Ustawa z dnia 22 marca 2018 r. o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji

W ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1414 i 2111 oraz z 2018 r. poz. 650) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 pkt 28 otrzymuje brzmienie

„

28)

udogodnieniem dla osób niepełnosprawnych jest element dźwiękowy lub graficzny zawarty

w audycji lub rozpowszechniany równocześnie z nią, którego celem jest zapewnienie

osobom niepełnosprawnym z powodu dysfunkcji narządu wzroku oraz osobom niepełnosprawnym

z powodu dysfunkcji narządu słuchu możliwości zapoznania się z audycją w szczególności

w formie napisów dla niesłyszących lub audiodeskrypcji, a także tłumaczenia na język

migowy;

”

;

2)

art. 18a otrzymuje brzmienie

„

Art. 18a.

1.

Nadawcy programów telewizyjnych są obowiązani do zapewniania dostępności audycji dla

osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu wzroku oraz osób niepełnosprawnych

z powodu dysfunkcji narządu słuchu, przez wprowadzanie udogodnień dla osób niepełnosprawnych,

tak aby co najmniej 50% kwartalnego czasu nadawania programu, z wyłączeniem reklam

i telesprzedaży, posiadało takie udogodnienia. Nadawcy są obowiązani do informowania

odbiorców o terminie, czasie emisji i czasie trwania audycji zawierającej udogodnienia

dla osób niepełnosprawnych oraz rodzaju tych udogodnień.

2.

Krajowa Rada określi, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje udogodnień dla osób niepełnosprawnych oraz udział poszczególnych rodzajów

tych udogodnień w łącznym czasie nadawania, w zależności od pory emisji, charakteru

i rodzaju programu, uwzględniając przy tym potrzeby osób niepełnosprawnych z powodu

dysfunkcji narządu wzroku oraz osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu

słuchu i możliwości nadawców w tym zakresie, jak również rozwój technik przekazu i

udogodnień dla osób niepełnosprawnych;

2)

rodzaj programów, w których nadawcy nie są obowiązani do wprowadzania udogodnień dla

osób niepełnosprawnych, uwzględniając liczbę mieszkańców w zasięgu programu;

3)

niższy niż określony w ust. 1 udział w programie telewizyjnym audycji zawierających

udogodnienia dla osób niepełnosprawnych, uwzględniając liczbę mieszkańców w zasięgu

programu, udział programu w widowni, rodzaje stosowanych udogodnień dla osób niepełnosprawnych,

sposób rozpowszechniania i specjalizację programu, uwzględniając potrzeby odbiorców

i możliwości nadawców;

4)

sposób informowania odbiorców o terminie, czasie emisji i czasie trwania audycji zawierających

udogodnienia dla osób niepełnosprawnych oraz rodzaju tych udogodnień, uwzględniając

potrzeby odbiorców i możliwości nadawców.

”

;

3)

w art. 45 w ust. 3 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

w programie tym operator nie dostarcza odbiorcom rozpowszechnianych w audycji udogodnień

dla osób niepełnosprawnych;

”

;

4)

art. 47g otrzymuje brzmienie

„

Art. 47g.

Podmioty dostarczające audiowizualne usługi medialne na żądanie dążą do stopniowego

zapewniania dostępności dostarczanych audycji dla osób niepełnosprawnych z powodu

dysfunkcji narządu wzroku oraz osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu

słuchu, poprzez wprowadzanie odpowiednich udogodnień dla osób niepełnosprawnych.

”

.

Nadawcy programów telewizyjnych są obowiązani do zapewnienia dostępności audycji dla

osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu wzroku oraz osób niepełnosprawnych

z powodu dysfunkcji narządu słuchu, poprzez wprowadzenie udogodnień dla osób niepełnosprawnych,

o których mowa w art. 18a ustawy zmienianej w art. 1, tak aby

1)

w 2019 r. co najmniej 15% kwartalnego czasu nadawania programu,

2)

w 2020 r. i 2021 r. co najmniej 25% kwartalnego czasu nadawania programu,

3)

w 2022 r. i 2023 r. co najmniej 35% kwartalnego czasu nadawania programu,

4)

od 2024 r. co najmniej 50% kwartalnego czasu nadawania programu

- z wyłączeniem reklam i telesprzedaży, posiadało takie udogodnienia.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 18a ust. 2 ustawy zmienianej

w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 18a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż do dnia 31 marca 2019 r.

Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji przedstawi w roku 2025 Sejmowi,

Senatowi oraz ministrowi właściwemu do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

informację o realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 18a ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 1, oraz o możliwości zwiększenia poziomu udogodnień dla osób niepełnosprawnych

w kwartalnym czasie nadawania programu.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

2 i art. 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

1.

Nadawcy programów telewizyjnych są obowiązani do zapewniania dostępności audycji dla

osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu wzroku oraz osób niepełnosprawnych

z powodu dysfunkcji narządu słuchu, przez wprowadzanie udogodnień dla osób niepełnosprawnych,

tak aby co najmniej 50% kwartalnego czasu nadawania programu, z wyłączeniem reklam

i telesprzedaży, posiadało takie udogodnienia. Nadawcy są obowiązani do informowania

odbiorców o terminie, czasie emisji i czasie trwania audycji zawierającej udogodnienia

dla osób niepełnosprawnych oraz rodzaju tych udogodnień.

2.

Krajowa Rada określi, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje udogodnień dla osób niepełnosprawnych oraz udział poszczególnych rodzajów

tych udogodnień w łącznym czasie nadawania, w zależności od pory emisji, charakteru

i rodzaju programu, uwzględniając przy tym potrzeby osób niepełnosprawnych z powodu

dysfunkcji narządu wzroku oraz osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu

słuchu i możliwości nadawców w tym zakresie, jak również rozwój technik przekazu i

udogodnień dla osób niepełnosprawnych;

2)

rodzaj programów, w których nadawcy nie są obowiązani do wprowadzania udogodnień dla

osób niepełnosprawnych, uwzględniając liczbę mieszkańców w zasięgu programu;

3)

niższy niż określony w ust. 1 udział w programie telewizyjnym audycji zawierających

udogodnienia dla osób niepełnosprawnych, uwzględniając liczbę mieszkańców w zasięgu

programu, udział programu w widowni, rodzaje stosowanych udogodnień dla osób niepełnosprawnych,

sposób rozpowszechniania i specjalizację programu, uwzględniając potrzeby odbiorców

i możliwości nadawców;

4)

sposób informowania odbiorców o terminie, czasie emisji i czasie trwania audycji zawierających

udogodnienia dla osób niepełnosprawnych oraz rodzaju tych udogodnień, uwzględniając

potrzeby odbiorców i możliwości nadawców.

Podmioty dostarczające audiowizualne usługi medialne na żądanie dążą do stopniowego

zapewniania dostępności dostarczanych audycji dla osób niepełnosprawnych z powodu

dysfunkcji narządu wzroku oraz osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu

słuchu, poprzez wprowadzanie odpowiednich udogodnień dla osób niepełnosprawnych.