Ustawa z dnia 22 marca 2018 r. o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 631 i 1321 oraz z 2018 r. poz. 138 i 730) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu

„

Art. 1a.

W celu realizacji uprawnień wynikających z podległości Służby Więziennej Minister

Sprawiedliwości może, na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej

(Dz. U. poz. 1092), przeprowadzać kontrole organów Służby Więziennej i jednostek organizacyjnych Służby

Więziennej, o których mowa w art. 7 i art. 8 ust. 1.

”

;

2)

w art. 7 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

Rektor-Komendant uczelni Służby Więziennej, zwany dalej „Rektorem”, Komendant Centralnego

Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, komendant ośrodka szkolenia Służby Więziennej

i komendant ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej.

”

;

3)

w art. 8

a)

w ust. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

uczelnia Służby Więziennej, zwana dalej „Uczelnią”;

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Uczelnia jest uczelnią służb państwowych nadzorowaną przez Ministra Sprawiedliwości,

działającą na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2183, z późn. zm., posiadającą osobowość prawną, która może realizować proces dydaktyczny również poza

swoją siedzibą z wykorzystaniem infrastruktury Służby Więziennej.

”

;

4)

w art. 9 w ust. 2 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

na Uczelni

a)

programy studiów,

b)

liczbę studentów i liczbę miejsc zakwaterowania,

c)

harmonogramy szkoleń i doskonalenia zawodowego;

”

;

5)

w art. 11 w ust. 1 po pkt 9 dodaje się pkt 9a w brzmieniu

„

9a)

ustalanie programów szkoleń wstępnego, zawodowego oraz specjalistycznego w Służbie

Więziennej dla funkcjonariuszy i pracowników;

”

;

6)

po art. 13 dodaje się art. 13a w brzmieniu

„

Art. 13a.

1.

Uczelnią kieruje Rektor.

2.

Do zakresu działania Rektora należy

1)

zapewnienie właściwych warunków realizacji studiów, szkoleń i doskonalenia zawodowego;

2)

koordynacja, nadzór i odpowiedzialność za prowadzone na Uczelni studia, szkolenia

oraz doskonalenie zawodowe;

3)

realizacja zadań z zakresu spraw ochronnych i przygotowań obronnych;

4)

zapewnienie odpowiedniego do potrzeb doboru i wykorzystania kadry, stałego podnoszenia

jej kwalifikacji, właściwego wykonywania obowiązków i dyscypliny;

5)

ustalanie liczby stanowisk na Uczelni;

6)

realizacja zadań wynikających z innych ustaw.

3.

W ramach realizacji swoich zadań Rektor może wydawać zarządzenia, instrukcje lub wytyczne.

4.

Rektor określi, w drodze zarządzenia, sposób ochrony Uczelni.

”

;

7)

art. 32 otrzymuje brzmienie

„

Art. 32.

1.

Kierownicy jednostek organizacyjnych: Dyrektor Generalny, dyrektorzy okręgowi, Rektor,

Komendant Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, dyrektorzy zakładów karnych

i aresztów śledczych, komendanci ośrodków szkolenia Służby Więziennej i ośrodków doskonalenia

kadr Służby Więziennej są przełożonymi funkcjonariuszy i pracowników tych jednostek.

2.

Rektor, Komendant Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, komendanci ośrodków

szkolenia Służby Więziennej i ośrodków doskonalenia kadr Służby Więziennej są przełożonymi

funkcjonariuszy i pracowników kształconych lub szkolonych w tych jednostkach.

”

;

8)

art. 39 otrzymuje brzmienie

„

Art. 39.

1.

Wstąpienie do służby w Służbie Więziennej jest dobrowolne i następuje po pozytywnym

zakończeniu postępowania kwalifikacyjnego. Postępowanie kwalifikacyjne ma na celu

ustalenie, czy kandydat spełnia warunki przyjęcia do służby w Służbie Więziennej,

oraz określenie jego kwalifikacji, kompetencji i przydatności do pełnienia tej służby.

2.

Nabór do służby w Służbie Więziennej jest otwarty i konkurencyjny.

3.

Dyrektor Generalny co najmniej raz w roku ustala planowane terminy przyjęć do służby

w jednostkach organizacyjnych, z wyłączeniem Uczelni, oraz określa minimalną liczbę

osób planowanych do przyjęcia w określonym roku kalendarzowym, o czym informuje w

formie ogłoszenia udostępnianego na stronie internetowej Służby Więziennej i w Biuletynie

Informacji Publicznej Centralnego Zarządu Służby Więziennej.

”

;

9)

po art. 39 dodaje się art. 39a-39h w brzmieniu

„

Art. 39a.

1.

Postępowanie kwalifikacyjne jest poprzedzone

1)

powołaniem komisji kwalifikacyjnej przez podmiot właściwy w sprawie przeprowadzenia

postępowania kwalifikacyjnego;

2)

zebraniem informacji o istniejących wakatach w Służbie Więziennej;

3)

podziałem wakatów pod kątem potrzeb Służby Więziennej oraz określeniem liczby wakatów

w poszczególnych jednostkach organizacyjnych z podziałem na stanowiska służbowe;

4)

określeniem preferencji z tytułu posiadanego wykształcenia lub posiadanych umiejętności,

z uwzględnieniem potrzeb działów Służby Więziennej;

5)

opublikowaniem ogłoszenia, o którym mowa w art. 39.

2.

W skład komisji kwalifikacyjnej, z wyłączeniem Uczelni, wchodzi co najmniej pięciu

członków, w tym

1)

przedstawiciel Dyrektora Generalnego jako przewodniczący;

2)

przedstawiciel podmiotu właściwego w sprawie przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego

właściwy z zakresu spraw kadrowych;

3)

psycholog;

4)

przedstawiciele okręgowego inspektoratu Służby Więziennej lub jednostek mu podległych,

Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, ośrodka szkolenia Służby Więziennej

lub ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej.

Art. 39b.

1.

Postępowanie kwalifikacyjne kandydata do służby w Służbie Więziennej zarządza i prowadzi

1)

Dyrektor Generalny - w stosunku do kandydatów

a)

do służby w Centralnym Zarządzie Służby Więziennej,

b)

do służby w Centralnym Ośrodku Szkolenia Służby Więziennej, ośrodku szkolenia Służby

Więziennej lub ośrodku doskonalenia kadr Służby Więziennej,

c)

ubiegających się o przyjęcie do służby w Służbie Więziennej przed upływem 3 lat, licząc

od dnia zwolnienia z tej służby, jeżeli podczas jej pełnienia uzyskali kwalifikacje

zawodowe w ramach form kształcenia wymienionych w art. 43zk;

2)

dyrektor okręgowy - w stosunku do kandydatów do służby w okręgowym inspektoracie Służby

Więziennej oraz w jednostkach organizacyjnych funkcjonujących na terenie jego działania;

3)

Rektor - w stosunku do kandydatów do służby na Uczelni.

2.

Dyrektor Generalny może

1)

zarządzić przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego przez Centralny Zarząd Służby

Więziennej w stosunku do kandydatów do wszystkich jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem

Uczelni;

2)

zarządzić przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego przez wyznaczonego dyrektora

okręgowego dla kandydatów do jednostek podległych innym dyrektorom okręgowym.

3.

Podmiot właściwy w sprawie przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego zarządza

postępowanie kwalifikacyjne i udostępnia odpowiednio na stronie internetowej Służby

Więziennej i w Biuletynie Informacji Publicznej Centralnego Zarządu Służby Więziennej,

okręgowego inspektoratu Służby Więziennej, Uczelni, Centralnego Ośrodka Szkolenia

Służby Więziennej, ośrodka szkolenia Służby Więziennej i ośrodka doskonalenia kadr

Służby Więziennej, a także w zakładach karnych i aresztach śledczych oraz w siedzibach

tych jednostek i w wojewódzkich oraz powiatowych urzędach pracy ogłoszenie o przyjmowaniu

do służby w jednostkach organizacyjnych objętych postępowaniem kwalifikacyjnym.

4.

Postępowanie kwalifikacyjne zarządza się z uwzględnieniem terminów wskazanych w ogłoszeniu,

o którym mowa w art. 39 ust. 3, a w przypadku postępowania kwalifikacyjnego prowadzonego

przez Rektora - z uwzględnieniem potrzeb Uczelni.

Art. 39c.

1.

Kandydat do służby w Służbie Więziennej składa następujące dokumenty

1)

podanie o przyjęcie do służby ze wskazaniem działu Służby Więziennej i stanowiska

służbowego, o które się ubiega;

2)

wypełnioną ankietę personalną;

3)

świadectwa pracy lub służby;

4)

dokumenty potwierdzające posiadane wykształcenie, kwalifikacje zawodowe i specjalistyczne;

5)

wypełnioną ankietę bezpieczeństwa osobowego lub odpowiednie poświadczenie bezpieczeństwa

w rozumieniu przepisów o ochronie informacji niejawnych, jeżeli stanowisko służbowe,

o które ubiega się kandydat, jest związane z dostępem do informacji niejawnych o klauzuli

„poufne” lub wyższej;

6)

oświadczenie kandydata o zdolności do przystąpienia do testu sprawności fizycznej.

2.

Postępowanie kwalifikacyjne składa się z

1)

etapu wstępnego obejmującego

a)

ocenę złożonych dokumentów i wstępną kwalifikację kandydatów z podziałem na działy

Służby Więziennej i stanowiska służbowe,

b)

przeprowadzenie rozmowy kwalifikacyjnej, w trakcie której ocenie podlegają kompetencje

personalne i społeczne kandydata,

c)

przeprowadzenie testu wiedzy w zakresie funkcjonowania władzy publicznej oraz bezpieczeństwa

państwa i porządku publicznego,

d)

uzyskanie informacji o kandydacie z Krajowego Rejestru Karnego,

e)

przeprowadzenie testu sprawności fizycznej kandydata w zakresie określonym w przepisach

wykonawczych wydanych na podstawie art. 110 ust. 2,

f)

sporządzenie arkusza oceny kandydata,

g)

wyłonienie kandydatów dopuszczonych do kolejnych etapów postępowania kwalifikacyjnego;

2)

etapu sprawdzającego obejmującego

a)

przeprowadzenie postępowania sprawdzającego w rozumieniu przepisów o ochronie informacji

niejawnych, jeżeli kandydat ubiega się o stanowisko służbowe, które jest związane

z dostępem do informacji niejawnych o klauzuli „poufne” lub wyższej, i nie ma odpowiedniego

poświadczenia bezpieczeństwa,

b)

ustalenie zdolności fizycznej i psychicznej do służby w Służbie Więziennej przez komisje

lekarskie, o których mowa w art. 110 ust. 1;

3)

etapu końcowego obejmującego utworzenie rankingu kandydatów, którzy pozytywnie ukończyli

etap wstępny i sprawdzający, przez podmiot właściwy w sprawie przeprowadzenia postępowania

kwalifikacyjnego.

Art. 39d.

Podmiot właściwy w sprawie przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego odmawia poddania

kandydata postępowaniu kwalifikacyjnemu albo odstępuje od jego prowadzenia w przypadku

1)

zatajenia informacji lub podania nieprawdziwych informacji w ankiecie personalnej;

2)

niespełnienia wymagań określonych w art. 38;

3)

niezłożenia wymaganych dokumentów w wyznaczonym terminie;

4)

niepoddania się przez kandydata czynnościom lub badaniom przewidzianym w postępowaniu

kwalifikacyjnym;

5)

negatywnego wyniku uzyskanego na choćby jednym z etapów postępowania kwalifikacyjnego.

Art. 39e.

1.

Ranking kandydatów, o którym mowa w art. 39c ust. 2 pkt 3, zawiera imiona i nazwiska

kandydatów wraz z oceną kandydata uzyskaną w postępowaniu kwalifikacyjnym i liczbą

porządkową wskazującą na jego miejsce w rankingu, podane z podziałem na działy Służby

Więziennej i stanowiska służbowe. Ranking kandydatów komisja ogłasza na stronie internetowej

podmiotu przeprowadzającego postępowanie kwalifikacyjne w sposób zapewniający anonimizację

danych kandydatów.

2.

Na ocenę kandydata z etapów postępowania kwalifikacyjnego, o których mowa w art. 39c

ust. 2 pkt 1 i 2, składa się suma punktów uzyskanych

1)

z testu sprawności fizycznej;

2)

z arkusza oceny kandydata sporządzonego na podstawie rozmowy kwalifikacyjnej i testu

wiedzy;

3)

z oceny kwalifikacji kandydata potwierdzonych złożonymi przez niego dokumentami;

4)

w związku z ukończeniem przez kandydata

a)

szkoły ponadgimnazjalnej lub ponadpodstawowej umożliwiającej mu uzyskanie świadectwa

dojrzałości po zdaniu przez niego egzaminu maturalnego, w której ten kandydat zrealizował

programy nauczania, o których mowa w art. 3 pkt 13b lub 13c ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2198, 2203 i 2361), uwzględniające cele kształcenia i treści nauczania związane ze służbą, w szczególności

w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Służbie Więziennej, Straży

Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, lub

b)

uczelni wojskowej, lub

c)

uczelni służb państwowych.

3.

O miejscu w rankingu decyduje ocena kandydata, o której mowa w ust. 2. Jeżeli dwóch

lub więcej kandydatów uzyska taką samą liczbę punktów, wszystkich tych kandydatów

umieszcza się na jednym miejscu w rankingu.

Art. 39f.

1.

Kandydatom przysługuje wybór jednostki organizacyjnej, w której istnieje wakat na

stanowisku zgodnym z kwalifikacjami danego kandydata i potrzebami Służby Więziennej,

według kolejności miejsca zajmowanego w rankingu.

2.

W przypadkach uzasadnionych szczególnymi kwalifikacjami kandydata i potrzebami Służby

Więziennej Dyrektor Generalny albo, za jego zgodą, inny podmiot właściwy w sprawie

przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego może wyznaczyć kandydatowi, za jego

zgodą, miejsce pełnienia służby, z wyłączeniem kolejności miejsca zajmowanego w rankingu.

Art. 39g.

Dyrektor Generalny może wyrazić zgodę na przyjęcie do Służby Więziennej w pierwszej

kolejności pracownika zatrudnionego co najmniej 2 lata w Służbie Więziennej, jeżeli

w okresie zatrudnienia pracownik ten wykazał się odpowiednimi kwalifikacjami i kompetencjami

szczególnie przydatnymi w Służbie Więziennej. Przepisów art. 39c ust. 2 pkt 1 lit.

a-c i f oraz pkt 3 nie stosuje się.

Art. 39h.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia

1)

termin powoływania komisji kwalifikacyjnej,

2)

wzór ankiety personalnej oraz wzór arkusza oceny kandydata do służby w Służbie Więziennej,

3)

zakres informacji udzielanej w ogłoszeniu o przyjmowaniu do służby w jednostkach organizacyjnych

objętych postępowaniem,

4)

punktację stosowaną do oceny kompetencji i wykształcenia kandydata do służby w Służbie

Więziennej,

5)

sposób przeprowadzania rozmowy kwalifikacyjnej i testu wiedzy oraz punktację stosowaną

do ich oceny,

6)

punktację stosowaną do oceny testu sprawności fizycznej,

7)

sposób dokonywania anonimizacji rankingu kandydatów do służby w Służbie Więziennej

ogłaszanego na stronie internetowej podmiotu przeprowadzającego postępowanie kwalifikacyjne,

8)

tryb dokonywania wyboru jednostki organizacyjnej przez kandydatów do służby w Służbie

Więziennej

- uwzględniając powszechność dostępu do informacji o postępowaniu kwalifikacyjnym,

czynności niezbędne do przeprowadzenia tego postępowania i ustalenia w jego toku kwalifikacji

kandydata, jego kompetencji i przydatności do pełnienia służby w Służbie Więziennej

oraz potrzebę zapewnienia sprawności przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego,

przejrzystości stosowanych kryteriów oceny, obiektywności wyników postępowania i wyboru

kandydatów posiadających w największym stopniu cechy, umiejętności oraz kwalifikacje

przydatne do realizacji zadań służbowych, a także mając na względzie charakter służby

w Służbie Więziennej oraz warunki jej pełnienia.

”

;

10)

po rozdziale 6 dodaje się rozdział 6a w brzmieniu

„

Rozdział 6a

Kształcenie funkcjonariuszy i pracowników Służby Więziennej

Art. 43a.

Kształcenie funkcjonariuszy i pracowników obejmuje

1)

szkolenia wstępne, zawodowe i specjalistyczne;

2)

doskonalenie zawodowe;

3)

studia na Uczelni.

Art. 43b.

1.

Organizacja i sposób prowadzenia szkoleń wstępnego, zawodowego i specjalistycznego

oraz doskonalenia zawodowego powinny uwzględniać

1)

wskazania nauki i doświadczeń pedagogicznych, w szczególności dydaktyki osób dorosłych;

2)

wyniki ewaluacji prowadzonej w ramach nadzoru nad realizacją szkoleń wstępnego, zawodowego

i specjalistycznego oraz doskonalenia zawodowego.

2.

Kolejne etapy szkoleń wstępnego, zawodowego i specjalistycznego oraz doskonalenia

zawodowego opracowuje się i realizuje w taki sposób, aby były elementami procesu kształcenia

ustawicznego i sprzyjały tworzeniu zintegrowanego systemu wiedzy i umiejętności zawodowych.

3.

W szkoleniach wstępnym, zawodowym i specjalistycznym oraz doskonaleniu zawodowym uwzględnia

się zdalne nauczanie i dostęp do tej formy nauczania funkcjonariuszy i pracowników

zarówno w godzinach pełnienia służby lub wykonywania pracy, jak i w czasie wolnym

od służby lub pracy.

Art. 43c.

1.

Podstawę realizacji szkoleń wstępnego, zawodowego i specjalistycznego funkcjonariuszy

i pracowników stanowią programy szkoleń.

2.

Uczestnictwo funkcjonariuszy i pracowników w zajęciach objętych programem szkolenia

jest obowiązkowe.

3.

Dyrektor Generalny określi, w drodze zarządzenia, programy szkoleń wstępnego, zawodowego

i specjalistycznego w Służbie Więziennej dla funkcjonariuszy i pracowników, w tym

zakres tematyczny i metodykę oraz efekty kształcenia, które mają być osiągane w blokach

i modułach tematycznych, a także w odniesieniu do tych szkoleń

1)

organizację procesu kształcenia, w tym czas jego trwania i formy;

2)

sposób uzyskiwania zaliczeń i zdawania egzaminów;

3)

skalę ocen z zaliczeń i egzaminów;

4)

stanowiska pracowników podlegających tym szkoleniom, z uwzględnieniem formy i wymiaru

zatrudnienia.

4.

W programach szkolenia pracowników nie uwzględnia się zagadnień dotyczących szkolenia

strzeleckiego, musztry i technik działań interwencyjnych, z wyłączeniem technik i

zagadnień dotyczących samoobrony.

5.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzory zaświadczeń i świadectw

ukończenia szkolenia wstępnego, zawodowego i specjalistycznego w Służbie Więziennej,

mając na uwadze potrzebę umieszczenia w zaświadczeniach i świadectwach rodzaju, zakresu

i czasu trwania szkolenia.

Art. 43d.

W szkoleniach wstępnym, zawodowym i specjalistycznym oraz doskonaleniu zawodowym obowiązuje

zasada doboru metod i środków dydaktycznych odpowiednich dla cech słuchaczy, w szczególności

adekwatnych do rodzaju i poziomu ich wykształcenia, zdolności i umiejętności, a także

specyfiki zadań służbowych, jakie będą realizowali na poszczególnych stanowiskach.

Art. 43e.

Szkolenia wstępne, zawodowe i specjalistyczne oraz doskonalenie zawodowe mają na celu

kształtowanie u funkcjonariuszy i pracowników kompetencji w szczególności w zakresie

1)

radzenia sobie w sytuacjach trudnych i ekstremalnych;

2)

zachowań asertywnych i empatii;

3)

zdyscyplinowania i współdziałania;

4)

kreatywnego rozwiązywania problemów;

5)

postępowania etycznego;

6)

postępowania na podstawie i w granicach prawa.

Art. 43f.

1.

Funkcjonariusz i pracownik niezwłocznie po przyjęciu do służby albo pracy odbywają

szkolenie wstępne, na które składa się wstępna adaptacja zawodowa, kurs przygotowawczy

oraz praktyka zawodowa.

2.

Szkolenie wstępne ma na celu umożliwienie zdobycia przez funkcjonariusza i pracownika

wiedzy i umiejętności praktycznych niezbędnych do wykonywania zadań służbowych na

zajmowanym stanowisku służbowym albo stanowisku pracy oraz sprzyjanie jego adaptacji

zawodowej.

3.

Szkolenie wstępne powinno zakończyć się przed upływem 11 miesięcy od dnia przyjęcia

do służby albo pracy.

