Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 kwietnia 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych

Ustawa określa organizację i zadania samorządu zawodowego pielęgniarek i położnych

oraz prawa i obowiązki jego członków.

1.

Samorząd zawodowy pielęgniarek i położnych, zwany dalej „samorządem”, reprezentuje

osoby wykonujące zawody pielęgniarki i położnej oraz sprawuje pieczę nad należytym

wykonywaniem tych zawodów w granicach interesu publicznego i dla jego ochrony.

2.

Samorząd jest niezależny w wykonywaniu swoich zadań i podlega tylko przepisom prawa.

3.

Przynależność pielęgniarek i położnych do samorządu jest obowiązkowa.

4.

Jednostkami organizacyjnymi samorządu posiadającymi osobowość prawną są

1)

Naczelna Izba Pielęgniarek i Położnych, zwana dalej „Naczelną Izbą”;

2)

okręgowe izby pielęgniarek i położnych, zwane dalej „okręgowymi izbami”.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

izbie - należy przez to rozumieć okręgową izbę oraz Naczelną Izbę;

2)

radzie - należy przez to rozumieć okręgową radę pielęgniarek i położnych oraz Naczelną

Radę Pielęgniarek i Położnych;

3)

okręgowym zjeździe, okręgowej radzie, okręgowym sądzie i okręgowym rzeczniku - należy

przez to rozumieć odpowiednio: okręgowy zjazd pielęgniarek i położnych, okręgową radę

pielęgniarek i położnych, okręgowy sąd pielęgniarek i położnych oraz okręgowego rzecznika

odpowiedzialności zawodowej;

4)

Krajowym Zjeździe, Naczelnej Radzie, Naczelnym Sądzie i Naczelnym Rzeczniku - należy

przez to rozumieć odpowiednio: Krajowy Zjazd Pielęgniarek i Położnych, Naczelną Radę

Pielęgniarek i Położnych, Naczelny Sąd Pielęgniarek i Położnych oraz Naczelnego Rzecznika

Odpowiedzialności Zawodowej;

5)

rzeczniku odpowiedzialności zawodowej - należy przez to rozumieć okręgowego rzecznika

odpowiedzialności zawodowej i Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej;

6)

sądzie pielęgniarek i położnych - należy przez to rozumieć okręgowy sąd pielęgniarek

i położnych oraz Naczelny Sąd Pielęgniarek i Położnych;

7)

zawodzie - należy przez to rozumieć zawód pielęgniarki lub położnej;

8)

państwie członkowskim Unii Europejskiej - należy przez to rozumieć również państwo

członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym oraz Konfederację Szwajcarską;

9

obywatelach państw członkowskich Unii Europejskiej - należy przez to rozumieć obywateli

państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, Konfederacji

Szwajcarskiej, a także

a)

członków ich rodzin w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej

i członków ich rodzin

(Dz. U. z 2017 r. poz. 900 oraz z 2018 r. poz. 650),

b)

obywateli państw trzecich posiadających zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego

Unii Europejskiej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2206 i 2282 oraz z 2018 r. poz. 107 i 138),

c)

cudzoziemców posiadających zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością,

o której mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,

d)

cudzoziemców, którym w Rzeczypospolitej Polskiej nadano status uchodźcy lub udzielono

ochrony uzupełniającej;

10)

podmiocie leczniczym - należy przez to rozumieć podmiot leczniczy, o którym mowa w

art. 4 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 160, 138 i 650).

1.

Zadaniami samorządu są w szczególności

1)

sprawowanie pieczy nad należytym wykonywaniem zawodów;

2)

ustalanie i upowszechnianie zasad etyki zawodowej oraz sprawowanie nadzoru nad ich

przestrzeganiem;

3)

ustalanie standardów zawodowych i standardów kwalifikacji zawodowych obowiązujących

na poszczególnych stanowiskach pracy;

4)

współdziałanie w ustalaniu kierunków rozwoju pielęgniarstwa i położnictwa;

5)

integrowanie środowiska pielęgniarek i położnych;

6)

obrona godności zawodowej;

7)

reprezentowanie i ochrona zawodów;

8)

zajmowanie stanowiska w sprawach stanu zdrowia społeczeństwa, polityki zdrowotnej

państwa oraz organizacji ochrony zdrowia;

9)

edukacja zdrowotna i promocja zdrowia.

2.

Samorząd wykonuje swoje zadania w szczególności przez

1)

stwierdzanie i przyznawanie prawa wykonywania zawodu;

2)

prowadzenie rejestrów na podstawie ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej oraz ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 123 i 650);

2a

przechowywanie i udostępnianie dokumentacji medycznej w przypadku, o którym mowa w

art. 30a ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku

Praw Pacjenta

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1318 i 1524);

3)

opiniowanie i przedstawianie wniosków w sprawie warunków wykonywania zawodów;

4)

opiniowanie warunków pracy i płacy pielęgniarek i położnych;

5)

opiniowanie i wnioskowanie w sprawach kształcenia zawodowego;

6)

prowadzenie kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych;

7)

przewodniczenie i uczestnictwo jego przedstawicieli w komisjach konkursowych na kierownicze

stanowiska pielęgniarskie lub położnicze oraz na inne stanowiska kierownicze w podmiotach

leczniczych, o ile odrębne przepisy przewidują taki obowiązek;

8)

opiniowanie projektów aktów normatywnych w zakresie dotyczącym ochrony zdrowia i zasad

organizacji opieki zdrowotnej;

9)

opiniowanie programów kształcenia zawodowego;

10)

orzekanie w zakresie odpowiedzialności zawodowej;

11)

prowadzenie działalności edukacyjnej, naukowej lub badawczej;

12)

udzielanie informacji na temat uznawania kwalifikacji zawodowych, uregulowań prawnych

dotyczących ochrony zdrowia, ubezpieczeń społecznych oraz zasad etyki zawodowej w

zakresie niezbędnym do wykonywania zawodu;

13)

współpracę z towarzystwami naukowymi, szkołami wyższymi i jednostkami badawczo-rozwojowymi

w kraju i za granicą;

14)

współpracę z organami administracji publicznej, samorządami i organizacjami pielęgniarek

i położnych za granicą oraz samorządem innych zawodów medycznych w kraju;

15)

organizowanie i prowadzenie instytucji samopomocowych i innych form pomocy materialnej

dla pielęgniarek i położnych;

16)

zarządzanie majątkiem własnym;

17)

prowadzenie działalności wydawniczej;

18)

uznawanie kwalifikacji pielęgniarek i położnych będących obywatelami państw członkowskich

Unii Europejskiej, zamierzających wykonywać zawód pielęgniarki lub położnej na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

19)

wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych przepisach.

3.

W celu wykonywania zadania, o którym mowa w ust. 2 pkt 12, Naczelna Izba może tworzyć

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia ośrodki informacyjno-edukacyjne.

4.

Uprawnienia samorządu wymienione w ust. 2 pkt 3 nie naruszają uprawnień związków zawodowych

wynikających z odrębnych przepisów.

1.

Członkami samorządu są pielęgniarki i położne, które mają stwierdzone lub przyznane

prawo wykonywania zawodu i są wpisane do rejestru prowadzonego przez właściwą ze względu

na miejsce wykonywania zawodu okręgową radę.

2.

Pielęgniarka i położna stają się członkami samorządu z dniem wpisania do rejestru,

o którym mowa w ust. 1.

3.

Pielęgniarka i położna przestają być członkami samorządu z dniem wykreślenia z rejestru,

o którym mowa w ust. 1.

4.

W razie zgłoszenia zamiaru wykonywania zawodu na obszarze działania dwóch lub więcej

okręgowych izb pielęgniarka i położna są obowiązane dokonać wyboru okręgowej izby,

której będą członkami.

5.

W przypadku zamiaru rozpoczęcia wykonywania zawodu na obszarze innej okręgowej izby,

a także w przypadku, o którym mowa w ust. 4, jeżeli w wyniku tego miałoby dojść do

zmiany dotychczasowej okręgowej izby, pielęgniarka i położna składają wniosek o wykreślenie

ich z rejestru dotychczasowej okręgowej izby wraz z informacją o dokonanym wyborze

okręgowej izby, której chcą zostać członkami.

6.

Po otrzymaniu uchwały o wykreśleniu z rejestru z dotychczasowej okręgowej izby pielęgniarka

i położna składają wniosek o wpis do rejestru wybranej przez siebie okręgowej izby.

7.

W przypadku wykonywania zawodu wyłącznie poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

pielęgniarka i położna składają wniosek o wykreślenie z rejestru wraz z informacją

o miejscu wykonywania zawodu.

1.

Organy kolegialne izb podejmujące daną uchwałę są obowiązane przekazywać ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia, w terminie 21 dni od dnia ich podjęcia, uchwały dotyczące

1)

regulaminu wyborów do organów izb,

2)

regulaminów organów izb,

3)

wyborów osób na funkcje w organach izb,

4)

reprezentowania izb przez osoby pełniące funkcje w ich organach.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia może zaskarżyć do Sądu Najwyższego pod zarzutem

niezgodności z prawem uchwałę organu izby w terminie 3 miesięcy od dnia jej otrzymania.

Do rozpoznania skargi stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm. o postępowaniu nieprocesowym.

3.

Sąd Najwyższy utrzymuje zaskarżoną uchwałę w mocy lub ją uchyla i przekazuje sprawę

do ponownego rozpoznania właściwemu organowi samorządu, ustalając wytyczne co do sposobu

jej załatwienia.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia w celu realizacji uprawnienia, o którym mowa w

ust. 2, lub w przypadku nienadesłania uchwały, o której mowa w ust. 1, ma prawo zwrócić

się do organu izby z żądaniem przekazania podjętej przez ten organ uchwały. Organ

izby przekazuje uchwałę w terminie 14 dni od dnia otrzymania żądania.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia może zwrócić się do Krajowego Zjazdu lub do Naczelnej

Rady o podjęcie uchwały w sprawie należącej do właściwości samorządu.

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 5, powinien rozpatrzyć najbliższy Krajowy Zjazd, a Naczelna

Rada - na najbliższym posiedzeniu, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od

dnia jego wpływu.

7.

Przepisów ust. 1-6 nie stosuje się do uchwał

1)

podejmowanych w postępowaniu w zakresie odpowiedzialności zawodowej pielęgniarek i

położnych,

2)

do których na podstawie odrębnych przepisów stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm., odnoszące się do decyzji administracyjnych.

Środki na realizację zadań, o których mowa w art. 91 ust. 1 pkt 2a i 4a ustawy, o

której mowa w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, minister właściwy do spraw

zdrowia przekazuje po raz pierwszy w formie dotacji na 2016 r., na podstawie umów

zawartych z odpowiednią okręgową radą pielęgniarek i położnych.

