Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 kwietnia 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o systemie powiadamiania ratunkowego

Ustawa określa zadania i zasady działania w ramach systemu powiadamiania ratunkowego,

zasady jego finansowania oraz organy właściwe w sprawach powiadamiania ratunkowego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

zgłoszeniu alarmowym - należy przez to rozumieć informację o wystąpieniu lub podejrzeniu

wystąpienia nagłego zagrożenia życia lub zdrowia, w tym aktu przemocy, a także nagłego

zagrożenia środowiska lub mienia oraz zagrożeń bezpieczeństwa i porządku publicznego,

kierowaną do numerów obsługiwanych w ramach systemu powiadamiania ratunkowego, przez

dostawcę publicznie dostępnych usług telefonicznych, z zewnętrznych systemów monitoringu

albo z wykorzystaniem środków komunikacji, które umożliwiają niezwłoczne przekazanie

tej informacji do centrum powiadamiania ratunkowego;

2)

obsłudze zgłoszeń alarmowych - należy przez to rozumieć zespół czynności mających

na celu odbiór zgłoszenia alarmowego, zakwalifikowanie tego zgłoszenia, przekazanie

go z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego drogą elektroniczną, a w przypadku

gdy zachodzi taka potrzeba - przekierowanie połączenia telefonicznego do Policji,

Państwowej Straży Pożarnej, dysponentów zespołów ratownictwa medycznego lub innego

podmiotu, którego numer jest obsługiwany w ramach systemu powiadamiania ratunkowego,

a także monitorowanie statusu tego zgłoszenia;

3)

zasobach ratowniczych - należy przez to rozumieć siły i środki, w tym ludzi, infrastrukturę,

materiały i środki finansowe oraz bazy danych i systemy wymiany informacji, które

mogą być zadysponowane w związku ze zgłoszeniem alarmowym;

4)

systemie teleinformatycznym - należy przez to rozumieć zespół współpracujących ze

sobą urządzeń informatycznych i oprogramowania zapewniający przetwarzanie, przechowywanie,

a także wysyłanie i odbieranie danych przez sieci telekomunikacyjne za pomocą właściwego

dla danego rodzaju sieci telekomunikacyjnego urządzenia końcowego w rozumieniu art. 2 pkt 43 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1907 i 2201 oraz z 2018 r. poz. 106, 138 i 650), wykorzystywany do wykonywania zadań centrum powiadamiania ratunkowego;

5)

sieci teleinformatycznej na potrzeby obsługi numerów alarmowych - należy przez to

rozumieć sieć teleinformatyczną łączącą centra powiadamiania ratunkowego, jednostki

organizacyjne Policji, Państwowej Straży Pożarnej, dysponentów zespołów ratownictwa

medycznego, służącą do wymiany danych dotyczących zgłoszenia alarmowego przez interfejs

komunikacyjny systemów teleinformatycznych i umożliwiającą dostęp do danych przestrzennych,

informacji dotyczących lokalizacji zakończenia sieci, z którego zostało wykonane połączenie

na numer alarmowy, oraz danych dotyczących abonenta.

1.

Tworzy się system powiadamiania ratunkowego, zwany dalej „systemem”.

2.

System składa się z centrów powiadamiania ratunkowego, zwanych dalej „centrami”, tworzących

jednolity system do obsługi zgłoszeń alarmowych, kierowanych do numerów alarmowych

112, 997, 998 i 999, umożliwiający przekazanie zgłoszenia alarmowego w celu zaangażowania

właściwych zasobów ratowniczych.

3.

W ramach systemu mogą być obsługiwane numery 991, 992, 993, 994 i 987 oraz inne niż

wymienione w ust. 2 numery alarmowe podmiotów, do których zadań należy ochrona życia,

zdrowia, bezpieczeństwa i porządku publicznego, mienia lub środowiska.

4.

System działa z zastosowaniem zasady wzajemnej zastępowalności centrów w razie miejscowej

awarii systemu teleinformatycznego bądź jego przeciążenia.

5.

System współpracuje z Policją, Państwową Strażą Pożarną i dysponentami zespołów ratownictwa

medycznego, w celu podjęcia działań ratowniczych w związku z otrzymanym zgłoszeniem

alarmowym, przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego i sieci teleinformatycznej

na potrzeby obsługi numerów alarmowych.

6.

System współpracuje z innymi niż wymienione w ust. 5 podmiotami, których numery telefoniczne

są obsługiwane w ramach systemu, w celu podjęcia działań ratowniczych w związku z

otrzymanym zgłoszeniem alarmowym, przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego i

sieci teleinformatycznej na potrzeby obsługi numerów alarmowych lub innej sieci teleinformatycznej.

7.

Policja, Państwowa Straż Pożarna, dysponenci zespołów ratownictwa medycznego lub inne

podmioty, których numery są obsługiwane w ramach systemu, dysponują własne zasoby

ratownicze.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej

1)

planuje i organizuje system na terenie kraju oraz nadzoruje i koordynuje jego funkcjonowanie;

2)

zapewnia upowszechnianie wiedzy o numerach alarmowych;

3)

publikuje na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw administracji publicznej statystyki dotyczące funkcjonowania

systemu.

1.

Podmioty, których numery telefoniczne mogą być obsługiwane w ramach systemu na podstawie

art. 3 ust. 3, uzgadniają z dostawcami publicznie dostępnych usług telefonicznych

warunki techniczne obsługi użytkowanego numeru telefonicznego oraz własnego stanowiska

kierowania, które umożliwią współpracę z systemem.

2.

Po uzgodnieniu podmioty, o których mowa w ust. 1, składają wnioski do administratora

systemu teleinformatycznego o włączenie swojego numeru telefonicznego do systemu.

3.

Wniosek o włączenie numeru telefonicznego do systemu zawiera

1)

liczbę dyspozytorni oraz ich lokalizacje;

2)

liczbę dyspozytorów;

3)

określenie trybu współpracy z systemem i narzędzi wykorzystywanych w ramach tej współpracy;

4)

określenie szacunkowej liczby zgłoszeń w skali roku;

5)

charakterystykę rodzaju zgłoszeń alarmowych;

6)

charakterystykę systemu teleinformatycznego wnioskodawcy;

7)

wynik uzgodnień z dostawcą publicznie dostępnych usług telefonicznych;

8)

wskazanie oczekiwanego terminu włączenia numeru;

9)

dane kontaktowe osób odpowiedzialnych za współpracę.

4.

W przypadku rezygnacji z obsługi swojego numeru telefonicznego w ramach systemu, podmioty,

o których mowa w ust. 1, składają wnioski do administratora systemu teleinformatycznego

o jego wyłączenie z systemu, wskazując termin tego wyłączenia.

5.

Podmioty, o których mowa w ust. 1, pokrywają koszty

1)

włączenia swojego numeru telefonicznego do systemu i jego wyłączenia z tego systemu,

w tym

a)

budowy interfejsu komunikacyjnego, umożliwiającego współpracę własnego systemu teleinformatycznego

z systemem teleinformatycznym,

b)

rozbudowy systemu teleinformatycznego proporcjonalnie do wzrostu liczby zgłoszeń alarmowych

kierowanych do numeru podmiotu;

2)

utrzymania systemu i obsługi swojego numeru telefonicznego, proporcjonalnie do liczby

zgłoszeń kierowanych do tego numeru, w tym

a)

zatrudnienia operatorów numerów alarmowych oraz obsługi technicznej,

b)

utrzymania systemu teleinformatycznego,

c)

połączenia centrów z publiczną siecią telekomunikacyjną.

6.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb włączania numerów telefonicznych do systemu i wyłączania tych numerów z systemu,

2)

sposób rozliczania kosztów utrzymania systemu i obsługi danego numeru telefonicznego,

3)

warunki techniczne obsługi numerów telefonicznych w systemie,

4)

tryb i warunki współpracy oraz warunki wymiany informacji między centrami i podmiotami,

których numery telefoniczne mogą być obsługiwane w ramach systemu na podstawie art.

3 ust. 3, w tym zakres wymienianych informacji,

5)

wzory wniosków, o których mowa w ust. 2 i 4

- kierując się potrzebą zapewnienia jednolitego sposobu obsługi numerów telefonicznych

w ramach systemu.

1.

Centrum tworzy wojewoda.

2.