Art. 43g.

Szkolenie wstępne odbywa się w trzech etapach, z których

1)

pierwszy jest realizowany w jednostce organizacyjnej, w której funkcjonariusz lub

pracownik pełni służbę albo wykonuje pracę w ramach wstępnej adaptacji zawodowej;

2)

drugi jest realizowany stacjonarnie na Uczelni, w Centralnym Ośrodku Szkolenia Służby

Więziennej, ośrodku szkolenia Służby Więziennej albo ośrodku doskonalenia kadr Służby

Więziennej w ramach kursu przygotowawczego;

3)

trzeci jest realizowany w jednostce organizacyjnej w formie praktyki zawodowej.

Art. 43h.

1.

W ramach wstępnej adaptacji zawodowej oraz praktyki zawodowej funkcjonariusz lub pracownik

pozostaje pod opieką bezpośredniego przełożonego oraz funkcjonariusza lub pracownika

wyznaczonych do pełnienia funkcji mentora, którzy są opiekunami funkcjonariusza lub

pracownika w trakcie szkolenia.

2.

Dyrektor Generalny określi, w drodze zarządzenia, tryb i sposób wyznaczania mentorów

oraz organizację ich pracy.

Art. 43i.

1.

Kurs przygotowawczy kończy się egzaminem, który obejmuje sprawdzenie stopnia przyswojenia

wiedzy i opanowania umiejętności określonych w programie kursu przygotowawczego.

2.

Egzamin przeprowadza komisja egzaminacyjna powołana przez Rektora lub Komendanta Centralnego

Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, komendanta ośrodka szkolenia Służby Więziennej

albo komendanta ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej.

3.

Z egzaminu sporządza się protokół, który podpisują członkowie komisji egzaminacyjnej

i zatwierdza Rektor albo właściwy komendant.

4.

Funkcjonariusz lub pracownik, który uzyskał negatywny wynik egzaminu, ma prawo przystąpić

do jednego egzaminu poprawkowego w terminie wyznaczonym przez Rektora albo właściwego

komendanta.

5.

W przypadku uzyskania przez funkcjonariusza negatywnego wyniku egzaminu poprawkowego

albo nieprzystąpienia lub niedopuszczenia do tego egzaminu wydaje się opinię służbową

zawierającą ocenę przydatności tego funkcjonariusza do służby.

Art. 43j.

1.

Szkolenie wstępne kończy się egzaminem, który obejmuje sprawdzenie wiedzy i umiejętności

określonych w programie szkolenia wstępnego, oraz oceną przydatności do służby lub

pracy.

2.

Dyrektor Generalny wyznacza jednostki organizacyjne, w których przeprowadza się egzamin.

3.

Egzamin przeprowadza komisja egzaminacyjna powołana przez Dyrektora Generalnego. Przepisy

art. 43i ust. 3-5 stosuje się odpowiednio.

Art. 43k.

Funkcjonariusza ponownie przyjętego do służby przed upływem 18 miesięcy, licząc od

dnia zwolnienia go ze służby, jeżeli podczas jej pełnienia ukończył szkolenie wstępne,

nie kieruje się na takie szkolenie.

Art. 43l.

1.

Funkcjonariusz lub pracownik uczestniczy w kursie przygotowawczym w terminach ustalonych

w centralnym harmonogramie szkolenia, w którym ustala się roczny plan realizacji szkolenia

i doskonalenia zawodowego, określonym przez Dyrektora Generalnego.

2.

Terminy kursów przygotowawczych ustala Dyrektor Generalny w uzgodnieniu z Rektorem

i komendantami, o których mowa w art. 43i ust. 2.

3.

W uzasadnionych przypadkach Dyrektor Generalny z urzędu lub na wniosek Rektora lub

właściwego komendanta może dokonywać zmiany terminów kursów przygotowawczych ustalonych

w centralnym harmonogramie szkolenia.

Art. 43m.

Potwierdzeniem ukończenia szkolenia wstępnego jest

1)

arkusz realizacji wstępnej adaptacji zawodowej sporządzony w jednostce organizacyjnej,

w której funkcjonariusz na stałe pełni służbę albo pracownik jest zatrudniony;

2)

zaświadczenie o ukończeniu kursu przygotowawczego sporządzone w jednostce organizacyjnej,

w której odbył się kurs;

3)

arkusz realizacji programu praktyki zawodowej sporządzony w jednostce organizacyjnej,

w której funkcjonariusz albo pracownik realizował praktykę zawodową;

4)

zaświadczenie o ukończeniu szkolenia wstępnego sporządzone w jednostce organizacyjnej,

w której przeprowadzono egzamin.

Art. 43n.

Nadzór nad przebiegiem szkolenia wstępnego w okresie wstępnej adaptacji zawodowej

i praktyki zawodowej sprawuje kierownik jednostki, a w okresie kursu przygotowawczego

- Rektor, właściwy komendant lub kierownik jednostki, a także wyższy przełożony w

ramach sprawowanego nadzoru.

Art. 43o.

1.

Funkcjonariusz lub pracownik może rozpocząć szkolenie zawodowe po ukończeniu szkolenia

wstępnego.

2.

Szkolenie zawodowe stanowi kontynuację oraz rozszerzenie treści programowych szkolenia

wstępnego i służy pogłębieniu wiedzy oraz umiejętności zawodowych funkcjonariusza

koniecznych do należytego wykonywania zadań służbowych w korpusie podoficerów, chorążych

i oficerów lub wiedzy oraz umiejętności zawodowych pracownika na zajmowanym stanowisku.

3.

Program szkolenia zawodowego składa się z części

1)

wspólnej dla wszystkich uczestników szkolenia (część unitarna);

2)

dotyczącej zakresu działu Służby Więziennej właściwego dla funkcjonariusza albo pracownika

(część specjalistyczna).

Art. 43p.

Celem szkolenia zawodowego jest

1)

przygotowanie funkcjonariuszy lub pracowników do wykonywania zadań wynikających z

ustawy oraz innych przepisów regulujących działalność Służby Więziennej;

2)

rozwijanie wiedzy ogólnej i zawodowej oraz wspieranie samokształcenia i umiejętności

analizowania, a także rozwijanie i podtrzymywanie zdolności fizycznej i psychicznej

do służby albo pracy w Służbie Więziennej oraz niezbędnych umiejętności interpersonalnych;

3)

wspieranie wszechstronnego rozwoju zawodowego i osobistego funkcjonariuszy i pracowników

oraz zapobieganie chorobom i schorzeniom pozostającym w związku ze służbą albo pracą

przez promocję zdrowia, a także kształtowanie praworządnych zachowań funkcjonariuszy

i pracowników zgodnie z zasadami etyki oraz równości.

Art. 43q.

W szkoleniu zawodowym realizuje się zajęcia teoretyczne oraz praktyczne.

Art. 43r.

W szkoleniu zawodowym uwzględnia się dorobek polskiej penitencjarystyki oraz osiągnięcia

i standardy międzynarodowe w zakresie obejmującym w szczególności

1)

humanitarne traktowanie osób pozbawionych wolności;

2)

przeciwdziałanie dyskryminacji i nietolerancji;

3)

respektowanie prawa do indywidualnej skargi oraz znaczenia orzecznictwa Europejskiego

Trybunału Praw Człowieka w ochronie praw człowieka w Europie;

4)

zapobieganie wiktymizacji, wykrywanie aktów przemocy oraz respektowanie potrzeb i

praw ofiar przemocy;

5)

wykonywanie obowiązujących przepisów z zakresu ochrony praw człowieka i podstawowych

wolności.

Art. 43s.

Szkolenie zawodowe prowadzi się na Uczelni, w Centralnym Ośrodku Szkolenia Służby

Więziennej, ośrodku szkolenia Służby Więziennej lub ośrodku doskonalenia kadr Służby

Więziennej.

Art. 43t.

1.

Na szkolenie zawodowe nie kieruje się funkcjonariusza, który

1)

nie ukończył pozytywnie szkolenia wstępnego;

2)

ma negatywną opinię służbową;

3)

złożył raport o niekierowanie go na szkolenie zawodowe w określonym terminie z przyczyn

losowych;

4)

opiekuje się dzieckiem do ukończenia przez nie 4. roku życia i nie wyraził zgody na

delegowanie go poza stałe miejsce pełnienia służby.

2.

Pracownika nie kieruje się na szkolenie zawodowe w przypadkach, o których mowa w ust.

1 pkt 1, 3 i 4.

Art. 43u.

1.

Dyrektor Generalny, w drodze zarządzenia, ustala kryteria naboru na szkolenie zawodowe

z uwzględnieniem potrzeb danego działu Służby Więziennej.

2.

Dyrektor okręgowy, Rektor i właściwy komendant zgłaszają potrzeby szkoleniowe komendantowi

wyznaczonemu przez Dyrektora Generalnego, który prowadzi nabór kandydatów na szkolenie

zawodowe w elektronicznym systemie obsługi szkolenia.

3.

Dyrektor Generalny na wniosek Rektora lub właściwego komendanta może dokonywać zmian

ustalonych limitów miejsc i terminów szkolenia zawodowego.

Art. 43v.

1.

Postępowanie rekrutacyjne na szkolenie zawodowe, zwane dalej „postępowaniem rekrutacyjnym”,

prowadzi komisja rekrutacyjna powołana przez Rektora lub komendanta prowadzącego nabór

na szkolenie zawodowe.

2.

Postępowanie rekrutacyjne obejmuje ocenę kandydatów zgłoszonych przez kierowników

jednostek w elektronicznym systemie obsługi szkolenia zgodnie z ustalonymi kryteriami

naboru na szkolenie zawodowe.

3.

Dyrektor Generalny może zarządzić przeprowadzenie testu wiedzy kwalifikującego do

szkolenia zawodowego.

4.

Listę kandydatów zawierającą ich imiona i nazwiska oraz treść i organizację testu

wiedzy opracowują Rektor lub komendant prowadzący nabór na szkolenie zawodowe, a zatwierdza

- Dyrektor Generalny.

Art. 43w.

1.

Komisja rekrutacyjna sporządza protokół z przeprowadzonego postępowania rekrutacyjnego

i przekazuje go do zatwierdzenia Rektorowi lub właściwemu komendantowi.

2.

O wynikach przeprowadzonego postępowania rekrutacyjnego Rektor lub komendant, który

prowadzi nabór na szkolenie zawodowe, informuje Dyrektora Generalnego.

3.

W przypadku przeprowadzenia testu wiedzy kwalifikującego do szkolenia zawodowego na

to szkolenie kwalifikują się funkcjonariusze lub pracownicy, którzy uzyskali najwyższe

oceny, z uwzględnieniem ustalonego limitu miejsc. W przypadku gdy kilku funkcjonariuszy

lub pracowników uzyskało taką samą liczbę punktów i został przekroczony limit miejsc,

na szkolenie kwalifikuje się funkcjonariusz albo pracownik z najdłuższym stażem służby

lub pracy w Służbie Więziennej.

4.

W przypadku skreślenia, rezygnacji lub niemożności udziału funkcjonariusza lub pracownika

w szkoleniu zawodowym dokonuje się ponownej kwalifikacji zgodnie z ust. 3.

Art. 43x.

1.

Rektor lub właściwy komendant sporządza listę funkcjonariuszy lub pracowników zakwalifikowanych

na szkolenie zawodowe zawierającą ich imiona i nazwiska, a następnie jej kopię przekazuje

niezwłocznie Dyrektorowi Generalnemu.

2.

Wyciąg z listy, o której mowa w ust. 1, Rektor lub właściwy komendant przekazuje niezwłocznie

właściwym kierownikom jednostek organizacyjnych.

Art. 43y.

1.

Warunkiem ukończenia szkolenia zawodowego jest uzyskanie zaliczeń i zdanie egzaminów

określonych w programie szkolenia.

2.

W przypadku gdy funkcjonariusz lub pracownik nie uzyskał zaliczenia lub nie zdał egzaminu

w terminie podstawowym, może złożyć do Rektora lub właściwego komendanta wniosek o

dopuszczenie do zaliczenia poprawkowego lub egzaminu poprawkowego. Nieprzekraczalne

terminy na złożenie wniosku określa Rektor lub właściwy komendant.

3.

Rektor lub właściwy komendant ustala skład komisji przeprowadzającej zaliczenie poprawkowe

lub egzamin poprawkowy i wyznacza jej przewodniczącego oraz zarządza przeprowadzenie

zaliczenia poprawkowego lub egzaminu poprawkowego.

4.

W przypadku usprawiedliwionej nieobecności funkcjonariusza lub pracownika na zaliczeniu,

egzaminie, zaliczeniu poprawkowym lub egzaminie poprawkowym funkcjonariusz lub pracownik

może złożyć do Rektora lub właściwego komendanta wniosek o wyznaczenie innego terminu

zaliczenia lub egzaminu. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i ust. 3 stosuje się odpowiednio.

5.

Funkcjonariusz lub pracownik może przystąpić jeden raz do zaliczenia poprawkowego

lub egzaminu poprawkowego z bloku tematycznego lub modułu w terminie wyznaczonym przez

Rektora lub właściwego komendanta.

Art. 43z.

1.

Funkcjonariusz lub pracownik nie otrzymuje zaliczenia lub nie zdaje egzaminu również

w przypadku, gdy w trakcie ich przeprowadzania

1)

niesamodzielnie wykonuje zadania;

2)

posługuje się urządzeniami służącymi do przekazu lub odbioru informacji lub korzysta

z pomocniczych materiałów niedopuszczonych przez komisję egzaminacyjną;

3)

w inny sposób zakłóca ich przebieg.

2.

Okoliczności, o których mowa w ust. 1, dokumentuje się w notatce służbowej sporządzonej

przez przewodniczącego komisji, którą załącza się do protokołu egzaminacyjnego.

3.

Przepisy art. 43y ust. 2−5 stosuje się odpowiednio.

Art. 43za.

Funkcjonariusz lub pracownik po ukończeniu szkolenia zawodowego otrzymuje świadectwo

ukończenia szkolenia zawodowego.

Art. 43zb.

1.

Funkcjonariusza lub pracownika skreśla się z listy uczestników szkolenia zawodowego,

jeżeli

1)

złożył pisemny wniosek o zwolnienie ze szkolenia zawodowego, który został pozytywnie

rozpatrzony;

2)

zgłosił na piśmie wystąpienie ze służby w Służbie Więziennej albo wystąpił o rozwiązanie

stosunku pracy;

3)

bez usprawiedliwienia nie przystąpił w wyznaczonym terminie do zaliczeń lub egzaminów

przeprowadzanych w ramach szkolenia zawodowego lub do egzaminu końcowego;

4)

bez usprawiedliwienia przerwał udział w szkoleniu zawodowym;

5)

nie uzyskał zaliczenia lub nie zdał egzaminu przewidzianego w programie szkolenia

zawodowego albo nie zdał egzaminu końcowego;

6)

przełożony zawiesił funkcjonariusza w czynnościach służbowych.

2.

Funkcjonariusza lub pracownika można skreślić z listy uczestników szkolenia zawodowego,

jeżeli

1)

naruszył przepisy regulaminu pobytu na terenie Uczelni, Centralnego Ośrodka Szkolenia

Służby Więziennej, ośrodka szkolenia Służby Więziennej lub ośrodka doskonalenia kadr

Służby Więziennej;

2)

w szkoleniu zawodowym nastąpiła jego usprawiedliwiona nieobecność trwająca ponad 7

dni, uniemożliwiająca uczestnictwo w zajęciach i przystąpienie do egzaminów oraz zaliczeń.

3.

Rektor lub właściwy komendant informuje niezwłocznie Dyrektora Generalnego oraz właściwego

kierownika jednostki organizacyjnej o skreśleniu funkcjonariusza lub pracownika z

listy uczestników szkolenia zawodowego.

Art. 43zc.

Dokumentację szkolenia zawodowego stanowią

1)

protokoły postępowania rekrutacyjnego;

2)

pisma w sprawie zakwalifikowania na szkolenie zawodowe lub skreślenia z listy uczestników

szkolenia zawodowego;

3)

plany zajęć;

4)

dzienniki szkoleń;

5)

protokoły zaliczeń i egzaminów;

6)

rejestry wydanych dokumentów potwierdzających ukończenie szkolenia.

Art. 43zd.

Szkolenie specjalistyczne stanowi uzupełnienie szkolenia wstępnego lub szkolenia zawodowego

w zakresie przygotowującym funkcjonariusza lub pracownika do samodzielnej służby albo

pracy na stanowisku służbowym i realizacji zadań związanych z

1)

prowadzeniem oddziaływań penitencjarnych, resocjalizacyjnych oraz terapeutycznych;

2)

ochroną i obroną jednostek organizacyjnych oraz technikami działań interwencyjnych;

3)

kierowaniem zespołem ludzkim oraz zarządzaniem jednostkami organizacyjnymi;

4)

zagadnieniami prawnymi, kadrowymi, ewidencyjnymi, finansowo-kwatermistrzowskimi, dotyczącymi

zatrudnienia osadzonych, informatyki, ochrony informacji niejawnych, więziennej służby

zdrowia, medycyny pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz bezpieczeństwa i higieny pracy;

5)

realizacją innych zadań wynikających z obowiązujących przepisów, w szczególności z

zakresu ochrony praw człowieka i podstawowych wolności.

Art. 43ze.

Do szkolenia specjalistycznego stosuje się odpowiednio przepisy art. 43t, art. 43y-43za,

art. 43zg ust. 2 oraz art. 43zj ust. 1.

Art. 43zf.

1.

Doskonalenie zawodowe jest elementem podnoszenia kwalifikacji zawodowych funkcjonariuszy

i pracowników, w szczególności w formie kursów, warsztatów, szkoleń i konferencji.

2.

Doskonalenie zawodowe powinno uwzględniać

1)

podnoszenie poziomu wiedzy ogólnozawodowej lub specjalistycznej oraz umiejętności

praktycznych funkcjonariusza lub pracownika;

2)

zapoznanie funkcjonariusza lub pracownika z aktualnymi przepisami dotyczącymi działalności

Służby Więziennej;

3)

utrzymanie i podnoszenie umiejętności strzeleckich funkcjonariuszy;

4)

instruktaż prowadzony w zakresie niezbędnym do prawidłowego wykonywania zadań i czynności

służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym.

3.

Doskonalenie zawodowe organizuje się w zależności od aktualnych potrzeb szkoleniowych

jednostek organizacyjnych.

4.

W celu utrzymania i podnoszenia umiejętności, o których mowa w ust. 2 pkt 3, organizuje

się w Służbie Więziennej szkolenie strzeleckie w formach określonych w art. 43zg ust.

1 pkt 1-3.

5.

Dyrektor Generalny określi w drodze zarządzenia

1)

organizację szkolenia strzeleckiego w jednostkach organizacyjnych,

2)

dokumentację szkolenia strzeleckiego,

3)

obowiązki i funkcje związane z prowadzeniem szkolenia strzeleckiego,

4)

rodzaje i formy szkolenia strzeleckiego,

5)

warunki dopuszczenia do szkolenia strzeleckiego,

6)

podstawowe komendy podczas strzelań,

7)

obowiązki uczestników szkolenia strzeleckiego,

8)

zasady użytkowania i wymagania dotyczące strzelnic, będących w zarządzie Służby Więziennej

- mając na względzie zapewnienie właściwego poziomu umiejętności strzeleckich funkcjonariuszy

w zależności od potrzeb jednostek organizacyjnych oraz zapewnienie bezpiecznego przebiegu

szkolenia strzeleckiego.

Art. 43zg.

1.

Doskonalenie zawodowe funkcjonariuszy i pracowników jest organizowane jako

1)

doskonalenie centralne;

2)

doskonalenie okręgowe;

3)

doskonalenie zakładowe;

4)

doskonalenie zewnętrzne.

2.

Rekrutacja na doskonalenie zawodowe, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 4, może odbywać

się z wykorzystaniem elektronicznego systemu obsługi szkolenia. Kryteria naboru oraz

limity miejsc określa organizator doskonalenia zawodowego.

3.

Funkcjonariusze i pracownicy uczestniczą, nie rzadziej niż co 3 lata, w co najmniej

jednej ze zorganizowanych form doskonalenia zawodowego, o których mowa w ust. 1 pkt

1, 2 i 4, zgodnych z zakresem wykonywanych przez nich obowiązków służbowych.

Art. 43zh.

1.

Doskonalenie centralne jest organizowane przez Dyrektora Generalnego dla funkcjonariuszy

i pracowników.

2.

Doskonalenie okręgowe jest organizowane przez dyrektora okręgowego dla funkcjonariuszy

i pracowników podległych mu jednostek organizacyjnych.

3.

Doskonalenie zakładowe jest organizowane przez kierownika jednostki organizacyjnej

dla wszystkich funkcjonariuszy i pracowników podległej mu jednostki lub dla funkcjonariuszy

i pracowników określonych działów Służby Więziennej.