1.

Organami Naczelnej Izby są

1)

Krajowy Zjazd;

2)

Naczelna Rada;

3)

Naczelna Komisja Rewizyjna;

4)

Naczelny Sąd;

5)

Naczelny Rzecznik.

2.

Siedzibą Naczelnej Izby i jej organów jest miasto stołeczne Warszawa.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Organami okręgowej izby są

1)

okręgowy zjazd;

2)

okręgowa rada;

3)

okręgowa komisja rewizyjna;

4)

okręgowy sąd;

5)

okręgowy rzecznik.

2.

Okręgową izbę tworzą pielęgniarki i położne wpisane do rejestru pielęgniarek i położnych

prowadzonego przez okręgową radę.

3.

Obszar działania poszczególnych okręgowych izb, ich liczbę i siedziby ustala Naczelna

Rada na wniosek właściwych okręgowych zjazdów.

1.

Kadencja organów izby trwa 4 lata. Organy te działają do czasu pierwszego posiedzenia

nowo wybranych organów.

2.

Wyboru zastępcy rzecznika odpowiedzialności zawodowej dokonuje się na okres kadencji

rzecznika odpowiedzialności zawodowej. Zastępca rzecznika odpowiedzialności zawodowej

pełni funkcję do czasu wyboru nowego zastępcy rzecznika odpowiedzialności zawodowej.

3.

Funkcję

1)

przewodniczącego okręgowej rady, wiceprzewodniczącego okręgowej rady, skarbnika okręgowej

rady, przewodniczącego komisji rewizyjnej, przewodniczącego sądu pielęgniarek i położnych,

okręgowego rzecznika oraz sekretarza okręgowej rady,

2)

Prezesa Naczelnej Rady, Wiceprezesa Naczelnej Rady, Skarbnika Naczelnej Rady, Przewodniczącego

Naczelnej Komisji Rewizyjnej, Przewodniczącego Naczelnego Sądu, Naczelnego Rzecznika

oraz Sekretarza Naczelnej Rady

- można nieprzerwanie pełnić nie dłużej niż przez 2 następujące po sobie kadencje;

pełnienie danej funkcji dłużej niż przez 24 miesiące w danej kadencji przyjmuje się

za pełnienie jej przez pełną kadencję.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 2, który

wchodzi w życie z dniem 1 września 2016 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

W sprawach wynikających z przepisów prawa organy kolegialne izb podejmują uchwały.

Po podjęciu uchwały organy izby są obowiązane do niezwłocznego sporządzenia jej tekstu

na piśmie.

2.

Uchwały, o których mowa w ust. 1, są podejmowane zwykłą większością głosów, w obecności

co najmniej połowy członków danego organu.

3.

Uchwałę okręgowej rady lub uchwałę Naczelnej Rady podpisuje przewodniczący lub wiceprzewodniczący

oraz członek rady i odpowiednio Prezes Naczelnej Rady lub Wiceprezes oraz członek

prezydium.

4.

W sprawach wynikających z przepisów prawa organy samorządu mają prawo do używania

wizerunku orła, określonego na podstawie przepisów o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej

Polskiej oraz o pieczęciach państwowych.

1.

Organy kolegialne izb podejmujące daną uchwałę są obowiązane przekazywać ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia, w terminie 21 dni od dnia ich podjęcia, uchwały dotyczące

1)

regulaminu wyborów do organów izb;

2)

regulaminów organów izb;

3)

wyborów osób na funkcje w organach izb;

4)

reprezentowania izb przez osoby pełniące funkcje w ich organach.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia może zaskarżyć do Sądu Najwyższego pod zarzutem

niezgodności z prawem uchwałę organu izby w terminie 3 miesięcy od dnia jej otrzymania.

Do rozpoznania skargi stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 155, z późn. zm. o postępowaniu nieprocesowym.

3.

Sąd Najwyższy utrzymuje zaskarżoną uchwałę w mocy lub ją uchyla i przekazuje sprawę

do ponownego rozpoznania właściwemu organowi samorządu, ustalając wytyczne co do sposobu

jej załatwienia.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia w celu realizacji uprawnienia, o którym mowa w

ust. 2, lub w przypadku nienadesłania uchwały, o której mowa w ust. 1, ma prawo zwrócić

się do organu izby z żądaniem przekazania podjętej przez ten organ uchwały. Organ

izby przekazuje uchwałę w terminie 14 dni od dnia otrzymania żądania.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia może zwrócić się do Krajowego Zjazdu lub do Naczelnej

Rady o podjęcie uchwały w sprawie należącej do właściwości samorządu.

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 5, powinien rozpatrzyć najbliższy Krajowy Zjazd, a Naczelna

Rada - na najbliższym posiedzeniu, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od

dnia jego wpływu.

7.

Przepisów ust. 1-6 nie stosuje się do uchwał

1)

podejmowanych w postępowaniu w zakresie odpowiedzialności zawodowej pielęgniarek i

położnych;

2)

do których na podstawie odrębnych przepisów stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), odnoszące się do decyzji administracyjnych.

1.

Członkowie samorządu mają prawo

1)

wybierać i być wybierani do organów izb, z zastrzeżeniem art. 12 oraz art. 13 ust.

2-4;

2)

korzystać z pomocy izb w zakresie podnoszenia kwalifikacji zawodowych oraz ochrony

właściwych warunków wykonywania zawodu;

3)

korzystać z ochrony i pomocy prawnej izb;

4)

korzystać z innych świadczeń izb i działalności samopomocowej.

2.

Członkowie samorządu są obowiązani

1)

postępować zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz zasadami wykonywania zawodu określonymi

w ustawie z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej;

2)

sumiennie wykonywać obowiązki zawodowe;

3)

przestrzegać uchwał organów izb;

4)

regularnie opłacać składkę członkowską;

5)

aktualizować dane w rejestrze pielęgniarek i rejestrze położnych.

1.

Czynne prawo wyborcze przysługuje wszystkim członkom izby, z wyjątkiem członków

1)

wobec których orzeczono zakaz pełnienia funkcji z wyboru w organach samorządu na podstawie

art. 60 ust. 1 pkt 5 lub zawieszonych w prawie wykonywania zawodu na podstawie art.

60 ust. 1 pkt 7 lub

2)

wobec których sąd orzekł prawomocnie środek karny pozbawienia praw publicznych lub

środek karny polegający na zakazie wykonywania zawodu albo sąd lub prokurator wydał

postanowienie o zastosowaniu środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia wykonywania

zawodu.

2.

Bierne prawo wyborcze przysługuje wszystkim członkom izby, z wyjątkiem członków

1)

zawieszonych w prawie wykonywania zawodu na podstawie art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej lub

2)

wobec których sąd orzekł prawomocnie środek karny pozbawienia praw publicznych lub

środek karny polegający na zakazie wykonywania zawodu albo sąd lub prokurator wydał

postanowienie o zastosowaniu środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia wykonywania

zawodu, lub

3)

skazanych prawomocnym wyrokiem sądu za popełnione umyślnie przestępstwo ścigane z

oskarżenia publicznego, lub

4)

ukaranych jedną z kar wymienionych w art. 60 ust. 1 pkt 2-8

- do czasu upływu terminu zatarcia kary lub upływu terminu, na który został orzeczony

środek zabezpieczający.

3.

Bierne prawo wyborcze nie przysługuje członkom izb, którzy za okres co najmniej jednego

roku w okresie ostatnich pięciu lat przed wyborami nie wykonali obowiązku opłacenia

składki członkowskiej, do dnia opłacenia tej składki.

1.

Wybory do organów izby odbywają się w głosowaniu tajnym przy nieograniczonej liczbie

kandydatów.

2.

W wyborach przeprowadzanych w trakcie okręgowego zjazdu i Krajowego Zjazdu uczestniczą

wyłącznie delegaci na dany zjazd.

3.

Do pełnienia funkcji rzecznika odpowiedzialności zawodowej, jego zastępcy oraz członków

sądów pielęgniarek i położnych mogą kandydować pielęgniarki i położne wykonujące zawód

nieprzerwanie co najmniej od 10 lat.

4.

Członkowie sądu pielęgniarek i położnych, okręgowej komisji rewizyjnej, Naczelnej

Komisji Rewizyjnej, rzecznik odpowiedzialności zawodowej i jego zastępcy nie mogą

być członkami innego organu samorządu, z wyjątkiem okręgowego zjazdu i Krajowego Zjazdu.

5.

W razie wygaśnięcia mandatu okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej przed

upływem kadencji lub niemożności sprawowania funkcji do czasu wyboru nowego rzecznika

funkcję tę pełni jeden z zastępców wyznaczony przez Naczelnego Rzecznika.

6.

W razie wygaśnięcia mandatu Naczelnego Rzecznika przed upływem kadencji lub niemożności

sprawowania funkcji do czasu wyboru nowego rzecznika funkcję tę pełni jeden z zastępców

wyznaczony przez Naczelny Sąd.

7.

Funkcji zastępcy rzecznika odpowiedzialności zawodowej nie można pełnić w przypadkach,

o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1-4 i 6-8.

8.

Zastępca rzecznika odpowiedzialności zawodowej zostaje zawieszony w pełnieniu swojej

funkcji w razie wszczęcia przeciwko niemu postępowania w sprawie umyślnego popełnienia

przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego lub postępowania w przedmiocie odpowiedzialności

zawodowej.

1.

Kadencja organów izby trwa 4 lata. Organy te działają do czasu pierwszego posiedzenia

nowo wybranych organów.

2.

Wyboru zastępcy rzecznika odpowiedzialności zawodowej dokonuje się na okres kadencji

rzecznika odpowiedzialności zawodowej. Zastępca rzecznika odpowiedzialności zawodowej

pełni funkcję do czasu wyboru nowego zastępcy rzecznika odpowiedzialności zawodowej.

3.

Funkcję

1)

przewodniczącego okręgowej rady, wiceprzewodniczącego okręgowej rady, skarbnika okręgowej

rady, przewodniczącego komisji rewizyjnej, przewodniczącego sądu pielęgniarek i położnych,

okręgowego rzecznika oraz sekretarza okręgowej rady,

2)

Prezesa Naczelnej Rady, Wiceprezesa Naczelnej Rady, Skarbnika Naczelnej Rady, Przewodniczącego

Naczelnej Komisji Rewizyjnej, Przewodniczącego Naczelnego Sądu, Naczelnego Rzecznika

oraz Sekretarza Naczelnej Rady

- można nieprzerwanie pełnić nie dłużej niż przez 2 następujące po sobie kadencje;

pełnienie danej funkcji dłużej niż przez 24 miesiące w danej kadencji przyjmuje się

za pełnienie jej przez pełną kadencję.

1.