Wojewoda określa lokalizację i szczegółową organizację centrum z uwzględnieniem kwestii

finansowych, społecznych i terytorialnych w celu zapewnienia skuteczności działania

systemu.

3.

Wojewoda, mając na uwadze zapewnienie sprawności działania systemu, może podjąć decyzję

o utworzeniu oddziałów centrum.

1.

Centrum znajduje się w strukturze urzędu wojewódzkiego, z wyłączeniem centrum utworzonego

na podstawie ust. 2.

2.

Wojewoda może, w drodze porozumienia, powierzyć organizowanie i prowadzenie centrum

staroście lub prezydentowi miasta na prawach powiatu, służbie, inspekcji lub straży

wchodzącej w skład zespolonej administracji wojewódzkiej. Porozumienie określa prawa

i obowiązki stron oraz zasady organizowania, prowadzenia, utrzymania centrum, a także

zasady zatrudniania pracowników centrum.

1.

Do zadań centrum należy

1)

obsługa zgłoszeń alarmowych, z wyłączeniem systemów sygnalizacji pożarowej, o których

mowa w ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 620), w tym

a)

odbiór zgłoszenia alarmowego,

b)

powiązanie zgłoszenia alarmowego z danymi teleadresowymi miejsca zgłoszenia oraz jego

pozycją geograficzną,

c)

wybór odpowiedniej grupy podmiotów, do której zostaną skierowane zgromadzone dane

o zgłoszeniu alarmowym,

d)

przekazanie, gdy zachodzi taka potrzeba, zgromadzonych danych drogą elektroniczną

z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego, a w uzasadnionych przypadkach wraz z

przekierowaniem połączenia telefonicznego, zgodnie z kwalifikacją zgłoszenia, do Policji,

Państwowej Straży Pożarnej, dysponentów zespołów ratownictwa medycznego lub do podmiotów,

których numery telefoniczne są obsługiwane w ramach systemu,

e)

wymiana danych o zgłoszeniach alarmowych przetwarzanych w systemie teleinformatycznym,

zgodnie z zakresem określonym na podstawie art. 5 ust. 6 pkt 4 oraz art. 13 ust. 3

pkt 3, z Policją, Państwową Strażą Pożarną, dysponentami zespołów ratownictwa medycznego

lub innymi podmiotami, których numery telefoniczne są obsługiwane w ramach systemu;

2)

ewidencjonowanie i przechowywanie w systemie teleinformatycznym, przez 3 lata, danych

dotyczących treści zgłoszeń alarmowych, w tym nagrań rozmów telefonicznych obejmujących

całość zgłoszenia alarmowego, danych osób zgłaszających i innych osób wskazanych w

trakcie przyjmowania zgłoszenia, informacji o miejscu zdarzenia i jego rodzaju oraz

skróconego opisu zdarzenia;

3)

wykonywanie analiz związanych z funkcjonowaniem systemu na obszarze obsługiwanym przez

centrum oraz tworzenie statystyk w zakresie liczby, rodzaju oraz czasów realizacji

zgłoszeń alarmowych;

4)

współpraca oraz wymiana informacji z centrami zarządzania kryzysowego, w rozumieniu

ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 209 i 1566);

5)

wymiana informacji i danych, z wyłączeniem danych osobowych, na potrzeby analiz z

Policją, Państwową Strażą Pożarną, dysponentami zespołów ratownictwa medycznego oraz

podmiotami, których numery telefoniczne są obsługiwane w ramach systemu.

2.

W przypadku braku możliwości przekazania zgłoszenia alarmowego w ramach systemu i

gdy jest to uzasadnione charakterem tego zgłoszenia, centrum podejmuje działania mające

na celu przekazanie informacji o tym zgłoszeniu do podmiotów, do których zadań należy

ochrona życia, zdrowia, bezpieczeństwa i porządku publicznego, mienia lub środowiska,

których numery telefoniczne nie są obsługiwane w ramach systemu.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia

1)

organizację centrów oraz kryteria tworzenia oddziałów centrum, o których mowa w art.

6 ust. 3,

2)

sposób funkcjonowania centrów oraz realizacji zadań przez centra,

3)

ogólne procedury obsługi zgłoszeń alarmowych oraz sposób opracowywania i aktualizacji

szczegółowych procedur,

4)

ogólne procedury obsługi zgłoszeń alarmowych w przypadku, o którym mowa w art. 8 ust.

2, oraz sposób opracowywania i aktualizacji szczegółowych procedur,

5)

maksymalną liczbę operatorów numerów alarmowych i sposób jej podziału na poszczególne

centra

- uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnej obsługi zgłoszeń alarmowych.

1.

Wykonywanie zadań centrum jest wspomagane przez system teleinformatyczny. Administratorem

systemu teleinformatycznego jest minister właściwy do spraw administracji publicznej.

2.

Administrator systemu teleinformatycznego jest obowiązany zapewnić aby system teleinformatyczny

1)

był wyposażony w mechanizm zapewniający zachowanie ciągłości jego funkcjonowania;

2)

zawierał rozwiązania techniczne przeznaczone do szkolenia operatorów numerów alarmowych.

3.

System teleinformatyczny zapewnia bezpieczne przetwarzanie danych, w tym zapewnia

kontrolę dostępu użytkowników do danych oraz dokumentuje dokonywane przez nich zmiany,

umożliwiając w szczególności odtworzenie historii każdego zgłoszenia alarmowego.

4.

Wojewoda lub podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 2, przetwarza dane zarejestrowane

w systemie teleinformatycznym, w tym nagrania rozmów telefonicznych, dane osobowe

osoby zgłaszającej, dane innych osób wskazanych w trakcie przyjmowania zgłoszenia,

pozycje geograficzne, dane teleadresowe lub opis zdarzenia, i udostępnia je na wniosek

sądu, prokuratury lub Policji.

5.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej niszczy dane dotyczące treści

zgłoszeń alarmowych przetwarzane w systemie teleinformatycznym po upływie terminu,

o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej może powierzyć, w drodze porozumienia,

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych wykonywanie czynności związanych

z administrowaniem systemem teleinformatycznym, o którym mowa w art. 10 ust. 1, w

zakresie zapewnienia utrzymania powierzchni serwerowej. W takim przypadku realizacja

zadania jest finansowana z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister

właściwy do spraw finansów publicznych.

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej jest administratorem danych w

rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 922 oraz z 2018 r. poz. 138) przetwarzanych w systemie.

2.

Minister może upoważnić wojewodę lub podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 2, do udzielania

i cofania, w jego imieniu, upoważnień do przetwarzania danych osobowych w systemie

dla osób uczestniczących w przetwarzaniu tych danych.

3.

Wojewoda lub podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 2, tworzy i aktualizuje ewidencję

osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych w systemie.

4.

W odniesieniu do danych przetwarzanych w systemie nie stosuje się obowiązku określonego

w art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

Policja, Państwowa Straż Pożarna i dysponenci zespołów ratownictwa medycznego zapewniają

warunki techniczne i organizacyjne umożliwiające przyjęcie zgłoszeń alarmowych kierowanych

z centrum za pośrednictwem systemu teleinformatycznego w celu podjęcia działań ratowniczych

w związku z otrzymanym zgłoszeniem alarmowym.

1.

System teleinformatyczny łączy się i wymienia dane z systemami teleinformatycznymi

Policji, Państwowej Straży Pożarnej oraz dysponentów zespołów ratownictwa medycznego

przez sieć teleinformatyczną na potrzeby obsługi numerów alarmowych.

2.

Połączenie i wymiana danych między systemami, o których mowa w ust. 1, są realizowane

przez interfejs komunikacyjny, który zapewnia wzajemne przekazywanie

1)

zgromadzonych danych dotyczących treści zgłoszenia alarmowego, w tym danych osoby

zgłaszającej i innych osób, których dotyczy zgłoszenie, oraz nagrań rozmów telefonicznych;

2)

połączeń telefonicznych związanych z obsługą zgłoszeń alarmowych;

3)

informacji o statusach zgłoszeń alarmowych, w tym potwierdzenie

a)

przyjęcia zgłoszenia alarmowego przez systemy teleinformatyczne Policji, Państwowej

Straży Pożarnej oraz dysponentów zespołów ratownictwa medycznego,

b)

przyjęcia zgłoszenia alarmowego przez dyspozytora,

c)

zadysponowania zasobów ratowniczych,

d)

zakończenia działań ratowniczych.