4.

Doskonalenie zewnętrzne jest prowadzone w szczególności w formach, o których mowa

w art. 146 ust. 1. Przepisów art. 43zi oraz art. 43zj nie stosuje się.

Art. 43zi.

Doskonalenie zawodowe prowadzi się na podstawie programu doskonalenia zawodowego określonego

przez organizatora szkolenia.

Art. 43zj.

1.

Jeżeli doskonalenie zawodowe kończy się zaliczeniem lub egzaminem, organizator szkolenia

prowadzi dokumentację, którą stanowią lista obecności oraz protokoły zaliczeń lub

egzaminów.

2.

Funkcjonariusz lub pracownik po ukończeniu doskonalenia zawodowego otrzymuje zaświadczenie

o jego zaliczeniu albo niezaliczeniu, o ile program tego szkolenia przewiduje ten

sposób ukończenia doskonalenia zawodowego.

Art. 43zk.

1.

Kształcenie przygotowujące do zajmowania stanowisk oficerskich w Służbie Więziennej

prowadzi się w formie studiów podyplomowych na Uczelni, studiów drugiego stopnia na

Uczelni lub szkolenia zawodowego.

2.

Kształcenie przygotowujące do zajmowania stanowisk chorążych w Służbie Więziennej

prowadzi się w formie studiów pierwszego stopnia na Uczelni lub szkolenia zawodowego.

3.

Kształcenie przygotowujące do zajmowania stanowisk podoficerskich w Służbie Więziennej

prowadzi się w formie szkolenia zawodowego.

Art. 43zl.

1.

Funkcjonariusze, którzy ukończyli kształcenie w formach, o których mowa w art. 43zk,

przystępują do egzaminu na pierwszy stopień w korpusie odpowiednio oficerów, chorążych

albo podoficerów Służby Więziennej.

2.

Dyrektor Generalny, nie później niż w terminie 2 miesięcy od dnia ukończenia kształcenia,

określi, w drodze zarządzenia, miejsce przeprowadzania egzaminów, skład komisji egzaminacyjnych

i ich przewodniczących oraz terminy i zakres tematyczny egzaminów z uwzględnieniem

terminów ukończenia kształcenia w odpowiednich formach.

3.

Zestawy egzaminacyjne opracowują osoby wyznaczone przez Dyrektora Generalnego niewchodzące

w skład komisji egzaminacyjnej.

4.

Otwarcia zestawu egzaminacyjnego dokonuje komisja egzaminacyjna w obecności funkcjonariuszy

uczestniczących w egzaminie.

5.

Po przeprowadzeniu egzaminu komisja egzaminacyjna sporządza protokół, który przekazuje

Dyrektorowi Generalnemu w celu niezwłocznego podjęcia działań zmierzających do nadania

funkcjonariuszom pierwszego stopnia w korpusie odpowiednio oficerów, chorążych albo

podoficerów.

6.

Negatywny wynik egzaminu albo nieprzystąpienie do egzaminu oznacza nieuzyskanie kwalifikacji

zawodowych, jakim powinien odpowiadać funkcjonariusz na określonym stanowisku służbowym

w korpusie oficerów, chorążych albo podoficerów.

Art. 43zm.

1.

Funkcjonariusz, który uzyskał negatywny wynik egzaminu, o którym mowa w art. 43zl

ust. 1, może złożyć do Dyrektora Generalnego wniosek o dopuszczenie do egzaminu poprawkowego.

2.

Egzamin poprawkowy przeprowadza się w terminie kolejnego egzaminu. O terminie egzaminu

poprawkowego zawiadamia się funkcjonariusza za pośrednictwem kierownika jednostki

organizacyjnej.

3.

Funkcjonariusz, który uzyskał negatywny wynik egzaminu poprawkowego, może zostać skierowany

ponownie na szkolenie zawodowe po upływie co najmniej roku od dnia uzyskania negatywnego

wyniku egzaminu poprawkowego.

Art. 43zn.

1.

Nadzór nad organizacją szkoleń wstępnego, zawodowego i specjalistycznego sprawuje

Dyrektor Generalny.

2.

Nadzór nad metodyką szkoleń wstępnego, zawodowego i specjalistycznego sprawuje Rektor.

3.

Nadzór nad realizacją szkoleń wstępnego, zawodowego i specjalistycznego na Uczelni,

w Centralnym Ośrodku Szkolenia Służby Więziennej, ośrodku szkolenia Służby Więziennej

i ośrodku doskonalenia kadr Służby Więziennej sprawuje odpowiednio Rektor lub właściwy

komendant.

4.

Nadzór nad realizacją doskonalenia zawodowego centralnego sprawuje Dyrektor Generalny.

5.

Nadzór nad realizacją doskonalenia zawodowego okręgowego sprawuje w okręgowym inspektoracie

Służby Więziennej oraz w podległych jednostkach organizacyjnych − dyrektor okręgowy,

a nad realizacją doskonalenia zawodowego okręgowego realizowanego na Uczelni, w Centralnym

Ośrodku Szkolenia Służby Więziennej, ośrodku szkolenia Służby Więziennej i ośrodku

doskonalenia kadr Służby Więziennej − odpowiednio Rektor lub właściwy komendant.

6.

Nadzór nad realizacją doskonalenia zawodowego zakładowego sprawuje

1)

w Centralnym Zarządzie Służby Więziennej − Dyrektor Generalny;

2)

w okręgowym inspektoracie oraz w podległych jednostkach organizacyjnych − dyrektor

okręgowy;

3)

na Uczelni − Rektor;

4)

w Centralnym Ośrodku Szkolenia Służby Więziennej, ośrodku szkolenia Służby Więziennej

i ośrodku doskonalenia kadr Służby Więziennej − właściwy komendant;

5)

w zakładzie karnym i areszcie śledczym − dyrektor.

7.

Czynności związane z nadzorem nad realizacją szkoleń wstępnego, zawodowego i specjalistycznego

podlegają udokumentowaniu.

Art. 43zo.

Nadzór nad realizacją szkolenia zawodowego na Uczelni, w Centralnym Ośrodku Szkolenia

Służby Więziennej, ośrodku szkolenia Służby Więziennej i ośrodku doskonalenia kadr

Służby Więziennej jest sprawowany poprzez

1)

ewaluację szkolenia polegającą w szczególności na badaniu opinii funkcjonariuszy i

pracowników biorących udział w szkoleniu oraz ich oczekiwań związanych z wybranymi

obszarami działalności w zakresie szkolenia zawodowego;

2)

kontrolę procesu szkolenia;

3)

analizę dokumentacji szkoleniowej;

4)

ocenę kwalifikacji i umiejętności kadry dydaktycznej;

5)

ocenę warunków pracy kadry dydaktycznej.

Art. 43zp.

1.

Dyrektor Generalny, Rektor lub właściwy komendant, sprawując nadzór, wyznacza zadania,

określa sposoby ich realizacji oraz wskazuje osoby odpowiedzialne za realizację czynności

i zadań wykonywanych w ramach nadzoru, w tym przygotowanie narzędzi badawczych, przeprowadzenie

badań i opracowanie raportów.

2.

Osoby wyznaczone przez Dyrektora Generalnego, Rektora lub właściwego komendanta są

obowiązane do

1)

opracowania wyników sprawowanego nadzoru oraz przygotowania wniosków do dalszej pracy;

2)

przedstawiania modyfikacji i usprawnień sprzyjających zapewnieniu właściwych warunków

szkolenia i doskonalenia zawodowego, jeżeli wyniki nadzoru to uzasadniają;

3)

przedkładania na piśmie, w miarę potrzeb, jednak nie rzadziej niż raz w roku, odpowiednio

Dyrektorowi Generalnemu, Rektorowi lub właściwemu komendantowi, sprawozdania z prowadzonych

czynności związanych z nadzorem nad realizacją szkolenia zawodowego wraz z wnioskami,

w tym również sprawozdania z prac zespołu w przypadku jego powołania.

Art. 43zq.

1.

Funkcjonariuszom i pracownikom uczestniczącym w szkoleniach wstępnym, zawodowym i

specjalistycznym oraz doskonaleniu zawodowym, organizowanych na Uczelni, w Centralnym

Ośrodku Szkolenia Służby Więziennej, ośrodku szkolenia Służby Więziennej i ośrodku

doskonalenia kadr Służby Więziennej, a także skierowanym na studia na Uczelni przysługuje

bezpłatne zakwaterowanie oraz wyżywienie albo równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie,

gdy rodzaj i warunki pełnienia służby lub pracy lub względy techniczno-organizacyjne

uniemożliwiają korzystanie z wyżywienia w ramach form kształcenia.

2.

Bezpłatne wyżywienie albo równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie oraz bezpłatne

zakwaterowanie przysługują również funkcjonariuszom i pracownikom delegowanym do wykonywania

czynności służbowych w ramach form kształcenia, o których mowa w ust. 1.

3.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia

1)

uprawnienia funkcjonariuszy i pracowników do wyżywienia w trakcie wykonywania czynności

służbowych w ramach form kształcenia, o których mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając normy

wyżywienia oraz formy ich realizacji, a także wysokość dziennej pieniężnej wartości

normy wyżywienia, jej waloryzację oraz dopuszczalne przekroczenia, a także inne przypadki,

w których wyżywienie przysługuje, mając na względzie czas i charakter wykonywanych

czynności służbowych;

2)

tryb i warunki otrzymywania równoważnika pieniężnego w zamian za wyżywienie oraz jego

wysokość przez funkcjonariuszy i pracowników wykonujących czynności służbowe w ramach

form kształcenia, uwzględniając sposób jego naliczania oraz wypłaty, mając na względzie

czas i charakter wykonywanych czynności służbowych.

”

;

11)

w art. 44 ust. 2-4 otrzymują brzmienie

„

2.

Na stanowiskach oficerskich wymaga się posiadania tytułu zawodowego magistra lub równorzędnego

oraz złożenia egzaminu na pierwszy stopień oficerski.

3.

Na stanowiskach chorążych wymaga się posiadania tytułu zawodowego licencjata lub równorzędnego

oraz złożenia egzaminu na pierwszy stopień chorążego.

4.

Na stanowiskach podoficerskich wymaga się posiadania wykształcenia średniego lub średniego

branżowego oraz złożenia egzaminu na pierwszy stopień podoficerski.

”

;

12)

uchyla się art. 45;

13)

w art. 47

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Funkcjonariusza przyjętego do służby mianuje się na stanowisko podoficerskie albo

chorążego przed uzyskaniem kwalifikacji w zakresie szkolenia i stażu w służbie oraz

przed złożeniem egzaminu na pierwszy stopień podoficerski albo chorążego, jeżeli spełnia

wymogi w zakresie wykształcenia, o którym mowa w art. 44 ust. 3 i 4. Funkcjonariusza

przyjętego do służby można mianować, za zgodą Dyrektora Generalnego, na stanowisko

oficerskie przed uzyskaniem kwalifikacji w zakresie szkolenia i stażu w służbie oraz

przed złożeniem egzaminu na pierwszy stopień oficerski, jeżeli spełnia wymogi w zakresie

wykształcenia, o którym mowa w art. 44 ust. 2.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Funkcjonariusz może być mianowany na stanowisko oficerskie, jeżeli

1)

mianowanie jest uzasadnione potrzebami Służby Więziennej oraz zgodne z kwalifikacjami

i kompetencjami funkcjonariusza;

2)

ukończył

a)

studia drugiego stopnia na Uczelni lub

b)

podyplomowe studia na Uczelni, lub

c)

szkolenie zawodowe;

3)

pozytywnie złożył egzamin na pierwszy stopień oficerski.

”

;

14)

art. 55 otrzymuje brzmienie

„

Art. 55.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje stanowisk oficerskich, chorążych i podoficerskich w jednostkach organizacyjnych,

2)

staż służby wymagany do zajmowania poszczególnych stanowisk,

3)

rodzaj wykształcenia wymagany do zajmowania poszczególnych stanowisk,

4)

rodzaj szkolenia specjalistycznego oraz zawodowego wymagany do zajmowania niektórych

stanowisk,

5)

maksymalne stopnie przypisane do poszczególnych stanowisk,

6)

tryb nadawania funkcjonariuszom stopni

- uwzględniając konieczność posiadania przez funkcjonariuszy odpowiednich kwalifikacji

specjalistycznych i zawodowych na określonych stanowiskach służbowych.

”

;

15)

w art. 56 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przeciętne uposażenie funkcjonariuszy stanowi wielokrotność kwoty bazowej, której

wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa. Przez przeciętne

uposażenie funkcjonariuszy należy rozumieć uposażenie wraz z miesięczną równowartością

nagrody rocznej.

”

;

16)

w art. 60h ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz na nagrody uznaniowe

i zapomogi.

”

;

17)

po rozdziale 7 dodaje się rozdział 7a w brzmieniu

„

Rozdział 7a

Służba kandydacka

Art. 62a.

Służba kandydacka polega na

1)

odbywaniu studiów zgodnie z programem kształcenia;

2)

wykonywaniu zadań służbowych w jednostkach organizacyjnych.

Art. 62b.

Funkcjonariuszem w służbie kandydackiej może zostać osoba, która została zakwalifikowana

na studia pierwszego stopnia na Uczelni oraz która w trakcie procesu rekrutacji

1)

spełniła wymagania, o których mowa w art. 38;

2)

złożyła podanie o przyjęcie do służby kandydackiej;

3)

złożyła zobowiązanie do pełnienia służby po ukończeniu nauki przez okres 5 lat od

dnia mianowania funkcjonariuszem w służbie stałej.

Art. 62c.

1.

Osobę, o której mowa w art. 62b, Rektor kieruje na kurs przygotowawczy, o którym mowa

w art. 43f ust. 1. Przepisy art. 43g pkt 2 i art. 43i stosuje się odpowiednio.

2.

W pierwszym dniu kursu przygotowawczego Rektor wydaje rozkaz personalny w sprawie

przyjęcia kandydata do służby kandydackiej i nadania mu stopnia szeregowego Służby

Więziennej. Przepis art. 41 stosuje się.

3.

Po ukończeniu kursu przygotowawczego funkcjonariusz w służbie kandydackiej podlega

opiniowaniu, o którym mowa w rozdziale 10.

Art. 62d.

Funkcjonariusz w służbie kandydackiej, który uzyskał pozytywną opinię służbową po

ukończeniu kursu przygotowawczego, odbywa studia.

Art. 62e.

1.

Rozkład czasu służby kandydackiej określają plany i programy studiów.

2.

Studia dzielą się na lata i semestry oraz obejmują

1)

zajęcia programowe;

2)

praktyki organizowane na Uczelni lub w innych jednostkach organizacyjnych;

3)

przeszkolenia i ćwiczenia w warunkach polowych;

4)

sesje egzaminacyjne;

5)

wykonanie pracy dyplomowej (końcowej) lub przystąpienie do egzaminu dyplomowego (końcowego);

6)

czas wolny.

3.

Szczegółowy przebieg studiów, w tym praktyk oraz zdawania egzaminów, określa regulamin

studiów.

Art. 62f.

1.

Funkcjonariusz w służbie kandydackiej pełni służbę w systemie skoszarowanym.

2.

Funkcjonariusz w służbie kandydackiej otrzymuje

1)

zakwaterowanie oraz wyżywienie w naturze albo równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie;

2)

wyposażenie polowe oraz umundurowanie właściwe dla funkcjonariusza w służbie przygotowawczej;

3)

dodatek za stopień;

4)

należności z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, zgodnie z przepisami wykonawczymi

wydanymi na podstawie art. 73 ust. 4.

3.

Funkcjonariusz w służbie kandydackiej może otrzymać

1)

nagrodę uznaniową, o której mowa w art. 203;

2)

zapomogę pieniężną, o której mowa w art. 204.

Art. 62g.

Funkcjonariuszowi w służbie kandydackiej mogą być udzielone następujące urlopy

1)

okolicznościowy, na załatwienie spraw osobistych lub rodzinnych − w wymiarze do 5

dni w każdym roku nauki;

2)

krótkoterminowy, w drodze wyróżnienia − w wymiarze do 7 dni w każdym roku nauki.

Art. 62h.

1.

Funkcjonariuszowi w służbie kandydackiej w trakcie studiów pierwszego stopnia na Uczelni,

w zależności od wyników w nauce i pozytywnej opinii, może być nadany stopień

1)

starszego szeregowego Służby Więziennej − na pierwszym roku studiów;

2)

kaprala Służby Więziennej − na drugim roku studiów;

3)

starszego kaprala Służby Więziennej − na trzecim roku studiów.

2.

Funkcjonariuszowi w służbie kandydackiej w trakcie studiów drugiego stopnia na Uczelni,

w zależności od wyników w nauce i pozytywnej opinii, może być nadany stopień

1)

chorążego Służby Więziennej − na pierwszym roku studiów;

2)

starszego chorążego Służby Więziennej − na drugim roku studiów.

Art. 62i.

1.

Po ukończeniu studiów pierwszego stopnia na Uczelni funkcjonariusz w służbie kandydackiej

ma prawo przystąpić do egzaminu na pierwszy stopień w korpusie chorążych Służby Więziennej,

o którym mowa w art. 43zl.

2.

Egzamin przeprowadza się w terminie do 2 miesięcy od dnia ukończenia studiów pierwszego

stopnia.

3.

Funkcjonariusz w służbie kandydackiej, który nie przystąpił do egzaminu w wyznaczonym

terminie albo uzyskał wynik negatywny tego egzaminu, jest kierowany do służby na stanowisko

podoficerskie.

4.

W przypadku złożenia egzaminu i nadania pierwszego stopnia w korpusie chorążych Służby

Więziennej funkcjonariusz w służbie kandydackiej ma prawo do kontynuowania nauki na

studiach drugiego stopnia na Uczelni albo zwrócenia się o skierowanie do służby na

stanowisko chorążego.

5.

Decyzję, o której mowa w ust. 4, funkcjonariusz w służbie kandydackiej przedkłada

na piśmie Rektorowi w terminie 7 dni od dnia nadania pierwszego stopnia w korpusie

chorążych Służby Więziennej.

Art. 62j.

1.

Po ukończeniu studiów drugiego stopnia na Uczelni funkcjonariusz w służbie kandydackiej

ma prawo przystąpić do egzaminu na pierwszy stopień w korpusie oficerów Służby Więziennej,

o którym mowa w art. 43zl.

2.

Egzamin przeprowadza się w terminie do 2 miesięcy od dnia ukończenia studiów drugiego

stopnia.

3.

Funkcjonariusz w służbie kandydackiej, który nie przystąpił do egzaminu w wyznaczonym

terminie albo uzyskał wynik negatywny tego egzaminu, jest kierowany do służby na stanowisko

chorążego.

4.

W przypadku złożenia egzaminu funkcjonariusz w służbie kandydackiej jest kierowany

do służby na stanowisko oficerskie.

Art. 62k.

1.

Dyrektor Generalny na wniosek Rektora wskazuje stanowiska służbowe z uwzględnieniem

działów Służby Więziennej w jednostkach organizacyjnych, na które może być kierowany

do służby stałej funkcjonariusz po odbyciu służby kandydackiej.

2.

Przy kierowaniu do służby w jednostce organizacyjnej Dyrektor Generalny uwzględnia

1)

wynik egzaminu na pierwszy stopień w korpusie chorążych lub w korpusie oficerów;

2)

potrzeby służby;

3)

miejsce zamieszkania funkcjonariusza.

3.

Przy kierowaniu do służby w jednostce organizacyjnej Dyrektor Generalny może uwzględnić

umotywowaną prośbę funkcjonariusza.

4.

Dyrektor Generalny, kierując funkcjonariusza do pełnienia służby na stałe, wskazuje

jednostkę organizacyjną, stanowisko służbowe oraz datę rozpoczęcia służby, w terminie

nie dłuższym niż 3 miesiące, licząc od dnia zakończenia nauki.

Art. 62l.

1.

Funkcjonariusz po odbyciu służby kandydackiej zostaje mianowany funkcjonariuszem w

służbie stałej. Przepisy art. 40 ust. 3 i ust. 4 pkt 1-4 i 6 stosuje się.

2.

Wobec funkcjonariusza w służbie kandydackiej, w okresie od dnia ukończenia nauki na

Uczelni do dnia mianowania na stałe, przepisów art. 62f ust. 1, ust. 2 pkt 1 i 4 oraz

ust. 3 nie stosuje się.

3.

W razie niepodjęcia służby stałej w terminie wskazanym przez Dyrektora Generalnego

dyrektor ten na wniosek funkcjonariusza w służbie kandydackiej może określić inną

datę podjęcia służby stałej, jeżeli niepodjęcie służby nastąpiło z przyczyn nieleżących

po stronie funkcjonariusza w służbie kandydackiej. W takim przypadku zakończenie służby

kandydackiej następuje z dniem podjęcia służby stałej.