Mandat w organie izby przed upływem kadencji wygasa wskutek

1)

wykreślenia z rejestru pielęgniarek i położnych prowadzonego przez okręgową radę;

2)

odwołania przez organ, który dokonał wyboru;

3)

ukarania jedną z kar wymienionych w art. 60 ust. 1 pkt 2-8;

4)

zawieszenia w prawie wykonywania zawodu na podstawie art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej;

5)

odwołania składu organu;

6)

prawomocnego orzeczenia przez sąd środka karnego pozbawienia praw publicznych lub

środka karnego polegającego na zakazie wykonywania zawodu pielęgniarki lub położnej

albo prawomocnego orzeczenia przez sąd środka zabezpieczającego polegającego na zawieszeniu

w wykonywaniu zawodu;

7)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu za popełnione umyślnie przestępstwo ścigane z oskarżenia

publicznego;

8)

niewykonania obowiązku opłacenia składki członkowskiej za okres jednego roku;

9)

zrzeczenia się mandatu;

10)

śmierci.

2.

Mandat w organie izby ulega zawieszeniu w razie wszczęcia przeciwko osobie go sprawującej

postępowania w sprawie umyślnego popełnienia przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego.

Mandat członków sądów pielęgniarek i położnych oraz rzecznika odpowiedzialności zawodowej

ulega zawieszeniu również w przypadku wszczęcia przeciwko osobie go sprawującej postępowania

w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej.

3.

Wykreślenie z prowadzonego przez okręgową izbę rejestru pielęgniarek i położnych z

powodu przeniesienia się na obszar działania innej izby powoduje utratę mandatu wyłącznie

w organie okręgowej izby, której pielęgniarka lub położna była członkiem.

1.

Członkowie organów izby pełnią swoje obowiązki nieodpłatnie.

2.

Krajowy Zjazd ustala wykaz funkcji w organach izby, których pełnienie może być wynagradzane.

3.

Naczelna Rada ustala zasady wynagradzania osób pełniących obowiązki na stanowiskach

określonych w ust. 2.

4.

Wysokość wynagrodzenia dla członków organów Naczelnej Izby ustala Naczelna Rada, a

dla członków organów okręgowej izby - okręgowa rada.

1.

Na wniosek okręgowej rady albo jej przewodniczącego lub Naczelnej Rady albo jej Prezesa

pracodawca jest obowiązany zwolnić od pracy pracownika będącego członkiem organu izby

lub wykonującego czynności na rzecz izby, bez prawa do wynagrodzenia.

2.

Naczelna Rada określa zasady i tryb kompensacji wynagrodzenia przez organy samorządu

na czas zwolnień od pracy, o których mowa w ust. 1, oraz tryb zwrotu kosztów podróży

i innych uzasadnionych wydatków poniesionych przez członka w związku z wykonywaniem

czynności na rzecz izby, biorąc pod uwagę przepisy wydane na podstawie art. 77

(Dz. U. z 2018 r. poz. 108, 4, 138, 305 i 357).

1.

W sprawach wynikających z przepisów prawa organy kolegialne izb podejmują uchwały.

Po podjęciu uchwały organy izby są obowiązane do niezwłocznego sporządzenia jej tekstu

na piśmie.

2.

Uchwały, o których mowa w ust. 1, są podejmowane zwykłą większością głosów, w obecności

co najmniej połowy członków danego organu.

3.

Uchwałę okręgowej rady lub uchwałę Naczelnej Rady podpisuje przewodniczący lub wiceprzewodniczący

oraz członek rady i odpowiednio Prezes Naczelnej Rady lub wiceprezes oraz członek

prezydium.

4.

W sprawach wynikających z przepisów prawa organy samorządu mają prawo do używania

wizerunku orła, określonego na podstawie przepisów o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej

Polskiej oraz o pieczęciach państwowych.”.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Pracodawca nie może, bez zgody właściwej rady, wypowiedzieć lub rozwiązać umowy o

pracę ani wypowiedzieć warunków pracy lub płacy pielęgniarce lub położnej

1)

będącej członkiem organu izby, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2-5 i art. 7 ust.

1 pkt 2-5,

2)

pełniącej funkcję zastępcy rzecznika odpowiedzialności zawodowej

- w czasie jej pełnienia oraz w okresie jednego roku po ustaniu kadencji.

2.

Pracodawca może wypowiedzieć warunki pracy lub płacy bez zgody właściwej rady, jeżeli

zachodzą przesłanki określone w art. 43 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

Najwyższym organem Naczelnej Izby jest Krajowy Zjazd.

1.

W Krajowym Zjeździe biorą udział delegaci wybrani przez okręgowe zjazdy oraz, z głosem

doradczym, niebędące delegatami osoby pełniące funkcje w ustępujących organach Naczelnej

Izby wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 2-5.

2.

Liczbę delegatów z poszczególnych okręgowych izb określa Naczelna Rada.

3.

Krajowy Zjazd zwołuje Naczelna Rada co 4 lata.

4.

Nadzwyczajny Krajowy Zjazd zwołuje Naczelna Rada

1)

z własnej inicjatywy;

2)

na wniosek Naczelnej Komisji Rewizyjnej;

3)

na wniosek co najmniej 1/3 okręgowych rad.

5.

Nadzwyczajny Krajowy Zjazd zwołuje się w terminie 3 miesięcy od dnia wpłynięcia wniosku.

Krajowy Zjazd, w drodze uchwały, w szczególności

1)

określa zasady etyki zawodowej;

2)

zajmuje stanowisko w sprawie kierunków rozwoju pielęgniarstwa i położnictwa;

3)

przyjmuje program działania samorządu;

4)

określa regulaminy organów Naczelnej Izby i ramowe regulaminy organów okręgowych izb;

5)

ustala regulamin wyborów do organów izb oraz tryb odwoływania ich członków;

6)

ustala liczbę członków organów Naczelnej Izby i liczbę zastępców Naczelnego Rzecznika;

7)

wybiera Prezesa i pozostałych członków Naczelnej Rady, Przewodniczącego i pozostałych

członków Naczelnej Komisji Rewizyjnej i Naczelnego Sądu oraz Naczelnego Rzecznika

i jego zastępców;

8)

uchwala zasady gospodarki finansowej Naczelnej Izby;

9)

uchwala szczegółowy sposób przeprowadzania wizytacji, w tym sposób wyboru osób wykonujących

czynności wizytacyjne;

10)

rozpatruje i zatwierdza sprawozdania organów Naczelnej Izby;

11)

określa wysokość i częstotliwość wpłat składki członkowskiej oraz zasady jej podziału;

12)

udziela absolutorium Naczelnej Radzie.

1.

W skład Naczelnej Rady wchodzą

1)

Prezes Naczelnej Rady;

2)

członkowie wybrani przez Krajowy Zjazd;

3)

przewodniczący okręgowych rad.

2.

Naczelna Rada wybiera spośród swoich członków Prezydium.

3.

Prezydium Naczelnej Rady stanowią Prezes i wybrani przez Naczelną Radę Wiceprezesi,

Sekretarz, Skarbnik i członkowie.

4.

Prezydium działa w imieniu Naczelnej Rady w sprawach określonych jej uchwałą, z wyjątkiem

uchwalenia budżetu organów Naczelnej Izby.

1.

Naczelna Rada kieruje działalnością samorządu w okresie między Krajowymi Zjazdami,

w szczególności

1)

wykonuje uchwały Krajowego Zjazdu;

2)

analizuje i opiniuje kierunki rozwoju ochrony zdrowia;

3)

przygotowuje wnioski dotyczące zasad etyki zawodowej;

4)

ustala standardy zawodowe i standardy kwalifikacji zawodowych obowiązujące na poszczególnych

stanowiskach pracy;

5)

określa zasady wykonywania obowiązku dotyczącego aktualizowania wiedzy i umiejętności

zawodowych przez pielęgniarki i położne;

6)

reprezentuje samorząd, w tym w ustalaniu warunków umów związanych z przekazywaniem

przez ministra właściwego do spraw zdrowia środków finansowych na realizację zadań

określonych w art. 91 ust. 1;

7)

rozpatruje odwołania od uchwał okręgowych rad;

8)

uchwala budżet organów Naczelnej Izby;

9)

podejmuje uchwały w innych sprawach należących do samorządu, niezastrzeżonych dla

innych organów;

10)

ustala wzory pieczęci organów samorządu;

11)

prowadzi Centralny Rejestr Pielęgniarek i Położnych;

12)

opiniuje projekty aktów normatywnych dotyczących ochrony zdrowia i zasad organizacji

opieki zdrowotnej oraz zawodów medycznych.

2.

Naczelna Rada może powoływać stałe lub doraźne komisje lub zespoły robocze.

3.

Naczelna Rada może zwrócić się do okręgowej rady o podjęcie uchwały w określonej sprawie

należącej do zakresu jej działania. Uchwała okręgowej rady powinna być podjęta w terminie

3 miesięcy od dnia doręczenia uchwały Naczelnej Rady.

4.

Naczelna Rada uchyla uchwałę okręgowej rady sprzeczną z prawem, regulaminem wydanym

na podstawie ustawy lub uchwałą wyższego organu.

W posiedzeniach Naczelnej Rady i jej prezydium mają prawo uczestniczyć, z głosem doradczym,

Przewodniczący Naczelnej Komisji Rewizyjnej, Przewodniczący Naczelnego Sądu oraz Naczelny

Rzecznik.

Naczelna Komisja Rewizyjna

1)

kontroluje działalność finansową i gospodarczą Naczelnej Rady;

2)

przedstawia Krajowemu Zjazdowi sprawozdanie wraz z wnioskiem w sprawie absolutorium

dla Naczelnej Rady;

3)

przedstawia Naczelnej Radzie corocznie informacje o wynikach przeprowadzonych kontroli;

4)

sprawuje nadzór nad działalnością okręgowych komisji rewizyjnych.

Naczelny Sąd

1)

rozpoznaje sprawy z zakresu odpowiedzialności zawodowej;

2)

rozpatruje zażalenia w przypadkach przewidzianych w ustawie;

3)

dokonuje wyboru zastępców Przewodniczącego Naczelnego Sądu spośród członków tego Sądu;

4)

składa Naczelnej Radzie okresowe informacje o stanie spraw z zakresu odpowiedzialności

zawodowej;

5)

składa Krajowemu Zjazdowi sprawozdanie kadencyjne;

6)

rozpoznaje odwołania od orzeczeń okręgowych sądów;

7)

orzeka o wznowieniu postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej;

8)

przeprowadza szkolenia dla składów okręgowych sądów.

1.

