Ustawa z dnia 12 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym

W ustawie z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym

(Dz. U. z 2018 r. poz. 5, 650 i 771) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 7 dodaje się § 5 i 6 w brzmieniu

„

§ 5.

Przeniesienia wydatków skutkujące zmniejszeniem wydatków związanych z funkcjonowaniem

Izby Dyscyplinarnej wymagają zgody Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby

Dyscyplinarnej.

§ 6.

Prezes Sądu Najwyższego kierujący pracą Izby Dyscyplinarnej wykonuje budżet Sądu Najwyższego

w zakresie związanym z funkcjonowaniem Izby Dyscyplinarnej.

”

;

2)

w art. 13 § 5 otrzymuje brzmienie

„

§ 5.

Niezwłocznie po wybraniu kandydatów na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego,

sędzia przewodniczący Zgromadzeniu Ogólnemu Sędziów Sądu Najwyższego albo inna osoba

wskazana przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego przekazuje Prezydentowi

Rzeczypospolitej Polskiej uchwałę, o której mowa w § 2, wraz z protokołem głosowania.

”

;

3)

w art. 14 w § 1 w pkt 3 wyraz „przedstawia” zastępuje się wyrazami „opiniuje i przedstawia”;

4)

w art. 15 w § 2 wyraz „przedstawionych” zastępuje się wyrazem „wybranych”;

5)

w art. 61 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Ławników wybiera Senat w głosowaniu jawnym.

”

;

6)

w art. 73 uchyla się § 2;

7)

w art. 91 w § 1 wyraz „rozprawy” zastępuje się wyrazem „postępowania”;

8)

w art. 111

a)

§ 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Jeżeli stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego lub Prezesa Sądu Najwyższego

zostanie zwolnione po wejściu w życie niniejszej ustawy, Prezydent Rzeczypospolitej

Polskiej powierzy kierowanie Sądem Najwyższym lub izbą wskazanemu sędziemu Sądu Najwyższego

do czasu powołania Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego lub Prezesa Sądu Najwyższego

spośród kandydatów wybranych w trybie § 5.

”

,

b)

dodaje się § 5 w brzmieniu

„

§ 5.

Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego wybiera i przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej

Polskiej kandydatów, o których mowa w art. 12 § 1, niezwłocznie po obsadzeniu 110

stanowisk sędziów Sądu Najwyższego. Zgromadzenie sędziów izby Sądu Najwyższego wybiera

i przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej kandydatów, o których mowa w

art. 15 § 2, po powołaniu przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Pierwszego Prezesa

Sądu Najwyższego.

”

;

9)

po art. 111 dodaje się art. 111a w brzmieniu

„

Art. 111a.

Sędzia Sądu Najwyższego, któremu w trybie określonym w art. 111 § 4 Prezydent Rzeczypospolitej

Polskiej powierzył kierowanie Sądem Najwyższym lub izbą, wykonuje obowiązki i uprawnienia

Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego lub Prezesa Sądu Najwyższego określone w ustawie.

”

;

10)

art. 112 otrzymuje brzmienie

„

Art. 112.

W okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przepisy wydane na

podstawie art. 4 nie wymagają zaopiniowania przez Kolegium Sądu Najwyższego.

”

;

11)

po art. 112 dodaje się art. 112a w brzmieniu

„

Art. 112a.

W okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Prezydent Rzeczypospolitej

Polskiej może obwieszczać w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski” liczbę wolnych stanowisk sędziów przewidzianych do objęcia w poszczególnych

izbach Sądu Najwyższego bez zasięgnięcia opinii Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego.

”

;

12)

w art. 113 po wyrazach „wniosek o powołanie” skreśla się wyraz „sędziego”;

13)

w art. 127

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Do dnia rozpoczęcia pierwszej kadencji ławników Sądu Najwyższego obowiązki ławników

Sądu Najwyższego wykonują ławnicy wskazani przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego

albo sędziego Sądu Najwyższego, któremu w trybie określonym w art. 111 § 4 Prezydent

Rzeczypospolitej Polskiej powierzył kierowanie Sądem Najwyższym, spośród ławników

Sądu Okręgowego w Warszawie oraz Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie, którzy

zgłosili gotowość orzekania w Sądzie Najwyższym. Uprawnienia Pierwszego Prezesa Sądu

Najwyższego albo sędziego Sądu Najwyższego, któremu w trybie określonym w art. 111

§ 4 Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej powierzył kierowanie Sądem Najwyższym w zakresie

wskazania ławników orzekających w postępowaniach określonych w art. 27 § 1 pkt 1 wykonuje

sędzia, o którym mowa w art. 130.

”

,

b)

w § 2 po wyrazach „Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego” dodaje się wyrazy „albo sędziemu Sądu Najwyższego, któremu w trybie określonym w art. 111 § 4 Prezydent

Rzeczypospolitej Polskiej powierzył kierowanie Sądem Najwyższym”,

c)

w § 3 wyrazy „Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego współdziała” zastępuje się wyrazami „Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego albo sędzia Sądu Najwyższego, któremu w trybie określonym

w art. 111 § 4 Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej powierzył kierowanie Sądem Najwyższym,

oraz sędzia, o którym mowa w art. 130, współdziałają”;

14)

art. 131 otrzymuje brzmienie

„

Art. 131.