4.

W razie niepodjęcia służby stałej w terminie wskazanym przez Dyrektora Generalnego

albo w terminie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się odpowiednio art. 103-106.

Art. 62m.

Funkcjonariusz w służbie kandydackiej, który w związku ze służbą doznał uszczerbku

na zdrowiu lub poniósł szkodę w mieniu, otrzymuje świadczenia odszkodowawcze w trybie

i na zasadach określonych dla funkcjonariuszy. W razie śmierci funkcjonariusza w służbie

kandydackiej mającej związek ze służbą świadczenia odszkodowawcze otrzymują pozostali

po nim członkowie rodziny.

Art. 62n.

1.

Do funkcjonariuszy w służbie kandydackiej stosuje się

1)

przepisy art. 18 ust. 1-6, art. 19, art. 27, art. 28, art. 34, art. 35, art. 37 ust.

1 i 2, art. 43 ust. 1, art. 86-92, art. 94-98, art. 101, art. 108 ust. 1 i 3, art.

109 ust. 1-3, art. 110 ust. 1, art. 111-113, art. 114 ust. 1-3, art. 115, art. 117

ust. 1 i 2, art. 118 ust. 1-13, 16 i 17, art. 119 ust. 1 i 2, art. 152, art. 154 ust.

1 i 2, art. 155 ust. 1-3, art. 156 ust. 1, art. 157-159, art. 160 ust. 1-3, art. 161-165,

art. 168 ust. 1-8, art. 209, art. 210 ust. 1-6, art. 213 ust. 1 i 2, art. 216-227,

art. 228 ust. 1 i 2 oraz art. 229-263;

2)

przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 18 ust. 7, art. 26 ust. 2, art. 33 ust.

1, art. 37 ust. 3 i 4, art. 43 ust. 2, art. 93, art. 109 ust. 4, art. 110 ust. 2,

art. 114 ust. 4, art. 117 ust. 3, art. 118 ust. 14, 15, 18 i 19, art. 119 ust. 3 i

4, art. 154 ust. 3, art. 155 ust. 4, art. 156 ust. 2, art. 160 ust. 4, art. 168 ust.

9, art. 205, art. 210 ust. 7, art. 213 ust. 3, art. 228 ust. 3 i art. 264.

2.

Do funkcjonariuszy w służbie kandydackiej, którzy zrezygnowali z nauki na Uczelni

lub którzy zostali z niej wydaleni, stosuje się odpowiednio art. 103-106.

”

;

18)

w art. 63

a)

w ust. 1 pkt 7 i 8 otrzymują brzmienie

„

7)

Rektora, Komendanta Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, komendanta ośrodka

szkolenia Służby Więziennej i komendanta ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej,

8)

prorektora Uczelni, zastępcy Komendanta Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej,

zastępcy komendanta ośrodka szkolenia Służby Więziennej i zastępcy komendanta ośrodka

doskonalenia kadr Służby Więziennej

”

,

b)

w ust. 2

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

Dyrektor Generalny - w odniesieniu do zastępcy Dyrektora Generalnego, dyrektora okręgowego,

Rektora, Komendanta Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, komendanta ośrodka

szkolenia Służby Więziennej oraz komendanta ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej

bezpośrednio mu podległego;

”

,

-

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

Rektor - w odniesieniu do prorektora Uczelni;

”

;

19)

po art. 66 dodaje się art. 66a w brzmieniu

„

Art. 66a.

1.

Minister Sprawiedliwości powołuje Rektora na pięcioletnią kadencję spośród oficerów

Służby Więziennej posiadających co najmniej stopień naukowy doktora.

2.

Minister Sprawiedliwości może powołać prorektora Uczelni na pięcioletnią kadencję

spośród osób posiadających co najmniej stopień naukowy doktora.

3.

Kadencja Rektora lub prorektora Uczelni wygasa w przypadku

1)

upływu jego kadencji;

2)

jego śmierci;

3)

złożenia przez niego rezygnacji;

4)

pisemnego zgłoszenia przez funkcjonariusza wystąpienia ze służby albo rozwiązania

umowy o pracę przez pracownika;

5)

jego odwołania.

4.

Minister Sprawiedliwości odwołuje Rektora lub prorektora Uczelni przed upływem kadencji,

jeżeli

1)

nie wypełnia on swoich obowiązków na skutek choroby trwającej dłużej niż 180 dni w

roku kalendarzowym;

2)

został on skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia

publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.

5.

Minister Sprawiedliwości może powierzyć pełnienie obowiązków Rektora lub prorektora

Uczelni osobie spełniającej warunki określone w ust. 1 lub 2 do czasu powołania Rektora

lub prorektora Uczelni, na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy.

”

;

20)

po art. 70 dodaje się art. 70a w brzmieniu

„

Art. 70a.

Przeniesienia albo delegowania funkcjonariusza do pełnienia służby na Uczelni oraz

przeniesienia albo delegowania funkcjonariusza pełniącego służbę na Uczelni dokonuje

Dyrektor Generalny w porozumieniu z Rektorem.

”

;

21)

po art. 74 dodaje się art. 74a w brzmieniu

„

Art. 74a.

1.

Minister Sprawiedliwości może oddelegować funkcjonariusza, za jego zgodą, do wykonywania

zadań służbowych w Ministerstwie Sprawiedliwości na wskazanym stanowisku służbowym

na czas określony nie dłuższy niż 2 lata albo na czas nieokreślony.

2.

Funkcjonariusz oddelegowany na czas nieokreślony może być odwołany z oddelegowania

przez Ministra Sprawiedliwości albo ustąpić z tego oddelegowania, z co najmniej miesięcznym

wyprzedzeniem. W pozostałych przypadkach oddelegowania odwołanie lub ustąpienie funkcjonariusza

następuje bez zachowania okresu wyprzedzenia.

3.

W okresie oddelegowania

1)

przeniesienie funkcjonariusza na niższe stanowisko służbowe, o którym mowa w art.

85 ust. 2,

2)

zwolnienie funkcjonariusza ze służby, o którym mowa w art. 96 ust. 2,

3)

zawieszenie funkcjonariusza w czynnościach służbowych w przypadku, o którym mowa w

art. 94 ust. 2

- wymaga zgody Ministra Sprawiedliwości.

4.

Do funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 77 pkt

2 oraz art. 81.

”

;

22)

w art. 80

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W przypadku oddelegowania funkcjonariusza do wykonywania zadań służbowych w Ministerstwie

Sprawiedliwości na podstawie art. 74a ust. 1 świadczenia, o których mowa w ust. 1,

wypłaca oddelegowanemu funkcjonariuszowi jednostka organizacyjna, w której pełnił

on służbę przed oddelegowaniem.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Oddelegowanemu funkcjonariuszowi urlopów udziela organ instytucji krajowej lub zagranicznej,

do której został oddelegowany, albo Minister Sprawiedliwości, na zasadach i w wymiarze

określonych w ustawie.

”

;

23)

po art. 80 dodaje się art. 80a w brzmieniu

„

Art. 80a.

1.

Funkcjonariuszowi oddelegowanemu do Ministerstwa Sprawiedliwości przysługują należności

z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

2.

Należności, o których mowa w ust. 1, wypłaca Ministerstwo Sprawiedliwości.

3.

Należności, o których mowa w ust. 1, nie przysługują w przypadku, gdy odległość od

miejsca stałego pełnienia służby lub miejsca stałego zamieszkania funkcjonariusza

oddelegowanego do Ministerstwa Sprawiedliwości nie przekracza 60 km, chyba że Minister

Sprawiedliwości na wniosek funkcjonariusza oddelegowanego uzna, że nie jest celowy

codzienny dojazd funkcjonariusza oddelegowanego do Ministerstwa Sprawiedliwości.

”

;

24)

w art. 87

a)

w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

W opiniowaniu służbowym w zależności od zajmowanego stanowiska i charakteru wykonywanych

zadań służbowych uwzględnia się odpowiednio następujące kryteria

”

,

b)

w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

W opiniowaniu służbowym na wyższe stanowiska kierownicze w Służbie Więziennej oraz

opiniowaniu funkcjonariuszy zajmujących stanowiska kierownicze oprócz kryteriów wymienionych

w ust. 1 ocenie podlegają

”

,

c)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

W przypadku funkcjonariuszy nauczycieli oraz funkcjonariuszy nauczycieli akademickich

w opiniowaniu służbowym ocenie podlega również wywiązywanie się z obowiązków wynikających

odpowiednio z przepisów o systemie oświaty oraz przepisów o szkolnictwie wyższym.

”

;

25)

w art. 88

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

Dyrektor Generalny - o swoich zastępcach, kierownikach komórek organizacyjnych w Centralnym

Zarządzie Służby Więziennej, dyrektorach okręgowych, Rektorze, Komendancie Centralnego

Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, komendantach ośrodków szkolenia Służby Więziennej

oraz komendantach ośrodków doskonalenia kadr Służby Więziennej bezpośrednio mu podległych;

”

,

b)

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

Rektor - o prorektorach Uczelni, kierownikach komórek organizacyjnych oraz funkcjonariuszach

pełniących służbę na stanowiskach samodzielnych;

”

;

26)

w art. 89

a)

w ust. 1

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

w służbie stałej - nie później niż 30 dni przed upływem każdych 4 lat służby do osiągnięcia

20 lat służby oraz każdych 5 lat służby po przekroczeniu 20 lat służby;

”

,

-

dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

w służbie kandydackiej - nie później niż w ciągu 7 dni po ukończeniu kursu przygotowawczego

oraz nie później niż w terminie 30 dni przed ukończeniem każdego roku studiów.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Opiniowanie służbowe przeprowadza się niezależnie od terminów, o których mowa w ust.

1, w następujących przypadkach

1)

stwierdzenia nieprzydatności na zajmowanym stanowisku, nieprzydatności do służby w

okresie służby przygotowawczej albo niewywiązywania się z obowiązków służbowych;

2)

jeżeli od dnia wydania opinii stwierdzającej niewywiązywanie się z obowiązków służbowych

upłynęło 6 miesięcy;

3)

polecenia wyższego przełożonego.

”

,

c)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Opiniowanie służbowe można przeprowadzić niezależnie od terminów, o których mowa w

ust. 1, w przypadku wniosku o mianowanie lub powołanie funkcjonariusza na wyższe stanowisko

służbowe albo o nadanie kolejnego wyższego stopnia Służby Więziennej, jeżeli od ostatniego

opiniowania upłynęły co najmniej 3 lata.

”

;

27)

w art. 96

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

nieprzydatności do służby stwierdzonej w opinii służbowej w okresie służby przygotowawczej

albo w okresie służby kandydackiej;

”

,

b)

w ust. 2

-

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

braku postępów w nauce w służbie kandydackiej;

”

,

-

w pkt 9 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 10 w brzmieniu

„

10)

gdy dalsze pozostawanie funkcjonariusza w służbie nie daje się pogodzić z dobrem służby.

”

;

28)

w art. 97 w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a-2c w brzmieniu

„

2a)

nieukończenia kursu przygotowawczego, o którym mowa w art. 62c ust. 1;

2b)

nieuzyskania pozytywnej opinii, o której mowa w art. 62c ust. 3;

2c)

niepodjęcia studiów, o których mowa w art. 62a pkt 1;

”

;

29)

w art. 98 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Zwolnienia ze służby z przyczyny określonej w art. 96 ust. 2 pkt 10 dokonuje przełożony

przełożonego, o którym mowa w ust. 1.

”

;

30)

art. 103 otrzymuje brzmienie

„

Art. 103.

1.

Funkcjonariusz zwolniony ze służby z przyczyn określonych w art. 96 ust. 1 i ust.

2 pkt 1, 8 i 10 oraz funkcjonariusz, którego stosunek służbowy wygasł na podstawie

art. 97 ust. 1 pkt 2-8 przed upływem 5 lat od odbycia kursu przygotowawczego lub szkolenia

zawodowego, a także studiów na Uczelni, jest obowiązany zwrócić kwotę stanowiącą równowartość

kosztów wyżywienia, zakwaterowania, umundurowania oraz kosztów podróży służbowych

otrzymanych w czasie kształcenia. Koszty te funkcjonariusz zwraca także w przypadku

nieukończenia kursu przygotowawczego, szkolenia zawodowego lub przerwania studiów

z winy funkcjonariusza.

2.

Koszty wyżywienia, zakwaterowania, umundurowania oraz podróży służbowych otrzymane

przez funkcjonariusza w czasie szkolenia lub nauki ustala się jako sumę

1)

dziennych stawek budżetowych na wyżywienie i kosztów zakwaterowania funkcjonariusza

w czasie szkolenia lub nauki;

2)

wartości przedmiotów umundurowania wydanych funkcjonariuszowi w czasie szkolenia lub

nauki zgodnie z przepisami o normach i zasadach przydzielania umundurowania i wyposażenia

specjalnego funkcjonariuszom, wyliczonej na podstawie liczby dni użytkowania tych

przedmiotów i kosztu jednorazowego ich czyszczenia;

3)

diet otrzymanych na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowych;

4)

kwot otrzymanych za przejazd na trasie od stałego miejsca pełnienia służby do Uczelni,

Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, ośrodka szkolenia Służby Więziennej

albo ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej i z powrotem oraz ryczałtów na dojazdy

środkami komunikacji miejscowej.

3.

Wysokość kwoty stanowiącej równowartość kosztów wyżywienia, zakwaterowania i umundurowania

ustala się według stawek obowiązujących w dniu zwolnienia funkcjonariusza ze służby.

4.

Koszty zakwaterowania funkcjonariusza, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i ust. 3, otrzymane

w czasie szkolenia lub nauki ustala się na podstawie wysokości diety określonej w

przepisach wykonawczych o zasadach ustalania oraz wysokości należności przysługujących

pracownikowi z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju wydanych na podstawie art.

77Kodeksu pracy, w wysokości

1)

za miejsce w pokoju z łazienką i WC zajmowanym samodzielnie - 1,2 diety za dobę;

2)

za miejsce w pokoju bez łazienki i WC zajmowanym samodzielnie - 1 diety za dobę;

3)

za miejsce w pokoju zajmowanym z inną osobą z łazienką i WC - 0,8 diety za dobę;

4)

za miejsce w pokoju zajmowanym z inną osobą bez łazienki i WC - 0,6 diety za dobę.

”

;

31)

w art. 104 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przełożony ustala koszty wyżywienia, zakwaterowania i umundurowania otrzymane przez

funkcjonariusza w czasie kursu przygotowawczego, szkolenia zawodowego lub studiów

na podstawie informacji Rektora, Komendanta Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej,

komendanta ośrodka szkolenia Służby Więziennej lub komendanta ośrodka doskonalenia

kadr Służby Więziennej.

”

;

32)

w art. 106 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kwotę, o której mowa w art. 103, funkcjonariusz wpłaca jednostce organizacyjnej, w

której pełnił służbę przed zwolnieniem.

”

;

33)

w art. 119 w ust. 1 uchyla się pkt 3;

34)

po art. 134 dodaje się art. 134a w brzmieniu

„

Art. 134a.

Wymiar i rozkład czasu służby funkcjonariusza będącego nauczycielem akademickim określają

przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym.

”

;

35)

uchyla się art. 166;

36)

w art. 168 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przez uposażenie stanowiące podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i

rentowe, o którym mowa w ust. 1, rozumie się

1)

uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia, nagrody roczne i uznaniowe oraz dodatkowe

wynagrodzenie wypłacane na podstawie art. 208, odpowiednio przeliczone zgodnie z art.

110 ustawy, o której mowa w ust. 1;

2)

kwotę minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w grudniu roku poprzedniego,

ustalonego na podstawie odrębnych przepisów - za okres służby kandydackiej.

”

;

37)

w art. 192

a)

w pkt 2 lit. c otrzymuje brzmienie

„

c)

Rektora, prorektora Uczelni, Komendanta Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej,

komendanta ośrodka szkolenia Służby Więziennej albo komendanta ośrodka doskonalenia

kadr Służby Więziennej bezpośrednio mu podległego i ich zastępców;

”

,

b)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

dyrektor aresztu śledczego, dyrektor zakładu karnego, Rektor, Komendant Centralnego

Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej oraz komendant ośrodka szkolenia Służby Więziennej

i komendant ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej w odniesieniu do funkcjonariusza

pełniącego służbę w tych jednostkach.

”

;

38)

w art. 205

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

wysokość funduszu na nagrody uznaniowe i zapomogi dla funkcjonariuszy,

”

,

b)

pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3)

tryb zwiększenia funduszu na nagrody uznaniowe i zapomogi o środki finansowe uzyskane

z tytułu zmniejszenia uposażeń, o którym mowa w art. 60h,

4)

tryb postępowania oraz właściwość przełożonych w zakresie przyznawania i wypłaty nagród

uznaniowych i zapomóg

”

;

39)

w art. 208

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Za wykonywanie zadań polegających na

1)

opiece nad psem specjalnym lub służbowym,

2)

pełnieniu funkcji rzecznika dyscyplinarnego,

3)

pełnieniu funkcji mentora w okresie wstępnej adaptacji zawodowej, praktyki zawodowej

lub mentora wyznaczonego do organizacji i prowadzenia szkolenia dla mentorów w trakcie

doskonalenia okręgowego,

4)

pełnieniu funkcji na Uczelni

− funkcjonariusz otrzymuje dodatkowe wynagrodzenie.

”

,

b)

uchyla się ust. 3;

40)

po art. 208 dodaje się art. 208a-208e w brzmieniu

„

Art. 208a.

1.

Funkcjonariuszowi za wykonywanie zadań, o których mowa w art. 208 ust. 1 pkt 1, przysługuje

miesięcznie dodatkowe wynagrodzenie w wysokości do 153 zł, proporcjonalnie do liczby

dni sprawowanej opieki nad psem w miesiącu.

2.

W przypadku sprawowania opieki

1)

nad więcej niż jednym psem specjalnym lub służbowym dodatkowe wynagrodzenie stanowi

wielokrotność stawki określonej w ust. 1;

2)

przez kilku funkcjonariuszy nad jednym psem specjalnym lub służbowym dodatkowe wynagrodzenie

dzieli się między nich, proporcjonalnie do liczby dni sprawowanej przez każdego z

nich opieki nad psem specjalnym lub służbowym w miesiącu.

3.

Dodatkowe wynagrodzenie za sprawowanie opieki nad psem specjalnym lub służbowym jest

wypłacane na wniosek bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera

1)

nazwę jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz sprawował opiekę nad psem

specjalnym lub służbowym;

2)

informację o liczbie dni w miesiącu, w których funkcjonariusz wykonywał czynności

związane z zapewnieniem opieki psu specjalnemu lub służbowemu;

3)

informację o liczbie psów specjalnych lub służbowych, nad którymi funkcjonariusz sprawował

opiekę.

Art. 208b.

Funkcjonariuszowi za wykonywanie zadań, o których mowa w art. 208 ust. 1 pkt 2, przysługuje

dodatkowe wynagrodzenie w wysokości do 762 zł za pełnienie funkcji rzecznika dyscyplinarnego

w postępowaniu dyscyplinarnym lub do 153 zł w przypadku uczestniczenia w postępowaniu

dyscyplinarnym w związku z udzielaniem pomocy innemu rzecznikowi dyscyplinarnemu.

Art. 208c.

1.

Funkcjonariuszowi, o którym mowa w art. 208 ust. 1 pkt 3, przysługuje dodatkowe wynagrodzenie

miesięczne w wysokości do 153 zł

1)

za pełnienie funkcji mentora w odniesieniu do każdego funkcjonariusza lub pracownika

w okresie

a)

wstępnej adaptacji zawodowej,

b)

praktyki zawodowej;

2)

w okresie organizacji i prowadzenia szkolenia dla mentorów.

2.

Dodatkowe wynagrodzenie za pełnienie funkcji mentora jest wypłacane na wniosek funkcjonariusza

po wyznaczeniu go na mentora oraz po zakończeniu czynności, o których mowa w ust.

1.

3.

Wniosek w sprawie wypłaty dodatkowego wynagrodzenia za pełnienie funkcji mentora zawiera

określenie jednostki organizacyjnej, w której były prowadzone czynności przez mentora,

oraz ich opis i termin ich realizacji.

Art. 208d.

1.

Funkcjonariuszowi, o którym mowa w art. 208 ust. 1 pkt 4, przysługuje dodatkowe wynagrodzenie

miesięczne w wysokości

1)

do 1219 zł - za pełnienie funkcji prorektora lub dziekana;

2)

do 1067 zł - za pełnienie funkcji prodziekana;

3)

do 914 zł - za pełnienie funkcji kierownika instytutu;

4)

do 762 zł - za pełnienie funkcji zastępcy kierownika instytutu lub kierownika katedry;

5)

do 610 zł - za pełnienie funkcji zastępcy kierownika katedry lub kierownika zakładu;

6)

do 457 zł - za pełnienie funkcji zastępcy kierownika zakładu lub członka komisji rekrutacyjnej

lub egzaminacyjnej.