Naczelny Rzecznik

1)

prowadzi postępowanie w sprawach odpowiedzialności zawodowej;

2)

sprawuje nadzór nad działalnością okręgowych rzeczników;

3)

sprawuje funkcję oskarżyciela przed sądem pielęgniarek i położnych;

4)

rozpatruje zażalenia w przypadkach przewidzianych w ustawie;

5)

rozpatruje skargi na przewlekłość postępowania okręgowych rzeczników;

6)

składa Krajowemu Zjazdowi sprawozdanie ze swojej działalności;

7)

szkoli okręgowych rzeczników i ich zastępców w zakresie odpowiedzialności zawodowej;

8)

prowadzi działalność prewencyjną w zakresie wykroczeń zawodowych i postępowania sprzecznego

z zasadami etyki zawodowej.

2.

Z tytułu sprawowanego nadzoru oraz w ramach rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania

Naczelny Rzecznik może

1)

zaznajamiać się z materiałami zbieranymi w toku postępowania oraz z zamierzeniami

prowadzącego postępowanie okręgowego rzecznika;

2)

wskazywać kierunki postępowania;

3)

składać okręgowemu zjazdowi sprawozdanie z działalności właściwego okręgowego rzecznika.

Przepisy ustaw wymienionych w art. 1-26 niniejszej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, stosuje się do spraw wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, jeżeli przepisy

poniższe nie stanowią inaczej.

Najwyższym organem okręgowej izby jest okręgowy zjazd.

1.

W okręgowym zjeździe uczestniczą delegaci wybrani w rejonach obejmujących swoim zasięgiem

część obszaru działania izby.

2.

Zasady podziału izby na rejony oraz liczbę delegatów biorących udział w okręgowym

zjeździe ustala okręgowa rada na podstawie prowadzonych rejestrów.

3.

W okręgowym zjeździe mogą uczestniczyć, z głosem doradczym, niebędące delegatami osoby

pełniące funkcje w ustępujących organach okręgowej izby wymienionych w art. 7 ust.

1 pkt 2-5.

1.

Okręgowy zjazd odbywa się raz w roku i jest zwoływany przez okręgową radę.

2.

Nadzwyczajny okręgowy zjazd zwołuje okręgowa rada

1)

z własnej inicjatywy;

2)

na wniosek Naczelnej Rady;

3)

na wniosek okręgowej komisji rewizyjnej;

4)

na wniosek co najmniej 1/5 członków okręgowej izby.

3.

Nadzwyczajny okręgowy zjazd zwołuje się w terminie miesiąca od dnia wpłynięcia wniosku.

Okręgowy zjazd, w drodze uchwały, w szczególności

1)

ustala zasady gospodarki finansowej izby oraz uchwala roczny budżet;

2)

rozpatruje i zatwierdza roczne i kadencyjne sprawozdania z działalności okręgowej

rady, okręgowej komisji rewizyjnej, okręgowego sądu i okręgowego rzecznika;

3)

ustala liczbę członków oraz szczegółową organizację, zasady i tryb działania organów

izby;

4)

wybiera przewodniczącego i pozostałych członków okręgowej rady, okręgowej komisji

rewizyjnej i okręgowego sądu oraz okręgowego rzecznika i jego zastępców;

5)

wybiera delegatów na Krajowy Zjazd;

6)

odwołuje członków organów izby przed upływem kadencji;

7)

udziela absolutorium ustępującej okręgowej radzie;

8)

podejmuje uchwały w sprawach istotnych dla zawodów pielęgniarki i położnej oraz w

innych sprawach objętych zakresem działania okręgowej izby.

Okręgowa rada kieruje działalnością okręgowej izby i wykonuje zadania samorządu na

obszarze działania izby, w szczególności

1)

wykonuje uchwały okręgowego zjazdu;

2)

stwierdza oraz przyznaje prawo wykonywania zawodu;

3)

prowadzi rejestr pielęgniarek i rejestr położnych;

4)

powołuje komisje i zespoły problemowe i kieruje ich pracą;

5)

prowadzi bieżące sprawy izby i wykonuje zadania zlecone przez Naczelną Radę;

6)

składa roczne i kadencyjne sprawozdania z działalności oraz z wykonania budżetu przed

okręgowym zjazdem;

7)

współpracuje z terenowymi organami administracji rządowej oraz z jednostkami samorządu

terytorialnego.

1.

W skład prezydium okręgowej rady wchodzą przewodniczący okręgowej rady wybrany przez

okręgowy zjazd oraz wybrani przez okręgową radę spośród jej członków wiceprzewodniczący,

sekretarz, skarbnik i członkowie.

2.

Prezydium działa w imieniu okręgowej rady w sprawach określonych jej uchwałą, z wyjątkiem

spraw określonych w art. 31 pkt 6.

3.

W posiedzeniach okręgowej rady i jej prezydium mają prawo uczestniczyć, z głosem doradczym,

przewodniczący okręgowej komisji rewizyjnej, przewodniczący okręgowego sądu oraz okręgowy

rzecznik.

Okręgowa komisja rewizyjna

1)

kontroluje działalność finansową i gospodarczą okręgowej rady;

2)

składa sprawozdania okręgowemu zjazdowi i Naczelnej Komisji Rewizyjnej;

3)

występuje z wnioskiem w sprawie udzielenia absolutorium okręgowej radzie.

Okręgowy sąd

1)

rozpatruje sprawy z zakresu odpowiedzialności zawodowej wniesione przez okręgowego

rzecznika;

2)

dokonuje wyboru zastępców przewodniczącego okręgowego sądu spośród członków tego sądu;

3)

składa okręgowej radzie okresowe informacje o stanie prowadzonych spraw;

4)

składa okręgowemu zjazdowi roczne i kadencyjne sprawozdania.

1.

Okręgowy rzecznik

1)

prowadzi postępowanie wyjaśniające w sprawach z zakresu odpowiedzialności zawodowej;

2)

sprawuje funkcję oskarżyciela przed sądami pielęgniarek i położnych;

3)

składa okręgowemu zjazdowi roczne i kadencyjne sprawozdania z działalności;

4)

organizuje dla członków samorządu szkolenia z zakresu odpowiedzialności zawodowej.

2.

Zastępca okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej działa w imieniu i na rzecz

okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej.

1.

Członkowie samorządu podlegają odpowiedzialności zawodowej za naruszenie zasad etyki

zawodowej lub przepisów dotyczących wykonywania zawodu, zwane dalej „przewinieniem

zawodowym”.

2.

Odpowiedzialności zawodowej, o której mowa w ust. 1, podlegają także obywatele państw

członkowskich Unii Europejskiej wykonujący czasowo i okazjonalnie zawód pielęgniarki

lub położnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej o ten sam czyn toczy się niezależnie

od postępowania karnego w sprawie o przestępstwo, postępowania w sprawie o wykroczenie

lub postępowania dyscyplinarnego wszczętego w jednostce organizacyjnej, w której przepisy

szczególne przewidują takie postępowanie. Może jednak być ono zawieszone do czasu

ukończenia postępowania karnego w sprawie o przestępstwo lub postępowania w sprawie

o wykroczenie.

1.

Postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej obejmuje

1)

czynności sprawdzające;

2)

postępowanie wyjaśniające;

3)

postępowanie przed sądem pielęgniarek i położnych;

4)

postępowanie wykonawcze.

2.

Celem czynności sprawdzających jest zbadanie okoliczności koniecznych do ustalenia,

czy istnieją podstawy do wszczęcia postępowania wyjaśniającego. W trakcie czynności

sprawdzających nie przeprowadza się dowodu z opinii biegłego ani czynności wymagających

spisania protokołu, z wyjątkiem przesłuchania w charakterze świadka osoby składającej

skargę na pielęgniarkę lub położną.

3.

Celem postępowania wyjaśniającego jest ustalenie, czy został popełniony czyn mogący

stanowić przewinienie zawodowe, wyjaśnienie okoliczności sprawy, a w przypadku stwierdzenia

znamion przewinienia zawodowego - ustalenie osoby obwinionej oraz zebranie, zabezpieczenie

i w niezbędnym zakresie utrwalenie dowodów dla sądu pielęgniarek i położnych.

4.

Celem postępowania przed sądem pielęgniarek i położnych jest pociągnięcie do odpowiedzialności

sprawcy przewinienia zawodowego oraz ujawnienie okoliczności sprzyjających popełnianiu

przewinień zawodowych, a także zapobieganie im oraz umacnianie poszanowania prawa

i zasad współżycia społecznego.

5.

Celem postępowania wykonawczego jest wykonanie orzeczeń zapadłych w toku postępowania

przed sądem pielęgniarek i położnych.

1.

Stronami postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej pielęgniarek i położnych

są pokrzywdzony oraz osoba obwiniona.

2.

W postępowaniu przed sądem pielęgniarek i położnych stroną jest również rzecznik odpowiedzialności

zawodowej albo jego zastępca.

3.

W postępowaniu w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej zastępca rzecznika odpowiedzialności

zawodowej wykonuje prawa i obowiązki rzecznika odpowiedzialności zawodowej.

1.

Pokrzywdzonym jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca

osobowości prawnej, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone

przez przewinienie zawodowe.

2.

Pokrzywdzony może ustanowić nie więcej niż dwóch pełnomocników spośród pielęgniarek

i położnych, adwokatów lub radców prawnych.

3.

W razie śmierci pokrzywdzonego jego prawa w postępowaniu w przedmiocie odpowiedzialności

zawodowej, w tym prawo dostępu do informacji medycznej oraz dokumentacji medycznej,

może wykonywać małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, powinowaty w tej samej linii

lub stopniu, osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej małżonek, a także

osoba pozostająca we wspólnym pożyciu.

1.

Za osobę obwinioną uważa się pielęgniarkę lub położną, wobec której w toku postępowania

wyjaśniającego rzecznik odpowiedzialności zawodowej wydał postanowienie o przedstawieniu

zarzutu lub przeciwko której skierował do sądu pielęgniarek i położnych wniosek o

ukaranie.

2.

Osoba obwiniona może ustanowić nie więcej niż dwóch obrońców spośród pielęgniarek

i położnych, adwokatów lub radców prawnych.

3.

W czasie postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej, na uzasadniony wniosek

osoby obwinionej, właściwy sąd pielęgniarek i położnych ustanawia jej obrońcę z urzędu

spośród pielęgniarek i położnych, adwokatów lub radców prawnych.

4.

W przypadku gdy zachodzi uzasadniona wątpliwość co do poczytalności osoby obwinionej

i nie ma ona obrońcy z wyboru, właściwy sąd pielęgniarek i położnych ustanawia jej

obrońcę z urzędu spośród pielęgniarek i położnych. W postępowaniu wyjaśniającym okręgowy

sąd ustanawia obrońcę na wniosek rzecznika odpowiedzialności zawodowej.

5.

Jeżeli organ prowadzący postępowanie uzna za niezbędne ustanowienie obrońcy ze względu

na okoliczności utrudniające obronę, właściwy sąd pielęgniarek i położnych ustanawia

dla osoby obwinionej obrońcę z urzędu spośród pielęgniarek i położnych, adwokatów

lub radców prawnych.

