane z działaniami
poza granicami państwa.
2.
Weteran-funkcjonariusz lub weteran poszkodowany-funkcjonariusz oraz najbliżsi członkowie
jego rodziny mają prawo poza kolejnością do bezpłatnej pomocy psychologicznej udzielanej
w zakładach opieki zdrowotnej utworzonych i nadzorowanych przez ministra właściwego
do spraw wewnętrznych, jeżeli problemy zdrowotne funkcjonariusza są związane z działaniami
poza granicami państwa.
3.
Weteran-funkcjonariusz ABW lub weteran poszkodowany-funkcjonariusz ABW oraz najbliżsi
członkowie jego rodziny mają prawo poza kolejnością do bezpłatnej pomocy psychologicznej
udzielanej w zakładach opieki zdrowotnej utworzonych przez Szefa Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, jeżeli problemy zdrowotne funkcjonariusza są związane z działaniami
poza granicami państwa.
4.
Prezes Rady Ministrów, Minister Obrony Narodowej oraz minister właściwy do spraw wewnętrznych,
każdy w zakresie swojej właściwości, określi, w drodze rozporządzenia
1)
tryb udzielania i zakres pomocy psychologicznej,
2)
sposób i tryb postępowania w zakresie monitorowania realizacji prawa weteranów poszkodowanych
do pomocy, o której mowa w ust. 1-3, oraz właściwość organów w tym zakresie
- mając na względzie zapewnienie sprawnego dostępu do korzystania z pomocy psychologicznej
oraz jej realizację adekwatną do potrzeb weteranów.
1.
Weteran i weteran poszkodowany mają prawo do umieszczenia poza kolejnością w Domu
Weterana, funkcjonującego jako zakład opiekuńczo-leczniczy w ramach zakładu opieki
zdrowotnej albo jako inna jednostka organizacyjna takiego zakładu, i odpłatnego w
nim pobytu, na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych, z zastrzeżeniem art. 25.
2.
Weterana i weterana poszkodowanego umieszcza się w Domu Weterana w trybie określonym
w przepisach wydanych na podstawie art. 33a ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych.
3.
Pobyt, o którym mowa w ust. 1, może być dofinansowany ze środków budżetu państwa,
z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej - w odniesieniu do weteranów-żołnierzy
i weteranów poszkodowanych-żołnierzy.
4.
Weteranowi-funkcjonariuszowi i weteranowi-funkcjonariuszowi ABW oraz weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi
i weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi ABW może zostać udzielona zapomoga ze
środków budżetu państwa, z części pozostającej odpowiednio w dyspozycji ministra właściwego
do spraw wewnętrznych oraz z części pozostającej w dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego albo Szefa Agencji Wywiadu, na pobyt w Domu Weterana.
5.
Tworzy się fundusze na zapomogi, o których mowa w ust. 4, których dysponentami są
odpowiednio minister właściwy do spraw wewnętrznych, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
oraz Szef Agencji Wywiadu.
6.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przyznawania
zapomogi weteranowi-funkcjonariuszowi ABW i weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi
ABW na pobyt w Domu Weterana, dokumenty stanowiące podstawę jej przyznania, sposób
przekazywania zapomogi oraz sposób tworzenia funduszu na zapomogi, biorąc pod uwagę
konieczność zapewnienia równego dostępu do tych świadczeń wszystkim uprawnionym oraz
uwzględniając rzeczywiste koszty pobytu w Domu Weterana.
7.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, sposób dofinansowania
pobytu weterana-żołnierza i weterana poszkodowanego-żołnierza w Domu Weterana, biorąc
pod uwagę konieczność zapewnienia równego dostępu do tych świadczeń wszystkim uprawnionym
oraz uwzględniając rzeczywiste koszty pobytu w Domu Weterana.
8.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki
i tryb przyznawania zapomogi weteranowi-funkcjonariuszowi i weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi
na pobyt w Domu Weterana, dokumenty stanowiące podstawę jej przyznania, sposób przekazywania
zapomogi oraz sposób tworzenia funduszu na zapomogi, biorąc pod uwagę konieczność
zapewnienia równego dostępu do tych świadczeń wszystkim uprawnionym oraz uwzględniając
rzeczywiste koszty pobytu w Domu Weterana.
Przepisów art. 20-23 nie stosuje się w stosunku do weterana poszkodowanego. Osoba
ta korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 20, w zakresie leczenia
urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa, poza kolejnością.
1.
Weteranom poszkodowanym przysługuje prawo do korzystania poza kolejnością ze stacjonarnych
i całodobowych świadczeń opieki zdrowotnej innych niż te, o których mowa w art. 20,
w zakresie leczenia urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami
państwa.
2.
Weteran poszkodowany ma prawo do bezterminowego czasu trwania leczenia w zakresie
świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 1.
W uzasadnionych przypadkach do Domu Weterana może być skierowany weteran poszkodowany,
na podstawie opinii konsultanta ochrony zdrowia, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia
(Dz. U. z 2017 r. poz. 890), niezależnie od oceny jego skali samodzielności określanej stosownie do przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 31d ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych.