3.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze

rozporządzenia

1)

wymagania funkcjonalne dla systemu teleinformatycznego,

2)

wymagania funkcjonalne dla interfejsu komunikacyjnego,

3)

zakres informacji przekazywanych za pośrednictwem interfejsu komunikacyjnego,

4)

warunki współpracy systemu z Policją, Państwową Strażą Pożarną oraz dysponentami zespołów

ratownictwa medycznego

- mając na uwadze potrzebę sprawnego przekazania zgłoszenia alarmowego między systemem

i Policją, Państwową Strażą Pożarną oraz dysponentami zespołów ratownictwa medycznego.

1.

Centrum uzyskuje nieodpłatnie, za pośrednictwem centralnego punktu systemu powiadamiania

ratunkowego, o którym mowa w art. 78 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, informacje dotyczące lokalizacji zakończenia sieci, z którego zostało wykonane połączenie

do numeru alarmowego 112 albo innego numeru alarmowego, oraz dane dotyczące abonenta,

o których mowa w art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne.

2.

Centrum uzyskuje nieodpłatnie dostęp do danych przestrzennych i związanych z nimi

usług, udostępnianych za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 40 ust. 3e ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 oraz z 2018 r. poz. 650).

1.

System Wspomagania Decyzji Państwowej Straży Pożarnej, zwany dalej „SWD PSP”, stanowi

system teleinformatyczny wspierający wykonywanie zadań krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego

przez wszystkie jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej, jak również przyjmowanie

zgłoszeń alarmowych z centrów powiadamiania ratunkowego, o których mowa w ustawie z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego

(Dz. U. poz. 1635).

2.

Właściwi komendanci Państwowej Straży Pożarnej zapewniają utrzymanie SWD PSP.

3.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej planuje i realizuje rozbudowę oraz modyfikację

SWD PSP.

4.

Utrzymanie, rozbudowa i modyfikacje SWD PSP są finansowane z budżetu państwa, z części,

której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych, oraz z części, których

dysponentami są właściwi wojewodowie.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, parametry

funkcjonalne SWD PSP, sposób jego funkcjonowania w sytuacjach awaryjnych oraz sposób

utrzymania, mając na uwadze potrzebę zapewnienia optymalnego poziomu współpracy między

systemem teleinformatycznym systemu powiadamiania ratunkowego i SWD PSP.

1.

Państwowa Straż Pożarna może przetwarzać dane, uzyskane w związku z obsługą zgłoszenia

alarmowego, o której mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego, w tym dane osoby zgłaszającej i innych osób, których zgłoszenie dotyczy.

2.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej jest administratorem danych, przetwarzanych

w SWD PSP, w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm..

3.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej może upoważnić kierowników jednostek organizacyjnych

Państwowej Straży Pożarnej do udzielania i cofania, w jego imieniu, upoważnień do

przetwarzania danych osobowych w SWD PSP dla osób uczestniczących w przetwarzaniu

tych danych.

4.

Kierownik jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, o którym mowa w ust.

3, tworzy i aktualizuje ewidencję osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych

w SWD PSP.

5.

W odniesieniu do danych, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się obowiązku określonego

w art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

1.

SWD PSP uzyskuje nieodpłatnie, za pośrednictwem centralnego punktu systemu powiadamiania

ratunkowego, o którym mowa w art. 78 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm., informacje dotyczące lokalizacji zakończenia sieci, z którego zostało wykonane połączenie

do numeru alarmowego 112 albo innego numeru alarmowego, oraz dane dotyczące abonenta,

o których mowa w art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne.

2.

SWD PSP uzyskuje nieodpłatnie dostęp do danych przestrzennych i związanych z nimi

usług, udostępnianych za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 40 ust. 3e ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287, z późn. zm..

1.

Centra są połączone z publiczną siecią telekomunikacyjną w rozumieniu art. 2 pkt 29 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne.

2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej wybiera przedsiębiorcę telekomunikacyjnego,

który zapewnia połączenie centrów z publiczną siecią telekomunikacyjną, w tym w szczególności

1)

funkcjonowanie tego połączenia w sytuacji awarii;

2)

usunięcie awarii;

3)

monitorowanie funkcjonowania połączenia.

3.

Umowa zawierana między ministrem właściwym do spraw administracji publicznej i przedsiębiorcą

telekomunikacyjnym w przypadku, o którym mowa w ust. 2, określa warunki techniczne

połączenia, o którym mowa w ust. 1, w tym w szczególności czas usunięcia awarii tego

połączenia.

1.

Do obsługi zgłoszeń alarmowych są zatrudniani operatorzy numerów alarmowych w liczbie

zapewniającej sprawną obsługę tych zgłoszeń.

2.

Operatorem numerów alarmowych może być osoba, która

1

posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe;

2)

posługuje się co najmniej jednym językiem obcym w stopniu komunikatywnym;

3)

ukończyła szkolenie operatorów numerów alarmowych, zdała egzamin z części teoretycznej

i z części praktycznej;

4)

posiada ważny certyfikat operatora numerów alarmowych.

3.

W przypadku gdy osoba przystępująca do egzaminu, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, nie

uzyska wyniku pozytywnego z całości lub z części egzaminu albo nie przystąpi do niego

w całości lub do jego części z powodu choroby potwierdzonej zaświadczeniem lekarskim

lub wskutek działania siły wyższej, może przystąpić ponownie tylko raz do egzaminu

lub jego części w najbliższym wyznaczonym terminie bez odbycia powtórnego szkolenia.

Ponowny egzamin nie może być przeprowadzony wcześniej niż przed upływem dwóch tygodni

od dnia pierwszego egzaminu.

4.

Certyfikat operatora numerów alarmowych jest ważny przez 3 lata.

1.

Przed upływem okresu ważności certyfikatu, o którym mowa w art. 16 ust. 4, operator

numerów alarmowych w celu potwierdzenia posiadania kwalifikacji do wykonywania pracy

na stanowisku operatora numerów alarmowych przystępuje do egzaminu, o którym mowa

w art. 16 ust. 2 pkt 3, poprzedzonego szkoleniem realizowanym w ramach doskonalenia

zawodowego.

2.

W przypadku niewykonywania pracy na stanowisku operatora numerów alarmowych przez

3 lata ponowne podjęcie pracy na tym stanowisku jest poprzedzone szkoleniem operatorów

numerów alarmowych oraz zdaniem egzaminu.

3.

Do operatora numeru alarmowego, który nie uzyska pozytywnego wyniku z całości lub

z części egzaminu albo nie przystąpi do niego w całości lub w części z powodu choroby,

potwierdzonej zaświadczeniem lekarskim, lub wskutek działania siły wyższej, stosuje

się art. 16 ust. 3.

1.

W celu zapewnienia jednolitych standardów obsługi zgłoszeń alarmowych minister właściwy

do spraw administracji publicznej powierza przeprowadzenie szkolenia i egzaminowania

operatorów numerów alarmowych, w tym szkolenia i egzaminowania w ramach doskonalenia

zawodowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1, wojewodzie lub wybiera inny podmiot zapewniający

szkolenie i egzaminowanie operatorów numerów alarmowych.

2.

Podmiot szkolący operatorów numerów alarmowych, o którym mowa w ust. 1, opracowuje

szczegółowy program szkolenia operatorów numerów alarmowych oraz szczegółowy program

szkolenia potwierdzającego posiadanie kwalifikacji do wykonywania pracy na stanowisku

operatora numerów alarmowych na podstawie ramowego programu szkolenia operatorów numerów

alarmowych oraz ramowego programu szkolenia potwierdzającego posiadanie kwalifikacji

do wykonywania pracy na stanowisku operatora numerów alarmowych. Szczegółowe programy

szkolenia zatwierdza minister właściwy do spraw administracji publicznej.