1.

Organ prowadzący postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej przeprowadza

dowody na wniosek stron lub z urzędu.

2.

Jeżeli stwierdzenie okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy

wymaga wiadomości specjalnych, zasięga się opinii biegłego lub specjalisty.

3.

W celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego osoby obwinionej powołuje się

dwóch biegłych lekarzy psychiatrów.

4.

Nie stanowi naruszenia tajemnicy zawodowej składanie przez pielęgniarkę i położną

zeznań lub wyjaśnień w trakcie postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej.

1.

Jeżeli w postępowaniu w sprawie odpowiedzialności zawodowej świadek, biegły lub specjalista

bez usprawiedliwienia nie stawił się na wezwanie rzecznika odpowiedzialności zawodowej

lub na rozprawę przed sądem pielęgniarek i położnych albo bezpodstawnie odmawia zeznań,

rzecznik odpowiedzialności zawodowej lub sąd pielęgniarek i położnych może zwrócić

się do sądu rejonowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby wezwanej

o

1)

nałożenie kary za nieusprawiedliwione niestawiennictwo albo za odmowę zeznań;

2)

przymusowe sprowadzenie świadka, biegłego lub specjalisty.

2.

Świadek, biegły lub specjalista nie podlega karze, o której mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli

nie był uprzedzony o skutkach niestawiennictwa albo odmowy złożenia zeznań.

3.

Świadek, biegły lub specjalista zamieszkały poza obszarem działania organu prowadzącego

postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej może być, na wniosek tego organu,

przesłuchiwany przez właściwy dla miejsca zamieszkania sąd pielęgniarek i położnych.

4.

Jeżeli świadek, biegły lub specjalista nie może stawić się z powodu przeszkody zbyt

trudnej do usunięcia, sąd pielęgniarek i położnych zleca jego przesłuchanie członkowi

wyznaczonemu ze swego składu. Strony mają prawo brać udział w tej czynności.

1.

Nie można pociągnąć do odpowiedzialności zawodowej obwinionego, dopóki popełnienie

przewinienia zawodowego nie zostało udowodnione i stwierdzone prawomocnym orzeczeniem

sądu pielęgniarek i położnych.

2.

Wszelkie wątpliwości, których w postępowaniu w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej

nie da się usunąć, należy tłumaczyć na korzyść osoby obwinionej.

3.

Organy prowadzące postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej pielęgniarek

i położnych kształtują swoje przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych

dowodów, ocenianych swobodnie, z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz

wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.

1.

Postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej nie wszczyna się, jeżeli

1)

czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie

jego popełnienia;

2)

czyn nie stanowi przewinienia zawodowego albo przepisy ustawy stanowią, że sprawca

nie popełnia przewinienia zawodowego;

3)

osoba obwiniona zmarła;

4)

nastąpiło ustanie karalności;

5)

postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej co do tego samego czynu tej

samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się;

6)

szkodliwość społeczna czynu jest znikoma.

2.

Postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej umarza się, jeżeli wystąpią

przesłanki wymienione w ust. 1.

3.

W razie śmierci osoby obwinionej przed ukończeniem rozpoczętego postępowania przed

sądem pielęgniarek i położnych toczy się ono nadal, jeżeli w terminie 2 miesięcy od

dnia jej zgonu zażąda tego jej małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, powinowaty

w tej samej linii lub stopniu, osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej

małżonek lub osoba pozostająca we wspólnym pożyciu. W takim przypadku sąd pielęgniarek

i położnych może wydać tylko orzeczenie uniewinniające albo w braku przesłanek dla

wydania tego rodzaju orzeczenia - umorzyć postępowanie.

1.

Nie można wszcząć postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej, jeżeli od

chwili popełnienia czynu upłynęły 3 lata.

2.

Bieg przedawnienia przerywa każda czynność rzecznika odpowiedzialności zawodowej.

3.

Karalność przewinienia zawodowego ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło

5 lat.

4.

Jeżeli czyn, o którym mowa w ust. 1, stanowi jednocześnie przestępstwo, ustanie karalności

przewinienia zawodowego następuje nie wcześniej niż ustanie karalności przestępstwa.

1.

W sprawach odpowiedzialności zawodowej osób pełniących funkcję w organach izb wymienionych

w art. 6 ust. 1 pkt 2-4 i w art. 7 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz zastępców okręgowego rzecznika

postępowanie prowadzi Naczelny Rzecznik.

2.

W sprawach odpowiedzialności zawodowej Naczelnego Rzecznika i jego zastępców postępowanie

prowadzi okręgowy rzecznik wyznaczony przez Naczelny Sąd. W przedmiocie wyznaczenia

okręgowego rzecznika orzeka Naczelny Sąd w składzie trzyosobowym.

3.

W sprawach odpowiedzialności zawodowej członków organów izb wymienionych w art. 7

ust. 1 pkt 2 i 3 postępowanie prowadzi okręgowy rzecznik wyznaczony przez Naczelnego

Rzecznika.

4.

Naczelny Rzecznik z urzędu, na wniosek pokrzywdzonego albo osoby obwinionej, może

ze względu na dobro sprawy przekazać prowadzenie postępowania okręgowemu rzecznikowi

innej okręgowej izby.

1.

Rzecznik odpowiedzialności zawodowej niezwłocznie po otrzymaniu informacji wskazującej

na możliwość popełnienia przewinienia zawodowego jest obowiązany wydać postanowienie

o wszczęciu bądź o odmowie wszczęcia postępowania wyjaśniającego. Postanowienie doręcza

się stronom.

2.

Jeżeli zachodzi potrzeba, można zażądać uzupełnienia w określonym terminie danych

zawartych w informacji lub dokonać sprawdzenia faktów w tym zakresie. W tym wypadku

postanowienie o wszczęciu albo o odmowie wszczęcia postępowania należy wydać najpóźniej

w terminie miesiąca od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 1.

3.

Pokrzywdzonemu przysługuje zażalenie na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania

wyjaśniającego.

4.

Stronom przysługuje zażalenie na postanowienie o umorzeniu postępowania wyjaśniającego.

5.

Uprawnionym do złożenia zażalenia przysługuje prawo przejrzenia akt.

6.

Zażalenie wnosi się za pośrednictwem okręgowego rzecznika do Naczelnego Rzecznika

w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu postanowienia. Jeżeli Naczelny Rzecznik

nie przychyli się do zażalenia, kieruje je do okręgowego sądu.

7.

Jeżeli postanowienie, o którym mowa w ust. 1, wydał Naczelny Rzecznik, zażalenie wnosi

się do Naczelnego Sądu za pośrednictwem Naczelnego Rzecznika w terminie 14 dni od

dnia otrzymania odpisu postanowienia.

8.

Naczelny Sąd rozpoznaje zażalenie oraz orzeka w składzie trzyosobowym.

9.

Uchylając postanowienie o umorzeniu postępowania wyjaśniającego albo o odmowie jego

wszczęcia, organ uchylający postanowienie wskazuje powody uchylenia, a w miarę potrzeby

- także okoliczności, które należy wyjaśnić, lub czynności, które należy przeprowadzić.

Wskazania te są wiążące dla rzecznika odpowiedzialności zawodowej.

W toku postępowania wyjaśniającego rzecznik odpowiedzialności zawodowej powinien dążyć

do szczegółowego wyjaśnienia sprawy. W tym celu może przesłuchiwać pokrzywdzonego

i inne osoby w charakterze świadków, powoływać i przesłuchiwać biegłych lub specjalistów,

jak również przeprowadzać inne dowody. W przypadkach niecierpiących zwłoki, w szczególności

wtedy, gdy mogłoby to spowodować zatarcie śladów lub dowodów przewinienia zawodowego,

rzecznik odpowiedzialności zawodowej może przesłuchać pielęgniarkę lub położną w charakterze

osoby obwinionej, przed wydaniem postanowienia o przedstawieniu zarzutów, jeżeli zachodzą

warunki do sporządzenia takiego postanowienia.

Jeżeli zebrany w postępowaniu wyjaśniającym materiał dowodowy wskazuje na fakt popełnienia

przewinienia zawodowego, rzecznik odpowiedzialności zawodowej wydaje postanowienie

o przedstawieniu pielęgniarce lub położnej zarzutów.

1.

Jeżeli postępowanie wyjaśniające nie dostarczyło podstaw do sporządzenia wniosku o

ukaranie, rzecznik odpowiedzialności zawodowej wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania

bez konieczności uprzedniego zaznajomienia osoby obwinionej z materiałami postępowania

wyjaśniającego i bez postanowienia o zamknięciu postępowania.

2.

W postanowieniu o umorzeniu postępowania wskazuje się przyczyny umorzenia.

3.

Jeżeli umorzenie następuje po wydaniu postanowienia o przedstawieniu zarzutów, postanowienie

o umorzeniu zawiera także imię i nazwisko osoby obwinionej oraz określenie zarzucanego

jej czynu.

1.

Jeżeli istnieją podstawy do sporządzenia wniosku o ukaranie, rzecznik odpowiedzialności

zawodowej zawiadamia osobę obwinioną i jej obrońców o terminie końcowego zaznajomienia

z materiałami postępowania wyjaśniającego wraz z pouczeniem o możliwości uprzedniego

przejrzenia akt.

2.

W terminie 14 dni od dnia zaznajomienia osoby obwinionej z materiałami postępowania

wyjaśniającego może ona składać wnioski o uzupełnienie postępowania.

3.

Termin zaznajomienia osoby obwinionej z materiałami postępowania wyjaśniającego powinien

być tak wyznaczony, aby od doręczenia zawiadomienia o nim osobie obwinionej i jej

obrońcom upłynęło co najmniej 14 dni.

4.

Nieusprawiedliwione niestawiennictwo osoby obwinionej lub jej obrońcy nie wstrzymuje

dalszego postępowania.

5.

Jeżeli nie zachodzi potrzeba uzupełnienia postępowania wyjaśniającego, rzecznik odpowiedzialności

zawodowej wydaje postanowienie o jego zamknięciu.

6.

Rzecznik odpowiedzialności zawodowej, w terminie 14 dni od dnia wydania postanowienia

o zamknięciu postępowania wyjaśniającego, składa do sądu pielęgniarek i położnych

wniosek o ukaranie.

1.

Postępowanie wyjaśniające prowadzone przez okręgowego rzecznika powinno być zakończone

w terminie 6 miesięcy od dnia uzyskania informacji, o której mowa w art. 48 ust. 1.

2.

W uzasadnionym przypadku Naczelny Rzecznik może przedłużyć okres postępowania wyjaśniającego

na dalszy czas określony, nie dłuższy niż 6 miesięcy.