1.
Weteran poszkodowany-żołnierz ma prawo do uzyskania pomocy finansowej na jedną z wymienionych
form kształcenia
1
naukę na poziomie szkoły ponadpodstawowej;
2)
studia pierwszego stopnia;
3)
studia drugiego stopnia;
4)
jednolite studia magisterskie;
5)
studia podyplomowe.
2.
W ramach pomocy, o której mowa w ust. 1, mogą być pokryte koszty
1)
opłaty za naukę lub studia;
2)
przejazdów z miejsca zamieszkania weterana poszkodowanego-żołnierza do szkoły lub
uczelni i z powrotem;
3)
zakwaterowania w miejscowości, w której weteran poszkodowany-żołnierz pobiera naukę
lub odbywa studia.
3.
Pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje na jedną z wybranych przez weterana poszkodowanego-żołnierza
form kształcenia do wysokości 400% najniższej emerytury.
4.
Wysokość pomocy finansowej, o której mowa w ust. 3, przysługuje na każdy rok szkolny
lub akademicki przez cały czas trwania nauki lub studiów, nie dłużej niż w wymiarze
określonym w programie nauczania lub w programie studiów.
5.
Jeżeli w roku akademickim program studiów obejmuje tylko jeden semestr, pomoc finansową
przyznaje się w wysokości 50% pełnej stawki określonej w ust. 3.
6.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych ze stanem zdrowia lub zdarzeniami
losowymi dotyczącymi weterana poszkodowanego-żołnierza powodującymi konieczność przerwania
nauki lub studiów, wypłata pomocy finansowej ulega zawieszeniu, na wniosek zainteresowanego,
do czasu ustania przyczyny przerwania nauki lub studiów.
7.
Poniesione przez organ koszty nauki lub studiów oraz przejazdów i zakwaterowania podlegają
zwrotowi w przypadku nieukończenia nauki lub studiów z przyczyn leżących po stronie
weterana poszkodowanego-żołnierza w terminie określonym w programie nauczania lub
w programie studiów, z wyjątkiem przyczyn nieukończenia nauki lub studiów, o których
mowa w ust. 6. Koszty te podlegają zwrotowi w terminie 6 miesięcy od dnia doręczenia
wezwania.
8.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przyznawania
pomocy, o której mowa w ust. 1, oraz właściwość organów w tym zakresie, dokumenty
stanowiące podstawę jej przyznawania oraz sposób i termin jej wypłaty, a także warunki
zawieszania jej udzielania oraz zwrotu kosztów nauki lub studiów, przejazdów i zakwaterowania.
Rozporządzenie powinno zapewnić sprawność postępowania w tych sprawach oraz adekwatność
udzielanej pomocy finansowej w stosunku do rzeczywistych kosztów kształcenia.
1.
Weteran poszkodowany-funkcjonariusz zwolniony ze służby ma prawo do uzyskania pomocy
finansowej na jedną z wymienionych form kształcenia
1)
studia pierwszego stopnia;
2)
studia drugiego stopnia;
3)
jednolite studia magisterskie;
4)
studia podyplomowe.
2.
Pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje na jedną z wybranych przez weterana poszkodowanego-funkcjonariusza
form kształcenia do wysokości 400% najniższej emerytury.
3.
Jeżeli w roku akademickim program studiów obejmuje tylko jeden semestr, pomoc finansową
przyznaje się w wysokości 50% pełnej stawki.
4.
Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana przez czas trwania studiów na wniosek
weterana poszkodowanego-funkcjonariusza, w każdym roku akademickim, w wymiarze określonym
programem studiów na jednym kierunku wybranym przez funkcjonariusza.
5.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych ze stanem zdrowia lub zdarzeniami
losowymi dotyczącymi weterana poszkodowanego-funkcjonariusza powodującymi konieczność
przerwania studiów, na wniosek zainteresowanego, wypłata pomocy finansowej ulega zawieszeniu
do czasu ustania przyczyny przerwania studiów.
6.
Pomoc finansowa podlega zwrotowi w przypadku nieukończenia studiów z przyczyn leżących
po stronie weterana poszkodowanego-funkcjonariusza, z wyjątkiem przyczyn nieukończenia
studiów, o których mowa w ust. 5. Koszty te podlegają zwrotowi w terminie 6 miesięcy
od dnia doręczenia wezwania.
7.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki
i tryb przyznawania pomocy, o której mowa w ust. 1, oraz właściwość organów w tym
zakresie, dokumenty stanowiące podstawę jej przyznawania oraz sposób i termin jej
wypłaty, a także warunki zawieszania jej udzielania oraz zwrotu kosztów kształcenia.
Rozporządzenie powinno zapewnić sprawność postępowania w tych sprawach oraz adekwatność
udzielanej pomocy finansowej w stosunku do rzeczywistych kosztów kształcenia.
1.