2.

Dodatkowe wynagrodzenie za pełnienie funkcji, o których mowa w ust. 1, wypłaca się

proporcjonalnie do liczby dni pełnienia tych funkcji.

Art. 208e.

1.

Ustalenia wysokości dodatkowego wynagrodzenia i jego wypłaty dokonuje kierownik właściwej

jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pobiera uposażenie.

2.

Wypłaty dokonuje się wraz z wypłatą należnego uposażenia za miesiąc następujący po

miesiącu, w którym funkcjonariusz wykonywał zadania służbowe, o których mowa w art.

208 ust. 1.

”

;

41)

w art. 219 w ust. 1 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

oddelegowania do wykonywania zadań służbowych w Ministerstwie Sprawiedliwości,

”

;

42)

w art. 231

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przełożonym dyscyplinarnym funkcjonariusza zajmującego wyższe stanowisko kierownicze

w jednostce organizacyjnej oraz funkcjonariusza, o którym mowa w art. 68 ust. 4, jest

odpowiedni przełożony, o którym mowa w art. 63 ust. 2.

”

,

b)

w ust. 8 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

Dyrektorowi Generalnemu, zastępcy Dyrektora Generalnego, dyrektorowi okręgowemu, Rektorowi,

Komendantowi Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, komendantowi ośrodka

szkolenia Służby Więziennej i komendantowi ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej

bezpośrednio podległego Dyrektorowi Generalnemu oraz funkcjonariuszom Centralnego

Zarządu Służby Więziennej - jest Minister Sprawiedliwości;

2)

zastępcy dyrektora okręgowego, dyrektorowi zakładu karnego lub aresztu śledczego,

prorektorowi Uczelni, zastępcy Komendanta Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej,

zastępcy komendanta ośrodka szkolenia Służby Więziennej, zastępcy komendanta ośrodka

doskonalenia kadr Służby Więziennej bezpośrednio podległego Dyrektorowi Generalnemu

oraz funkcjonariuszom okręgowego inspektoratu Służby Więziennej, Uczelni, Centralnego

Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, ośrodka szkolenia Służby Więziennej i ośrodka

doskonalenia kadr Służby Więziennej bezpośrednio podległego Dyrektorowi Generalnemu

- jest Dyrektor Generalny;

”

.

W celu realizacji uprawnień wynikających z podległości Służby Więziennej Minister

Sprawiedliwości może, na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej

(Dz. U. poz. 1092), przeprowadzać kontrole organów Służby Więziennej i jednostek organizacyjnych Służby

Więziennej, o których mowa w art. 7 i art. 8 ust. 1.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 200, z późn. zm. w art. 21 w ust. 1 pkt 80 otrzymuje brzmienie

„

80)

przychody ze stosunku służbowego otrzymane w służbie kandydackiej przez funkcjonariuszy

Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej;

”

.

W ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby

Więziennej oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2018 r. poz. 132, 138 i 730) w art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Podstawę wymiaru renty inwalidzkiej dla funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej w służbie kandydackiej

stanowi odpowiednie uposażenie zasadnicze przewidziane dla najniższego stanowiska

służbowego wraz z dodatkiem za posiadany stopień, z miesiąca, w którym nastąpiło zwolnienie

funkcjonariusza ze służby.

”

.

W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1383, 1386 i 2120 oraz z 2018 r. poz. 138, 357 i 730) w art. 87 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zasady, o której mowa w ust. 3, nie stosuje się, jeżeli zmniejszenie podstawy wymiaru

składek poniżej minimalnego wynagrodzenia nastąpiło na skutek pobierania wynagrodzenia

za czas niezdolności do pracy wypłaconego na podstawie przepisów Kodeksu pracy, zasiłków i świadczenia rehabilitacyjnego z ubezpieczenia chorobowego lub z ubezpieczenia

wypadkowego. Zasady tej nie stosuje się również, jeżeli podstawę wymiaru składek na

ubezpieczenia emerytalne i rentowe stanowiła kwota zasiłku stałego z pomocy społecznej,

świadczenia pielęgnacyjnego lub specjalnego zasiłku opiekuńczego określonych w przepisach

o świadczeniach rodzinnych lub zasiłku dla opiekuna określonego w przepisach o ustaleniu

i wypłacie zasiłków dla opiekunów, oraz do: pracowników, o których mowa w art. 6

ust. 2 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. z 2017 r. poz. 847 oraz z 2018 r. poz. 650), żołnierzy niezawodowych w służbie czynnej, ubezpieczonych odbywających służbę zastępczą,

a także pozostających w służbie kandydackiej funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej.

”

.

W ustawie z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze

budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. z 2018 r. poz. 373 i 730) w art. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

pracownicy - rozumie się osoby zatrudnione w jednostkach, o których mowa w pkt 1,

oraz żołnierzy zawodowych, żołnierzy odbywających nadterminową zasadniczą służbę wojskową,

żołnierzy odbywających okresową służbę wojskową, funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej,

Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby

Więziennej - z wyjątkiem pełniących służbę kandydacką - oraz funkcjonariuszy Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby

Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Celno-Skarbowej;

”

.

W ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1952 oraz z 2018 r. poz. 107, 138, 650 i 730) w art. 3 w pkt 1 w lit. c tiret dwunaste otrzymuje brzmienie

„

-

należności pieniężne ze stosunku służbowego otrzymywane w czasie służby kandydackiej

przez funkcjonariuszy Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej, Biura

Ochrony Rządu i Służby Więziennej, obliczone za okres, w którym osoby te uzyskały

dochód,

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1938, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 81 ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Podstawę wymiaru składek dla funkcjonariuszy Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej

będących w służbie kandydackiej stanowi kwota odpowiadająca wysokości minimalnego

wynagrodzenia.

”

;

2)

w art. 85 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Za funkcjonariuszy, o których mowa w art. 81 ust. 7, składkę oblicza, finansuje ze

środków własnych i odprowadza odpowiednio szkoła Państwowej Straży Pożarnej albo uczelnia

Służby Więziennej.

”

.

W ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2183 i 2201 oraz z 2018 r. poz. 138, 398, 650 i 730) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 1 pkt 25 otrzymuje brzmienie

„

25)

uczelnia służb państwowych - uczelnię publiczną nadzorowaną przez ministra właściwego

do spraw wewnętrznych albo Ministra Sprawiedliwości;

”

;

2)

w art. 8 dodaje się ust. 12 w brzmieniu

„

12.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, limit miejsc na kierunki

studiów dla funkcjonariuszy Służby Więziennej w służbie kandydackiej oraz dla funkcjonariuszy

Służby Więziennej w służbie stałej skierowanych na studia przez właściwego przełożonego,

uwzględniając możliwości dydaktyczne uczelni oraz zapotrzebowanie na absolwentów tych

kierunków.

”

;

3)

w art. 18

a)

w ust. 1b pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

minister właściwy do spraw wewnętrznych albo Minister Sprawiedliwości - w odniesieniu

do uczelni służb państwowych;

”

,

b)

w ust. 4 w pkt 2 lit. b otrzymuje brzmienie

„

b)

ministra właściwego do spraw wewnętrznych albo Ministra Sprawiedliwości - w przypadku

uczelni zawodowej służb państwowych,

”

,

c)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, o których mowa w ust.

2, w przypadku tworzenia lub likwidacji uczelni zawodowej służb państwowych, jej połączenia

z inną uczelnią zawodową służb państwowych oraz zmiany jej nazwy wykonuje minister

właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa

wyższego albo Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

szkolnictwa wyższego.

”

;

4)

w art. 33 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

minister właściwy do spraw wewnętrznych albo Minister Sprawiedliwości - w odniesieniu

do uczelni służb państwowych;

”

;

5)

w art. 40b ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych albo Minister Sprawiedliwości może zlecić

nadzorowanej uczelni służb państwowych wykonanie zadania związanego z działaniem uczelni

jako jednostki organizacyjnej właściwej służby, jeżeli zadanie to jest niezbędne ze

względu na potrzeby bezpieczeństwa publicznego, ochronę ludności lub w celu wykonania

zobowiązań międzynarodowych.

2.

Środki niezbędne do wykonania zadania, o którym mowa w ust. 1, zapewnia minister właściwy

do spraw wewnętrznych albo Minister Sprawiedliwości, chyba że umowa o wykonanie tego

zadania stanowi inaczej.

”

;

6)

w art. 41 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej, Ministrem Sprawiedliwości oraz ministrami właściwymi do spraw wewnętrznych,

do spraw zdrowia, do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, do spraw nauki

oraz do spraw gospodarki morskiej koordynuje współpracę uczelni z zagranicznymi instytucjami

naukowymi w ramach umów międzynarodowych zawieranych przez Rzeczpospolitą Polską.

”

;

7)

w art. 56 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Statut uczelni wojskowej i uczelni służb państwowych wchodzi w życie z dniem wydania

odpowiednio przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych

albo Ministra Sprawiedliwości decyzji zatwierdzającej statut, chyba że w statucie

został określony termin późniejszy.

”

;

8)

w art. 63 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych oraz Minister Sprawiedliwości, każdy w zakresie

swojej właściwości, określą, w drodze rozporządzeń, skład konwentu nadzorowanych przez

niego uczelni zawodowych, uwzględniając zadania uczelni jako jednostki właściwej służby

państwowej.

”

;

9)

w art. 78 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Rektora uczelni służb państwowych i prorektora właściwego do spraw realizacji zadań

tej uczelni jako jednostki właściwej służby może odwołać odpowiednio minister do spraw

wewnętrznych albo Minister Sprawiedliwości w trybie określonym w przepisach o służbie

funkcjonariuszy właściwej służby państwowej.

”

;

10)

w art. 94

a)

w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

zadania uczelni służb państwowych związane z bezpieczeństwem obywateli i ochroną ludności

oraz związane z zadaniami więziennictwa;

”

,

b)

w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

uczelni służb państwowych dotacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3, 7, 10 i 11, są

udzielane z części, której dysponentem jest odpowiednio minister właściwy do spraw

wewnętrznych albo Minister Sprawiedliwości;

”

;

11)

w art. 161 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W uczelniach wojskowych oraz w uczelniach służb państwowych regulamin studiów wchodzi

w życie po zatwierdzeniu odpowiednio przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego

do spraw wewnętrznych albo Ministra Sprawiedliwości.

”

;

12)

art. 163a otrzymuje brzmienie

„

Art. 163a.

W uczelni służb państwowych do liczby studentów studiujących na studiach niestacjonarnych

nie wlicza się

1)

strażaków w służbie stałej skierowanych na te studia przez właściwego przełożonego,

o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1-3, 5, 6 i 8 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży

Pożarnej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1204, z późn. zm.;

2)

funkcjonariuszy Służby Więziennej w służbie stałej skierowanych na te studia przez

właściwe organy Służby Więziennej, o których mowa w art. 7 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 631 i 1321 oraz z 2018 r. poz. 138, 730 i 912).

”

;

13)

w art. 169 ust. 17 otrzymuje brzmienie

„

17.

W uczelni wojskowej i w uczelni służb państwowych warunki i tryb przyjęcia na studia

kandydatów na żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy służb państwowych ustala, na

wniosek senatu, odpowiednio Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw

wewnętrznych albo Minister Sprawiedliwości.

”

.

W ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1120 oraz z 2018 r. poz. 106, 138 i 730) w art. 35 w ust. 2 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

Rektor-Komendant uczelni Służby Więziennej;

”

.

W ustawie z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 481 i 730) w art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przepis ust. 1 dotyczy także funkcjonariusza Policji, Państwowej Straży Pożarnej,

Służby Ochrony Państwa i Służby Więziennej, który odbył służbę kandydacką i chce pozostać

w służbie.

”

.

W ustawie z dnia 15 grudnia 2016 r. o ustanowieniu „Programu modernizacji Służby Więziennej

w latach 2017-2020”

(Dz. U. poz. 2176) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

budowę nowych jednostek organizacyjnych Służby Więziennej oraz rozbudowę i poprawę

infrastruktury budowlanej;

”

;

2)

załącznik nr 1 do ustawy otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszej

ustawy.

1.

Jednostkę organizacyjną Służby Więziennej, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 3a ustawy

zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, tworzy się w terminie 3

miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Jednostka organizacyjna Służby Więziennej, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 3a ustawy

zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, rozpoczyna funkcjonowanie

od dnia 1 stycznia 2019 r.

Postępowanie kwalifikacyjne, o którym mowa w art. 39 ustawy zmienianej w art. 1, rozpoczęte

i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy prowadzi się na podstawie przepisów

dotychczasowych.

1.

Uczelnią kieruje Rektor.

2.

Do zakresu działania Rektora należy

1)

zapewnienie właściwych warunków realizacji studiów, szkoleń i doskonalenia zawodowego;

2)

koordynacja, nadzór i odpowiedzialność za prowadzone na Uczelni studia, szkolenia

oraz doskonalenie zawodowe;

3)

realizacja zadań z zakresu spraw ochronnych i przygotowań obronnych;

4)

zapewnienie odpowiedniego do potrzeb doboru i wykorzystania kadry, stałego podnoszenia

jej kwalifikacji, właściwego wykonywania obowiązków i dyscypliny;

5)

ustalanie liczby stanowisk na Uczelni;

6)

realizacja zadań wynikających z innych ustaw.

3.

W ramach realizacji swoich zadań Rektor może wydawać zarządzenia, instrukcje lub wytyczne.

4.

Rektor określi, w drodze zarządzenia, sposób ochrony Uczelni.

1.

Szkolenia wstępne, zawodowe, specjalistyczne lub doskonalenie zawodowe w Służbie Więziennej

rozpoczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy prowadzi się na podstawie

przepisów dotychczasowych.

2.

Szkolenia wstępne, zawodowe, specjalistyczne lub doskonalenie zawodowe w Służbie Więziennej

rozpoczęte po dniu wejścia w życie ustawy i niezakończone przed dniem 1 stycznia 2019 r.

prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy dokona zmiany przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 96

ust. 2 i art. 155 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 8 w zakresie dotyczącym uczelni

nadzorowanej przez Ministra Sprawiedliwości.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 55 i art. 205 ustawy zmienianej

w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 55 i art. 205 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 119 ust. 3 i 4 oraz art.

168 ust. 9 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 119 ust. 3 i 4 oraz art. 168 ust.

9 ustawy zmienianej w art. 1, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

10 i 12 oraz art. 5, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

1.

Kierownicy jednostek organizacyjnych: Dyrektor Generalny, dyrektorzy okręgowi, Rektor,

Komendant Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, dyrektorzy zakładów karnych

i aresztów śledczych, komendanci ośrodków szkolenia Służby Więziennej i ośrodków doskonalenia

kadr Służby Więziennej są przełożonymi funkcjonariuszy i pracowników tych jednostek.

2.

Rektor, Komendant Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, komendanci ośrodków

szkolenia Służby Więziennej i ośrodków doskonalenia kadr Służby Więziennej są przełożonymi

funkcjonariuszy i pracowników kształconych lub szkolonych w tych jednostkach.

1.

Wstąpienie do służby w Służbie Więziennej jest dobrowolne i następuje po pozytywnym

zakończeniu postępowania kwalifikacyjnego. Postępowanie kwalifikacyjne ma na celu

ustalenie, czy kandydat spełnia warunki przyjęcia do służby w Służbie Więziennej,

oraz określenie jego kwalifikacji, kompetencji i przydatności do pełnienia tej służby.

2.

Nabór do służby w Służbie Więziennej jest otwarty i konkurencyjny.

3.

Dyrektor Generalny co najmniej raz w roku ustala planowane terminy przyjęć do służby

w jednostkach organizacyjnych, z wyłączeniem Uczelni, oraz określa minimalną liczbę

osób planowanych do przyjęcia w określonym roku kalendarzowym, o czym informuje w

formie ogłoszenia udostępnianego na stronie internetowej Służby Więziennej i w Biuletynie

Informacji Publicznej Centralnego Zarządu Służby Więziennej.

1.

Postępowanie kwalifikacyjne jest poprzedzone

1)

powołaniem komisji kwalifikacyjnej przez podmiot właściwy w sprawie przeprowadzenia

postępowania kwalifikacyjnego;

2)

zebraniem informacji o istniejących wakatach w Służbie Więziennej;

3)

podziałem wakatów pod kątem potrzeb Służby Więziennej oraz określeniem liczby wakatów

w poszczególnych jednostkach organizacyjnych z podziałem na stanowiska służbowe;

4)

określeniem preferencji z tytułu posiadanego wykształcenia lub posiadanych umiejętności,

z uwzględnieniem potrzeb działów Służby Więziennej;

5)

opublikowaniem ogłoszenia, o którym mowa w art. 39.

2.

W skład komisji kwalifikacyjnej, z wyłączeniem Uczelni, wchodzi co najmniej pięciu

członków, w tym

1)

przedstawiciel Dyrektora Generalnego jako przewodniczący;

2)

przedstawiciel podmiotu właściwego w sprawie przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego

właściwy z zakresu spraw kadrowych;

3)

psycholog;

4)

przedstawiciele okręgowego inspektoratu Służby Więziennej lub jednostek mu podległych,

Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, ośrodka szkolenia Służby Więziennej

lub ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej.

1.

Postępowanie kwalifikacyjne kandydata do służby w Służbie Więziennej zarządza i prowadzi

1)

Dyrektor Generalny - w stosunku do kandydatów

a)

do służby w Centralnym Zarządzie Służby Więziennej,

b)

do służby w Centralnym Ośrodku Szkolenia Służby Więziennej, ośrodku szkolenia Służby

Więziennej lub ośrodku doskonalenia kadr Służby Więziennej,

c)

ubiegających się o przyjęcie do służby w Służbie Więziennej przed upływem 3 lat, licząc

od dnia zwolnienia z tej służby, jeżeli podczas jej pełnienia uzyskali kwalifikacje

zawodowe w ramach form kształcenia wymienionych w art. 43zk;

2)

dyrektor okręgowy - w stosunku do kandydatów do służby w okręgowym inspektoracie Służby

Więziennej oraz w jednostkach organizacyjnych funkcjonujących na terenie jego działania;

3)

Rektor - w stosunku do kandydatów do służby na Uczelni.

2.

Dyrektor Generalny może

1)

zarządzić przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego przez Centralny Zarząd Służby

Więziennej w stosunku do kandydatów do wszystkich jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem

Uczelni;

2)

zarządzić przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego przez wyznaczonego dyrektora

okręgowego dla kandydatów do jednostek podległych innym dyrektorom okręgowym.

3.

Podmiot właściwy w sprawie przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego zarządza

postępowanie kwalifikacyjne i udostępnia odpowiednio na stronie internetowej Służby

Więziennej i w Biuletynie Informacji Publicznej Centralnego Zarządu Służby Więziennej,

okręgowego inspektoratu Służby Więziennej, Uczelni, Centralnego Ośrodka Szkolenia

Służby Więziennej, ośrodka szkolenia Służby Więziennej i ośrodka doskonalenia kadr

Służby Więziennej, a także w zakładach karnych i aresztach śledczych oraz w siedzibach

tych jednostek i w wojewódzkich oraz powiatowych urzędach pracy ogłoszenie o przyjmowaniu

do służby w jednostkach organizacyjnych objętych postępowaniem kwalifikacyjnym.

4.

Postępowanie kwalifikacyjne zarządza się z uwzględnieniem terminów wskazanych w ogłoszeniu,

o którym mowa w art. 39 ust. 3, a w przypadku postępowania kwalifikacyjnego prowadzonego

przez Rektora - z uwzględnieniem potrzeb Uczelni.

1.

Kandydat do służby w Służbie Więziennej składa następujące dokumenty

1)

podanie o przyjęcie do służby ze wskazaniem działu Służby Więziennej i stanowiska

służbowego, o które się ubiega;

2)

wypełnioną ankietę personalną;

3)

świadectwa pracy lub służby;

4)

dokumenty potwierdzające posiadane wykształcenie, kwalifikacje zawodowe i specjalistyczne;

5)

wypełnioną ankietę bezpieczeństwa osobowego lub odpowiednie poświadczenie bezpieczeństwa

w rozumieniu przepisów o ochronie informacji niejawnych, jeżeli stanowisko służbowe,

o które ubiega się kandydat, jest związane z dostępem do informacji niejawnych o klauzuli

„poufne” lub wyższej;

6)

oświadczenie kandydata o zdolności do przystąpienia do testu sprawności fizycznej.

2.