3.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia

1)

organizację i sposób przeprowadzania szkolenia operatorów numerów alarmowych,

2)

ramowy program szkolenia operatorów numerów alarmowych oraz ramowy program szkolenia

potwierdzającego posiadanie kwalifikacji do wykonywania pracy na stanowisku operatora

numerów alarmowych,

3)

tryb opracowywania szczegółowych programów szkoleń i ich zatwierdzania,

4)

rodzaje zajęć dydaktycznych oraz ich wymiar czasowy,

5)

kwalifikacje wykładowców i instruktorów,

6)

wymagania dotyczące bazy dydaktycznej,

7)

szczegółowe warunki, formę i tryb przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w art. 16

ust. 2 pkt 3,

8)

wzór certyfikatu operatora numerów alarmowych

- uwzględniając konieczność zapewnienia jednakowego poziomu wiedzy i umiejętności

zdobytych przez operatorów numerów alarmowych podczas szkolenia.

1.

Z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw administracji

publicznej, są finansowane

1)

utrzymanie, rozbudowa i modyfikacje systemu teleinformatycznego i centralnego punktu

systemu powiadamiania ratunkowego, o którym mowa w art. 78 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne;

2)

połączenia centrów z publiczną siecią telekomunikacyjną;

3)

szkolenia operatorów numerów alarmowych;

4)

upowszechnianie wiedzy o numerach alarmowych.

2.

Z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych,

w zakresie obowiązków wynikających z niniejszej ustawy, są finansowane

1)

utrzymanie, rozbudowa i modyfikacje sieci teleinformatycznej na potrzeby obsługi numerów

alarmowych;

2)

podłączenie do sieci teleinformatycznej na potrzeby obsługi numerów alarmowych Policji,

Państwowej Straży Pożarnej, dysponentów zespołów ratownictwa medycznego oraz podmiotów

udostępniających informacje, dane lub usługi, o których mowa w art. 14.

3.

Z budżetu państwa, z części, których dysponentami są właściwi wojewodowie, są finansowane

budowa, rozbudowa, utrzymanie i funkcjonowanie centrów, w tym obsługa zgłoszeń alarmowych.

1.

Dostawca publicznie dostępnych usług telefonicznych zapewnia

1)

swoim użytkownikom końcowym, w tym korzystającym z aparatów publicznych, bezpłatne

połączenia z numerami alarmowymi;

2

kierowanie

a)

połączeń telefonicznych do numerów alarmowych 112, 997, 998 i 999 do właściwego terytorialnie

centrum powiadamiania ratunkowego oraz połączeń telefonicznych do innych numerów alarmowych

do właściwych terytorialnie jednostek służb ustawowo powołanych do niesienia pomocy,

b)

krótkich wiadomości tekstowych (sms) do numeru alarmowego 112 do właściwego terytorialnie

centrum powiadamiania ratunkowego.

2

Przepisu ust. 1 pkt 2 lit. b nie stosuje się do usług świadczonych w stacjonarnej

publicznej sieci telekomunikacyjnej oraz usług świadczonych w roamingu międzynarodowym.

3.

Przepis ust. 1 pkt 2 lit. b stosuje się, o ile użytkownik końcowy na podstawie warunków

obowiązującej umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych jest uprawniony do korzystania

z usług w zakresie wysyłania krótkich wiadomości tekstowych (sms).

1.

System Wspomagania Dowodzenia Policji, zwany dalej „SWD Policji”, stanowi system teleinformatyczny

wspierający wykonywanie zadań ustawowych przez jednostki organizacyjne Policji, jak

również przyjmowanie zgłoszeń alarmowych z centrów powiadamiania ratunkowego, o których

mowa w ustawie z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego

(Dz. U. poz. 1635).

2.

Komendant Główny Policji zapewnia utrzymanie, rozbudowę oraz modyfikację SWD Policji.

3.

Utrzymanie, rozbudowa i modyfikacje SWD Policji są finansowane z budżetu państwa,

z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, parametry

funkcjonalne SWD Policji, sposób jego funkcjonowania w sytuacjach awaryjnych oraz

sposób utrzymania, mając na uwadze potrzebę zapewnienia optymalnego poziomu współpracy

między systemem teleinformatycznym systemu powiadamiania ratunkowego i SWD Policji.

1.

Dostawca publicznie dostępnych usług telefonicznych, który nie wykonuje obowiązku

zapewnienia bezpłatnych połączeń z numerami alarmowymi, o którym mowa w art. 20, podlega

karze pieniężnej.

2.

Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, może zostać nałożona także w przypadku, gdy

dostawca publicznie dostępnych usług telefonicznych zaprzestał naruszania prawa lub

naprawił wyrządzoną szkodę, jeżeli Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej uzna,

że przemawiają za tym czas trwania, zakres lub skutki naruszenia.

3.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakłada Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej,

w drodze decyzji, w wysokości do 3% przychodu ukaranego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego,

będącego dostawcą publicznie dostępnych usług telefonicznych, osiągniętego w poprzednim

roku kalendarzowym. Decyzji o nałożeniu kary pieniężnej nie nadaje się rygoru natychmiastowej

wykonalności.

4.

Niezależnie od kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu Komunikacji

Elektronicznej może nałożyć, w drodze decyzji, na kierującego przedsiębiorstwem telekomunikacyjnym,

będącego dostawcą publicznie dostępnych usług telefonicznych, w szczególności osobę

pełniącą funkcję kierowniczą lub wchodzącą w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy

telekomunikacyjnego lub związku takich przedsiębiorców, karę pieniężną w wysokości

do 300% jego miesięcznego wynagrodzenia, naliczanego jak dla celów ekwiwalentu za

urlop wypoczynkowy. Decyzji o nałożeniu kary pieniężnej nie nadaje się rygoru natychmiastowej

wykonalności.

5.

Ustalając wysokość kary pieniężnej, Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej uwzględnia

zakres naruszenia oraz możliwości finansowe podmiotu, a w przypadku kary pieniężnej

nakładanej na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, będącego dostawcą publicznie dostępnych

usług telefonicznych, także dotychczasową działalność tego przedsiębiorcy.

6.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny, będący dostawcą publicznie dostępnych usług telefonicznych,

dostarcza Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej, na każde jego żądanie, w terminie

30 dni od dnia otrzymania żądania, dane niezbędne do określenia podstawy wymiaru kary

pieniężnej. W przypadku niedostarczenia danych lub gdy dostarczone dane uniemożliwiają

ustalenie podstawy wymiaru kary pieniężnej, Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej

może ustalić podstawę wymiaru tej kary w sposób szacunkowy, nie mniejszą jednak niż

kwota 500 000 zł.

7.

Jeżeli okres działania przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, będącego dostawcą publicznie

dostępnych usług telefonicznych, jest krótszy niż rok kalendarzowy, za podstawę wymiaru

kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, przyjmuje się kwotę 500 000 zł.

8.

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wydaje decyzję o wymierzeniu kary pieniężnej

w terminie 2 lat od dnia stwierdzenia naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 20

ust. 1.

9.

Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu

kary stała się ostateczna.

10.

Obowiązek zapłaty kary pieniężnej ulega przedawnieniu po upływie 5 lat od dnia, w

którym decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej stała się ostateczna.

11.

Od decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego

w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

12.

Postępowanie w sprawie odwołania toczy się według przepisów Tytułu VII Działu IVd Postępowania w sprawach z zakresu regulacji telekomunikacji

i poczty Kodeksu postępowania cywilnego.

13.

Kara pieniężna podlega egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w

administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.

14.

Kara pieniężna stanowi dochód budżetu państwa.

1.

SWD Policji uzyskuje nieodpłatnie, za pośrednictwem centralnego punktu systemu powiadamiania

ratunkowego, o którym mowa w art. 78 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, informacje dotyczące lokalizacji zakończenia sieci, z którego zostało wykonane połączenie

do numeru alarmowego 112 albo innego numeru alarmowego, oraz dane dotyczące abonenta,

o których mowa w art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne.

2.

SWD Policji uzyskuje nieodpłatnie dostęp do danych przestrzennych i związanych z nimi

usług, udostępnianych za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 40 ust. 3e ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287, z późn. zm..

1.

Policja może przetwarzać dane uzyskane w związku z obsługą zgłoszenia alarmowego,

o której mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego, w tym dane osoby zgłaszającej i innych osób, których zgłoszenie dotyczy.

2.

Komendant Główny Policji jest administratorem danych przetwarzanych w SWD Policji

w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

3.

Komendant Główny Policji może upoważnić kierowników jednostek organizacyjnych Policji

do udzielania i cofania, w jego imieniu, upoważnień do przetwarzania danych osobowych

w SWD Policji dla osób uczestniczących w przetwarzaniu tych danych.

4.

Kierownik jednostki organizacyjnej Policji, o którym mowa w ust. 3, tworzy i aktualizuje

ewidencję osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych w SWD Policji.

5.

W odniesieniu do danych, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się obowiązku określonego

w art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 oraz z 2013 r. poz. 805 i 829) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 7a w pkt 18 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 19 w brzmieniu

19)

utrzymuje i rozbudowuje infrastrukturę i systemy teleinformatyczne umożliwiające dostęp

do danych przestrzennych centralnego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz usług

związanych z tymi danymi.

(pominięte)

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 20d dodaje się art. 20e w brzmieniu

„

Art. 20e.

1.

System Wspomagania Dowodzenia Policji, zwany dalej „SWD Policji”, stanowi system teleinformatyczny

wspierający wykonywanie zadań ustawowych przez jednostki organizacyjne Policji, jak

również przyjmowanie zgłoszeń alarmowych z centrów powiadamiania ratunkowego, o których

mowa w ustawie z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego

(Dz. U. poz. 1635).

2.

Komendant Główny Policji zapewnia utrzymanie, rozbudowę oraz modyfikację SWD Policji.

3.

Utrzymanie, rozbudowa i modyfikacje SWD Policji są finansowane z budżetu państwa,

z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, parametry

funkcjonalne SWD Policji, sposób jego funkcjonowania w sytuacjach awaryjnych oraz

sposób utrzymania, mając na uwadze potrzebę zapewnienia optymalnego poziomu współpracy

między systemem teleinformatycznym systemu powiadamiania ratunkowego i SWD Policji.

”

;

2)

po art. 21e dodaje się art. 21f i art. 21g w brzmieniu

„

Art. 21f.

1.

SWD Policji uzyskuje nieodpłatnie, za pośrednictwem centralnego punktu systemu powiadamiania

ratunkowego, o którym mowa w art. 78 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, informacje dotyczące lokalizacji zakończenia sieci, z którego zostało wykonane połączenie

do numeru alarmowego 112 albo innego numeru alarmowego, oraz dane dotyczące abonenta,

o których mowa w art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne.

2.

SWD Policji uzyskuje nieodpłatnie dostęp do danych przestrzennych i związanych z nimi

usług, udostępnianych za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 40 ust. 3e ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287, z późn. zm..

Art. 21g.

1.

Policja może przetwarzać dane uzyskane w związku z obsługą zgłoszenia alarmowego,

o której mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego, w tym dane osoby zgłaszającej i innych osób, których zgłoszenie dotyczy.

2.

Komendant Główny Policji jest administratorem danych przetwarzanych w SWD Policji

w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

3.

Komendant Główny Policji może upoważnić kierowników jednostek organizacyjnych Policji

do udzielania i cofania, w jego imieniu, upoważnień do przetwarzania danych osobowych

w SWD Policji dla osób uczestniczących w przetwarzaniu tych danych.

4.

Kierownik jednostki organizacyjnej Policji, o którym mowa w ust. 3, tworzy i aktualizuje

ewidencję osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych w SWD Policji.

5.

W odniesieniu do danych, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się obowiązku określonego

w art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

”

.

W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 178, poz. 1380, z 2010 r. Nr 57, poz. 353 oraz z 2012 r. poz. 908) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 12 uchyla się ust. 2;

2)

uchyla się art. 14a-14f;

3)

po art. 14f dodaje się art. 14g-14i w brzmieniu

„

Art. 14g.

1.

System Wspomagania Decyzji Państwowej Straży Pożarnej, zwany dalej „SWD PSP”, stanowi

system teleinformatyczny wspierający wykonywanie zadań krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego

przez wszystkie jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej, jak również przyjmowanie

zgłoszeń alarmowych z centrów powiadamiania ratunkowego, o których mowa w ustawie z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego

(Dz. U. poz. 1635).

2.

Właściwi komendanci Państwowej Straży Pożarnej zapewniają utrzymanie SWD PSP.

3.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej planuje i realizuje rozbudowę oraz modyfikację

SWD PSP.

4.

Utrzymanie, rozbudowa i modyfikacje SWD PSP są finansowane z budżetu państwa, z części,

której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych, oraz z części, których

dysponentami są właściwi wojewodowie.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, parametry

funkcjonalne SWD PSP, sposób jego funkcjonowania w sytuacjach awaryjnych oraz sposób

utrzymania, mając na uwadze potrzebę zapewnienia optymalnego poziomu współpracy między

systemem teleinformatycznym systemu powiadamiania ratunkowego i SWD PSP.

Art. 14h.

1.

Państwowa Straż Pożarna może przetwarzać dane, uzyskane w związku z obsługą zgłoszenia

alarmowego, o której mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego, w tym dane osoby zgłaszającej i innych osób, których zgłoszenie dotyczy.

2.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej jest administratorem danych, przetwarzanych

w SWD PSP, w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm..

3.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej może upoważnić kierowników jednostek organizacyjnych

Państwowej Straży Pożarnej do udzielania i cofania, w jego imieniu, upoważnień do

przetwarzania danych osobowych w SWD PSP dla osób uczestniczących w przetwarzaniu

tych danych.

4.

Kierownik jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, o którym mowa w ust.

3, tworzy i aktualizuje ewidencję osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych

w SWD PSP.

5.

W odniesieniu do danych, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się obowiązku określonego

w art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

Art. 14i.

1.

SWD PSP uzyskuje nieodpłatnie, za pośrednictwem centralnego punktu systemu powiadamiania

ratunkowego, o którym mowa w art. 78 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm., informacje dotyczące lokalizacji zakończenia sieci, z którego zostało wykonane połączenie

do numeru alarmowego 112 albo innego numeru alarmowego, oraz dane dotyczące abonenta,

o których mowa w art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne.

2.

SWD PSP uzyskuje nieodpłatnie dostęp do danych przestrzennych i związanych z nimi

usług, udostępnianych za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 40 ust. 3e ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287, z późn. zm..

”

.

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej zapewnia utrzymanie oraz obsługę

techniczną Systemu Wspomagania Dowodzenia Państwowego Ratownictwa Medycznego, zwanego

dalej „SWD PRM”. Wojewoda zapewnia utrzymanie SWD PRM na terenie województwa.

2.

Funkcjonowanie SWD PRM jest finansowane z budżetu państwa, z części, której dysponentem

jest minister właściwy do spraw administracji publicznej, oraz z części, których dysponentami

są właściwi wojewodowie.

3.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej może powierzyć, w drodze porozumienia,

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych wykonywanie czynności związanych

z utrzymaniem oraz obsługą techniczną SWD PRM w zakresie zapewnienia utrzymania powierzchni

serwerowej. W takim przypadku realizacja zadania jest finansowana z budżetu państwa,

z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw finansów publicznych.

4.

SWD PRM współpracuje z systemem, o którym mowa w art. 7 i art. 25 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia

(Dz. U. Nr 113, poz. 657, z późn. zm..

5.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po zasięgnięciu opinii ministra

właściwego do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, parametry funkcjonalne

SWD PRM, sposób jego funkcjonowania w sytuacjach awaryjnych oraz sposób utrzymania,

mając na uwadze potrzebę zapewnienia optymalnego poziomu współpracy między systemem

teleinformatycznym systemu powiadamiania ratunkowego i SWD PRM.

1.

SWD PRM zapewnia bezpieczne przetwarzanie danych, w tym kontrolę dostępu użytkowników

do danych, oraz dokumentuje dokonywane przez nich zmiany, umożliwiając w szczególności

odtworzenie historii każdego zgłoszenia alarmowego.

2.

Dysponent zespołów ratownictwa medycznego przetwarza dane zarejestrowane w SWD PRM,

w tym nagrania rozmów telefonicznych, dane osobowe osoby zgłaszającej, dane innych

osób wskazanych w trakcie przyjmowania zgłoszenia, pozycje geograficzne, dane teleadresowe

lub opis zdarzenia, i udostępnia je na wniosek sądu, prokuratury, Policji lub Narodowego

Funduszu Zdrowia.

3.

Mechanizmy, w które jest wyposażony SWD PRM, zapewniają zachowanie ciągłości jego

funkcjonowania.

4.