Weteran poszkodowany-funkcjonariusz ABW zwolniony ze służby ma prawo do uzyskania
pomocy finansowej na jedną z wymienionych form kształcenia
1)
studia pierwszego stopnia;
2)
studia drugiego stopnia;
3)
jednolite studia magisterskie;
4)
studia podyplomowe.
2.
Pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje na jedną z wybranych przez weterana poszkodowanego-funkcjonariusza
ABW form kształcenia do wysokości 400% najniższej emerytury.
3.
Jeżeli w roku akademickim program studiów obejmuje tylko jeden semestr, pomoc finansową
przyznaje się w wysokości 50% pełnej stawki.
4.
Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana przez czas trwania studiów na wniosek
weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW, w każdym roku akademickim, w wymiarze
określonym programem studiów na jednym kierunku wybranym przez funkcjonariusza.
5.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych ze stanem zdrowia lub zdarzeniami
losowymi dotyczącymi weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW powodującymi konieczność
przerwania studiów, na wniosek zainteresowanego, wypłata pomocy finansowej ulega zawieszeniu
do czasu ustania przyczyny przerwania studiów.
6.
Pomoc finansowa podlega zwrotowi w przypadku nieukończenia studiów z przyczyn leżących
po stronie weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW, z wyjątkiem przyczyn nieukończenia
studiów, o których mowa w ust. 5. Koszty te podlegają zwrotowi w terminie 6 miesięcy
od dnia doręczenia wezwania.
7.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przyznawania
pomocy, o której mowa w ust. 1, oraz właściwość organów w tym zakresie, dokumenty
stanowiące podstawę jej przyznawania oraz sposób i termin jej wypłaty, a także warunki
zawieszania jej udzielania oraz zwrotu kosztów kształcenia. Rozporządzenie powinno
zapewnić sprawność postępowania w tych sprawach oraz adekwatność udzielanej pomocy
finansowej w stosunku do rzeczywistych kosztów kształcenia.
1.
Weteranowi poszkodowanemu pobierającemu rentę inwalidzką z tytułu urazów lub chorób
powstałych w związku z udziałem w działaniach poza granicami państwa, przysługują
odpowiednio uprawnienia określone w art. 14, art. 15, art. 22 ust. 1 oraz art. 23a ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu
inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin.
2.
W przypadku zbiegu prawa do tego samego świadczenia na podstawie odrębnych przepisów,
przysługuje tylko jedno świadczenie według wyboru uprawnionego.
3.
Dokumentem potwierdzającym prawo do korzystania z uprawnień, o których mowa w ust.
1, jest legitymacja weterana poszkodowanego.
1.
Weteranowi poszkodowanemu pobierającemu rentę inwalidzką z tytułu urazów lub chorób
powstałych w związku z udziałem w działaniach poza granicami państwa przysługuje
1)
ulga taryfowa w wysokości 50% przy przejazdach środkami komunikacji miejskiej;
2)
ulga w wysokości 37% przy przejazdach środkami publicznego transportu zbiorowego kolejowego
i autobusowego w komunikacji krajowej w
a)
1 i 2 klasie pociągów osobowych i pospiesznych oraz autobusach w komunikacji zwykłej
i przyspieszonej - na podstawie biletów jednorazowych,
b)
2 klasie pociągów innych niż osobowe i pospieszne - na podstawie biletów jednorazowych.
2.
Weteran poszkodowany uprawniony do ulgowego przejazdu, o którym mowa w ust. 1 pkt
2 lit. b, korzystający z przejazdu w klasie 1, jest zobowiązany do uiszczenia dopłaty
w wysokości stanowiącej różnicę między należnością za pełnopłatny przejazd w klasie
1 a należnością za pełnopłatny przejazd w klasie 2.
3.
Dokumentami potwierdzającymi prawo do korzystania z uprawnień, o których mowa w ust.
1, jest legitymacja weterana poszkodowanego wraz z legitymacją emeryta-rencisty.
1.
Weteran-żołnierz, który ukończył 65 lat życia, lub weteran poszkodowany-żołnierz,
którzy znajdują się w trudnej sytuacji materialnej, mogą ubiegać się o przyznanie
zapomogi
1)
na zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku choroby powodującej
wzrost kosztów utrzymania, w tym zakup leków, środków opatrunkowych oraz koszty dojazdów
do zakładów opieki zdrowotnej na zabiegi medyczne i rehabilitacyjne oraz usługi pielęgnacyjne
niezbędne ze względu na wiek lub stan zdrowia;
2)
w przypadku zaistnienia zdarzeń losowych, mających wpływ na pogorszenie w istotny
sposób sytuacji materialnej weterana-żołnierza lub weterana poszkodowanego-żołnierza.
2.
Tworzy się fundusz na zapomogi dla weteranów-żołnierzy i weteranów poszkodowanych-żołnierzy,
którego dysponentem jest Minister Obrony Narodowej.
3.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przyznawania
zapomóg, o których mowa w ust. 1, dokumenty stanowiące podstawę ich przyznania, sposób
przekazywania przyznanych zapomóg oraz sposób tworzenia funduszu na te zapomogi. Rozporządzenie
uwzględni konieczność zapewnienia równego dostępu do tego świadczenia wszystkim uprawnionym
oraz możliwość korzystania z zapomogi z innego tytułu.
1.
Weteran-funkcjonariusz ABW, który ukończył 65 lat życia, lub weteran poszkodowany-funkcjonariusz
ABW, którzy znajdują się w trudnej sytuacji materialnej, mogą ubiegać się o przyznanie
zapomogi
1)
na zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku choroby powodującej
wzrost kosztów utrzymania, w tym zakup leków, środków opatrunkowych oraz koszty dojazdów
do zakładów opieki zdrowotnej na zabiegi medyczne i rehabilitacyjne oraz usługi pielęgnacyjne
niezbędne ze względu na wiek lub stan zdrowia;
2)
w przypadku zaistnienia zdarzeń losowych, mających wpływ na pogorszenie w istotny
sposób sytuacji materialnej weterana-funkcjonariusza ABW lub weterana poszkodowanego-funkcjonariusza
ABW.
2.
Tworzy się fundusze na zapomogi dla weteranów-funkcjonariuszy ABW i weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy
ABW, których dysponentami są odpowiednio Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
oraz Szef Agencji Wywiadu.
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przyznawania
zapomóg, o których mowa w ust. 1, dokumenty stanowiące podstawę ich przyznania, sposób
przekazywania przyznanych zapomóg oraz sposób tworzenia funduszu na te zapomogi. Rozporządzenie
uwzględni konieczność zapewnienia równego dostępu do tego świadczenia wszystkim uprawnionym
oraz możliwość korzystania z zapomogi z innego tytułu.
1.
Weteran poszkodowany korzysta z pierwszeństwa w zatrudnieniu odpowiednio w jednostkach
organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej albo
ministra właściwego do spraw wewnętrznych na stanowiskach odpowiadających jego wykształceniu,
wiedzy i sprawności psychofizycznej.
2.
W przypadku zbiegu prawa do tego samego uprawnienia na podstawie odrębnych przepisów,
przysługuje tylko jedno z nich, według wyboru uprawnionego.
Okresy udziału weterana oraz weterana poszkodowanego w działaniach poza granicami
państwa wlicza się do okresu zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia pracownicze.
1.
Weteranowi oraz weteranowi poszkodowanemu, pozostającemu w stosunku pracy, przysługuje
dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze 5 dni w roku kalendarzowym.
2.
Urlop dodatkowy, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, jeżeli weteran lub weteran-poszkodowany
posiada prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze przekraczającym 26 dni w roku kalendarzowym.
3.
Prawo do pierwszego dodatkowego urlopu, o którym mowa w ust. 1, powstaje z dniem stania
się ostateczną decyzji administracyjnej o przyznaniu statusu weterana lub weterana
poszkodowanego, przy czym jego realizacja może nastąpić nie wcześniej niż z dniem
przedstawienia pracodawcy tej decyzji.
1.
Weteran poszkodowany pobierający emeryturę lub rentę inwalidzką ma prawo do dodatku
weterana poszkodowanego od miesiąca złożenia wniosku do organu emerytalno-rentowego.
2.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, załącza się decyzję o przyznaniu statusu weterana
poszkodowanego albo jej odpis.
3.
Wniosek zawiera
1)
imię i nazwisko zainteresowanego;
2)
imiona rodziców;
3)
datę i miejsce urodzenia;
4)
adres zamieszkania i adres do korespondencji;
5)
numer PESEL;
6)
wskazanie świadczenia, o które ubiega się zainteresowany;
7)
podpis zainteresowanego lub jego pełnomocnika.
4.
Podstawę wymiaru dodatku weterana poszkodowanego stanowi najniższa emerytura.
5.
Wysokość dodatku weterana poszkodowanego uzależniona jest od ustalonego procentu uszczerbku
na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami
państwa lub choroby nabytej podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych w
ramach działań poza granicami państwa, z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze,
i wynosi w przedziale
1)
od 10 do 20% uszczerbku - 10% podstawy wymiaru;
2)
od 21 do 30% uszczerbku - 20% podstawy wymiaru;
3)
od 31 do 40% uszczerbku - 30% podstawy wymiaru;
4)
od 41 do 50% uszczerbku - 40% podstawy wymiaru;
5)
od 51 do 60% uszczerbku - 50% podstawy wymiaru;
6)
od 61 do 80% uszczerbku - 60% podstawy wymiaru;
7)
powyżej 80% uszczerbku - 80% podstawy wymiaru.
6.
Dodatek weterana poszkodowanego podlega waloryzacji poprzez ponowne obliczenie jego
wysokości od kwoty najniższej emerytury, przy zastosowaniu właściwej dla ustalonego
procentu uszczerbku na zdrowiu, stawki procentowej podstawy wymiaru, określonej w
ust. 5.
7.
Waloryzacji, o której mowa w ust. 6, dokonuje właściwy do wypłaty dodatku weterana
poszkodowanego organ emerytalno-rentowy w terminach przewidzianych w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
8.
W przypadku zbiegu prawa do emerytury lub renty inwalidzkiej przyznawanych na podstawie
odrębnych przepisów, przysługuje tylko jeden dodatek weterana poszkodowanego.
9.
Dodatek weterana poszkodowanego jest wypłacany wraz z emeryturą lub rentą inwalidzką
w terminie i trybie określonych dla tych świadczeń, a w przypadku wypłaty dodatku
po raz pierwszy - w najbliższym terminie płatności emerytury lub renty albo w następnym
terminie płatności, jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 1, został złożony na 14 dni
przed upływem terminu płatności emerytury lub renty.
10.
W przypadku zawieszenia wypłaty emerytury lub renty właściwy organ emerytalno-rentowy
wypłaca dodatek weterana poszkodowanego kwartalnie, w trzecim miesiącu kwartału.
1.
Dodatek weterana poszkodowanego, w wysokości ustalonej na zasadach określonych w art.
36, wypłaca wraz z emeryturą lub rentą inwalidzką właściwy organ emerytalno-rentowy
ze środków będących w dyspozycji tego organu.
2.
Dodatek, o którym mowa w ust. 1, jest finansowany ze środków budżetu państwa z części
pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-żołnierzy,
z części pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych - w odniesieniu
do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy, oraz z części pozostającej odpowiednio
w dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefa Agencji Wywiadu
- w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy ABW.
3.
W przypadku wypłaty dodatku weterana poszkodowanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych
lub Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, świadczenie to wraz z odsetkami za
opóźnienie w ustaleniu prawa do niego lub jego wypłaty oraz koszty obsługi są finansowane
ze środków budżetu państwa.
Świadczenia określone w ustawie, inne niż wymienione w art. 37 ust. 1, finansowane
są ze środków budżetu państwa z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej
- w odniesieniu do weteranów-żołnierzy i weteranów poszkodowanych-żołnierzy, z części
pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych - w odniesieniu
do weteranów-funkcjonariuszy i weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy, oraz z części
pozostającej odpowiednio w dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo
Szefa Agencji Wywiadu - w odniesieniu do weteranów-funkcjonariuszy ABW i weteranów
poszkodowanych-funkcjonariuszy ABW.
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
(Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307, z późn. zm. w art. 21 w ust. 1 po pkt 90 dodaje się pkt 90a w brzmieniu
„
90a)
świadczenia, o których mowa w art. 19 ust. 2, art. 26-28 i art. 36 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach
działań poza granicami państwa
(Dz. U. Nr 205, poz. 1203);
”
.
(pominięte)
W ustawie z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami
publicznego transportu zbiorowego
(Dz. U. z 2002 r. Nr 175, poz. 1440, z późn. zm. w art. 7 w ust. 2 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu
„
3)
ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa
(Dz. U. Nr 205, poz. 1203).
”
.
W ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin
(Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67, z późn. zm. w art. 24 wprowadza się następujące zmiany
1)
w pkt 1a
a)
lit. a i b otrzymują brzmienie
„
a)
w czasie pełnienia służby w kontyngencie policyjnym wydzielonym do realizacji zadań,
o których mowa w art. 145a ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
(Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, z późn. zm.,
b)
w czasie pełnienia służby poza granicami państwa, na terytorium państw w całości lub
części uznanych za strefę działań wojennych, jeżeli funkcjonariusz wykonywał czynności
operacyjno-rozpoznawcze, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 albo w art. 22 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji
Wywiadu
(Dz. U. z 2010 r. Nr 29, poz. 154, z późn. zm. albo czynności operacyjno-rozpoznawcze, o których mowa w art. 25 pkt 1 albo w art. 26 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz
Służbie Wywiadu Wojskowego
(Dz. U. Nr 104, poz. 709, z późn. zm., lub kierował wykonywaniem takich czynności,
”
,
b)
po lit. d dodaje się lit. e w brzmieniu
„
e)
w czasie pełnienia służby poza granicami państwa w grupie ratowniczej, o której mowa
w art. 49b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej
(Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68, z późn. zm.
”
;
2)
pkt 1c otrzymuje brzmienie
„
1c)
w razie śmierci funkcjonariusza Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub Służby Wywiadu
Wojskowego po zwolnieniu ze służby, jeżeli śmierć nastąpiła wskutek wypadku albo choroby
powstałej w czasie wykonywania zadań służbowych, o których mowa w art. 25 pkt 1 lub w art. 26 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu
Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego, lub kierowania wykonywaniem takich czynności, renta rodzinna przysługuje małżonkowi
bez względu na wiek i stan zdrowia;
”
;
3)
po pkt 6 dodaje się pkt 7 w brzmieniu
„
7)
w razie śmierci albo zaginięcia funkcjonariusza w związku z pełnieniem służby, o której
mowa w pkt 1a, renta rodzinna przysługuje w wysokości uposażenia.
”
.
W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej poza granicami państwa
(Dz. U. Nr 162, poz. 1117, z późn. zm. po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu
„
Art. 9a.
W przypadku śmierci pracownika podczas pobytu poza granicami państwa albo jeżeli pracownik
zmarł w następstwie wypadku lub choroby pozostających w związku z wykonywaną pracą
poza granicami państwa stosuje się odpowiednio przepisy art. 73 ust. 2 pkt 3, art. 74 ust. 2 pkt 7, art. 84 ust. 1a, 1aa i 1ab oraz art. 99
ust. 2 i 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych
(Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593, z późn. zm..
”
.
W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 139 w ust. 1 po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu
„
6a)
kwoty nienależnie pobranego dodatku weterana poszkodowanego;
”
;
2)
w art. 141 ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Kwoty wolne od potrąceń i egzekucji ustala się dla emerytur i rent wraz ze wszystkimi
wzrostami, zwiększeniami, dodatkami oraz innymi świadczeniami wypłacanymi wraz z emeryturą
lub rentą na podstawie odrębnych przepisów, z wyłączeniem świadczeń rodzinnych oraz
dodatku dla sierot zupełnych, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku weterana poszkodowanego.
”
.
W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych
(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 5 po pkt 44a dodaje się pkt 44b w brzmieniu
„
44b)
weteran poszkodowany - osobę posiadającą status weterana poszkodowanego nadany na
podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami
państwa
(Dz. U. Nr 205, poz. 1203);
”
;
2)
po art. 24a dodaje się art. 24b i art. 24c w brzmieniu
„
Art. 24b.
Przepisów art. 20-23 nie stosuje się w stosunku do weterana poszkodowanego. Osoba
ta korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 20, w zakresie leczenia
urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa, poza kolejnością.
Art. 24c.
1.
Weteranom poszkodowanym przysługuje prawo do korzystania poza kolejnością ze stacjonarnych
i całodobowych świadczeń opieki zdrowotnej innych niż te, o których mowa w art. 20,
w zakresie leczenia urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami
państwa.
2.
Weteran poszkodowany ma prawo do bezterminowego czasu trwania leczenia w zakresie
świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 1.
”
;
3)
w art. 42
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu
„
1a.
Świadczenia opieki zdrowotnej niezakwalifikowane jako świadczenia gwarantowane oraz
odpłatne świadczenia opieki zdrowotnej udzielane weteranom poszkodowanym w zakresie
leczenia urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa
pokrywa się z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest odpowiednio Minister
Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych, Szef Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego albo Szef Agencji Wywiadu.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu
„
2a.
Prezes Rady Ministrów, Minister Obrony Narodowej oraz minister właściwy do spraw wewnętrznych,
każdy w swoim zakresie, określą, w drodze rozporządzenia
1)
szczegółowe warunki otrzymywania świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w ust.
1a,
2)
tryb postępowania w sprawach, o których mowa w pkt 1,
3)
sposób i tryb finansowania ponoszonych kosztów
- uwzględniając zasady wydatkowania środków publicznych.
”
;
4)
w art. 44
a)
po ust. 1a dodaje się ust. 1b i 1c w brzmieniu
„
1b.
Uprawnionemu żołnierzowi lub pracownikowi w przypadku przekroczenia wysokości limitu
finansowania, o którym mowa w art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy o refundacji, przysługuje
prawo do finansowania kwotą wykraczającą poza ten limit. Dofinansowanie może być dokonane
ze środków budżetu państwa, z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej.
1c.
Weteranowi poszkodowanemu przysługuje bezpłatne zaopatrzenie w leki objęte wykazem,
o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o refundacji, w zakresie kategorii, o której
mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, oraz leki recepturowe, na czas leczenia urazów
lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa.
”
,
b)
dodaje się ust. 6 w brzmieniu
„
6.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb ubiegania
się o dofinansowanie kosztów, o których mowa w ust. 1b. Rozporządzenie powinno zapewnić
sprawność postępowania w tych sprawach oraz adekwatność udzielanego dofinansowania
w stosunku do ceny leku.
”
;
5)
w art. 47 po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2d w brzmieniu
„
2a.
Weteranowi poszkodowanemu w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania
zadań poza granicami państwa, przysługuje prawo do bezpłatnych wyrobów medycznych
na zlecenie lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, felczera ubezpieczenia zdrowotnego,
pielęgniarki lub położnej ubezpieczenia zdrowotnego, do wysokości limitu finansowania
ze środków publicznych określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust.
4 ustawy o refundacji.
2b.
W przypadku gdy cena wyrobów medycznych jest wyższa od wysokości limitu finansowania
ze środków publicznych, określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust.
4 ustawy o refundacji, wówczas weteranom poszkodowanym, o których mowa w ust. 2a,
służy prawo do dofinansowania kwotą wykraczającą poza wysokość limitu finansowania
ze środków publicznych, określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust.
4 ustawy o refundacji.
2c.
Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 2b, może być dokonane ze środków budżetu państwa,
z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej - w odniesieniu do weteranów
poszkodowanych-żołnierzy, z części pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do
spraw wewnętrznych - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy Policji,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej, z części pozostającej
w dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu do weteranów
poszkodowanych-funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo z części pozostającej
w dyspozycji Szefa Agencji Wywiadu - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy
Agencji Wywiadu.
2d.
Prezes Rady Ministrów, Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw wewnętrznych,
każdy w swoim zakresie, określą, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb ubiegania
się o dofinansowanie kosztów, o których mowa w ust. 2b. Rozporządzenie powinno zapewnić
sprawność postępowania w tych sprawach oraz adekwatność udzielanego dofinansowania
w stosunku do ceny wyrobów medycznych.
”
;
6)
w art. 47b
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu
„
1a.
Weteran poszkodowany korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art.
24b, art. 24c, art. 44 ust. 1c, art. 47 ust. 2a oraz art. 57 ust. 2 pkt 13, na podstawie
dokumentu potwierdzającego przysługujące mu uprawnienia.
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Prezes Rady Ministrów, Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw wewnętrznych,
każdy w swoim zakresie, określą, w drodze rozporządzenia, podmioty uprawnione do wydawania
dokumentów, o których mowa w ust. 1 i 1a, wzory tych dokumentów, tryb ich wydawania,
wymiany lub zwrotu, a także dane zawarte w tych dokumentach, mając na względzie realizację
uprawnień wynikających z ustawy oraz kierując się koniecznością zapewnienia sprawności
postępowania przy wydawaniu dokumentów potwierdzających uprawnienia.
”
;
7)
w art. 57 w ust. 2 w pkt 12 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 13 w
brzmieniu
„
13)
dla weterana poszkodowanego, w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych podczas
wykonywania zadań poza granicami państwa.
”
;
8)
w art. 97
a)
w ust. 3 w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11 w brzmieniu
„
11)
monitorowanie i koordynowanie realizacji uprawnień wynikających z art. 24a-art. 24c,
art. 44 ust. 1a-1c, art. 47 ust. 2 i 2a oraz art. 57 ust. 2 pkt 12 i 13.
”
,
b)
ust. 7 otrzymuje brzmienie
„
7.
Zadania Funduszu określone w ust. 3 pkt 1, 2, 4, 6 i 11 w odniesieniu do podmiotów
leczniczych nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, Ministra Sprawiedliwości
i ministra właściwego do spraw wewnętrznych realizuje komórka organizacyjna oddziału
wojewódzkiego Funduszu, o której mowa w art. 96 ust. 4.
”
;
9)
w art. 102 w ust. 5 w pkt 32 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 33 w
brzmieniu
„
33)
realizacja zadań, o których mowa w art. 22 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa.
”
;
10)
w art. 103 w ust. 8 po pkt 1 dodaje się pkt 1a i 1b w brzmieniu
„
1a)
nadzorowanie i koordynowanie działań związanych z realizacją prawa do świadczeń dla
ubezpieczonych, o których mowa w art. 5 pkt 44a i 44b;
1b)
rozpatrywanie indywidualnych spraw związanych z realizacją prawa do świadczeń dla
ubezpieczonych, o których mowa w art. 5 pkt 44a i 44b;
”
;
11)
w art. 107 w ust. 5 w pkt 12 w lit. b średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się
lit. c w brzmieniu
„
c)
realizacji prawa do świadczeń dla ubezpieczonych, o których mowa w art. 5 pkt 44a
i 44b;
”
;
12)
w art. 188 w ust. 4 pkt 15 otrzymuje brzmienie
„
15)
rodzaj uprawnień oraz numer i termin ważności dokumentu potwierdzającego uprawnienia
osób, o których mowa w art. 43 ust. 1, art. 44 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 46 ust.
1 i art. 47, a także osób posiadających na podstawie odrębnych przepisów szersze uprawnienia
do świadczeń opieki zdrowotnej niż wynikające z ustawy;”.
”
;
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia
Przepisy
1)
art. 39 ust. 1 pkt 6, art. 46 ust. 3 pkt 1, art. 50 ust. 2, art. 54 ust. 1d pkt 8,
art. 166 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2,
2)
art. 197 § 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 3,
3)
art. 4 ust. 3 i 4 ustawy zmienianej w art. 6,
4)
art. 116a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 9,
5)
art. 4 ust. 4 pkt 2 i ust. 7 pkt 1, art. 5 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art.
17,
6)
art. 8 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy zmienianej w art. 19,
7)
art. 130 § 1 i 3 ustawy zmienianej w art. 23,
8)
art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 26,
9)
art. 6 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 31,
10)
art. 107a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 37,
11)
art. 144 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 41,
12)
art. 134a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 44,
13)
art. 71 ust. 1 pkt 1 lit. g, ust. 3 pkt 1 oraz ust. 4 pkt 2 ustawy zmienianej w art.
53,
14)
art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 55,
15)
art. 3 pkt 18 oraz art. 15 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 57,
16)
art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 58,
17)
art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy zmienianej w art. 59,
18)
art. 89 ust. 2 i ust. 8 pkt 1, art. 107 ust. 5b pkt 12 ustawy zmienianej w art. 60,
19)
art. 2 ust. 1 pkt 35, art. 12 ust. 2 pkt 2, art. 55 ust. 1 ustawy zmienianej w art.
63,
20)
art. 27 ust. 3 i art. 67 ust. 5 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 64,
21)
art. 9 ust. 5 pkt 2 lit. f ustawy zmienianej w art. 65,
22)
art. 130 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 66,
23)
art. 2 pkt 13 ustawy zmienianej w art. 76,
24)
art. 7 ust. 1 pkt 20, art. 14 pkt 5 i 6, art. 57 ust. 1 i 2, art. 62 ust. 1, art.
107 ust. 6 pkt 1 i art. 127 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 90,
25)
art. 19 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy zmienianej w art. 93,
26)
art. 74 ust. 2 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 94,
27)
art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 95,
28)
art. 64 ust. 4 pkt 1 i ust. 6 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 98,
29)
art. 237 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 104,
30)
art. 84 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 106,
31)
art. 2 pkt 6, art. 9 pkt 2, art. 11 ust. 5, art. 14 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 ustawy zmienianej
w art. 110,
32)
art. 2 pkt 17 ustawy zmienianej w art. 113
- w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się również do szkół ponadgimnazjalnych
i klas dotychczasowych szkół ponadgimnazjalnych w szkołach ponadpodstawowych do czasu
zakończenia kształcenia w tych szkołach i klasach.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r., z wyjątkiem
1)
art. 1, art. 116-219, art. 314, art. 326-336, art. 347, art. 348, art. 358 i art.
359, które wchodzą w życie po upływie 3 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 4 pkt 9, 12, 14 lit. a, art. 15 pkt 26, pkt 29 lit. a w zakresie art. 22 ust.
1 pkt 3a, pkt 48, 49, pkt 54 w zakresie art. 36a ust. 14 i pkt 114 w zakresie art.
71d, art. 66 pkt 1, art. 80, art. 111 pkt 2, art. 113 pkt 2, art. 115, art. 220-223,
art. 225-313, art. 315-325, art. 349-357 i art. 360-368, które wchodzą w życie po
upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
3)
art. 15 pkt 118 lit. f i h oraz pkt 123 lit. m, które wchodzą w życie z dniem 1 lutego
2017 r.;
4)
art. 15 pkt 31, pkt 32 w zakresie art. 22ac ust. 1, art. 22ae ust. 2, art. 22ak ust.
1 i art. 85b ust. 2 i 5, pkt 33-43, pkt 44 w zakresie art. 22ar i art. 22at ust. 1
pkt 1, pkt 46, 47 i 120, art. 105 i art. 337-346, które wchodzą w życie z dniem 15
lutego 2017 r.;
5)
art. 4 pkt 5, 10 i 11, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2017 r.;
6)
art. 224, który wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2017 r.;
7)
art. 66 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.
„3. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie
1)
art. 66a § 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego,
2)
art. 165 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej
Polskiej,
3)
art. 57, art. 86, art. 101 ust. 2, art. 102 i art. 104 ust. 6 ustawy z dnia 6 kwietnia
1990 r. o Policji,
4)
art. 31 ust. 3, art. 38, art. 90, art. 101 ust. 1 oraz art. 131 ust. 4 ustawy z dnia
12 października 1990 r. o Straży Granicznej,
5)
art. 18a ust. 4 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej
(Dz. U. z 2017 r. poz. 660 oraz z 2018 r. poz. 50),
6)
art. 15 ust. 6 oraz - w zakresie właściwości ministra właściwego do spraw wewnętrznych
- art. 20 ust. 4, art. 27 ust. 2, art. 32 ust. 2a oraz art. 38 ustawy z dnia 18 lutego
1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej
Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin,
7)
art. 6a ust. 10 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy
zawodowych oraz ich rodzin,
8)
art. 53 ust. 4 oraz art. 66 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu
drogowym,
9)
art. 10 ust. 3 oraz art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 7 maja 1999 r. o odpowiedzialności
majątkowej funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Służby Celno-Skarbowej, Służby
Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Więziennej, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego
i Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
10)
art. 116 ust. 5 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze,
11)
art. 29 ust. 7 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych
przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1950),
12)
art. 47 ust. 2d, w zakresie ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ustawy z dnia
27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych,
13)
art. 63 ust. 5 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym,
14)
art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym
(Dz. U. z 2017 r. poz. 2195),
15)
art. 17 ust. 3, art. 24 ust. 8 oraz art. 27 ust. 7 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r.
o weteranach działań poza granicami państwa,
16)
art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych
ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych,
17)
art. 88 ust. 2 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego,
18)
art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych
- zostaną zmienione w celu dostosowania do niniejszej ustawy w terminie 12 miesięcy
od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2018 r., z wyjątkiem art. 346, który wchodzi
w życie z dniem ogłoszenia.