Postępowanie kwalifikacyjne składa się z

1)

etapu wstępnego obejmującego

a)

ocenę złożonych dokumentów i wstępną kwalifikację kandydatów z podziałem na działy

Służby Więziennej i stanowiska służbowe,

b)

przeprowadzenie rozmowy kwalifikacyjnej, w trakcie której ocenie podlegają kompetencje

personalne i społeczne kandydata,

c)

przeprowadzenie testu wiedzy w zakresie funkcjonowania władzy publicznej oraz bezpieczeństwa

państwa i porządku publicznego,

d)

uzyskanie informacji o kandydacie z Krajowego Rejestru Karnego,

e)

przeprowadzenie testu sprawności fizycznej kandydata w zakresie określonym w przepisach

wykonawczych wydanych na podstawie art. 110 ust. 2,

f)

sporządzenie arkusza oceny kandydata,

g)

wyłonienie kandydatów dopuszczonych do kolejnych etapów postępowania kwalifikacyjnego;

2)

etapu sprawdzającego obejmującego

a)

przeprowadzenie postępowania sprawdzającego w rozumieniu przepisów o ochronie informacji

niejawnych, jeżeli kandydat ubiega się o stanowisko służbowe, które jest związane

z dostępem do informacji niejawnych o klauzuli „poufne” lub wyższej, i nie ma odpowiedniego

poświadczenia bezpieczeństwa,

b)

ustalenie zdolności fizycznej i psychicznej do służby w Służbie Więziennej przez komisje

lekarskie, o których mowa w art. 110 ust. 1;

3)

etapu końcowego obejmującego utworzenie rankingu kandydatów, którzy pozytywnie ukończyli

etap wstępny i sprawdzający, przez podmiot właściwy w sprawie przeprowadzenia postępowania

kwalifikacyjnego.

Podmiot właściwy w sprawie przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego odmawia poddania

kandydata postępowaniu kwalifikacyjnemu albo odstępuje od jego prowadzenia w przypadku

1)

zatajenia informacji lub podania nieprawdziwych informacji w ankiecie personalnej;

2)

niespełnienia wymagań określonych w art. 38;

3)

niezłożenia wymaganych dokumentów w wyznaczonym terminie;

4)

niepoddania się przez kandydata czynnościom lub badaniom przewidzianym w postępowaniu

kwalifikacyjnym;

5)

negatywnego wyniku uzyskanego na choćby jednym z etapów postępowania kwalifikacyjnego.

1.

Ranking kandydatów, o którym mowa w art. 39c ust. 2 pkt 3, zawiera imiona i nazwiska

kandydatów wraz z oceną kandydata uzyskaną w postępowaniu kwalifikacyjnym i liczbą

porządkową wskazującą na jego miejsce w rankingu, podane z podziałem na działy Służby

Więziennej i stanowiska służbowe. Ranking kandydatów komisja ogłasza na stronie internetowej

podmiotu przeprowadzającego postępowanie kwalifikacyjne w sposób zapewniający anonimizację

danych kandydatów.

2.

Na ocenę kandydata z etapów postępowania kwalifikacyjnego, o których mowa w art. 39c

ust. 2 pkt 1 i 2, składa się suma punktów uzyskanych

1)

z testu sprawności fizycznej;

2)

z arkusza oceny kandydata sporządzonego na podstawie rozmowy kwalifikacyjnej i testu

wiedzy;

3)

z oceny kwalifikacji kandydata potwierdzonych złożonymi przez niego dokumentami;

4)

w związku z ukończeniem przez kandydata

a)

szkoły ponadgimnazjalnej lub ponadpodstawowej umożliwiającej mu uzyskanie świadectwa

dojrzałości po zdaniu przez niego egzaminu maturalnego, w której ten kandydat zrealizował

programy nauczania, o których mowa w art. 3 pkt 13b lub 13c ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2198, 2203 i 2361), uwzględniające cele kształcenia i treści nauczania związane ze służbą, w szczególności

w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Służbie Więziennej, Straży

Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, lub

b)

uczelni wojskowej, lub

c)

uczelni służb państwowych.

3.

O miejscu w rankingu decyduje ocena kandydata, o której mowa w ust. 2. Jeżeli dwóch

lub więcej kandydatów uzyska taką samą liczbę punktów, wszystkich tych kandydatów

umieszcza się na jednym miejscu w rankingu.

1.

Kandydatom przysługuje wybór jednostki organizacyjnej, w której istnieje wakat na

stanowisku zgodnym z kwalifikacjami danego kandydata i potrzebami Służby Więziennej,

według kolejności miejsca zajmowanego w rankingu.

2.

W przypadkach uzasadnionych szczególnymi kwalifikacjami kandydata i potrzebami Służby

Więziennej Dyrektor Generalny albo, za jego zgodą, inny podmiot właściwy w sprawie

przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego może wyznaczyć kandydatowi, za jego

zgodą, miejsce pełnienia służby, z wyłączeniem kolejności miejsca zajmowanego w rankingu.

Dyrektor Generalny może wyrazić zgodę na przyjęcie do Służby Więziennej w pierwszej

kolejności pracownika zatrudnionego co najmniej 2 lata w Służbie Więziennej, jeżeli

w okresie zatrudnienia pracownik ten wykazał się odpowiednimi kwalifikacjami i kompetencjami

szczególnie przydatnymi w Służbie Więziennej. Przepisów art. 39c ust. 2 pkt 1 lit.

a-c i f oraz pkt 3 nie stosuje się.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia

1)

termin powoływania komisji kwalifikacyjnej,

2)

wzór ankiety personalnej oraz wzór arkusza oceny kandydata do służby w Służbie Więziennej,

3)

zakres informacji udzielanej w ogłoszeniu o przyjmowaniu do służby w jednostkach organizacyjnych

objętych postępowaniem,

4)

punktację stosowaną do oceny kompetencji i wykształcenia kandydata do służby w Służbie

Więziennej,

5)

sposób przeprowadzania rozmowy kwalifikacyjnej i testu wiedzy oraz punktację stosowaną

do ich oceny,

6)

punktację stosowaną do oceny testu sprawności fizycznej,

7)

sposób dokonywania anonimizacji rankingu kandydatów do służby w Służbie Więziennej

ogłaszanego na stronie internetowej podmiotu przeprowadzającego postępowanie kwalifikacyjne,

8)

tryb dokonywania wyboru jednostki organizacyjnej przez kandydatów do służby w Służbie

Więziennej

- uwzględniając powszechność dostępu do informacji o postępowaniu kwalifikacyjnym,

czynności niezbędne do przeprowadzenia tego postępowania i ustalenia w jego toku kwalifikacji

kandydata, jego kompetencji i przydatności do pełnienia służby w Służbie Więziennej

oraz potrzebę zapewnienia sprawności przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego,

przejrzystości stosowanych kryteriów oceny, obiektywności wyników postępowania i wyboru

kandydatów posiadających w największym stopniu cechy, umiejętności oraz kwalifikacje

przydatne do realizacji zadań służbowych, a także mając na względzie charakter służby

w Służbie Więziennej oraz warunki jej pełnienia.

Kształcenie funkcjonariuszy i pracowników obejmuje

1)

szkolenia wstępne, zawodowe i specjalistyczne;

2)

doskonalenie zawodowe;

3)

studia na Uczelni.

1.

Organizacja i sposób prowadzenia szkoleń wstępnego, zawodowego i specjalistycznego

oraz doskonalenia zawodowego powinny uwzględniać

1)

wskazania nauki i doświadczeń pedagogicznych, w szczególności dydaktyki osób dorosłych;

2)

wyniki ewaluacji prowadzonej w ramach nadzoru nad realizacją szkoleń wstępnego, zawodowego

i specjalistycznego oraz doskonalenia zawodowego.

2.

Kolejne etapy szkoleń wstępnego, zawodowego i specjalistycznego oraz doskonalenia

zawodowego opracowuje się i realizuje w taki sposób, aby były elementami procesu kształcenia

ustawicznego i sprzyjały tworzeniu zintegrowanego systemu wiedzy i umiejętności zawodowych.

3.

W szkoleniach wstępnym, zawodowym i specjalistycznym oraz doskonaleniu zawodowym uwzględnia

się zdalne nauczanie i dostęp do tej formy nauczania funkcjonariuszy i pracowników

zarówno w godzinach pełnienia służby lub wykonywania pracy, jak i w czasie wolnym

od służby lub pracy.

1.

Podstawę realizacji szkoleń wstępnego, zawodowego i specjalistycznego funkcjonariuszy

i pracowników stanowią programy szkoleń.

2.

Uczestnictwo funkcjonariuszy i pracowników w zajęciach objętych programem szkolenia

jest obowiązkowe.

3.

Dyrektor Generalny określi, w drodze zarządzenia, programy szkoleń wstępnego, zawodowego

i specjalistycznego w Służbie Więziennej dla funkcjonariuszy i pracowników, w tym

zakres tematyczny i metodykę oraz efekty kształcenia, które mają być osiągane w blokach

i modułach tematycznych, a także w odniesieniu do tych szkoleń

1)

organizację procesu kształcenia, w tym czas jego trwania i formy;

2)

sposób uzyskiwania zaliczeń i zdawania egzaminów;

3)

skalę ocen z zaliczeń i egzaminów;

4)

stanowiska pracowników podlegających tym szkoleniom, z uwzględnieniem formy i wymiaru

zatrudnienia.

4.

W programach szkolenia pracowników nie uwzględnia się zagadnień dotyczących szkolenia

strzeleckiego, musztry i technik działań interwencyjnych, z wyłączeniem technik i

zagadnień dotyczących samoobrony.

5.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzory zaświadczeń i świadectw

ukończenia szkolenia wstępnego, zawodowego i specjalistycznego w Służbie Więziennej,

mając na uwadze potrzebę umieszczenia w zaświadczeniach i świadectwach rodzaju, zakresu

i czasu trwania szkolenia.

W szkoleniach wstępnym, zawodowym i specjalistycznym oraz doskonaleniu zawodowym obowiązuje

zasada doboru metod i środków dydaktycznych odpowiednich dla cech słuchaczy, w szczególności

adekwatnych do rodzaju i poziomu ich wykształcenia, zdolności i umiejętności, a także

specyfiki zadań służbowych, jakie będą realizowali na poszczególnych stanowiskach.

Szkolenia wstępne, zawodowe i specjalistyczne oraz doskonalenie zawodowe mają na celu

kształtowanie u funkcjonariuszy i pracowników kompetencji w szczególności w zakresie

1)

radzenia sobie w sytuacjach trudnych i ekstremalnych;

2)

zachowań asertywnych i empatii;

3)

zdyscyplinowania i współdziałania;

4)

kreatywnego rozwiązywania problemów;

5)

postępowania etycznego;

6)

postępowania na podstawie i w granicach prawa.

1.

Funkcjonariusz i pracownik niezwłocznie po przyjęciu do służby albo pracy odbywają

szkolenie wstępne, na które składa się wstępna adaptacja zawodowa, kurs przygotowawczy

oraz praktyka zawodowa.

2.

Szkolenie wstępne ma na celu umożliwienie zdobycia przez funkcjonariusza i pracownika

wiedzy i umiejętności praktycznych niezbędnych do wykonywania zadań służbowych na

zajmowanym stanowisku służbowym albo stanowisku pracy oraz sprzyjanie jego adaptacji

zawodowej.

3.

Szkolenie wstępne powinno zakończyć się przed upływem 11 miesięcy od dnia przyjęcia

do służby albo pracy.

Szkolenie wstępne odbywa się w trzech etapach, z których

1)

pierwszy jest realizowany w jednostce organizacyjnej, w której funkcjonariusz lub

pracownik pełni służbę albo wykonuje pracę w ramach wstępnej adaptacji zawodowej;

2)

drugi jest realizowany stacjonarnie na Uczelni, w Centralnym Ośrodku Szkolenia Służby

Więziennej, ośrodku szkolenia Służby Więziennej albo ośrodku doskonalenia kadr Służby

Więziennej w ramach kursu przygotowawczego;

3)

trzeci jest realizowany w jednostce organizacyjnej w formie praktyki zawodowej.

1.

W ramach wstępnej adaptacji zawodowej oraz praktyki zawodowej funkcjonariusz lub pracownik

pozostaje pod opieką bezpośredniego przełożonego oraz funkcjonariusza lub pracownika

wyznaczonych do pełnienia funkcji mentora, którzy są opiekunami funkcjonariusza lub

pracownika w trakcie szkolenia.

2.

Dyrektor Generalny określi, w drodze zarządzenia, tryb i sposób wyznaczania mentorów

oraz organizację ich pracy.

1.

Kurs przygotowawczy kończy się egzaminem, który obejmuje sprawdzenie stopnia przyswojenia

wiedzy i opanowania umiejętności określonych w programie kursu przygotowawczego.

2.

Egzamin przeprowadza komisja egzaminacyjna powołana przez Rektora lub Komendanta Centralnego

Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, komendanta ośrodka szkolenia Służby Więziennej

albo komendanta ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej.

3.

Z egzaminu sporządza się protokół, który podpisują członkowie komisji egzaminacyjnej

i zatwierdza Rektor albo właściwy komendant.

4.

Funkcjonariusz lub pracownik, który uzyskał negatywny wynik egzaminu, ma prawo przystąpić

do jednego egzaminu poprawkowego w terminie wyznaczonym przez Rektora albo właściwego

komendanta.

5.

W przypadku uzyskania przez funkcjonariusza negatywnego wyniku egzaminu poprawkowego

albo nieprzystąpienia lub niedopuszczenia do tego egzaminu wydaje się opinię służbową

zawierającą ocenę przydatności tego funkcjonariusza do służby.

1.

Szkolenie wstępne kończy się egzaminem, który obejmuje sprawdzenie wiedzy i umiejętności

określonych w programie szkolenia wstępnego, oraz oceną przydatności do służby lub

pracy.

2.

Dyrektor Generalny wyznacza jednostki organizacyjne, w których przeprowadza się egzamin.

3.

Egzamin przeprowadza komisja egzaminacyjna powołana przez Dyrektora Generalnego. Przepisy

art. 43i ust. 3-5 stosuje się odpowiednio.

Funkcjonariusza ponownie przyjętego do służby przed upływem 18 miesięcy, licząc od

dnia zwolnienia go ze służby, jeżeli podczas jej pełnienia ukończył szkolenie wstępne,

nie kieruje się na takie szkolenie.

1.

Funkcjonariusz lub pracownik uczestniczy w kursie przygotowawczym w terminach ustalonych

w centralnym harmonogramie szkolenia, w którym ustala się roczny plan realizacji szkolenia

i doskonalenia zawodowego, określonym przez Dyrektora Generalnego.

2.

Terminy kursów przygotowawczych ustala Dyrektor Generalny w uzgodnieniu z Rektorem

i komendantami, o których mowa w art. 43i ust. 2.

3.

W uzasadnionych przypadkach Dyrektor Generalny z urzędu lub na wniosek Rektora lub

właściwego komendanta może dokonywać zmiany terminów kursów przygotowawczych ustalonych

w centralnym harmonogramie szkolenia.

Potwierdzeniem ukończenia szkolenia wstępnego jest

1)

arkusz realizacji wstępnej adaptacji zawodowej sporządzony w jednostce organizacyjnej,

w której funkcjonariusz na stałe pełni służbę albo pracownik jest zatrudniony;

2)

zaświadczenie o ukończeniu kursu przygotowawczego sporządzone w jednostce organizacyjnej,

w której odbył się kurs;

3)

arkusz realizacji programu praktyki zawodowej sporządzony w jednostce organizacyjnej,

w której funkcjonariusz albo pracownik realizował praktykę zawodową;

4)

zaświadczenie o ukończeniu szkolenia wstępnego sporządzone w jednostce organizacyjnej,

w której przeprowadzono egzamin.

Nadzór nad przebiegiem szkolenia wstępnego w okresie wstępnej adaptacji zawodowej

i praktyki zawodowej sprawuje kierownik jednostki, a w okresie kursu przygotowawczego

- Rektor, właściwy komendant lub kierownik jednostki, a także wyższy przełożony w

ramach sprawowanego nadzoru.

1.

Funkcjonariusz lub pracownik może rozpocząć szkolenie zawodowe po ukończeniu szkolenia

wstępnego.

2.

Szkolenie zawodowe stanowi kontynuację oraz rozszerzenie treści programowych szkolenia

wstępnego i służy pogłębieniu wiedzy oraz umiejętności zawodowych funkcjonariusza

koniecznych do należytego wykonywania zadań służbowych w korpusie podoficerów, chorążych

i oficerów lub wiedzy oraz umiejętności zawodowych pracownika na zajmowanym stanowisku.

3.

Program szkolenia zawodowego składa się z części

1)

wspólnej dla wszystkich uczestników szkolenia (część unitarna);

2)

dotyczącej zakresu działu Służby Więziennej właściwego dla funkcjonariusza albo pracownika

(część specjalistyczna).

Celem szkolenia zawodowego jest

1)

przygotowanie funkcjonariuszy lub pracowników do wykonywania zadań wynikających z

ustawy oraz innych przepisów regulujących działalność Służby Więziennej;

2)

rozwijanie wiedzy ogólnej i zawodowej oraz wspieranie samokształcenia i umiejętności

analizowania, a także rozwijanie i podtrzymywanie zdolności fizycznej i psychicznej

do służby albo pracy w Służbie Więziennej oraz niezbędnych umiejętności interpersonalnych;

3)

wspieranie wszechstronnego rozwoju zawodowego i osobistego funkcjonariuszy i pracowników

oraz zapobieganie chorobom i schorzeniom pozostającym w związku ze służbą albo pracą

przez promocję zdrowia, a także kształtowanie praworządnych zachowań funkcjonariuszy

i pracowników zgodnie z zasadami etyki oraz równości.

W szkoleniu zawodowym realizuje się zajęcia teoretyczne oraz praktyczne.

W szkoleniu zawodowym uwzględnia się dorobek polskiej penitencjarystyki oraz osiągnięcia

i standardy międzynarodowe w zakresie obejmującym w szczególności

1)

humanitarne traktowanie osób pozbawionych wolności;

2)

przeciwdziałanie dyskryminacji i nietolerancji;

3)

respektowanie prawa do indywidualnej skargi oraz znaczenia orzecznictwa Europejskiego

Trybunału Praw Człowieka w ochronie praw człowieka w Europie;

4)

zapobieganie wiktymizacji, wykrywanie aktów przemocy oraz respektowanie potrzeb i

praw ofiar przemocy;

5)

wykonywanie obowiązujących przepisów z zakresu ochrony praw człowieka i podstawowych

wolności.

Szkolenie zawodowe prowadzi się na Uczelni, w Centralnym Ośrodku Szkolenia Służby

Więziennej, ośrodku szkolenia Służby Więziennej lub ośrodku doskonalenia kadr Służby

Więziennej.

1.

Na szkolenie zawodowe nie kieruje się funkcjonariusza, który

1)

nie ukończył pozytywnie szkolenia wstępnego;

2)

ma negatywną opinię służbową;

3)

złożył raport o niekierowanie go na szkolenie zawodowe w określonym terminie z przyczyn

losowych;

4)

opiekuje się dzieckiem do ukończenia przez nie 4. roku życia i nie wyraził zgody na

delegowanie go poza stałe miejsce pełnienia służby.

2.

Pracownika nie kieruje się na szkolenie zawodowe w przypadkach, o których mowa w ust.

1 pkt 1, 3 i 4.

1.

Dyrektor Generalny, w drodze zarządzenia, ustala kryteria naboru na szkolenie zawodowe

z uwzględnieniem potrzeb danego działu Służby Więziennej.

2.

Dyrektor okręgowy, Rektor i właściwy komendant zgłaszają potrzeby szkoleniowe komendantowi

wyznaczonemu przez Dyrektora Generalnego, który prowadzi nabór kandydatów na szkolenie

zawodowe w elektronicznym systemie obsługi szkolenia.

3.

Dyrektor Generalny na wniosek Rektora lub właściwego komendanta może dokonywać zmian

ustalonych limitów miejsc i terminów szkolenia zawodowego.

1.

Postępowanie rekrutacyjne na szkolenie zawodowe, zwane dalej „postępowaniem rekrutacyjnym”,

prowadzi komisja rekrutacyjna powołana przez Rektora lub komendanta prowadzącego nabór

na szkolenie zawodowe.

2.

Postępowanie rekrutacyjne obejmuje ocenę kandydatów zgłoszonych przez kierowników

jednostek w elektronicznym systemie obsługi szkolenia zgodnie z ustalonymi kryteriami

naboru na szkolenie zawodowe.

3.

Dyrektor Generalny może zarządzić przeprowadzenie testu wiedzy kwalifikującego do

szkolenia zawodowego.

4.

Listę kandydatów zawierającą ich imiona i nazwiska oraz treść i organizację testu

wiedzy opracowują Rektor lub komendant prowadzący nabór na szkolenie zawodowe, a zatwierdza

- Dyrektor Generalny.

1.

Komisja rekrutacyjna sporządza protokół z przeprowadzonego postępowania rekrutacyjnego

i przekazuje go do zatwierdzenia Rektorowi lub właściwemu komendantowi.

2.

O wynikach przeprowadzonego postępowania rekrutacyjnego Rektor lub komendant, który

prowadzi nabór na szkolenie zawodowe, informuje Dyrektora Generalnego.

3.

W przypadku przeprowadzenia testu wiedzy kwalifikującego do szkolenia zawodowego na

to szkolenie kwalifikują się funkcjonariusze lub pracownicy, którzy uzyskali najwyższe

oceny, z uwzględnieniem ustalonego limitu miejsc. W przypadku gdy kilku funkcjonariuszy

lub pracowników uzyskało taką samą liczbę punktów i został przekroczony limit miejsc,

na szkolenie kwalifikuje się funkcjonariusz albo pracownik z najdłuższym stażem służby

lub pracy w Służbie Więziennej.

4.

W przypadku skreślenia, rezygnacji lub niemożności udziału funkcjonariusza lub pracownika

w szkoleniu zawodowym dokonuje się ponownej kwalifikacji zgodnie z ust. 3.

1.

Rektor lub właściwy komendant sporządza listę funkcjonariuszy lub pracowników zakwalifikowanych

na szkolenie zawodowe zawierającą ich imiona i nazwiska, a następnie jej kopię przekazuje

niezwłocznie Dyrektorowi Generalnemu.

2.

Wyciąg z listy, o której mowa w ust. 1, Rektor lub właściwy komendant przekazuje niezwłocznie

właściwym kierownikom jednostek organizacyjnych.

1.

Warunkiem ukończenia szkolenia zawodowego jest uzyskanie zaliczeń i zdanie egzaminów

określonych w programie szkolenia.

2.

W przypadku gdy funkcjonariusz lub pracownik nie uzyskał zaliczenia lub nie zdał egzaminu

w terminie podstawowym, może złożyć do Rektora lub właściwego komendanta wniosek o

dopuszczenie do zaliczenia poprawkowego lub egzaminu poprawkowego. Nieprzekraczalne

terminy na złożenie wniosku określa Rektor lub właściwy komendant.

3.

Rektor lub właściwy komendant ustala skład komisji przeprowadzającej zaliczenie poprawkowe

lub egzamin poprawkowy i wyznacza jej przewodniczącego oraz zarządza przeprowadzenie

zaliczenia poprawkowego lub egzaminu poprawkowego.

4.

W przypadku usprawiedliwionej nieobecności funkcjonariusza lub pracownika na zaliczeniu,

egzaminie, zaliczeniu poprawkowym lub egzaminie poprawkowym funkcjonariusz lub pracownik

może złożyć do Rektora lub właściwego komendanta wniosek o wyznaczenie innego terminu

zaliczenia lub egzaminu. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i ust. 3 stosuje się odpowiednio.

5.

Funkcjonariusz lub pracownik może przystąpić jeden raz do zaliczenia poprawkowego

lub egzaminu poprawkowego z bloku tematycznego lub modułu w terminie wyznaczonym przez

Rektora lub właściwego komendanta.

1.

Funkcjonariusz lub pracownik nie otrzymuje zaliczenia lub nie zdaje egzaminu również

w przypadku, gdy w trakcie ich przeprowadzania

1)

niesamodzielnie wykonuje zadania;

2)

posługuje się urządzeniami służącymi do przekazu lub odbioru informacji lub korzysta

z pomocniczych materiałów niedopuszczonych przez komisję egzaminacyjną;

3)

w inny sposób zakłóca ich przebieg.

2.

Okoliczności, o których mowa w ust. 1, dokumentuje się w notatce służbowej sporządzonej

przez przewodniczącego komisji, którą załącza się do protokołu egzaminacyjnego.

3.

Przepisy art. 43y ust. 2−5 stosuje się odpowiednio.

Doskonalenie zawodowe prowadzi się na podstawie programu doskonalenia zawodowego określonego

przez organizatora szkolenia.

1.

Jeżeli doskonalenie zawodowe kończy się zaliczeniem lub egzaminem, organizator szkolenia

prowadzi dokumentację, którą stanowią lista obecności oraz protokoły zaliczeń lub

egzaminów.

2.

Funkcjonariusz lub pracownik po ukończeniu doskonalenia zawodowego otrzymuje zaświadczenie

o jego zaliczeniu albo niezaliczeniu, o ile program tego szkolenia przewiduje ten

sposób ukończenia doskonalenia zawodowego.

1.

Kształcenie przygotowujące do zajmowania stanowisk oficerskich w Służbie Więziennej

prowadzi się w formie studiów podyplomowych na Uczelni, studiów drugiego stopnia na

Uczelni lub szkolenia zawodowego.

2.

Kształcenie przygotowujące do zajmowania stanowisk chorążych w Służbie Więziennej

prowadzi się w formie studiów pierwszego stopnia na Uczelni lub szkolenia zawodowego.

3.

Kształcenie przygotowujące do zajmowania stanowisk podoficerskich w Służbie Więziennej

prowadzi się w formie szkolenia zawodowego.

1.

Funkcjonariusze, którzy ukończyli kształcenie w formach, o których mowa w art. 43zk,

przystępują do egzaminu na pierwszy stopień w korpusie odpowiednio oficerów, chorążych

albo podoficerów Służby Więziennej.

2.

Dyrektor Generalny, nie później niż w terminie 2 miesięcy od dnia ukończenia kształcenia,

określi, w drodze zarządzenia, miejsce przeprowadzania egzaminów, skład komisji egzaminacyjnych

i ich przewodniczących oraz terminy i zakres tematyczny egzaminów z uwzględnieniem

terminów ukończenia kształcenia w odpowiednich formach.

3.

Zestawy egzaminacyjne opracowują osoby wyznaczone przez Dyrektora Generalnego niewchodzące

w skład komisji egzaminacyjnej.

4.

Otwarcia zestawu egzaminacyjnego dokonuje komisja egzaminacyjna w obecności funkcjonariuszy

uczestniczących w egzaminie.

5.

Po przeprowadzeniu egzaminu komisja egzaminacyjna sporządza protokół, który przekazuje

Dyrektorowi Generalnemu w celu niezwłocznego podjęcia działań zmierzających do nadania

funkcjonariuszom pierwszego stopnia w korpusie odpowiednio oficerów, chorążych albo

podoficerów.

6.

Negatywny wynik egzaminu albo nieprzystąpienie do egzaminu oznacza nieuzyskanie kwalifikacji

zawodowych, jakim powinien odpowiadać funkcjonariusz na określonym stanowisku służbowym

w korpusie oficerów, chorążych albo podoficerów.

1.

Funkcjonariusz, który uzyskał negatywny wynik egzaminu, o którym mowa w art. 43zl

ust. 1, może złożyć do Dyrektora Generalnego wniosek o dopuszczenie do egzaminu poprawkowego.

2.

Egzamin poprawkowy przeprowadza się w terminie kolejnego egzaminu. O terminie egzaminu

poprawkowego zawiadamia się funkcjonariusza za pośrednictwem kierownika jednostki

organizacyjnej.

3.

Funkcjonariusz, który uzyskał negatywny wynik egzaminu poprawkowego, może zostać skierowany

ponownie na szkolenie zawodowe po upływie co najmniej roku od dnia uzyskania negatywnego

wyniku egzaminu poprawkowego.

1.

Nadzór nad organizacją szkoleń wstępnego, zawodowego i specjalistycznego sprawuje

Dyrektor Generalny.

2.

Nadzór nad metodyką szkoleń wstępnego, zawodowego i specjalistycznego sprawuje Rektor.

3.

Nadzór nad realizacją szkoleń wstępnego, zawodowego i specjalistycznego na Uczelni,

w Centralnym Ośrodku Szkolenia Służby Więziennej, ośrodku szkolenia Służby Więziennej

i ośrodku doskonalenia kadr Służby Więziennej sprawuje odpowiednio Rektor lub właściwy

komendant.

4.

Nadzór nad realizacją doskonalenia zawodowego centralnego sprawuje Dyrektor Generalny.

5.

Nadzór nad realizacją doskonalenia zawodowego okręgowego sprawuje w okręgowym inspektoracie

Służby Więziennej oraz w podległych jednostkach organizacyjnych − dyrektor okręgowy,

a nad realizacją doskonalenia zawodowego okręgowego realizowanego na Uczelni, w Centralnym

Ośrodku Szkolenia Służby Więziennej, ośrodku szkolenia Służby Więziennej i ośrodku

doskonalenia kadr Służby Więziennej − odpowiednio Rektor lub właściwy komendant.

6.

Nadzór nad realizacją doskonalenia zawodowego zakładowego sprawuje

1)

w Centralnym Zarządzie Służby Więziennej − Dyrektor Generalny;

2)

w okręgowym inspektoracie oraz w podległych jednostkach organizacyjnych − dyrektor

okręgowy;

3)

na Uczelni − Rektor;

4)

w Centralnym Ośrodku Szkolenia Służby Więziennej, ośrodku szkolenia Służby Więziennej

i ośrodku doskonalenia kadr Służby Więziennej − właściwy komendant;

5)

w zakładzie karnym i areszcie śledczym − dyrektor.

7.

Czynności związane z nadzorem nad realizacją szkoleń wstępnego, zawodowego i specjalistycznego

podlegają udokumentowaniu.

Nadzór nad realizacją szkolenia zawodowego na Uczelni, w Centralnym Ośrodku Szkolenia

Służby Więziennej, ośrodku szkolenia Służby Więziennej i ośrodku doskonalenia kadr

Służby Więziennej jest sprawowany poprzez

1)

ewaluację szkolenia polegającą w szczególności na badaniu opinii funkcjonariuszy i

pracowników biorących udział w szkoleniu oraz ich oczekiwań związanych z wybranymi

obszarami działalności w zakresie szkolenia zawodowego;

2)

kontrolę procesu szkolenia;

3)

analizę dokumentacji szkoleniowej;

4)

ocenę kwalifikacji i umiejętności kadry dydaktycznej;

5)

ocenę warunków pracy kadry dydaktycznej.

1.

Dyrektor Generalny, Rektor lub właściwy komendant, sprawując nadzór, wyznacza zadania,

określa sposoby ich realizacji oraz wskazuje osoby odpowiedzialne za realizację czynności

i zadań wykonywanych w ramach nadzoru, w tym przygotowanie narzędzi badawczych, przeprowadzenie

badań i opracowanie raportów.

2.

Osoby wyznaczone przez Dyrektora Generalnego, Rektora lub właściwego komendanta są

obowiązane do

1)

opracowania wyników sprawowanego nadzoru oraz przygotowania wniosków do dalszej pracy;

2)

przedstawiania modyfikacji i usprawnień sprzyjających zapewnieniu właściwych warunków

szkolenia i doskonalenia zawodowego, jeżeli wyniki nadzoru to uzasadniają;

3)

przedkładania na piśmie, w miarę potrzeb, jednak nie rzadziej niż raz w roku, odpowiednio

Dyrektorowi Generalnemu, Rektorowi lub właściwemu komendantowi, sprawozdania z prowadzonych

czynności związanych z nadzorem nad realizacją szkolenia zawodowego wraz z wnioskami,

w tym również sprawozdania z prac zespołu w przypadku jego powołania.

1.

Funkcjonariuszom i pracownikom uczestniczącym w szkoleniach wstępnym, zawodowym i

specjalistycznym oraz doskonaleniu zawodowym, organizowanych na Uczelni, w Centralnym

Ośrodku Szkolenia Służby Więziennej, ośrodku szkolenia Służby Więziennej i ośrodku

doskonalenia kadr Służby Więziennej, a także skierowanym na studia na Uczelni przysługuje

bezpłatne zakwaterowanie oraz wyżywienie albo równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie,

gdy rodzaj i warunki pełnienia służby lub pracy lub względy techniczno-organizacyjne

uniemożliwiają korzystanie z wyżywienia w ramach form kształcenia.

2.

Bezpłatne wyżywienie albo równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie oraz bezpłatne

zakwaterowanie przysługują również funkcjonariuszom i pracownikom delegowanym do wykonywania

czynności służbowych w ramach form kształcenia, o których mowa w ust. 1.

3.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia

1)

uprawnienia funkcjonariuszy i pracowników do wyżywienia w trakcie wykonywania czynności

służbowych w ramach form kształcenia, o których mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając normy

wyżywienia oraz formy ich realizacji, a także wysokość dziennej pieniężnej wartości

normy wyżywienia, jej waloryzację oraz dopuszczalne przekroczenia, a także inne przypadki,

w których wyżywienie przysługuje, mając na względzie czas i charakter wykonywanych

czynności służbowych;

2)

tryb i warunki otrzymywania równoważnika pieniężnego w zamian za wyżywienie oraz jego

wysokość przez funkcjonariuszy i pracowników wykonujących czynności służbowe w ramach

form kształcenia, uwzględniając sposób jego naliczania oraz wypłaty, mając na względzie

czas i charakter wykonywanych czynności służbowych.

Funkcjonariusz lub pracownik po ukończeniu szkolenia zawodowego otrzymuje świadectwo

ukończenia szkolenia zawodowego.

1.

Funkcjonariusza lub pracownika skreśla się z listy uczestników szkolenia zawodowego,

jeżeli

1)

złożył pisemny wniosek o zwolnienie ze szkolenia zawodowego, który został pozytywnie

rozpatrzony;

2)

zgłosił na piśmie wystąpienie ze służby w Służbie Więziennej albo wystąpił o rozwiązanie

stosunku pracy;

3)

bez usprawiedliwienia nie przystąpił w wyznaczonym terminie do zaliczeń lub egzaminów

przeprowadzanych w ramach szkolenia zawodowego lub do egzaminu końcowego;

4)

bez usprawiedliwienia przerwał udział w szkoleniu zawodowym;

5)

nie uzyskał zaliczenia lub nie zdał egzaminu przewidzianego w programie szkolenia

zawodowego albo nie zdał egzaminu końcowego;

6)

przełożony zawiesił funkcjonariusza w czynnościach służbowych.

2.

Funkcjonariusza lub pracownika można skreślić z listy uczestników szkolenia zawodowego,

jeżeli

1)

naruszył przepisy regulaminu pobytu na terenie Uczelni, Centralnego Ośrodka Szkolenia

Służby Więziennej, ośrodka szkolenia Służby Więziennej lub ośrodka doskonalenia kadr

Służby Więziennej;

2)

w szkoleniu zawodowym nastąpiła jego usprawiedliwiona nieobecność trwająca ponad 7

dni, uniemożliwiająca uczestnictwo w zajęciach i przystąpienie do egzaminów oraz zaliczeń.

3.

Rektor lub właściwy komendant informuje niezwłocznie Dyrektora Generalnego oraz właściwego

kierownika jednostki organizacyjnej o skreśleniu funkcjonariusza lub pracownika z

listy uczestników szkolenia zawodowego.

Dokumentację szkolenia zawodowego stanowią

1)

protokoły postępowania rekrutacyjnego;

2)

pisma w sprawie zakwalifikowania na szkolenie zawodowe lub skreślenia z listy uczestników

szkolenia zawodowego;

3)

plany zajęć;

4)

dzienniki szkoleń;

5)

protokoły zaliczeń i egzaminów;

6)

rejestry wydanych dokumentów potwierdzających ukończenie szkolenia.

Szkolenie specjalistyczne stanowi uzupełnienie szkolenia wstępnego lub szkolenia zawodowego

w zakresie przygotowującym funkcjonariusza lub pracownika do samodzielnej służby albo

pracy na stanowisku służbowym i realizacji zadań związanych z

1)

prowadzeniem oddziaływań penitencjarnych, resocjalizacyjnych oraz terapeutycznych;

2)

ochroną i obroną jednostek organizacyjnych oraz technikami działań interwencyjnych;

3)

kierowaniem zespołem ludzkim oraz zarządzaniem jednostkami organizacyjnymi;

4)

zagadnieniami prawnymi, kadrowymi, ewidencyjnymi, finansowo-kwatermistrzowskimi, dotyczącymi

zatrudnienia osadzonych, informatyki, ochrony informacji niejawnych, więziennej służby

zdrowia, medycyny pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz bezpieczeństwa i higieny pracy;

5)

realizacją innych zadań wynikających z obowiązujących przepisów, w szczególności z

zakresu ochrony praw człowieka i podstawowych wolności.

Do szkolenia specjalistycznego stosuje się odpowiednio przepisy art. 43t, art. 43y-43za,

art. 43zg ust. 2 oraz art. 43zj ust. 1.

1.

Doskonalenie zawodowe jest elementem podnoszenia kwalifikacji zawodowych funkcjonariuszy

i pracowników, w szczególności w formie kursów, warsztatów, szkoleń i konferencji.

2.

Doskonalenie zawodowe powinno uwzględniać

1)

podnoszenie poziomu wiedzy ogólnozawodowej lub specjalistycznej oraz umiejętności

praktycznych funkcjonariusza lub pracownika;

2)

zapoznanie funkcjonariusza lub pracownika z aktualnymi przepisami dotyczącymi działalności

Służby Więziennej;

3)

utrzymanie i podnoszenie umiejętności strzeleckich funkcjonariuszy;

4)

instruktaż prowadzony w zakresie niezbędnym do prawidłowego wykonywania zadań i czynności

służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym.

3.

Doskonalenie zawodowe organizuje się w zależności od aktualnych potrzeb szkoleniowych

jednostek organizacyjnych.

4.

W celu utrzymania i podnoszenia umiejętności, o których mowa w ust. 2 pkt 3, organizuje

się w Służbie Więziennej szkolenie strzeleckie w formach określonych w art. 43zg ust.

1 pkt 1-3.

5.

Dyrektor Generalny określi w drodze zarządzenia

1)

organizację szkolenia strzeleckiego w jednostkach organizacyjnych,

2)

dokumentację szkolenia strzeleckiego,

3)

obowiązki i funkcje związane z prowadzeniem szkolenia strzeleckiego,

4)

rodzaje i formy szkolenia strzeleckiego,

5)

warunki dopuszczenia do szkolenia strzeleckiego,

6)

podstawowe komendy podczas strzelań,

7)

obowiązki uczestników szkolenia strzeleckiego,

8)

zasady użytkowania i wymagania dotyczące strzelnic, będących w zarządzie Służby Więziennej

- mając na względzie zapewnienie właściwego poziomu umiejętności strzeleckich funkcjonariuszy

w zależności od potrzeb jednostek organizacyjnych oraz zapewnienie bezpiecznego przebiegu

szkolenia strzeleckiego.

1.

Doskonalenie zawodowe funkcjonariuszy i pracowników jest organizowane jako

1)

doskonalenie centralne;

2)

doskonalenie okręgowe;

3)

doskonalenie zakładowe;

4)

doskonalenie zewnętrzne.

2.

Rekrutacja na doskonalenie zawodowe, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 4, może odbywać

się z wykorzystaniem elektronicznego systemu obsługi szkolenia. Kryteria naboru oraz

limity miejsc określa organizator doskonalenia zawodowego.

3.

Funkcjonariusze i pracownicy uczestniczą, nie rzadziej niż co 3 lata, w co najmniej

jednej ze zorganizowanych form doskonalenia zawodowego, o których mowa w ust. 1 pkt

1, 2 i 4, zgodnych z zakresem wykonywanych przez nich obowiązków służbowych.

1.

Doskonalenie centralne jest organizowane przez Dyrektora Generalnego dla funkcjonariuszy

i pracowników.

2.

Doskonalenie okręgowe jest organizowane przez dyrektora okręgowego dla funkcjonariuszy

i pracowników podległych mu jednostek organizacyjnych.

3.

Doskonalenie zakładowe jest organizowane przez kierownika jednostki organizacyjnej

dla wszystkich funkcjonariuszy i pracowników podległej mu jednostki lub dla funkcjonariuszy

i pracowników określonych działów Służby Więziennej.

4.

Doskonalenie zewnętrzne jest prowadzone w szczególności w formach, o których mowa

w art. 146 ust. 1. Przepisów art. 43zi oraz art. 43zj nie stosuje się.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje stanowisk oficerskich, chorążych i podoficerskich w jednostkach organizacyjnych,

2)

staż służby wymagany do zajmowania poszczególnych stanowisk,

3)

rodzaj wykształcenia wymagany do zajmowania poszczególnych stanowisk,

4)

rodzaj szkolenia specjalistycznego oraz zawodowego wymagany do zajmowania niektórych

stanowisk,

5)

maksymalne stopnie przypisane do poszczególnych stanowisk,

6)

tryb nadawania funkcjonariuszom stopni

- uwzględniając konieczność posiadania przez funkcjonariuszy odpowiednich kwalifikacji

specjalistycznych i zawodowych na określonych stanowiskach służbowych.

Służba kandydacka polega na

1)

odbywaniu studiów zgodnie z programem kształcenia;

2)

wykonywaniu zadań służbowych w jednostkach organizacyjnych.

Funkcjonariuszem w służbie kandydackiej może zostać osoba, która została zakwalifikowana

na studia pierwszego stopnia na Uczelni oraz która w trakcie procesu rekrutacji

1)

spełniła wymagania, o których mowa w art. 38;

2)

złożyła podanie o przyjęcie do służby kandydackiej;

3)

złożyła zobowiązanie do pełnienia służby po ukończeniu nauki przez okres 5 lat od

dnia mianowania funkcjonariuszem w służbie stałej.

1.

Osobę, o której mowa w art. 62b, Rektor kieruje na kurs przygotowawczy, o którym mowa

w art. 43f ust. 1. Przepisy art. 43g pkt 2 i art. 43i stosuje się odpowiednio.

2.

W pierwszym dniu kursu przygotowawczego Rektor wydaje rozkaz personalny w sprawie

przyjęcia kandydata do służby kandydackiej i nadania mu stopnia szeregowego Służby

Więziennej. Przepis art. 41 stosuje się.

3.

Po ukończeniu kursu przygotowawczego funkcjonariusz w służbie kandydackiej podlega

opiniowaniu, o którym mowa w rozdziale 10.

Funkcjonariusz w służbie kandydackiej, który uzyskał pozytywną opinię służbową po

ukończeniu kursu przygotowawczego, odbywa studia.

1.

Rozkład czasu służby kandydackiej określają plany i programy studiów.

2.

Studia dzielą się na lata i semestry oraz obejmują

1)

zajęcia programowe;

2)

praktyki organizowane na Uczelni lub w innych jednostkach organizacyjnych;

3)

przeszkolenia i ćwiczenia w warunkach polowych;

4)

sesje egzaminacyjne;

5)

wykonanie pracy dyplomowej (końcowej) lub przystąpienie do egzaminu dyplomowego (końcowego);

6)

czas wolny.

3.

Szczegółowy przebieg studiów, w tym praktyk oraz zdawania egzaminów, określa regulamin

studiów.

1.

Funkcjonariusz w służbie kandydackiej pełni służbę w systemie skoszarowanym.

2.

Funkcjonariusz w służbie kandydackiej otrzymuje

1)

zakwaterowanie oraz wyżywienie w naturze albo równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie;

2)

wyposażenie polowe oraz umundurowanie właściwe dla funkcjonariusza w służbie przygotowawczej;

3)

dodatek za stopień;

4)

należności z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, zgodnie z przepisami wykonawczymi

wydanymi na podstawie art. 73 ust. 4.

3.

Funkcjonariusz w służbie kandydackiej może otrzymać

1)

nagrodę uznaniową, o której mowa w art. 203;

2)

zapomogę pieniężną, o której mowa w art. 204.

Funkcjonariuszowi w służbie kandydackiej mogą być udzielone następujące urlopy

1)

okolicznościowy, na załatwienie spraw osobistych lub rodzinnych − w wymiarze do 5

dni w każdym roku nauki;

2)

krótkoterminowy, w drodze wyróżnienia − w wymiarze do 7 dni w każdym roku nauki.

1.

Funkcjonariuszowi w służbie kandydackiej w trakcie studiów pierwszego stopnia na Uczelni,

w zależności od wyników w nauce i pozytywnej opinii, może być nadany stopień

1)

starszego szeregowego Służby Więziennej − na pierwszym roku studiów;

2)

kaprala Służby Więziennej − na drugim roku studiów;

3)

starszego kaprala Służby Więziennej − na trzecim roku studiów.

2.

Funkcjonariuszowi w służbie kandydackiej w trakcie studiów drugiego stopnia na Uczelni,

w zależności od wyników w nauce i pozytywnej opinii, może być nadany stopień

1)

chorążego Służby Więziennej − na pierwszym roku studiów;

2)

starszego chorążego Służby Więziennej − na drugim roku studiów.

1.

Po ukończeniu studiów pierwszego stopnia na Uczelni funkcjonariusz w służbie kandydackiej

ma prawo przystąpić do egzaminu na pierwszy stopień w korpusie chorążych Służby Więziennej,

o którym mowa w art. 43zl.

2.

Egzamin przeprowadza się w terminie do 2 miesięcy od dnia ukończenia studiów pierwszego

stopnia.

3.

Funkcjonariusz w służbie kandydackiej, który nie przystąpił do egzaminu w wyznaczonym

terminie albo uzyskał wynik negatywny tego egzaminu, jest kierowany do służby na stanowisko

podoficerskie.

4.

W przypadku złożenia egzaminu i nadania pierwszego stopnia w korpusie chorążych Służby

Więziennej funkcjonariusz w służbie kandydackiej ma prawo do kontynuowania nauki na

studiach drugiego stopnia na Uczelni albo zwrócenia się o skierowanie do służby na

stanowisko chorążego.

5.

Decyzję, o której mowa w ust. 4, funkcjonariusz w służbie kandydackiej przedkłada

na piśmie Rektorowi w terminie 7 dni od dnia nadania pierwszego stopnia w korpusie

chorążych Służby Więziennej.

1.

Po ukończeniu studiów drugiego stopnia na Uczelni funkcjonariusz w służbie kandydackiej

ma prawo przystąpić do egzaminu na pierwszy stopień w korpusie oficerów Służby Więziennej,

o którym mowa w art. 43zl.

2.

Egzamin przeprowadza się w terminie do 2 miesięcy od dnia ukończenia studiów drugiego

stopnia.

3.

Funkcjonariusz w służbie kandydackiej, który nie przystąpił do egzaminu w wyznaczonym

terminie albo uzyskał wynik negatywny tego egzaminu, jest kierowany do służby na stanowisko

chorążego.

4.

W przypadku złożenia egzaminu funkcjonariusz w służbie kandydackiej jest kierowany

do służby na stanowisko oficerskie.

1.

Dyrektor Generalny na wniosek Rektora wskazuje stanowiska służbowe z uwzględnieniem

działów Służby Więziennej w jednostkach organizacyjnych, na które może być kierowany

do służby stałej funkcjonariusz po odbyciu służby kandydackiej.

2.

Przy kierowaniu do służby w jednostce organizacyjnej Dyrektor Generalny uwzględnia

1)

wynik egzaminu na pierwszy stopień w korpusie chorążych lub w korpusie oficerów;

2)

potrzeby służby;

3)

miejsce zamieszkania funkcjonariusza.

3.

Przy kierowaniu do służby w jednostce organizacyjnej Dyrektor Generalny może uwzględnić

umotywowaną prośbę funkcjonariusza.

4.

Dyrektor Generalny, kierując funkcjonariusza do pełnienia służby na stałe, wskazuje

jednostkę organizacyjną, stanowisko służbowe oraz datę rozpoczęcia służby, w terminie

nie dłuższym niż 3 miesiące, licząc od dnia zakończenia nauki.

1.

Funkcjonariusz po odbyciu służby kandydackiej zostaje mianowany funkcjonariuszem w

służbie stałej. Przepisy art. 40 ust. 3 i ust. 4 pkt 1-4 i 6 stosuje się.

2.

Wobec funkcjonariusza w służbie kandydackiej, w okresie od dnia ukończenia nauki na

Uczelni do dnia mianowania na stałe, przepisów art. 62f ust. 1, ust. 2 pkt 1 i 4 oraz

ust. 3 nie stosuje się.

3.

W razie niepodjęcia służby stałej w terminie wskazanym przez Dyrektora Generalnego

dyrektor ten na wniosek funkcjonariusza w służbie kandydackiej może określić inną

datę podjęcia służby stałej, jeżeli niepodjęcie służby nastąpiło z przyczyn nieleżących

po stronie funkcjonariusza w służbie kandydackiej. W takim przypadku zakończenie służby

kandydackiej następuje z dniem podjęcia służby stałej.

4.

W razie niepodjęcia służby stałej w terminie wskazanym przez Dyrektora Generalnego

albo w terminie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się odpowiednio art. 103-106.

Funkcjonariusz w służbie kandydackiej, który w związku ze służbą doznał uszczerbku

na zdrowiu lub poniósł szkodę w mieniu, otrzymuje świadczenia odszkodowawcze w trybie

i na zasadach określonych dla funkcjonariuszy. W razie śmierci funkcjonariusza w służbie

kandydackiej mającej związek ze służbą świadczenia odszkodowawcze otrzymują pozostali

po nim członkowie rodziny.

1.

Do funkcjonariuszy w służbie kandydackiej stosuje się

1)

przepisy art. 18 ust. 1-6, art. 19, art. 27, art. 28, art. 34, art. 35, art. 37 ust.

1 i 2, art. 43 ust. 1, art. 86-92, art. 94-98, art. 101, art. 108 ust. 1 i 3, art.

109 ust. 1-3, art. 110 ust. 1, art. 111-113, art. 114 ust. 1-3, art. 115, art. 117

ust. 1 i 2, art. 118 ust. 1-13, 16 i 17, art. 119 ust. 1 i 2, art. 152, art. 154 ust.

1 i 2, art. 155 ust. 1-3, art. 156 ust. 1, art. 157-159, art. 160 ust. 1-3, art. 161-165,

art. 168 ust. 1-8, art. 209, art. 210 ust. 1-6, art. 213 ust. 1 i 2, art. 216-227,

art. 228 ust. 1 i 2 oraz art. 229-263;

2)

przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 18 ust. 7, art. 26 ust. 2, art. 33 ust.

1, art. 37 ust. 3 i 4, art. 43 ust. 2, art. 93, art. 109 ust. 4, art. 110 ust. 2,

art. 114 ust. 4, art. 117 ust. 3, art. 118 ust. 14, 15, 18 i 19, art. 119 ust. 3 i

4, art. 154 ust. 3, art. 155 ust. 4, art. 156 ust. 2, art. 160 ust. 4, art. 168 ust.

9, art. 205, art. 210 ust. 7, art. 213 ust. 3, art. 228 ust. 3 i art. 264.

2.

Do funkcjonariuszy w służbie kandydackiej, którzy zrezygnowali z nauki na Uczelni

lub którzy zostali z niej wydaleni, stosuje się odpowiednio art. 103-106.

1.

Minister Sprawiedliwości powołuje Rektora na pięcioletnią kadencję spośród oficerów

Służby Więziennej posiadających co najmniej stopień naukowy doktora.

2.

Minister Sprawiedliwości może powołać prorektora Uczelni na pięcioletnią kadencję

spośród osób posiadających co najmniej stopień naukowy doktora.

3.

Kadencja Rektora lub prorektora Uczelni wygasa w przypadku

1)

upływu jego kadencji;

2)

jego śmierci;

3)

złożenia przez niego rezygnacji;

4)

pisemnego zgłoszenia przez funkcjonariusza wystąpienia ze służby albo rozwiązania

umowy o pracę przez pracownika;

5)

jego odwołania.

4.

Minister Sprawiedliwości odwołuje Rektora lub prorektora Uczelni przed upływem kadencji,

jeżeli

1)

nie wypełnia on swoich obowiązków na skutek choroby trwającej dłużej niż 180 dni w

roku kalendarzowym;

2)

został on skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia

publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.

5.

Minister Sprawiedliwości może powierzyć pełnienie obowiązków Rektora lub prorektora

Uczelni osobie spełniającej warunki określone w ust. 1 lub 2 do czasu powołania Rektora

lub prorektora Uczelni, na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy.

Przeniesienia albo delegowania funkcjonariusza do pełnienia służby na Uczelni oraz

przeniesienia albo delegowania funkcjonariusza pełniącego służbę na Uczelni dokonuje

Dyrektor Generalny w porozumieniu z Rektorem.

1.

Minister Sprawiedliwości może oddelegować funkcjonariusza, za jego zgodą, do wykonywania

zadań służbowych w Ministerstwie Sprawiedliwości na wskazanym stanowisku służbowym

na czas określony nie dłuższy niż 2 lata albo na czas nieokreślony.

2.

Funkcjonariusz oddelegowany na czas nieokreślony może być odwołany z oddelegowania

przez Ministra Sprawiedliwości albo ustąpić z tego oddelegowania, z co najmniej miesięcznym

wyprzedzeniem. W pozostałych przypadkach oddelegowania odwołanie lub ustąpienie funkcjonariusza

następuje bez zachowania okresu wyprzedzenia.

3.

W okresie oddelegowania

1)

przeniesienie funkcjonariusza na niższe stanowisko służbowe, o którym mowa w art.

85 ust. 2,

2)

zwolnienie funkcjonariusza ze służby, o którym mowa w art. 96 ust. 2,

3)

zawieszenie funkcjonariusza w czynnościach służbowych w przypadku, o którym mowa w

art. 94 ust. 2

- wymaga zgody Ministra Sprawiedliwości.

4.

Do funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 77 pkt

2 oraz art. 81.

1.

Funkcjonariuszowi oddelegowanemu do Ministerstwa Sprawiedliwości przysługują należności

z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

2.

Należności, o których mowa w ust. 1, wypłaca Ministerstwo Sprawiedliwości.

3.

Należności, o których mowa w ust. 1, nie przysługują w przypadku, gdy odległość od

miejsca stałego pełnienia służby lub miejsca stałego zamieszkania funkcjonariusza

oddelegowanego do Ministerstwa Sprawiedliwości nie przekracza 60 km, chyba że Minister

Sprawiedliwości na wniosek funkcjonariusza oddelegowanego uzna, że nie jest celowy

codzienny dojazd funkcjonariusza oddelegowanego do Ministerstwa Sprawiedliwości.

1.

Funkcjonariusz zwolniony ze służby z przyczyn określonych w art. 96 ust. 1 i ust.

2 pkt 1, 8 i 10 oraz funkcjonariusz, którego stosunek służbowy wygasł na podstawie

art. 97 ust. 1 pkt 2-8 przed upływem 5 lat od odbycia kursu przygotowawczego lub szkolenia

zawodowego, a także studiów na Uczelni, jest obowiązany zwrócić kwotę stanowiącą równowartość

kosztów wyżywienia, zakwaterowania, umundurowania oraz kosztów podróży służbowych

otrzymanych w czasie kształcenia. Koszty te funkcjonariusz zwraca także w przypadku

nieukończenia kursu przygotowawczego, szkolenia zawodowego lub przerwania studiów

z winy funkcjonariusza.

2.

Koszty wyżywienia, zakwaterowania, umundurowania oraz podróży służbowych otrzymane

przez funkcjonariusza w czasie szkolenia lub nauki ustala się jako sumę

1)

dziennych stawek budżetowych na wyżywienie i kosztów zakwaterowania funkcjonariusza

w czasie szkolenia lub nauki;

2)

wartości przedmiotów umundurowania wydanych funkcjonariuszowi w czasie szkolenia lub

nauki zgodnie z przepisami o normach i zasadach przydzielania umundurowania i wyposażenia

specjalnego funkcjonariuszom, wyliczonej na podstawie liczby dni użytkowania tych

przedmiotów i kosztu jednorazowego ich czyszczenia;

3)

diet otrzymanych na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowych;

4)

kwot otrzymanych za przejazd na trasie od stałego miejsca pełnienia służby do Uczelni,

Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, ośrodka szkolenia Służby Więziennej

albo ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej i z powrotem oraz ryczałtów na dojazdy

środkami komunikacji miejscowej.

3.

Wysokość kwoty stanowiącej równowartość kosztów wyżywienia, zakwaterowania i umundurowania

ustala się według stawek obowiązujących w dniu zwolnienia funkcjonariusza ze służby.

4.

Koszty zakwaterowania funkcjonariusza, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i ust. 3, otrzymane

w czasie szkolenia lub nauki ustala się na podstawie wysokości diety określonej w

przepisach wykonawczych o zasadach ustalania oraz wysokości należności przysługujących

pracownikowi z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju wydanych na podstawie art.

77Kodeksu pracy, w wysokości

1)

za miejsce w pokoju z łazienką i WC zajmowanym samodzielnie - 1,2 diety za dobę;

2)

za miejsce w pokoju bez łazienki i WC zajmowanym samodzielnie - 1 diety za dobę;

3)

za miejsce w pokoju zajmowanym z inną osobą z łazienką i WC - 0,8 diety za dobę;

4)

za miejsce w pokoju zajmowanym z inną osobą bez łazienki i WC - 0,6 diety za dobę.

Wymiar i rozkład czasu służby funkcjonariusza będącego nauczycielem akademickim określają

przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym.

W uczelni służb państwowych do liczby studentów studiujących na studiach niestacjonarnych

nie wlicza się

1)

strażaków w służbie stałej skierowanych na te studia przez właściwego przełożonego,

o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1-3, 5, 6 i 8 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży

Pożarnej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1204, z późn. zm.;

2)

funkcjonariuszy Służby Więziennej w służbie stałej skierowanych na te studia przez

właściwe organy Służby Więziennej, o których mowa w art. 7 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 631 i 1321 oraz z 2018 r. poz. 138, 730 i 912).

1.

Funkcjonariuszowi za wykonywanie zadań, o których mowa w art. 208 ust. 1 pkt 1, przysługuje

miesięcznie dodatkowe wynagrodzenie w wysokości do 153 zł, proporcjonalnie do liczby

dni sprawowanej opieki nad psem w miesiącu.

2.

W przypadku sprawowania opieki

1)

nad więcej niż jednym psem specjalnym lub służbowym dodatkowe wynagrodzenie stanowi

wielokrotność stawki określonej w ust. 1;

2)

przez kilku funkcjonariuszy nad jednym psem specjalnym lub służbowym dodatkowe wynagrodzenie

dzieli się między nich, proporcjonalnie do liczby dni sprawowanej przez każdego z

nich opieki nad psem specjalnym lub służbowym w miesiącu.

3.

Dodatkowe wynagrodzenie za sprawowanie opieki nad psem specjalnym lub służbowym jest

wypłacane na wniosek bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera

1)

nazwę jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz sprawował opiekę nad psem

specjalnym lub służbowym;

2)

informację o liczbie dni w miesiącu, w których funkcjonariusz wykonywał czynności

związane z zapewnieniem opieki psu specjalnemu lub służbowemu;

3)

informację o liczbie psów specjalnych lub służbowych, nad którymi funkcjonariusz sprawował

opiekę.

Funkcjonariuszowi za wykonywanie zadań, o których mowa w art. 208 ust. 1 pkt 2, przysługuje

dodatkowe wynagrodzenie w wysokości do 762 zł za pełnienie funkcji rzecznika dyscyplinarnego

w postępowaniu dyscyplinarnym lub do 153 zł w przypadku uczestniczenia w postępowaniu

dyscyplinarnym w związku z udzielaniem pomocy innemu rzecznikowi dyscyplinarnemu.

1.

Funkcjonariuszowi, o którym mowa w art. 208 ust. 1 pkt 3, przysługuje dodatkowe wynagrodzenie

miesięczne w wysokości do 153 zł

1)

za pełnienie funkcji mentora w odniesieniu do każdego funkcjonariusza lub pracownika

w okresie

a)

wstępnej adaptacji zawodowej,

b)

praktyki zawodowej;

2)

w okresie organizacji i prowadzenia szkolenia dla mentorów.

2.

Dodatkowe wynagrodzenie za pełnienie funkcji mentora jest wypłacane na wniosek funkcjonariusza

po wyznaczeniu go na mentora oraz po zakończeniu czynności, o których mowa w ust.

1.

3.

Wniosek w sprawie wypłaty dodatkowego wynagrodzenia za pełnienie funkcji mentora zawiera

określenie jednostki organizacyjnej, w której były prowadzone czynności przez mentora,

oraz ich opis i termin ich realizacji.

1.

Funkcjonariuszowi, o którym mowa w art. 208 ust. 1 pkt 4, przysługuje dodatkowe wynagrodzenie

miesięczne w wysokości

1)

do 1219 zł - za pełnienie funkcji prorektora lub dziekana;

2)

do 1067 zł - za pełnienie funkcji prodziekana;

3)

do 914 zł - za pełnienie funkcji kierownika instytutu;

4)

do 762 zł - za pełnienie funkcji zastępcy kierownika instytutu lub kierownika katedry;

5)

do 610 zł - za pełnienie funkcji zastępcy kierownika katedry lub kierownika zakładu;

6)

do 457 zł - za pełnienie funkcji zastępcy kierownika zakładu lub członka komisji rekrutacyjnej

lub egzaminacyjnej.

2.

Dodatkowe wynagrodzenie za pełnienie funkcji, o których mowa w ust. 1, wypłaca się

proporcjonalnie do liczby dni pełnienia tych funkcji.

1.

Ustalenia wysokości dodatkowego wynagrodzenia i jego wypłaty dokonuje kierownik właściwej

jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pobiera uposażenie.

2.

Wypłaty dokonuje się wraz z wypłatą należnego uposażenia za miesiąc następujący po

miesiącu, w którym funkcjonariusz wykonywał zadania służbowe, o których mowa w art.

208 ust. 1.