3.

W przypadku niezakończenia postępowania wyjaśniającego w terminie 12 miesięcy akta

sprawy przekazuje się Naczelnemu Sądowi, który może przedłużyć postępowanie wyjaśniające

na dalszy czas określony. W przedmiocie przedłużenia postępowania Naczelny Sąd orzeka

w składzie trzyosobowym.

1.

W przypadku gdy zebrane w postępowaniu wyjaśniającym lub przeprowadzone przed sądem

pielęgniarek i położnych dowody wskazują z dużym prawdopodobieństwem, że osoba obwiniona

popełniła przewinienie zawodowe, a rodzaj tego przewinienia wskazuje, że wykonywanie

przez osobę obwinioną zawodu zagraża bezpieczeństwu pacjentów lub grozi popełnieniem

kolejnego przewinienia zawodowego, sąd pielęgniarek i położnych może wydać postanowienie

o tymczasowym zawieszeniu prawa wykonywania zawodu przez osobę obwinioną na okres

nieprzekraczający 12 miesięcy.

2.

Postanowienie o tymczasowym zawieszeniu prawa wykonywania zawodu sąd pielęgniarek

i położnych może wydać z urzędu lub na wniosek rzecznika odpowiedzialności zawodowej.

Jest ono natychmiast wykonalne.

3.

Sąd pielęgniarek i położnych, który wydał postanowienie o tymczasowym zawieszeniu

prawa wykonywania zawodu, niezwłocznie przekazuje je przewodniczącemu właściwej okręgowej

rady.

4.

Jeżeli do upływu okresu tymczasowego zawieszenia prawa wykonywania zawodu w sprawie

zawieszonej pielęgniarki lub położnej nie zapadnie prawomocne orzeczenie sądu pielęgniarek

i położnych, sąd ten z urzędu bada zasadność dalszego tymczasowego zawieszenia prawa

wykonywania zawodu.

5.

Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1, osobie obwinionej przysługuje zażalenie

w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia. Zażalenie wnosi się do Naczelnego Sądu

za pośrednictwem okręgowego sądu, który wydał postanowienie. Zażalenie nie wstrzymuje

natychmiastowej wykonalności postanowienia.

6.

W przedmiocie zażalenia na postanowienie o tymczasowym zawieszeniu prawa wykonywania

zawodu Naczelny Sąd orzeka w składzie trzyosobowym.

1.

Sprawy w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej rozpoznają okręgowe sądy i Naczelny

Sąd.

2.

Właściwy do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji jest okręgowy sąd izby, której

osoba obwiniona jest członkiem w chwili wszczęcia postępowania. W przypadku obywatela

państwa członkowskiego Unii Europejskiej wykonującego czasowo i okazjonalnie zawód

pielęgniarki lub położnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej właściwy do rozpoznania

sprawy w pierwszej instancji jest okręgowy sąd izby, na której obszarze miało miejsce

przewinienie zawodowe.

3.

Naczelny Sąd z urzędu lub na wniosek strony może ze względu na dobro sprawy przekazać

prowadzenie postępowania okręgowemu sądowi innej okręgowej izby. W przedmiocie przekazania

Naczelny Sąd orzeka w składzie trzyosobowym.

4.

Sprawy przeciwko osobom pełniącym funkcję w organach, o których mowa w art. 6 ust.

1 pkt 2-5 i w art. 7 ust. 1 pkt 2-5, oraz przeciwko zastępcom okręgowego rzecznika

i zastępcom Naczelnego Rzecznika rozpoznaje Naczelny Sąd.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2015 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 18, pkt 19, pkt 38, pkt 63 w zakresie art. 232a § 1, art. 1 pkt 104 w zakresie

art. 335, art. 1 pkt 112 lit. b i pkt 204 lit. a, art. 2, art. 12 pkt 3, art. 50,

art. 53 i art. 54, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 45 lit. c w zakresie art. 156 § 5 i 5a, art. 1 pkt 65 lit. b, pkt 79 lit.

b, pkt 88 oraz pkt 204 lit. b, które wchodzą w życie z dniem 2 czerwca 2014 r.

1.

Postępowanie przed sądem pielęgniarek i położnych odbywa się na rozprawie jawnej.

2.

Sąd pielęgniarek i położnych może wyłączyć jawność rozprawy, jeżeli jawność mogłaby

1)

naruszyć tajemnicę zawodową;

2)

wywołać zakłócenie spokoju lub porządku publicznego;

3)

obrażać dobre obyczaje;

4)

ujawnić okoliczności, które ze względu na ważny interes państwa powinny być zachowane

w tajemnicy;

5)

naruszyć ważny interes prywatny.

3.

Sąd pielęgniarek i położnych wyłącza jawność rozprawy także na wniosek pokrzywdzonego.

1.

Okręgowy sąd orzeka w składzie trzyosobowym.

2.

Naczelny Sąd orzeka w składzie pięcioosobowym, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

3.

W składzie orzekającym sądu pielęgniarek i położnych może uczestniczyć, bez prawa

głosu, jeden z członków sądu, wyznaczony w charakterze sędziego rezerwowego.

Członkowie sądów pielęgniarek i położnych w zakresie orzekania podlegają przepisom

powszechnie obowiązującego prawa.

1.

Sąd pielęgniarek i położnych umarza postępowanie w przypadku

1)

stwierdzenia po rozpoczęciu przewodu sądowego okoliczności wymienionych w art. 45

ust. 1 pkt 3-6;

2)

gdy osoba obwiniona w chwili popełnienia czynu była niepoczytalna.

2.

W razie ujawnienia okoliczności wymienionych w art. 45 ust. 1 pkt 1 i 2 sąd pielęgniarek

i położnych wydaje orzeczenie uniewinniające osobę obwinioną.

1.

Sąd pielęgniarek i położnych może orzec następujące kary

1)

upomnienie;

2)

naganę;

3)

karę pieniężną;

4)

zakaz pełnienia funkcji kierowniczych w podmiotach leczniczych na okres od 1 roku

do 5 lat;

5)

zakaz pełnienia funkcji z wyboru w organach samorządu na okres od 1 roku do 5 lat;

6)

ograniczenie zakresu czynności w wykonywaniu zawodu na okres od 6 miesięcy do 2 lat;

7)

zawieszenie prawa wykonywania zawodu na okres od 1 roku do 5 lat;

8)

pozbawienie prawa wykonywania zawodu.

2.

Sąd pielęgniarek i położnych, orzekając karę przewidzianą w ust. 1 pkt 6 albo 7, może

dodatkowo orzec karę wymienioną w ust. 1 pkt 4.

1.

W przypadku orzeczenia kar przewidzianych w art. 60 ust. 1 pkt 4-8 sąd pielęgniarek

i położnych może zarządzić opublikowanie orzeczenia w biuletynie właściwej okręgowej

izby.

2.

W przypadku obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej wykonujących czasowo

i okazjonalnie zawód pielęgniarki lub położnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

sąd pielęgniarek i położnych orzeka kary, o których mowa w art. 60 ust. 1 pkt 1-3.

1.

Karę pieniężną orzeka się w wysokości od 1000 zł do 10 000 zł na cel społeczny związany

z ochroną zdrowia.

2.

Karę pieniężną orzeka się samoistnie lub obok kar wymienionych w art. 60 ust. 1 pkt

4-7.

Orzekając karę ograniczenia zakresu czynności w wykonywaniu zawodu, sąd pielęgniarek

i położnych określa szczegółowo czynności, których pielęgniarka lub położna nie mogą

wykonywać.

1.

Zawieszenie prawa wykonywania zawodu orzeka się w miesiącach i latach.

2.

Bieg kary rozpoczyna się z dniem uprawomocnienia się orzeczenia.

3.

Na poczet kary zawieszenia prawa wykonywania zawodu zalicza się okres tymczasowego

zawieszenia prawa wykonywania zawodu.

4.

Kara pozbawienia prawa wykonywania zawodu pociąga za sobą skreślenie z rejestru, o

którym mowa w art. 5.

5.

Pielęgniarka lub położna, wobec której została orzeczona kara pozbawienia wykonywania

zawodu może ubiegać się ponownie o uzyskanie tego prawa po upływie 10 lat od dnia

uprawomocnienia się orzeczenia, w którym wymierzona została kara pozbawienia prawa

wykonywania zawodu pielęgniarki lub położnej.

1.

Ogłoszenie orzeczenia sądu pielęgniarek i położnych jest jawne.

2.

Po ogłoszeniu orzeczenia przewodniczący składu orzekającego przytacza ustnie jego

główne motywy.

3.

Przewodniczący składu orzekającego może wyłączyć jawność ogłoszenia głównych motywów

orzeczenia w razie zaistnienia przesłanek określonych w art. 56 ust. 2.

1.

Orzeczenie sądu pielęgniarek i położnych zawiera

1)

oznaczenie sądu pielęgniarek i położnych, który je wydał, oraz sędziów, rzecznika

odpowiedzialności zawodowej i protokolanta;

2)

datę oraz miejsce rozpoznania sprawy i wydania orzeczenia;

3)

imię, nazwisko oraz numer prawa wykonywania zawodu osoby obwinionej;

4)

opis i kwalifikację prawną zarzucanego czynu;

5)

rozstrzygnięcie w przedmiocie postępowania;

6)

postanowienie o kosztach postępowania;

7)

rozstrzygnięcie co do kary, a w razie potrzeby - co do zaliczenia na jej poczet tymczasowego

zawieszenia w prawie wykonywania zawodu, w przypadku orzeczenia skazującego.

2.

Uzasadnienie orzeczenia zawiera

1)

wskazanie, jakie fakty sąd pielęgniarek i położnych uznał za udowodnione lub nieudowodnione,

na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych;

2)

wskazanie podstawy prawnej orzeczenia;

3)

przytoczenie okoliczności, które sąd pielęgniarek i położnych miał na względzie przy

wymiarze kary.

3.

Orzeczenie sądu pielęgniarek i położnych wraz z pisemnym uzasadnieniem oraz pouczeniem

o terminie i sposobie wniesienia odwołania sąd pielęgniarek i położnych doręcza stronom

w terminie 30 dni od dnia jego ogłoszenia, z zastrzeżeniem art. 72 ust. 2.

1.

W razie ukarania osoby obwinionej ponosi ona koszty postępowania, chyba że sąd pielęgniarek

i położnych postanowi inaczej.

2.

W razie uniewinnienia osoby obwinionej lub umorzenia postępowania koszty postępowania

ponosi okręgowa izba.

3.

Osobie obwinionej przysługuje zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania

w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia.

4.

Zażalenie wnosi się do sądu, który wydał orzeczenie.

1.

Od orzeczenia okręgowego sądu stronom przysługuje odwołanie do Naczelnego Sądu w terminie

14 dni od dnia doręczenia orzeczenia.