SWD PRM zawiera rozwiązania techniczne przeznaczone do szkolenia dyspozytorów medycznych.

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej jest administratorem danych w

rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm. przetwarzanych w SWD PRM.

2.

Minister może upoważnić dysponentów zespołów ratownictwa medycznego do udzielania

i cofania, w jego imieniu, upoważnień do przetwarzania danych osobowych w SWD PRM

dla osób uczestniczących w przetwarzaniu tych danych.

3.

Dysponent zespołów ratownictwa medycznego, o którym mowa w ust. 2, tworzy i aktualizuje

ewidencję osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych w SWD PRM.

1.

SWD PRM uzyskuje za pośrednictwem centralnego punktu systemu powiadamiania ratunkowego,

o którym mowa w art. 78 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm., informacje dotyczące lokalizacji zakończenia sieci, z którego zostało wykonane połączenie

do numeru alarmowego 112 albo innego numeru alarmowego, oraz dane dotyczące abonenta,

o których mowa w art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne.

2.

SWD PRM uzyskuje nieodpłatnie dostęp do danych przestrzennych i związanych z nimi

usług, udostępnianych za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 40 ust. 3e ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287, z późn. zm..

W ustawie z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej

(Dz. U. Nr 62, poz. 558, z późn. zm. w art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W zapobieganiu skutkom klęski żywiołowej lub ich usuwaniu uczestniczą: Państwowa Straż

Pożarna i inne jednostki ochrony przeciwpożarowej, Policja, Straż Graniczna, Morska

Służba Poszukiwania i Ratownictwa, podmioty lecznicze, w tym w szczególności dysponenci

jednostek systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne, oraz inne właściwe w tych sprawach

państwowe urzędy, agencje, inspekcje, straże i służby.

”

.

W ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

komórki organizacyjne i jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej

lub przez niego nadzorowane, komórki organizacyjne i jednostki organizacyjne podległe

ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej lub przez niego nadzorowane

oraz organy i jednostki organizacyjne nadzorowane lub podległe ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych - dla własnych potrzeb;

2)

komórki organizacyjne i jednostki organizacyjne podległe ministrowi właściwemu do

spraw administracji publicznej lub przez niego nadzorowane, organy i jednostki organizacyjne

podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz jednostki organizacyjne

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w odniesieniu do sieci telekomunikacyjnej eksploatowanej

przez te organy i jednostki na potrzeby Kancelarii Prezydenta, Kancelarii Sejmu, Kancelarii

Senatu i administracji rządowej;

”

;

2)

uchyla się art. 77;

3)

w art. 78

a)

w ust. 1 część wspólna otrzymuje brzmienie

„

-

w celu udostępnienia tych danych, za pośrednictwem systemu, o którym mowa w ust. 4,

odpowiednio do właściwego terytorialnie centrum powiadamiania ratunkowego albo właściwym

terytorialnie jednostkom służb ustawowo powołanych do niesienia pomocy.

”

,

b)

w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

centralnemu punktowi systemu powiadamiania ratunkowego - w przypadku połączeń do numeru

alarmowego „112” oraz do numerów alarmowych ustalonych dla Policji, Państwowej Straży

Pożarnej i dysponenta zespołów ratownictwa medycznego, chyba że służba ustawowo powołana

do niesienia pomocy, wykorzystująca dany numer alarmowy, posiada własny punkt centralny

mogący współpracować z systemem albo

”

,

c)

ust. 7 i 7a otrzymują brzmienie

„

7.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, organizację i funkcjonowanie systemu,

o którym mowa w ust. 4, warunki gromadzenia i przekazywania do tego systemu informacji

i danych od przedsiębiorcy telekomunikacyjnego i ich udostępniania odpowiednio centrom

powiadamiania ratunkowego oraz jednostkom terytorialnym służb ustawowo powołanych

do niesienia pomocy oraz sposób wymiany informacji pomiędzy dostawcami usług w zakresie

obsługi wniosków o przeniesienie numeru, biorąc pod uwagę sprawność działania systemu,

a także potrzebę wspierania obsługi przenoszenia numerów oraz efektywność niesienia

pomocy przez te służby i zapewnienie ciągłości świadczenia przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego

usług telekomunikacyjnych, dostarczania sieci telekomunikacyjnych lub świadczenia

usług towarzyszących.

7a.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

organizację i funkcjonowanie centralnego punktu systemu powiadamiania ratunkowego

oraz punktów centralnych służb, o których mowa w ust. 4 pkt 1, mając na uwadze zapewnienie

sprawnej dystrybucji udostępnianych przez system, o którym mowa w ust. 4, informacji

i danych właściwym terytorialnie centrom powiadamiania ratunkowego oraz jednostkom

służb ustawowo powołanych do niesienia pomocy.

”

;

4)

w art. 209 w ust. 1 uchyla się pkt 18.

W ustawie z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 757 i 1245) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 w pkt 14 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 15 w brzmieniu

„

15)

System Wspomagania Dowodzenia Państwowego Ratownictwa Medycznego - system teleinformatyczny

umożliwiający przyjęcie z centrum powiadamiania ratunkowego, o którym mowa w ustawie z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego

(Dz. U. poz. 1635), zgłoszeń alarmowych, dysponowanie zespołów ratownictwa medycznego, rejestrowanie

zdarzeń medycznych, prezentację miejsca geograficznego zdarzenia alarmowego oraz pozycjonowanie

zespołów ratownictwa medycznego.

”

;

2)

w art. 21

a)

w ust. 3

-

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

informacje o lokalizacji centrów powiadamiania ratunkowego w rozumieniu ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego;

”

,

-

w pkt 9 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 10 w brzmieniu

„

10)

lokalizację, teren działania i liczbę stanowisk dyspozytorów medycznych, którą określa

się, przyjmując za kryterium, że jedno stanowisko przypada na każde 200 tys. mieszkańców,

jednak nie mniej niż 2 stanowiska dyspozytorów medycznych w lokalizacji.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu

„

3a.

W celu zapewnienia odpowiedniego poziomu obsługi zgłoszeń przez dyspozytorów medycznych

wojewoda co roku, jednak nie później niż do dnia 30 czerwca, dokonuje analizy liczby,

natężenia i czasu obsługi zgłoszeń.

3b.

W wyniku analizy, o której mowa w ust. 3a, możliwe jest dostosowanie lokalizacji,

terenu działania i liczby stanowisk dyspozytorów medycznych, o których mowa w ust.

3 pkt 10, do aktualnych potrzeb systemu.

”

;

3)

po art. 24 dodaje się art. 24a-24d w brzmieniu

„

Art. 24a.

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej zapewnia utrzymanie oraz obsługę

techniczną Systemu Wspomagania Dowodzenia Państwowego Ratownictwa Medycznego, zwanego

dalej „SWD PRM”. Wojewoda zapewnia utrzymanie SWD PRM na terenie województwa.

2.

Funkcjonowanie SWD PRM jest finansowane z budżetu państwa, z części, której dysponentem

jest minister właściwy do spraw administracji publicznej, oraz z części, których dysponentami

są właściwi wojewodowie.

3.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej może powierzyć, w drodze porozumienia,

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych wykonywanie czynności związanych

z utrzymaniem oraz obsługą techniczną SWD PRM w zakresie zapewnienia utrzymania powierzchni

serwerowej. W takim przypadku realizacja zadania jest finansowana z budżetu państwa,

z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw finansów publicznych.

4.

SWD PRM współpracuje z systemem, o którym mowa w art. 7 i art. 25 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia

(Dz. U. Nr 113, poz. 657, z późn. zm..

5.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po zasięgnięciu opinii ministra

właściwego do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, parametry funkcjonalne

SWD PRM, sposób jego funkcjonowania w sytuacjach awaryjnych oraz sposób utrzymania,

mając na uwadze potrzebę zapewnienia optymalnego poziomu współpracy między systemem

teleinformatycznym systemu powiadamiania ratunkowego i SWD PRM.

Art. 24b.

1.

SWD PRM zapewnia bezpieczne przetwarzanie danych, w tym kontrolę dostępu użytkowników

do danych, oraz dokumentuje dokonywane przez nich zmiany, umożliwiając w szczególności

odtworzenie historii każdego zgłoszenia alarmowego.

2.

Dysponent zespołów ratownictwa medycznego przetwarza dane zarejestrowane w SWD PRM,

w tym nagrania rozmów telefonicznych, dane osobowe osoby zgłaszającej, dane innych

osób wskazanych w trakcie przyjmowania zgłoszenia, pozycje geograficzne, dane teleadresowe

lub opis zdarzenia, i udostępnia je na wniosek sądu, prokuratury, Policji lub Narodowego

Funduszu Zdrowia.

3.

Mechanizmy, w które jest wyposażony SWD PRM, zapewniają zachowanie ciągłości jego

funkcjonowania.

4.

SWD PRM zawiera rozwiązania techniczne przeznaczone do szkolenia dyspozytorów medycznych.

Art. 24c.

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej jest administratorem danych w

rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm. przetwarzanych w SWD PRM.

2.

Minister może upoważnić dysponentów zespołów ratownictwa medycznego do udzielania

i cofania, w jego imieniu, upoważnień do przetwarzania danych osobowych w SWD PRM

dla osób uczestniczących w przetwarzaniu tych danych.

3.

Dysponent zespołów ratownictwa medycznego, o którym mowa w ust. 2, tworzy i aktualizuje

ewidencję osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych w SWD PRM.

Art. 24d.

1.

SWD PRM uzyskuje za pośrednictwem centralnego punktu systemu powiadamiania ratunkowego,

o którym mowa w art. 78 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm., informacje dotyczące lokalizacji zakończenia sieci, z którego zostało wykonane połączenie

do numeru alarmowego 112 albo innego numeru alarmowego, oraz dane dotyczące abonenta,

o których mowa w art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne.

2.

SWD PRM uzyskuje nieodpłatnie dostęp do danych przestrzennych i związanych z nimi

usług, udostępnianych za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 40 ust. 3e ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287, z późn. zm..

”

;

4)

w art. 26

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Dysponent zespołów ratownictwa medycznego zatrudnia dyspozytora medycznego albo zawiera

z nim umowę cywilnoprawną na stanowisku dyspozytora medycznego w lokalizacji wskazanej

w planie.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Dyspozytor medyczny wykonuje swoje zadania z wykorzystaniem SWD PRM.

”

;

5)

w art. 29

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W centrum powiadamiania ratunkowego albo w wojewódzkim centrum zarządzania kryzysowego

działają lekarze koordynatorzy ratownictwa medycznego w liczbie niezbędnej do zapewnienia

całodobowej realizacji zadań, o których mowa w ust. 2.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Lekarzem koordynatorem ratownictwa medycznego może być lekarz, który spełnia warunki

określone dla lekarza systemu.

”

;

6)

w art. 38

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Oznaczenia systemu używają jednostki systemu, o których mowa w art. 32 ust. 1, oraz

lekarz koordynator ratownictwa medycznego.

”

,

b)

uchyla się ust. 2;

7)

w art. 42 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podczas zdarzeń, w których prowadzone są także działania w zakresie gaszenia pożarów,

ratownictwa chemicznego, ekologicznego lub technicznego, kierowanie jest prowadzone

przez kierującego działaniem ratowniczym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 178, poz. 1380, z późn. zm..

”

.

W ustawie z dnia 16 listopada 2012 r. o zmianie ustawy - Prawo telekomunikacyjne oraz

niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 1445) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w pkt 59 w zakresie zmienianego art. 77 w ust. 1 w pkt 2 uchyla się lit.

b;

2)

uchyla się art. 23;

3)

w art. 28 uchyla się pkt 3.

1.

Po rozpoczęciu działania centrum powiadamiania ratunkowego lub rozszerzeniu zasięgu

terytorialnego obszaru obsługi centrum powiadamiania ratunkowego dostawca publicznie

dostępnych usług telefonicznych rozpoczyna realizację obowiązku, o którym mowa w art.

20 ustawy, w zakresie

1)

krótkich wiadomości tekstowych (sms), o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2 lit. b

ustawy - w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia przez ministra właściwego do spraw

administracji publicznej informacji o gotowości centrów powiadamiania ratunkowego

do odbioru krótkich wiadomości tekstowych (sms) w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw administracji publicznej;

2)

połączeń do numeru alarmowego 112 do właściwego terytorialnie centrum powiadamiania

ratunkowego - w terminie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia przez ministra właściwego do

spraw administracji publicznej informacji o uruchomieniu centrum powiadamiania ratunkowego

albo o rozszerzeniu terytorialnego obszaru obsługi centrum powiadamiania ratunkowego

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz na stronie podmiotowej

Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw

administracji publicznej;

3)

połączeń do numerów alarmowych 997, 998 i 999 do właściwego terytorialnie centrum

powiadamiania ratunkowego - w terminie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia przez ministra

właściwego do spraw administracji publicznej informacji o gotowości centrów powiadamiania

ratunkowego do obsługi zgłoszeń alarmowych kierowanych do tych numerów w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz na stronie podmiotowej Biuletynu

Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw administracji

publicznej.

2.

Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, jest poprzedzone uzyskaniem pozytywnej opinii

w zakresie gotowości do obsługi w centrum powiadamiania ratunkowego numerów alarmowych

1)

997 - wydanej przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych;

2)

998 - wydanej przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych;

3)

999 - wydanej przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

3.

Do czasu zapewnienia kierowania połączeń do numerów alarmowych 997, 998 i 999 do właściwego

terytorialnie centrum powiadamiania ratunkowego, dostawca publicznie dostępnych usług

telefonicznych kieruje te połączenia do właściwych terytorialnie jednostek Policji,

Państwowej Straży Pożarnej oraz dysponentów zespołów ratownictwa medycznego.

4.

Do czasu zapewnienia kierowania połączeń do numerów alarmowych 997, 998 i 999 do właściwego

terytorialnie centrum powiadamiania ratunkowego, właściwe terytorialnie jednostki

Policji, Państwowej Straży Pożarnej oraz dysponenci zespołów ratownictwa medycznego

odbierają zgłoszenia alarmowe kierowane do tych numerów.

1.

Operatorzy numerów alarmowych, o których mowa w art. 14a ust. 5 ustawy zmienianej

w art. 24, stają się, z dniem wejścia w życie ustawy, operatorami numerów alarmowych

w rozumieniu niniejszej ustawy.

2.

Operatorzy numerów alarmowych, o których mowa w art. 14a ust. 5 ustawy zmienianej

w art. 24, w terminie 3 lat od dnia zdania egzaminu z zakresu wiedzy i umiejętności

praktycznych objętych programem szkolenia operatorów numerów alarmowych, który był

przeprowadzony na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 14e ustawy zmienianej

w art. 24, są obowiązani uzyskać certyfikat operatora numerów alarmowych na zasadach

określonych w art. 17 ust. 1 i 3.

1.

Wojewódzkie centrum powiadamiania ratunkowego i centrum powiadamiania ratunkowego,

działające na podstawie art. 14c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 24, stają się, z

dniem wejścia w życie ustawy, centrum powiadamiania ratunkowego w rozumieniu niniejszej

ustawy.

2.

Centrum powiadamiania ratunkowego utworzone na podstawie porozumienia, o którym mowa

w art. 14c ust. 3 ustawy zmienianej w art. 24, staje się, z dniem wejścia w życie

ustawy, centrum powiadamiania ratunkowego w rozumieniu niniejszej ustawy.

1.

Do osiągnięcia przez interfejs komunikacyjny funkcjonalności, o których mowa w art.

13 ust. 2, umożliwiających łączenie i wymianę danych między systemem teleinformatycznym

systemu powiadamiania ratunkowego i Systemem Wspomagania Dowodzenia Policji oraz Systemem

Wspomagania Decyzji Państwowej Straży Pożarnej, przekazywanie zgłoszeń alarmowych

z centrum powiadamiania ratunkowego do Policji i Państwowej Straży Pożarnej następuje

w drodze połączeń telefonicznych.

2.

Do osiągnięcia przez interfejs komunikacyjny funkcjonalności, o których mowa w art.

13 ust. 2, umożliwiających łączenie i wymianę danych między systemem teleinformatycznym

systemu powiadamiania ratunkowego i Systemem Wspomagania Dowodzenia Państwowego Ratownictwa

Medycznego, przekazywanie zgłoszeń alarmowych z centrum powiadamiania ratunkowego

do dysponentów zespołów ratownictwa medycznego następuje w drodze połączeń telefonicznych.

3.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po uzgodnieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych, ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski” oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw administracji publicznej informację o osiągnięciu przez

interfejs komunikacyjny funkcjonalności, o których mowa w art. 13 ust. 2, w odniesieniu

do Systemu Wspomagania Dowodzenia Policji i Systemu Wspomagania Decyzji Państwowej

Straży Pożarnej.

4.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po uzgodnieniu z ministrem właściwym

do spraw zdrowia, ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski” oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw administracji publicznej informację o osiągnięciu przez

interfejs komunikacyjny funkcjonalności, o których mowa w art. 13 ust. 2, w odniesieniu

do Systemu Wspomagania Dowodzenia Państwowego Ratownictwa Medycznego.

5.

Przekazywanie zgłoszeń z centrum powiadamiania ratunkowego do Policji i Państwowej

Straży Pożarnej drogą elektroniczną za pomocą interfejsu komunikacyjnego następuje

po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, o którym mowa w ust. 3.

6.

Przekazywanie zgłoszeń z centrum powiadamiania ratunkowego do dysponentów zespołów

ratownictwa medycznego drogą elektroniczną za pomocą interfejsu komunikacyjnego następuje

po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, o którym mowa w ust. 4.

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej może powierzyć, na wniosek wojewody,

w drodze porozumienia, do dnia 30 czerwca 2014 r., innym podmiotom niebędącym centrami

powiadamiania ratunkowego, w szczególności jednostkom organizacyjnym Policji lub Państwowej

Straży Pożarnej, obsługę numeru alarmowego 112 na terenie nieobsługiwanym przez centrum

powiadamiania ratunkowego, innym niż miasto wojewódzkie.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dostawca publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych

zapewnia kierowanie połączeń do numeru alarmowego 112, o których mowa w art. 20 ust.

1 pkt 2 lit. a ustawy, do podmiotów, którym minister właściwy do spraw administracji

publicznej, zgodnie z ust. 1, powierzył wykonywanie zadań centrum powiadamiania ratunkowego.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 78 ust. 7 i 7a ustawy zmienianej w art. 26 zachowują moc do dnia wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 78 ust. 7 i 7a ustawy zmienianej

w art. 26 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

2)

art. 185 ust. 12 ustawy zmienianej w art. 26 zachowują moc

- jednak nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 21 ust. 17 ustawy zmienianej

w art. 27 zachowują moc, jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w

życie niniejszej ustawy.

1.

Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa, w częściach ministra właściwego do spraw

administracji publicznej, ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz wojewodów

w zakresie systemu powiadamiania ratunkowego, będących skutkiem finansowym ustawy,

wynosi 783 982 887 zł, z tego

1)

w 2014 r. - 26 000 000 zł;

2)

w 2015 r. - 63 643 706 zł;

3)

w 2016 r. - 75 052 587 zł;

4)

w 2017 r. - 77 702 565 zł;

5)

w 2018 r. - 79 687 711 zł;

6)

w 2019 r. - 105 285 011 zł;

7)

w 2020 r. - 85 848 518 zł;

8)

w 2021 r. - 88 026 484 zł;

9)

w 2022 r. - 90 256 722 zł;

10)

w 2023 r. - 92 479 583 zł.

2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej monitoruje wykorzystanie limitu

wydatków, o którym mowa w ust. 1, i przynajmniej cztery razy do roku dokonuje, według

stanu na koniec każdego kwartału, oceny wykorzystania limitu wydatków na dany rok.

Wdrożenia mechanizmów korygujących, o których mowa w ust. 3, dokonuje minister właściwy

do spraw administracji publicznej.

3.

Ustala się następujące mechanizmy korygujące w zakresie systemu powiadamiania ratunkowego,

o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy

1)

ograniczenie lub wstrzymanie wydatków na upowszechnianie wiedzy o numerach alarmowych;

2)

ograniczenie wydatków związanych z utrzymaniem obiektów centrów;

3)

ograniczenie wydatków związanych z utrzymaniem systemu teleinformatycznego, w szczególności

ograniczenie wydatków na rozwój nowych usług tego systemu.

4.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

co najmniej jeden z mechanizmów korygujących, o których mowa w ust. 3, w przypadku

gdy

1)

nastąpi zagrożenie przekroczenia bądź przekroczenie limitu wydatków budżetowych przewidzianych

na jeden rok,

2)

w okresie od początku roku kalendarzowego do końca okresu objętego ostatnim monitoringiem

wydatków część limitu rocznego przypadającego proporcjonalnie na ten okres została

przekroczona co najmniej o 10%

- mając na względzie zapewnienie ciągłości funkcjonowania systemu powiadamiania ratunkowego.

5.

Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa, w częściach ministra właściwego do spraw

wewnętrznych w zakresie dotyczącym współpracy Policji i Państwowej Straży Pożarnej

z systemem powiadamiania ratunkowego oraz wojewodów w zakresie dotyczącym współpracy

Państwowej Straży Pożarnej z systemem powiadamiania ratunkowego, będących skutkiem

finansowym ustawy, wynosi 330 433 900 zł, z tego

1)

w 2014 r. - 0 zł;

2)

w 2015 r. - 32 542 600 zł;

3)

w 2016 r. - 33 532 600 zł;

4)

w 2017 r. - 38 871 000 zł;

5)

w 2018 r. - 49 203 900 zł;

6)

w 2019 r. - 34 544 800 zł;

7)

w 2020 r. - 34 893 900 zł;

8)

w 2021 r. - 35 251 300 zł;

9)

w 2022 r. - 35 617 300 zł;

10)

w 2023 r. - 35 976 500 zł.

6.

W przypadku zagrożenia przekroczenia lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy

maksymalnego limitu wydatków, o którym mowa w ust. 5, zostaną zastosowane mechanizmy

korygujące polegające na

1)

ograniczeniu wydatków związanych z funkcjonowaniem Systemu Wspomagania Dowodzenia

Policji oraz Systemu Wspomagania Decyzji Państwowej Straży Pożarnej, o których mowa

odpowiednio w art. 20e ustawy zmienianej w art. 23 i art. 14g ustawy zmienianej w

art. 24, w szczególności ograniczeniu wydatków na rozwój nowych usług tych systemów

w zakresie dotyczącym współpracy z systemem powiadamiania ratunkowego;

2)

ograniczeniu wydatków związanych z modernizacją i wdrażaniem nowych usług w sieci

teleinformatycznej w zakresie dotyczącym współpracy z systemem powiadamiania ratunkowego.

7.

Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o których mowa w

ust. 5, oraz odpowiedzialnym za wdrożenie mechanizmów korygujących, o których mowa

w ust. 6, jest minister właściwy do spraw wewnętrznych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r., z wyjątkiem art. 20 ust. 1 pkt

2 lit. b, art. 27 pkt 1, 3 i pkt 4 lit. b oraz art. 29 ust. 1 pkt 1, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 1, art. 116-219, art. 314, art. 326-336, art. 347, art. 348, art. 358 i art.

359, które wchodzą w życie po upływie 3 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 4 pkt 9, 12, 14 lit. a, art. 15 pkt 26, pkt 29 lit. a w zakresie art. 22 ust.

1 pkt 3a, pkt 48, 49, pkt 54 w zakresie art. 36a ust. 14 i pkt 114 w zakresie art.

71d, art. 66 pkt 1, art. 80, art. 111 pkt 2, art. 113 pkt 2, art. 115, art. 220-223,

art. 225-313, art. 315-325, art. 349-357 i art. 360-368, które wchodzą w życie po

upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

3)

art. 15 pkt 118 lit. f i h oraz pkt 123 lit. m, które wchodzą w życie z dniem 1 lutego

2017 r.;

4)

art. 15 pkt 31, pkt 32 w zakresie art. 22ac ust. 1, art. 22ae ust. 2, art. 22ak ust.

1 i art. 85b ust. 2 i 5, pkt 33-43, pkt 44 w zakresie art. 22ar i art. 22at ust. 1

pkt 1, pkt 46, 47 i 120, art. 105 i art. 337-346, które wchodzą w życie z dniem 15

lutego 2017 r.;

5)

art. 4 pkt 5, 10 i 11, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2017 r.;

6)

art. 224, który wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2017 r.;

7)

art. 66 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.