Sędziowie zajmujący w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stanowiska w innych izbach

Sądu Najwyższego mogą zostać przeniesieni na stanowiska w Izbie Dyscyplinarnej. Do

dnia obsadzenia po raz pierwszy wszystkich stanowisk sędziów Sądu Najwyższego w Izbie

Dyscyplinarnej, sędzia zajmujący stanowisko w innej izbie Sądu Najwyższego składa

wniosek o przeniesienie na stanowisko w Izbie Dyscyplinarnej do Krajowej Rady Sądownictwa,

po uzyskaniu zgody Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego oraz Prezesa Sądu Najwyższego

kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej oraz izby, w której zajmuje stanowisko sędzia

składający wniosek o przeniesienie. Do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu

Najwyższego w Izbie Dyscyplinarnej, do dnia obsadzenia po raz pierwszy wszystkich

stanowisk w tej izbie, powołuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Krajowej

Rady Sądownictwa.

”

.

1.

Przepisy art. 111 § 4 i 5 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, stosuje się również w przypadku, gdy stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego

lub Prezesa Sądu Najwyższego jest nieobsadzone w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Postępowania w przedmiocie wyboru, przedstawienia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej

kandydatów na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego lub Prezesa Sądu Najwyższego

oraz powołania na te stanowiska wszczęte i niezakończone powołaniem na te stanowiska

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy podlegają umorzeniu.

1.

W terminie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Prezes Sądu Okręgowego

w Warszawie oraz Prezes Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie zawiadamiają ławników

Sądu Okręgowego w Warszawie oraz Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie o możliwości

orzekania przez nich w Sądzie Najwyższym. W terminie 30 dni od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy ławnicy sądów okręgowych wskazani w zdaniu pierwszym mogą zgłosić

gotowość orzekania w Sądzie Najwyższym Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego albo

sędziemu Sądu Najwyższego, któremu w trybie określonym w art. 111 § 4 Prezydent Rzeczypospolitej

Polskiej powierzył kierowanie Sądem Najwyższym.

2.

Ławnik, który zgłosił gotowość orzekania w Sądzie Najwyższym na podstawie art. 127

§ 2 ustawy zmienianej w art. 1 i nie zgłosił gotowości orzekania w Sądzie Najwyższym

na podstawie ust. 1, może zostać wskazany, za jego zgodą, do wykonywania obowiązków

ławnika Sądu Najwyższego w sprawach innych niż dyscyplinarne.

Jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego

dokonał, bez zgody Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej

albo sędziego, o którym mowa w art. 130 ustawy zmienianej w art. 1, przeniesienia

wydatków skutkującego zmniejszeniem wydatków związanych z funkcjonowaniem Izby Dyscyplinarnej,

Prezes Sądu Najwyższego kierujący pracą Izby Dyscyplinarnej albo sędzia, o którym

mowa w art. 130 ustawy zmienianej w art. 1, może dokonać w budżecie Sądu Najwyższego

przeniesienia wydatków w zakresie niezbędnym do ustalenia wydatków związanych z funkcjonowaniem

Izby Dyscyplinarnej na poziomie sprzed przeniesienia wydatków dokonanego przez Pierwszego

Prezesa Sądu Najwyższego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Sędzia Sądu Najwyższego, któremu w trybie określonym w art. 111 § 4 Prezydent Rzeczypospolitej

Polskiej powierzył kierowanie Sądem Najwyższym lub izbą, wykonuje obowiązki i uprawnienia

Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego lub Prezesa Sądu Najwyższego określone w ustawie.

W okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przepisy wydane na

podstawie art. 4 nie wymagają zaopiniowania przez Kolegium Sądu Najwyższego.

W okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Prezydent Rzeczypospolitej

Polskiej może obwieszczać w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski” liczbę wolnych stanowisk sędziów przewidzianych do objęcia w poszczególnych

izbach Sądu Najwyższego bez zasięgnięcia opinii Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego.

Sędziowie zajmujący w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stanowiska w innych izbach

Sądu Najwyższego mogą zostać przeniesieni na stanowiska w Izbie Dyscyplinarnej. Do

dnia obsadzenia po raz pierwszy wszystkich stanowisk sędziów Sądu Najwyższego w Izbie

Dyscyplinarnej, sędzia zajmujący stanowisko w innej izbie Sądu Najwyższego składa

wniosek o przeniesienie na stanowisko w Izbie Dyscyplinarnej do Krajowej Rady Sądownictwa,

po uzyskaniu zgody Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego oraz Prezesa Sądu Najwyższego

kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej oraz izby, w której zajmuje stanowisko sędzia

składający wniosek o przeniesienie. Do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu

Najwyższego w Izbie Dyscyplinarnej, do dnia obsadzenia po raz pierwszy wszystkich

stanowisk w tej izbie, powołuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Krajowej

Rady Sądownictwa.