2.

Odwołanie, o którym mowa w ust. 1, wnosi się za pośrednictwem okręgowego sądu, który

wydał zaskarżone orzeczenie.

3.

Cofnięcie odwołania przez składającą je stronę przed rozpoczęciem rozprawy odwoławczej

wiąże Naczelny Sąd, który pozostawia odwołanie bez rozpoznania, o ile nie zachodzą

przesłanki z art. 439 § 1 pkt 1, 2 i 5-10 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania

karnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1904 i 2405 oraz z 2018 r. poz. 5, 106, 138 i 201).

1.

Odwołanie co do winy uważa się za zwrócone przeciwko całości orzeczenia.

2.

Odwołanie co do kary uważa się za zwrócone przeciwko całości rozstrzygnięcia o karze.

Naczelny Sąd utrzymuje w mocy, uchyla albo zmienia orzeczenie okręgowego sądu.

Jeżeli sąd pielęgniarek i położnych uzna, że przyczyną popełnienia przewinienia zawodowego

był stan zdrowia osoby obwinionej, występuje do właściwej okręgowej rady z wnioskiem

o przeprowadzenie postępowania przewidzianego w art. 27 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej.

1.

Orzeczenia Naczelnego Sądu kończące postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej

są prawomocne z chwilą ogłoszenia.

2.

Orzeczenie Naczelnego Sądu doręcza się stronom wraz z pisemnym uzasadnieniem w terminie

2 miesięcy od dnia jego ogłoszenia.

1.

Od prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu, wydanego w drugiej instancji, kończącego

postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej, stronom, ministrowi właściwemu

do spraw zdrowia i Prezesowi Naczelnej Rady przysługuje kasacja do Sądu Najwyższego

w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

Kasacja może być wniesiona z powodu uchybień wymienionych w art. 439 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego lub innego rażącego naruszenia prawa. Kasacja może być wniesiona również z powodu

niewspółmierności kary.

5.

Kasację w stosunku do tej samej osoby obwinionej i od tego samego orzeczenia każdy

uprawniony może wnieść tylko raz.

6.

Niedopuszczalne jest uwzględnienie kasacji na niekorzyść osoby obwinionej wniesionej

po upływie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.

7.

W kasacji należy podać, na czym polega zarzucane uchybienie.

8.

Kasacja powinna być sporządzona i podpisana przez obrońcę będącego adwokatem albo

radcą prawnym albo pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym.

Postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej zakończone prawomocnym orzeczeniem

sądu pielęgniarek i położnych wznawia się, jeżeli

1)

w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa, a istnieje uzasadniona podstawa

do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia;

2)

po wydaniu orzeczenia ujawnią się nowe fakty lub dowody nieznane przedtem temu sądowi,

wskazujące na to, że

a)

osoba obwiniona nie popełniła czynu albo jej czyn nie stanowił przewinienia zawodowego

lub nie podlegał karze,

b)

sąd ten umorzył postępowanie, błędnie przyjmując popełnienie przez osobę obwinioną

zarzucanego jej czynu.

Postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej zakończone prawomocnym orzeczeniem

sądu pielęgniarek i położnych można wznowić w przypadku uchylenia lub istotnej zmiany

treści prawomocnego orzeczenia, z powodu którego zostało ono umorzone w trybie art.

59 ust. 1.

Czyn, o którym mowa w art. 74 pkt 1, musi być ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym,

chyba że orzeczenie takie nie może zapaść z przyczyn wymienionych w art. 17 § 1 pkt 3-11 lub w art. 22 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania

karnego.

1.

Wznowienie postępowania może nastąpić na wniosek strony lub z urzędu.

2.

Wniosek o wznowienie postępowania na korzyść osoby obwinionej może złożyć w razie

jej śmierci osoba, o której mowa w art. 45 ust. 3.

3.

Postępowanie wznawia się z urzędu tylko w razie ujawnienia jednego z uchybień wymienionych

w art. 439 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

4.

Wznowienie nie może nastąpić z przyczyn wymienionych w ust. 3, jeżeli były one przedmiotem

rozpoznania w trybie kasacji.

5.

Niedopuszczalne jest wznowienie postępowania z urzędu na niekorzyść osoby obwinionej

po upływie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.

1.

W kwestii wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem okręgowego

sądu lub Naczelnego Sądu orzeka w innym składzie sąd pielęgniarek i położnych, który

wydał orzeczenie kończące prawomocnie postępowanie.

2.

W kwestii wznowienia postępowania sąd pielęgniarek i położnych orzeka na posiedzeniu

bez udziału stron, chyba że przewodniczący sądu lub sąd postanowią inaczej.

Wniosek o wznowienie postępowania powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata

albo radcę prawnego. Do wniosku dołącza się odpowiednią liczbę jego odpisów dla stron

postępowania.

1.

Na postanowienie oddalające wniosek o wznowienie postępowania lub pozostawiające go

bez rozpoznania przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu w terminie 14 dni od dnia

doręczenia postanowienia, z tym że zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu rozpoznaje

ten sąd w innym składzie.

2.

Orzekając o wznowieniu postępowania, okręgowy sąd uchyla zaskarżone orzeczenie i ponownie

rozpatruje sprawę w innym składzie, a Naczelny Sąd uchyla zaskarżone orzeczenie i

przekazuje sprawę właściwemu okręgowemu sądowi do ponownego rozpoznania. Od orzeczenia

o wznowieniu postępowania środek odwoławczy nie przysługuje.

3.

Uchylając zaskarżone orzeczenie, Naczelny Sąd może uniewinnić osobę obwinioną, jeżeli

nowe fakty lub dowody wskazują na to, że orzeczenie to jest oczywiście niesłuszne,

albo też postępowanie umorzyć.

1.

Pielęgniarce lub położnej, która w wyniku wznowienia postępowania w przedmiocie odpowiedzialności

zawodowej albo kasacji została uniewinniona, przysługuje roszczenie o odszkodowanie

za poniesioną szkodę oraz zadośćuczynienie za doznaną krzywdę, na skutek wykonania

względem niej w całości albo w części kary, która została zmieniona albo uchylona

w wyniku wznowienia postępowania albo kasacji.

2.

Roszczenia, o których mowa w ust. 1, przysługują w stosunku do okręgowej izby, której

osoba obwiniona była członkiem w momencie ukarania. W przypadku obywatela państwa

członkowskiego Unii Europejskiej wykonującego czasowo i okazjonalnie zawód pielęgniarki

lub położnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej roszczenie przysługuje w stosunku

do okręgowej izby, której sąd wydał orzeczenie, w sprawie która była przedmiotem wznowienia

postępowania albo kasacji.

3.

W sprawach roszczeń, o których mowa w ust. 1, orzeka sąd powszechny.

4.

Roszczenia, o których mowa w ust. 1, ulegają przedawnieniu z upływem roku od dnia

uprawomocnienia się orzeczenia wydanego w wyniku wznowienia postępowania albo kasacji.

Prawomocne orzeczenie wydane przez sąd pielęgniarek i położnych w pierwszej instancji

sąd ten doręcza wraz z uzasadnieniem stronom, ministrowi właściwemu do spraw zdrowia,

przewodniczącemu właściwej okręgowej rady i Prezesowi Naczelnej Rady.

1.

Prawomocne ukaranie karami wymienionymi w art. 60 ust. 1 pkt 7 i 8 stanowi podstawę

do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika albo umowy cywilnoprawnej,

na podstawie której pielęgniarka lub położna wykonuje zawód.

2.

Po otrzymaniu prawomocnego orzeczenia sądu pielęgniarek i położnych, o którym mowa

w ust. 1, przewodniczący właściwej okręgowej rady zawiadamia ukaranego o wykreśleniu

z rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, prowadzonego na podstawie

ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

1.

Na wniosek osoby obwinionej prawomocne orzeczenie uniewinniające ją w sprawie z zakresu

odpowiedzialności zawodowej podlega opublikowaniu w biuletynie okręgowej izby, której

jest członkiem, na koszt tej izby.

2.

W przypadku obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej wykonującego czasowo

i okazjonalnie zawód pielęgniarki lub położnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

publikacja, o której mowa w ust. 1, przysługuje w biuletynie okręgowej izby, której

sąd wydał orzeczenie, w sprawie która była przedmiotem wznowienia postępowania albo

kasacji.

1.

Naczelna Rada prowadzi rejestr ukaranych pielęgniarek i położnych, w którym dokonuje

się wpisu o ukaraniu. Rejestr jest jawny dla osób, które wykażą interes prawny.

2.

Wpis o ukaraniu obejmuje następujące dane

1)

numer kolejny;

2)

datę wpisu;

3)

imiona i nazwisko;

4)

datę i miejsce urodzenia;

5)

imię ojca;

6)

imię matki;

7)

numer prawa wykonywania zawodu;

8)

numer rejestru w okręgowej izbie;

9)

oznaczenie orzeczenia;

10)

datę orzeczenia;

11)

nazwę orzekającego sądu;

12)

rodzaj orzeczonej kary;

13)

datę uprawomocnienia orzeczenia;

14)

datę wykonania kary;

15)

datę zatarcia ukarania;

16)

adnotacje o orzeczeniach wydanych w trybie art. 54.

1.

Zatarcie ukarania następuje z urzędu

1)

po upływie roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu karą wymienioną

w art. 60 ust. 1 pkt 1,

2)

po upływie 3 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu karą wymienioną

w art. 60 ust. 1 pkt 2,

3)

po upływie 3 lat od dnia wykonania orzeczenia o ukaraniu karami wymienionymi w art.

60 ust. 1 pkt 3-6,

4)

po upływie 5 lat od dnia wykonania orzeczenia o ukaraniu karą wymienioną w art. 60

ust. 1 pkt 7,

5)

po upływie 15 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu karą wymienioną

w art. 60 ust. 1 pkt 8

- jeżeli pielęgniarka lub położna nie zostaną w tym czasie ponownie ukarane lub nie

zostaną wszczęte przeciwko nim postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej.

2.

Zatarcie ukarania następuje przez usunięcie z rejestru ukaranych pielęgniarek i położnych

wpisu o ukaraniu.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, po

zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób i tryb prowadzenia rejestru ukaranych pielęgniarek i położnych,

2)

sposób i tryb wykonania prawomocnych orzeczeń sądów pielęgniarek i położnych

- kierując się potrzebą respektowania praw uczestników postępowania oraz specyfiką

i złożonością postępowań w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania w przedmiocie odpowiedzialności

zawodowej stosuje się odpowiednio przepisy

1

ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego; nie stosuje się przepisów o oskarżycielu prywatnym, powodzie cywilnym, przedstawicielu

społecznym, o postępowaniu przygotowawczym oraz środkach przymusu, z wyjątkiem przepisów

o karze pieniężnej;

2)

rozdziałów I-III i art. 53 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2204 oraz z 2018 r. poz. 20, 305 i 663).

Samorząd może prowadzić działalność gospodarczą.

1.

Na majątek izby składają się środki finansowe oraz mienie ruchome i nieruchomości.

2.

Majątek izby powstaje

1)

ze składek członkowskich;

2)

z zapisów, darowizn, dotacji;

3)

z wpływów z działalności gospodarczej;

4)

z innych wpływów.

3.

Majątkiem izby zarządza właściwa rada.

4.

Podstawą gospodarki finansowej izby jest roczny budżet.

1.

Izby otrzymują z budżetu państwa środki finansowe na

1)

prowadzenie rejestrów pielęgniarek i położnych, w tym rejestrów pielęgniarek i położnych

czasowo i okazjonalnie wykonujących zawód;

2)

stwierdzanie oraz przyznawanie prawa wykonywania zawodu;

2a

prowadzenie postępowań związanych z zawieszaniem i pozbawianiem prawa wykonywania

zawodu oraz ograniczaniem w wykonywaniu zawodu;

3)

wydawanie prawa wykonywania zawodu;

4)

wystawianie i wydawanie członkom samorządu zaświadczeń stwierdzających, że pielęgniarka

lub położna posiada kwalifikacje zgodne z wymaganiami wynikającymi z przepisów prawa

Unii Europejskiej oraz że posiadany dyplom, świadectwo lub inny dokument potwierdzający

posiadanie formalnych kwalifikacji odpowiada dokumentom potwierdzającym formalne kwalifikacje

pielęgniarki lub położnej wynikające z przepisów prawa Unii Europejskiej, oraz innych

zaświadczeń wymaganych przez odpowiednie władze lub organizacje państw członkowskich

Unii Europejskiej zgodnie z przepisami prawa Unii Europejskiej;

4a

prowadzenie postępowań w przedmiocie niezdolności pielęgniarki lub położnej do wykonywania

zawodu;

5)

działalność prewencyjną w zakresie odpowiedzialności zawodowej;

6)

prowadzenie rejestru ukaranych;

7)

działalność informacyjną, o której mowa w art. 4 ust. 2 pkt 12;

8)

koszty postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej zgodnie z art. 67 ust.

1 i 2;

9

działania, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 2a.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia może, w ramach środków budżetu państwa, z części,

której jest dysponentem, dofinansować koszty związane z prowadzeniem Centralnego Rejestru

Pielęgniarek i Położnych.

3.

Środki, o których mowa w ust. 1 i 2, minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje

w formie dotacji, na podstawie umów zawartych z odpowiednią okręgową radą lub Naczelną

Radą, zawierających w szczególności

1)

określenie wysokości finansowania;

2)

sposób dokonywania rozliczeń;

3)

sposób i terminy przekazywania środków.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia może przeprowadzić kontrolę realizacji zadań, o

których mowa w ust. 1, w okresie trwania umowy i przez okres 5 lat po jej wygaśnięciu.

Nieopłacone w terminie składki członkowskie i koszty postępowania w sprawach odpowiedzialności

zawodowej podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W ustawie z dnia 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych

(Dz. U. Nr 41, poz. 178, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

1.

Organy kolegialne izb podejmujące daną uchwałę są obowiązane przekazywać ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia, w terminie 21 dni od dnia ich podjęcia, uchwały dotyczące

1)

regulaminu wyborów do organów izb,

2)

regulaminów organów izb,

3)

wyborów osób na funkcje w organach izb,

4)

reprezentowania izb przez osoby pełniące funkcje w ich organach.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia może zaskarżyć do Sądu Najwyższego pod zarzutem

niezgodności z prawem uchwałę organu izby w terminie 3 miesięcy od dnia jej otrzymania.

Do rozpoznania skargi stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm. o postępowaniu nieprocesowym.

3.

Sąd Najwyższy utrzymuje zaskarżoną uchwałę w mocy lub ją uchyla i przekazuje sprawę

do ponownego rozpoznania właściwemu organowi samorządu, ustalając wytyczne co do sposobu

jej załatwienia.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia w celu realizacji uprawnienia, o którym mowa w

ust. 2, lub w przypadku nienadesłania uchwały, o której mowa w ust. 1, ma prawo zwrócić

się do organu izby z żądaniem przekazania podjętej przez ten organ uchwały. Organ

izby przekazuje uchwałę w terminie 14 dni od dnia otrzymania żądania.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia może zwrócić się do Krajowego Zjazdu lub do Naczelnej

Rady o podjęcie uchwały w sprawie należącej do właściwości samorządu.

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 5, powinien rozpatrzyć najbliższy Krajowy Zjazd, a Naczelna

Rada - na najbliższym posiedzeniu, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od

dnia jego wpływu.

7.

Przepisów ust. 1-6 nie stosuje się do uchwał

1)

podejmowanych w postępowaniu w zakresie odpowiedzialności zawodowej pielęgniarek i

położnych,

2)

do których na podstawie odrębnych przepisów stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm., odnoszące się do decyzji administracyjnych.

”

;

2)

art. 14 otrzymuje brzmienie

„

Art. 14.

1.

Kadencja organów izby trwa 4 lata. Organy te działają do czasu pierwszego posiedzenia

nowo wybranych organów.

2.

Wyboru zastępcy rzecznika odpowiedzialności zawodowej dokonuje się na okres kadencji

rzecznika odpowiedzialności zawodowej. Zastępca rzecznika odpowiedzialności zawodowej

pełni funkcję do czasu wyboru nowego zastępcy rzecznika odpowiedzialności zawodowej.

3.

Funkcję

1)

przewodniczącego okręgowej rady, wiceprzewodniczącego okręgowej rady, skarbnika okręgowej

rady, przewodniczącego komisji rewizyjnej, przewodniczącego sądu pielęgniarek i położnych,

okręgowego rzecznika oraz sekretarza okręgowej rady,

2)

Prezesa Naczelnej Rady, Wiceprezesa Naczelnej Rady, Skarbnika Naczelnej Rady, Przewodniczącego

Naczelnej Komisji Rewizyjnej, Przewodniczącego Naczelnego Sądu, Naczelnego Rzecznika

oraz Sekretarza Naczelnej Rady

- można nieprzerwanie pełnić nie dłużej niż przez 2 następujące po sobie kadencje;

pełnienie danej funkcji dłużej niż przez 24 miesiące w danej kadencji przyjmuje się

za pełnienie jej przez pełną kadencję.

”

;

3)

art. 17 otrzymuje brzmienie

„

Art. 17.

1.

W sprawach wynikających z przepisów prawa organy kolegialne izb podejmują uchwały.

Po podjęciu uchwały organy izby są obowiązane do niezwłocznego sporządzenia jej tekstu

na piśmie.

2.

Uchwały, o których mowa w ust. 1, są podejmowane zwykłą większością głosów, w obecności

co najmniej połowy członków danego organu.

3.

Uchwałę okręgowej rady lub uchwałę Naczelnej Rady podpisuje przewodniczący lub wiceprzewodniczący

oraz członek rady i odpowiednio Prezes Naczelnej Rady lub wiceprezes oraz członek

prezydium.

4.

W sprawach wynikających z przepisów prawa organy samorządu mają prawo do używania

wizerunku orła, określonego na podstawie przepisów o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej

Polskiej oraz o pieczęciach państwowych.”.

”

;

(pominięty)

1.

Naczelna Izba działająca przed dniem wejścia w życie ustawy staje się Naczelną Izbą

w rozumieniu ustawy.

2.

Organy Naczelnej Izby działające przed dniem wejścia w życie ustawy stają się organami

Naczelnej Izby w rozumieniu ustawy. Kadencja tych organów liczy się od dnia ich wyboru

na podstawie dotychczasowych przepisów.

3.

Zastępcy Naczelnego Rzecznika działający przed dniem wejścia w życie ustawy stają

się zastępcami Naczelnego Rzecznika w rozumieniu ustawy i pełnią funkcję do dnia wyboru

zastępców Naczelnego Rzecznika na podstawie ustawy.

4.

Uchwały podjęte przez organy Naczelnej Izby działające przed dniem wejścia w życie

ustawy zachowują moc.

5.

Sprawy prowadzone przez organy Naczelnej Izby wszczęte i niezakończone przed dniem

wejścia w życie ustawy są prowadzone przez właściwy organ Naczelnej Izby w rozumieniu

ustawy, w trybie i na zasadach określonych w ustawie.

1.

Okręgowe izby działające przed dniem wejścia w życie ustawy stają się okręgowymi izbami

w rozumieniu ustawy.

2.

Członkowie okręgowych izb działających przed dniem wejścia w życie ustawy stają się

członkami okręgowych izb działających na podstawie ustawy.

3.

Organy okręgowych izb działające przed dniem wejścia w życie ustawy stają się organami

okręgowych izb w rozumieniu ustawy. Kadencja tych organów liczy się od dnia ich wyboru

na podstawie dotychczasowych przepisów.

4.

Zastępcy okręgowych rzeczników działający przed dniem wejścia w życie ustawy stają

się zastępcami okręgowych rzeczników w rozumieniu ustawy i pełnią funkcję do dnia

wyboru zastępców okręgowych rzeczników na podstawie ustawy.

5.

Uchwały podjęte przez organy okręgowych izb działające przed dniem wejścia w życie

ustawy zachowują moc.

6.

Sprawy prowadzone przez organy okręgowych izb wszczęte i niezakończone przed dniem

wejścia w życie ustawy są prowadzone przez właściwe organy okręgowych izb w rozumieniu

ustawy, w trybie i na zasadach określonych w ustawie.

Kadencję członka organu izby, w trakcie której pełnił on funkcję w organach, o których

mowa w art. 8 ust. 3, na podstawie przepisów dotychczasowych, wlicza się do liczby

kadencji określonej w art. 8 ust. 3.

Przepisu art. 13 ust. 3 nie stosuje się do rzeczników odpowiedzialności zawodowej,

zastępców rzeczników odpowiedzialności zawodowej i członków sądów pielęgniarek i położnych

wybranych na podstawie dotychczasowych przepisów.

1.

Przepisy ustawy dotyczące odpowiedzialności zawodowej stosuje się do spraw wszczętych

i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy prawomocnym orzeczeniem w przedmiocie

odpowiedzialności zawodowej, o ile przepisy dotychczasowe nie są dla osoby obwinionej

względniejsze.

2.

Czynności w sprawach, o których mowa w ust. 1, dokonane na podstawie przepisów dotychczasowych

są skuteczne.

Traci moc ustawa z dnia 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych

(Dz. U. poz. 178, z późn. zm..

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r., z wyjątkiem art. 93, który wchodzi

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia