Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 marca 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Kodeks wyborczy
Table of Provisions (585)
Statutory Text (585 Articles)
Kodeks wyborczy określa zasady i tryb zgłaszania kandydatów, przeprowadzania oraz
warunki ważności wyborów
1)
do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej;
3)
do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej;
4)
do organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego;
5)
wójtów, burmistrzów i prezydentów miast.
W wyborach głosować można tylko osobiście, chyba że kodeks stanowi inaczej.
W tych samych wyborach głosować można tylko jeden raz.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Wybory odbywają się w dniu wolnym od pracy.
Ilekroć w kodeksie jest mowa o
1)
wyborach - należy przez to rozumieć wybory do Sejmu i do Senatu, wybory Prezydenta
Rzeczypospolitej, wybory do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej,
wybory do organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz wybory wójtów,
burmistrzów i prezydentów miast;
2)
referendach - należy przez to rozumieć referenda ogólnokrajowe i referenda lokalne;
3)
organach stanowiących jednostek samorządu terytorialnego - należy przez to rozumieć,
odpowiednio, rady gmin, rady powiatów i sejmiki województw;
4)
radzie gminy - należy przez to rozumieć także radę miasta na prawach powiatu;
5)
radzie - należy przez to rozumieć także sejmik województwa;
6)
wójcie - należy przez to rozumieć także burmistrza i prezydenta miasta;
7
zakładzie leczniczym - należy przez to rozumieć zakład leczniczy, w którym podmiot
leczniczy wykonuje działalność leczniczą w rodzaju świadczenia szpitalne lub stacjonarne
i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż świadczenia szpitalne, w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej
(Dz. U. z 2018 r. poz. 160 i 138);
8)
domu pomocy społecznej - należy przez to rozumieć także placówkę zapewniającą całodobową
opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, o
której mowa w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1769 i 1985);
9)
stałym zamieszkaniu - należy przez to rozumieć zamieszkanie w określonej miejscowości
pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego pobytu;
10)
numerze ewidencyjnym PESEL - należy przez to rozumieć, w odniesieniu do obywateli
Unii Europejskiej niebędących obywatelami polskimi, numer paszportu lub innego dokumentu
stwierdzającego tożsamość;
11)
wyborcy niepełnosprawnym - należy przez to rozumieć wyborcę o ograniczonej sprawności
fizycznej, psychicznej, umysłowej lub w zakresie zmysłów, która utrudnia mu wzięcie
udziału w wyborach;
12
znaku „x” - rozumie się przez to co najmniej dwie linie, które przecinają się w obrębie
kratki;
13
obwodowej komisji wyborczej - należy przez to rozumieć obwodową komisję wyborczą ds.
przeprowadzenia głosowania w obwodzie i obwodową komisję wyborczą ds. ustalenia wyników
głosowania w obwodzie.
Wszelkie pisma oraz postępowanie sądowe i administracyjne w sprawach wyborczych są
wolne od opłat administracyjnych i kosztów sądowych.
1.
Kadencja dotychczasowej Państwowej Komisji Wyborczej wygasa z dniem wejścia w życie
przepisów art. 5 pkt 59 i 60 niniejszej ustawy.
2.
Prezydent Rzeczypospolitej powołuje wszystkich członków Państwowej Komisji Wyborczej
w ciągu 100 dni od dnia wyborów do Sejmu zarządzonych w związku z upływem obecnej
kadencji Sejmu oraz zwołuje jej pierwsze posiedzenie w nowym składzie, wyznaczając
jego termin najpóźniej na 110 dzień od dnia powołania nowego składu Państwowej Komisji
Wyborczej.
3.
Państwowa Komisja Wyborcza działa w dotychczasowym składzie do czasu otwarcia posiedzenia,
o którym mowa w ust. 2.
Dokumenty wymagane na podstawie przepisów kodeksu niesporządzone w języku polskim
są składane wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski.
1.
Państwowa Komisja Wyborcza czuwa nad sprawnym wdrożeniem wymagań określonych w art.
162 § 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Do czasu
zakończenia odpowiednich działań Państwowa Komisja Wyborcza może dopuścić stosowanie,
w niezbędnym zakresie, dotychczasowych rozwiązań, jeżeli nie będzie to stać w sprzeczności
z potrzebami dotyczącymi sprawnej organizacji wyborów i społecznego zaufania do procedur
wyborczych.
2.
Uchwały Państwowej Komisji Wyborczej podjęte na podstawie ust. 1 zdanie drugie podaje
się do publicznej wiadomości na stronie internetowej Komisji.
§ 1.
Dokumenty z wyborów są przekazywane do archiwów państwowych i mogą być udostępniane.
§ 1a
Dokumenty z wyborów są przechowywane przez okres co najmniej 5 lat.
§ 2.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, po zasięgnięciu
opinii Państwowej Komisji Wyborczej oraz Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych,
określi, w drodze rozporządzenia, sposób przekazywania, przechowywania i udostępniania
dokumentów z wyborów, ze szczególnym uwzględnieniem okresu, po jakim muszą być one
przekazywane do archiwów państwowych, potrzeby ochrony przekazywanych, przechowywanych
materiałów i zawartych w nich danych oraz podmiotów, którym dokumenty mogą być udostępniane.
Państwowa Komisja Wyborcza dostosuje właściwość terytorialną komisarzy wyborczych,
o której mowa w art. 166 § 2 ustawy zmienianej w art. 5, uwzględniając liczbę komisarzy
wyborczych, o której mowa w art. 166 § 3 tej ustawy w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
§ 1.
Ilekroć w kodeksie jest mowa o upływie terminu do wniesienia skargi, odwołania lub
innego dokumentu do sądu, organu wyborczego, urzędu gminy, konsula albo kapitana statku,
należy przez to rozumieć dzień złożenia skargi, odwołania lub innego dokumentu w sądzie,
organowi wyborczemu, w urzędzie gminy, w konsulacie lub kapitanowi statku.
§ 2.
Jeżeli koniec terminu wykonania czynności określonej w kodeksie przypada na sobotę
albo na dzień ustawowo wolny od pracy, termin upływa pierwszego roboczego dnia po
tym dniu.
§ 3.
Jeżeli kodeks nie stanowi inaczej, czynności wyborcze określone kalendarzem wyborczym
oraz czynności, o których mowa w § 1, są dokonywane w godzinach urzędowania sądów,
organów wyborczych, urzędów gmin oraz konsulatów.
1.
Stosunek pracy dotychczasowego Szefa Krajowego Biura Wyborczego wygasa w dniu powołania
nowego Szefa Krajowego Biura Wyborczego.
2.
Państwowa Komisja Wyborcza powołuje nowego Szefa Krajowego Biura Wyborczego w terminie
30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
3.
W przypadku niepowołania przez Państwową Komisję Wyborczą nowego Szefa Krajowego Biura
Wyborczego, w terminie, o którym mowa w ust. 2, Szefa Krajowego Biura Wyborczego powołuje
niezwłocznie minister właściwy do spraw wewnętrznych.
§ 1.
Prawo wybierania (czynne prawo wyborcze) ma
1)
w wyborach do Sejmu i do Senatu oraz w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej - obywatel
polski, który najpóźniej w dniu głosowania kończy 18 lat;
2)
w wyborach do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej - obywatel polski,
który najpóźniej w dniu głosowania kończy 18 lat oraz obywatel Unii Europejskiej niebędący
obywatelem polskim, który najpóźniej w dniu głosowania kończy 18 lat, oraz stale zamieszkuje
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3)
w wyborach do organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego
a)
rady gminy - obywatel polski oraz obywatel Unii Europejskiej niebędący obywatelem
polskim, który najpóźniej w dniu głosowania kończy 18 lat, oraz stale zamieszkuje
na obszarze tej gminy,
b)
rady powiatu i sejmiku województwa - obywatel polski, który najpóźniej w dniu głosowania
kończy 18 lat, oraz stale zamieszkuje na obszarze, odpowiednio, tego powiatu i województwa;
4)
w wyborach wójta w danej gminie - osoba mająca prawo wybierania do rady tej gminy.
§ 2.
Nie ma prawa wybierania osoba
1)
pozbawiona praw publicznych prawomocnym orzeczeniem sądu;
2)
pozbawiona praw wyborczych prawomocnym orzeczeniem Trybunału Stanu;
3)
ubezwłasnowolniona prawomocnym orzeczeniem sądu.
1.
Kadencja dotychczasowych komisarzy wyborczych wygasa w dniu wejścia w życie niniejszej
ustawy.
2.
Państwowa Komisja Wyborcza powołuje nowych komisarzy wyborczych w terminie 60 dni
od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
3.
Komisarze wyborczy, o których mowa w ust. 1, pełnią funkcję do czasu powołania komisarzy
wyborczych, o których mowa w ust. 2.
4.
W przypadku niepowołania przez Państwową Komisję Wyborczą nowych komisarzy wyborczych,
w terminie, o którym mowa w ust. 2, komisarzy powołuje niezwłocznie minister właściwy
do spraw wewnętrznych.
§ 1.
Prawo wybieralności (bierne prawo wyborcze) ma
1)
w wyborach do Sejmu - obywatel polski mający prawo wybierania w tych wyborach, który
najpóźniej w dniu wyborów kończy 21 lat;
2)
w wyborach do Senatu - obywatel polski mający prawo wybierania w tych wyborach, który
najpóźniej w dniu wyborów kończy 30 lat;
3)
w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej - obywatel polski, który najpóźniej w dniu
wyborów kończy 35 lat i korzysta z pełni praw wyborczych do Sejmu;
4)
w wyborach do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej - osoba mająca
prawo wybierania w tych wyborach, która najpóźniej w dniu głosowania kończy 21 lat,
i od co najmniej 5 lat stale zamieszkuje w Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium
innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej;
5)
w wyborach do organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego - osoba mająca
prawo wybierania tych organów;
6)
w wyborach wójta - obywatel polski mający prawo wybierania w tych wyborach, który
najpóźniej w dniu głosowania kończy 25 lat, z tym że kandydat nie musi stale zamieszkiwać
na obszarze gminy, w której kandyduje.
§ 2.
Nie ma prawa wybieralności w wyborach osoba
1)
skazana prawomocnym wyrokiem na karę pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne
ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;
2)
wobec której wydano prawomocne orzeczenie sądu stwierdzające utratę prawa wybieralności,
o którym mowa w art. 21a ust. 2a ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach
organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów
(Dz. U. z 2017 r. poz. 2186 oraz z 2018 r. poz. 538).
§ 3.
Prawa wybieralności nie ma obywatel Unii Europejskiej niebędący obywatelem polskim,
pozbawiony prawa wybieralności w państwie członkowskim Unii Europejskiej, którego
jest obywatelem.
§ 4
Nie ma prawa wybieralności w wyborach wójta w danej gminie osoba, która została uprzednio
dwukrotnie wybrana na wójta w tej gminie w wyborach wójta zarządzonych na podstawie
art. 474 § 1.
1.
Rada gminy dokona podziału gminy na okręgi wyborcze w wyborach do rady gminy w terminie
60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Przy ustalaniu podziału gminy na okręgi wyborcze uwzględnia się liczbę mieszkańców
ujętych w stałym rejestrze wyborców danej gminy na koniec kwartału poprzedzającego
kwartał, w którym rada gminy dokonuje podziału gminy na okręgi wyborcze.
3.
Przepis art. 420 ustawy, o której mowa w art. 5, w brzmieniu dotychczasowym stosuje
się odpowiednio, z tym że na orzeczenie Państwowej Komisji Wyborczej przysługuje prawo
wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w terminie 3 dni od daty podania orzeczenia
Państwowej Komisji Wyborczej do publicznej wiadomości. Sąd administracyjny rozpoznaje
sprawę w ciągu 5 dni od dnia jej wniesienia i wydaje orzeczenie. Od orzeczenia sądu
administracyjnego przysługuje prawo wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu
Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę w ciągu 5 dni i
wydaje orzeczenie.
4.
Jeżeli rada gminy nie dokona podziału gminy na okręgi wyborcze, w terminie, o którym
mowa w ust. 1, podziału dokonuje komisarz wyborczy w terminie 14 dni od dnia upływu
terminu, o którym mowa w ust. 1.
§ 1.
W wyborach głosowanie przeprowadza się w stałych i odrębnych obwodach głosowania utworzonych
na obszarze gminy, z zastrzeżeniem art. 14 § 1 i art. 15 § 1.
§ 2
Podziału gminy na stałe obwody głosowania dokonuje rada gminy, w drodze uchwały, na
wniosek wójta.
§ 2
Podziału gminy na stałe obwody głosowania dokonuje komisarz wyborczy.
§ 3
Stały obwód głosowania powinien obejmować od 500 do 4000 mieszkańców. W przypadkach
uzasadnionych miejscowymi warunkami obwód może obejmować mniejszą liczbę mieszkańców.
§ 4
Rada gminy, w drodze uchwały, na wniosek wójta, tworzy odrębny obwód głosowania w
zakładzie leczniczym, domu pomocy społecznej, zakładzie karnym i areszcie śledczym
oraz w oddziale zewnętrznym takiego zakładu i aresztu, jeżeli w dniu wyborów będzie
w nim przebywać co najmniej 15 wyborców. Nieutworzenie obwodu jest możliwe wyłącznie
w uzasadnionych przypadkach na wniosek osoby kierującej daną jednostką.
§ 4
Komisarz wyborczy tworzy odrębny obwód głosowania w zakładzie leczniczym, domu pomocy
społecznej, zakładzie karnym i areszcie śledczym oraz w oddziale zewnętrznym takiego
zakładu i aresztu, jeżeli w dniu wyborów będzie w nim przebywać co najmniej 15 wyborców.
Nieutworzenie obwodu jest możliwe wyłącznie w uzasadnionych przypadkach na wniosek
osoby kierującej daną jednostką.
§ 5.
W wyborach do organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz w wyborach
wójta odrębny obwód głosowania w jednostce, o której mowa w § 4, tworzy się, jeżeli
w dniu wyborów będzie w niej przebywać co najmniej 15 wyborców ujętych w rejestrze
wyborców prowadzonym w gminie, na terenie której położona jest dana jednostka.
§ 6.
Jeżeli w dniu wyborów w jednostce, o której mowa w § 4, będzie przebywać mniej niż
15 wyborców, można w niej utworzyć odrębny obwód głosowania po zasięgnięciu opinii
osoby kierującej daną jednostką.
§ 7.
Można utworzyć odrębny obwód głosowania w domu studenckim lub zespołach domów studenckich
prowadzonych przez uczelnie lub inne podmioty na podstawie umów zawartych z uczelniami,
jeżeli co najmniej 50 osób uprawnionych do udziału w wyborach poinformuje na piśmie
rektora uczelni prowadzącej dom studencki, lub uczelni z którą inny podmiot zawarł
umowę o prowadzenie domu studenckiego, o zamiarze przebywania w domu studenckim w
dniu głosowania.
§ 8.
Przepisu § 7 nie stosuje się w wyborach do organów stanowiących jednostek samorządu
terytorialnego oraz w wyborach wójta.
§ 9
Rada gminy, w drodze uchwały, na wniosek wójta zgłoszony po uzyskaniu zgody rektora
uczelni, tworzy obwody głosowania, o których mowa w § 7.
§ 9
Komisarz wyborczy po uzyskaniu zgody rektora uczelni, tworzy obwody głosowania, o
których mowa w § 7.
§ 10.
Utworzenie odrębnych obwodów głosowania następuje najpóźniej w 35 dniu przed dniem
wyborów.
§ 11
Rada gminy, tworząc obwody głosowania, ustala ich numery, granice oraz siedziby obwodowych
komisji wyborczych.
§ 11
Komisarz wyborczy, tworząc obwody głosowania, ustala ich numery, granice oraz siedziby
obwodowych komisji wyborczych.
§ 12
Uchwałę rady gminy o utworzeniu obwodów głosowania ogłasza się w wojewódzkim dzienniku
urzędowym oraz podaje do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty. Po jednym
egzemplarzu uchwały przekazuje się niezwłocznie wojewodzie i komisarzowi wyborczemu.
§ 12
Postanowienie komisarza wyborczego o utworzeniu obwodów głosowania ogłasza się w wojewódzkim
dzienniku urzędowym oraz podaje do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty.
Po jednym egzemplarzu postanowienia przekazuje się niezwłocznie wojewodzie i Państwowej
Komisji Wyborczej.
§ 13
Na uchwały rady gminy, o których mowa w § 2, 4 i 9, wyborcom w liczbie co najmniej
15 przysługuje prawo wniesienia skargi do komisarza wyborczego, w terminie 5 dni od
daty podania ich do publicznej wiadomości. Komisarz wyborczy rozpoznaje sprawę w ciągu
5 dni i wydaje postanowienie; od postanowienia nie przysługuje środek prawny.
§ 13
Na postanowienia komisarza wyborczego, o których mowa w § 2, 4 i 9, wyborcom w liczbie
co najmniej 15 przysługuje prawo wniesienia skargi do Państwowej Komisji Wyborczej,
w terminie 3 dni od daty podania ich do publicznej wiadomości. Państwowa Komisja Wyborcza
rozpoznaje sprawę w ciągu 5 dni i wydaje postanowienie.
§ 14
Na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej wyborcom w liczbie co najmniej 15 przysługuje
prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w terminie 3 dni od daty podania
postanowienia do publicznej wiadomości. Sąd administracyjny rozpoznaje sprawę w ciągu
5 dni od dnia jej wniesienia i wydaje orzeczenie. Od orzeczenia sądu administracyjnego
przysługuje prawo wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę w ciągu 5 dni i wydaje orzeczenie.
Obwodowe komisje wyborcze, które mają siedziby w lokalach dostosowanych do potrzeb
wyborców niepełnosprawnych, są komisjami właściwymi dla celów głosowania korespondencyjnego
przez wyborców niepełnosprawnych.
1.
Rada gminy dokona podziału gminy na stałe obwody głosowania, o których mowa w art.
12 ustawy, o której mowa w art. 5, oraz ustali ich numery, granice oraz siedziby obwodowych
komisji wyborczych w terminie 1 miesiąca od dnia podziału gminy na okręgi wyborcze,
o których mowa w art. 12.
2.
Przepis art. 12 § 13 ustawy, o której mowa w art. 5, w brzmieniu dotychczasowym stosuje
się odpowiednio.
3.
Jeżeli rada gminy nie dokona podziału gminy na stałe obwody głosowania, w terminie,
o którym mowa w ust. 1, podziału dokonuje komisarz wyborczy w terminie 14 dni od dnia
upływu terminu, o którym mowa w ust. 1.
§ 1
Wójt przedkłada radzie gminy wnioski w sprawie zmian w podziale na stałe obwody głosowania,
jeżeli konieczność taka wynika ze zmian granic gminy, zmiany liczby mieszkańców w
gminie lub w obwodzie głosowania.
§ 1
Komisarz wyborczy dokonuje zmian w podziale na stałe obwody głosowania, jeżeli jest
to konieczne ze względu na zmianę granic gminy, zmianę liczby wybieranych radnych
gminy lub zmianę liczby mieszkańców w obwodzie głosowania w stosunku do określonej
w art. 12 § 3, zmianę granic okręgów wyborczych.
§ 1a
Zmiana w podziale na stałe obwody głosowania dokonywana z powodu zmiany granic gminy
może nastąpić wyłącznie w odniesieniu do obszaru, którego dotyczy nowy przebieg granicy
gminy.
§ 1b
O wystąpieniu okoliczności, o których mowa w § 1, wójt informuje niezwłocznie komisarza
wyborczego.
§ 2.
Zmian w podziale na stałe obwody głosowania dokonuje się najpóźniej w 45 dniu przed
dniem wyborów.
§ 3
Do zmian w podziale na stałe obwody głosowania przepisy art. 12 § 11-13 stosuje się
odpowiednio.
§ 3
Do zmian w podziale na stałe obwody głosowania przepisy art. 12 § 11-14 stosuje się
odpowiednio.
§ 1
Wójt może przedłożyć radzie gminy wnioski w sprawie zmian siedzib obwodowych komisji
wyborczych.
§ 1
Wójt lub rada gminy może przedłożyć komisarzowi wyborczemu wnioski w sprawie zmian
siedzib obwodowych komisji wyborczych.
§ 2.
Zmian siedzib obwodowych komisji wyborczych dokonuje się najpóźniej w 45 dniu przed
dniem wyborów.
§ 2a
Jeżeli po terminie, o którym mowa w § 2, wskutek nadzwyczajnych wydarzeń głosowanie
w ustalonej przez radę gminy siedzibie obwodowej komisji wyborczej byłoby niemożliwe,
wójt może zarządzić, na czas określonych wyborów, zmianę siedziby obwodowej komisji
wyborczej. Zarządzenie w sprawie zmiany siedziby obwodowej komisji wyborczej wójt
wydaje po uzyskaniu zgody właściwej komisji wyborczej wyższego stopnia.
§ 2a
Jeżeli po terminie, o którym mowa w § 2, wskutek nadzwyczajnych wydarzeń głosowanie
w ustalonej przez komisarza wyborczego siedzibie obwodowej komisji wyborczej byłoby
niemożliwe, może on zarządzić, na czas określonych wyborów, zmianę siedziby obwodowej
komisji wyborczej.
§ 3
Do zmian siedzib obwodowych komisji wyborczych przepisy art. 12 § 11-13 stosuje się
odpowiednio, przy czym w przypadku, o którym mowa w § 2a, nie stosuje się przepisu
art. 12 § 13.
§ 3
Do zmian siedzib obwodowych komisji wyborczych przepisy art. 12 § 11-14 stosuje się
odpowiednio, przy czym w przypadku, o którym mowa w § 2a, nie stosuje się przepisów
art. 12 § 13 i 14.
§ 4
Propozycje zmian siedzib obwodowych komisji wyborczych, w tym siedzib znajdujących
się w lokalach, o których mowa w art. 16 § 1 pkt 3, zainteresowani mogą przedkładać
wójtowi na piśmie na co najmniej 55 dni przed dniem wyborów. Przedłożone propozycje
zmian siedzib obwodowych komisji wyborczych wójt niezwłocznie umieszcza w Biuletynie
Informacji Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 oraz z 2017 r. poz. 933).
§ 4
Propozycje zmian siedzib obwodowych komisji wyborczych, w tym siedzib znajdujących
się w lokalach, o których mowa w art. 16 § 1 pkt 3, zainteresowani mogą przedkładać
komisarzowi wyborczemu na piśmie na co najmniej 55 dni przed dniem wyborów. Przedłożone
propozycje zmian siedzib obwodowych komisji wyborczych komisarz wyborczy niezwłocznie
umieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 oraz z 2017 r. poz. 933).
Jeżeli w lokalu, w którym w okresie 5 lat poprzedzających dzień wyborów przeprowadzano
głosowanie w wyborach, w dniu wyborów nie przeprowadza się głosowania lub ma w nim
siedzibę obwodowa komisja wyborcza ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie właściwa
dla obwodu głosowania o zmienionych granicach, w dniu wyborów komisarz wyborczy podaje
do publicznej wiadomości, poprzez wywieszenie w miejscu łatwo dostępnym przy wejściu
do tego lokalu, informację umożliwiającą wyborcom dotarcie do lokalu właściwej obwodowej
komisji wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie.
Szef Krajowego Biura Wyborczego, o którym mowa w art. 10 ust. 2, powołuje urzędników
wyborczych w terminie 90 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
§ 1.
W celu przeprowadzenia wyborów do Sejmu i do Senatu, wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej
oraz wyborów do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej tworzy się obwody
głosowania dla obywateli polskich przebywających za granicą, jeżeli na terenie obwodu
przebywa co najmniej 15 wyborców i jeżeli istnieje możliwość przekazania właściwej
komisji wyborczej wyników głosowania niezwłocznie po jego zakończeniu.
§ 2.
Obwody głosowania, o których mowa w § 1, tworzy, w drodze rozporządzenia, minister
właściwy do spraw zagranicznych, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej,
określając ich liczbę oraz siedziby obwodowych komisji wyborczych.
§ 3.
Obwody głosowania, o których mowa w § 1, wchodzą w skład okręgu wyborczego właściwego
dla dzielnicy Śródmieście miasta stołecznego Warszawy.
Przepisy ustaw, o których mowa w art. 1, art. 2, art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, przepisy art. 383 § 2a, art. 383a, art. 384 § 1, art. 492 § 2a, art. 492a,
art. 493 § 1 ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz
przepisy ustawy, o której mowa w art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje
się do kadencji organów jednostek samorządu terytorialnego następujących po kadencji,
w czasie której niniejsza ustawa weszła w życie.
§ 1.
W celu przeprowadzenia wyborów do Sejmu i do Senatu, wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej
oraz wyborów do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej tworzy się obwody
głosowania dla wyborców przebywających na polskich statkach morskich, które znajdują
się w podróży w okresie obejmującym dzień wyborów, jeżeli przebywa na nich co najmniej
15 wyborców i jeżeli istnieje możliwość przekazania właściwej komisji wyborczej wyników
głosowania niezwłocznie po jego zakończeniu.
§ 2.
W rozumieniu kodeksu polskim statkiem morskim jest statek podnoszący polską banderę
i dowodzony przez polskiego kapitana.
§ 3.
Obwody głosowania, o których mowa w § 1, tworzy, w drodze rozporządzenia, minister
właściwy do spraw gospodarki morskiej, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej,
na wniosek kapitana statku zgłoszony najpóźniej w 30 dniu przed dniem wyborów.
§ 4.
Obwody głosowania, o których mowa w § 1, wchodzą w skład okręgu wyborczego właściwego
dla dzielnicy Śródmieście miasta stołecznego Warszawy.
1.
Od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do zakończenia kadencji organów jednostek
samorządu terytorialnego, w czasie której niniejsza ustawa weszła w życie nie przeprowadza
się nowych, przedterminowych i uzupełniających wyborów tych organów, z wyjątkiem wyborów
zarządzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
W przypadku wygaśnięcia mandatu wójta, po wejściu w życie niniejszej ustawy, a przed
upływem kadencji, w czasie której niniejsza ustawa weszła w życie, zastosowanie ma
przepis art. 28f ustawy, o której mowa w art. 1.
§ 1
Wójt podaje, w formie obwieszczenia, do wiadomości wyborców najpóźniej w 30 dniu przed
dniem wyborów informację przekazaną przez komisarza wyborczego o
1)
numerach oraz granicach stałych i odrębnych obwodów głosowania;
2)
wyznaczonych siedzibach obwodowych komisji wyborczych dla danych wyborów;
3)
lokalach obwodowych komisji wyborczych ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie dostosowanych
do potrzeb wyborców niepełnosprawnych;
4)
możliwości głosowania korespondencyjnego przez wyborców niepełnosprawnych i głosowania
przez pełnomocnika.
Jeden egzemplarz obwieszczenia przekazywany jest niezwłocznie komisarzowi wyborczemu
i Państwowej Komisji Wyborczej.
§ 2.
Obwieszczenie, o którym mowa w § 1, wójt zamieszcza najpóźniej w 30 dniu przed dniem
wyborów w Biuletynie Informacji Publicznej.
§ 2a.
Jeżeli po wydaniu obwieszczenia, o którym mowa w § 1, nastąpiła zmiana siedziby obwodowej
komisji wyborczej, o której mowa w art. 13a § 2a, wójt niezwłocznie podaje, w formie
obwieszczenia, do wiadomości wyborców informacje, o których mowa w § 1, uwzględniające
dokonane zmiany oraz zamieszcza je w Biuletynie Informacji Publicznej. Przepis § 1
zdanie drugie stosuje się.
§ 3.
Obowiązek, o którym mowa w § 1, w odniesieniu do obwodów głosowania utworzonych za
granicą ciąży na konsulach. Wykonanie tego obowiązku powinno nastąpić najpóźniej w
21 dniu przed dniem wyborów.
§ 4.
O utworzeniu obwodu głosowania na polskim statku morskim kapitan statku niezwłocznie
zawiadamia wyborców.
Przepis art. 11 § 4 ustawy zmienianej w art. 5 nie dotyczy wybrania na wójta, burmistrza
lub prezydenta miasta przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
§ 1.
Jeżeli właściwe organy gminy nie wykonują w terminie lub w sposób zgodny z prawem,
zadań dotyczących utworzenia obwodów głosowania lub ich zmiany, powołania lub zmian
w składach komisji obwodowych, właściwy komisarz wyborczy wzywa te organy do wykonania
zadań w sposób zgodny z prawem w wyznaczonym terminie, a w razie bezskutecznego upływu
terminu niezwłocznie wykonuje te zadania i powiadamia o tym Państwową Komisję Wyborczą.
§ 2.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli właściwy organ nie dokonał podziału gminy,
powiatu lub województwa na okręgi wyborcze w terminie lub w sposób zgodny z prawem.
§ 1.
Jeżeli właściwi komisarze wyborczy nie wykonują w terminie lub w sposób zgodny z prawem,
zadań dotyczących utworzenia obwodów głosowania lub ich zmiany, powołania lub zmian
w składach komisji terytorialnych i obwodowych, Państwowa Komisja Wyborcza wzywa ich
do wykonania zadań w sposób zgodny z prawem w wyznaczonym terminie, a w razie bezskutecznego
upływu terminu niezwłocznie wykonuje te zadania.
§ 2.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli właściwy komisarz wyborczy nie dokonał
podziału gminy, powiatu lub województwa na okręgi wyborcze w terminie lub w sposób
zgodny z prawem.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 8 § 2, art. 53e § 12, art.
53g § 7 oraz art. 53j § 1 i 3 ustawy zmienianej w art. 5 zachowują moc do dnia wejścia
w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 8 § 2, art. 53e § 12, art.
53g § 7 oraz art. 53j § 1 i 3 ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy.
§ 1.
Stały rejestr wyborców obejmuje osoby stale zamieszkałe na obszarze gminy, którym
przysługuje prawo wybierania.
§ 2.
Rejestr wyborców stanowi zbiór danych osobowych z ewidencji ludności, o których mowa
w § 7. W zbiorze tym uwzględnia się również dane wyborców, o których mowa w § 9 i
art. 19 § 2 i 3.
§ 3.
Można być ujętym tylko w jednym rejestrze wyborców.
§ 4.
Rejestr wyborców służy do sporządzania spisów wyborców uprawnionych do udziału w wyborach,
a także do sporządzania spisów osób uprawnionych do udziału w referendum.
§ 5.
Rejestr wyborców potwierdza prawo wybierania oraz prawo wybieralności.
§ 6.
Rejestr wyborców dzieli się na część A i część B.
§ 7.
Część A rejestru wyborców obejmuje obywateli polskich. W tej części rejestru wyborców
wymienia się nazwisko i imię (imiona), imię ojca, datę urodzenia, numer ewidencyjny
PESEL i adres zamieszkania wyborcy.
§ 8.
Wyborcy będący obywatelami polskimi, zameldowani na obszarze gminy na pobyt stały
są wpisywani do rejestru wyborców z urzędu.
§ 9.
Część B rejestru wyborców obejmuje obywateli Unii Europejskiej niebędących obywatelami
polskimi, stale zamieszkałych na obszarze gminy i uprawnionych do korzystania z praw
wyborczych w Rzeczypospolitej Polskiej. W tej części rejestru wyborców wymienia się
nazwisko i imię (imiona), imię ojca, datę urodzenia, obywatelstwo państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość
oraz adres zamieszkania wyborcy.
§ 10.
Wyborcę, o którym mowa w § 9, wpisanego do rejestru wyborców, na jego pisemny wniosek,
skreśla się z rejestru wyborców.
§ 11.
Rejestr wyborców prowadzi gmina jako zadanie zlecone.
§ 12.
Rejestr wyborców jest udostępniany, na pisemny wniosek, do wglądu w urzędzie gminy.
§ 13.
Urząd gminy przekazuje właściwym organom wyborczym okresowe informacje o liczbie wyborców
objętych rejestrem wyborców.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 5 pkt 5 w zakresie § 2, 4, 9 i 11-14, pkt 7, 8, 12, pkt 68 lit. a tiret drugie
w zakresie pkt 3b i 3d, pkt 99, 109, 110, 129, 130, 134 i 135, które wchodzą w życie
z dniem 1 stycznia 2019 r.;
2)
art. 5 pkt 59 oraz pkt 60 lit. a, b i d, które wchodzą w życie z pierwszym dniem kadencji
Sejmu następującej po kadencji, w czasie której niniejsza ustawa weszła w życie.
§ 1.
Wyborcy stale zamieszkali na obszarze gminy bez zameldowania na pobyt stały wpisywani
są do rejestru wyborców, jeżeli złożą w tej sprawie w urzędzie gminy pisemny wniosek.
Wniosek powinien zawierać nazwisko, imię (imiona), imię ojca, datę urodzenia oraz
numer ewidencyjny PESEL wnioskodawcy. Do wniosku dołącza się
1)
kserokopię ważnego dokumentu stwierdzającego tożsamość wnioskodawcy;
2)
pisemną deklarację, w której wnioskodawca podaje swoje obywatelstwo i adres stałego
zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 2.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do wyborcy nigdzie niezamieszkałego, przebywającego
stale na obszarze gminy.
§ 3.
Wyborcy stale zamieszkali na obszarze gminy pod innym adresem aniżeli adres ich zameldowania
na pobyt stały na obszarze tej gminy mogą być wpisani do rejestru wyborców pod adresem
stałego zamieszkania, jeżeli złożą w tej sprawie w urzędzie gminy wniosek zawierający
dane, o których mowa w § 1, wraz ze wskazaniem adresu ostatniego zameldowania na pobyt
stały na obszarze gminy.
§ 1.
Decyzję o wpisaniu lub o odmowie wpisania do rejestru wyborców osoby, o której mowa
w art. 19, wydaje wójt, w terminie 3 dni od dnia wniesienia wniosku. Decyzję o odmowie
wpisania do rejestru wyborców, wraz z uzasadnieniem, niezwłocznie doręcza się wnioskodawcy.
§ 2.
Wójt przed wydaniem decyzji, o której mowa w § 1, jest obowiązany sprawdzić, czy osoba
wnosząca wniosek o wpisanie do rejestru wyborców spełnia warunki stałego zamieszkania
na obszarze danej gminy.
§ 3.
O wpisaniu wyborcy do rejestru wyborców niezwłocznie zawiadamia się urząd gminy właściwy
ze względu na ostatnie miejsce zameldowania wnioskodawcy na pobyt stały w celu skreślenia
go z rejestru wyborców w tej gminie.
§ 4.
Od decyzji w sprawie odmowy wpisania do rejestru wyborców przysługuje prawo wniesienia
skargi do właściwego miejscowo sądu rejonowego. Skargę wnosi się za pośrednictwem
wójta, w terminie 3 dni od dnia doręczenia decyzji. Wójt przekazuje sądowi niezwłocznie
skargę wraz z decyzją i aktami sprawy. Wójt może też niezwłocznie zmienić albo uchylić
swoją decyzję, jeżeli uzna skargę w całości za zasadną.
§ 5.
Sąd rozpoznaje skargę, o której mowa w § 4, w postępowaniu nieprocesowym, w terminie
3 dni od dnia jej doręczenia. Odpis postanowienia sądu doręcza się osobie, która wniosła
skargę, oraz wójtowi. Od postanowienia sądu nie przysługuje środek prawny.
§ 1.
Osoby pozbawione prawa wybierania skreśla się z rejestru wyborców na podstawie przekazywanych
gminom zawiadomień sądu albo Trybunału Stanu.
§ 2.
W przypadku wygaśnięcia przyczyny pozbawienia prawa wybierania wyborca jest wpisywany
do rejestru wyborców na podstawie zawiadomień sądu albo Trybunału Stanu.
§ 3.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej, określi,
w drodze rozporządzenia, tryb i terminy zawiadamiania gmin o osobach pozbawionych
prawa wybierania oraz o wygaśnięciu przyczyny pozbawienia prawa wybierania, a także
wzory zawiadomień w tych sprawach, tak aby zapewnić bieżącą aktualizację w rejestrze
wyborców danych o osobach pozbawionych prawa wybierania i posiadających prawo wybierania.
§ 1.
Każdy może wnieść do wójta reklamację na nieprawidłowości w rejestrze wyborców, w
szczególności w sprawie
1)
pominięcia wyborcy w rejestrze wyborców;
2)
wpisania do rejestru wyborców osoby, która nie ma prawa wybierania;
3)
niewłaściwych danych o osobach wpisanych do rejestru wyborców;
4)
ujęcia w rejestrze wyborców osoby, która nie zamieszkuje stale na obszarze gminy.
§ 2.
Reklamację wnosi się pisemnie lub ustnie do protokołu.
§ 3.
Wójt obowiązany jest rozpatrzyć reklamację, w terminie 3 dni od dnia jej wniesienia,
i wydać decyzję w sprawie.
§ 4.
Decyzję, wraz z uzasadnieniem, doręcza się niezwłocznie wnoszącemu reklamację, a gdy
dotyczy ona innych osób - również tym osobom.
§ 5.
Na decyzję nieuwzględniającą reklamacji lub powodującą skreślenie z rejestru wyborców
wnoszący reklamację bądź osoba skreślona z rejestru wyborców może wnieść, w terminie
3 dni od dnia doręczenia decyzji, skargę za pośrednictwem wójta do właściwego miejscowo
sądu rejonowego. Przepisy art. 20 § 4 i 5 stosuje się odpowiednio.
§ 1.
Dane, o których mowa w art. 18 § 9 zdanie drugie, są przekazywane przez wójta za pośrednictwem
właściwego miejscowo wojewody ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji.
§ 2.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do danych osób, o których mowa w art. 18 § 10.
§ 3.
Minister właściwy do spraw informatyzacji przekazuje dane, o których mowa w § 1 i
2, właściwym organom państw członkowskich Unii Europejskiej.
§ 1.
Minister właściwy do spraw informatyzacji przekazuje właściwym organom państw członkowskich
Unii Europejskiej, na ich wniosek, dane dotyczące obywateli polskich chcących korzystać
z praw wyborczych na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w
zakresie niezbędnym do korzystania z tych praw.
§ 2.
Dane, o których mowa w § 1, przekazuje wójt, na żądanie i za pośrednictwem właściwego
miejscowo wojewody, ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji
Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia
1)
sposób prowadzenia rejestru wyborców, ustalając
a)
wzór rejestru wyborców,
b)
metody aktualizacji rejestru wyborców i sposób jego udostępniania,
c)
wzór wniosku o udostępnienie rejestru wyborców,
d)
wzór wniosku o wpisanie wyborcy do rejestru wyborców,
e)
wzór zawiadomienia o wpisaniu do rejestru wyborców,
f)
wzór wniosku, o którym mowa w art. 18 § 10, o skreślenie wyborcy z rejestru wyborców,
g)
warunki, które spełniać musi system informatyczny służący prowadzeniu rejestru wyborców,
2)
sposób przekazywania przez urzędy gmin właściwym organom wyborczym okresowych informacji
o liczbie wyborców objętych rejestrem wyborców,
3)
wzór pisemnej deklaracji, o której mowa w art. 19 § 1 pkt 2
- uwzględniając konieczność zapewnienia możliwości weryfikacji danych zawartych w
rejestrze wyborców, bezpieczeństwa wprowadzania i przetwarzania tych danych oraz ich
przekazywania i odbioru;
4)
tryb przekazywania przez Rzeczpospolitą Polską innym państwom członkowskim Unii Europejskiej
danych dotyczących obywateli tych państw wpisanych do rejestru wyborców oraz skreślonych
z rejestru wyborców, jak również obywateli polskich chcących korzystać z praw wyborczych
na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, uwzględniając w szczególności
formę i terminy wymiany tych informacji, a także konieczność zapewnienia ochrony danych
osobowych.
§ 1.
Osoby, którym przysługuje prawo wybierania, wpisuje się do spisu wyborców.
§ 2.
Wyborca może być wpisany tylko do jednego spisu wyborców.
§ 3.
(uchylony)
§ 4.
Spis wyborców służy do przeprowadzania głosowania w wyborach, które zostały zarządzone.
§ 5.
W zależności od zarządzonych wyborów spis wyborców składa się z części A lub części
A i części B.
§ 6.
Spis wyborców składa się z
1)
części A - w wyborach do Sejmu i do Senatu, w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej
oraz w wyborach do rad powiatów i sejmików województw;
2)
części A i części B - w wyborach do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej,
w wyborach do rad gmin oraz w wyborach wójta.
§ 7.
Część A spisu wyborców obejmuje obywateli polskich. W tej części spisu wyborców wymienia
się nazwisko i imię (imiona), imię ojca, datę urodzenia, numer ewidencyjny PESEL i
adres zamieszkania wyborcy.
§ 8.
Część B spisu wyborców obejmuje obywateli Unii Europejskiej niebędących obywatelami
polskimi, uprawnionych do korzystania z praw wyborczych w wyborach, które zostały
zarządzone w Rzeczypospolitej Polskiej. W tej części spisu wyborców wymienia się nazwisko
i imię (imiona), imię ojca, datę urodzenia, obywatelstwo państwa członkowskiego Unii
Europejskiej, numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość oraz
adres zamieszkania wyborcy.
§ 9.
W spisie wyborców wymienia się dane, o których mowa odpowiednio w § 7 i 8.
§ 10.
Spis wyborców, z zastrzeżeniem art. 34 § 1 i art. 35 § 1, jest sporządzany i aktualizowany
przez gminę, jako zadanie zlecone, na podstawie rejestru wyborców.
§ 11.
Spis wyborców sporządza się w 2 egzemplarzach, oddzielnie dla każdego obwodu głosowania,
według miejsca zamieszkania wyborców, najpóźniej w 21 dniu przed dniem wyborów.
§ 12
Jeden egzemplarz spisu wyborców przekazuje się w przeddzień wyborów przewodniczącemu
właściwej obwodowej komisji wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie.
(uchylony)
§ 1.
Wyborca, na jego pisemny wniosek wniesiony do urzędu gminy najpóźniej w 5 dniu przed
dniem wyborów, jest dopisywany do spisu wyborców w wybranym przez siebie obwodzie
głosowania na obszarze gminy
1)
właściwej ze względu na miejsce jego stałego zamieszkania albo
2)
w której czasowo przebywa.
§ 2.
Przepisu § 1 pkt 2 nie stosuje się w wyborach do organów stanowiących jednostek samorządu
terytorialnego oraz w wyborach wójta.
§ 3.
W wyborach uzupełniających do Senatu przepis § 1 pkt 2 ma zastosowanie tylko do wyborców
stale zamieszkałych na obszarze okręgu wyborczego, w którym przeprowadza się wybory
uzupełniające.
§ 4.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do wyborcy nigdzie niezamieszkałego, przebywającego
na obszarze gminy.
§ 5.
We wniosku, o którym mowa w § 1, podaje się dane wymienione w art. 26 § 7 i 8.
§ 1.
Spis wyborców w jednostkach, o których mowa w art. 12 § 4 i 7, sporządza się na podstawie
wykazów osób, które będą w nich przebywać w dniu wyborów, z zastrzeżeniem § 2.
§ 2.
W wyborach do organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz w wyborach
wójta do spisu wyborców, o którym mowa w § 1, wpisuje się jedynie osoby stale zamieszkałe,
odpowiednio, na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego lub gminy, w której
przeprowadzane są wybory wójta.
§ 3.
Wykazy osób, o których mowa w § 1, osoba kierująca daną jednostką przekazuje do urzędu
gminy najpóźniej w 5 dniu przed dniem wyborów.
§ 4.
W wykazie osób, które będą przebywały w zakładzie karnym, nie umieszcza się osób pozbawionych
praw publicznych prawomocnym orzeczeniem sądu.
§ 1.
Żołnierze pełniący zasadniczą lub okresową służbę wojskową oraz pełniący służbę w
charakterze kandydatów na żołnierzy zawodowych lub odbywający ćwiczenia i przeszkolenie
wojskowe, a także ratownicy odbywający zasadniczą służbę w obronie cywilnej poza miejscem
stałego zamieszkania są dopisywani, na swój wniosek, do wybranego przez nich spisu
wyborców sporządzonego dla miejscowości, w której odbywają służbę, z zastrzeżeniem
§ 2. Wniosek składa się między 21 a 14 dniem przed dniem wyborów, chyba że osoby,
o których mowa w zdaniu pierwszym, przybyły do miejsca ich aktualnego zakwaterowania
po tym terminie. We wniosku podaje się dane wymienione w art. 26 § 7.
§ 2.
W wyborach do organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz w wyborach
wójta do spisu wyborców, o którym mowa w § 1, wpisuje się jedynie osoby stale zamieszkałe,
odpowiednio, na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego lub gminy, w której
przeprowadzane są wybory wójta.
§ 3
Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do policjantów z jednostek skoszarowanych,
funkcjonariuszy Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej
oraz Służby Więziennej pełniących służbę w systemie skoszarowanym.
§ 4
Dowódcy jednostek wojskowych, komendanci oddziałów obrony cywilnej i dowódcy jednostek
policyjnych oraz przełożeni funkcjonariuszy Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej,
Państwowej Straży Pożarnej oraz Służby Więziennej są obowiązani zapewnić żołnierzom,
ratownikom, policjantom oraz funkcjonariuszom możliwość wykonania uprawnień wynikających
z przepisu § 1.
§ 5.
Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych oraz Minister Sprawiedliwości,
każdy w zakresie swojej właściwości, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej,
określą sposób realizacji obowiązków, o których mowa w § 4, uwzględniając konieczność
zapewnienia wyborcom, o których mowa w § 1 i 3, możliwości wykonywania funkcji członków
obwodowych komisji wyborczych i mężów zaufania.
O dopisaniu lub wpisaniu do spisu wyborców osób, o których mowa w art. 28, art. 29
§ 1 i art. 30 § 1 i 3, niezwłocznie zawiadamia się urząd gminy właściwy ze względu
na miejsce ich stałego zamieszkania lub ostatniego zameldowania na pobyt stały.
§ 1.
Wyborca zmieniający miejsce pobytu przed dniem wyborów otrzymuje na wniosek zgłoszony
pisemnie, telefaksem lub w formie elektronicznej, przed sporządzeniem spisu wyborców
- na podstawie rejestru wyborców, a po sporządzeniu spisu wyborców - na podstawie
spisu wyborców, zaświadczenie o prawie do głosowania w miejscu pobytu w dniu wyborów.
§ 2.
Zaświadczenie, o którym mowa w § 1, wydaje urząd gminy.
§ 3.
Przepisu § 1 nie stosuje się w wyborach do organów stanowiących jednostek samorządu
terytorialnego oraz w wyborach wójta.
§ 4.
W wyborach uzupełniających do Senatu przepis § 1 ma zastosowanie tylko do wyborców
stale zamieszkałych na obszarze okręgu wyborczego, w którym przeprowadza się wybory
uzupełniające.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji
Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia
1)
sposób sporządzenia i udostępniania spisu wyborców, ustalając w szczególności
a)
wzór spisu wyborców,
b)
metody aktualizacji spisu wyborców,
c)
wzór wniosku o udostępnienie spisu wyborców,
d
wzory wykazów wyborców przebywających w zakładach leczniczych, domach pomocy społecznej,
zakładach karnych i aresztach śledczych oraz oddziałach zewnętrznych takich zakładów
i aresztów, w których utworzono obwody głosowania,
e)
wzór zawiadomienia o dopisaniu lub o wpisaniu wyborcy do spisu wyborców w innym obwodzie
głosowania
- uwzględniając odrębność przy sporządzaniu spisu wyborców dla obwodów utworzonych
w zakładzie leczniczym, domu pomocy społecznej, zakładzie karnym lub areszcie śledczym
oraz oddziale zewnętrznym takiego zakładu i aresztu, przypadki, w których następuje
dopisanie lub wykreślenie ze spisu wyborców, miejsce, czas i formę udostępnienia spisu
wyborców;
2)
wzór zaświadczenia o prawie do głosowania oraz sposób wydawania i ewidencjonowania
zaświadczeń, mając na względzie konieczność zapewnienia identyfikacji osoby, której
zaświadczenie dotyczy oraz zabezpieczenia zaświadczenia przed sfałszowaniem.
§ 1.
Wyborcy przebywający na polskich statkach morskich znajdujących się w podróży w dniu
wyborów wpisywani są do spisu wyborców sporządzanego przez kapitana statku.
§ 2.
Wpisu dokonuje się na podstawie wniosku wyborcy zgłoszonego najpóźniej w 3 dniu przed
dniem wyborów. Wniosek powinien zawierać nazwisko i imię (imiona), imię ojca, datę
urodzenia, numer ewidencyjny PESEL lub numer ważnego polskiego paszportu oraz adres
zamieszkania. W przypadku obywateli Unii Europejskiej niebędących obywatelami polskimi
wniosek powinien zawierać numer innego ważnego dokumentu stwierdzającego tożsamość,
a także miejsce i datę jego wydania.
§ 3.
Przepis art. 32 § 1 stosuje się odpowiednio do wyborców przebywających na polskich
statkach morskich, z tym że zaświadczenie wydaje kapitan statku, który sporządził
spis wyborców.
§ 4.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, po zasięgnięciu opinii Państwowej
Komisji Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia
1)
wzór spisu wyborców, o którym mowa w § 1, oraz sposób jego sporządzania i aktualizacji,
2)
wzór zawiadomienia o wpisaniu wyborcy do spisu wyborców w innym obwodzie głosowania
oraz sposób powiadamiania urzędów gmin o objętych spisem wyborców osobach stale zamieszkałych
w kraju,
3)
wzór zaświadczenia o prawie do głosowania oraz sposób wydawania i ewidencjonowania
tych zaświadczeń
- mając na względzie konieczność zapewnienia możliwości weryfikacji danych zawartych
w spisie wyborców, bezpieczeństwa wprowadzania i przetwarzania tych danych, ich przekazywania
i odbioru, zabezpieczenia zaświadczenia przed sfałszowaniem oraz zasadę, zgodnie z
którą można być wpisanym tylko do jednego spisu wyborców.
§ 1.
Wyborcy przebywający za granicą i posiadający ważne polskie paszporty lub w przypadku
obywateli Unii Europejskiej niebędących obywatelami polskimi posiadający ważny paszport
lub inny dokument stwierdzający tożsamość wpisywani są do spisu wyborców sporządzanego
przez właściwego terytorialnie konsula.
§ 2.
Wpisu dokonuje się na podstawie osobistego zgłoszenia wniesionego ustnie, pisemnie,
telefonicznie, telegraficznie, telefaksem lub w formie elektronicznej. Zgłoszenie
powinno zawierać nazwisko i imię (imiona), imię ojca, datę urodzenia, numer ewidencyjny
PESEL, oznaczenie miejsca pobytu wyborcy za granicą, numer ważnego polskiego paszportu
a także miejsce i datę jego wydania, a w przypadku obywateli polskich czasowo przebywających
za granicą - miejsce wpisania wyborcy do rejestru wyborców. W przypadku obywateli
Unii Europejskiej niebędących obywatelami polskimi, zgłoszenie powinno zawierać numer
innego ważnego dokumentu stwierdzającego tożsamość, a także miejsce i datę jego wydania.
Zgłoszenia można dokonać najpóźniej w 3 dniu przed dniem wyborów.
§ 3.
Przepis art. 32 § 1 stosuje się odpowiednio do wyborców przebywających za granicą
i posiadających ważne polskie paszporty, z tym że zaświadczenie wydaje konsul, który
sporządził spis wyborców.
§ 4.
Minister właściwy do spraw zagranicznych, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji
Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia
1)
wzór spisu wyborców, o którym mowa w § 1, oraz sposób jego sporządzania i aktualizacji,
2)
wzór zawiadomienia o wpisaniu wyborcy do spisu wyborców w innym obwodzie głosowania
oraz sposób powiadamiania urzędów gmin o objętych spisem wyborców osobach stale zamieszkałych
w kraju,
3)
wzór zaświadczenia o prawie do głosowania oraz sposób wydawania i ewidencjonowania
tych zaświadczeń
- mając na względzie konieczność zapewnienia możliwości weryfikacji danych zawartych
w spisie wyborców, bezpieczeństwa wprowadzania i przetwarzania tych danych, ich przekazywania
i odbioru, zabezpieczenia zaświadczenia przed sfałszowaniem oraz zasadę, zgodnie z
którą można być wpisanym tylko do jednego spisu wyborców.
§ 5.
Na obszarze państw członkowskich Unii Europejskiej oraz państw, na terytorium których
można wjechać na podstawie polskiego dowodu osobistego za dokument równorzędny z ważnym
polskim paszportem uważa się ważny dowód osobisty Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 1.
Między 21 a 8 dniem przed dniem wyborów każdy wyborca może sprawdzić w urzędzie gminy,
w której spis wyborców został sporządzony, czy został w spisie uwzględniony.
§ 2.
Spis wyborców jest udostępniany do wglądu w urzędzie gminy.
§ 3.
Wójt powiadamia wyborców, w sposób zwyczajowo przyjęty, o sporządzeniu spisu wyborców
oraz o miejscu i czasie jego udostępniania.
§ 4.
Przepisy § 2 i 3 stosuje się odpowiednio do innych niż gmina organów, które sporządziły
spis wyborców.
§ 1.
Każdy może wnieść odpowiednio do wójta albo do organu, który sporządził spis wyborców,
reklamację w sprawie nieprawidłowości sporządzenia spisu.
§ 2.
W sprawach, o których mowa w § 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 22, z tym
że terminy rozpatrzenia reklamacji i wniesienia skargi do sądu rejonowego wynoszą
2 dni, z zastrzeżeniem § 3.
§ 3.
Reklamacje w sprawach spisu wyborców dotyczącego osób, o których mowa w art. 34 §
1 i art. 35 § 1, rozpatrują niezwłocznie odpowiednio kapitan statku albo konsul. Od
decyzji podjętych w tych sprawach nie przysługuje środek prawny.
§ 1.
Wyborca niepełnosprawny wpisany do rejestru wyborców w danej gminie ma prawo do uzyskiwania
informacji o
1)
właściwym dla siebie okręgu wyborczym i obwodzie głosowania;
2)
lokalach obwodowych komisji wyborczych znajdujących się najbliżej miejsca zamieszkania
wyborcy niepełnosprawnego, w tym o lokalach, o których mowa w art. 16 § 1 pkt 3;
3)
warunkach dopisania wyborcy do spisu wyborców w obwodzie głosowania, o którym mowa
w art. 28 § 1;
4)
terminie wyborów oraz godzinach głosowania;
5)
komitetach wyborczych biorących udział w wyborach oraz zarejestrowanych kandydatach
i listach kandydatów;
6)
warunkach oraz formach głosowania.
§ 2.
Informacje, o których mowa w § 1, przekazuje wójt lub upoważniony przez niego pracownik
urzędu gminy w godzinach pracy urzędu, w tym telefonicznie, lub w drukowanych materiałach
informacyjnych przesyłanych na wniosek wyborcy niepełnosprawnego, w tym w formie elektronicznej.
§ 3.
Informacje, o których mowa w § 1, są przekazywane wyborcy niepełnosprawnemu po podaniu
przez wyborcę jego nazwiska, imienia (imion) oraz adresu stałego zamieszkania.
§ 4.
Informacje, o których mowa w § 1, wójt podaje również niezwłocznie do publicznej wiadomości
poprzez umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej oraz w sposób zwyczajowo przyjęty
w danej gminie.
§ 1.
Państwowa Komisja Wyborcza zamieszcza na stronie internetowej portalu, o którym mowa
w art. 160 § 2 pkt 1, informacje o uprawnieniach przysługujących wyborcom niepełnosprawnym
na podstawie kodeksu, w formie uwzględniającej różne rodzaje niepełnosprawności.
§ 2.
Państwowa Komisja Wyborcza sporządza w alfabecie Braille’a materiał informacyjny o
uprawnieniach przysługujących wyborcom niepełnosprawnym na podstawie kodeksu i przekazuje
go zainteresowanym na żądanie.
§ 1.
Obwieszczenia wyborcze umieszczane w lokalu wyborczym jak i poza nim oraz wyniki głosowania
w obwodach głosowania i okręgach wyborczych powinny być zamieszczane w miejscach łatwo
dostępnych dla osób niepełnosprawnych o ograniczonej sprawności ruchowej.
§ 2
Na prośbę wyborcy niepełnosprawnego członek obwodowej komisji wyborczej ds. przeprowadzenia
głosowania w obwodzie jest obowiązany przekazać ustnie treść obwieszczeń wyborczych
w zakresie informacji o komitetach wyborczych biorących udział w wyborach oraz zarejestrowanych
kandydatach i listach kandydatów.
§ 1.
Komisarz wyborczy, najpóźniej w 21 dniu przed dniem wyborów, przekazuje wyborcom w
stałych obwodach głosowania, w formie druku bezadresowego umieszczanego w oddawczych
skrzynkach pocztowych, informację o terminie wyborów, godzinach głosowania, sposobie
głosowania oraz warunkach ważności głosu w danych wyborach, a także o możliwości głosowania
korespondencyjnego przez wyborców niepełnosprawnych i głosowania przez pełnomocnika.
§ 2.
Działania informacyjne, o których mowa w § 1, komisarz wyborczy wykonuje za pośrednictwem
operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1481 oraz z 2018 r. poz. 106 i 138).
§ 3.
Wzór informacji, o której mowa w § 1, w odniesieniu do danych wyborów określa Państwowa
Komisja Wyborcza i przesyła do komisarzy wyborczych na 40 dni przed dniem wyborów.
§ 1.
Głosować można osobiście, z zastrzeżeniem przepisów rozdziału 7.
§ 2
Głosowaniem osobistym jest również głosowanie korespondencyjne przez wyborców niepełnosprawnych.
§ 1
Głosowanie odbywa się w lokalu obwodowej komisji wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania
w obwodzie, zwanym dalej „lokalem wyborczym”.
§ 2
Głosowanie odbywa się bez przerwy od godziny 7
§ 2a
W jednym pomieszczeniu może znajdować się jeden lokal wyborczy.
§ 3.
(uchylony)
§ 4.
O godzinie zakończenia głosowania przewodniczący obwodowej komisji wyborczej ds. przeprowadzenia
głosowania w obwodzie zarządza zakończenie głosowania.
§ 5
Głosowanie w obwodach głosowania utworzonych w zakładach leczniczych i domach pomocy
społecznej może się rozpocząć później niż o godzinie określonej w § 2 i 3.
§ 6.
Głosowanie w obwodach głosowania utworzonych na polskich statkach morskich oraz za
granicą odbywa się między godziną 7
§ 7
Obwodowa komisja wyborcza ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie może zarządzić
wcześniejsze zakończenie głosowania w odrębnych obwodach głosowania oraz w obwodach
głosowania utworzonych na polskich statkach morskich, jeżeli wszyscy wyborcy wpisani
do spisu wyborców oddali swe głosy. Zarządzenie wcześniejszego zakończenia głosowania
może nastąpić nie wcześniej niż o godzinie 18
W lokalu wyborczym umieszcza się w miejscu widocznym dla wyborców godło państwowe.
§ 1.
Głosowanie odbywa się przy pomocy urzędowych kart do głosowania.
§ 2.
Na karcie do głosowania zamieszcza się informację o sposobie głosowania oraz warunkach
ważności głosu.
§ 3.
Karta do głosowania jest jedną kartką zadrukowaną jednostronnie. Wielkość i rodzaj
czcionek oraz wielkość kratek przeznaczonych na postawienie znaku „x” są jednakowe
dla oznaczeń wszystkich list i nazwisk kandydatów.
§ 3a
Karta do głosowania w wyborach do Sejmu, wyborach do Parlamentu Europejskiego, wyborach
do rady gminy w gminie liczącej powyżej 20 000 mieszkańców, wyborach do rady dzielnicy
miasta stołecznego Warszawy, wyborach do rady powiatu, wyborach do sejmiku województwa
może w razie potrzeby składać się z odpowiedniej liczby zadrukowanych jednostronnie,
trwale połączonych kartek przy czym
1)
na pierwszej kartce karty do głosowania umieszcza się odpowiedni tytuł („Karta do
głosowania w wyborach…”) oraz czytelną informację o sposobie głosowania i warunkach
ważności głosu;
2)
na drugiej kartce karty do głosowania umieszcza się spis treści zawierający nazwy
zarejestrowanych komitetów wyborczych w kolejności wylosowanych numerów, ze wskazaniem
numeru kartki karty do głosowania, na której znajduje się lista kandydatów danego
komitetu wyborczego, oraz symbol graficzny komitetu wyborczego;
3)
na trzeciej i kolejnych kartkach karty do głosowania umieszcza się poszczególne listy
kandydatów każdego z komitetów wyborczych, z uwzględnieniem wymagań określonych w
§ 3 zdanie drugie oraz symbol graficzny komitetu wyborczego.
§ 3b.
(uchylony)
§ 4
Na karcie do głosowania oznacza się miejsce na umieszczenie pieczęci obwodowej komisji
wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie oraz drukuje się, w przypadku
wyborów
1)
Prezydenta Rzeczypospolitej - odcisk pieczęci Państwowej Komisji Wyborczej;
2)
do Sejmu, do Senatu i do Parlamentu Europejskiego - odcisk pieczęci okręgowej komisji
wyborczej;
3)
do rad i wyborów wójta - odcisk pieczęci terytorialnej komisji wyborczej.
§ 5.
Wzór kart do głosowania ustala Państwowa Komisja Wyborcza.
§ 6
Karty do głosowania są dokumentami z wyborów w rozumieniu art. 8.
§ 1.
Wyborca niepełnosprawny może głosować przy użyciu nakładek na karty do głosowania
sporządzonych w alfabecie Braille’a.
§ 2.
(uchylony)
§ 3.
Państwowa Komisja Wyborcza po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zabezpieczenia
społecznego, określi, w drodze uchwały, wzory nakładek na karty do głosowania sporządzonych
w alfabecie Braille’a, kierując się możliwością praktycznego zastosowania tych nakładek
przez wyborców niepełnosprawnych.
Dopisanie na karcie do głosowania dodatkowych numerów list i nazw lub nazwisk albo
poczynienie innych znaków lub dopisków na karcie do głosowania, w tym w kratce lub
poza nią, nie wpływa na ważność oddanego na niej głosu.
§ 1.
Urna wyborcza jest wykonana z przezroczystego materiału.
§ 2.
Urna wyborcza jest wykonana w taki sposób, aby
1)
w czasie głosowania nie było możliwe wrzucenie kart do urny w inny sposób niż przez
przeznaczony do tego otwór;
2)
nie było możliwe wyjęcie kart z urny przed otwarciem urny, o którym mowa w art. 71
§ 1, ani wysypanie się kart z urny.
§ 3.
Wzory urn wyborczych ustala Państwowa Komisja Wyborcza uwzględniając rodzaj i wielkość
obwodów głosowania.
§ 1
Przed rozpoczęciem głosowania obwodowa komisja wyborcza ds. przeprowadzenia głosowania
w obwodzie sprawdza, czy urna jest pusta, po czym zamyka się urnę wyborczą i opieczętowuje
ją pieczęcią komisji oraz sprawdza, czy na miejscu znajduje się spis wyborców i potrzebna
liczba kart do głosowania właściwych dla przeprowadzanych wyborów, jak również czy
w lokalu wyborczym znajduje się odpowiednia liczba łatwo dostępnych miejsc zapewniających
tajność głosowania.
§ 2.
Od chwili opieczętowania do końca głosowania urny wyborczej nie wolno otwierać.
§ 3
Od chwili rozpoczęcia głosowania aż do jego zakończenia w lokalu wyborczym muszą być
równocześnie obecni członkowie obwodowej komisji wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania
w obwodzie w liczbie stanowiącej co najmniej 2/3 jej pełnego składu, w tym przewodniczący
komisji lub jego zastępca.
§ 4.
(uchylony)
§ 5
Od podjęcia przez obwodową komisję wyborczą ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie
czynności, o których mowa w § 1, do rozpoczęcia głosowania oraz od zamknięcia lokalu
wyborczego do podpisania protokołu, o którym mowa w art. 75 § 1, czynności obwodowej
komisji wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie i obwodowej komisji wyborczej
ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie w obwodach głosowania na obszarze kraju
mogą być rejestrowane przez mężów zaufania z wykorzystaniem własnych urządzeń rejestrujących.
§ 6
Materiały zawierające zarejestrowany przebieg czynności, o których mowa w § 5, na
wniosek męża zaufania, rejestrującego te czynności, mogą zostać zakwalifikowane jako
dokumenty z wyborów w rozumieniu art. 8.
§ 7.
(uchylony)
(uchylony)
§ 1
Obwodowa komisja wyborcza ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie, po uzgodnieniu
z właściwą komisją wyborczą wyższego stopnia, może zarządzić stosowanie w głosowaniu
drugiej urny wyborczej.
§ 2
Urna, o której mowa w § 1, jest urną pomocniczą przeznaczoną wyłącznie do wrzucania
kart do głosowania przez wyborców w obwodach głosowania w zakładach leczniczych i
w domach pomocy społecznej.
§ 3
W przypadku wyrażenia przez wyborcę woli skorzystania z urny pomocniczej wrzucenie
do niej karty do głosowania wymaga obecności przy tej czynności co najmniej dwóch
osób wchodzących w skład obwodowej komisji wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania
w obwodzie, zgłoszonych przez różne komitety wyborcze.
§ 4.
Do postępowania z urną pomocniczą i głosowania przy jej użyciu mają zastosowanie przepisy
niniejszego rozdziału.
(uchylony)
Zabroniony jest wstęp do lokalu wyborczego osobom uzbrojonym.
§ 1
Głosowania nie wolno przerywać. Gdyby wskutek nadzwyczajnych wydarzeń głosowanie było
przejściowo uniemożliwione, obwodowa komisja wyborcza ds. przeprowadzenia głosowania
w obwodzie może zarządzić jego przerwanie, przedłużenie albo odroczenie do dnia następnego.
Uchwałę w sprawie przedłużenia albo odroczenia do dnia następnego głosowania obwodowa
komisja wyborcza ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie podejmuje po uzyskaniu
zgody właściwej komisji wyborczej wyższego stopnia. Uchwała w tej sprawie powinna
być natychmiast podana do publicznej wiadomości, przekazana właściwej komisji wyborczej
wyższego stopnia, wójtowi oraz przesłana Państwowej Komisji Wyborczej za pośrednictwem
komisji wyborczej wyższego stopnia.
§ 2.
Jeżeli wskutek nadzwyczajnych wydarzeń zachodzi konieczność zamknięcia lokalu wyborczego
obwodowa komisja wyborcza ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie
1)
zapieczętowuje otwór urny wyborczej i oddaje urnę wraz z zapieczętowanym spisem wyborców
na przechowanie przewodniczącemu komisji;
2)
ustala protokolarnie
a)
liczbę niewykorzystanych kart do głosowania i umieszcza je w opieczętowanym pakiecie
oraz oddaje je na przechowanie przewodniczącemu komisji,
b)
liczbę osób uprawnionych do głosowania, czyli liczbę osób ujętych w spisie wyborców,
c)
liczbę kart wydanych - na podstawie podpisów osób w spisie wyborców.
§ 3.
Po wykonaniu czynności, o których mowa w § 2, przewodniczący obwodowej komisji wyborczej
ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie zamyka lokal wyborczy i opieczętowuje wejście
do lokalu pieczęcią komisji.
§ 4
W przypadku, o którym mowa w § 2, przed rozpoczęciem głosowania obwodowa komisja wyborcza
ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie stwierdza protokolarnie, czy pieczęcie na
wejściu do lokalu wyborczym, na urnie, a także na pakietach z kartami do głosowania
oraz ze spisem wyborców są nienaruszone.
§ 5.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji
Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania w zakresie ochrony
lokalu komisji w czasie przerwy w głosowaniu, w tym również zasady udzielania przez
Policję pomocy wójtom w celu prawidłowej ochrony tych lokali.
§ 6
Szczegółowy sposób wykonywania przez obwodową komisję wyborczą ds. przeprowadzenia
głosowania w obwodzie czynności, o których mowa w § 1-4, określa, w drodze uchwały,
Państwowa Komisja Wyborcza, zapewniając poszanowanie zasad przeprowadzania wyborów
oraz ochronę urny, a także kopert zwrotnych i innych dokumentów związanych z wyborami.
§ 7.
Przepisy § 1-4 i przepisy wydane na podstawie § 6 stosuje się do obwodów głosowania
utworzonych na polskim statku morskim i za granicą, z tym że obowiązek zapewnienia
ochrony lokalu wyborczego, o którym mowa w § 3, spoczywa odpowiednio na kapitanie
statku i konsulu.
§ 8.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, po zasięgnięciu opinii Państwowej
Komisji Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania oraz obowiązki
kapitana polskiego statku morskiego w zakresie ochrony lokalu wyborczego w czasie
przerwy w głosowaniu, w tym również zasady udzielania pomocy w celu prawidłowej ochrony
tych lokali.
§ 9.
Minister właściwy do spraw zagranicznych, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji
Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania oraz obowiązki
konsula w zakresie ochrony lokalu wyborczego w czasie przerwy w głosowaniu, w tym
również zasady udzielania pomocy w celu prawidłowej ochrony tych lokali.
§ 1.
(uchylony)
§ 2.
W lokalu wyborczym umieszcza się tylko urzędowe obwieszczenia wyborcze.
§ 3.
Państwowa Komisja Wyborcza może postanowić o umieszczeniu w lokalu wyborczym oraz
w miejscu zapewniającym tajność głosowania zwięzłej informacji o sposobie głosowania
właściwym dla przeprowadzanych wyborów. Informację tę sporządza, według wzoru ustalonego
przez Państwową Komisję Wyborczą, dyrektor właściwej miejscowo delegatury Krajowego
Biura Wyborczego i zapewnia umieszczenie jej we wszystkich lokalach wyborczych.
§ 1
Przewodniczący obwodowej komisji wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie
czuwa nad zapewnieniem tajności głosowania oraz nad utrzymaniem porządku i spokoju
w czasie głosowania.
§ 2
Przewodniczący obwodowej komisji wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie
ma prawo zażądać opuszczenia lokalu wyborczego przez osoby naruszające porządek i
spokój.
§ 3
Na żądanie przewodniczącego obwodowej komisji wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania
w obwodzie komendant właściwego miejscowo komisariatu Policji obowiązany jest zapewnić
konieczną pomoc.
§ 4.
W przypadku naruszenia porządku w lokalu wyborczym nie stosuje się przepisu art. 46.
§ 1.
Międzynarodowi obserwatorzy wyborów, zaproszeni przez Państwową Komisję Wyborczą po
porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych, mają prawo obserwować przebieg
wyborów oraz pracę organów wyborczych, w tym obwodowych komisji wyborczych.
§ 2.
Obserwatorzy, o których mowa w § 1, posiadają uprawnienia mężów zaufania, z wyjątkiem
prawa do wnoszenia uwag do protokołów.
§ 3.
Państwowa Komisja Wyborcza wydaje zaświadczenia obserwatorom, o których mowa w § 1.
§ 1.
Głosować może tylko wyborca wpisany do spisu wyborców, jego pełnomocnik, a także wyborca
dopisany do spisu zgodnie z przepisami § 2-4.
§ 2.
Obwodowa komisja wyborcza ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie dopisuje w dniu
głosowania do spisu wyborców
1)
osobę przedkładającą zaświadczenie o prawie do głosowania, załączając zaświadczenie
do spisu, jeżeli przepisy dotyczące danych wyborów przewidują możliwość uzyskania
takiego zaświadczenia;
2)
osobę pominiętą w spisie, jeżeli udokumentuje, iż stale zamieszkuje na terenie danego
obwodu głosowania, a urząd gminy potwierdzi, że nie otrzymał zawiadomienia o utracie
przez nią prawa wybierania lub o wpisaniu do spisu wyborców w innym obwodzie;
3)
osobę skreśloną ze spisu dla danego obwodu głosowania w związku z wpisaniem tej osoby
do spisu wyborców w jednostce, o której mowa w art. 12 § 4, jeżeli udokumentuje, iż
opuściła tę jednostkę przed dniem wyborów.
§ 3
W wyborach do Sejmu i do Senatu, wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej oraz w wyborach
do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej obwodowa komisja wyborcza
ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie dopisuje w dniu głosowania do spisu wyborców
również obywatela polskiego stale zamieszkującego za granicą, a głosującego w kraju
na podstawie ważnego polskiego paszportu, jeżeli udokumentuje, iż stale zamieszkuje
za granicą. W takim przypadku komisja odnotowuje numer paszportu oraz miejsce i datę
jego wydania w rubryce spisu „uwagi” oraz umieszcza w paszporcie na ostatniej wolnej
stronie przeznaczonej na adnotacje wizowe odcisk swojej pieczęci i wpisuje datę głosowania.
§ 4.
Przepis § 2 stosuje się odpowiednio w przypadku przyjęcia wyborcy do jednostki, o
której mowa w art. 12 § 4, przed dniem wyborów.
§ 1
Przed przystąpieniem do głosowania wyborca okazuje obwodowej komisji wyborczej ds.
przeprowadzenia głosowania w obwodzie dokument umożliwiający stwierdzenie jego tożsamości.
§ 2.
Po wykonaniu czynności, o której mowa w § 1, wyborca otrzymuje od komisji kartę do
głosowania właściwą dla przeprowadzanych wyborów, opatrzoną jej pieczęcią. Wyborca
potwierdza otrzymanie karty do głosowania własnym podpisem w przeznaczonej na to rubryce
spisu wyborców.
§ 2a
Jeżeli otrzymujący kartę do głosowania, o której mowa w § 2, będący osobą niepełnosprawną
o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu
osób niepełnosprawnych
(Dz. U. z 2018 r. poz. 511) nie może w związku z tym potwierdzić otrzymania karty do głosowania członek obwodowej
komisji wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie wydający kartę do głosowania
wraz z przewodniczącym lub zastępcą przewodniczącego stwierdza fakt wydania oraz przyczynę
braku podpisu osoby otrzymującej kartę.
§ 3.
Wyborca głosujący za granicą otrzymuje kartę do głosowania wyłącznie po okazaniu obwodowej
komisji wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie ważnego polskiego paszportu
lub w przypadku obywatela Unii Europejskiej niebędącego obywatelem polskim innego
ważnego dokumentu stwierdzającego tożsamość.
§ 4.
Wyborcę przedkładającego komisji zaświadczenie o prawie do głosowania dopuszcza się
do głosowania po uprzednim wpisaniu go do spisu wyborców. Zaświadczenie o prawie do
głosowania załącza się do spisu wyborców.
§ 5.
Po otrzymaniu karty do głosowania wyborca udaje się do miejsca w lokalu wyborczym
zapewniającego tajność głosowania.
§ 5a
Tajność głosowania zapewnia się w szczególności przez przygotowanie w lokalu wyborczym
odpowiedniej liczby łatwo dostępnych miejsc umożliwiających każdemu wyborcy nieskrępowane
zapoznanie się z kartą do głosowania oraz jej wypełnienie w sposób niewidoczny dla
innych osób.
§ 6
Wyborca wrzuca kartę do urny znajdującej się w dostępnym i widocznym miejscu lokalu
wyborczego, w taki sposób, aby strona zadrukowana była niewidoczna.
§ 6a
Przewodniczący obwodowej komisji wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie
wyznacza członka komisji, który przebywając w bezpośredniej bliskości urny zapewnia
jej nienaruszalność oraz przestrzeganie przez wyborców zasad, o których mowa w § 6.
§ 7
Od podjęcia przez obwodową komisję wyborczą ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie
czynności, o których mowa w art. 42 § 1, do podpisania protokołu, o którym mowa w
art. 75 § 1, prowadzi się transmisję z lokalu wyborczego za pośrednictwem publicznie
dostępnej sieci elektronicznego przekazywania danych. Szczegółowe informacje o dostępie
do transmisji podaje się co najmniej na 24 godziny przed rozpoczęciem głosowania na
stronie internetowej Państwowej Komisji Wyborczej.
§ 7a
W przypadku gdy transmisja, o której mowa w § 7, nie jest możliwa z przyczyn technicznych
w trakcie pracy obwodowej komisji wyborczej w lokalu wyborczym, czynności podejmowane
przez komisję są rejestrowane za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk, a
następnie udostępnia na stronie internetowej Państwowej Komisji Wyborczej.
§ 8
Materiały zawierające transmitowany lub zarejestrowany przebieg czynności, o których
mowa w § 7, są dokumentami z wyborów w rozumieniu art. 8.
§ 9.
(uchylony)
§ 10
Państwowa Komisja Wyborcza określa warunki techniczne transmisji, o której mowa w
§ 7, oraz rejestracji, o której mowa w § 7a.
Wyborcy niepełnosprawnemu, na jego prośbę, może pomagać inna osoba, z wyłączeniem
członków komisji wyborczych i mężów zaufania.
§ 1
Wyborca niepełnosprawny o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności w rozumieniu
ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu
osób niepełnosprawnych może głosować korespondencyjnie.
§ 2.
(uchylony)
§ 3.
(uchylony)
§ 4
Głosowanie korespondencyjne jest wyłączone w przypadku głosowania w obwodach głosowania
utworzonych w jednostkach, o których mowa w art. 12 § 4 i 7, oraz w obwodach głosowania
utworzonych za granicą i na polskich statkach morskich, a także w przypadku udzielenia
przez wyborcę niepełnosprawnego pełnomocnictwa do głosowania.
§ 1
Zamiar głosowania korespondencyjnego wyborca niepełnosprawny zgłasza komisarzowi wyborczemu
do 15 dnia przed dniem wyborów.
§ 2.
Zgłoszenie, o którym mowa w § 1, może być dokonane ustnie, pisemnie, telefaksem lub
w formie elektronicznej.
§ 2a
Zgłoszenie, o którym mowa w § 1, komisarz wyborczy niezwłocznie przekazuje właściwemu
urzędnikowi wyborczemu.
§ 3
Zgłoszenie, o którym mowa w § 1, powinno zawierać nazwisko i imię (imiona), imię ojca,
datę urodzenia, numer ewidencyjny PESEL wyborcy niepełnosprawnego, oświadczenie o
wpisaniu tego wyborcy do rejestru wyborców w danej gminie, oznaczenie wyborów, których
dotyczy zgłoszenie, a także wskazanie adresu, na który ma być wysłany pakiet wyborczy.
§ 3a
Do zgłoszenia, o którym mowa w § 1, dołącza się kopię aktualnego orzeczenia właściwego
organu orzekającego o ustaleniu stopnia niepełnosprawności.
§ 4.
(uchylony)
§ 5.
(uchylony)
§ 6.
(uchylony)
§ 7
W zgłoszeniu, o którym mowa w § 1, wyborca niepełnosprawny może zażądać dołączenia
do pakietu wyborczego nakładki na kartę do głosowania sporządzonej w alfabecie Braille’a.
§ 8.
Jeżeli głosowanie korespondencyjne ma dotyczyć wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej
albo wyborów wójta zgłoszenie zamiaru głosowania korespondencyjnego dotyczy również
ponownego głosowania.
§ 9.
W przypadkach, o których mowa w art. 295 § 1 i 2, zgłoszenie zamiaru głosowania korespondencyjnego
jest wspólne dla wszystkich przeprowadzanych w danym dniu wyborów.
§ 10
W przypadku gdy wyborca niepełnosprawny zgłosił zamiar głosowania korespondencyjnego,
zaświadczenia o prawie do głosowania w miejscu pobytu w dniu wyborów nie wydaje się
po wysłaniu do wyborcy pakietu wyborczego, chyba że wyborca zwrócił pakiet wyborczy
w stanie nienaruszonym.
§ 1.
Jeżeli zgłoszenie, o którym mowa w art. 53b § 1, nie spełnia wymogów, o których mowa
w art. 53b § 2-3a, urzędnik wyborczy wzywa wyborcę niepełnosprawnego do uzupełnienia
zgłoszenia w terminie 1 dnia od dnia doręczenia wezwania.
§ 2.
Zgłoszenie złożone po terminie, o którym mowa w art. 53b § 1, niespełniające wymogów,
o których mowa w art. 53b § 2-3a, lub nieuzupełnione w terminie, o którym mowa w §
1, a także złożone przez wyborcę niepełnosprawnego, który wystąpił z wnioskiem o sporządzenie
aktu pełnomocnictwa do głosowania lub otrzymał zaświadczenie o prawie do głosowania
w miejscu pobytu w dniu wyborów, pozostawia się bez rozpoznania, o czym informuje
się wyborcę.
§ 1
Wyborcę niepełnosprawnego, który zgłosił zamiar głosowania korespondencyjnego, umieszcza
się w spisie wyborców w obwodzie głosowania właściwym dla obwodowej komisji wyborczej,
o której mowa w art. 12a, na terenie gminy, w której wyborca jest wpisany do rejestru
wyborców.
§ 2.
(uchylony)
§ 1
Wyborca niepełnosprawny, który zgłosił zamiar głosowania korespondencyjnego, otrzymuje,
nie później niż 7 dni przed dniem wyborów, pakiet wyborczy.
§ 2
W przypadkach, o których mowa w art. 295 § 1 i 2, wyborca niepełnosprawny, który zgłosił
zamiar głosowania korespondencyjnego, otrzymuje pakiety wyborcze odrębne dla danych
wyborów.
§ 3.
(uchylony)
§ 4.
Pakiet wyborczy doręcza wyborcy niepełnosprawnemu urzędnik wyborczy za pośrednictwem
operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe.ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe dotyczące przesyłki poleconej.
§ 5.
(uchylony)
§ 6
Pakiet wyborczy doręcza się wyłącznie do rąk własnych wyborcy niepełnosprawnego, po
okazaniu dokumentu potwierdzającego tożsamość i pisemnym pokwitowaniu odbioru.
§ 7
Jeżeli odbierający nie może potwierdzić odbioru, osoba doręczająca pakiet wyborczy
sama stwierdza datę doręczenia oraz wskazuje odbierającego i przyczynę braku jego
podpisu.
§ 8
W przypadku nieobecności wyborcy niepełnosprawnego pod wskazanym adresem doręczający
umieszcza zawiadomienie o terminie powtórnego doręczenia w oddawczej skrzynce pocztowej
lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania wyborcy. Termin powtórnego doręczenia
nie może być dłuższy niż 1 dzień od dnia pierwszego doręczenia.
§ 9
Pakiety wyborcze niedoręczone w trybie określonym w § 4 i 6-8 są przekazywane obwodowej
komisji wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie do zakończenia głosowania.
Jeżeli przekazanie pakietów wyborczych obwodowej komisji wyborczej ds. przeprowadzenia
głosowania w obwodzie do zakończenia głosowania nie było możliwe pakiety takie przekazywane
są właściwemu dyrektorowi delegatury Krajowego Biura Wyborczego.
§ 9a
Urzędnik wyborczy niezwłocznie informuje wójta o wysłanych pakietach wyborczych.
§ 10
Informację o wysłaniu pakietu wyborczego umieszcza się w rubryce spisu wyborców „uwagi”
odpowiadającej pozycji, pod którą umieszczono nazwisko wyborcy niepełnosprawnego,
który zgłosił zamiar głosowania korespondencyjnego.
§ 11
Urzędnik wyborczy prowadzi wykaz pakietów wyborczych, w którym odnotowuje się fakt
przygotowania oraz wysłania danego pakietu wyborczego.
§ 12.
Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po zasięgnięciu opinii Państwowej
Komisji Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia, wzór i sposób prowadzenia oraz
aktualizacji wykazu pakietów wyborczych, tak aby zapewnić sprawność i rzetelność postępowania.
(uchylony)
§ 1.
W skład pakietu wyborczego wchodzi
1)
koperta zwrotna;
2)
karta lub karty do głosowania;
3)
koperta na kartę do głosowania;
4)
instrukcja głosowania korespondencyjnego;
5)
nakładka lub nakładki na kartę lub karty do głosowania sporządzone w alfabecie Braille’a
- jeżeli wyborca zażądał ich przesłania;
6)
oświadczenie o osobistym i tajnym oddaniu głosu na karcie do głosowania.
§ 1a
Obwodowa komisja wyborcza ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie opieczętowuje
karty do głosowania swoją pieczęcią.
§ 2
Na formularzu oświadczenia, o którym mowa w § 1 pkt 6, umieszcza się imię (imiona),
nazwisko oraz numer ewidencyjny PESEL wyborcy niepełnosprawnego.
§ 3
Na kopercie na pakiet wyborczy oraz na kopercie zwrotnej umieszcza się oznaczenie
„przesyłka wyborcza”.
§ 4
Na kopercie zwrotnej umieszcza się adres właściwej obwodowej komisji wyborczej ds.
przeprowadzenia głosowania w obwodzie.
§ 5.
Na kopercie na kartę do głosowania umieszcza się oznaczenie „koperta na kartę do głosowania”.
§ 6.
Na kopercie zwrotnej i kopercie na kartę do głosowania nie można umieszczać żadnych
innych oznaczeń poza wymienionymi w § 3-5 oraz art. 53k § 3.
§ 6a
Czynności, o których mowa w § 1a-6, wykonuje obwodowa komisja wyborcza ds. przeprowadzenia
głosowania w obwodzie w obecności urzędnika wyborczego.
§ 7.
Państwowa Komisja Wyborcza określi, w drodze uchwały, wzór i rozmiar koperty na pakiet
wyborczy, koperty zwrotnej, koperty na kartę do głosowania, oświadczenia, o którym
mowa w § 1 pkt 6 oraz instrukcji głosowania korespondencyjnego, uwzględniając konieczność
zapewnienia tajności głosowania oraz zwięzłości i komunikatywności instrukcji.
§ 1
Wyborca niepełnosprawny głosujący korespondencyjnie po wypełnieniu karty do głosowania
wkłada ją do koperty na kartę do głosowania, którą zakleja, a następnie kopertę tę
wkłada do koperty zwrotnej łącznie z podpisanym oświadczeniem, o którym mowa w art.
53g § 1 pkt 6, i przesyła ją do właściwej obwodowej komisji wyborczej ds. przeprowadzenia
głosowania w obwodzie.
§ 2
Wyborca niepełnosprawny może przekazać kopertę zwrotną przedstawicielowi operatora
wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe.
§ 3.
(uchylony)
§ 4
Koperty zwrotne dostarczane są do właściwych obwodowych komisji wyborczych ds. przeprowadzenia
głosowania w obwodzie w godzinach głosowania.
§ 5
Wyborca niepełnosprawny może w godzinach głosowania osobiście dostarczyć kopertę zwrotną
do obwodowej komisji wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie, w obwodzie
głosowania, w którym jest wpisany do spisu wyborców.
§ 6
Koperty na kartę do głosowania wyjęte z kopert zwrotnych dostarczonych do obwodowej
komisji wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie wrzucane są do urny wyborczej.
§ 1
Koperty zwrotne niedostarczone do obwodowej komisji wyborczej ds. przeprowadzenia
głosowania w obwodzie do zakończenia głosowania przekazywane są właściwemu dyrektorowi
delegatury Krajowego Biura Wyborczego.
§ 2.
(uchylony)
§ 1.
Minister właściwy do spraw łączności, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do
spraw administracji publicznej oraz Państwowej Komisji Wyborczej, określi, w drodze
rozporządzenia
1
tryb odbierania kopert zwrotnych od wyborców niepełnosprawnych oraz dostarczania ich
do obwodowych komisji wyborczych ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie,
2)
tryb przekazywania pakietów wyborczych właściwemu dyrektorowi delegatury Krajowego
Biura Wyborczego, w sytuacji, o której mowa w art. 53e § 9 zdanie drugie,
3)
tryb przekazywania kopert zwrotnych właściwemu dyrektorowi delegatury Krajowego Biura
Wyborczego, w sytuacji, o której mowa w art. 53i § 1
- mając na względzie zapewnienie poszanowania zasad przeprowadzania wyborów oraz zapewnienie
bezpieczeństwa tych przesyłek.
§ 2.
(uchylony)
§ 3.
Państwowa Komisja Wyborcza określi, w drodze uchwały
1
sposób postępowania z kopertami zwrotnymi dostarczonymi do obwodowej komisji wyborczej
ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie do zakończenia głosowania,
2
sposób postępowania z kopertami zwrotnymi dostarczonymi do obwodowej komisji wyborczej
ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie po zakończeniu głosowania,
3)
sposób postępowania z kopertami zwrotnymi zawierającymi niezaklejone koperty na kartę
do głosowania,
4)
sposób postępowania z kopertami zwrotnymi niezawierającymi podpisanego oświadczenia,
o którym mowa w art. 53g § 1 pkt 6,
5
sposób postępowania z pakietami wyborczymi nieodebranymi przez wyborcę niepełnosprawnego
- mając na względzie zapewnienie poszanowania zasad przeprowadzania wyborów oraz konieczność
zabezpieczenia pakietów wyborczych, a w szczególności kopert zwrotnych i kart do głosowania.
§ 4.
(uchylony)
§ 5.
(uchylony)
§ 1
Zadania polegające na przyjmowaniu, przemieszczaniu i doręczaniu przesyłek pakietów
wyborczych oraz przesyłek kopert zwrotnych wykonuje, z wyjątkiem określonym w art.
53h § 5, operator wyznaczony w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe.
§ 2.
Przesyłki, o których mowa w § 1, są przesyłkami listowymi w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe.
§ 3.
Przesyłki, o których mowa w § 1, są zwolnione z opłat pocztowych. Informację o zwolnieniu
z opłat pocztowych umieszcza się na kopercie, w której znajduje się pakiet wyborczy,
oraz na kopercie zwrotnej.
W ponownym głosowaniu w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej oraz ponownych wyborach
Prezydenta Rzeczypospolitej termin, o którym mowa w art. 53b § 1, ulega skróceniu
do 10 dnia przed dniem wyborów.
§ 1.
Wyborca niepełnosprawny o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności w rozumieniu
ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu
osób niepełnosprawnych może udzielić pełnomocnictwa do głosowania w jego imieniu w wyborach, zwanego dalej
„pełnomocnictwem do głosowania”.
§ 2.
(uchylony)
§ 3.
Przepis § 1 stosuje się również do wyborcy, który najpóźniej w dniu głosowania kończy
75 lat.
§ 4
Głosowanie za pośrednictwem pełnomocnika jest wyłączone w przypadku głosowania w obwodach
głosowania utworzonych w jednostkach, o których mowa w art. 12 § 4 i 7, oraz w obwodach
głosowania utworzonych za granicą i na polskich statkach morskich, a także w przypadku
zgłoszenia przez wyborcę niepełnosprawnego zamiaru głosowania korespondencyjnego.
§ 5.
(uchylony)
§ 1.
Pełnomocnikiem może być tylko osoba wpisana do rejestru wyborców w tej samej gminie,
co udzielający pełnomocnictwa do głosowania lub posiadająca zaświadczenie o prawie
do głosowania, jeżeli przepisy szczególne dotyczące danych wyborów przewidują możliwość
uzyskania takiego zaświadczenia, z zastrzeżeniem § 4.
§ 2.
Pełnomocnictwo do głosowania można przyjąć tylko od jednej osoby, z zastrzeżeniem
§ 3.
§ 3.
Pełnomocnictwo do głosowania można przyjąć od dwóch osób, jeżeli co najmniej jedną
z nich jest wstępny, zstępny, małżonek, brat, siostra lub osoba pozostająca w stosunku
przysposobienia, opieki lub kurateli w stosunku do pełnomocnika.
§ 4
Pełnomocnikiem nie może być osoba wchodząca w skład obwodowej komisji wyborczej właściwej
dla obwodu głosowania osoby udzielającej pełnomocnictwa do głosowania, a także mężowie
zaufania, jak również kandydaci w danych wyborach.
§ 1.
Pełnomocnictwa do głosowania udziela się przed wójtem lub przed innym pracownikiem
urzędu gminy upoważnionym przez wójta do sporządzania aktów pełnomocnictwa do głosowania.
§ 2.
Akt pełnomocnictwa do głosowania sporządza się na wniosek wyborcy wniesiony do wójta
gminy, w której wyborca jest wpisany do rejestru wyborców, najpóźniej w 9 dniu przed
dniem wyborów. Wniosek powinien zawierać: nazwisko i imię (imiona), imię ojca, datę
urodzenia, numer ewidencyjny PESEL oraz adres zamieszkania zarówno wyborcy, jak i
osoby, której ma być udzielone pełnomocnictwo do głosowania, a także wyraźne oznaczenie
wyborów, których dotyczy pełnomocnictwo do głosowania.
§ 3.
Do wniosku, o którym mowa w § 2, załącza się
1)
kopię aktualnego orzeczenia właściwego organu orzekającego o ustaleniu stopnia niepełnosprawności
osoby udzielającej pełnomocnictwa do głosowania;
2)
pisemną zgodę osoby mającej być pełnomocnikiem, zawierającą jej nazwisko i imię (imiona)
oraz adres zamieszkania, a także nazwisko i imię (imiona) osoby udzielającej pełnomocnictwa
do głosowania;
3)
kopię zaświadczenia o prawie do głosowania wydanego osobie mającej być pełnomocnikiem
- w przypadku gdy osoba ta nie jest wpisana do rejestru wyborców w tej samej gminie
co udzielający pełnomocnictwa do głosowania i przepisy szczególne dotyczące danych
wyborów przewidują możliwość uzyskania takiego zaświadczenia.
§ 4.
Akt pełnomocnictwa do głosowania po sprawdzeniu, na podstawie dostępnych urzędowo
dokumentów, danych zawartych we wniosku niezwłocznie sporządza się w trzech egzemplarzach,
z których po jednym otrzymują udzielający pełnomocnictwa do głosowania i pełnomocnik,
a trzeci egzemplarz pozostaje w urzędzie gminy.
§ 5.
Akt pełnomocnictwa do głosowania jest sporządzany w miejscu zamieszkania wyborcy udzielającego
pełnomocnictwa do głosowania wskazanym we wniosku, o którym mowa w § 2, z zastrzeżeniem
§ 6.
§ 6.
Akt pełnomocnictwa do głosowania może być sporządzony na obszarze gminy poza miejscem
zamieszkania wyborcy udzielającego pełnomocnictwa do głosowania, jeżeli wyborca zwróci
się o to we wniosku, o którym mowa w § 2.
§ 7.
Gmina prowadzi wykaz sporządzonych aktów pełnomocnictwa do głosowania, w którym odnotowuje
się fakt sporządzenia danego aktu.
§ 1.
Jeżeli wniosek o sporządzenie aktu pełnomocnictwa do głosowania nie spełnia warunków,
o których mowa w art. 54, art. 55 lub art. 56 § 2 i 3, wójt, w terminie 3 dni od dnia
otrzymania wniosku, wzywa wyborcę do usunięcia wad wniosku w terminie 3 dni.
§ 2.
Jeżeli wad nie można usunąć albo nie zostały one usunięte w terminie wójt odmawia
sporządzenia aktu pełnomocnictwa do głosowania. Odmowę sporządzenia aktu pełnomocnictwa
do głosowania, wraz z uzasadnieniem, doręcza się niezwłocznie wyborcy.
§ 3.
(uchylony)
§ 1
Wyborca ma prawo do cofnięcia udzielonego pełnomocnictwa do głosowania. Cofnięcie
pełnomocnictwa do głosowania następuje przez złożenie najpóźniej na 2 dni przed dniem
wyborów stosownego oświadczenia wójtowi gminy, w której sporządzono akt pełnomocnictwa
do głosowania, lub doręczenie takiego oświadczenia właściwej obwodowej komisji wyborczej
ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie w dniu głosowania.
§ 2.
Pełnomocnictwo do głosowania wygasa z mocy prawa w przypadku
1)
śmierci lub utraty prawa wybierania przez udzielającego pełnomocnictwa do głosowania
lub pełnomocnika;
2)
braku przesłanek, o których mowa w art. 55 § 1, lub wystąpienia przesłanki, o której
mowa w art. 55 § 4;
3)
wcześniejszego głosowania osobistego przez osobę udzielającą pełnomocnictwa do głosowania.
§ 3
Fakt cofnięcia lub wygaśnięcia pełnomocnictwa do głosowania przed przekazaniem spisu
wyborców przewodniczącemu właściwej obwodowej komisji wyborczej ds. przeprowadzenia
głosowania w obwodzie odnotowuje w spisie wyborców wójt, a po przekazaniu spisu -
obwodowa komisja wyborcza ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie właściwa dla obwodu
głosowania osoby udzielającej pełnomocnictwa do głosowania.
§ 1.
Do głosowania przez pełnomocnika stosuje się odpowiednio przepisy art. 52 § 2-6 oraz
art. 53, z zastrzeżeniem § 3-5.
§ 2
Przed przystąpieniem do głosowania pełnomocnik okazuje obwodowej komisji wyborczej
ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie dokument umożliwiający stwierdzenie jego
tożsamości oraz akt pełnomocnictwa do głosowania.
§ 3
Obwodowa komisja wyborcza ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie odnotowuje nazwisko
i imię (imiona) pełnomocnika wyborcy w spisie wyborców w rubryce „uwagi” odpowiadającej
pozycji, pod którą umieszczono nazwisko wyborcy, wraz z oznaczeniem „pełnomocnik”,
a akt pełnomocnictwa do głosowania załącza do spisu wyborców.
§ 4.
Pełnomocnik potwierdza otrzymanie karty do głosowania własnym czytelnym podpisem w
rubryce spisu przeznaczonej na potwierdzenie otrzymania karty do głosowania przez
wyborcę udzielającego pełnomocnictwa do głosowania.
§ 5
Jeżeli pełnomocnictwo do głosowania zostało cofnięte lub wygasło obwodowa komisja
wyborcza ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie odmawia wydania pełnomocnikowi
karty do głosowania i zatrzymuje akt pełnomocnictwa do głosowania.
§ 1.
Czynności związane ze sporządzeniem aktu pełnomocnictwa do głosowania są zadaniem
zleconym gminy i są wolne od opłat.
§ 2.
Pełnomocnik nie może pobierać od udzielającego pełnomocnictwa do głosowania żadnych
opłat za głosowanie w jego imieniu w wyborach.
§ 3.
Zakazane jest udzielanie pełnomocnictwa do głosowania w zamian za jakąkolwiek korzyść
majątkową lub osobistą.
Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po zasięgnięciu opinii Państwowej
Komisji Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb postępowania
w sprawie sporządzenia aktu pełnomocnictwa do głosowania, wzory: wniosku o sporządzenie
aktu pełnomocnictwa do głosowania, zgody na przyjęcie pełnomocnictwa do głosowania
i aktu pełnomocnictwa do głosowania, a także wzór i sposób prowadzenia oraz aktualizacji
wykazu sporządzanych aktów pełnomocnictwa do głosowania, tak aby zapewnić sprawność
i rzetelność postępowania oraz wiarygodność aktu pełnomocnictwa do głosowania.
§ 1
Niezwłocznie po zakończeniu głosowania obwodowa komisja wyborcza ds. ustalenia wyników
głosowania w obwodzie ustala wyniki głosowania w obwodzie.
§ 2.
(uchylony)
§ 3
Obwodowa komisja wyborcza ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie ustala wyniki
głosowania w obwodzie odpowiednio do przeprowadzanych wyborów.
§ 3a
Czynności obwodowej komisji wyborczej ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie
związane z ustalaniem wyników głosowania w obwodzie wykonują wspólnie wszyscy obecni
członkowie komisji.
§ 4.
Warunki ważności głosu określają przepisy szczególne kodeksu.
§ 1
Niezwłocznie po zakończeniu głosowania przewodniczący obwodowej komisji wyborczej
ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie wspólnie z przewodniczącym obwodowej komisji
wyborczej ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie zapieczętowuje otwór urny wyborczej.
§ 1a
Po wykonaniu czynności, o której mowa w § 1, przewodniczący obwodowej komisji wyborczej
ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie przekazuje przewodniczącemu obwodowej komisji
wyborczej ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie w obecności członków każdej
z komisji obwodowej spis wyborców, urnę wyborczą wraz ze znajdującymi się w niej kartami
do głosowania, egzemplarze protokołu głosowania w obwodzie, niewykorzystane karty
do głosowania, otrzymane w trakcie głosowania zaświadczenia o prawie do głosowania,
akty pełnomocnictwa do głosowania oraz pieczęć komisji. Członkowie obwodowej komisji
wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie wraz z członkami obwodowej komisji
wyborczej ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie w obecności przewodniczącego
każdej z komisji obwodowej ustalają liczbę niewykorzystanych kart do głosowania, zaświadczeń
o prawie do głosowania oraz aktów pełnomocnictwa do głosowania.
§ 1b
Z przekazania, o którym mowa w § 1a, sporządza się protokół przekazania, w którym
wymienia się nazwę komisji oraz miejsce, datę i godzinę wydania, a także liczbę niewykorzystanych
kart do głosowania, zaświadczeń o prawie do głosowania oraz aktów pełnomocnictwa do
głosowania oraz inne istotne informacje. Protokół podpisują wszyscy obecni przy przekazaniu
członkowie każdej z komisji obwodowej, w tym obowiązkowo przewodniczący obwodowej
komisji wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie oraz przewodniczący obwodowej
komisji wyborczej ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie. Każdy członek komisji
i mąż zaufania może zażądać otrzymania kopii protokołu, o którym mowa w zdaniu pierwszym.
Z chwilą podpisania protokołu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, obwodowa komisja
wyborcza ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie kończy pracę. Protokół, o którym
mowa w zdaniu pierwszym, przekazuje się właściwej komisji wyborczej wyższego stopnia
wraz z protokołem, o którym mowa w art. 75 § 1.
§ 2
Obwodowa komisja wyborcza ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie ustala, na podstawie
spisu wyborców, liczbę osób uprawnionych do głosowania oraz liczbę wyborców, którym
wydano karty do głosowania.
§ 3
Obwodowa komisja wyborcza ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie umieszcza niewykorzystane
karty do głosowania w zapieczętowanych pakietach.
§ 1
Po wykonaniu czynności, o których mowa w art. 70, przewodniczący obwodowej komisji
wyborczej ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie otwiera urnę wyborczą, po czym
komisja liczy wyjęte z urny karty do głosowania i ustala liczbę kart ważnych i liczbę
kart nieważnych oraz, odpowiednio do przeprowadzonych wyborów, liczbę głosów ważnych
oddanych na poszczególnych kandydatów albo na poszczególne listy kandydatów i każdego
kandydata z tych list, a także liczbę głosów nieważnych.
§ 1a
Wszystkie czynności obwodowej komisji wyborczej ds. ustalenia wyników głosowania w
obwodzie wykonywane są wspólnie przez członków komisji w liczbie stanowiącej co najmniej
2/3 jej pełnego składu, w tym przewodniczącego lub jego zastępcy.
§ 2.
Kart do głosowania przedartych całkowicie na dwie lub więcej części nie bierze się
pod uwagę przy obliczeniach, o których mowa w § 1.
§ 3.
Jeżeli liczba kart ważnych do głosowania wyjętych z urny jest mniejsza lub większa
od liczby kart wydanych, komisja podaje w protokole przypuszczalną przyczynę tej niezgodności.
(uchylony)
§ 1
Obwodowa komisja wyborcza ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie, o której mowa
w art. 12a, ustalając wyniki głosowania w obwodzie uwzględnia również głosy oddane
korespondencyjnie wyjęte z kopert zwrotnych.
§ 2
Obwodowa komisja wyborcza ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie ustala również
liczbę wysłanych pakietów wyborczych, a także liczbę kart do głosowania wyjętych z
kopert zwrotnych dostarczonych do obwodowej komisji wyborczej ds. przeprowadzenia
głosowania w obwodzie do zakończenia głosowania i podaje je w protokole głosowania
w obwodzie właściwym dla przeprowadzanych wyborów.
§ 3.
Jeżeli w kopercie zwrotnej brak jest podpisanego oświadczenia, o którym mowa w art.
53g § 1 pkt 6, lub gdy koperta na kartę do głosowania nie jest zaklejona, koperty
na kartę do głosowania nie wrzuca się do urny, a karty nie bierze się pod uwagę przy
ustalaniu wyników głosowania w obwodzie.
§ 4.
(uchylony)
Karty do głosowania inne niż urzędowo ustalone lub nieopatrzone pieczęcią obwodowej
komisji wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie są nieważne.
Liczba kart ważnych do głosowania stanowi liczbę osób, które wzięły udział w głosowaniu
w danym obwodzie.
§ 1
Obwodowa komisja wyborcza ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie sporządza, w
dwóch egzemplarzach, protokół głosowania w obwodzie właściwy dla przeprowadzanych
wyborów.
§ 2
W protokole, o którym mowa w § 1, wymienia się odpowiednio dane, o których mowa w
art. 70 § 2, oraz, odpowiednio do przeprowadzanych wyborów, liczbę głosów nieważnych
z wyszczególnieniem przyczyn nieważności i liczby głosów odpowiadających każdej z
tych przyczyn, liczbę głosów ważnych ogółem z wyszczególnieniem liczby głosów oddanych
na poszczególnych kandydatów albo na poszczególne listy kandydatów i każdego kandydata
z tych list.
§ 2a
Protokół, o którym mowa w § 1, sporządza się przed wprowadzeniem danych do sieci elektronicznego
przekazywania danych. Dane wpisane do protokołu po jego podpisaniu przez osoby wchodzące
w skład obwodowej komisji wyborczej ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie obecne
przy jego sporządzaniu i opatrzeniu pieczęcią komisji są następnie wprowadzane do
sieci elektronicznego przekazywania danych.
§ 3.
W protokole wymienia się ponadto liczby, o których mowa w art. 70 § 3 i art. 71 §
1, a także liczbę wyborców głosujących przez pełnomocnika.
§ 4.
W protokole podaje się czas rozpoczęcia i zakończenia głosowania oraz omawia zarządzenia
i inne podjęte decyzje, jak również inne istotne okoliczności związane z przebiegiem
głosowania.
§ 5
Protokół podpisują wszystkie osoby wchodzące w skład obwodowej komisji wyborczej ds.
ustalenia wyników głosowania w obwodzie obecne przy jego sporządzaniu. Protokół opatruje
się pieczęcią komisji.
§ 6.
(uchylony)
§ 7
Członkom obwodowej komisji wyborczej ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie przysługuje
prawo wniesienia do protokołu uwag z wymienieniem konkretnych zarzutów, z tym że nie
zwalnia to ich z obowiązku podpisania protokołu głosowania w obwodzie. Adnotację o
wniesieniu uwag zamieszcza się w protokole.
§ 8.
Wzory protokołów, o których mowa w § 1, ustala Państwowa Komisja Wyborcza.
§ 1.
Protokół głosowania przekazuje się
1)
w wyborach do Sejmu i do Senatu, w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej oraz w wyborach
do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej pełnomocnikowi, o którym mowa
w art. 173, wyznaczonemu przez właściwą komisję wyborczą wyższego stopnia;
2)
w wyborach do rady gminy oraz w wyborach wójta - gminnej komisji wyborczej;
3)
w wyborach do rady powiatu i do sejmiku województwa - powiatowej komisji wyborczej.
§ 2
Pełnomocnik, o którym mowa w § 1 pkt 1, sprawdza pod względem zgodności arytmetycznej
poprawność ustalenia wyników głosowania w obwodzie i potwierdza obwodowej komisji
wyborczej ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie poprawność ustalonych wyników
bądź wskazuje na niezgodność arytmetyczną danych w protokole, którą obwodowa komisja
wyborcza ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie obowiązana jest wyjaśnić i odpowiednio
poprawić oraz podać do publicznej wiadomości w trybie określonym w art. 77 skorygowane
wyniki głosowania.
§ 3
Komisje wyborcze, o których mowa w § 1 pkt 2 i 3, sprawdzają pod względem zgodności
arytmetycznej poprawność ustalenia wyników głosowania w obwodzie. W przypadku stwierdzenia
niezgodności arytmetycznych danych w protokole obwodowa komisja wyborcza ds. ustalenia
wyników głosowania w obwodzie obowiązana jest ją wyjaśnić i odpowiednio poprawić oraz
podać do publicznej wiadomości w trybie określonym w art. 77 skorygowane wyniki głosowania.
§ 4.
Tryb przekazywania i przyjmowania oraz sposób postępowania z protokołem, o którym
mowa w § 1, określa Państwowa Komisja Wyborcza.
§ 1.
Niezwłocznie po sporządzeniu protokołu głosowania w obwodzie, przed jego przekazaniem
właściwej komisji wyborczej wyższego stopnia, obwodowa komisja wyborcza ds. ustalenia
wyników głosowania w obwodzie podaje do publicznej wiadomości wyniki głosowania w
obwodzie poprzez wywieszenie w lokalu wyborczym, w miejscu łatwo dostępnym dla wyborców,
kopii tego protokołu. Kopię protokołu otrzymuje każdy członek komisji i mąż zaufania.
Protokół, o którym mowa w zdaniu pierwszym, umieszcza się na stronie internetowej
Państwowej Komisji Wyborczej.
§ 2.
Dane o wynikach głosowania w obwodzie wprowadza się do sieci elektronicznego przekazywania
danych dopiero po sporządzeniu protokołu zgodnie z wymaganiami art. 75.
§ 3.
Przewodniczący obwodowej komisji wyborczej ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie
lub jego zastępca przekazuje niezwłocznie wójtowi kopię protokołu głosowania w obwodzie.
Wyborcom, w ciągu 30 dni od dnia przekazania, przysługuje wgląd do kopii protokołu,
o którym mowa w zdaniu pierwszym, w siedzibie gminy, do której przekazano kopię protokołu.
§ 1.
Przewodniczący obwodowej komisji wyborczej ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie
lub jego zastępca niezwłocznie po dokonaniu czynności określonych w art. 77 przekazuje
właściwej komisji wyborczej wyższego stopnia, w zapieczętowanej kopercie, jeden egzemplarz
protokołu głosowania w obwodzie wraz z wyjaśnieniami komisji do zgłoszonych zarzutów,
o których mowa w art. 75 § 7 i art. 103b § 1 pkt 3. W tym celu przewodniczący obwodowej
komisji wyborczej ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie lub jego zastępca osobiście
transportuje te dokumenty do siedziby właściwej komisji wyborczej wyższego stopnia
albo wydaje je w siedzibie obwodowej komisji wyborczej osobie upoważnionej w formie
pisemnej do odbioru protokołów przez przewodniczącego właściwej komisji wyborczej
wyższego stopnia.
§ 2.
Osoba przekazująca kopertę z dokumentami, o których mowa w § 1, oraz osoba upoważniona
do jej odebrania sporządzają protokół przekazania, w którym wymienia się nazwę komisji,
od której pochodzą te dokumenty, oraz miejsce, datę i godzinę wydania.
§ 3.
Koperta nie może zostać otwarta na żadnym etapie czynności określonych w § 2 ani nie
może być przetrzymywana w jakimkolwiek miejscu poza siedzibą obwodowej komisji wyborczej
lub siedzibą właściwej komisji wyborczej wyższego stopnia.
§ 4.
Wyniki głosowania z obwodów utworzonych za granicą przekazuje się okręgowej komisji
wyborczej właściwej dla dzielnicy Śródmieście miasta stołecznego Warszawy, a wyniki
głosowania z obwodów utworzonych na polskich statkach morskich - okręgowej komisji
wyborczej właściwej dla siedziby armatora.
§ 5.
Zasady i tryb przekazywania komisji wyborczej wyższego stopnia wyników głosowania
i protokołów głosowania z obwodów głosowania, o których mowa w § 4, określa Państwowa
Komisja Wyborcza po zasięgnięciu opinii odpowiednio ministra właściwego do spraw zagranicznych
oraz ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej.
§ 1.
Po sporządzeniu protokołu głosowania obwodowa komisja wyborcza ds. ustalenia wyników
głosowania w obwodzie składa do opakowań zbiorczych osobno: ważne, nieważne i niewykorzystane
karty do głosowania. Po dokładnym zamknięciu opakowanie zbiorcze zapieczętowuje się,
przy użyciu pieczęci komisji, w sposób uniemożliwiający jego otwarcie bez naruszenia
odcisku pieczęci.
§ 2.
Po dokonaniu czynności, o których mowa w art. 78, przewodniczący obwodowej komisji
wyborczej ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie niezwłocznie, w sposób ustalony
przez Państwową Komisję Wyborczą, przekazuje w depozyt odpowiednio urzędnikowi wyborczemu,
konsulowi albo kapitanowi statku dokumenty z głosowania, opakowania zbiorcze zawierające
karty do głosowania, o których mowa w § 1, oraz pieczęć komisji. Należyte przechowanie
dokumentów z głosowania, opakowań zbiorczych zawierających karty do głosowania, o
których mowa w § 1, oraz pieczęć komisji, gwarantujące właściwe ich zabezpieczenie,
zapewnia odpowiednio urzędnik wyborczy, konsul, kapitan statku w sposób ustalony przez
Państwową Komisję Wyborczą.
§ 3.
Dokumenty, o których mowa w § 2, oraz opakowania zbiorcze zawierające karty do głosowania,
o których mowa w § 1, są udostępniane właściwemu sądowi w związku z postępowaniami
w sprawach protestów wyborczych oraz na żądanie sądów, prokuratury lub Policji, prowadzących
postępowanie karne.
§ 4.
Otwarcie opakowania zbiorczego, o którym mowa w § 1, i wyjęcie z niego kart do głosowania
może nastąpić jedynie w przypadku, gdy jest to konieczne w związku ze stosowaniem
niniejszego kodeksu lub innej ustawy, a o otwarciu postanowił właściwy organ wyborczy,
sąd lub prokurator. Z czynności otwarcia opakowania zbiorczego i wyjęcia z niego kart
do głosowania sporządza się protokół, w którym wymienia się datę, miejsce i podstawę
tej czynności oraz osoby biorące w niej udział; osoby te podpisują protokół.
§ 1.
Państwowa Komisja Wyborcza oraz obwodowe komisje wyborcze ds. przeprowadzenia głosowania
w obwodzie podają w trakcie głosowania liczbę osób ujętych w spisach wyborców oraz
liczbę wyborców, którym wydano karty do głosowania.
§ 2.
Obwodowe komisje wyborcze ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie przekazują Państwowej
Komisji Wyborczej w trakcie głosowania dane liczbowe, o których mowa w art. 70 § 2.
§ 3.
Państwowa Komisja Wyborcza ustala tryb i sposób udostępniania oraz przekazywania danych,
o których mowa w § 1 i 2.
§ 1.
Państwowa Komisja Wyborcza może po zakończeniu głosowania, a przed ustaleniem wyników
wyborów podawać do publicznej wiadomości cząstkowe nieoficjalne wyniki głosowania
w wyborach do Sejmu i do Senatu, w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej oraz w wyborach
do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej, ustalone na podstawie otrzymanych
drogą elektroniczną informacji o wynikach głosowania w obwodach.
§ 2.
Tryb i sposób podawania wyników, o których mowa w § 1, określa Państwowa Komisja Wyborcza.
§ 1.
Przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby
może być wniesiony protest z powodu
1)
dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników
wyborów lub
2)
naruszenia przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania
lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów.
§ 2.
Protest przeciwko ważności wyborów z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko
wyborom, o którym mowa w § 1, lub naruszenia przez właściwy organ wyborczy przepisów
kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów może
wnieść wyborca, którego nazwisko w dniu wyborów było umieszczone w spisie wyborców
w jednym z obwodów głosowania.
§ 3.
Protest przeciwko ważności wyborów w okręgu wyborczym lub przeciwko wyborowi posła,
senatora, posła do Parlamentu Europejskiego, radnego lub wójta może wnieść wyborca,
którego nazwisko w dniu wyborów było umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów
głosowania na obszarze danego okręgu wyborczego.
§ 4.
Protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej może wnieść wyborca, którego
nazwisko w dniu wyborów było umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów głosowania.
§ 5.
Prawo wniesienia protestu przysługuje również przewodniczącemu właściwej komisji wyborczej
i pełnomocnikowi wyborczemu.
§ 1.
Protest wyborczy wnosi się do sądu wskazanego w przepisach szczególnych kodeksu.
§ 2.
Zasady wnoszenia protestów i tryb ich rozpatrywania, a także orzekania o ważności
wyborów określają przepisy szczególne kodeksu.
§ 1.
Prawo zgłaszania kandydatów w wyborach przysługuje komitetom wyborczym. Komitety wyborcze
wykonują również inne czynności wyborcze, a w szczególności prowadzą na zasadzie wyłączności
kampanię wyborczą na rzecz kandydatów.
§ 2.
W wyborach do Sejmu i do Senatu oraz w wyborach do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej
Polskiej komitety wyborcze mogą być tworzone przez partie polityczne i koalicje partii
politycznych oraz przez wyborców.
§ 3.
W wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej komitety wyborcze mogą być tworzone wyłącznie
przez wyborców.
§ 4.
W wyborach do organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz w wyborach
wójta komitety wyborcze mogą być tworzone przez partie polityczne i koalicje partii
politycznych, stowarzyszenia i organizacje społeczne, zwane dalej „organizacjami”,
oraz przez wyborców.
§ 1.
Czynności określone w kodeksie, związane z utworzeniem komitetu wyborczego mogą być
wykonywane od dnia ogłoszenia aktu o zarządzeniu wyborów do dnia przyjęcia przez właściwy
organ wyborczy zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego.
§ 2.
Czynności podjęte przed dniem ogłoszenia aktu o zarządzeniu wyborów są nieważne.
§ 1.
Funkcję komitetu wyborczego partii politycznej pełni organ partii upoważniony do jej
reprezentowania na zewnątrz.
§ 2.
Organ partii politycznej, o którym mowa w § 1, zawiadamia właściwy organ wyborczy
o utworzeniu komitetu i o zamiarze samodzielnego zgłaszania kandydatów oraz o powołaniu
1)
pełnomocnika wyborczego uprawnionego, z zastrzeżeniem art. 127, do występowania na
rzecz i w imieniu komitetu wyborczego;
2)
pełnomocnika finansowego, o którym mowa w art. 127.
§ 3.
W zawiadomieniu, o którym mowa w § 2, podaje się również
1)
nazwę komitetu wyborczego utworzoną zgodnie z przepisami art. 92 i art. 95 oraz adres
siedziby komitetu i numer ewidencyjny, pod którym partia polityczna jest wpisana do
ewidencji partii politycznych;
2)
imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika
wyborczego, o którym mowa w § 2 pkt 1;
3)
imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika
finansowego, o którym mowa w § 2 pkt 2.
§ 1.
Partie polityczne mogą tworzyć koalicje wyborcze w celu wspólnego zgłaszania kandydatów.
Partia polityczna może wchodzić w skład tylko jednej koalicji wyborczej.
§ 2.
Czynności wyborcze w imieniu koalicji wyborczej wykonuje koalicyjny komitet wyborczy
utworzony przez organy partii politycznych upoważnione do reprezentowania partii na
zewnątrz.
§ 3.
W skład koalicyjnego komitetu wyborczego wchodzi co najmniej 10 osób wskazanych przez
organy partii politycznych, o których mowa w § 2.
§ 4.
Koalicyjny komitet wyborczy powołuje
1)
pełnomocnika wyborczego uprawnionego, z zastrzeżeniem art. 127, do występowania na
rzecz i w imieniu komitetu wyborczego;
2)
pełnomocnika finansowego, o którym mowa w art. 127.
§ 5.
Pełnomocnik wyborczy, o którym mowa w § 4 pkt 1, zawiadamia właściwy organ wyborczy
o utworzeniu koalicyjnego komitetu wyborczego oraz o powołaniu pełnomocników, o których
mowa w § 4.
§ 6.
W zawiadomieniu, o którym mowa w § 5, podaje się również
1)
nazwę koalicyjnego komitetu wyborczego utworzoną zgodnie z przepisami art. 92 i art.
95 oraz adres siedziby komitetu i numery ewidencyjne, pod którymi partie polityczne
tworzące koalicję wyborczą są wpisane do ewidencji partii politycznych;
2)
imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika
wyborczego, o którym mowa w § 4 pkt 1;
3)
imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika
finansowego, o którym mowa w § 4 pkt 2.
§ 1.
Funkcję komitetu wyborczego organizacji pełni organ organizacji upoważniony do reprezentowania
jej na zewnątrz.
§ 2.
Organ, o którym mowa w § 1, powołuje
1)
pełnomocnika wyborczego uprawnionego, z zastrzeżeniem art. 127, do występowania na
rzecz i w imieniu komitetu wyborczego;
2)
pełnomocnika finansowego, o którym mowa w art. 127.
§ 3.
Organ, o którym mowa w § 1, zawiadamia właściwy organ wyborczy o utworzeniu komitetu
wyborczego oraz o powołaniu pełnomocników, o których mowa w § 2.
§ 4.
W zawiadomieniu, o którym mowa w § 3, podaje się również
1)
nazwę komitetu wyborczego utworzoną zgodnie z przepisami art. 92 i art. 95 oraz adres
siedziby komitetu i numer ewidencyjny, pod którym organizacja jest wpisana do rejestru
organizacji;
2)
imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika
wyborczego, o którym mowa w § 2 pkt 1;
3)
imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika
finansowego, o którym mowa w § 2 pkt 2.
§ 1.
Obywatele, w liczbie co najmniej 15, mający prawo wybierania mogą tworzyć komitet
wyborczy wyborców.
§ 2.
Komitet wyborczy wyborców powołuje
1)
pełnomocnika wyborczego uprawnionego, z zastrzeżeniem art. 127, do występowania na
rzecz i w imieniu komitetu wyborczego;
2)
pełnomocnika finansowego, o którym mowa w art. 127.
§ 3.
Pełnomocnika wyborczego i pełnomocnika finansowego powołuje się spośród osób wchodzących
w skład komitetu wyborczego.
§ 4.
Pełnomocnik wyborczy, o którym mowa w § 2 pkt 1, zawiadamia właściwy organ wyborczy
o utworzeniu komitetu wyborczego wyborców. W zawiadomieniu podaje się imiona, nazwiska,
adresy zamieszkania oraz numery ewidencyjne PESEL obywateli tworzących komitet wyborczy
wyborców.
§ 5.
W zawiadomieniu, o którym mowa w § 4, podaje się również
1)
nazwę komitetu wyborczego utworzoną zgodnie z przepisami art. 92 i art. 95 oraz adres
siedziby komitetu;
2)
imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika
wyborczego, o którym mowa w § 2 pkt 1;
3)
imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika
finansowego, o którym mowa w § 2 pkt 2.
§ 1.
W celu zgłoszenia kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej obywatele w liczbie co
najmniej 15, mający prawo wybierania, tworzą komitet wyborczy. Komitet ten na zasadzie
wyłączności prowadzi kampanię wyborczą na rzecz zgłoszonego kandydata.
§ 2.
Zgłoszenie kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej musi być poparte podpisami co
najmniej 100 000 obywateli mających prawo wybierania do Sejmu.
§ 3.
Komitet wyborczy powołuje
1)
pełnomocnika wyborczego uprawnionego, z zastrzeżeniem art. 127, do występowania na
rzecz komitetu i w imieniu komitetu wyborczego;
2)
pełnomocnika finansowego, o którym mowa w art. 127.
§ 4.
Pełnomocnikiem wyborczym lub pełnomocnikiem finansowym nie może być kandydat na Prezydenta
Rzeczypospolitej.
§ 5.
Pełnomocnik wyborczy, o którym mowa w § 3 pkt 1, zawiadamia Państwową Komisję Wyborczą
o utworzeniu komitetu wyborczego wyborców. W zawiadomieniu podaje się imiona, nazwiska,
adresy zamieszkania oraz numery ewidencyjne PESEL obywateli tworzących komitet wyborczy.
§ 6.
W zawiadomieniu o utworzeniu komitetu wyborczego podaje się
1)
nazwę komitetu wyborczego oraz adres jego siedziby;
2)
imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika
wyborczego i pełnomocnika finansowego.
Szczegółowe zasady tworzenia komitetów wyborczych oraz zgłaszania ich właściwym organom
wyborczym określają przepisy szczególne kodeksu.
§ 1.
Nazwa komitetu wyborczego partii politycznej zawiera wyrazy „Komitet Wyborczy” oraz
nazwę partii politycznej lub skrót nazwy tej partii, wynikające z wpisu do ewidencji
partii politycznych.
§ 2.
Nazwa koalicyjnego komitetu wyborczego zawiera wyrazy „Koalicyjny Komitet Wyborczy”
oraz nazwę koalicji wyborczej lub skrót nazwy tej koalicji wyborczej. Nazwą koalicji
wyborczej mogą być również nazwy partii politycznych tworzących koalicję wyborczą
lub skróty nazw tych partii, wynikające z wpisu tych partii do ewidencji partii politycznych.
Nazwa koalicji wyborczej może składać się z co najwyżej 45 znaków drukarskich, wliczając
spacje.
§ 3.
Nazwa komitetu wyborczego organizacji zawiera wyrazy „Komitet Wyborczy” oraz nazwę
organizacji lub skrót nazwy tej organizacji, wynikające z wpisu do rejestru organizacji
prowadzonego przez właściwy organ.
§ 4.
Nazwa komitetu wyborczego wyborców zawiera wyrazy „Komitet Wyborczy Wyborców” oraz
nazwę komitetu wyborczego lub skrót jego nazwy odróżniające się wyraźnie od nazw i
skrótów nazw innych komitetów wyborczych.
§ 5.
Nazwa komitetu wyborczego wyborców utworzonego w celu udziału w wyborach Prezydenta
Rzeczypospolitej zawiera wyrazy „Komitet Wyborczy Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej” oraz imię i nazwisko kandydata.
§ 6.
Nazwa i skrót nazwy komitetu wyborczego powinny odróżniać się wyraźnie od nazw i skrótów
nazw innych komitetów wyborczych.
§ 1.
Wzorcem symbolu graficznego komitetu wyborczego partii politycznej może być wzorzec
symbolu graficznego tej partii, wynikający z wpisu do ewidencji partii politycznych.
§ 2.
Wzorcem symbolu graficznego koalicyjnego komitetu wyborczego mogą być wzorce symboli
graficznych partii politycznych tworzących koalicję wyborczą lub wzorzec symbolu graficznego
jednej z tych partii, wynikające z wpisów tych partii do ewidencji partii politycznych.
§ 3.
Wzorzec symbolu graficznego komitetu wyborczego wyborców musi odróżniać się wyraźnie
od wzorców symboli graficznych innych komitetów wyborczych.
Nazwa, skrót nazwy i wzorzec symbolu graficznego komitetu wyborczego korzystają z
ochrony prawnej przewidzianej dla dóbr osobistych.
§ 1.
Nie stanowi wady zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego partii politycznej
lub komitetu wyborczego organizacji, wpisanych odpowiednio do ewidencji lub rejestru
prowadzonych przez właściwy organ, określenie w nim nazwy lub skrótu nazwy tych samych
lub niedostatecznie różniących się od nazw lub skrótów nazw innych komitetów wyborczych.
Organ, który wydał wcześniej postanowienie o przyjęciu zawiadomienia o utworzeniu
komitetu wyborczego, w którym podano tę samą lub niedostatecznie różniącą się nazwę
lub skrót nazwy, po porozumieniu z pełnomocnikiem wyborczym tego komitetu zmienia
postanowienie, określając w nim nową nazwę lub skrót nazwy komitetu. W razie braku
porozumienia organ, który wydał postanowienie, uchyla je i wzywa pełnomocnika wyborczego
do usunięcia wady w terminie 3 dni. Przepisy art. 97 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
§ 2.
Nazwa i skrót nazwy komitetu wyborczego utworzonego przez wyborców zrzeszonych w zarejestrowanych
organizacjach mniejszości narodowych mogą być tożsame z nazwą i skrótem nazwy tej
organizacji. Do zawiadomienia o utworzeniu takiego komitetu dołącza się dokument właściwego
organu statutowego organizacji mniejszości narodowej potwierdzający utworzenie komitetu
wyborczego przez wyborców będących członkami tej organizacji.
§ 3.
Nazwa i skrót nazwy komitetu wyborczego wyborców muszą być różne od nazw lub skrótu
nazw partii politycznych lub organizacji, wpisanych odpowiednio do ewidencji lub rejestru,
prowadzonych przez właściwy organ.
Można być pełnomocnikiem wyborczym lub pełnomocnikiem finansowym tylko jednego komitetu
wyborczego.
§ 1.
Jeżeli zawiadomienie, o którym mowa w art. 86 § 2, art. 87 § 5, art. 88 § 3, art.
89 § 4 i art. 90 § 5 spełnia warunki określone w kodeksie, właściwy organ wyborczy,
w terminie 3 dni od dnia jego doręczenia, postanawia o przyjęciu zawiadomienia. Postanowienie
o przyjęciu zawiadomienia doręcza się niezwłocznie pełnomocnikowi wyborczemu.
§ 2.
Jeżeli zawiadomienie wykazuje wady, właściwy organ wyborczy, w terminie 3 dni od dnia
doręczenia zawiadomienia wzywa pełnomocnika wyborczego do ich usunięcia w terminie
5 dni. W przypadku nieusunięcia wad w terminie właściwy organ wyborczy, odmawia przyjęcia
zawiadomienia. Postanowienie o odmowie przyjęcia zawiadomienia, wraz z uzasadnieniem,
doręcza się niezwłocznie pełnomocnikowi wyborczemu.
§ 3.
Pełnomocnikowi wyborczemu służy prawo wniesienia skargi do właściwego organu na postanowienie
o odmowie przyjęcia zawiadomienia.
Komitet wyborczy może wykonywać czynności wyborcze po wydaniu przez właściwy organ
wyborczy postanowienia o przyjęciu zawiadomienia, o którym mowa w art. 97.
Właściwy organ wyborczy podaje do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej
informację o przyjęciu zawiadomień, o których mowa w art. 97.
§ 1.
Komitet wyborczy, z zastrzeżeniem § 2 i 3, ulega rozwiązaniu z mocy prawa po upływie
60 dni od dnia
1)
przyjęcia sprawozdania finansowego komitetu wyborczego przez właściwy organ wyborczy
albo
2)
bezskutecznego upływu terminu do wniesienia skargi albo odwołania, o których mowa
w art. 145 § 1 i 5, albo
3)
wydania orzeczenia, o którym mowa w art. 145 § 2 albo 5, uwzględniającego skargę albo
odwołanie na postanowienie właściwego organu wyborczego w przedmiocie odrzucenia sprawozdania.
§ 2.
Komitet wyborczy, któremu przysługuje prawo do dotacji podmiotowej, o której mowa
w art. 150 lub art. 151, ulega rozwiązaniu z mocy prawa po upływie 6 miesięcy od dnia
otrzymania dotacji.
§ 3.
Jeżeli wniesiono protest przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu wyborczym
lub ważności wyboru określonej osoby, komitet wyborczy, który zarejestrował listy
kandydatów lub kandydata, nie ulega rozwiązaniu przed uprawomocnieniem się orzeczenia
sądu.
§ 1.
Komitet wyborczy może ulec rozwiązaniu przed dniem wyborów w trybie przepisów o jego
utworzeniu, z zastrzeżeniem § 3. O rozwiązaniu komitetu zawiadamia się niezwłocznie
organ wyborczy, który przyjął zawiadomienie o utworzeniu komitetu, a jeżeli rozwiązanie
komitetu nastąpiło po zarejestrowaniu listy kandydatów lub kandydata, także właściwą
komisję wyborczą.
§ 2.
Po przyjęciu przez właściwy organ wyborczy zawiadomienia o utworzeniu koalicyjnego
komitetu wyborczego zmiany składu koalicji wyborczej są niedopuszczalne. Oświadczenie
jednostronne uczestnika koalicji wyborczej o wystąpieniu z koalicji wyborczej nie
rodzi skutków prawnych.
§ 3.
Komitet wyborczy wyborców ulega rozwiązaniu z mocy prawa, jeżeli liczba osób, które
utworzyły komitet wyborczy będzie mniejsza od określonej w kodeksie minimalnej liczby
wymaganej dla utworzenia danego komitetu wyborczego wyborców.
§ 1.
Pełnomocnik wyborczy w terminie 7 dni od dnia przyjęcia przez właściwy organ wyborczy
zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego zawiadamia ten organ o adresie strony
internetowej na której komitet wyborczy umieszcza informacje określone w kodeksie.
§ 2.
Właściwy organ wyborczy podaje informację o adresach stron internetowych, o których
mowa w § 1, w Biuletynie Informacji Publicznej.
§ 3.
Obowiązek, o którym mowa w § 1, nie dotyczy komitetów wyborczych, które zgłaszają
kandydata lub kandydatów wyłącznie do rady gminy lub rady powiatu.
(uchylony)
§ 1.
Pełnomocnik wyborczy lub osoba przez niego upoważniona ma prawo wyznaczyć po jednym
mężu zaufania do komisji wyborczych, o których mowa w art. 152 § 2. Jeżeli jednak
komitet wyborczy nie zarejestrował kandydatów lub list kandydatów we wszystkich okręgach
wyborczych, mężów zaufania reprezentujących ten komitet można wyznaczyć tylko do obwodowych
komisji wyborczych na obszarze okręgu, w którym komitet ten zarejestrował kandydata
lub listę kandydatów.
§ 2.
Pełnomocnik wyborczy lub osoba przez niego upoważniona może wyznaczyć jednego męża
zaufania przy Państwowej Komisji Wyborczej.
§ 3.
Mężem zaufania może być osoba mająca czynne prawo wyborcze do Sejmu, która nie kandyduje
w wyborach ani nie jest komisarzem wyborczym, pełnomocnikiem wyborczym, pełnomocnikiem
finansowym, urzędnikiem wyborczym lub członkiem komisji wyborczej.
§ 4.
Pełnomocnik wyborczy lub osoba przez niego upoważniona wydaje mężowi zaufania zaświadczenie,
którego wzór określa Państwowa Komisja Wyborcza. Mężowi zaufania wyznaczonemu do obwodowej
komisji wyborczej w obwodzie głosowania utworzonym za granicą zaświadczenie może być
także przekazane, najpóźniej w dniu wyborów, telefaksem lub w formie elektronicznej
za pośrednictwem konsula.
§ 5.
Funkcja męża zaufania wygasa w przypadku
1)
zrzeczenia się funkcji;
2)
śmierci;
3)
podpisania zgody na zgłoszenie do komisji wyborczej, kandydowanie w wyborach bądź
objęcie funkcji pełnomocnika, komisarza wyborczego, urzędnika wyborczego;
4)
odwołania.
§ 1.
Mąż zaufania ma prawo
1)
być obecny podczas wszystkich czynności komisji, do której został wyznaczony, w szczególności
być obecny przy przekazywaniu protokołu przez obwodową komisję wyborczą, przekazywaniu
danych z protokołu przez rejonową komisję wyborczą, sprawdzaniu pod względem arytmetycznej
poprawności ustalenia wyników głosowania przez pełnomocników, o których mowa w art.
173, oraz sprawdzaniu prawidłowości ustalenia wyników głosowania i wprowadzania danych
do sieci elektronicznego przesyłania danych;
2)
być obecnym w lokalu wyborczym w czasie przygotowania do głosowania, głosowania, ustalania
wyników głosowania i sporządzania protokołu;
3)
wnosić do protokołu uwagi, z wymienieniem konkretnych zarzutów;
4)
być obecnym przy przewożeniu i przekazywaniu protokołu do właściwej komisji wyborczej
wyższego stopnia.
§ 2.
O wniesieniu uwag, o których mowa w § 1 pkt 3, zamieszcza się w protokole adnotację.
§ 1.
Zarejestrowane w Rzeczypospolitej Polskiej stowarzyszenie i fundacja, do których celów
statutowych należy troska o demokrację, prawa obywatelskie i rozwój społeczeństwa
obywatelskiego, ma prawo wyznaczyć po jednym obserwatorze społecznym do komisji wyborczych,
o których mowa w art. 152 § 2.
§ 2.
Do obserwatorów społecznych stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu o mężach zaufania,
z wyjątkiem art. 103b § 1 pkt 3 i 4.
Kampania wyborcza rozpoczyna się z dniem ogłoszenia aktu właściwego organu o zarządzeniu
wyborów i ulega zakończeniu na 24 godziny przed dniem głosowania.
§ 1
Agitacją wyborczą jest publiczne nakłanianie lub zachęcanie do głosowania w określony
sposób, w tym w szczególności do głosowania na kandydata określonego komitetu wyborczego.
§ 2.
Agitację wyborczą można prowadzić od dnia przyjęcia przez właściwy organ zawiadomienia
o utworzeniu komitetu wyborczego na zasadach, w formach i w miejscach, określonych
przepisami kodeksu.
§ 1
Agitację wyborczą może prowadzić każdy komitet wyborczy i każdy wyborca, w tym zbierać
podpisy popierające zgłoszenia kandydatów po uzyskaniu pisemnej zgody pełnomocnika
wyborczego.
§ 2.
Podpisy, o których mowa w § 1, można zbierać w miejscu, czasie i w sposób wykluczający
stosowanie jakichkolwiek nacisków zmierzających do ich wymuszenia.
§ 3.
Zbieranie lub składanie podpisów w zamian za korzyść majątkową lub osobistą jest zabronione.
§ 1.
W dniu głosowania oraz na 24 godziny przed tym dniem prowadzenie agitacji wyborczej,
w tym zwoływanie zgromadzeń, organizowanie pochodów i manifestacji, wygłaszanie przemówień
oraz rozpowszechnianie materiałów wyborczych jest zabronione.
§ 2.
Agitacja wyborcza w lokalu wyborczym oraz na terenie budynku, w którym ten lokal się
znajduje, jest zabroniona.
§ 1.
Zabrania się prowadzenia agitacji wyborczej
1)
na terenie urzędów administracji rządowej i administracji samorządu terytorialnego
oraz sądów;
2)
na terenie zakładów pracy w sposób i formach zakłócających normalne funkcjonowanie;
3)
na terenie jednostek wojskowych i innych jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi
Obrony Narodowej oraz oddziałów obrony cywilnej, a także skoszarowanych jednostek
podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.
§ 2.
Zabroniona jest agitacja wyborcza na terenie szkół wobec uczniów.
§ 3.
Za agitację wyborczą nie uznaje się prowadzonych przez szkołę zajęć z zakresu edukacji
obywatelskiej polegającej na upowszechnianiu wśród uczniów wiedzy o prawach i obowiązkach
obywateli, znaczeniu wyborów w funkcjonowaniu demokratycznego państwa prawnego oraz
zasadach organizacji wyborów.
§ 4.
Na podmiotach wymienionych w § 1 i 3 spoczywa obowiązek właściwego oznaczenia terenu
i znajdujących się na nim budynków.
§ 1.
Zabrania się komitetom wyborczym, kandydatom oraz wyborcom prowadzącym agitację wyborczą
na rzecz komitetów wyborczych lub kandydatów organizowania loterii fantowych, innego
rodzaju gier losowych oraz konkursów, w których wygranymi są nagrody pieniężne lub
przedmioty o wartości wyższej niż wartość przedmiotów zwyczajowo używanych w celach
reklamowych lub promocyjnych.
§ 2.
Zabrania się podawania lub dostarczania, w ramach prowadzonej agitacji wyborczej,
napojów alkoholowych nieodpłatnie lub po cenach sprzedaży netto możliwych do uzyskania,
nie wyższych od ceny nabycia lub kosztów wytworzenia.
§ 3.
Zabrania się w ramach prowadzonej agitacji wyborczej, nieodpłatnego rozdawania przedmiotów
o wartości wyższej niż wartość przedmiotów zwyczajowo używanych w celach reklamowych
lub promocyjnych.
§ 1.
Materiałem wyborczym jest każdy pochodzący od komitetu wyborczego upubliczniony i
utrwalony przekaz informacji mający związek z zarządzonymi wyborami.
§ 2.
Materiały wyborcze powinny zawierać wyraźne oznaczenie komitetu wyborczego, od którego
pochodzą.
§ 3.
Materiały wyborcze podlegają ochronie prawnej.
§ 1.
Na ścianach budynków, przystankach komunikacji publicznej, tablicach i słupach ogłoszeniowych,
ogrodzeniach, latarniach, urządzeniach energetycznych, telekomunikacyjnych i innych
można umieszczać plakaty i hasła wyborcze wyłącznie po uzyskaniu zgody właściciela
lub zarządcy nieruchomości, obiektu albo urządzenia.
§ 2.
Przy ustawianiu własnych urządzeń ogłoszeniowych w celu prowadzenia kampanii wyborczej
należy stosować obowiązujące przepisy porządkowe. Przepis art. 109 stosuje się odpowiednio.
§ 3.
Plakaty i hasła wyborcze należy umieszczać w taki sposób, aby można je było usunąć
bez powodowania szkód.
§ 4.
(utracił moc)
§ 5.
Policja lub straż gminna jest obowiązana usuwać na koszt komitetów wyborczych plakaty
i hasła wyborcze, których sposób umieszczenia może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi
albo bezpieczeństwu mienia bądź bezpieczeństwu w ruchu drogowym.
§ 6.
Plakaty i hasła wyborcze oraz urządzenia ogłoszeniowe ustawione w celu prowadzenia
agitacji wyborczej pełnomocnicy wyborczy obowiązani są usunąć w terminie 30 dni po
dniu wyborów.
§ 6a
Obowiązek, o którym mowa w § 6, nie dotyczy sytuacji, w której plakaty i hasła wyborcze
oraz urządzenia ogłoszeniowe ustawione w celu prowadzenia agitacji wyborczej znajdują
się na nieruchomościach, obiektach lub urządzeniach niebędących własnością Skarbu
Państwa, państwowych osób prawnych, jednostek samorządu terytorialnego, ich związków
lub stowarzyszeń, komunalnych osób prawnych oraz spółek, w których większość akcji
lub udziałów ma Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub ich związki,
oraz fundacji utworzonych przez organy władzy publicznej, a pozostawienie plakatów
i haseł wyborczych oraz urządzeń ogłoszeniowych po upływie terminu, o którym mowa
w § 6, nastąpi za zgodą właściciela.
§ 7.
Wójt postanawia o usunięciu plakatów i haseł wyborczych oraz urządzeń ogłoszeniowych
nieusuniętych przez obowiązanych do tego pełnomocników wyborczych w terminie, o którym
mowa w § 6. Koszty usunięcia ponoszą obowiązani.
§ 1.
Jeżeli rozpowszechniane, w tym również w prasie w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe
(Dz. U. poz. 24, z późn. zm., materiały wyborcze, w szczególności plakaty, ulotki i hasła, a także wypowiedzi
lub inne formy prowadzonej agitacji wyborczej, zawierają informacje nieprawdziwe,
kandydat lub pełnomocnik wyborczy zainteresowanego komitetu wyborczego ma prawo wnieść
do sądu okręgowego wniosek o wydanie orzeczenia
1)
zakazu rozpowszechniania takich informacji;
2)
przepadku materiałów wyborczych zawierających takie informacje;
3)
nakazania sprostowania takich informacji;
4)
nakazania publikacji odpowiedzi na stwierdzenia naruszające dobra osobiste;
5)
nakazania przeproszenia osoby, której dobra osobiste zostały naruszone;
6)
nakazania uczestnikowi postępowania wpłacenia kwoty do 100 000 złotych na rzecz organizacji
pożytku publicznego.
§ 2.
Sąd okręgowy rozpoznaje wniosek, o którym mowa w § 1, w ciągu 24 godzin w postępowaniu
nieprocesowym. Sąd może rozpoznać sprawę w przypadku usprawiedliwionej nieobecności
wnioskodawcy lub uczestnika postępowania, którzy o terminie rozprawy zostali prawidłowo
powiadomieni. Postanowienie kończące postępowanie w sprawie sąd niezwłocznie doręcza
wraz z uzasadnieniem osobie zainteresowanej, o której mowa w § 1, i zobowiązanemu
do wykonania postanowienia sądu.
§ 3.
Na postanowienie sądu okręgowego przysługuje w ciągu 24 godzin zażalenie do sądu apelacyjnego,
który rozpoznaje je w ciągu 24 godzin. Od postanowienia sądu apelacyjnego nie przysługuje
skarga kasacyjna i podlega ono natychmiastowemu wykonaniu.
§ 4.
Publikacja sprostowania, odpowiedzi lub przeprosin następuje najpóźniej w ciągu 48
godzin, na koszt zobowiązanego. W orzeczeniu sąd wskazuje prasę w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe, w której nastąpić ma publikacja, oraz termin publikacji.
§ 5.
W razie odmowy lub niezamieszczenia sprostowania, odpowiedzi lub przeprosin przez
zobowiązanego w sposób określony w postanowieniu sądu sąd, na wniosek zainteresowanego,
zarządza opublikowanie sprostowania, odpowiedzi lub przeprosin w trybie egzekucyjnym,
na koszt zobowiązanego.
§ 5a.
Do sprostowania, odpowiedzi lub przeprosin publikowanych w programach nadawców radiowych
lub telewizyjnych stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji dotyczące działalności reklamowej w programach telewizyjnych i radiowych, z tym że
czas przeznaczony na ich publikację nie jest wliczany do dopuszczalnego wymiaru czasu
emisji reklam określonego w art. 16 tej ustawy.
§ 6.
W sprawach, o których mowa w § 1, 4 i 5, przepisu art. 104 nie stosuje się.
Informacje, komunikaty, apele i hasła wyborcze, ogłaszane w prasie drukowanej na koszt
komitetów wyborczych muszą zawierać wskazanie, przez kogo są opłacane i od kogo pochodzą.
Odpowiedzialnym za umieszczenie tego wskazania jest redaktor w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe.
Wykonanie uprawnień wynikających z kodeksu nie ogranicza możliwości dochodzenia przez
osoby pokrzywdzone lub poszkodowane uprawnień na podstawie przepisów innych ustaw,
wobec osób, których działanie lub zaniechania w toku kampanii wyborczej naruszyło
cudze dobra osobiste lub majątkowe.
Wójt niezwłocznie po rozpoczęciu kampanii wyborczej zapewni na obszarze gminy odpowiednią
liczbę miejsc przeznaczonych na bezpłatne umieszczanie urzędowych obwieszczeń wyborczych
i plakatów wszystkich komitetów wyborczych oraz poda wykaz tych miejsc do publicznej
wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty oraz w Biuletynie Informacji Publicznej.
§ 1.
Na 24 godziny przed dniem głosowania aż do zakończenia głosowania zabrania się podawania
do publicznej wiadomości wyników przedwyborczych badań (sondaży) opinii publicznej
dotyczących przewidywanych zachowań wyborczych i wyników wyborów oraz wyników sondaży
wyborczych przeprowadzanych w dniu głosowania.
§ 2.
Przepis § 1 stosuje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 1.
Komitety wyborcze mają prawo prowadzenia agitacji wyborczej w programach publicznych
i niepublicznych nadawców radiowych i telewizyjnych, w formie audycji wyborczych.
§ 2.
W wyborach ponownych oraz w wyborach uzupełniających agitację wyborczą, o której mowa
w § 1, prowadzi się, jeżeli przeprowadza się głosowanie, a przepisy szczególne kodeksu
tak stanowią.
§ 1.
Audycją wyborczą jest część programu radiowego lub telewizyjnego, niepochodząca od
nadawcy, stanowiąca odrębną całość ze względu na treść lub formę.
§ 2.
Audycje wyborcze jednego komitetu wyborczego nie mogą zawierać treści stanowiących
agitację wyborczą na rzecz innego komitetu wyborczego lub jego kandydatów.
§ 3.
Przez pojęcie rozpowszechniania audycji wyborczych rozumie się zarówno rejestrację
i emisję wystąpień przedstawicieli komitetów wyborczych bądź kandydatów, jak i rejestrację
oraz emisję audycji wyborczych przygotowanych przez komitety wyborcze.
§ 1.
Komitetom wyborczym, których kandydaci zostali zarejestrowani przysługuje, w okresie
od 15 dnia przed dniem wyborów do dnia zakończenia kampanii wyborczej, prawo do rozpowszechniania
nieodpłatnie audycji wyborczych, w programach publicznych nadawców radiowych i telewizyjnych
na koszt tych nadawców.
§ 2.
(uchylony)
§ 3.
(uchylony)
§ 4.
Czas antenowy przysługujący jednemu komitetowi wyborczemu nie może być odstępowany
innemu komitetowi wyborczemu.
§ 5.
(uchylony)
§ 6.
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej
oraz właściwych zarządów publicznych nadawców radiowych i telewizyjnych oraz właściwych
rad programowych, określi, w drodze rozporządzenia
1)
czas przeznaczony na rozpowszechnianie nieodpłatnie audycji wyborczych w każdym z
programów ogólnokrajowych i programów regionalnych,
2)
ramowy podział czasu rozpowszechniania nieodpłatnie audycji wyborczych w okresie od
15 dnia przed dniem głosowania do dnia zakończenia kampanii wyborczej,
3)
tryb postępowania w sprawach podziału czasu rozpowszechniania nieodpłatnie audycji
wyborczych,
4)
zakres rejestracji oraz sposób przygotowania i emisji audycji wyborczych, uwzględniając
typ i rodzaj nośnika zapisu audycji wyborczej,
5)
sposób rozpowszechniania informacji o terminach emisji audycji wyborczych
- mając na względzie rodzaj przeprowadzanych wyborów oraz konieczność zapewnienia
najwyższego standardu technicznego emitowanych audycji wyborczych, a także powszechnej
dostępności audycji wyborczych i informacji o terminach ich emisji.
§ 1.
Audycje wyborcze komitetu wyborczego dostarczane są do publicznych nadawców radiowych
i telewizyjnych nie później niż na 24 godziny przed dniem ich rozpowszechnienia.
§ 2.
Czas audycji wyborczych dostarczonych przez komitety wyborcze nie może przekraczać
czasu ustalonego dla nich na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 117 §
6.
§ 3.
W przypadku stwierdzenia przez publicznego nadawcę radiowego lub telewizyjnego, że
dostarczone przez komitet wyborczy materiały audycji wyborczych przekraczają czas
ustalony dla tych audycji, wzywa bezzwłocznie komitet wyborczy do skrócenia czasu
audycji. W razie bezskutecznego wezwania nadawca przerywa emisję audycji wyborczej
w chwili, kiedy upłynął czas audycji przysługujący danemu komitetowi.
§ 1.
Niezależnie od prawa, o którym mowa w art. 117 § 1, każdy komitet wyborczy może od
dnia przyjęcia przez właściwy organ wyborczy zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego
do dnia zakończenia kampanii wyborczej rozpowszechniać odpłatnie audycje wyborcze
w programach publicznych i niepublicznych nadawców radiowych i telewizyjnych.
§ 2.
Publiczni nadawcy rozpowszechniają odpłatnie audycje wyborcze na jednakowych warunkach
dla wszystkich komitetów wyborczych.
§ 3.
Niepubliczni nadawcy rozpowszechniający odpłatnie audycje wyborcze rozpowszechniają
je na jednakowych warunkach dla wszystkich komitetów wyborczych.
§ 4.
Wysokość opłat pobieranych za rozpowszechnianie odpłatnie audycji wyborczych nie może
przekraczać stawek pobieranych za reklamy i musi być ustalana według cennika obowiązującego
w dniu ogłoszenia aktu o zarządzeniu wyborów.
§ 5.
Do audycji wyborczych rozpowszechnianych odpłatnie stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji dotyczące działalności reklamowej w programach telewizyjnych i radiowych, z tym że
czas przeznaczony na rozpowszechnianie tych audycji nie jest wliczany do dopuszczalnego
wymiaru czasu emisji reklam określonego w art. 16 tej ustawy.
§ 6.
Do audycji wyborczych rozpowszechnianych odpłatnie przepisów art. 118 nie stosuje
się.
§ 1
Telewizja Polska Spółka Akcyjna, zwana dalej „Telewizją Polską”, ma obowiązek przeprowadzenia
debat pomiędzy przedstawicielami tych komitetów wyborczych w wyborach do Sejmu lub
w wyborach do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej, które zarejestrowały
swoje listy kandydatów we wszystkich okręgach wyborczych, a w przypadku wyborów Prezydenta
Rzeczypospolitej - pomiędzy kandydatami. Czas debat nie jest wliczany do czasu antenowego,
o którym mowa w art. 117 i art. 119.
§ 2.
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji określi w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu
opinii Zarządu Telewizji Polskiej, szczegółowe zasady i tryb przeprowadzenia debat,
o których mowa w § 1, w tym czas trwania debat i program ogólnokrajowy, w którym debaty
będą przeprowadzane, sposób przygotowania i emisji debat, oraz sposób upowszechnienia
informacji o terminie emisji debat - tak, aby zapewnić poszanowanie zasady równości
w prezentowaniu stanowisk i opinii uczestników debaty.
Szczegółowe zasady i tryb prowadzenia agitacji wyborczej w programach publicznych
nadawców radiowych i telewizyjnych określają przepisy szczególne kodeksu.
§ 1.
Publiczni nadawcy radiowi i telewizyjni zapewniają Państwowej Komisji Wyborczej oraz
komisarzom wyborczym, w okresie od dnia ogłoszenia aktu o zarządzeniu wyborów do dnia
głosowania włącznie, możliwość przedstawienia nieodpłatnie, odpowiednio, w programach
ogólnokrajowych oraz regionalnych informacji, wyjaśnień i komunikatów związanych z
zarządzonymi wyborami oraz obowiązującymi w danych wyborach przepisami prawnymi.
§ 2.
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej
i zarządów publicznych nadawców radiowych i telewizyjnych, określi, w drodze rozporządzenia,
tryb postępowania w sprawach, o których mowa w § 1, uwzględniając konieczność zapewnienia
powszechnej informacji o zarządzonych wyborach, zasadach ich przeprowadzenia oraz
terminach wynikających z kalendarza wyborczego.
Wydatki związane z organizacją i przeprowadzeniem wyborów pokrywane są z budżetu państwa
w części Rezerwy celowe zgodnie z zasadami określonymi w niniejszym rozdziale.
§ 1.
Z budżetu państwa pokrywane są wydatki związane z
1)
zadaniami Państwowej Komisji Wyborczej oraz Krajowego Biura Wyborczego przewidzianymi
w kodeksie;
2)
zadaniami komisarzy wyborczych i komisji wyborczych niższego stopnia oraz zapewnieniem
ich obsługi przez wyznaczone do tych celów organy i jednostki organizacyjne;
3)
zadaniami organów administracji rządowej oraz podległych im urzędów centralnych i
jednostek organizacyjnych, a także innych organów państwowych;
4)
zadaniami zleconymi jednostkom samorządu terytorialnego;
5)
refundacją wydatków, o których mowa w art. 154 § 6;
6
zadaniami zleconymi archiwom państwowym;
7
zadaniami urzędników wyborczych.
§ 2.
Środki finansowe na zadania zlecone wykonywane przez jednostki samorządu terytorialnego
są przekazywane w terminach umożliwiających ich wykonywanie.
§ 3.
Informację o wydatkach, o których mowa w § 1 pkt 1-4, Szef Krajowego Biura Wyborczego
podaje do publicznej wiadomości w terminie 5 miesięcy od dnia wyborów.
§ 4.
Zasady planowania finansowego oraz realizacji wydatków, o których mowa w § 1 i 2,
a także sprawozdawczości finansowej określają przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
(Dz. U. z 2017 r. poz. 2077 oraz z 2018 r. poz. 62).
§ 5.
W budżecie państwa zapewnia się ponadto corocznie w części Rezerwy celowe środki na
przeprowadzenie wyborów przedterminowych i uzupełniających.
§ 6.
Dysponentem środków finansowych, o których mowa w § 1, jest Szef Krajowego Biura Wyborczego.
Finansowanie kampanii wyborczej jest jawne.
Wydatki ponoszone przez komitety wyborcze w związku z zarządzonymi wyborami są pokrywane
z ich źródeł własnych.
§ 1.
Za gospodarkę finansową komitetu wyborczego odpowiedzialny jest i prowadzi ją jego
pełnomocnik finansowy.
§ 2.
Pełnomocnikiem finansowym nie może być
1)
kandydat na posła, kandydat na senatora, kandydat na posła do Parlamentu Europejskiego
albo kandydat na Prezydenta Rzeczypospolitej;
2)
pełnomocnik wyborczy, z zastrzeżeniem art. 403 § 5 pkt 1;
3)
funkcjonariusz publiczny w rozumieniu art. 115 § 13 Kodeksu karnego.
§ 3.
Można być pełnomocnikiem finansowym tylko jednego komitetu wyborczego.
Komitety wyborcze prowadzą rachunkowość na zasadach określonych w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości
(Dz. U. z 2018 r. poz. 395 i 398) dla jednostek nieprowadzących działalności gospodarczej.
§ 1.
Komitet wyborczy może pozyskiwać i wydatkować środki jedynie na cele związane z wyborami.
§ 2.
Zabrania się pozyskiwania środków przez komitet wyborczy
1)
przed dniem przyjęcia przez właściwy organ wyborczy zawiadomienia o utworzeniu komitetu;
2)
po dniu wyborów.
§ 3.
Zabrania się wydatkowania środków przez komitet wyborczy
1)
przed dniem przyjęcia przez właściwy organ wyborczy zawiadomienia o utworzeniu komitetu;
2)
po dniu złożenia sprawozdania finansowego, o którym mowa w art. 142 § 1.
§ 1.
Odpowiedzialność za zobowiązania majątkowe komitetu wyborczego ponosi pełnomocnik
finansowy.
§ 2.
Bez pisemnej zgody pełnomocnika finansowego nie można zaciągać żadnych zobowiązań
finansowych w imieniu i na rzecz komitetu wyborczego.
§ 3.
W przypadku gdy z majątku pełnomocnika finansowego nie można pokryć roszczeń wobec
komitetu wyborczego, odpowiedzialność za zobowiązania majątkowe
1)
komitetu wyborczego partii politycznej albo organizacji ponosi partia polityczna albo
organizacja, która utworzyła komitet wyborczy;
2)
koalicyjnego komitetu wyborczego ponoszą solidarnie partie polityczne wchodzące w
skład koalicji wyborczej;
3)
komitetu wyborczego wyborców ponoszą solidarnie osoby wchodzące w skład komitetu.
§ 4.
Odpowiedzialność za zobowiązania majątkowe, o której mowa w § 1-3, obejmuje także
zobowiązania związane z rozliczeniem korzyści majątkowych przyjętych przez komitet
wyborczy z naruszeniem przepisów kodeksu, z wyłączeniem korzyści, o których mowa w
art. 149 § 4.
§ 1.
Zabronione jest udzielanie korzyści majątkowych przez jeden komitet wyborczy innemu
komitetowi wyborczemu.
§ 2.
Zabronione jest przeprowadzanie przez komitet wyborczy zbiórek publicznych.
§ 1.
Środki finansowe komitetu wyborczego partii politycznej mogą pochodzić wyłącznie z
funduszu wyborczego tej partii, tworzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych
(Dz. U. z 2017 r. poz. 876 i 1089).
§ 2.
Środki finansowe koalicyjnego komitetu wyborczego mogą pochodzić wyłącznie z funduszy
wyborczych partii politycznych wchodzących w skład koalicji wyborczej.
§ 3.
Środki finansowe
1)
komitetu wyborczego organizacji,
2)
komitetu wyborczego wyborców
- mogą pochodzić wyłącznie z wpłat obywateli polskich mających miejsce stałego zamieszkania
na terenie Rzeczypospolitej Polskiej oraz kredytów bankowych zaciąganych wyłącznie
na cele związane z wyborami.
§ 4.
Środki finansowe komitetu wyborczego kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej mogą
pochodzić wyłącznie z wpłat obywateli polskich mających miejsce stałego zamieszkania
na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, z funduszy wyborczych partii politycznych oraz
z kredytów bankowych zaciąganych na cele związane z wyborami.
§ 5
Komitetom wyborczym nie wolno przyjmować korzyści majątkowych o charakterze niepieniężnym,
z wyjątkiem
1)
nieodpłatnego rozpowszechniania plakatów i ulotek wyborczych przez osoby fizyczne;
2)
pomocy w pracach biurowych udzielanej przez osoby fizyczne;
3)
wykorzystania przedmiotów i urządzeń, w tym pojazdów mechanicznych, udostępnianych
nieodpłatnie przez osoby fizyczne;
4)
nieodpłatnego udostępniania miejsc do ekspozycji materiałów wyborczych przez osoby
fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej w zakresie reklamy.
§ 6.
Poręczycielem kredytu, o którym mowa w § 3 i 4, może być wyłącznie obywatel polski
mający miejsce stałego zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, z tym że
zobowiązanie poręczyciela nie może przekroczyć kwoty równej sumie wpłat określonej
w art. 134 § 2. Poręczenie kredytu jest niezbywalne.
§ 1.
Komitet wyborczy partii politycznej oraz koalicyjny komitet wyborczy, mogą nieodpłatnie
korzystać w czasie kampanii wyborczej z lokali partii politycznej, jak również z jej
sprzętu biurowego.
§ 2.
Komitet wyborczy wyborców może nieodpłatnie korzystać w czasie kampanii wyborczej
z lokalu osoby wchodzącej w skład komitetu wyborczego, jak również z jej sprzętu biurowego.
§ 3.
Komitet wyborczy organizacji może nieodpłatnie korzystać w czasie kampanii wyborczej
z lokalu tej organizacji, jak również z jej sprzętu biurowego.
§ 1.
Środki finansowe komitetu wyborczego są gromadzone wyłącznie na jednym rachunku bankowym.
Zawiadomienie, o którym mowa w art. 97, stanowi podstawę do otwarcia rachunku bankowego,
dokonania wpisu do Rejestru Gospodarki Narodowej (REGON) oraz nadania numeru identyfikacji
podatkowej (NIP) na zasadach określonych w przepisach o ewidencji i identyfikacji
podatników i płatników.
§ 2.
Suma wpłat od obywatela polskiego na rzecz danego komitetu wyborczego nie może przekraczać
15-krotności minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę
(Dz. U. z 2017 r. poz. 847), obowiązującego w dniu poprzedzającym dzień ogłoszenia aktu o zarządzeniu wyborów.
§ 3.
Kandydat na posła, kandydat na senatora, kandydat na Prezydenta Rzeczypospolitej oraz
kandydat na posła do Parlamentu Europejskiego będący obywatelem polskim może wpłacić
na rzecz komitetu wyborczego sumę nieprzekraczającą 45-krotności minimalnego wynagrodzenia
za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, obowiązującego w dniu poprzedzającym
dzień ogłoszenia aktu o zarządzeniu wyborów.
§ 4.
W przypadku gdy suma wpłat od obywatela polskiego na rzecz danego komitetu wyborczego
przekroczy kwoty określone odpowiednio w § 2 albo 3, wówczas nadwyżka sumy ponad dopuszczalny
limit podlega przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa na zasadach określonych w art. 149.
§ 5.
Środki finansowe mogą być wpłacane na rzecz komitetu wyborczego jedynie czekiem rozrachunkowym,
przelewem lub kartą płatniczą.
§ 6.
Umowa rachunku bankowego zawarta w imieniu komitetu wyborczego musi zawierać zastrzeżenie
o wymaganym w kodeksie sposobie dokonywania wpłat na rzecz komitetu wyborczego oraz
dopuszczalnym źródle pozyskiwania środków finansowych przez komitet wyborczy, a także
o dopuszczalnym terminie dokonywania wpłat.
§ 1.
Komitety wyborcze mogą wydatkować na agitację wyborczą wyłącznie kwoty ograniczone
limitami ustalonymi w przepisach szczególnych kodeksu.
§ 2.
Wydatki komitetu wyborczego, który w danych wyborach zgłosił kandydatów do więcej
niż jednego wybieranego organu, przeznaczone na agitację wyborczą, są ograniczone
łącznym limitem, powstającym przez zsumowanie limitów ustalonych w przepisach szczególnych
kodeksu.
Wydatki komitetu wyborczego na agitację wyborczą prowadzoną w formach i na zasadach
właściwych dla reklamy, w tym w prasie w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe, nie mogą przekraczać 80% limitu, o którym mowa w art. 135.
(uchylony)
§ 1.
W przypadku uzyskania nadwyżki pozyskanych środków na cele kampanii wyborczej nad
poniesionymi wydatkami komitet wyborczy partii politycznej przekazuje ją na fundusz
wyborczy tej partii.
§ 2.
W przypadku uzyskania nadwyżki pozyskanych środków na cele kampanii wyborczej nad
poniesionymi wydatkami koalicyjny komitet wyborczy przekazuje ją na fundusze wyborcze
partii wchodzących w skład koalicji wyborczej w proporcji ustalonej w umowie koalicyjnej,
a w razie braku stosownych postanowień w umowie - na rzecz organizacji pożytku publicznego.
O przekazaniu nadwyżki pełnomocnik finansowy informuje właściwy organ wyborczy w terminie
7 dni od dnia jej przekazania.
§ 3.
W przypadku uzyskania nadwyżki pozyskanych środków na cele kampanii wyborczej nad
poniesionymi wydatkami przez komitety wyborcze, o których mowa w art. 88-90, komitety
te przekazują ją na rzecz organizacji pożytku publicznego. O przekazaniu nadwyżki
pełnomocnik finansowy informuje właściwy organ wyborczy.
§ 4.
Wysokość nadwyżki ustala się po wydaniu przez właściwy organ wyborczy ostatecznego
postanowienia o przyjęciu bądź odrzuceniu sprawozdania finansowego, z uwzględnieniem
zobowiązań majątkowych, o których mowa w art. 130 § 2.
§ 5.
Przekazanie nadwyżki następuje w terminie 14 dni od dnia
1)
doręczenia postanowienia o przyjęciu sprawozdania finansowego albo
2)
bezskutecznego upływu terminu do wniesienia skargi lub odwołania, o których mowa w
art. 145, albo
3)
uprawomocnienia się orzeczenia wydanego przez sąd - w przypadku złożenia skargi lub
odwołania, o których mowa w art. 145, albo
4)
uprawomocnienia się wydanego przez sąd orzeczenia w sprawie przepadku na rzecz Skarbu
Państwa korzyści majątkowych przyjętych przez komitet wyborczy z naruszeniem przepisów
kodeksu - w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 5.
Wszelkie wezwania i informacje pisemne dostarczane przez komitet wyborczy wyborców
oraz komitet wyborczy organizacji, mające na celu pozyskanie środków na wybory, muszą
zawierać informację o treści przepisów art. 132 § 3-5, art. 134 § 3, art. 149 § 1
i art. 506.
§ 1.
Komitet jest obowiązany prowadzić rejestry
1)
zaciągniętych kredytów, zawierający nazwę banku udzielającego kredytu i wszystkie
istotne warunki jego uzyskania, w szczególności: datę udzielenia kredytu, jego wysokość,
oprocentowanie i inne koszty uzyskania, zobowiązania poręczycieli oraz ustalony termin
spłaty;
2)
wpłat o wartości przekraczającej łącznie od jednej osoby fizycznej kwotę minimalnego
wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, obowiązującego w dniu poprzedzającym dzień ogłoszenia postanowienia o zarządzeniu
wyborów, ze wskazaniem imienia, nazwiska oraz miejscowości zamieszkania takiej osoby.
§ 2.
Rejestry, o których mowa w § 1, komitet jest obowiązany umieszczać na swojej stronie
internetowej i uaktualniać w taki sposób, aby informacje o kredytach i wpłatach ujawniane
były w terminie 7 dni od dnia udzielenia kredytu lub dokonania wpłaty.
§ 3.
Rejestry, o których mowa w § 1, powinny być umieszczone na stronie internetowej komitetu
co najmniej do dnia
1)
podania sprawozdania finansowego przez Państwową Komisję Wyborczą do publicznej wiadomości
albo
2)
przedłożenia sprawozdania finansowego komisarzowi wyborczemu.
§ 4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Państwowej
Komisji Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia wzory rejestrów, o których mowa
w § 1, sposób ich prowadzenia, a także sposób ich przekazania organom wyborczym, w
szczególności
1)
zakres danych zawartych w rejestrach,
2)
metody aktualizacji rejestrów,
3)
sposób prezentacji informacji zawartych w rejestrach na stronie internetowej komitetu
- mając na względzie przejrzystość i czytelność danych zawartych w rejestrach.
§ 5.
Obowiązek o którym mowa w § 1, nie dotyczy komitetów wyborczych, które zgłaszają kandydata
lub kandydatów wyłącznie do rady gminy lub rady powiatu.
§ 1.
Do finansowania komitetów wyborczych partii politycznych w sprawach nieuregulowanych
w kodeksie stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych.
§ 2.
Od dnia przyjęcia przez właściwy organ wyborczy zawiadomienia, o którym mowa odpowiednio
w art. 86 § 2 albo art. 87 § 5, do dnia wyborów partia polityczna, która samodzielnie
utworzyła komitet wyborczy lub wchodzi w skład koalicji wyborczej, nie może prowadzić
i finansować agitacji wyborczej na rzecz upowszechniania celów programowych partii
politycznej.
§ 1.
Pełnomocnik finansowy, w terminie 3 miesięcy od dnia wyborów, przedkłada organowi
wyborczemu, któremu komitet wyborczy złożył zawiadomienie o utworzeniu komitetu, sprawozdanie
o przychodach, wydatkach i zobowiązaniach finansowych komitetu, w tym o uzyskanych
kredytach bankowych i warunkach ich uzyskania, zwane dalej „sprawozdaniem finansowym”.
§ 2
Jeżeli sprawozdanie finansowe przedkładane jest Państwowej Komisji Wyborczej, do sprawozdania
dołącza się sprawozdanie zawierające opinię biegłego rewidenta.
§ 3
Sprawozdania zawierającego opinię biegłego rewidenta nie sporządza się, jeżeli pełnomocnik
finansowy, w terminie 30 dni od dnia wyborów, zawiadomi właściwy organ wyborczy, że
komitet wyborczy nie miał przychodów, nie poniósł wydatków ani nie ma zobowiązań finansowych.
§ 4.
Biegłego rewidenta, o którym mowa w § 2, wybiera Państwowa Komisja Wyborcza spośród
kandydatów zgłoszonych przez Krajową Radę Biegłych Rewidentów w liczbie uzgodnionej
z Państwową Komisją Wyborczą.
§ 5
Komisarz wyborczy, badając sprawozdanie finansowe, może zlecać sporządzenie przez
biegłego rewidenta ekspertyz lub sprawozdania zawierającego opinię biegłego rewidenta.
§ 6
Koszty sporządzenia sprawozdania zawierającego opinię biegłego rewidenta, o którym
mowa w § 2 i 5, pokrywane są z budżetu państwa w części Budżet, finanse publiczne
i instytucje finansowe.
§ 7.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Państwowej
Komisji Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania finansowego
oraz szczegółowy zakres zawartych w nim informacji, a także wykaz rodzajów dokumentów,
jakie należy załączyć do sprawozdania, tak aby umożliwiały weryfikację podanych w
sprawozdaniu informacji.
§ 1.
W wyborach do Sejmu i do Senatu, wyborach do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej
Polskiej oraz wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej Państwowa Komisja Wyborcza podaje
do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej sprawozdanie finansowe
komitetu wyborczego w terminie 30 dni od dnia jego złożenia.
§ 2.
Sprawozdania finansowe, o których mowa w § 1, Państwowa Komisja Wyborcza ogłasza w
Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” po upływie terminu,
o którym mowa w § 1.
§ 3.
Sprawozdania finansowe przedkładane komisarzowi wyborczemu są udostępniane przez niego
na wniosek zainteresowanych podmiotów. Komisarz wyborczy podaje do publicznej wiadomości,
w formie komunikatu w dzienniku o zasięgu co najmniej wojewódzkim, informację o miejscu,
czasie i sposobie ich udostępniania do wglądu.
§ 4.
Wykaz wpłat obywateli polskich na rzecz komitetu wyborczego organizacji i komitetu
wyborczego wyborców Państwowa Komisja Wyborcza i komisarz wyborczy udostępniają do
wglądu na wniosek, w trybie i na zasadach określonych przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych
(Dz. U. z 2016 r. poz. 922 oraz z 2018 r. poz. 138).
§ 5.
Pozostałe rodzaje dokumentów załączone do sprawozdań finansowych udostępniane są do
wglądu podmiotom wymienionym w art. 144 § 7 w okresie przewidzianym na złożenie zastrzeżeń
do sprawozdań finansowych, a pozostałym podmiotom udostępniane są po tym okresie na
podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
§ 1.
Organ wyborczy, któremu złożono sprawozdanie finansowe, w terminie 6 miesięcy od dnia
złożenia sprawozdania finansowego
1)
przyjmuje sprawozdanie bez zastrzeżeń;
2)
przyjmuje sprawozdanie, wskazując na jego uchybienia, w szczególności w przypadku
gdy pozyskane, przyjęte lub wydatkowane z naruszeniem przepisów, o których mowa w
pkt 3 lit. a, d i e środki finansowe nie przekraczają 1% ogólnej kwoty przychodów
komitetu wyborczego, albo
3)
odrzuca sprawozdanie w przypadku stwierdzenia
a)
pozyskania lub wydatkowania środków komitetu wyborczego z naruszeniem przepisów art.
129 albo limitu, o którym mowa w art. 135,
b)
przeprowadzania zbiórek publicznych wbrew zakazowi, o którym mowa w art. 131 § 2,
c)
przyjęcia przez komitet wyborczy partii politycznej albo koalicyjny komitet wyborczy
środków finansowych pochodzących z innego źródła niż Fundusz Wyborczy,
d)
przyjęcia przez komitet wyborczy wyborców albo komitet wyborczy organizacji korzyści
majątkowych z naruszeniem przepisów art. 132 § 3-6,
e)
przyjęcia przez komitet wyborczy partii politycznej albo koalicyjny komitet wyborczy
korzyści majątkowych o charakterze niepieniężnym z naruszeniem przepisu art. 132 §
5.
§ 2.
Odrzucenie sprawozdania finansowego następuje również w przypadku poręczenia kredytu
z naruszeniem przepisów art. 132 § 6, a także dokonania czynności skutkującej zmniejszeniem
wartości zobowiązań komitetu przez inną osobę aniżeli wymieniona w art. 132 § 6 lub
dokonanej z naruszeniem limitu wpłat, o którym mowa w art. 134 § 2.
§ 3.
W razie zaistnienia wątpliwości co do prawidłowości sprawozdania finansowego właściwy
organ wyborczy wzywa komitet wyborczy do usunięcia wad sprawozdania lub udzielenia
wyjaśnień w określonym terminie.
§ 4.
Organ wyborczy, badając sprawozdanie finansowe, może zlecać sporządzenie ekspertyz
lub opinii.
§ 5.
Organy administracji publicznej udzielają Państwowej Komisji Wyborczej lub komisarzom
wyborczym, na ich żądanie, pomocy niezbędnej w badaniu sprawozdania finansowego.
§ 6.
Organy kontroli, rewizji i inspekcji działające w administracji rządowej i samorządzie
terytorialnym współpracują z Państwową Komisją Wyborczą oraz komisarzami wyborczymi
i są obowiązane do udostępniania Państwowej Komisji Wyborczej oraz komisarzom wyborczym,
na ich wniosek, wyników postępowań kontrolnych prowadzonych przez te organy.
§ 7.
W terminie 30 dni, odpowiednio, od dnia ogłoszenia sprawozdania finansowego albo od
dnia ogłoszenia komunikatu, o którym mowa w art. 143 § 3 zdanie drugie
1)
partie polityczne,
2)
komitety wyborcze, które brały udział w danych wyborach,
3)
stowarzyszenia i fundacje, które w swoich statutach przewidują działania związane
z analizą finansowania kampanii wyborczych
- mogą zgłaszać Państwowej Komisji Wyborczej lub komisarzom wyborczym umotywowane
pisemne zastrzeżenia do sprawozdań finansowych komitetów wyborczych.
§ 8.
Organ wyborczy, w terminie 60 dni od dnia zgłoszenia zastrzeżenia, o którym mowa w
§ 7, udziela pisemnej odpowiedzi na zastrzeżenie.
§ 1.
W przypadku odrzucenia sprawozdania finansowego komitetu wyborczego przez Państwową
Komisję Wyborczą pełnomocnik finansowy ma prawo, w terminie 14 dni od dnia doręczenia
postanowienia o odrzuceniu sprawozdania, wnieść do Sądu Najwyższego skargę na postanowienie
Państwowej Komisji Wyborczej w przedmiocie odrzucenia sprawozdania.
§ 2.
Sąd Najwyższy rozpatruje skargę i wydaje w tej sprawie orzeczenie w terminie 60 dni
od dnia doręczenia skargi. Orzeczenie doręcza się pełnomocnikowi finansowemu i Państwowej
Komisji Wyborczej.
§ 3.
Rozpatrzenie skargi przez Sąd Najwyższy następuje w składzie 7 sędziów, w postępowaniu
nieprocesowym.
§ 4.
Od orzeczenia Sądu Najwyższego nie przysługuje środek prawny.
§ 5.
W przypadku odrzucenia sprawozdania finansowego komitetu wyborczego przez komisarza
wyborczego pełnomocnik finansowy ma prawo, w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia
o odrzuceniu sprawozdania, wnieść do sądu okręgowego odwołanie od postanowienia. Rozpoznanie
odwołania przez sąd okręgowy następuje w postępowaniu nieprocesowym, w terminie 30
dni od dnia doręczenia odwołania. Od orzeczenia sądu okręgowego nie przysługuje środek
prawny.
§ 6.
Jeżeli Sąd Najwyższy albo sąd okręgowy uzna skargę, o której mowa w § 1, lub odwołanie,
o którym mowa w § 5, pełnomocnika finansowego za zasadne, odpowiednio Państwowa Komisja
Wyborcza albo komisarz wyborczy niezwłocznie postanawia o przyjęciu sprawozdania finansowego.
§ 7.
Po bezskutecznym upływie terminu do wniesienia skargi, o której mowa w § 1, lub odwołania,
o którym mowa w § 5, albo po wydaniu orzeczenia, o którym mowa w § 2 lub 5, uznającego
odwołanie lub skargę pełnomocnika finansowego za niezasadne, organ, któremu przedłożono
sprawozdanie finansowe, przekazuje postanowienie o jego odrzuceniu naczelnikowi urzędu
skarbowego właściwemu miejscowo ze względu na siedzibę komitetu wyborczego.
Organ wyborczy, któremu złożono sprawozdanie finansowe, podaje do publicznej wiadomości
w Biuletynie Informacji Publicznej, w formie komunikatu, informację o przyjętych i
odrzuconych sprawozdaniach finansowych komitetów wyborczych.
§ 1.
W razie niezłożenia w terminie sprawozdania finansowego przez
1)
komitet wyborczy partii politycznej - partii politycznej nie przysługuje prawo do
dotacji, o której mowa w art. 150 lub art. 151, oraz prawo do subwencji, o której
mowa w art. 28 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych;
2)
koalicyjny komitet wyborczy - partii politycznej wchodzącej w skład koalicji wyborczej
nie przysługuje prawo do dotacji, o której mowa w art. 150 lub art. 151, oraz prawo
do subwencji, o której mowa w art. 28 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych;
3)
komitet wyborczy wyborców - nie przysługuje mu prawo do dotacji, o której mowa w art.
150 lub art. 151.
§ 2.
Do sprawozdania finansowego złożonego po terminie stosuje się odpowiednio przepisy
art. 142-145.
§ 1.
W razie odrzucenia przez Państwową Komisję Wyborczą sprawozdania finansowego lub odrzucenia
skargi, o której mowa w art. 145 § 1, przysługująca partii politycznej lub komitetowi
wyborczemu wyborców dotacja, o której mowa w art. 150 lub art. 151, pomniejszona zostaje
o kwotę stanowiącą równowartość trzykrotności wysokości środków pozyskanych lub wydatkowanych
z naruszeniem przepisów, o których mowa w art. 144 § 1 pkt 3.
§ 2.
W razie odrzucenia przez Państwową Komisję Wyborczą sprawozdania finansowego lub odrzucenia
skargi, o której mowa w art. 145 § 1, przysługująca partii politycznej subwencja,
o której mowa w art. 28 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych, pomniejszona zostaje o kwotę stanowiącą równowartość trzykrotności wysokości środków
pozyskanych lub wydatkowanych z naruszeniem przepisów, o których mowa w art. 144 §
1 pkt 3.
§ 3.
Pomniejszenie wysokości dotacji lub subwencji, o którym mowa w § 1 i 2, nie może przekraczać
75% wysokości dotacji, o której mowa w art. 150 § 1 albo art. 151 § 1, lub 75% wysokości
subwencji, o której mowa w art. 28 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych.
§ 1.
Korzyści majątkowe przyjęte przez komitet wyborczy z naruszeniem przepisów kodeksu
podlegają przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa. Jeżeli korzyść majątkowa została zużyta
lub utracona, przepadkowi podlega jej równowartość.
§ 2.
Korzyścią majątkową, która podlega przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa, jest również
wartość dokonanej czynności skutkującej zmniejszeniem wartości zobowiązań komitetu
wyborczego przez inną osobę aniżeli wymieniona w art. 132 § 6 lub dokonanej z naruszeniem
zasad, o których mowa w art. 132 § 6 lub art. 134 § 2.
§ 3.
Przepis § 1 nie dotyczy korzyści majątkowych udzielonych komitetowi wyborczemu z naruszeniem
przepisów kodeksu, które komitet wyborczy zwrócił w terminie 30 dni od dnia udzielenia.
§ 4.
Przepis § 1 nie dotyczy korzyści majątkowych udzielonych komitetowi wyborczemu z naruszeniem
przepisów kodeksu, które to korzyści lub ich równowartość zostały, w terminie 14 dni
od dnia doręczenia komitetowi wyborczemu postanowienia o przyjęciu lub o odrzuceniu
jego sprawozdania finansowego, a w przypadku złożenia skargi lub odwołania, o których
mowa w art. 145 § 1 i 5 - w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się orzeczenia
wydanego przez właściwy sąd, dobrowolnie wpłacone na rachunek bankowy urzędu skarbowego
właściwego dla siedziby komitetu. Korzyści majątkowe o charakterze niepieniężnym komitet
wyborczy przekazuje temu urzędowi skarbowemu. Potwierdzenie wpłacenia albo przekazania
korzyści majątkowej lub jej równowartości komitet wyborczy przedstawia właściwemu
organowi wyborczemu.
§ 5.
Przyjęcie korzyści majątkowych z naruszeniem przepisów kodeksu stwierdza właściwy
organ wyborczy w postanowieniu o przyjęciu lub o odrzuceniu sprawozdania finansowego.
§ 6.
W przypadku niewykonania czynności, o których mowa w § 4 zdanie pierwsze i drugie,
albo jednej z tych czynności naczelnik urzędu skarbowego właściwy miejscowo dla siedziby
komitetu wyborczego, na wniosek Państwowej Komisji Wyborczej lub komisarza wyborczego,
występuje do sądu przeciwko podmiotom, o których mowa w art. 130 § 1, o orzeczenie
przepadku korzyści majątkowej lub jej równowartości oraz wydanie tej korzyści majątkowej
lub zapłatę jej równowartości.
§ 7.
Sądem właściwym do orzekania w sprawach, o których mowa w § 1, jest sąd okręgowy właściwy
ze względu na siedzibę organu skarbowego, o którym mowa w § 6.
§ 8.
Sąd okręgowy rozpatruje sprawy, o których mowa w § 6, w postępowaniu nieprocesowym.
§ 9.
Egzekucja korzyści majątkowej lub jej równowartości następuje w trybie przepisów o
postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organem egzekucyjnym jest naczelnik urzędu
skarbowego, o którym mowa w § 6.
§ 10.
Przejęte rzeczy ruchome, wierzytelności i inne prawa majątkowe naczelnik urzędu skarbowego
spienięża według przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1201, 1475, 1954 i 2491 oraz z 2018 r. poz. 138 i 398), dotyczących egzekucji należności pieniężnych.
§ 1.
Partii politycznej, której komitet wyborczy uczestniczył w wyborach, partii politycznej
wchodzącej w skład koalicji wyborczej, a także komitetowi wyborczemu wyborców uczestniczących
w wyborach do Sejmu i do Senatu przysługuje prawo do dotacji z budżetu państwa, zwanej
dalej „dotacją podmiotową”, za każdy uzyskany mandat posła i senatora. Wydatki związane
z dotacją podmiotową pokrywane są z budżetu państwa w części Budżet, finanse publiczne
i instytucje finansowe.
§ 2.
Wysokość dotacji podmiotowej oblicza się według wzoru
\(
Dp = {W \over {560}} \times M
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
Dp - wysokość przysługującej dotacji podmiotowej,
W - sumę wydatków na kampanię wyborczą komitetów wyborczych (do wysokości przysługujących
komitetom wyborczym limitów wydatków przewidzianych w wyborach do Sejmu i do Senatu),
które uzyskały co najmniej 1 mandat,
M - liczbę mandatów posłów i senatorów uzyskanych przez dany komitet wyborczy.
§ 3.
Dotacja podmiotowa przysługuje wyłącznie do wysokości wydatków uwidocznionej w sprawozdaniu
finansowym.
§ 4.
Dotacja podmiotowa przysługuje w wysokości, o której mowa w § 2 i 3, także za każdy
mandat posła i senatora uzyskany w wyborach ponownych do Sejmu i do Senatu oraz w
wyborach uzupełniających do Senatu.
§ 5.
Wysokość dotacji podmiotowej przysługującej partii politycznej wchodzącej w skład
koalicji wyborczej ustala się dzieląc kwotę obliczoną zgodnie z § 2 między partie
wchodzące w skład koalicji w proporcjach określonych w umowie zawiązującej koalicję
wyborczą. Proporcje określone w tej umowie nie mogą być zmienione. Jeżeli partie polityczne
wchodzące w skład koalicji wyborczej nie określiły w umowie zawiązującej koalicję
proporcji, to należną koalicji dotację podmiotową każdej z nich wypłaca się w równych
częściach.
§ 6.
Przekazania dotacji podmiotowej na wskazany przez podmioty, o których mowa w § 1,
rachunek bankowy dokonuje minister właściwy do spraw finansów publicznych na podstawie
informacji Państwowej Komisji Wyborczej o uprawnionych do otrzymania dotacji podmiotowej
oraz o liczbie mandatów uzyskanych przez dany komitet wyborczy. Dotacja podmiotowa
jest wypłacana w terminie 9 miesięcy od dnia wyborów.
§ 7.
W przypadku podziału, połączenia albo likwidacji partii politycznych odnośnie do ich
prawa do dotacji podmiotowej stosuje się odpowiednio przepisy art. 37 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych.
§ 1.
Partii politycznej, której komitet wyborczy uczestniczył w wyborach, partii politycznej
wchodzącej w skład koalicji wyborczej, a także komitetowi wyborczemu wyborców uczestniczącym
w wyborach do Parlamentu Europejskiego przysługuje prawo do dotacji z budżetu państwa,
zwanej dalej „dotacją podmiotową”, za każdy uzyskany mandat posła do Parlamentu Europejskiego.
Wydatki związane z dotacją podmiotową są pokrywane z budżetu państwa w części Budżet,
finanse publiczne i instytucje finansowe.
§ 2.
Wysokość dotacji podmiotowej oblicza się według wzoru
\(
Dp = {W \over L} \times M
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
Dp - wysokość przysługującej dotacji podmiotowej,
W - kwotę złotych równą liczbie wyborców, którzy oddali głosy,
L - liczbę wybieranych w Rzeczypospolitej Polskiej posłów do Parlamentu Europejskiego,
M - liczbę mandatów uzyskanych przez dany komitet wyborczy.
§ 3.
Dotacja podmiotowa przysługuje wyłącznie do wysokości wydatków uwidocznionej w sprawozdaniu
finansowym przyjętym przez Państwową Komisję Wyborczą.
§ 4.
Wysokość dotacji podmiotowej przysługującej partii politycznej wchodzącej w skład
koalicji wyborczej ustala się dzieląc kwotę obliczoną zgodnie z § 2 między partie
wchodzące w skład koalicji w proporcjach określonych w umowie zawiązującej koalicję
wyborczą. Proporcje określone w tej umowie nie mogą być zmienione. Jeżeli partie polityczne
wchodzące w skład koalicji wyborczej nie określiły w umowie zawiązującej koalicję
proporcji, to należną koalicji dotację podmiotową każdej z nich wypłaca się w równych
częściach.
§ 5.
Przekazania dotacji podmiotowej na wskazany przez podmioty, o których mowa w § 1,
rachunek bankowy dokonuje minister właściwy do spraw finansów publicznych na podstawie
informacji Państwowej Komisji Wyborczej o uprawnionych do otrzymania dotacji podmiotowej
oraz o liczbie mandatów uzyskanych przez dany komitet wyborczy. Dotacja podmiotowa
jest wypłacana w terminie 9 miesięcy od dnia wyborów.
§ 6.
W przypadku podziału, połączenia albo likwidacji partii politycznych odnośnie do ich
prawa do dotacji podmiotowej stosuje się odpowiednio przepisy art. 37 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych.
§ 1.
Stałymi organami wyborczymi są Państwowa Komisja Wyborcza oraz komisarze wyborczy.
§ 2.
Organami wyborczymi powoływanymi w związku z zarządzonymi wyborami są odpowiednio
okręgowe, rejonowe i terytorialne komisje wyborcze oraz obwodowe komisje wyborcze.
§ 3.
Terytorialnymi komisjami wyborczymi są wojewódzkie, powiatowe i gminne komisje wyborcze.
§ 4.
Właściwość rzeczową oraz miejscową komisji wyborczych, o których mowa w § 2 i 3, określają
przepisy szczególne kodeksu.
§ 1.
Można być członkiem tylko jednej komisji wyborczej. Nie mogą być członkami komisji
kandydaci w wyborach, komisarze wyborczy, pełnomocnicy wyborczy, pełnomocnicy finansowi,
urzędnicy wyborczy oraz mężowie zaufania.
§ 2.
Członkostwo w komisji wyborczej wygasa z dniem podpisania zgody na kandydowanie w
wyborach bądź objęcia funkcji komisarza wyborczego, pełnomocnika, urzędnika wyborczego
lub męża zaufania, o których mowa w § 1.
§ 3.
Komisarze wyborczy, członkowie Państwowej Komisji Wyborczej, okręgowej, rejonowej
i terytorialnej komisji wyborczej nie mogą prowadzić agitacji wyborczej na rzecz poszczególnych
kandydatów lub list kandydatów. Urzędnicy wyborczy nie mogą prowadzić agitacji wyborczej,
o której mowa w zdaniu pierwszym, z wyjątkiem agitacji na rzecz własnej kandydatury.
§ 4.
Członkowie obwodowej komisji wyborczej nie mogą prowadzić agitacji wyborczej na rzecz
poszczególnych kandydatów oraz list kandydatów
1)
w lokalu wyborczym;
2)
w trakcie czynności podejmowanych przez obwodową komisję wyborczą;
3)
w trakcie przygotowań do prac obwodowej komisji wyborczej.
§ 1.
Członkom komisji wyborczych przysługują
1)
diety oraz zwrot kosztów podróży i noclegów;
2
zryczałtowane diety za czas związany z wykonywaniem zadań członka komisji w przypadku
członków okręgowych, rejonowych i terytorialnych komisji wyborczych oraz za czas związany
z przeprowadzeniem głosowania oraz ustaleniem wyników głosowania w przypadku członków
obwodowych komisji wyborczych.
§ 2.
W przypadku gdy członek okręgowej, rejonowej lub terytorialnej komisji wyborczej nie
brał udziału we wszystkich posiedzeniach komisji, przysługująca mu dieta, o której
mowa w § 1 pkt 2, ulega obniżeniu proporcjonalnie do liczby posiedzeń komisji, w których
nie brał udziału.
§ 3
Członkom Państwowej Komisji Wyborczej, a także przewodniczącym okręgowych, rejonowych
i terytorialnych komisji wyborczych, którzy pełnią funkcje z urzędu jako komisarze
wyborczy, nie przysługują zryczałtowane diety, o których mowa w § 1 pkt 2.
§ 3a.
Przepis § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio do członków Państwowej Komisji Wyborczej
oraz komisarzy wyborczych.
§ 4.
Członkowi obwodowej lub terytorialnej komisji wyborczej w związku z wykonywaniem zadań
przysługuje do 5 dni zwolnienia od pracy z zachowaniem prawa do świadczeń z ubezpieczenia
społecznego oraz uprawnień ze stosunku pracy, z wyjątkiem prawa do wynagrodzenia.
§ 5
Komisarze wyborczy, członkowie Państwowej Komisji Wyborczej, okręgowych, rejonowych
i terytorialnych komisji wyborczych oraz urzędnicy wyborczy korzystają z ochrony prawnej
przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych i ponoszą odpowiedzialność jak funkcjonariusze
publiczni.
§ 5a
Członkowie obwodowych komisji wyborczych w trakcie
1)
przebywania w lokalu wyborczym,
2)
czynności podejmowanych przez obwodową komisję wyborczą,
3)
przygotowań do prac obwodowej komisji wyborczej
- korzystają z ochrony prawnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych i ponoszą
odpowiedzialność jak funkcjonariusze publiczni.
§ 6.
Członkom komisji wyborczych przysługuje na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 października 2002 r. o zaopatrzeniu z tytułu wypadków lub chorób
zawodowych powstałych w szczególnych okolicznościach
(Dz. U. z 2013 r. poz. 737) zaopatrzenie z tytułu wypadku przy wykonywaniu zadań tych komisji.
§ 7.
Państwowa Komisja Wyborcza, określi, w drodze uchwały
1)
wysokość oraz szczegółowe zasady, na których przysługują diety, zwrot kosztów podróży
i noclegów oraz zryczałtowane diety, o których mowa w § 1,
2)
warunki obniżania wysokości diet członków komisji wyborczych w przypadku nieuczestniczenia
w wykonywaniu części zadań komisji,
3)
sposoby dokumentowania dni zwolnienia od pracy, o których mowa w § 4
- biorąc pod uwagę zakres obowiązków członków komisji wyborczych.
(uchylony)
§ 1.
Obsługę i techniczno-materialne warunki pracy obwodowych i terytorialnych komisji
wyborczych oraz wykonania zadań związanych z organizacją i przeprowadzeniem wyborów
na obszarze gminy, powiatu lub województwa, zapewnia odpowiednio wójt, starosta lub
marszałek województwa z zastrzeżeniem art. 191e § 1, art. 437, art. 458a, art. 467a
i art. 484.
§ 2.
Jednostki organizacyjne sprawujące trwały zarząd nieruchomości państwowych i komunalnych
są obowiązane udostępnić bezpłatnie pomieszczenia
1)
na wniosek dyrektora właściwej miejscowo delegatury Krajowego Biura Wyborczego - z
przeznaczeniem na siedziby okręgowych i terytorialnych komisji wyborczych;
2)
na wniosek wójta - z przeznaczeniem na siedziby obwodowych komisji wyborczych.
§ 3.
Pomieszczenia przeznaczone na siedziby organów wyborczych powinny być łatwo dostępne
dla osób niepełnosprawnych.
§ 4.
Na siedziby komisji wyborczych można również wyznaczyć pomieszczenia innych podmiotów
niż wymienione w § 2, po uprzednim porozumieniu z zarządzającymi tymi pomieszczeniami.
§ 5.
Przepisy § 1-4 stosuje się odpowiednio do kapitanów polskich statków morskich oraz
konsulów.
§ 1.
Państwowa Komisja Wyborcza jest stałym najwyższym organem wyborczym właściwym w sprawach
przeprowadzania wyborów i referendów.
§ 2
W skład Państwowej Komisji Wyborczej wchodzi
1)
3 sędziów Trybunału Konstytucyjnego, wskazanych przez Prezesa Trybunału Konstytucyjnego;
2)
3 sędziów Sądu Najwyższego, wskazanych przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego;
3)
3 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazanych przez Prezesa Naczelnego Sądu
Administracyjnego.
§ 2
W skład Państwowej Komisji Wyborczej wchodzą
1)
jeden sędzia Trybunału Konstytucyjnego, wskazany przez Prezesa Trybunału Konstytucyjnego;
2)
jeden sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazany przez Prezesa Naczelnego
Sądu Administracyjnego;
3)
7 osób mających kwalifikacje do zajmowania stanowiska sędziego, wskazanych przez Sejm.
§ 2a
Kadencja członka Państwowej Komisji Wyborczej wynosi 9 lat.
§ 2a
Wymaganie, o którym mowa w § 2 pkt 3, nie dotyczy osoby, która
1)
ma co najmniej trzyletni staż pracy na stanowisku prokuratora, Prezesa Prokuratorii
Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, jej wiceprezesa lub radcy albo wykonywania w
Polsce zawodu adwokata, radcy prawnego lub notariusza;
2)
pracowała w polskiej szkole wyższej, w Polskiej Akademii Nauk, w instytucie badawczym
lub innej placówce naukowej, mając tytuł naukowy profesora albo stopień naukowy doktora
habilitowanego nauk prawnych.
§ 2b
Kadencja członków Państwowej Komisji Wyborczej, o których mowa w § 2 pkt 1 i 2, wynosi
9 lat.
§ 2c
Kadencja członka Państwowej Komisji Wyborczej, o którym mowa w § 2 pkt 3, odpowiada
kadencji Sejmu, z zastrzeżeniem art. 158 § 1a.
§ 3
Sędziów, o których mowa w § 2, powołuje w skład Państwowej Komisji Wyborczej Prezydent
Rzeczypospolitej, w drodze postanowienia.
§ 3
Członków Państwowej Komisji Wyborczej powołuje Prezydent Rzeczypospolitej w drodze
postanowienia.
§ 4.
W skład Państwowej Komisji Wyborczej może wchodzić lub zostać powołany także sędzia
w stanie spoczynku.
§ 4a
Kandydatów na członków Państwowej Komisji Wyborczej powoływanych na podstawie § 2
pkt 3 wskazują kluby parlamentarne lub poselskie, z tym że liczba tych członków musi
odzwierciedlać proporcjonalnie reprezentację w Sejmie klubów parlamentarnych lub poselskich.
§ 4b
Liczba członków powołanych w skład Państwowej Komisji Wyborczej, spośród wskazanych
przez jeden klub parlamentarny lub poselski, nie może być większa niż 3, z zastrzeżeniem
§ 4c.
§ 4c
W przypadku gdy w danej kadencji Sejmu są dwa kluby parlamentarne lub poselskie, pozostałego
kandydata do części Państwowej Komisji Wyborczej, o której mowa w § 2 pkt 3, wyłania
się w drodze losowania przeprowadzonego przez Prezydium Sejmu spośród osób zgłoszonych
przez kluby parlamentarne lub poselskie; każdy z nich może zgłosić do losowania jedną
osobę.
§ 4d
Po powołaniu członków Państwowej Komisji Wyborczej, o których mowa w § 2 pkt 3, zmiany
w liczbie i składzie klubów parlamentarnych lub poselskich zachodzące w trakcie tej
samej kadencji Sejmu nie mają wpływu na skład Komisji.
§ 4e
Członkowie Państwowej Komisji Wyborczej, o których mowa w § 2 pkt 3, nie mogą należeć
do partii politycznych ani prowadzić działalności publicznej niedającej się pogodzić
z pełnioną funkcją.
§ 5.
Państwowa Komisja Wyborcza wybiera ze swojego składu i odwołuje przewodniczącego oraz
dwóch zastępców przewodniczącego. Funkcję przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej może pełnić wyłącznie osoba
powołana w trybie § 2 pkt 1 lub 2.
§ 6.
Funkcję sekretarza Państwowej Komisji Wyborczej pełni Szef Krajowego Biura Wyborczego,
który uczestniczy w jej posiedzeniach z głosem doradczym.
§ 7.
Postanowienie, o którym mowa w § 3, podaje się do publicznej wiadomości oraz ogłasza
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
§ 1.
Wygaśnięcie członkostwa w Państwowej Komisji Wyborczej przed upływem kadencji następuje
w przypadku
1)
zrzeczenia się członkostwa;
2)
o którym mowa w art. 153 § 2;
3)
śmierci członka Komisji;
4)
ukończenia 70 lat przez członka Komisji;
5
odwołania przez Prezydenta Rzeczypospolitej na uzasadniony wniosek Prezesa, który
wskazał sędziego jako członka Komisji.
5
odwołania członka Komisji przez Prezydenta Rzeczypospolitej na uzasadniony wniosek
podmiotu wskazującego.
§ 1a
Członkostwo osób powołanych w myśl art. 157 § 2 pkt 3 wygasa z mocy prawa po upływie
150 dni od dnia wyborów do Sejmu.
§ 2.
Uzupełnienie składu Państwowej Komisji Wyborczej następuje w trybie i na zasadach
określonych w przepisach o jej powołaniu, jednak nie później niż w terminie 5 dni
od dnia wygaśnięcia członkostwa w Państwowej Komisji Wyborczej.
§ 3
Jeżeli członkostwo osoby powołanej w myśl art. 157 § 2 pkt 3 wygasło przed upływem
kadencji Sejmu, pierwszeństwo wskazania innej osoby na jej miejsce przysługuje temu
samemu klubowi parlamentarnemu lub poselskiemu.
§ 1.
Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej
1)
reprezentuje Komisję;
2)
organizuje pracę Komisji;
3)
zwołuje, co najmniej raz na dwa miesiące, posiedzenia Komisji, przewodniczy obradom
i czuwa nad ich przebiegiem;
4)
nadzoruje wykonanie uchwał Komisji;
5)
zleca wykonanie określonych zadań Krajowemu Biuru Wyborczemu i nadzoruje ich wykonanie;
6)
wykonuje czynności zlecone przez Komisję.
§ 2.
W czasie nieobecności przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej czynności wymienione
w § 1 wykonują zastępcy przewodniczącego. Z upoważnienia przewodniczącego Państwowej
Komisji Wyborczej, zastępcy przewodniczącego mogą wykonywać również inne czynności.
§ 3.
Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej ustala podział czynności między zastępcami
i informuje o tym pozostałych członków Państwowej Komisji Wyborczej.
§ 1
Członkowie Państwowej Komisji Wyborczej pełnią swoje funkcje w Komisji niezależnie
od swoich obowiązków służbowych.
§ 2.
Osobom wchodzącym w skład Państwowej Komisji Wyborczej przysługuje wynagrodzenie miesięczne
ustalane na podstawie kwoty bazowej przyjmowanej do ustalenia wynagrodzenia osób zajmujących
kierownicze stanowiska państwowe, z zastosowaniem mnożników
1)
dla przewodniczącego - 3,5;
2)
dla zastępcy przewodniczącego - 3,2;
3)
dla członków Komisji - 3,0.
§ 3
Wynagrodzenie, o którym mowa w § 2, przysługuje niezależnie od uposażenia lub wynagrodzenia
wypłacanego z innego tytułu.
§ 1.
Do zadań Państwowej Komisji Wyborczej w sprawach związanych z przeprowadzaniem wyborów
należy
1)
sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem prawa wyborczego;
2)
sprawowanie nadzoru nad prowadzeniem i aktualizowaniem rejestru wyborców oraz sporządzaniem
spisów wyborców;
3)
powoływanie okręgowych i rejonowych komisji wyborczych oraz rozwiązywanie okręgowych,
rejonowych i obwodowych komisji wyborczych po wykonaniu ich ustawowych zadań;
4)
powoływanie i odwoływanie komisarzy wyborczych;
5)
rozpatrywanie skarg na działalność okręgowych komisji wyborczych oraz komisarzy wyborczych;
6)
ustalanie wzorów urzędowych formularzy oraz druków wyborczych, a także wzorów pieczęci
organów wyborczych niższego stopnia;
7)
ustalanie i ogłaszanie wyników głosowania i wyników wyborów w zakresie określonym
przepisami szczególnymi kodeksu;
8)
przedstawianie po każdych wyborach Prezydentowi Rzeczypospolitej, Marszałkowi Sejmu,
Marszałkowi Senatu oraz Prezesowi Rady Ministrów informacji o realizacji przepisów
kodeksu i ewentualnych propozycji ich zmian;
8a
przeprowadzenie sprawdzenia wybranych kart do głosowania i innych dokumentów z wyborów
w celu wykluczania podejrzenia nieprawidłowości w przebiegu wyborów w razie powzięcia
uzasadnionego podejrzenia o możliwości wystąpienia nieprawidłowości;
9)
prowadzenie i wspieranie działań informacyjnych zwiększających wiedzę obywateli na
temat prawa wyborczego, w szczególności zasad głosowania oraz warunków ważności głosu
w danych wyborach;
9a
skierowanie, w okresie 14 dni przed dniem wyborów, przystępnej informacji o sposobie
głosowania i warunkach ważności głosu do możliwie największej liczby wyborców z wykorzystaniem
strony internetowej Komisji i za pośrednictwem środków masowego przekazu;
10)
wykonywanie innych zadań określonych w ustawach.
§ 2.
Działania, o których mowa w § 1 pkt 9, Państwowa Komisja Wyborcza realizuje w szczególności
poprzez
1)
prowadzenie internetowego portalu informacyjnego;
2)
przygotowywanie publikacji o charakterze informacyjnym;
3)
przygotowywanie audycji informacyjnych rozpowszechnianych przez Telewizję Polską oraz
Polskie Radio Spółka Akcyjna i spółki radiofonii regionalnej w wymiarze i na zasadach
określonych w przepisach o kampanii wyborczej w programach radia i telewizji.
§ 3.
Państwowa Komisja Wyborcza w ramach działalności, o której mowa w § 1 pkt 9 i § 2,
współdziała z organizacjami pozarządowymi w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie
(Dz. U. z 2018 r. poz. 450), do których celów statutowych należy rozwijanie demokracji, społeczeństwa obywatelskiego,
podnoszenie aktywności wyborczej i upowszechnianie praw obywatelskich.
§ 4.
Państwowa Komisja Wyborcza ustala swój regulamin, regulamin komisarzy wyborczych oraz
regulaminy okręgowych, rejonowych, terytorialnych i obwodowych komisji wyborczych,
określając w nich w szczególności
1)
zasady i tryb pracy;
2)
sposób wykonywania zadań;
3)
sposób sprawowania nadzoru nad przestrzeganiem prawa wyborczego.
§ 1
Państwowa Komisja Wyborcza wydaje wytyczne wiążące komisarzy wyborczych, urzędników
wyborczych i komisje wyborcze niższego stopnia oraz wyjaśnienia dla organów administracji
rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego, a także podległych im jednostek
organizacyjnych wykonujących zadania związane z przeprowadzeniem wyborów, jak i dla
komitetów wyborczych oraz nadawców radiowych i telewizyjnych.
§ 2.
Państwowa Komisja Wyborcza uchyla uchwały okręgowych i rejonowych komisji wyborczych
oraz postanowienia komisarzy wyborczych podjęte z naruszeniem prawa lub niezgodne
z jej wytycznymi i przekazuje sprawę właściwej komisji do ponownego rozpoznania bądź
podejmuje rozstrzygnięcie w sprawie.
§ 3
Państwowa Komisja Wyborcza podejmuje uchwały w zakresie swoich ustawowych uprawnień,
w szczególności w przypadkach określonych w § 1 i 2.
§ 4
Uchwały Państwowej Komisji Wyborczej zapadają większością głosów w obecności co najmniej
2/3 jej pełnego składu, w tym przewodniczącego Komisji lub jednego z jego zastępców,
na posiedzeniu jawnym.
§ 1.
Pełnomocnikowi wyborczemu służy prawo wniesienia skargi do Sądu Najwyższego na uchwałę
Państwowej Komisji Wyborczej w sprawach, o których mowa w art. 161 § 1. Skargę wnosi
się w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia uchwały.
§ 2.
Wniesienie skargi wstrzymuje wykonanie uchwały Państwowej Komisji Wyborczej w zakresie,
którego dotyczy skarga, z zastrzeżeniem § 4.
§ 3.
Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę w postępowaniu nieprocesowym w terminie 7 dni.
§ 4.
Jeśli do dnia wyborów pozostało mniej niż 7 dni, wniesienie skargi nie powoduje wstrzymania
wykonania uchwały, chyba że Sąd Najwyższy postanowi inaczej.
§ 5.
Uczestnikami postępowania są skarżący oraz Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej
albo jego zastępca.
§ 6.
Od orzeczenia Sądu Najwyższego nie przysługuje środek prawny.
§ 7.
Orzeczenie doręcza się pełnomocnikowi wyborczemu i Państwowej Komisji Wyborczej.
§ 8.
Jeżeli Sąd Najwyższy uzna skargę za zasadną, Państwowa Komisja Wyborcza niezwłocznie
uchyla zaskarżoną uchwałę albo zmienia w zakresie wskazanym w orzeczeniu.
§ 1.
Państwowa Komisja Wyborcza określa
1)
warunki i sposób pomocniczego wykorzystania techniki elektronicznej przy
a)
ustalaniu wyników głosowania,
b
sporządzaniu protokołów przez obwodowe komisje wyborcze ds. ustalenia wyników głosowania
w obwodzie, terytorialne, rejonowe i okręgowe komisje wyborcze oraz Państwową Komisję
Wyborczą,
c)
sprawdzaniu pod względem zgodności arytmetycznej poprawności ustalenia wyników głosowania
w obwodzie,
d)
ustalaniu wyników wyborów,
2
tryb pomocniczego przekazywania danych z protokołów, o których mowa w pkt 1, za pośrednictwem
sieci elektronicznego przekazywania danych,
3
tryb przekazywania przez obwodowe komisje wyborcze ds. przeprowadzenia głosowania
w obwodzie w trakcie głosowania danych o liczbie osób uprawnionych do głosowania i
liczbie wyborców, którym wydano karty do głosowania, oraz sposób podawania tych danych
do publicznej wiadomości, jeżeli przepisy szczególne to przewidują
- uwzględniając konieczność zapewnienia warunków bezpieczeństwa wprowadzania i przetwarzania
danych oraz ich przekazywania i odbioru.
§ 2
Oprogramowanie służące elektronicznej obsłudze czynności, o których mowa w § 1, tworzy
się zgodnie z wymaganiami ustalonymi przez Państwową Komisję Wyborczą i pod jej nadzorem.
§ 3
Do obsługi czynności, o których mowa w § 1, można stosować jedynie oprogramowanie,
do którego prawa majątkowe przysługują wyłącznie Skarbowi Państwa, oraz urządzenia
techniczne, do których prawa majątkowe przysługują wyłącznie Skarbowi Państwa, jednostkom
samorządu terytorialnego lub podmiotom im podległym. Muszą one być usytuowane na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej i być w wyłącznej dyspozycji Państwowej Komisji Wyborczej
oraz Krajowego Biura Wyborczego. Tworzenie i eksploatacja oprogramowania nie mogą
być powierzane podmiotom zewnętrznym w stosunku do Krajowego Biura Wyborczego.
Państwowa Komisja Wyborcza publikuje opracowanie statystyczne zawierające szczegółowe
informacje o wynikach głosowania i wyborów oraz udostępnia wyniki głosowania i wyborów
w formie dokumentu elektronicznego.
Państwowa Komisja Wyborcza jest uprawniona do używania pieczęci urzędowej w rozumieniu
przepisów o pieczęciach państwowych. Średnica pieczęci wynosi 35 mm.
§ 1.
Państwowa Komisja Wyborcza wykonuje czynności wynikające ze sprawowanego nadzoru nad
prowadzeniem i aktualizowaniem rejestru wyborców oraz sporządzaniem spisów wyborców,
a w szczególności
1)
kontroluje prawidłowość prowadzenia i aktualizowania rejestru wyborców oraz sporządzania
spisów wyborców;
2)
bada zgodność danych rejestru wyborców i spisów wyborców z danymi ewidencji ludności
i aktów stanu cywilnego w gminie;
3)
występuje z urzędu do właściwych organów o wykreślenie z rejestru wyborców lub spisu
wyborców osób, które zostały wpisane do rejestru lub spisu z naruszeniem przepisów
prawa;
4)
gromadzi i podaje do publicznej wiadomości, nie rzadziej niż raz na kwartał, informację
o liczbie wyborców objętych rejestrem wyborców w gminach;
5)
podaje do publicznej wiadomości, według gmin, informację o liczbie wyborców wpisanych
do spisów wyborców według stanu na dzień ich sporządzenia dla danych wyborów.
§ 2.
Czynności, o których mowa w § 1, Państwowa Komisja Wyborcza wykonuje przy pomocy Krajowego
Biura Wyborczego. Szczegółowy sposób wykonywania tych czynności, w celu zapewnienia
właściwego ich wykonania, określa regulamin Państwowej Komisji Wyborczej.
§ 3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, po zasięgnięciu opinii Państwowej
Komisji Wyborczej, w drodze rozporządzenia, obowiązki organów prowadzących sprawy
ewidencji ludności w zapewnieniu Państwowej Komisji Wyborczej wykonania jej zadań
związanych z nadzorem nad prowadzeniem i aktualizowaniem rejestru wyborców oraz sporządzaniem
spisów wyborców, w tym tryb udostępniania dokumentów oraz przekazywania informacji
o liczbie mieszkańców ujętych w ewidencji ludności i liczbie wyborców wpisanych do
rejestru wyborców i spisów wyborców oraz zasady i formy współdziałania organów administracji
rządowej z Krajowym Biurem Wyborczym w tym zakresie, mając na względzie konieczność
zapewnienia bezpieczeństwa przetwarzania danych osobowych, ich przekazywania oraz
odbioru.
§ 1.
Komisarz wyborczy jest pełnomocnikiem Państwowej Komisji Wyborczej wyznaczonym na
obszar stanowiący województwo lub część jednego województwa.
§ 2
Państwowa Komisja Wyborcza określa właściwość rzeczową komisarzy wyborczych, w tym
w zakresie wykonywania czynności o charakterze ogólnowojewódzkim, z uwzględnieniem
zadań związanych z wyborami do organów jednostek samorządu terytorialnego oraz zadań,
o których mowa w art. 167 § 1 pkt 8 i 9, a także właściwość terytorialną komisarzy
wyborczych i ich siedzibę.
§ 3.
Komisarzy wyborczych w liczbie 100, z uwzględnieniem § 2, powołuje na okres 5 lat
Państwowa Komisja Wyborcza na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych, spośród
osób mających wykształcenie wyższe prawnicze oraz dających rękojmię należytego pełnienia
tej funkcji.
§ 3a
W przypadku uzasadnionych zastrzeżeń do kandydatów na komisarzy wyborczych, wskazanych
w trybie, o którym mowa w § 3, Państwowa Komisja Wyborcza niezwłocznie informuje o
tym ministra właściwego do spraw wewnętrznych, który wskazuje nowych kandydatów.
§ 4
Komisarz wyborczy nie może należeć do partii politycznych ani prowadzić działalności
publicznej niedającej się pogodzić z pełnioną funkcją. Komisarzem wyborczym nie może
być osoba skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia
publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.
§ 5
Nie mogą być komisarzami wyborczymi kandydaci w wyborach, pełnomocnicy wyborczy, pełnomocnicy
finansowi, mężowie zaufania, urzędnicy wyborczy, członkowie komisji wyborczej.
§ 6.
Komisarzom wyborczym przysługuje wynagrodzenie miesięczne w wysokości wynagrodzenia
członka Państwowej Komisji Wyborczej. Przepis art. 159 § 3 stosuje się odpowiednio.
§ 7.
Funkcja komisarza wyborczego wygasa w przypadku
1)
zrzeczenia się funkcji;
2)
śmierci;
3
podpisania zgody na zgłoszenie do komisji wyborczej, kandydowanie w wyborach bądź
objęcia funkcji pełnomocnika wyborczego, pełnomocnika finansowego, męża zaufania,
urzędnika wyborczego;
4
o którym mowa w § 4;
5)
odwołania.
§ 8
Państwowa Komisja Wyborcza odwołuje komisarza wyborczego przed upływem okresu, na
jaki został powołany, w przypadku niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków
komisarza wyborczego.
§ 9.
W przypadkach, o których mowa w § 7 i 8, powołanie komisarza wyborczego następuje
w trybie i na zasadach określonych w § 3.
§ 10.
W razie czasowej niemożności pełnienia funkcji przez komisarza wyborczego Państwowa
Komisja Wyborcza może powierzyć pełnienie tej funkcji, na ten okres, innemu komisarzowi
wyborczemu lub innej osobie zapewniającej rzetelne wykonanie czynności wyborczych.
§ 1.
Do zadań komisarza wyborczego należy
1)
sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem prawa wyborczego;
2
zapewnianie, we współdziałaniu z organami jednostek samorządu terytorialnego oraz
urzędnikami wyborczymi, organizacji wyborów do rad na obszarze województwa;
3
powoływanie terytorialnych komisji wyborczych oraz rozwiązywanie terytorialnych komisji
wyborczych w wyborach organów jednostek samorządu terytorialnego po wykonaniu ich
ustawowych zadań;
3a
powoływanie obwodowych komisji wyborczych oraz rozwiązywanie obwodowych komisji wyborczych
po wykonaniu ich ustawowych zadań;
3b
tworzenie i zmiana obwodów głosowania, w szczególności ustalenie ich numerów, granic
oraz siedzib obwodowych komisji wyborczych;
3c
zarządzanie wydrukowania kart do głosowania w wyborach organów jednostek samorządu
terytorialnego oraz zapewnienie ich przekazania właściwym komisjom wyborczym;
3d
dokonywanie podziału odpowiednio gminy, powiatu, województwa na okręgi wyborcze, ustalenie
ich granic, numerów, liczby radnych wybieranych w każdym okręgu, w wyborach organów
jednostek samorządu terytorialnego;
4)
rozpatrywanie skarg na działalność terytorialnych komisji wyborczych;
5)
kontrolowanie, w zakresie ustalonym przez Państwową Komisję Wyborczą, prawidłowości
sporządzania spisów wyborców;
6)
podawanie do publicznej wiadomości informacji o składach terytorialnych komisji wyborczych
powołanych na obszarze województwa;
7
udzielanie, w miarę potrzeby, terytorialnym, obwodowym komisjom wyborczym oraz urzędnikom
wyborczym wyjaśnień;
8)
ustalanie zbiorczych wyników wyborów do rad oraz wyborów wójtów przeprowadzonych na
obszarze województwa i ogłaszanie ich w trybie określonym w kodeksie;
9)
przedkładanie sprawozdania z przebiegu wyborów na obszarze województwa, wraz z ich
wynikami, Państwowej Komisji Wyborczej;
10)
wykonywanie innych czynności przewidzianych w ustawach lub zleconych przez Państwową
Komisję Wyborczą.
§ 2.
Komisarz wyborczy uchyla uchwały terytorialnych i obwodowych komisji wyborczych podjęte
z naruszeniem prawa lub niezgodne z wytycznymi Państwowej Komisji Wyborczej i przekazuje
sprawę właściwej komisji do ponownego rozpatrzenia lub podejmuje rozstrzygnięcie w
sprawie.
§ 2a
Komisarz wyborczy jest zwierzchnikiem urzędników wyborczych.
§ 3.
Komisarz wyborczy wydaje postanowienia w zakresie swoich ustawowych uprawnień.
§ 1.
Komisarz wyborczy, na podstawie protokołów z wyborów sporządzonych przez właściwe
terytorialne komisje wyborcze, podaje do publicznej wiadomości, w formie obwieszczenia,
wyniki wyborów do rad oraz wyborów wójtów na obszarze województwa.
§ 2.
W obwieszczeniu, o którym mowa w § 1, zamieszcza się zbiorczą informację o wynikach
głosowania i wynikach wyborów
1)
do rad, do których wybory zostały przeprowadzone, oraz - odrębnie dla każdej rady
- w szczególności dane o liczbie mandatów uzyskanych przez listy kandydatów poszczególnych
komitetów wyborczych oraz nazwiska i imiona wybranych radnych z podaniem oznaczenia
listy, z której zostali wybrani;
2)
wójtów - w szczególności nazwiska i imiona wybranych wójtów z podaniem nazw komitetów
wyborczych, które ich zgłosiły.
§ 3.
Państwowa Komisja Wyborcza określa wzór obwieszczenia, o którym mowa w § 1.
Obwieszczenie komisarza wyborczego ogłasza się w wojewódzkim dzienniku urzędowym oraz
podaje do publicznej wiadomości przez rozplakatowanie odpowiedniego wyciągu z obwieszczenia
na obszarze każdej gminy. Jeden egzemplarz obwieszczenia przesyła się do Państwowej
Komisji Wyborczej w terminie i trybie przez nią ustalonym.
§ 1.
W skład okręgowej komisji wyborczej wchodzi od 5 do 11 sędziów, w tym z urzędu, jako
jej przewodniczący, komisarz wyborczy. W skład komisji może być także powołany sędzia
w stanie spoczynku, który nie ukończył 70 lat.
§ 2.
Sędziów do składu komisji zgłasza Minister Sprawiedliwości, w liczbie uzgodnionej
z Państwową Komisją Wyborczą, najpóźniej w 52 dniu przed dniem wyborów.
§ 3.
Państwowa Komisja Wyborcza powołuje okręgowe komisje wyborcze najpóźniej w 48 dniu
przed dniem wyborów.
§ 4.
W razie braku możliwości pełnienia funkcji przewodniczącego komisji przez komisarza
wyborczego komisja wybiera przewodniczącego ze swojego grona. W takim przypadku Minister
Sprawiedliwości zgłasza do składu komisji jednego sędziego więcej, aniżeli wynikałoby
to z uzgodnień, o których mowa w § 2.
§ 5.
Pierwsze posiedzenie komisji organizuje, z upoważnienia Państwowej Komisji Wyborczej,
dyrektor właściwej miejscowo delegatury Krajowego Biura Wyborczego.
§ 6.
Komisja na pierwszym posiedzeniu wybiera spośród siebie dwóch zastępców przewodniczącego
komisji. Funkcję sekretarza okręgowej komisji wyborczej pełni dyrektor właściwej miejscowo
delegatury Krajowego Biura Wyborczego albo osoba przez niego wskazana. Sekretarz uczestniczy
w pracach komisji z głosem doradczym.
§ 7.
Skład komisji podaje się niezwłocznie do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo
przyjęty.
§ 8.
Techniczno-materialne warunki pracy okręgowej komisji wyborczej zapewnia Krajowe Biuro
Wyborcze.
§ 1.
Wygaśnięcie członkostwa w okręgowej komisji wyborczej następuje w przypadku
1)
zrzeczenia się członkostwa;
2)
o którym mowa w art. 153 § 2;
3)
śmierci członka komisji;
4)
odwołania.
§ 2.
Państwowa Komisja Wyborcza odwołuje członka okręgowej komisji wyborczej
1)
w przypadku niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków członka komisji;
2)
na uzasadniony wniosek Ministra Sprawiedliwości w odniesieniu do zgłoszonego przez
niego członka komisji.
§ 3.
Uzupełnienie składu komisji następuje w trybie i na zasadach określonych w przepisach
o jej powołaniu. Przepis art. 170 § 7 stosuje się odpowiednio.
§ 1.
Do zadań okręgowej komisji wyborczej należy
1)
sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem prawa wyborczego przez odpowiednio rejonowe
lub obwodowe komisje wyborcze;
2)
rejestrowanie okręgowych list kandydatów na posłów i kandydatów na senatora oraz list
kandydatów na posłów do Parlamentu Europejskiego;
3)
zarządzanie drukowania kart do głosowania w wyborach do Sejmu i do Senatu oraz w wyborach
do Parlamentu Europejskiego;
4)
ustalanie i ogłaszanie wyników głosowania i wyników wyborów w okręgu wyborczym w zakresie
określonym przepisami szczególnymi kodeksu;
5)
rozpatrywanie skarg na działalność odpowiednio rejonowych lub obwodowych komisji wyborczych;
6)
zapewnienie wykonania zadań wyborczych we współdziałaniu z wojewodą i organami jednostek
samorządu terytorialnego;
7)
wykonywanie innych zadań przewidzianych w kodeksie lub zleconych przez Państwową Komisję
Wyborczą.
§ 2.
Okręgowa komisja wyborcza podejmuje uchwały w zakresie swoich ustawowych uprawnień.
Okręgowa komisja wyborcza powołuje, w trybie i na zasadach określonych przez Państwową
Komisję Wyborczą, pełnomocników do wypełniania zadań, przewidzianych w kodeksie.
§ 1.
W skład rejonowej komisji wyborczej wchodzi 5 sędziów, w tym z urzędu, jako jej przewodniczący,
komisarz wyborczy. W skład komisji może być także powołany sędzia w stanie spoczynku,
który nie ukończył 70 lat.
§ 2.
Do powoływania rejonowej komisji wyborczej i wygaśnięcia członkostwa w komisji oraz
organizacji jej pracy stosuje się odpowiednio art. 170 § 2-8 i art. 171, z tym że
komisja wybiera jednego zastępcę przewodniczącego.
§ 1.
Do zadań rejonowej komisji wyborczej należy
1)
sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem prawa wyborczego;
2)
zapewnienie dostarczenia kart do głosowania obwodowym komisjom wyborczym;
3)
zapewnienie wykonania zadań wyborczych we współdziałaniu z organami jednostek samorządu
terytorialnego;
4)
rozpatrywanie skarg na działalność obwodowych komisji wyborczych;
5)
ustalanie i ogłaszanie wyników głosowania oraz przekazywanie ich właściwej okręgowej
komisji wyborczej;
6)
wykonywanie innych zadań przewidzianych w kodeksie lub zleconych przez okręgową komisję
wyborczą albo Państwową Komisję Wyborczą.
§ 2.
Rejonowa komisja wyborcza podejmuje uchwały w zakresie swoich ustawowych uprawnień.
Rejonowa komisja wyborcza może powołać, w trybie i na zasadach określonych przez Państwową
Komisję Wyborczą, pełnomocników do wypełniania zadań przewidzianych w kodeksie.
Państwowa Komisja Wyborcza określa obszar danego okręgu wyborczego, na którym okręgowa
komisja wyborcza wykonuje także zadania rejonowej komisji wyborczej.
§ 1
Terytorialne komisje wyborcze powołuje, najpóźniej w 40 dniu przed dniem wyborów
1)
w przypadku wojewódzkiej komisji wyborczej - komisarz wyborczy wykonujący czynności
o charakterze ogólnowojewódzkim,
2)
w przypadku powiatowej i gminnej komisji wyborczej - komisarz wyborczy
- spośród wyborców zgłoszonych przez pełnomocników wyborczych, z zastrzeżeniem § 6.
Zgłoszenia kandydatów na członków terytorialnej komisji wyborczej dokonuje się najpóźniej
w 45 dniu przed dniem wyborów.
§ 2
W skład terytorialnej komisji wyborczej wchodzi 9 osób, z zastrzeżeniem § 6, które
mają bierne prawo wyborcze do Sejmu
1)
w liczbie nieprzekraczającej 6 - po jednej osobie zgłoszonej przez każdego z pełnomocników
wyborczych reprezentujących komitety wyborcze utworzone przez partie polityczne bądź
koalicje partii politycznych, z których list odpowiednio w ostatnich wyborach: wybrano
radnych do sejmiku województwa, z tym że kandydatów można zgłaszać tylko na obszarze
województwa, na terenie którego komitet wyborczy wprowadził w ostatnich wyborach radnych
do sejmiku województwa; albo wybrano posłów do Sejmu; jeżeli liczba takich komitetów
wyborczych jest mniejsza niż 6, prawo wskazania dodatkowej osoby mają pełnomocnicy
komitetów wyborczych, o których mowa w pkt 2,
2)
po jednej osobie zgłoszonej przez każdego z pełnomocników wyborczych reprezentujących
pozostałe komitety wyborcze
- z zastrzeżeniem § 3.
§ 3
Gdyby liczba członków komisji powołanych na podstawie § 2
1)
okazała się mniejsza niż 9 - pozostałych kandydatów do składu komisji wyłania się
w drodze publicznego losowania spośród osób zgłoszonych przez wszystkich pełnomocników
wyborczych; każdy z nich może zgłosić do losowania tyle osób, ile brakuje do liczby
9;
2)
miała być większa niż 9 - kandydatów do składu komisji, w liczbie stanowiącej różnicę
między liczbą 9 a liczbą członków powoływanych na podstawie § 2 pkt 1, wyłania się
w drodze publicznego losowania spośród osób zgłoszonych przez pełnomocników wyborczych,
o których mowa w § 2 pkt 2; każdy z nich może zgłosić do losowania tylko jedną osobę.
§ 4
Losowanie, o którym mowa w § 3, przeprowadza
1)
w przypadku wojewódzkiej komisji wyborczej - komisarz wyborczy wykonujący czynności
o charakterze ogólnowojewódzkim;
2)
w przypadku powiatowej i gminnej komisji wyborczej - komisarz wyborczy.
§ 5.
(uchylony)
§ 6
W skład wojewódzkiej i powiatowej komisji wyborczej oraz komisji wyborczej w mieście
na prawach powiatu wchodzi z urzędu, jako jej przewodniczący, osoba wskazana przez
komisarza wyborczego.
§ 7
Pierwsze posiedzenie
1)
wojewódzkiej komisji wyborczej - zwołuje niezwłocznie po jej powołaniu komisarz wyborczy
wykonujący czynności o charakterze ogólnowojewódzkim;
2)
powiatowej i gminnej komisji wyborczej - zwołuje niezwłocznie po jej powołaniu komisarz
wyborczy.
§ 8.
(uchylony)
§ 9.
Terytorialna komisja wyborcza na pierwszym posiedzeniu wybiera ze swojego składu przewodniczącego
i jego zastępcę, z zastrzeżeniem § 6.
§ 10.
Skład terytorialnej komisji wyborczej komisarz wyborczy podaje niezwłocznie do publicznej
wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty.
§ 11
Państwowa Komisja Wyborcza określa sposób zgłaszania kandydatów na członków terytorialnych
komisji wyborczych, wzór zgłoszenia oraz zasady powoływania tych komisji, w tym tryb
przeprowadzenia losowania, o którym mowa w § 3.
§ 1.
Wygaśnięcie członkostwa w terytorialnej komisji wyborczej następuje w przypadku
1)
zrzeczenia się członkostwa;
2)
o którym mowa w art. 153 § 2;
3)
śmierci członka komisji;
4)
utraty prawa wybierania;
5)
(uchylony)
6)
odwołania.
§ 2
Przepis § 1 pkt 4 nie dotyczy członka komisji, o którym mowa w art. 178 § 6.
§ 3
Właściwy komisarz wyborczy odwołuje członka terytorialnej komisji wyborczej w przypadku
niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków członka komisji.
§ 4.
Uzupełnienie składu terytorialnej komisji wyborczej następuje w trybie i na zasadach
określonych w przepisach o jej powołaniu. Przepis art. 178 § 10 stosuje się odpowiednio.
§ 1.
Do zadań terytorialnej komisji wyborczej należy
1)
rejestrowanie kandydatów na radnych;
2)
zarządzanie druku obwieszczeń wyborczych i podanie ich do publicznej wiadomości w
trybie określonym w kodeksie;
3)
(uchylony)
4)
rozpatrywanie skarg na działalność obwodowych komisji wyborczych;
5)
ustalenie wyników głosowania i wyników wyborów do rady i ogłoszenie ich w trybie określonym
w kodeksie;
6)
przesłanie wyników głosowania i wyników wyborów komisarzowi wyborczemu;
7)
wykonywanie innych czynności określonych w kodeksie lub zleconych przez komisarza
wyborczego.
§ 2.
Do zadań gminnej komisji wyborczej należy także rejestrowanie kandydatów na wójta
oraz ustalenie wyników głosowania i wyników wyborów wójta oraz ogłoszenie ich w trybie
określonym w kodeksie.
(uchylony)
W każdym obwodzie głosowania w wyborach powołuje się obwodową komisję wyborczą ds.
przeprowadzenia głosowania w obwodzie i obwodową komisję wyborczą ds. ustalenia wyników
głosowania w obwodzie.
§ 1
Obwodową komisję wyborczą powołuje spośród wyborców, najpóźniej w 21 dniu przed dniem
wyborów, komisarz wyborczy, z zastrzeżeniem przepisów art. 183.
§ 2
W skład każdej obwodowej komisji wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie
i obwodowej komisji wyborczej ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie powołuje
się 9 osób spośród kandydatów zgłoszonych przez pełnomocników wyborczych lub upoważnione
przez nich osoby
1)
w liczbie nie mniejszej niż 6 - po jednej osobie zgłoszonej przez każdego z pełnomocników
wyborczych reprezentujących komitety wyborcze utworzone przez partie polityczne bądź
koalicje partii politycznych, z których list odpowiednio w ostatnich wyborach: wybrano
radnych do sejmiku województwa, z tym że kandydatów można zgłaszać tylko na obszarze
województwa, na terenie którego komitet wyborczy wprowadził w ostatnich wyborach radnych
do sejmiku województwa; albo wybrano posłów do Sejmu; jeżeli liczba takich komitetów
wyborczych jest mniejsza niż 6, prawo wskazania dodatkowej osoby mają pełnomocnicy
komitetów wyborczych, o których mowa w pkt 2,
2)
po jednej osobie zgłoszonej przez każdego z pełnomocników wyborczych reprezentujących
pozostałe komitety wyborcze
- z zastrzeżeniem § 7.
§ 2a.
(uchylony)
§ 3
W skład obwodowych komisji wyborczych, w obwodach głosowania utworzonych w zakładach
leczniczych, domach pomocy społecznej, zakładach karnych, aresztach śledczych oraz
oddziałach zewnętrznych takich zakładów i aresztów powołuje się 6 osób spośród kandydatów
zgłoszonych przez pełnomocników wyborczych lub upoważnione przez nich osoby.
§ 4
Osoba będąca kandydatem na członka obwodowej komisji wyborczej może zostać zgłoszona
do komisji na obszarze województwa, w którym stale zamieszkuje.
§ 5
Zgłoszenia w wyborach do Sejmu i do Senatu, w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej
oraz w wyborach do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej dokonuje się
najpóźniej w 23 dniu przed dniem wyborów. Zgłoszenia w wyborach do organów stanowiących
jednostek samorządu terytorialnego oraz w wyborach wójtów dokonuje się najpóźniej
w 30 dniu przed dniem wyborów.
§ 6.
Zgłoszenie do składu obwodowej komisji wyborczej następuje po uzyskaniu zgody osoby,
której ma dotyczyć.
§ 7
Gdyby liczba członków komisji powołanych na podstawie § 2
1)
okazała się mniejsza niż 9 - pozostałych kandydatów do składu komisji wyłania się
w drodze publicznego losowania spośród osób zgłoszonych przez wszystkich pełnomocników
wyborczych; każdy z nich może zgłosić do losowania tyle osób, ile brakuje do liczby
9;
2)
miała być większa niż 9 - kandydatów do składu komisji, w liczbie stanowiącej różnicę
między liczbą 9 a liczbą członków powoływanych na podstawie § 2 pkt 1, wyłania się
w drodze publicznego losowania spośród osób zgłoszonych przez pełnomocników wyborczych,
o których mowa w § 2 pkt 2; każdy z nich może zgłosić do losowania tylko jedną osobę.
§ 8
Losowanie, o którym mowa w § 7, przeprowadza komisarz wyborczy.
§ 8a
W przypadku niedokonania zgłoszenia kandydatów do składu komisji, w sytuacji, o której
mowa w § 7 pkt 1, minimalny skład liczbowy obwodowej komisji wyborczej wynosi 5 członków.
Jeżeli pomimo zgłoszenia, o którym mowa w zdaniu pierwszym, liczba kandydatów zgłoszonych
w trybie, o którym mowa w § 7 pkt 1, jest mniejsza niż minimalny skład liczbowy obwodowej
komisji wyborczej uzupełnienia jej składu dokonuje komisarz wyborczy. Przepis § 6
stosuje się odpowiednio.
§ 9
Pierwsze posiedzenie obwodowej komisji wyborczej zwołuje niezwłocznie po jej powołaniu
komisarz wyborczy.
§ 10.
Obwodowa komisja wyborcza na pierwszym posiedzeniu wybiera spośród siebie przewodniczącego
i jego zastępcę. Skład komisji podaje się niezwłocznie do publicznej wiadomości w
sposób zwyczajowo przyjęty.
§ 11
Państwowa Komisja Wyborcza określa sposób zgłaszania kandydatów na członków obwodowych
komisji wyborczych, wzór zgłoszenia oraz zasady powoływania tych komisji, w tym tryb
przeprowadzenia losowania, o którym mowa w § 7.
§ 1.
Obwodowe komisje wyborcze w obwodach głosowania utworzonych za granicą powołują konsulowie
spośród wyborców zamieszkałych na obszarze właściwości terytorialnej konsula. Przepisy
art. 182 § 5-10 stosuje się odpowiednio.
§ 2.
W skład obwodowych komisji wyborczych w obwodach głosowania utworzonych za granicą
powołuje się
1)
od 4 do 8 osób spośród kandydatów zgłoszonych przez pełnomocników wyborczych lub upoważnione
przez nich osoby;
2)
jedną osobę wskazaną przez konsula.
§ 3.
Konsul, jeżeli wymaga tego zachowanie sprawności przebiegu głosowania, może uzupełnić
skład liczbowy obwodowej komisji wyborczej spośród wyborców zamieszkałych na obszarze
właściwości terytorialnej konsula, z tym że liczba członków komisji nie może przekroczyć
dopuszczalnego składu komisji, o którym mowa w § 2. Przepis art. 182 § 6 stosuje się
odpowiednio.
§ 4.
Obwodowe komisje wyborcze w obwodach głosowania utworzonych na polskich statkach morskich
powołują spośród wyborców kapitanowie tych statków. Przepisy art. 182 § 3 i 5-10 stosuje
się odpowiednio.
§ 5.
Państwowa Komisja Wyborcza określa, po porozumieniu odpowiednio z ministrem właściwym
do spraw zagranicznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej, tryb
i termin powołania komisji, o których mowa w § 1 i 4.
§ 1.
Wygaśnięcie członkostwa w obwodowej komisji wyborczej następuje w przypadku
1)
zrzeczenia się członkostwa;
2)
o którym mowa w art. 153 § 2;
2a)
wyrażenia zgody na kandydowanie w wyborach przez osobę będącą w stosunku do członka
komisji małżonkiem, wstępnym, zstępnym, rodzeństwem, małżonkiem zstępnego lub przysposobionego
albo pozostającą z nim w stosunku przysposobienia;
3)
śmierci członka komisji;
4)
utraty prawa wybierania;
5)
niespełniania warunku, o którym mowa w art. 182 § 4;
6)
odwołania.
§ 2
Komisarz wyborczy odwołuje członka obwodowej komisji wyborczej w przypadku nieuczestniczenia
w pracach komisji bez usprawiedliwienia lub podejmowania działań sprzecznych z prawem.
§ 3.
(uchylony)
§ 4.
Uzupełnienie składu obwodowej komisji wyborczej następuje w trybie i na zasadach określonych
w przepisach o jej powołaniu. Przepis art. 182 § 10 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
§ 1.
Do zadań obwodowej komisji wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie należy
1)
przeprowadzenie głosowania w obwodzie;
2)
czuwanie w dniu wyborów nad przestrzeganiem prawa wyborczego w miejscu i czasie głosowania.
§ 2.
Do zadań obwodowej komisji wyborczej ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie należy
1)
ustalenie wyników głosowania w obwodzie i podanie ich do publicznej wiadomości;
2)
przesłanie wyników głosowania do właściwej komisji wyborczej.
§ 1.
Lokale obwodowych komisji wyborczych, o których mowa w art. 16 § 1 pkt 3, zapewnia
wójt, z tym że w każdej gminie co najmniej 1/2 lokali obwodowych komisji wyborczych
powinna być dostosowana do potrzeb wyborców niepełnosprawnych.
§ 2.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zabezpieczenia
społecznego oraz Państwowej Komisji Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia, warunki
techniczne, jakim powinien odpowiadać lokal obwodowej komisji wyborczej, tak aby został
dostosowany do potrzeb wyborców niepełnosprawnych.
§ 1
Krajowe Biuro Wyborcze zapewnia obsługę Państwowej Komisji Wyborczej, komisarzy wyborczych,
Korpusu Urzędników Wyborczych oraz innych organów wyborczych w zakresie określonym
w kodeksie oraz innych ustawach, z zastrzeżeniem art. 191g.
§ 2.
Do zadań Krajowego Biura Wyborczego należy zapewnienie warunków organizacyjno-administracyjnych,
finansowych i technicznych, związanych z organizacją i przeprowadzaniem wyborów i
referendów w zakresie określonym w kodeksie oraz innych ustawach.
§ 3.
Krajowe Biuro Wyborcze wykonuje również inne zadania wynikające z kodeksu oraz innych
ustaw.
§ 1.
Pracą Krajowego Biura Wyborczego kieruje Szef Krajowego Biura Wyborczego.
§ 2.
Szef Krajowego Biura Wyborczego jest kierownikiem urzędu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych
(Dz. U. z 2017 r. poz. 2142 i 2203 oraz z 2018 r. poz. 106).
§ 3.
Jednostkami organizacyjnymi Krajowego Biura Wyborczego są
1)
zespoły;
2)
delegatury.
§ 4.
Organizację Krajowego Biura Wyborczego oraz zakres działania i właściwość terytorialną
jednostek organizacyjnych Krajowego Biura Wyborczego określa statut nadany przez Państwową
Komisję Wyborczą na wniosek Szefa Krajowego Biura Wyborczego. Statut Krajowego Biura
Wyborczego ogłasza się w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
§ 5.
Szef i pracownicy Krajowego Biura Wyborczego nie mogą należeć do partii politycznych
ani prowadzić działalności politycznej. Szefem Krajowego Biura Wyborczego nie może
być osoba skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia
publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.
§ 6.
Szef Krajowego Biura Wyborczego na podstawie statutu określi, w drodze zarządzenia,
szczegółową organizację wewnętrzną jednostek organizacyjnych Krajowego Biura Wyborczego
oraz ich właściwość rzeczową.
§ 1.
Krajowe Biuro Wyborcze współdziała z właściwymi organami administracji rządowej oraz
jednostkami samorządu terytorialnego w celu realizacji zadań związanych z organizacją
i przeprowadzaniem wyborów oraz referendów.
§ 2.
Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po zasięgnięciu opinii Szefa
Krajowego Biura Wyborczego, określi, w drodze rozporządzenia, zasady współdziałania
terenowych organów administracji rządowej z Krajowym Biurem Wyborczym w zakresie,
o którym mowa w § 1, biorąc pod uwagę potrzeby zapewnienia sprawnej organizacji wyborów
i referendów.
§ 3
Zasady współdziałania organów jednostek samorządu terytorialnego z Krajowym Biurem
Wyborczym określają przepisy art. 156 § 1, 2 i 4.
§ 1.
Szef Krajowego Biura Wyborczego jest organem wykonawczym Państwowej Komisji Wyborczej.
§ 2
Szef Krajowego Biura Wyborczego jest powoływany przez Państwową Komisję Wyborczą spośród
trzech kandydatów przedstawionych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
we wniosku złożonym po zasięgnięciu opinii Szefa Kancelarii Sejmu, Szefa Kancelarii
Senatu oraz Szefa Kancelarii Prezydenta.
§ 2a
W przypadku uzasadnionych zastrzeżeń do kandydatów, o których mowa w § 2, Państwowa
Komisja Wyborcza niezwłocznie informuje o tym ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
który wskazuje nowych kandydatów w liczbie dwóch w trybie określonym w § 2.
§ 2b
Szef Krajowego Biura Wyborczego jest powoływany na okres 7 lat.
§ 2c
Przed upływem okresu, o którym mowa w § 2b, Szef Krajowego Biura Wyborczego może zostać
odwołany przez Państwową Komisję Wyborczą w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych.
§ 3.
Do Szefa Krajowego Biura Wyborczego stosuje się przepisy dotyczące osób zajmujących
kierownicze stanowiska państwowe. Wynagrodzenie Szefa Krajowego Biura Wyborczego odpowiada
wysokości wynagrodzenia sekretarza stanu.
§ 1.
Szef Krajowego Biura Wyborczego dysponuje wyodrębnionymi w budżecie państwa w części
dotyczącej Krajowego Biura Wyborczego środkami finansowymi.
§ 2.
Ze środków finansowych, o których mowa w § 1, są pokrywane wydatki związane z bieżącą
działalnością Państwowej Komisji Wyborczej i innych stałych organów wyborczych oraz
Krajowego Biura Wyborczego, a także dotacje na stałe zadania związane z organizacją
i przeprowadzaniem wyborów oraz referendów, zlecone jednostkom samorządu terytorialnego.
§ 3.
Szef Krajowego Biura Wyborczego dysponuje, w zakresie określonym ustawami, środkami
finansowymi rezerwy celowej budżetu państwa przeznaczonej na wydatki związane z organizacją
i przeprowadzaniem wyborów oraz referendów.
§ 4.
Dotacje dla jednostek samorządu terytorialnego na wykonywanie zadań związanych z organizacją
i przeprowadzaniem wyborów oraz referendów przekazywane są tym jednostkom przez Szefa
Krajowego Biura Wyborczego lub działających z jego upoważnienia dyrektorów jednostek
organizacyjnych Biura.
§ 1.
W każdej gminie działają urzędnicy wyborczy powoływani przez Szefa Krajowego Biura
Wyborczego.
§ 2.
Urzędnicy wyborczy tworzą Korpus Urzędników Wyborczych.
§ 1.
Urzędnikiem wyborczym nie może być osoba kandydująca w wyborach w okręgu, w skład
którego wchodzi gmina właściwa dla obszaru działania urzędnika wyborczego, komisarz
wyborczy, pełnomocnik wyborczy, pełnomocnik finansowy, mąż zaufania lub członek komisji
wyborczej. Urzędnik wyborczy nie może wykonywać swojej funkcji w gminie, na obszarze
której ma miejsce zatrudnienia.
§ 2.
Urzędnikiem wyborczym nie może być osoba ujęta w stałym rejestrze wyborców objętym
zakresem działania tego urzędnika. Zakaz, o którym mowa w zdaniu pierwszym, nie dotyczy
miast na prawach powiatu.
§ 3.
Urzędnik wyborczy nie może należeć do partii politycznych ani prowadzić działalności
publicznej niedającej się pogodzić z pełnioną funkcją.
§ 4.
Urzędnikiem wyborczym nie może być osoba skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo
umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.
§ 1.
Urzędników wyborczych powołuje się dla obszaru danej gminy w liczbie niezbędnej do
zapewnienia prawidłowego i sprawnego funkcjonowania obwodowych komisji wyborczych,
na okres 6 lat, spośród pracowników urzędów obsługujących: organy administracji rządowej,
samorządowej lub jednostek im podległych lub przez nie nadzorowanych, posiadających
wykształcenie wyższe.
§ 2.
Urzędnicy wyborczy wykonują zadania od dnia zarządzenia właściwych wyborów do dnia
rozstrzygnięcia protestów wyborczych oraz w innych sytuacjach, gdy jest to konieczne.
§ 3.
Wykaz urzędników wyborczych działających na obszarze danej gminy podaje się niezwłocznie
do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty.
§ 4.
Państwowa Komisja Wyborcza określi w drodze uchwały liczbę, tryb i warunki powoływania
urzędników wyborczych biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia prawidłowego i sprawnego
przygotowania, przebiegu wyborów oraz funkcjonowania obwodowych komisji wyborczych.
§ 1.
Funkcja urzędnika wyborczego wygasa w przypadku
1)
zrzeczenia się funkcji;
2)
śmierci;
3)
podpisania zgody na zgłoszenie do komisji wyborczej, kandydowanie w wyborach w okręgu,
w skład którego wchodzi gmina właściwa dla jego obszaru działania bądź objęcia funkcji
pełnomocnika, komisarza wyborczego, męża zaufania;
4)
o którym mowa w art. 191b § 1 zdanie drugie, § 2 zdanie pierwsze, § 3 i 4;
5)
odwołania.
§ 2.
Szef Krajowego Biura Wyborczego odwołuje urzędników wyborczych przed upływem kadencji
w przypadku niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków.
§ 1.
Do zadań urzędników wyborczych należy zapewnienie sprawnego funkcjonowania obwodowych
komisji wyborczych, w szczególności
1)
przygotowanie i nadzór pod kierownictwem komisarza wyborczego nad przebiegiem wyborów
w obwodowych komisjach wyborczych;
2)
tworzenie i aktualizowanie systemu szkoleń dla członków obwodowych komisji wyborczych;
3)
organizowanie i prowadzenie szkoleń dla członków obwodowych komisji wyborczych;
4)
dostarczenie kart do głosowania właściwym komisjom wyborczym;
5)
sprawowanie nadzoru nad zapewnieniem warunków pracy obwodowych komisji wyborczych,
w szczególności w zakresie wymogów określonych w art. 41a § 1 i art. 52 § 7 i 7a;
6)
wykonywanie innych czynności zleconych przez Państwową Komisję Wyborczą, komisarza
wyborczego.
§ 2.
W celu realizacji zadań, o których mowa w § 1, urzędnicy wyborczy współdziałają z
organami wyborczymi, o których mowa w art. 152, oraz innymi podmiotami.
§ 3.
Pracodawca obowiązany jest zwolnić urzędnika wyborczego od pracy zawodowej w celu
umożliwienia mu wykonywania zadań, o których mowa w § 1. Urzędnikom wyborczym za realizację
zadań, o których mowa w § 1, przysługuje wynagrodzenie proporcjonalne do czasu ich
realizacji, przy założeniu że wysokość wynagrodzenia za miesiąc pracy ustalana jest
na podstawie kwoty bazowej przyjmowanej do ustalenia wynagrodzenia osób zajmujących
kierownicze stanowiska państwowe, z zastosowaniem mnożnika 2,5.
§ 4.
Do urzędników wyborczych stosuje się odpowiednio przepisy art. 154 § 6.
Państwowa Komisja Wyborcza określi w drodze uchwały szczegółowy zakres zadań, o których
mowa w art. 191e § 1, sposób ich realizacji oraz zasady wynagradzania za ich realizację,
a także zasady zwolnienia od pracy zawodowej na czas wykonywania obowiązków urzędnika
wyborczego, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia sprawnego i prawidłowego przygotowania,
przebiegu wyborów oraz funkcjonowania obwodowych komisji wyborczych.
W celu zapewnienia obsługi, o której mowa w art. 187 § 1, oraz warunków pracy umożliwiających
prawidłowe wykonywanie zadań przez urzędników wyborczych, Szef Krajowego Biura Wyborczego
zawiera z właściwym miejscowo wójtem porozumienie, określające w szczególności warunki
organizacyjno-administracyjne, techniczne oraz zasady pokrywania kosztów z tym związanych.
Urzędnicy wyborczy mają obowiązek doskonalenia zawodowego poprzez uczestnictwo w szkoleniach
dotyczących organizacji wyborów oraz prawa wyborczego. Szczegółowy zakres przedmiotowy
oraz częstotliwość szkoleń określi dla urzędników wyborczych - właściwy miejscowo
komisarz wyborczy. W przypadku istotnej zmiany przepisów prawa mającej wpływ na organizację
i przebieg wyborów Państwowa Komisja Wyborcza zarządzi powszechny obowiązek szkoleń,
o którym mowa w zdaniu pierwszym.
Wybory do Sejmu są powszechne, równe, bezpośrednie i proporcjonalne oraz odbywają
się w głosowaniu tajnym.
§ 1.
Do Sejmu wybiera się 460 posłów z list kandydatów na posłów w wielomandatowych okręgach
wyborczych.
§ 2.
Nie można kandydować równocześnie do Sejmu i do Senatu.
§ 1.
Wybory do Sejmu zarządza Prezydent Rzeczypospolitej, w drodze postanowienia, nie później
niż na 90 dni przed upływem 4 lat od rozpoczęcia kadencji Sejmu, wyznaczając wybory
na dzień wolny od pracy, przypadający w ciągu 30 dni przed upływem 4 lat od rozpoczęcia
kadencji Sejmu. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej podaje się do publicznej
wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej i ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej
Polskiej najpóźniej w 5 dniu od dnia zarządzenia wyborów.
§ 2.
W postanowieniu, o którym mowa w § 1, Prezydent Rzeczypospolitej, po zasięgnięciu
opinii Państwowej Komisji Wyborczej, określa dni, w których upływają terminy wykonania
czynności wyborczych przewidzianych w kodeksie (kalendarz wyborczy).
§ 1.
W razie skrócenia kadencji Sejmu na mocy jego uchwały lub na mocy postanowienia Prezydenta
Rzeczypospolitej Prezydent zarządza wybory, wyznaczając ich datę na dzień przypadający
nie później niż w ciągu 45 dni od dnia wejścia w życie uchwały Sejmu o skróceniu swojej
kadencji lub od dnia ogłoszenia postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej o skróceniu
kadencji Sejmu. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej o zarządzeniu wyborów podaje
się do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej i ogłasza w Dzienniku
Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej najpóźniej w 5 dniu od dnia jego podpisania. Przepis
art. 194 § 2 stosuje się odpowiednio.
§ 2.
Wybory, o których mowa w § 1, przeprowadza się w trybie i na zasadach określonych
w kodeksie, z tym że
1)
ustalone w kodeksie następujące terminy wykonania czynności wyborczych ulegają skróceniu
a)
w art. 13 § 2 oraz art. 170 § 2 - do 38 dnia przed dniem wyborów,
b)
w art. 170 § 3, art. 204 § 2, 4 i 6 - do 35 dnia przed dniem wyborów,
c)
w art. 202 § 3 - do 40 dnia przed dniem wyborów,
d)
w art. 210 § 3 oraz art. 211 § 1 - do 25 dnia przed dniem wyborów;
2)
terminy przewidziane w art. 218 § 2 na wnoszenie i rozpatrywanie odwołań skraca się
do 2 dni;
3)
losowania jednolitych numerów dla list komitetów wyborczych, o których mowa w art.
219 § 1 i art. 220 § 1, przeprowadza się jedynie dla list komitetów wyborczych, które
w poprzednich wyborach nie zarejestrowały list kandydatów. Komitety, które uczestniczyły
w poprzednich wyborach i w obecnych zarejestrowały swoje listy, zachowują numery wówczas
im przyznane.
§ 1.
W podziale mandatów w okręgach wyborczych uwzględnia się wyłącznie listy kandydatów
na posłów tych komitetów wyborczych, których listy otrzymały co najmniej 5% ważnie
oddanych głosów w skali kraju.
§ 2.
Listy kandydatów na posłów koalicyjnych komitetów wyborczych uwzględnia się w podziale
mandatów w okręgach wyborczych, jeżeli ich listy otrzymały co najmniej 8% ważnie oddanych
głosów w skali kraju.
§ 1.
Komitety wyborcze utworzone przez wyborców zrzeszonych w zarejestrowanych organizacjach
mniejszości narodowych mogą korzystać ze zwolnienia list tych komitetów z warunku,
o którym mowa w art. 196 § 1, jeżeli złożą Państwowej Komisji Wyborczej oświadczenie
w tej sprawie najpóźniej w 5 dniu przed dniem wyborów. Wraz z oświadczeniem, o którym
mowa w zdaniu pierwszym, komitet jest obowiązany przedłożyć dokument właściwego organu
statutowego organizacji mniejszości narodowej potwierdzający utworzenie komitetu przez
wyborców będących członkami tej organizacji.
§ 2.
Państwowa Komisja Wyborcza potwierdza niezwłocznie otrzymanie oświadczenia, o którym
mowa w § 1. Potwierdzenie oświadczenia jest wiążące.
Jeżeli warunku określonego w art. 196 § 1 lub 2 nie spełnią listy kandydatów na posłów
żadnego komitetu wyborczego bądź któryś z wymienionych warunków spełniony zostanie
przez listy kandydatów tylko jednego komitetu wyborczego, w podziale mandatów w okręgach
wyborczych uwzględnia się listy kandydatów komitetów wyborczych, które otrzymały co
najmniej 3% ważnie oddanych głosów w skali kraju. Listy koalicyjnych komitetów wyborczych
uwzględnia się, jeżeli otrzymały co najmniej 5% ważnie oddanych głosów w skali kraju.
§ 1.
W wyborach do Sejmu komitety wyborcze mogą wydatkować na agitację wyborczą wyłącznie
kwoty ograniczone limitami, ustalonymi w następujący sposób
1)
wysokość limitu wyznaczona jest kwotą 82 groszy przypadającą na każdego wyborcę w
kraju ujętego w rejestrze wyborców;
2)
limit wydatków dla danego komitetu oblicza się według wzoru
\(
L = \left( {w \times k \times m} \right)/460
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
L - limit wydatków,
w - liczbę wyborców w kraju ujętych w rejestrach wyborców,
k - kwotę przypadającą na każdego wyborcę w kraju ujętego w rejestrze wyborców, o
której mowa w pkt 1,
m - łączną liczbę posłów wybieranych we wszystkich okręgach wyborczych, w których
komitet zarejestrował listy kandydatów.
§ 2.
Państwowa Komisja Wyborcza, w terminie 14 dni od dnia zarządzenia wyborów do Sejmu,
ogłasza w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor
Polski” i zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej liczbę wyborców ujętych w
rejestrach wyborców na terenie całego kraju według stanu na koniec kwartału poprzedzającego
dzień ogłoszenia postanowienia o zarządzeniu wyborów do Sejmu.
§ 1.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, podwyższy
kwotę, o której mowa w art. 199 § 1 pkt 1, w przypadku wzrostu wskaźnika cen towarów
i usług konsumpcyjnych ogółem o ponad 5%, w stopniu odpowiadającym wzrostowi tych
cen.
§ 2.
Wskaźnik wzrostu cen, o którym mowa w § 1, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa
Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” do 20 dnia pierwszego miesiąca każdego kwartału.
§ 1.
W celu przeprowadzenia wyborów do Sejmu tworzy się wielomandatowe okręgi wyborcze,
zwane dalej „okręgami wyborczymi”.
§ 2.
W okręgu wyborczym wybiera się co najmniej 7 posłów.
§ 3.
Okręg wyborczy obejmuje obszar województwa lub jego część. Granice okręgu wyborczego
nie mogą naruszać granic wchodzących w jego skład powiatów i miast na prawach powiatu.
§ 1.
Ustalenia liczby posłów wybieranych w poszczególnych okręgach wyborczych oraz podziału
województw na okręgi wyborcze dokonuje się według jednolitej normy przedstawicielstwa,
obliczonej przez podzielenie liczby mieszkańców kraju przez ogólną liczbę posłów wybieranych
w okręgach wyborczych, z uwzględnieniem przepisów art. 201 i następujących zasad
1)
ułamki liczby mandatów posłów wybieranych w okręgach wyborczych równe lub większe
od 1/2, jakie wynikną z zastosowania jednolitej normy przedstawicielstwa, zaokrągla
się w górę do liczby całkowitej;
2)
jeżeli w wyniku postępowania, o którym mowa w pkt 1, liczba posłów wybieranych w okręgach
wyborczych przewyższa liczbę wynikającą z przepisu art. 193, mandaty nadwyżkowe odejmuje
się w tych okręgach wyborczych, w których norma przedstawicielstwa obliczona dla okręgu
wyborczego jest najmniejsza. W przypadku gdy liczba posłów jest mniejsza od wynikającej
z przepisu art. 193, dodatkowe mandaty przydziela się tym okręgom wyborczym, w których
norma przedstawicielstwa obliczona dla okręgu wyborczego jest największa.
§ 2.
Podział na okręgi wyborcze, ich numery i granice oraz liczbę posłów wybieranych w
każdym okręgu, a także siedziby okręgowych komisji wyborczych określa załącznik nr
1 do kodeksu.
§ 3.
Informację o okręgu wyborczym podaje się do wiadomości wyborcom danego okręgu wyborczego
w formie obwieszczenia Państwowej Komisji Wyborczej najpóźniej w 52 dniu przed dniem
wyborów. Druk i rozplakatowanie obwieszczeń zapewnia Krajowe Biuro Wyborcze.
§ 1.
Państwowa Komisja Wyborcza przedkłada Sejmowi wnioski w sprawie zmiany granic okręgów
wyborczych i liczby posłów w nich wybieranych, jeżeli konieczność taka wynika ze zmian
w zasadniczym podziale terytorialnym państwa lub ze zmiany liczby mieszkańców w okręgu
wyborczym lub w kraju.
§ 2.
Dokonywanie zmian granic powiatów pociągających za sobą zmiany granic okręgów wyborczych
jest niedopuszczalne w okresie 12 miesięcy poprzedzających upływ kadencji Sejmu, jak
i w okresie od zarządzenia wyborów w razie skrócenia kadencji Sejmu aż do dnia stwierdzenia
ważności wyborów.
§ 3.
Sejm dokonuje, z zastrzeżeniem § 5, zmian w podziale na okręgi wyborcze z przyczyn,
o których mowa w § 1, nie później niż na 3 miesiące przed dniem, w którym upływa termin
zarządzenia wyborów do Sejmu.
§ 4.
Ustalenie liczby mieszkańców, o której mowa w § 1, następuje na podstawie danych według
stanu na koniec trzeciego kwartału roku poprzedzającego rok w którym upływa kadencja
Sejmu, przekazanych przez wójtów w trybie określonym w przepisach wydanych na podstawie
art. 165 § 3.
§ 5.
W razie skrócenia kadencji Sejmu zmian w podziale na okręgi wyborcze nie dokonuje
się.
§ 1.
Prawo zgłaszania kandydatów na posłów przysługuje
1)
komitetowi wyborczemu partii politycznej;
2)
koalicyjnemu komitetowi wyborczemu;
3)
komitetowi wyborczemu wyborców.
§ 2.
Komitet wyborczy partii politycznej obowiązany jest zawiadomić Państwową Komisję Wyborczą
o utworzeniu komitetu w okresie od dnia ogłoszenia postanowienia o zarządzeniu wyborów
do 50 dnia przed dniem wyborów.
§ 3.
Do zawiadomienia, o którym mowa w § 2, załącza się
1)
oświadczenia pełnomocnika wyborczego i pełnomocnika finansowego o przyjęciu pełnomocnictwa,
a w przypadku pełnomocnika finansowego - również o spełnieniu przez niego wymogów,
o których mowa w art. 127 § 2 i 3;
2)
uwierzytelniony odpis z ewidencji partii politycznych;
3)
wyciąg ze statutu partii politycznej wskazujący, który organ jest upoważniony do jej
reprezentowania na zewnątrz;
4
fakultatywnie symbol graficzny komitetu wyborczego w formie papierowej oraz elektronicznej.
§ 4.
Koalicyjny komitet wyborczy może być utworzony w okresie od dnia ogłoszenia postanowienia
o zarządzeniu wyborów do 50 dnia przed dniem wyborów. Pełnomocnik wyborczy zawiadamia
Państwową Komisję Wyborczą do 50 dnia przed dniem wyborów o utworzeniu komitetu wyborczego.
§ 5.
Do zawiadomienia, o którym mowa w § 4, załącza się
1)
umowę o zawiązaniu koalicji wyborczej, wraz z następującymi danymi: imionami, nazwiskami,
adresami zamieszkania i numerami ewidencyjnymi PESEL osób wchodzących w skład komitetu
wyborczego;
2)
oświadczenia pełnomocnika wyborczego i pełnomocnika finansowego o przyjęciu pełnomocnictwa,
a w przypadku pełnomocnika finansowego - również o spełnieniu przez niego wymogów,
o których mowa w art. 127 § 2 i 3;
3)
uwierzytelniony odpis z ewidencji partii politycznych, partii politycznych tworzących
koalicję wyborczą;
4)
wyciągi ze statutów partii politycznych tworzących koalicję wyborczą wskazujące, który
organ partii jest upoważniony do jej reprezentowania na zewnątrz;
5
fakultatywnie symbol graficzny komitetu wyborczego w formie papierowej oraz elektronicznej.
§ 6.
Po zebraniu co najmniej 1000 podpisów obywateli mających prawo wybierania do Sejmu,
popierających utworzenie komitetu wyborczego wyborców, pełnomocnik wyborczy zawiadamia
Państwową Komisję Wyborczą o utworzeniu komitetu. Zawiadomienie może być dokonane
do 50 dnia przed dniem wyborów.
§ 7.
Do zawiadomienia, o którym mowa w § 6, załącza się
1)
oświadczenie o utworzeniu komitetu wyborczego;
2)
oświadczenia pełnomocnika wyborczego i pełnomocnika finansowego o przyjęciu pełnomocnictwa,
a w przypadku pełnomocnika finansowego - również o spełnieniu przez niego wymogów,
o których mowa w art. 127 § 2 i 3;
3)
wykaz co najmniej 1000 obywateli, o których mowa w § 6, zawierający ich imiona, nazwiska,
adresy zamieszkania oraz numery ewidencyjne PESEL, a także własnoręcznie złożone podpisy
obywateli;
4
fakultatywnie symbol graficzny komitetu wyborczego w formie papierowej oraz elektronicznej.
§ 1.
Pełnomocnikowi wyborczemu służy prawo wniesienia skargi do Sądu Najwyższego na postanowienie
Państwowej Komisji Wyborczej o odmowie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu
wyborczego. Skargę wnosi się w terminie 2 dni od daty doręczenia pełnomocnikowi wyborczemu
postanowienia o odmowie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego.
§ 2.
Sąd Najwyższy rozpatruje skargę w składzie 3 sędziów, w postępowaniu nieprocesowym,
i wydaje orzeczenie w sprawie skargi w terminie 3 dni. Od orzeczenia Sądu Najwyższego
nie przysługuje środek prawny. Orzeczenie doręcza się pełnomocnikowi wyborczemu i
Państwowej Komisji Wyborczej. Jeżeli Sąd Najwyższy uzna skargę pełnomocnika wyborczego
za zasadną, Państwowa Komisja Wyborcza niezwłocznie przyjmuje zawiadomienie o utworzeniu
komitetu wyborczego.
Na wniosek komitetu wyborczego odpowiednie organy mają obowiązek wydać potwierdzenie
nadania numeru NIP oraz decyzję o nadaniu numeru REGON, najpóźniej do końca drugiego
dnia roboczego następującego po dniu zgłoszenia wniosku o nadanie numeru.
Państwowa Komisja Wyborcza informację o utworzonych komitetach wyborczych ogłasza
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz w Biuletynie
Informacji Publicznej.
§ 1.
Komitet wyborczy może zgłosić w każdym okręgu wyborczym jedną listę kandydatów na
posłów.
§ 2.
Kandydować można tylko w jednym okręgu wyborczym i tylko z jednej listy kandydatów.
§ 3.
Partie polityczne, które wchodzą w skład koalicji wyborczej, nie mogą zgłaszać list
kandydatów samodzielnie.
§ 1.
Wyborca może udzielić pisemnego poparcia więcej niż jednej liście kandydatów. Wycofanie
udzielonego poparcia nie rodzi skutków prawnych.
§ 2.
Wyborca udzielający poparcia liście kandydatów składa podpis obok czytelnie wpisanego
swojego nazwiska i imienia, adresu zamieszkania i numeru ewidencyjnego PESEL.
§ 3.
Wykaz podpisów musi zawierać na każdej stronie nazwę komitetu wyborczego zgłaszającego
listę, numer okręgu wyborczego, w którym lista jest zgłaszana, oraz adnotację
„
Udzielam poparcia liście kandydatów na posłów zgłaszanej przez................ (nazwa
komitetu wyborczego) w okręgu wyborczym............ (numer okręgu) w wyborach do Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych na............... (dzień, miesiąc, rok).
”
.
§ 1.
Lista kandydatów powinna być poparta, w sposób, o którym mowa w art. 209 § 2 i 3,
podpisami co najmniej 5000 wyborców stale zamieszkałych w danym okręgu wyborczym.
§ 2.
Komitet wyborczy, który z zachowaniem wymogów określonych w § 1, zgłosił listy kandydatów
co najmniej w połowie okręgów wyborczych, uprawniony jest do zgłoszenia dalszych list
bez poparcia zgłoszenia podpisami wyborców. Zgłoszenia list kandydatów przez komitety
wyborcze bez zachowania wymogu, o którym mowa w § 1 uznaje się za skuteczne, jeżeli
listy kandydatów zgłoszone z zachowaniem wymogów określonych w § 1 zostaną zarejestrowane
co najmniej w połowie okręgów wyborczych.
§ 3.
Okręgowe komisje wyborcze informują niezwłocznie Państwową Komisję Wyborczą o zarejestrowanych
listach kandydatów. Państwowa Komisja Wyborcza informuje niezwłocznie okręgowe komisje
wyborcze o komitetach wyborczych, które zarejestrowały listy co najmniej w połowie
okręgów wyborczych.
§ 1.
Listę kandydatów zgłasza się do okręgowej komisji wyborczej najpóźniej do godziny
24
§ 2.
Liczba kandydatów na liście nie może być mniejsza niż liczba posłów wybieranych w
danym okręgu wyborczym i większa niż dwukrotność liczby posłów wybieranych w danym
okręgu wyborczym.
§ 3.
Na liście kandydatów
1)
liczba kandydatów - kobiet nie może być mniejsza niż 35% liczby wszystkich kandydatów
na liście;
2)
liczba kandydatów - mężczyzn nie może być mniejsza niż 35% liczby wszystkich kandydatów
na liście.
§ 4.
Zgłoszenia listy kandydatów dokonuje osobiście, na piśmie, pełnomocnik wyborczy lub
upoważniona przez niego osoba, zwani dalej „osobą zgłaszającą listę”. W razie zgłoszenia
listy przez upoważnioną przez pełnomocnika osobę do zgłoszenia dołącza się dokument
stwierdzający udzielenie upoważnienia, ze wskazaniem zakresu udzielonego upoważnienia,
oraz dane upoważnionej przez pełnomocnika osoby: imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania
i numer ewidencyjny PESEL.
§ 1.
Zgłoszenie listy kandydatów powinno zawierać nazwisko, imię (imiona), zawód i miejsce
zamieszkania każdego z kandydatów. Nazwiska kandydatów umieszcza się na liście w kolejności
ustalonej przez komitet wyborczy.
§ 2.
Kandydata oznacza się nazwą lub skrótem nazwy tej partii politycznej, której jest
członkiem (nie więcej niż 45 znaków drukarskich, wliczając spacje).
§ 3.
Osoba zgłaszająca listę może wnosić o oznaczenie kandydata, który nie należy do żadnej
partii politycznej, tylko jedną nazwą lub skrótem nazwy partii popierającej danego
kandydata; przepis § 2 stosuje się odpowiednio. Fakt poparcia kandydata powinien być
potwierdzony pisemnie przez właściwy statutowy organ partii. Wniosek wraz z potwierdzeniem
składa się ze zgłoszeniem listy.
§ 4.
W zgłoszeniu osoba zgłaszająca listę wskazuje sposób oznaczenia listy na urzędowych
obwieszczeniach oraz na karcie do głosowania. Oznaczeniem może być nazwa lub skrót
nazwy komitetu wyborczego, o którym mowa w art. 86 § 3 pkt 1, art. 87 § 6 pkt 1 i
art. 89 § 5 pkt 1. Oznaczenie może składać się z nie więcej niż 45 znaków drukarskich,
wliczając spacje.
§ 5.
Do zgłoszenia każdej listy należy dołączyć
1)
oświadczenie o liczbie podpisów wyborców popierających listę wraz z wykazem podpisów
wyborców popierających listę bądź oświadczenie o skorzystaniu z uprawnienia, o którym
mowa w art. 210 § 2;
2)
pisemną zgodę kandydata na kandydowanie z danej listy kandydatów. Zgoda kandydata
na kandydowanie w wyborach powinna zawierać dane: imię (imiona), nazwisko, nazwisko
rodowe, imiona rodziców, datę i miejsce urodzenia, adres zamieszkania, obywatelstwo
oraz numer ewidencyjny PESEL kandydata, a także wskazanie jego przynależności do partii
politycznej; zgodę na kandydowanie kandydat opatruje datą i własnoręcznym podpisem;
3)
w stosunku do każdego kandydata urodzonego przed dniem 1 sierpnia 1972 r. oświadczenie,
o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach
organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy;
4)
pisemne oświadczenie kandydata o posiadaniu prawa wybieralności.
§ 6.
Po dokonaniu zgłoszenia uzupełnianie listy o nazwiska kandydatów lub zmiany kandydatów
albo ich kolejności na liście bądź też zmiana oznaczenia, o którym mowa w § 3, są
niedopuszczalne.
§ 1.
Okręgowa komisja wyborcza, przyjmując zgłoszenie listy kandydatów, bada, w obecności
osoby zgłaszającej listę, czy spełnia ono wymogi, o których mowa w art. 211 § 2 i
3 oraz art. 212, i wydaje osobie zgłaszającej listę pisemne potwierdzenie przyjęcia
zgłoszenia. Wzór potwierdzenia określi Państwowa Komisja Wyborcza.
§ 2.
Arkusze wykazu podpisów komisja numeruje i opatruje każdy arkusz swoją pieczęcią.
§ 3.
Po sprawdzeniu prawdziwości danych zawartych w wykazie podpisów przyjęte arkusze wykazu
podpisów komisja przechowuje w zapieczętowanych pakietach. Udostępnienie i rozpieczętowanie
pakietów może nastąpić wyłącznie na potrzeby postępowania przed sądami i organami
prokuratury, w obecności członka okręgowej komisji wyborczej; o terminie czynności
zawiadamia się niezwłocznie osobę zgłaszającą listę.
Okręgowa komisja wyborcza niezwłocznie po przyjęciu zgłoszenia listy kandydatów występuje
do Ministra Sprawiedliwości z zapytaniem o udzielenie informacji z Krajowego Rejestru
Karnego o kandydatach z tej listy.
§ 1.
Okręgowa komisja wyborcza rejestruje listę kandydatów zgłoszoną zgodnie z przepisami
kodeksu, sporządzając protokół rejestracji. Po jednym egzemplarzu protokołu doręcza
się osobie zgłaszającej listę oraz przesyła Państwowej Komisji Wyborczej wraz z oświadczeniami
kandydatów na posłów lub informacjami, o których mowa w art. 212 § 5 pkt 3.
§ 2.
Państwowa Komisja Wyborcza przekazuje niezwłocznie oświadczenia lub informacje, o
których mowa w art. 212 § 5 pkt 3, do Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej
- Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
§ 3.
Jeżeli zgłoszenie ma wady inne niż brak wymaganej liczby prawidłowo złożonych podpisów
wyborców, komisja wzywa osobę zgłaszającą listę do ich usunięcia w terminie 3 dni.
W przypadku nieusunięcia wady w terminie komisja postanawia o odmowie rejestracji
listy w całości lub co do poszczególnych kandydatów. W razie odmowy rejestracji w
odniesieniu do niektórych kandydatów listę, z zastrzeżeniem przepisu art. 211 § 2,
rejestruje się w zakresie nieobjętym odmową.
§ 4.
Okręgowa komisja wyborcza postanawia o odmowie rejestracji kandydata, jeżeli kandydat
nie posiada prawa wybieralności; przepis § 3 zdanie trzecie stosuje się.
§ 5.
Jeżeli wada zgłoszenia polega na niespełnieniu wymogu, o którym mowa w art. 211 §
3, komisja wzywa osobę zgłaszającą listę do jej usunięcia w terminie 3 dni; przepisu
art. 212 § 6 nie stosuje się. W przypadku nieusunięcia wady w terminie komisja postanawia
o odmowie rejestracji listy w całości.
§ 1.
Jeżeli liczba prawidłowo złożonych podpisów wyborców popierających zgłoszenie listy
kandydatów jest mniejsza niż wymagana w kodeksie, okręgowa komisja wyborcza wzywa
osobę zgłaszającą listę do uzupełnienia wykazu podpisów, o ile nie upłynął termin,
o którym mowa w art. 211 § 1. Uzupełnienie jest możliwe do upływu terminu, o którym
mowa w art. 211 § 1.
§ 2.
Jeżeli uzupełnienia nie dokonano w terminie, o którym mowa w art. 211 § 1, lub termin
ten upłynął, okręgowa komisja wyborcza postanawia o odmowie rejestracji listy kandydatów.
§ 1.
W razie uzasadnionych wątpliwości co do prawdziwości danych zawartych w wykazie podpisów
bądź wiarygodności podpisów okręgowa komisja wyborcza dokonuje w terminie 3 dni sprawdzenia
danych bądź wiarygodności podpisów w oparciu o dostępne urzędowo dokumenty, w tym
rejestry wyborców i urzędowe rejestry mieszkańców, a w miarę potrzeby również o wyjaśnienia
wyborców. O wszczęciu postępowania wyjaśniającego zawiadamia się niezwłocznie osobę
zgłaszającą listę.
§ 2.
Jeżeli w wyniku przeprowadzonego postępowania ustalone zostanie, iż zgłoszona lista
nie uzyskała poparcia wymaganej w kodeksie liczby podpisów wyborców, okręgowa komisja
wyborcza postanawia o odmowie rejestracji listy kandydatów.
§ 1.
Postanowienie okręgowej komisji wyborczej, o którym mowa w art. 215 § 3-5, art. 216
§ 2 i art. 217 § 2, wraz z uzasadnieniem doręcza się niezwłocznie osobie zgłaszającej
listę.
§ 2.
Od postanowień, o których mowa w § 1, osobie zgłaszającej listę przysługuje prawo
odwołania do Państwowej Komisji Wyborczej w terminie 3 dni od dnia doręczenia postanowienia.
Od postanowienia Państwowej Komisji Wyborczej nie przysługuje środek prawny.
§ 1.
Państwowa Komisja Wyborcza na podstawie protokołów rejestracji list kandydatów przyznaje
w drodze losowania, najpóźniej w 30 dniu przed dniem wyborów, jednolity numer dla
list tego samego komitetu wyborczego, zarejestrowanych w więcej niż w jednym okręgu
wyborczym. O terminie losowania zawiadamia się pełnomocników wyborczych; nieobecność
pełnomocnika wyborczego nie wstrzymuje losowania.
§ 2.
W pierwszej kolejności losowane są numery dla list tych komitetów wyborczych, które
zarejestrowały swoje listy we wszystkich okręgach wyborczych. W dalszej kolejności
losowane są numery dla list pozostałych komitetów wyborczych.
§ 3.
Państwowa Komisja Wyborcza zawiadamia niezwłocznie okręgowe komisje wyborcze oraz
pełnomocników wyborczych o wylosowanych numerach list kandydatów.
§ 1.
Po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 219 § 3, okręgowa komisja wyborcza,
uwzględniając kolejność numerów list kandydatów ustaloną w trybie art. 219, najpóźniej
w 25 dniu przed dniem wyborów przeprowadza losowanie numerów dla list komitetów wyborczych,
które zarejestrowały listy wyłącznie w danym okręgu wyborczym. O terminie losowania
zawiadamia się osoby zgłaszające listy; nieobecność osoby zgłaszającej listę nie wstrzymuje
losowania.
§ 2.
Okręgowa komisja wyborcza zawiadamia niezwłocznie osoby zgłaszające listy i Państwową
Komisję Wyborczą o wylosowanych numerach list kandydatów, o których mowa w § 1.
§ 1.
Okręgowa komisja wyborcza sporządza obwieszczenia o zarejestrowanych listach kandydatów,
zawierające informacje o ich numerach, nazwach i skrótach nazw komitetów wyborczych
oraz dane o kandydatach zawarte w zgłoszeniach list, w tym treść oświadczenia, o którym
mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach
organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, w zakresie określonym w art. 13 tej ustawy.
§ 2.
Obwieszczenie, o którym mowa w § 1, przesyła się dyrektorowi właściwej miejscowo delegatury
Krajowego Biura Wyborczego, który zapewnia jego druk i rozplakatowanie na obszarze
okręgu wyborczego najpóźniej w 10 dniu przed dniem wyborów. Jeden egzemplarz obwieszczenia
przesyła się niezwłocznie Państwowej Komisji Wyborczej.
§ 1.
Okręgowa komisja wyborcza skreśla z zarejestrowanej listy kandydatów nazwisko kandydata
na posła, który zmarł, utracił prawo wybieralności lub złożył komisji oświadczenie
na piśmie o wycofaniu zgody na kandydowanie.
§ 2.
Jeżeli skreślenie nazwiska kandydata z zarejestrowanej listy kandydatów nastąpiło
wskutek śmierci kandydata i powoduje, że na liście tej pozostaje mniej kandydatów
niż liczba posłów wybieranych w okręgu wyborczym, komisja zawiadamia osobę zgłaszającą
listę o możliwości zgłoszenia nowego kandydata. Uzupełnienia listy dokonuje się najpóźniej
w 15 dniu przed dniem wyborów; w takim przypadku przepisu art. 210 § 1 nie stosuje
się.
§ 3.
Jeżeli skreślenie nazwiska kandydata z listy nastąpiło z innej przyczyny niż śmierć
kandydata lub lista nie została uzupełniona z uwzględnieniem terminu, o którym mowa
w § 2, a na liście pozostaje mniej kandydatów niż liczba posłów wybieranych w okręgu
wyborczym, komisja unieważnia rejestrację tej listy. Od postanowienia wydanego w tej
sprawie nie przysługuje środek prawny.
§ 4.
W razie rozwiązania komitetu wyborczego w trybie, o którym mowa w art. 101 § 1 i 3,
okręgowa komisja wyborcza unieważnia rejestrację listy tego komitetu. Przepis § 3
zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
§ 5.
O skreśleniu kandydata i postanowieniach, o których mowa w § 2-4, okręgowa komisja
wyborcza zawiadamia niezwłocznie osobę zgłaszającą listę i Państwową Komisję Wyborczą
oraz wyborców, w formie obwieszczenia.
Okręgowa komisja wyborcza po zarejestrowaniu list kandydatów zarządza wydrukowanie
kart do głosowania i zapewnia ich przekazanie obwodowym komisjom wyborczym ds. przeprowadzenia
głosowania w obwodzie w trybie określonym przez Państwową Komisję Wyborczą.
Na karcie do głosowania umieszcza się oznaczenia list zarejestrowanych w danym okręgu
wyborczym, zawierające numer listy oraz nazwę lub skrót nazwy komitetu wyborczego
wraz z symbolem graficznym komitetu wyborczego, w kolejności wzrastającej numerów
list.
§ 1.
Jeżeli po wydrukowaniu kart do głosowania okręgowa komisja wyborcza skreśli z listy
kandydatów nazwisko kandydata z przyczyn, o których mowa w art. 222 § 1, nazwisko
tego kandydata pozostawia się na wydrukowanych kartach do głosowania. Informację o
skreśleniu oraz o warunkach decydujących o ważności głosu oddanego na takiej karcie
podaje się do publicznej wiadomości w formie obwieszczenia i zapewnia jego rozplakatowanie
w lokalach wyborczych w dniu głosowania.
§ 2.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli komisja unieważni rejestrację listy kandydatów
z przyczyn, o których mowa w art. 222 § 3 lub 4.
Sposób sporządzania i przekazania kart do głosowania dla obwodów głosowania utworzonych
na polskich statkach morskich oraz za granicą ustala Państwowa Komisja Wyborcza, po
porozumieniu odpowiednio z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej oraz ministrem
właściwym do spraw zagranicznych.
§ 1
Wyborca głosuje tylko na jedną listę kandydatów, stawiając na karcie do głosowania
znak „x” w kratce z lewej strony obok nazwiska jednego z kandydatów z tej listy przez
co wskazuje jego pierwszeństwo do uzyskania mandatu.
§ 2.
Za nieważny uznaje się głos, jeżeli na karcie do głosowania postawiono znak „x” w
kratce z lewej strony obok nazwisk dwóch lub większej liczby kandydatów z różnych
list kandydatów albo nie postawiono tego znaku w kratce z lewej strony obok nazwiska
żadnego kandydata z którejkolwiek z list, z zastrzeżeniem § 4.
§ 3.
Za nieważny uznaje się głos, jeżeli na karcie do głosowania znak „x” postawiono w
kratce z lewej strony wyłącznie obok nazwiska kandydata umieszczonego na liście kandydatów,
której rejestracja została unieważniona.
§ 4.
Jeżeli na karcie do głosowania znak „x” postawiono w kratce z lewej strony wyłącznie
obok nazwiska kandydata z jednej tylko listy kandydatów, a nazwisko tego kandydata
zostało z tej listy skreślone, to głos taki uznaje się za ważny i oddany na tę listę.
§ 5.
Jeżeli na karcie do głosowania znak „x” postawiono w kratce z lewej strony obok nazwisk
dwóch lub większej liczby kandydatów z tej samej listy kandydatów, to głos taki uważa
się za głos ważnie oddany na wskazaną listę kandydatów z przyznaniem pierwszeństwa
do uzyskania mandatu kandydatowi na posła, którego nazwisko na tej liście umieszczone
jest w pierwszej kolejności.
§ 1.
Ustalając wyniki głosowania w obwodzie, obwodowa komisja wyborcza ds. ustalenia wyników
głosowania w obwodzie oblicza liczbę
1)
wyborców uprawnionych do głosowania;
2)
wyborców, którym wydano karty do głosowania;
3)
wyborców głosujących przez pełnomocnika;
4)
kart wyjętych z urny, w tym
a)
kart nieważnych,
b)
kart ważnych;
5)
głosów nieważnych, z podaniem przyczyny ich nieważności;
6)
głosów ważnych oddanych łącznie na wszystkie listy kandydatów;
7)
głosów ważnych oddanych na poszczególne listy kandydatów;
8)
głosów ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów z tych list.
§ 2.
Liczby, o których mowa w § 1, wymienia się w protokole głosowania w obwodzie.
Niezwłocznie po otrzymaniu protokołu głosowania w obwodzie okręgowa komisja wyborcza
dokonuje sprawdzenia prawidłowości ustalenia wyników głosowania w obwodzie. W razie
stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu wyników głosowania komisja zarządza ponowne
ich ustalenie przez obwodową komisję wyborczą ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie
i powiadamia o tym Państwową Komisję Wyborczą. Przepisy art. 69 § 3 i 3a, art. 71,
art. 73 i art. 228 stosuje się odpowiednio.
§ 1.
Okręgowa komisja wyborcza na podstawie protokołów, o których mowa w art. 78 § 1, ustala
wyniki głosowania na poszczególne listy kandydatów i sporządza w dwóch egzemplarzach
protokół wyników głosowania w okręgu wyborczym.
§ 2.
Jeżeli właściwa okręgowa komisja wyborcza nie uzyska wyników głosowania w obwodach
głosowania za granicą albo na polskich statkach morskich w ciągu 24 godzin od zakończenia
głosowania, o którym mowa w art. 39 § 6, głosowanie w tych obwodach uważa się za niebyłe.
Fakt ten odnotowuje się w protokole wyników głosowania w okręgu wyborczym, z wymienieniem
obwodów głosowania oraz ewentualnych przyczyn nieuzyskania z tych obwodów wyników
głosowania.
§ 3.
W protokole wymienia się sumy liczb, o których mowa w art. 228 § 1.
§ 4.
Protokół podpisują wszystkie osoby wchodzące w skład komisji obecne przy jego sporządzaniu.
Protokół opatruje się pieczęcią komisji.
§ 5.
Przy ustalaniu wyników głosowania i sporządzaniu protokołu mogą być obecne osoby zgłaszające
listę, którym przysługuje prawo wniesienia do protokołu uwag z wymienieniem konkretnych
zarzutów.
§ 6.
Przewodniczący okręgowej komisji wyborczej przekazuje niezwłocznie dane z protokołu
dotyczące liczby głosów ważnych i głosów ważnych oddanych na każdą listę kandydatów
oraz liczbę głosów ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów z każdej z tych list
do Państwowej Komisji Wyborczej, w sposób przez nią ustalony, za pośrednictwem sieci
elektronicznego przesyłania danych.
§ 7.
Protokół wyników głosowania w okręgu wyborczym przewodniczący okręgowej komisji wyborczej
przesyła niezwłocznie w zapieczętowanej kopercie do Państwowej Komisji Wyborczej w
trybie przez nią ustalonym.
§ 8.
Wzór protokołu wyników głosowania w okręgu wyborczym określi Państwowa Komisja Wyborcza.
§ 9.
Po otrzymaniu protokołów, o których mowa w § 7, Państwowa Komisja Wyborcza dokonuje
sprawdzenia prawidłowości ustalenia wyników wyborów w okręgach wyborczych.
§ 10.
W razie stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu wyników wyborów Państwowa Komisja
Wyborcza zarządza ponowne ustalenie tych wyników.
§ 1.
Państwowa Komisja Wyborcza na podstawie danych z protokołów wyników głosowania w okręgu
wyborczym, otrzymanych za pośrednictwem sieci elektronicznego przekazywania danych,
uwzględniając przepis art. 197 § 1, ustala wstępnie liczbę głosów ważnych oraz głosów
ważnych oddanych na listy kandydatów poszczególnych komitetów wyborczych w skali kraju
i listy, które spełniają warunki uprawniające do uczestniczenia w podziale mandatów
w okręgach wyborczych. Informację o tym podaje się do publicznej wiadomości w Biuletynie
Informacji Publicznej.
§ 2.
Po otrzymaniu protokołów wyników głosowania w okręgach wyborczych Państwowa Komisja
Wyborcza protokolarnie ustala zbiorcze wyniki głosowania na listy kandydatów w skali
kraju i stwierdza, uwzględniając przepis art. 197 § 1, które listy spełniają warunki
uprawniające do uczestniczenia w podziale mandatów w okręgach wyborczych, oraz zawiadamia
o tym pisemnie okręgowe komisje wyborcze. Informację o tym podaje się do publicznej
wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej.
§ 1.
Po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 231 § 2, okręgowa komisja wyborcza
dokonuje podziału mandatów pomiędzy uprawnione listy kandydatów w sposób następujący
1)
liczbę głosów ważnych oddanych na każdą z tych list w okręgu wyborczym dzieli się
kolejno przez: 1; 2; 3; 4 i dalsze kolejne liczby aż do chwili, gdy z otrzymanych
w ten sposób ilorazów da się uszeregować tyle kolejno największych liczb, ile wynosi
liczba mandatów do rozdzielenia między te listy w okręgu;
2)
każdej liście przyznaje się tyle mandatów, ile spośród ustalonego w powyższy sposób
szeregu ilorazów przypada jej liczb kolejno największych.
§ 2.
Jeżeli kilka list uzyskało ilorazy równe ostatniej liczbie z liczb uszeregowanych
w podany sposób, a list tych jest więcej niż mandatów do rozdzielenia, pierwszeństwo
mają listy w kolejności ogólnej liczby oddanych na nie głosów. Gdyby na dwie lub więcej
list oddano równą liczbę głosów, o pierwszeństwie rozstrzyga liczba obwodów głosowania,
w których na daną listę oddano większą liczbę głosów.
§ 1.
Mandaty przypadające danej liście kandydatów uzyskują kandydaci w kolejności otrzymanej
liczby głosów.
§ 2.
Jeżeli dwóch lub więcej kandydatów otrzymało równą liczbę głosów uprawniającą do uzyskania
mandatu z danej listy, o pierwszeństwie rozstrzyga większa liczba obwodów głosowania,
w których jeden z kandydatów uzyskał więcej głosów, a jeżeli liczba tych obwodów byłaby
równa, o pierwszeństwie rozstrzyga losowanie przeprowadzone przez przewodniczącego
okręgowej komisji wyborczej w obecności członków komisji oraz pełnomocników wyborczych;
nieobecność pełnomocnika wyborczego nie wstrzymuje losowania. Przebieg losowania uwzględnia
się w protokole wyników wyborów.
§ 3.
Tryb przeprowadzania losowania, o którym mowa w § 2, określi Państwowa Komisja Wyborcza.
§ 1.
Po ustaleniu wyników wyborów w okręgu wyborczym okręgowa komisja wyborcza sporządza,
w dwóch egzemplarzach, protokół wyborów posłów odrębnie dla każdego okręgu wyborczego.
§ 2.
W protokole wymienia się liczbę posłów wybieranych w okręgu, wykaz list kandydatów
zarejestrowanych w tym okręgu, wykaz list, które uczestniczą w podziale mandatów w
okręgu, sumy liczb, o których mowa w art. 228 § 1, liczbę mandatów przypadających
każdej liście kandydatów oraz nazwiska i imiona wybranych posłów z każdej listy kandydatów.
§ 3.
Protokół podpisują wszystkie osoby wchodzące w skład komisji obecne przy jego sporządzaniu.
Protokół opatruje się pieczęcią komisji.
§ 4.
Przy ustalaniu wyników wyborów i sporządzaniu protokołu mogą być obecne osoby zgłaszające
listę, którym przysługuje prawo wniesienia do protokołu uwag z wymienieniem konkretnych
zarzutów. Adnotację o wniesieniu uwag zamieszcza się w protokole.
§ 5.
Wzór protokołu wyborów posłów w okręgu wyborczym określi Państwowa Komisja Wyborcza.
Okręgowa komisja wyborcza niezwłocznie podaje do publicznej wiadomości wyniki głosowania
i wyniki wyborów w okręgach wyborczych, z uwzględnieniem danych, o których mowa w
art. 234 § 2.
§ 1.
Przewodniczący okręgowej komisji wyborczej przekazuje dane z protokołu wyborów w okręgu
wyborczym do Państwowej Komisji Wyborczej, w trybie przez nią ustalonym, za pośrednictwem
sieci elektronicznego przekazywania danych.
§ 2.
Protokół, o którym mowa w art. 230 § 1, przewodniczący komisji przekazuje niezwłocznie
w zapieczętowanej kopercie do Państwowej Komisji Wyborczej w trybie przez nią ustalonym.
§ 3.
Pozostałe dokumenty z wyborów przechowuje dyrektor delegatury Krajowego Biura Wyborczego
właściwej dla siedziby komisji.
§ 1.
Po otrzymaniu protokołów, o których mowa w art. 234 § 1, Państwowa Komisja Wyborcza
dokonuje sprawdzenia prawidłowości ustalenia wyników wyborów posłów w okręgach wyborczych.
§ 2.
W razie stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu wyników wyborów Państwowa Komisja
Wyborcza zarządza ponowne ich ustalenie. Przepisy art. 232-236 stosuje się odpowiednio.
Państwowa Komisja Wyborcza ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej w formie
obwieszczenia oraz podaje do publicznej wiadomości wyniki wyborów do Sejmu. W obwieszczeniu
zamieszcza się podstawowe informacje zawarte w protokołach wyborów posłów w okręgach
wyborczych.
Państwowa Komisja Wyborcza wręcza posłom zaświadczenia o wyborze.
Państwowa Komisja Wyborcza przesyła Prezydentowi Rzeczypospolitej, Marszałkowi Sejmu
oraz Sądowi Najwyższemu sprawozdanie z wyborów nie później niż 14 dnia po ogłoszeniu
obwieszczenia, o którym mowa w art. 238.
§ 1.
Protest przeciwko ważności wyborów do Sejmu wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego
w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyników wyborów przez Państwową Komisję Wyborczą
w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nadanie w tym terminie protestu w polskiej
placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu Najwyższego.
§ 2.
W odniesieniu do wyborcy przebywającego za granicą lub na polskim statku morskim wymogi
wymienione w § 1 uważa się za spełnione, jeżeli protest został złożony odpowiednio
właściwemu terytorialnie konsulowi lub kapitanowi statku. Wyborca obowiązany jest
dołączyć do protestu zawiadomienie o ustanowieniu swojego pełnomocnika zamieszkałego
w kraju lub pełnomocnika do doręczeń zamieszkałego w kraju, pod rygorem pozostawienia
protestu bez biegu.
§ 3.
Wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody,
na których opiera swoje zarzuty.
§ 1.
Sąd Najwyższy rozpatruje protest w składzie 3 sędziów w postępowaniu nieprocesowym
i wydaje, w formie postanowienia, opinię w sprawie protestu.
§ 2.
Opinia, o której mowa w § 1, powinna zawierać ustalenia co do zasadności zarzutów
protestu, a w razie potwierdzenia zasadności zarzutów - ocenę, czy przestępstwo przeciwko
wyborom lub naruszenie przepisów kodeksu miało wpływ na wynik wyborów.
§ 3.
Uczestnikami postępowania są: wnoszący protest, przewodniczący właściwej komisji wyborczej
albo jego zastępca i Prokurator Generalny.
§ 1.
Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego
nieuprawnioną lub niespełniający warunków określonych w art. 241. Niedopuszczalne
jest przywrócenie terminu do wniesienia protestu.
§ 2.
Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest dotyczący sprawy, co do której
w kodeksie przewiduje się możliwość wniesienia przed dniem głosowania skargi lub odwołania
do sądu lub do Państwowej Komisji Wyborczej.
§ 3.
Jeżeli w proteście zarzucono popełnienie przestępstwa przeciwko wyborom, Sąd Najwyższy
niezwłocznie zawiadamia o tym Prokuratora Generalnego.
§ 1.
Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych,
na podstawie sprawozdania z wyborów przedstawionego przez Państwową Komisję Wyborczą
oraz opinii wydanych w wyniku rozpoznania protestów, rozstrzyga o ważności wyborów
oraz o ważności wyboru posła, przeciwko któremu wniesiono protest. W postępowaniu
stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1254, z późn. zm..
§ 2.
Rozstrzygnięcie, o którym mowa w § 1, Sąd Najwyższy podejmuje, w formie uchwały, nie
później niż w 90 dniu po dniu wyborów, na posiedzeniu z udziałem Prokuratora Generalnego
i Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej.
§ 3.
Sąd Najwyższy, podejmując uchwałę o nieważności wyborów lub nieważności wyboru posła,
stwierdza wygaśnięcie mandatów w zakresie unieważnienia oraz postanawia o przeprowadzeniu
wyborów ponownych lub o podjęciu niektórych czynności wyborczych, wskazując czynność,
od której należy ponowić postępowanie wyborcze.
§ 4.
Uchwałę Sądu Najwyższego przedstawia się niezwłocznie Prezydentowi Rzeczypospolitej
oraz Marszałkowi Sejmu, a także przesyła Państwowej Komisji Wyborczej.
§ 5.
Uchwałę Sądu Najwyższego ogłasza się w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 6.
Wygaśnięcie mandatów, o których mowa w § 3, następuje w dniu ogłoszenia uchwały Sądu
Najwyższego.
§ 1.
W razie podjęcia przez Sąd Najwyższy uchwały o nieważności wyborów w okręgu lub o
nieważności wyboru posła wybory ponowne lub wskazane czynności wyborcze przeprowadza
się wyłącznie na terytorium kraju, na zasadach i w trybie przewidzianych w kodeksie.
§ 2.
Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej o wyborach ponownych lub podjęciu wskazanych
czynności wyborczych podaje się do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej
i ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej najpóźniej w 5 dniu od dnia
ogłoszenia uchwały Sądu Najwyższego, o której mowa w art. 244 § 3. Przepisy art. 195
stosuje się odpowiednio.
§ 3.
Wyniki wyborów ponownych lub wyniki przeprowadzonych czynności wyborczych Państwowa
Komisja Wyborcza podaje w obwieszczeniu. W obwieszczeniu wymienia się ponadto osoby,
które w wyniku wyborów ponownych lub przeprowadzonych czynności wyborczych utraciły
mandat, ze wskazaniem numeru okręgu wyborczego, a w przypadku wygaśnięcia mandatu
posła - także numer i nazwę listy kandydatów.
§ 4.
Obwieszczenie, o którym mowa w § 3, ogłasza się w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej
Polskiej oraz podaje do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej,
a także przesyła się niezwłocznie Marszałkowi Sejmu.
W razie podjęcia przez Sąd Najwyższy uchwały o nieważności wyborów i jej ogłoszenia
w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadza się wybory ponowne, w zakresie
unieważnienia, na zasadach i w trybie przewidzianych w kodeksie. Przepis art. 245
§ 2 stosuje się odpowiednio.
§ 1.
Wygaśnięcie mandatu posła następuje w przypadku
1)
śmierci posła;
2)
utraty prawa wybieralności lub nieposiadania go w dniu wyborów;
3)
pozbawienia mandatu prawomocnym orzeczeniem Trybunału Stanu;
4)
zrzeczenia się mandatu;
5)
zajmowania w dniu wyborów stanowiska lub funkcji, których stosownie do przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej albo ustaw nie można łączyć z mandatem posła, z zastrzeżeniem przepisu § 3;
6)
powołania w toku kadencji na stanowisko lub powierzenia funkcji, których stosownie
do przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej albo ustaw nie można łączyć ze sprawowaniem mandatu posła;
7)
wyboru w toku kadencji na posła do Parlamentu Europejskiego.
§ 2.
Odmowa złożenia ślubowania poselskiego oznacza zrzeczenie się mandatu.
§ 3.
Wygaśnięcie mandatu posła zajmującego w dniu wyborów stanowisko lub funkcję, o których
mowa w § 1 pkt 5, następuje, jeżeli nie złoży on Marszałkowi Sejmu, w terminie 14
dni od dnia ogłoszenia przez Państwową Komisję Wyborczą w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej
Polskiej wyników wyborów do Sejmu, oświadczenia o złożeniu rezygnacji z zajmowanego
stanowiska lub pełnionej funkcji.
§ 4.
Przepis § 3 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do posła, który od dnia wyborów
do dnia rozpoczęcia kadencji Sejmu objął stanowisko lub funkcję, których stosownie
do przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej albo ustaw nie można łączyć z mandatem posła oraz w odniesieniu do posła, który uzyskał
mandat w toku kadencji Sejmu.
§ 5.
Wygaśnięcie mandatu posła powołanego lub wybranego w czasie kadencji na stanowisko
lub funkcję, o których mowa w § 1 pkt 6 i 7, następuje z dniem powołania lub wybrania.
§ 1.
Państwowa Komisja Wyborcza, po ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej
wyników wyborów do Sejmu, przekazuje niezwłocznie Ministrowi Sprawiedliwości dane
posłów zawierające imię (imiona), nazwisko, nazwisko rodowe, imiona rodziców, datę
i miejsce urodzenia, adres zamieszkania, obywatelstwo oraz numer ewidencyjny PESEL.
§ 2.
Minister Sprawiedliwości na podstawie danych zgromadzonych w Krajowym Rejestrze Karnym
przekazuje Marszałkowi Sejmu w terminie 14 dni od dnia otrzymania danych, o których
mowa w § 1
1)
informację o posłach skazanych prawomocnym wyrokiem na karę pozbawienia wolności za
przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub za umyślne przestępstwo
skarbowe oraz o posłach pozbawionych praw publicznych prawomocnym orzeczeniem sądu
albo
2)
informację, o tym, że żaden z posłów nie został skazany prawomocnym wyrokiem na karę
pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub
za umyślne przestępstwo skarbowe ani nie został pozbawiony praw publicznych prawomocnym
orzeczeniem sądu.
§ 3.
Jeżeli po przekazaniu informacji, o której mowa w § 2, Minister Sprawiedliwości uzyska
z Krajowego Rejestru Karnego informację o posłach skazanych prawomocnym wyrokiem na
karę pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego
lub za umyślne przestępstwo skarbowe lub o posłach pozbawionych praw publicznych prawomocnym
orzeczeniem sądu, niezwłocznie przekazuje ją Marszałkowi Sejmu.
§ 1.
Wygaśnięcie mandatu posła niezwłocznie stwierdza Marszałek Sejmu w drodze postanowienia.
§ 2.
Postanowienie, o którym mowa w § 1, ogłasza się w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”, z zastrzeżeniem art. 250.
§ 3.
Postanowienie, o którym mowa w § 1, doręcza się niezwłocznie Państwowej Komisji Wyborczej,
z zastrzeżeniem art. 250.
§ 1.
Postanowienie Marszałka Sejmu o wygaśnięciu mandatu posła z przyczyn określonych w
art. 247 § 1 pkt 2-7 wraz z uzasadnieniem doręcza się niezwłocznie posłowi. Od postanowienia
posłowi przysługuje prawo odwołania do Sądu Najwyższego w terminie 3 dni od dnia doręczenia
postanowienia. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem Marszałka Sejmu.
§ 2.
Sąd Najwyższy - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych rozpatruje
odwołanie, o którym mowa w § 1, i orzeka w sprawie w terminie 7 dni w postępowaniu
nieprocesowym. Odpis postanowienia Sądu Najwyższego doręcza się posłowi, który wniósł
odwołanie, Marszałkowi Sejmu oraz Państwowej Komisji Wyborczej. W przypadku nieuwzględnienia
odwołania przepisy art. 249 § 2 i 3 stosuje się.
§ 1.
Marszałek Sejmu zawiadamia, na podstawie informacji Państwowej Komisji Wyborczej,
kolejnego kandydata z tej samej listy kandydatów, który w wyborach otrzymał kolejno
największą liczbę głosów, o przysługującym mu pierwszeństwie do mandatu, w przypadku
1)
śmierci posła;
2)
upływu terminu do wniesienia odwołania od postanowienia Marszałka Sejmu o wygaśnięciu
mandatu;
3)
nieuwzględnienia odwołania od postanowienia Marszałka Sejmu o wygaśnięciu mandatu
przez Sąd Najwyższy.
§ 2.
Jeżeli pierwszeństwo do mandatu przysługuje więcej niż jednemu kandydatowi stosuje
się odpowiednio art. 233.
§ 3.
Oświadczenie o przyjęciu mandatu powinno być złożone w terminie 7 dni od dnia doręczenia
zawiadomienia. Niezłożenie oświadczenia w terminie, o którym mowa w zdaniu poprzednim,
oznacza zrzeczenie się pierwszeństwa do obsadzenia mandatu.
§ 4.
Kandydat może zrzec się pierwszeństwa do obsadzenia mandatu na rzecz kandydata z tej
samej listy, który uzyskał kolejno największą liczbę głosów. Oświadczenie o zrzeczeniu
się pierwszeństwa do obsadzenia mandatu powinno być złożone Marszałkowi Sejmu w terminie
7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w § 1.
§ 5.
O obsadzeniu mandatu postanawia Marszałek Sejmu. Przepisy art. 249 § 2 i 3 stosuje
się odpowiednio.
§ 6.
Jeżeli obsadzenie mandatu posła w trybie określonym w § 1-3 byłoby niemożliwe z powodu
braku kandydatów, którym mandat można przydzielić, Marszałek Sejmu, w drodze postanowienia,
stwierdza, iż mandat ten do końca kadencji pozostaje nieobsadzony.
§ 1.
Komitet wyborczy ma prawo do nieodpłatnego rozpowszechniania audycji wyborczych w
programach publicznych nadawców radiowych i telewizyjnych
1)
ogólnokrajowych - jeżeli zarejestrował swoje listy kandydatów co najmniej w połowie
okręgów wyborczych;
2)
regionalnych - jeżeli zarejestrował listę kandydatów co najmniej w jednym okręgu wyborczym.
§ 2.
Łączny czas rozpowszechniania audycji wyborczych wynosi
1)
w ogólnokrajowych programach - 15 godzin w Telewizji Polskiej, w tym do 3 godzin w
TV Polonia, i 30 godzin w programach Polskiego Radia Spółki Akcyjnej i spółek radiofonii
regionalnej, zwanych dalej „Polskim Radiem”, w tym do 5 godzin w programie przeznaczonym
dla zagranicy;
2)
w regionalnych programach - 10 godzin w Telewizji Polskiej i 15 godzin w Polskim Radiu.
§ 3.
(uchylony)
§ 1.
Czas przeznaczony na rozpowszechnianie audycji wyborczych, o których mowa w art. 252
§ 2 pkt 1, dzieli się równo pomiędzy uprawnione komitety wyborcze na podstawie informacji
Państwowej Komisji Wyborczej o komitetach wyborczych, które zarejestrowały swoje listy
kandydatów co najmniej w połowie okręgów wyborczych.
§ 2.
Czas przeznaczony na rozpowszechnianie audycji wyborczych, o których mowa w art. 252
§ 2 pkt 2, dzieli się pomiędzy uprawnione komitety wyborcze proporcjonalnie do liczby
zarejestrowanych przez nie list kandydatów, na podstawie informacji okręgowych komisji
wyborczych, właściwych dla obszaru objętego regionalnym programem, o zarejestrowanych
listach kandydatów.
§ 1.
Kolejność rozpowszechniania w każdym dniu audycji wyborczych ustalają kierujący redakcjami
właściwych ogólnokrajowych programów telewizyjnych, w tym TV Polonia, i programów
regionalnych oraz programów radiowych w drodze losowania przeprowadzonego w obecności
osób zgłaszających listy najpóźniej w 18 dniu przed dniem wyborów.
§ 2.
Na ustalenia dotyczące podziału czasu antenowego, o których mowa w art. 253, osobie
zgłaszającej listę przysługuje skarga do Państwowej Komisji Wyborczej. Skargę wnosi
się w terminie 2 dni od dokonania ustalenia. Państwowa Komisja Wyborcza rozpatruje
sprawę niezwłocznie i wydaje postanowienie. Od postanowienia Państwowej Komisji Wyborczej
nie przysługuje środek prawny.
Wybory do Senatu są powszechne, bezpośrednie i odbywają się w głosowaniu tajnym.
Do Senatu wybiera się 100 senatorów według zasady większości.
Zarządzenie przez Prezydenta Rzeczypospolitej wyborów do Sejmu jest równoznaczne z
zarządzeniem wyborów do Senatu.
W sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale stosuje się odpowiednio przepisy działu
III kodeksu.
§ 1.
W wyborach do Senatu komitety wyborcze mogą wydatkować na agitację wyborczą wyłącznie
kwoty ograniczone limitami, ustalonymi w następujący sposób
1)
wysokość limitu wyznaczona jest kwotą 18 groszy przypadającą na każdego wyborcę w
kraju ujętego w rejestrze wyborców;
2)
limit wydatków dla danego komitetu oblicza się według wzoru
\(
L = \left( {w \times k \times m} \right)/100
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
L - limit wydatków,
w - liczbę wyborców w kraju ujętych w rejestrach wyborców,
k - kwotę przypadającą na każdego wyborcę w kraju ujętego w rejestrze wyborców, o
której mowa w pkt 1,
s - liczbę okręgów wyborczych, w których komitet zarejestrował kandydatów na senatorów.
§ 2.
Przepisy art. 199 § 2 i art. 200 stosuje się odpowiednio.
§ 1.
W celu przeprowadzenia wyborów do Senatu tworzy się jednomandatowe okręgi wyborcze.
§ 2.
Okręg wyborczy obejmuje część obszaru województwa. Granice okręgu wyborczego nie mogą
naruszać granic okręgów wyborczych utworzonych dla wyborów do Sejmu.
§ 3.
Miasto na prawach powiatu liczące ponad 500 000 mieszkańców może być podzielone na
dwa lub więcej okręgi wyborcze.
§ 1.
Podziału na okręgi wyborcze dokonuje się według jednolitej normy przedstawicielstwa,
obliczonej przez podzielenie liczby mieszkańców kraju przez 100, z uwzględnieniem
przepisów art. 260 i następujących zasad
1)
jeżeli iloraz wynikający z podzielenia liczby mieszkańców okręgu przez jednolitą normę
przedstawicielstwa jest równy lub większy od 2 - należy zmniejszyć obszar (zmienić
granice) okręgu wyborczego;
2)
jeżeli iloraz wynikający z podzielenia liczby mieszkańców okręgu przez jednolitą normę
przedstawicielstwa jest mniejszy niż 0,5 - należy zwiększyć obszar (zmienić granice)
okręgu wyborczego.
§ 2.
W województwie wybiera się senatorów w liczbie nie mniejszej niż liczba całkowita
(bez uwzględnienia ułamka) będąca ilorazem liczby mieszkańców województwa i jednolitej
normy przedstawicielstwa, a nie większej niż wymieniona liczba całkowita powiększona
o jeden.
§ 3.
Granice i numery poszczególnych okręgów wyborczych a także siedziby okręgowych komisji
wyborczych określa załącznik nr 2 do kodeksu.
§ 4.
Informację o okręgu wyborczym podaje się do wiadomości wyborcom danego okręgu wyborczego
w formie obwieszczenia Państwowej Komisji Wyborczej najpóźniej w 52 dniu przed dniem
wyborów, z zastrzeżeniem § 4a. Druk i rozplakatowanie obwieszczeń zapewnia Krajowe
Biuro Wyborcze.
§ 4a.
W przypadku przeprowadzania wyborów, o których mowa w art. 195 § 1, informację o okręgu
wyborczym podaje się do wiadomości wyborcom najpóźniej w 40 dniu przed dniem wyborów.
§ 5.
Przepis art. 203 stosuje się.
§ 1.
Wybory do Senatu przeprowadzają
1)
Państwowa Komisja Wyborcza;
2)
okręgowe komisje wyborcze powołane dla wyborów do Sejmu;
3)
obwodowe komisje wyborcze powołane dla wyborów do Sejmu.
§ 2.
Funkcje okręgowej komisji wyborczej, o której mowa w § 1 pkt 2, dla okręgu wyborczego
do Senatu spełnia okręgowa komisja wyborcza powołana dla wyborów do Sejmu, której
właściwość terytorialna obejmuje obszar tego okręgu wyborczego do Senatu.
§ 3.
W przypadku wyborów uzupełniających, o których mowa w art. 283, powołuje się okręgową
komisję wyborczą i obwodowe komisje wyborcze, w trybie i na zasadach określonych w
kodeksie.
§ 1.
Partia polityczna, która wchodzi w skład koalicji wyborczej utworzonej w celu wspólnego
zgłoszenia kandydatów na posłów i kandydatów na senatorów albo tylko w celu wspólnego
zgłoszenia kandydatów na senatorów, nie może zgłaszać kandydatów na senatorów samodzielnie.
§ 2.
Nazwa i skrót nazwy komitetu wyborczego wyborców utworzonego tylko w celu zgłoszenia
kandydatów na senatorów muszą być różne od nazw i skrótów nazw komitetów wyborczych
utworzonych w celu zgłoszenia kandydatów na posłów i kandydatów na senatorów albo
kandydatów na posłów.
§ 1.
Komitet wyborczy może zgłosić w okręgu wyborczym tylko jednego kandydata na senatora.
§ 2.
Kandydować można tylko w jednym okręgu wyborczym i tylko w ramach zgłoszenia przez
jeden komitet wyborczy.
§ 1.
Zgłoszenie kandydata na senatora powinno być poparte podpisami co najmniej 2000 wyborców.
§ 2.
Wyborca może udzielić poparcia więcej niż jednemu kandydatowi na senatora.
§ 3.
Wyborca udzielający poparcia zgłoszeniu kandydata na senatora składa podpis obok czytelnie
wpisanego swojego nazwiska i imienia, adresu zamieszkania i numeru ewidencyjnego PESEL.
§ 4.
Wykaz podpisów musi zawierać na każdej stronie nazwę komitetu wyborczego zgłaszającego
kandydata, numer okręgu wyborczego, w którym kandydat jest zgłaszany, oraz adnotację
„
Udzielam poparcia kandydatowi na senatora................. (nazwisko, imię - imiona)
zgłaszanemu przez.......................... (nazwa komitetu wyborczego) w okręgu wyborczym..............
(numer okręgu) w wyborach do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych na...............
(dzień, miesiąc, rok).
”
.
§ 5.
Poparcia dla zgłoszenia kandydata na senatora może udzielić wyłącznie wyborca stale
zamieszkały w danym okręgu wyborczym.
Jeżeli, w przypadku, o którym mowa w art. 222 § 1, skreślenie nazwiska kandydata na
senatora nastąpiło wskutek jego śmierci, komisja zawiadamia osobę zgłaszającą kandydata
o możliwości zgłoszenia nowego kandydata. Zgłoszenia dokonuje się najpóźniej w 15
dniu przed dniem wyborów; w takim przypadku przepisu art. 265 § 1 nie stosuje się.
Okręgowa komisja wyborcza po zarejestrowaniu kandydatów na senatora zarządza wydrukowanie
kart do głosowania i zapewnia ich przekazanie obwodowym komisjom wyborczym ds. przeprowadzenia
głosowania w obwodzie w trybie określonym przez Państwową Komisję Wyborczą.
Na karcie do głosowania umieszcza się w porządku alfabetycznym nazwiska i imiona zarejestrowanych
kandydatów na senatora, z podaniem nazwy lub skrótu nazwy komitetu wyborczego.
§ 1
Wyborca głosuje na określonego kandydata, stawiając na karcie do głosowania znak „x”
z lewej strony obok jego nazwiska.
§ 2.
Jeżeli zostanie zarejestrowany tylko jeden kandydat, wyborca głosuje na tego kandydata,
stawiając znak „x” w kratce oznaczonej słowem „TAK” z lewej strony obok nazwiska kandydata.
Postawienie znaku „x” w kratce oznaczonej słowem „NIE” z lewej strony obok nazwiska
tego kandydata oznacza, że jest to głos ważny oddany przeciwko wyborowi kandydata.
§ 1.
Jeżeli na karcie do głosowania nie postawiono znaku „x” w kratce z lewej strony obok
nazwiska któregokolwiek z kandydatów, to taką kartę uznaje się za kartę ważną z głosem
nieważnym.
§ 2.
Jeżeli na karcie do głosowania postawiono znak „x” w kratce z lewej strony obok nazwisk
dwóch lub większej liczby kandydatów, to taką kartę uznaje się za kartę ważną z głosem
nieważnym.
§ 3.
Jeżeli na karcie do głosowania postawiono znak „x” w kratce z lewej strony wyłącznie
przy nazwisku kandydata, którego nazwisko zostało skreślone, to taką kartę uznaje
się za kartę ważną z głosem nieważnym.
§ 4.
Jeżeli w sytuacji, gdy zostanie zarejestrowany tylko jeden kandydat, nie postawiono
znaku „x” w żadnej kratce albo postawiono znaki „x” w obu kratkach, to taką kartę
uznaje się za kartę ważną z głosem nieważnym.
§ 1.
Ustalając wyniki głosowania w obwodzie, obwodowa komisja wyborcza ds. ustalenia wyników
głosowania w obwodzie oblicza liczbę
1)
wyborców uprawnionych do głosowania;
2)
wyborców, którym wydano karty do głosowania;
3)
wyborców głosujących przez pełnomocnika;
4)
kart wyjętych z urny, w tym
a)
kart nieważnych,
b)
kart ważnych;
5)
głosów nieważnych, z podaniem przyczyny ich nieważności;
6)
głosów ważnych oddanych łącznie na wszystkich kandydatów;
7)
głosów ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów na senatora.
§ 2.
Liczby, o których mowa w § 1, wymienia się w protokole głosowania w obwodzie.
Niezwłocznie po otrzymaniu protokołu głosowania w obwodzie okręgowa komisja wyborcza
dokonuje sprawdzenia prawidłowości ustalenia wyników głosowania w obwodzie. W razie
stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu wyników głosowania komisja zarządza ponowne
ich ustalenie przez obwodową komisję wyborczą ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie
i powiadamia o tym Państwową Komisję Wyborczą.
§ 1.
Okręgowa komisja wyborcza na podstawie protokołów, o których mowa w art. 270 § 2,
ustala wyniki głosowania i wyniki wyborów oraz sporządza w dwóch egzemplarzach protokół
wyników głosowania i wyników wyborów w okręgu wyborczym.
§ 2.
Jeżeli właściwa okręgowa komisja wyborcza nie uzyska wyników głosowania w obwodach
głosowania za granicą albo na polskich statkach morskich w ciągu 24 godzin od zakończenia
głosowania, o którym mowa w art. 39 § 6, głosowanie w tych obwodach uważa się za niebyłe.
Fakt ten odnotowuje się w protokole wyników głosowania w okręgu wyborczym, z wymienieniem
obwodów głosowania oraz ewentualnych przyczyn nieuzyskania z tych obwodów wyników
głosowania.
§ 3.
W protokole wymienia się sumy liczb, o których mowa w art. 270 § 1, oraz nazwisko
i imię wybranego senatora, z podaniem nazwy lub skrótu nazwy komitetu wyborczego.
§ 4.
Protokół podpisują wszystkie osoby wchodzące w skład okręgowej komisji wyborczej obecne
przy jego sporządzaniu. Protokół opatruje się pieczęcią komisji.
§ 5.
Przy ustalaniu wyników głosowania i sporządzaniu protokołu mogą być obecne osoby zgłaszające
listę, którym przysługuje prawo wniesienia do protokołu uwag z wymienieniem konkretnych
zarzutów.
§ 1.
Za wybranego na senatora w danym okręgu wyborczym uważa się tego kandydata, który
otrzymał najwięcej oddanych głosów ważnych.
§ 2.
Jeżeli dwóch lub więcej kandydatów otrzymało liczbę głosów uprawniającą do uzyskania
mandatu, o pierwszeństwie rozstrzyga większa liczba obwodów głosowania, w których
jeden z kandydatów uzyskał więcej głosów, a jeżeli liczba tych obwodów byłaby równa,
o pierwszeństwie rozstrzyga losowanie przeprowadzone przez przewodniczącego okręgowej
komisji wyborczej w obecności członków komisji oraz pełnomocników wyborczych; nieobecność
pełnomocnika wyborczego nie wstrzymuje losowania. Przebieg losowania uwzględnia się
w protokole, o którym mowa w art. 272 § 1.
§ 3.
Tryb przeprowadzania losowania, o którym mowa w § 2, określi Państwowa Komisja Wyborcza.
§ 4.
Jeżeli zostanie zarejestrowany tylko jeden kandydat, uważa się tego kandydata za wybranego,
jeżeli w głosowaniu otrzymał więcej niż połowę ważnie oddanych głosów.
Okręgowa komisja wyborcza niezwłocznie podaje do publicznej wiadomości wyniki głosowania
i wyniki wyborów w okręgu wyborczym, z uwzględnieniem danych, o których mowa w art.
272 § 3.
§ 1.
Protokół wyników głosowania i wyników wyborów w okręgu wyborczym przewodniczący okręgowej
komisji wyborczej przesyła niezwłocznie w zapieczętowanej kopercie do Państwowej Komisji
Wyborczej, w trybie przez nią ustalonym. Pozostałe dokumenty z wyborów przechowuje
dyrektor delegatury Krajowego Biura Wyborczego właściwej dla siedziby komisji.
§ 2.
Po otrzymaniu protokołów, o których mowa w § 1, Państwowa Komisja Wyborcza dokonuje
sprawdzenia prawidłowości ustalenia wyników wyborów w okręgach wyborczych.
§ 3.
W razie stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu wyników wyborów Państwowa Komisja
Wyborcza zarządza ponowne ustalenie tych wyników.
Państwowa Komisja Wyborcza ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, w
formie obwieszczenia, oraz podaje do publicznej wiadomości wyniki wyborów do Senatu.
W obwieszczeniu zamieszcza się, według okręgów wyborczych, podstawowe informacje zawarte
w protokołach okręgowych komisji wyborczych oraz nazwiska i imiona wybranych senatorów.
Państwowa Komisja Wyborcza wręcza senatorom zaświadczenia o wyborze.
Państwowa Komisja Wyborcza przesyła Prezydentowi Rzeczypospolitej, Marszałkowi Senatu
oraz Sądowi Najwyższemu sprawozdanie z wyborów nie później niż 14 dnia po ogłoszeniu
obwieszczenia, o którym mowa w art. 276.
§ 1.
Wygaśnięcie mandatu senatora następuje w przypadku
1)
śmierci senatora;
2)
utraty prawa wybieralności lub nieposiadania go w dniu wyborów;
3)
pozbawienia mandatu prawomocnym orzeczeniem Trybunału Stanu;
4)
zrzeczenia się mandatu;
5)
zajmowania w dniu wyborów stanowiska lub funkcji, których, stosownie do przepisów
Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej albo ustaw, nie można łączyć z mandatem senatora, z zastrzeżeniem przepisu § 3;
6)
powołania w toku kadencji na stanowisko lub powierzenia funkcji, których, stosownie
do przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej albo ustaw, nie można łączyć ze sprawowaniem mandatu senatora;
7)
wyboru w toku kadencji na posła do Parlamentu Europejskiego.
§ 2.
Odmowa złożenia ślubowania senatorskiego oznacza zrzeczenie się mandatu.
§ 3.
Wygaśnięcie mandatu senatora zajmującego w dniu wyborów stanowisko lub funkcję, o
których mowa w § 1 pkt 5, następuje, jeżeli nie złoży on Marszałkowi Senatu, w terminie
14 dni od dnia ogłoszenia przez Państwową Komisję Wyborczą w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej
Polskiej wyników wyborów do Senatu, oświadczenia o złożeniu rezygnacji z zajmowanego
stanowiska lub pełnionej funkcji.
§ 4.
Przepis § 3 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do senatora, który od dnia wyborów
do dnia rozpoczęcia kadencji Senatu objął stanowisko lub funkcję, których stosownie
do przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej albo ustaw nie można łączyć z mandatem senatora oraz w odniesieniu do senatora, który
uzyskał mandat w toku kadencji Senatu.
§ 5.
Wygaśnięcie mandatu senatora powołanego lub wybranego w czasie kadencji na stanowisko
lub funkcję, o których mowa w § 1 pkt 6 i 7, następuje z dniem powołania lub wybrania.
§ 1.
Państwowa Komisja Wyborcza, po ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej
wyników wyborów do Senatu, przekazuje niezwłocznie Ministrowi Sprawiedliwości dane
senatorów zawierające imię (imiona), nazwisko, nazwisko rodowe, imiona rodziców, datę
i miejsce urodzenia, adres zamieszkania, obywatelstwo oraz numer ewidencyjny PESEL.
§ 2.
Minister Sprawiedliwości na podstawie danych zgromadzonych w Krajowym Rejestrze Karnym
przekazuje Marszałkowi Senatu w terminie 14 dni od dnia otrzymania danych, o których
mowa w § 1
1)
informację o senatorach skazanych prawomocnym wyrokiem na karę pozbawienia wolności
za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub za umyślne przestępstwo
skarbowe oraz o senatorach pozbawionych praw publicznych prawomocnym orzeczeniem sądu
albo
2)
informację, o tym, że żaden z senatorów nie został skazany prawomocnym wyrokiem na
karę pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego
lub za umyślne przestępstwo skarbowe ani nie został pozbawiony praw publicznych prawomocnym
orzeczeniem sądu.
§ 3.
Jeżeli po przekazaniu informacji, o której mowa w § 2, Minister Sprawiedliwości uzyska
z Krajowego Rejestru Karnego informację o senatorach skazanych prawomocnym wyrokiem
na karę pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego
lub za umyślne przestępstwo skarbowe lub o senatorach pozbawionych praw publicznych
prawomocnym orzeczeniem sądu, niezwłocznie przekazuje ją Marszałkowi Senatu.
§ 1.
Wygaśnięcie mandatu senatora niezwłocznie stwierdza Marszałek Senatu, w drodze postanowienia.
§ 2.
Postanowienie, o którym mowa w § 1, ogłasza się w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”, z zastrzeżeniem art. 282.
§ 3.
Postanowienie, o którym mowa w § 1, niezwłocznie doręcza się Prezydentowi Rzeczypospolitej
i Państwowej Komisji Wyborczej, z zastrzeżeniem art. 282.
§ 1.
Postanowienie Marszałka Senatu o wygaśnięciu mandatu senatora z przyczyn określonych
w art. 279 § 1 pkt 2-7 wraz z uzasadnieniem doręcza się niezwłocznie senatorowi. Od
postanowienia senatorowi przysługuje prawo odwołania do Sądu Najwyższego w terminie
3 dni od dnia doręczenia postanowienia. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem Marszałka
Senatu.
§ 2.
Sąd Najwyższy - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych rozpatruje
odwołanie, o którym mowa w § 1, i orzeka w sprawie w terminie 7 dni w postępowaniu
nieprocesowym. Odpis postanowienia Sądu Najwyższego doręcza się senatorowi, który
wniósł odwołanie, Prezydentowi Rzeczypospolitej, Marszałkowi Senatu oraz Państwowej
Komisji Wyborczej. W przypadku nieuwzględnienia odwołania przepisy art. 281 § 2 i
3 stosuje się.
§ 1.
Prezydent Rzeczypospolitej zarządza wybory uzupełniające do Senatu w przypadku
1)
śmierci senatora;
2)
upływu terminu do wniesienia odwołania od postanowienia Marszałka Senatu o wygaśnięciu
mandatu;
3)
nieuwzględnienia odwołania od postanowienia Marszałka Senatu o wygaśnięciu mandatu
przez Sąd Najwyższy.
§ 2.
Wybory uzupełniające zarządza się i przeprowadza w terminie 3 miesięcy od dnia stwierdzenia
wygaśnięcia mandatu senatora. Wyborów uzupełniających nie przeprowadza się w okresie
6 miesięcy przed dniem, w którym upływa termin zarządzenia wyborów do Sejmu.
§ 3.
W sprawach zarządzenia wyborów, o których mowa w § 1, stosuje się odpowiednio przepisy
art. 194, z tym że postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej o wyborach uzupełniających
Państwowa Komisja Wyborcza podaje niezwłocznie do publicznej wiadomości, w formie
obwieszczenia, na obszarze okręgu wyborczego, w którym wybory mają być przeprowadzone.
Druk i rozplakatowanie obwieszczenia zapewnia Krajowe Biuro Wyborcze.
§ 4.
Głosowanie w wyborach uzupełniających przeprowadza się tylko na terytorium kraju,
zaś prawo wybierania przysługuje tylko wyborcom stale zamieszkałym w okręgu wyborczym,
w którym zarządzono wybory uzupełniające.
§ 5
W wyborach uzupełniających w sprawach dotyczących powołania składu obwodowych komisji
przepisy art. 182 stosuje się odpowiednio.
§ 1.
Komitet wyborczy, który zarejestrował kandydata na senatora ma prawo do rozpowszechniania
nieodpłatnie audycji wyborczych w programach publicznych nadawców radiowych i telewizyjnych
1)
ogólnokrajowych - jeżeli zarejestrował kandydatów na senatorów co najmniej w połowie
okręgów wyborczych;
2)
regionalnych - jeżeli zarejestrował co najmniej jednego kandydata na senatora.
§ 2.
Łączny czas rozpowszechniania audycji wyborczych wynosi
1)
w ogólnokrajowych programach - 5 godzin w Telewizji Polskiej i 10 godzin w Polskim
Radiu;
2)
w odpowiednim programie regionalnym - 3 godziny w Telewizji Polskiej i 6 godzin w
Polskim Radiu.
§ 3.
Czas rozpowszechniania audycji wyborczych w programach ogólnokrajowych dzieli się
równo między wszystkie uprawnione komitety wyborcze.
§ 4.
Czas rozpowszechniania audycji wyborczych w odpowiednim programie regionalnym jest
dzielony między uprawnione komitety wyborcze proporcjonalnie do liczby kandydatów
na senatorów zarejestrowanych przez nie w okręgach wyborczych objętych zasięgiem danego
programu.
§ 5.
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej,
określi, w drodze rozporządzenia, zasady i sposób łącznego prowadzenia kampanii wyborczej
w programach radiowych i telewizyjnych przez komitety wyborcze uprawnione do rozpowszechniania
audycji wyborczych w wyborach do Sejmu i do Senatu.
§ 1.
W wyborach uzupełniających przepis art. 284 § 1 pkt 1 nie ma zastosowania, a łączny
czas rozpowszechniania nieodpłatnie audycji wyborczych w odpowiednich programach regionalnych
wynosi 2 godziny w Telewizji Polskiej i 4 godziny w Polskim Radiu.
§ 2.
Czas, o którym mowa w § 1, w każdym programie regionalnym dzieli się równo między
wszystkie uprawnione komitety wyborcze.
§ 1.
Komitet wyborczy, który zarejestrował kandydata lub kandydatów na senatorów, ma prawo
do dotacji z budżetu państwa na zasadach określonych w art. 150.
§ 2.
W wyborach uzupełniających wysokość dotacji dla komitetu wyborczego zgłaszającego
kandydata, który uzyskał mandat, oblicza się w ten sposób, że ogólną kwotę dotacji
przypadającą na wszystkie komitety wyborcze w ostatnio przeprowadzonych wyborach do
Sejmu i do Senatu dzieli się przez 560 i mnoży przez wskaźnik przeciętnego wzrostu
cen towarów i usług konsumpcyjnych. Wskaźnik ten oblicza Główny Urząd Statystyczny
za okres od miesiąca, w którym przeprowadzono wybory do Sejmu i Senatu, do miesiąca,
w którym odbyły się wybory uzupełniające.
Wybory Prezydenta Rzeczypospolitej są powszechne, równe i bezpośrednie oraz odbywają
się w głosowaniu tajnym.
Prezydent Rzeczypospolitej wybierany jest na pięcioletnią kadencję i ponownie może
być wybrany tylko raz.
§ 1.
Wybory zarządza Marszałek Sejmu nie wcześniej niż na 7 miesięcy i nie później niż
na 6 miesięcy przed upływem kadencji urzędującego Prezydenta Rzeczypospolitej i wyznacza
ich datę na dzień wolny od pracy przypadający nie wcześniej niż na 100 dni i nie później
niż na 75 dni przed upływem kadencji urzędującego Prezydenta Rzeczypospolitej.
§ 2.
W razie opróżnienia urzędu Prezydenta Rzeczypospolitej Marszałek Sejmu zarządza wybory
nie później niż w czternastym dniu po opróżnieniu urzędu i wyznacza datę wyborów na
dzień wolny od pracy przypadający w ciągu 60 dni od dnia zarządzenia wyborów.
§ 1.
Marszałek Sejmu zarządza wybory Prezydenta Rzeczypospolitej w drodze postanowienia.
Postanowienie Marszałka Sejmu podaje się do publicznej wiadomości i ogłasza w Dzienniku
Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej najpóźniej w 3 dniu od dnia zarządzenia wyborów.
§ 2.
W postanowieniu, o którym mowa w § 1, Marszałek Sejmu, po zasięgnięciu opinii Państwowej
Komisji Wyborczej, określa dni, w których upływają terminy wykonania czynności wyborczych
przewidzianych w kodeksie (kalendarz wyborczy).
§ 1.
Nowo wybrany Prezydent Rzeczypospolitej składa przysięgę wobec Zgromadzenia Narodowego
w ostatnim dniu urzędowania ustępującego Prezydenta Rzeczypospolitej.
§ 2.
Ustępujący Prezydent Rzeczypospolitej kończy urzędowanie z chwilą złożenia przysięgi
przez nowo wybranego Prezydenta Rzeczypospolitej.
§ 3.
Prezydent Rzeczypospolitej wybrany w wyborach, o których mowa w art. 289 § 2, składa
przysięgę wobec Zgromadzenia Narodowego w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia uchwały
Sądu Najwyższego o stwierdzeniu ważności wyborów w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej
Polskiej.
§ 4.
Prezydent Rzeczypospolitej obejmuje urząd po złożeniu przysięgi.
§ 1.
Jeżeli w wyborach, o których mowa w art. 289, żaden z kandydatów na Prezydenta Rzeczypospolitej
nie uzyskał więcej niż połowy ważnie oddanych głosów, czternastego dnia po pierwszym
głosowaniu przeprowadza się ponowne głosowanie.
§ 2.
W ponownym głosowaniu wyboru dokonuje się spośród dwóch kandydatów, którzy w pierwszym
głosowaniu otrzymali największą liczbę głosów.
§ 3.
Jeżeli którykolwiek z dwóch kandydatów, o których mowa w § 2, wycofa zgodę na kandydowanie,
utraci prawo wyborcze lub umrze, w jego miejsce do wyborów w ponownym głosowaniu dopuszcza
się kandydata, który otrzymał kolejno największą liczbę głosów w pierwszym głosowaniu.
W takim przypadku datę ponownego głosowania odracza się o dalszych 14 dni.
§ 4.
Za wybranego na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej w ponownym głosowaniu uznaje się
tego kandydata, który otrzymał więcej głosów.
§ 5.
W przypadku, o którym mowa w § 3, Państwowa Komisja Wyborcza niezwłocznie informuje,
w drodze uchwały, o dopuszczeniu nowego kandydata do wyborów w ponownym głosowaniu
oraz podaje do publicznej wiadomości datę przeprowadzenia ponownego głosowania.
§ 1.
Jeżeli w wyborach, o których mowa w art. 289 i art. 292, głosowanie miałoby być przeprowadzone
tylko na jednego kandydata, Państwowa Komisja Wyborcza stwierdza ten fakt w drodze
uchwały, którą przekazuje Marszałkowi Sejmu, podaje do publicznej wiadomości i ogłasza
w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 2.
Marszałek Sejmu ponownie zarządza wybory nie później niż w 14 dniu od dnia ogłoszenia
uchwały Państwowej Komisji Wyborczej w Dzienniku Ustaw. Przepisy art. 289 § 2 i art.
290 stosuje się odpowiednio.
§ 3.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w przypadku braku kandydatów.
§ 1.
Wybory Prezydenta Rzeczypospolitej przeprowadzają
1)
Państwowa Komisja Wyborcza;
2)
okręgowe komisje wyborcze;
3)
obwodowe komisje wyborcze.
§ 2.
Właściwość miejscową okręgowych komisji wyborczych, ich numery oraz siedziby określa
Państwowa Komisja Wyborcza w drodze uchwały.
§ 1.
W razie zbiegu terminu wyborów do Sejmu i Senatu z wyborami Prezydenta Rzeczypospolitej,
wybory Prezydenta Rzeczypospolitej przeprowadzają komisje wyborcze powołane dla wyborów
do Sejmu.
§ 2.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w razie zbiegu terminu wyborów uzupełniających
do Senatu i wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej.
§ 3.
W przypadkach, o których mowa w § 1 i 2, sporządza się oddzielnie protokoły głosowania
w obwodach oraz protokoły głosowania i wyników wyborów.
Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej zgłasza co najmniej 100 000 obywateli mających
prawo wybierania do Sejmu. Zgłoszenie musi być poparte podpisami zgłaszających.
§ 1.
Czynności wyborcze w imieniu obywateli, o których mowa w art. 296, wykonuje komitet
wyborczy wyborców.
§ 2.
Utworzenie komitetu wyborczego wymaga uzyskania
1)
pisemnej zgody kandydata na kandydowanie w wyborach;
2)
pisemnej zgody kandydata na utworzenie jego komitetu;
3)
pisemnego oświadczenia kandydata o posiadaniu prawa wybieralności.
§ 3.
Kandydat może udzielić zgody, o której mowa w § 2, tylko jednemu komitetowi wyborczemu.
§ 4.
Zgoda kandydata na kandydowanie w wyborach powinna zawierać imię (imiona), nazwisko,
nazwisko rodowe, imiona rodziców, datę i miejsce urodzenia oraz obywatelstwo kandydata,
a także wskazanie jego przynależności do partii politycznej. Zgoda powinna ponadto
zawierać numer ewidencyjny PESEL kandydata oraz informację o udokumentowanym wykształceniu,
wykonywanym zawodzie i miejscu (zakładzie) pracy, a także o adresie zamieszkania kandydata.
Zgodę na kandydowanie kandydat opatruje datą i własnoręcznym podpisem.
§ 5.
Kandydat urodzony przed dniem 1 sierpnia 1972 r., wyrażając zgodę na kandydowanie
w wyborach, składa Państwowej Komisji Wyborczej oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach
organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.
§ 6.
Obywatele, o których mowa w art. 296, oświadczają na piśmie o utworzeniu komitetu
wyborczego, podając swoje imiona i nazwiska, adresy zamieszkania i numery ewidencyjne
PESEL.
§ 1.
Państwowa Komisja Wyborcza przekazuje niezwłocznie oświadczenie lub informację kandydata,
o których mowa w art. 297 § 5, sądowi okręgowemu właściwemu ze względu na miejsce
zamieszkania tego kandydata, oraz powiadamia o tym Dyrektora Biura Lustracyjnego Instytutu
Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. Sąd wszczyna
postępowanie lustracyjne z urzędu.
§ 2.
Państwowa Komisja Wyborcza niezwłocznie występuje do Ministra Sprawiedliwości z zapytaniem
o udzielenie informacji z Krajowego Rejestru Karnego o kandydacie.
§ 1.
Po zebraniu, zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 303 § 1 pkt 3, co najmniej 1000
podpisów obywateli mających prawo wybierania do Sejmu i popierających kandydata, pełnomocnik
wyborczy zawiadamia o utworzeniu komitetu wyborczego Państwową Komisję Wyborczą. Podpisy,
o których mowa w zdaniu pierwszym, stanowią część wymaganej liczby 100 000 podpisów
obywateli popierających kandydata.
§ 2.
W zawiadomieniu o utworzeniu komitetu wyborczego podaje się
1)
nazwę komitetu oraz adres jego siedziby;
2)
imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika
wyborczego i pełnomocnika finansowego.
§ 3.
Do zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego załącza się
1)
oświadczenie o utworzeniu komitetu i oświadczenia pełnomocnika wyborczego i pełnomocnika
finansowego o przyjęciu pełnomocnictwa, a w przypadku pełnomocnika finansowego - również
o spełnieniu przez niego wymogów, o których mowa w art. 127 § 2 i 3;
2)
pisemną zgodę kandydata na kandydowanie w wyborach, o której mowa w art. 297 § 2 pkt
1, oraz zgodę na utworzenie jego komitetu, o której mowa w art. 297 § 2 pkt 2;
3)
pisemne oświadczenie kandydata o posiadaniu prawa wybieralności, o którym mowa w art.
297 § 2 pkt 3;
4)
wykaz co najmniej 1000 obywateli, o których mowa w § 1.
§ 4.
Zawiadomienie o utworzeniu komitetu wyborczego może być dokonane najpóźniej w 55 dniu
przed dniem wyborów.
§ 1.
Pełnomocnikowi wyborczemu służy prawo wniesienia skargi do Sądu Najwyższego na postanowienie
Państwowej Komisji Wyborczej o odmowie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu
wyborczego. Skargę wnosi się w terminie 2 dni od daty doręczenia pełnomocnikowi wyborczemu
postanowienia o odmowie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego.
§ 2.
Sąd Najwyższy rozpatruje skargę w składzie 3 sędziów, w postępowaniu nieprocesowym,
i wydaje orzeczenie w sprawie skargi w terminie 3 dni. Od orzeczenia Sądu Najwyższego
nie przysługuje środek prawny. Orzeczenie doręcza się pełnomocnikowi wyborczemu i
Państwowej Komisji Wyborczej. Jeżeli Sąd Najwyższy uzna skargę pełnomocnika wyborczego
za zasadną, Państwowa Komisja Wyborcza niezwłocznie przyjmuje zawiadomienie o utworzeniu
komitetu wyborczego.
Na wniosek komitetu wyborczego odpowiednie organy mają obowiązek wydać potwierdzenie
nadania numeru NIP oraz decyzję o nadaniu numeru REGON, najpóźniej do końca drugiego
dnia roboczego następującego po dniu zgłoszenia wniosku o nadanie numeru.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 55 ust.
1-10, art. 56 ust. 1-9 oraz art. 226, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.
Państwowa Komisja Wyborcza informację o utworzonych komitetach wyborczych ogłasza
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz w Biuletynie
Informacji Publicznej.
§ 1.
Zgłoszenia kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej dokonuje osobiście pełnomocnik
wyborczy najpóźniej do godziny 24
1)
imię (imiona), nazwisko, wiek i miejsce zamieszkania (miejscowość) zgłaszanego kandydata
na Prezydenta Rzeczypospolitej wraz ze wskazaniem jego przynależności do partii politycznej;
2)
nazwę komitetu wyborczego oraz imię (imiona), nazwisko i adres do korespondencji pełnomocnika
wyborczego oraz pełnomocnika finansowego;
3)
wykaz obywateli popierających zgłoszenie, zawierający czytelne wskazanie imienia (imion)
i nazwiska, adresu zamieszkania oraz numeru ewidencyjnego PESEL obywatela, który udziela
poparcia, składając na wykazie własnoręczny podpis; każda strona wykazu musi zawierać
nazwę komitetu wyborczego zgłaszającego kandydata oraz adnotację
„
Udzielam poparcia kandydatowi na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej........................
[imię (imiona) i nazwisko kandydata] w wyborach zarządzonych na........... (dzień,
miesiąc, rok).
”
.
§ 2.
Wycofanie udzielonego poparcia nie rodzi skutków prawnych.
§ 1.
Państwowa Komisja Wyborcza rejestruje kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej, jeżeli
zgłoszenia dokonano zgodnie z przepisami kodeksu, sporządzając protokół rejestracji
kandydata, i zawiadamia o tym pełnomocnika wyborczego.
§ 2.
Państwowa Komisja Wyborcza, sprawdzając prawidłowość zgłoszenia kandydata, bada
1)
czy kandydat spełnia warunki określone w art. 11 § 1 pkt 3;
2)
zgodność danych, o których mowa w art. 297 § 4, na podstawie dostępnych urzędowo dokumentów;
3)
czy zgłoszenie kandydatury poparło podpisami co najmniej 100 000 obywateli, zgodnie
z art. 303 § 1 pkt 3.
§ 3.
Państwowa Komisja Wyborcza postanawia o odmowie rejestracji kandydata, jeżeli kandydat
nie posiada prawa wybieralności.
§ 4.
Jeżeli zgłoszenie wykazuje wady, Państwowa Komisja Wyborcza niezwłocznie wzywa pełnomocnika
wyborczego do usunięcia w terminie 3 dni wskazanych wad zgłoszenia. W przypadku nieusunięcia
wad w terminie Państwowa Komisja Wyborcza postanawia o odmowie rejestracji kandydata.
§ 5.
Postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej, o którym mowa w § 3 i 4, wraz z uzasadnieniem
doręcza się niezwłocznie pełnomocnikowi wyborczemu.
§ 6.
Pełnomocnikowi wyborczemu służy prawo wniesienia skargi do Sądu Najwyższego na postanowienie
Państwowej Komisji Wyborczej o odmowie rejestracji kandydata. Skargę wnosi się w terminie
2 dni od daty doręczenia pełnomocnikowi wyborczemu postanowienia o odmowie rejestracji
kandydata.
§ 7.
Sąd Najwyższy rozpatruje skargę w składzie 3 sędziów, w postępowaniu nieprocesowym,
i wydaje orzeczenie w sprawie skargi w terminie 3 dni. Od orzeczenia Sądu Najwyższego
nie przysługuje środek prawny. Orzeczenie doręcza się pełnomocnikowi wyborczemu i
Państwowej Komisji Wyborczej. Jeżeli Sąd Najwyższy uzna skargę pełnomocnika wyborczego
za zasadną, Państwowa Komisja Wyborcza niezwłocznie rejestruje kandydata.
§ 1.
Po upływie terminu, o którym mowa w art. 303 § 1, z uwzględnieniem art. 304 § 4-7,
Państwowa Komisja Wyborcza sporządza listę kandydatów, na której w kolejności alfabetycznej
nazwisk umieszcza następujące dane: nazwisko, imię (imiona), wiek oraz wskazane w
zgłoszeniu udokumentowane wykształcenie, wykonywany zawód, miejsce (zakład) pracy
i miejsce zamieszkania zarejestrowanych kandydatów. Na liście zamieszcza się również
oznaczenie przynależności kandydata do partii politycznej oraz treść oświadczenia,
o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach
organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, w zakresie określonym w art. 13 tej ustawy.
§ 2.
Najpóźniej w 20 dniu przed dniem wyborów Państwowa Komisja Wyborcza podaje dane, o
których mowa w § 1, do publicznej wiadomości przez rozplakatowanie obwieszczeń.
Państwowa Komisja Wyborcza skreśla z listy kandydatów tych kandydatów, którzy wycofali
zgodę na kandydowanie, zmarli lub utracili prawo wybieralności. Informację o skreśleniu
kandydata Państwowa Komisja Wyborcza niezwłocznie podaje do publicznej wiadomości.
Państwowa Komisja Wyborcza, po sporządzeniu listy kandydatów, zarządza wydrukowanie
potrzebnej liczby kart do głosowania i wspólnie z okręgowymi komisjami wyborczymi
zapewnia dostarczenie ich obwodowym komisjom wyborczym ds. przeprowadzenia głosowania
w obwodzie.
§ 1.
Na karcie do głosowania wymienia się w kolejności alfabetycznej nazwiska i imiona
zarejestrowanych kandydatów na Prezydenta Rzeczypospolitej.
§ 2.
Nazwisko i imię (imiona) kandydata jest poprzedzone z lewej strony kratką przeznaczoną
na postanowienie znaku „x” oznaczającego głos oddany na danego kandydata.
Jeżeli po wydrukowaniu kart do głosowania Państwowa Komisja Wyborcza skreśli z listy
kandydatów nazwisko kandydata z przyczyn, o których mowa w art. 306, nazwisko tego
kandydata pozostawia się na wydrukowanych kartach do głosowania. Informację o skreśleniu
oraz o warunkach decydujących o ważności głosu oddanego na takiej karcie podaje się
do publicznej wiadomości w formie obwieszczenia i zapewnia jego rozplakatowanie w
lokalach wyborczych w dniu głosowania.
Sposób sporządzania i przekazania kart do głosowania dla obwodów głosowania utworzonych
na polskich statkach morskich oraz za granicą ustala Państwowa Komisja Wyborcza, po
porozumieniu odpowiednio z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej oraz ministrem
właściwym do spraw zagranicznych.
Wyborca oddaje głos na jednego z kandydatów, którego nazwisko znajduje się na karcie
do głosowania, przez postawienie w kratce z lewej strony obok jego nazwiska znaku
„x”.
Za nieważny uznaje się głos
1)
oddany na karcie do głosowania, na której wyborca umieścił znak „x” przy więcej niż
jednym nazwisku kandydata;
2)
oddany na karcie do głosowania, na której wyborca nie umieścił znaku „x” przy żadnym
z nazwisk kandydatów.
Obwodowa komisja wyborcza ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie po ustaleniu
wyników wyborów sporządza protokół głosowania w obwodzie w wyborach na Prezydenta
Rzeczypospolitej i przekazuje go okręgowej komisji wyborczej.
§ 1.
Okręgowa komisja wyborcza po otrzymaniu protokołów ze wszystkich obwodów głosowania
ustala niezwłocznie zbiorcze wyniki głosowania i sporządza w dwóch egzemplarzach protokół.
Protokół, wraz z protokołami obwodowych komisji wyborczych ds. ustalenia wyników głosowania
w obwodzie, w zapieczętowanej kopercie przesyła się niezwłocznie Państwowej Komisji
Wyborczej.
§ 2.
Jeżeli właściwa okręgowa komisja wyborcza nie uzyska wyników głosowania w obwodach
głosowania za granicą oraz na polskich statkach morskich w ciągu 24 godzin od zakończenia
głosowania, o którym mowa w art. 39 § 6, głosowanie w tych obwodach uważa się za niebyłe.
Fakt ten odnotowuje się w protokole zbiorczych wyników głosowania, z wymienieniem
obwodów głosowania oraz ewentualnych przyczyn nieuzyskania z tych obwodów wyników
głosowania.
§ 3.
Drugie egzemplarze protokołów wraz ze wszystkimi dokumentami z wyborów przewodniczący
okręgowych komisji wyborczych przekazują wójtom oraz dyrektorom właściwych miejscowo
delegatur Krajowego Biura Wyborczego.
§ 1.
Po otrzymaniu protokołów, o których mowa w art. 314 § 1, Państwowa Komisja Wyborcza
dokonuje sprawdzenia prawidłowości ustalenia przez okręgową komisję wyborczą zbiorczych
wyników głosowania.
§ 2.
W razie stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu zbiorczych wyników głosowania Państwowa
Komisja Wyborcza zarządza ponowne ustalenie tych wyników. Przepisy art. 314 stosuje
się odpowiednio.
Niezwłocznie po otrzymaniu i sprawdzeniu protokołów od wszystkich okręgowych komisji
wyborczych Państwowa Komisja Wyborcza ustala wyniki głosowania na kandydatów na Prezydenta
Rzeczypospolitej i sporządza protokół głosowania.
§ 1.
Na podstawie wyników ustalonych w protokole głosowania Państwowa Komisja Wyborcza
stwierdza, w drodze uchwały, wynik wyborów na Prezydenta Rzeczypospolitej.
§ 2.
Uchwałę, o której mowa w § 1, Państwowa Komisja Wyborcza przekazuje niezwłocznie Marszałkowi
Sejmu i urzędującemu Prezydentowi Rzeczypospolitej oraz wręcza nowo wybranemu Prezydentowi
Rzeczypospolitej.
§ 1.
Wyniki głosowania i wynik wyborów Państwowa Komisja Wyborcza podaje do publicznej
wiadomości w formie obwieszczenia.
§ 2.
W przypadku, o którym mowa w art. 292 § 1 i 3, Państwowa Komisja Wyborcza podaje ponadto
w obwieszczeniu nazwiska i imiona kandydatów kandydujących na Prezydenta Rzeczypospolitej
w ponownym głosowaniu.
§ 3.
Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej o wynikach głosowania i wyniku wyborów
podlega ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 4.
Państwowa Komisja Wyborcza publikuje opracowanie statystyczne zawierające szczegółowe
informacje o wynikach głosowania i wyborów oraz udostępnia wyniki głosowania i wyborów
w postaci elektronicznej.
§ 1.
Ponowne głosowanie przeprowadza się w obwodach głosowania utworzonych dla przeprowadzenia
wyborów, w trybie przewidzianym w kodeksie.
§ 2.
Ponowne głosowanie przeprowadza się na podstawie drugiego egzemplarza spisu wyborców
podlegającego aktualizacji.
§ 3.
Państwowa Komisja Wyborcza podaje do publicznej wiadomości w formie obwieszczenia
wyniki ponownego głosowania i wynik wyborów. Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej
podlega ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.
Nie później niż 14 dnia po podaniu do publicznej wiadomości wyników wyborów, Państwowa
Komisja Wyborcza przesyła Marszałkowi Sejmu i Sądowi Najwyższemu sprawozdanie z wyborów.
§ 1.
Protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej wnosi się na piśmie do Sądu
Najwyższego nie później niż w ciągu 14 dni od dnia podania wyników wyborów do publicznej
wiadomości przez Państwową Komisję Wyborczą.ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu Najwyższego.
§ 2.
W odniesieniu do wyborcy przebywającego za granicą lub na polskim statku morskim wymogi
wymienione w § 1 uważa się za spełnione, jeżeli protest został złożony odpowiednio
właściwemu terytorialnie konsulowi lub kapitanowi statku. Wyborca obowiązany jest
dołączyć do protestu zawiadomienie o ustanowieniu swojego pełnomocnika zamieszkałego
w kraju lub pełnomocnika do doręczeń zamieszkałego w kraju, pod rygorem pozostawienia
protestu bez biegu.
§ 3.
Wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody,
na których opiera swoje zarzuty.
§ 1.
Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego
nieuprawnioną lub niespełniający warunków określonych w art. 321. Niedopuszczalne
jest przywrócenie terminu do wniesienia protestu.
§ 2.
Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest dotyczący sprawy, co do której
w kodeksie przewiduje się możliwość wniesienia przed dniem głosowania skargi lub odwołania
do sądu lub do Państwowej Komisji Wyborczej.
§ 3.
Jeżeli w proteście zarzucono popełnienie przestępstwa przeciwko wyborom, Sąd Najwyższy
niezwłocznie zawiadamia o tym Prokuratora Generalnego.
§ 1.
Sąd Najwyższy rozpatruje protest w składzie 3 sędziów, w postępowaniu nieprocesowym,
i wydaje opinię w formie postanowienia w sprawie protestu.
§ 2.
Opinia powinna zawierać ustalenia co do zasadności zarzutów protestu, a w razie potwierdzenia
zasadności zarzutów - ocenę, czy przestępstwo przeciwko wyborom lub naruszenie przepisów
kodeksu miało wpływ na wynik wyborów.
§ 3.
Uczestnikami postępowania są: wnoszący protest, przewodniczący właściwej komisji wyborczej
albo jego zastępca i Prokurator Generalny.
§ 1.
Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
na podstawie sprawozdania z wyborów przedstawionego przez Państwową Komisję Wyborczą
oraz po rozpoznaniu protestów rozstrzyga o ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej.
§ 2
Uchwałę w sprawie, o której mowa w § 1, Sąd Najwyższy podejmuje w ciągu 30 dni od
dnia podania wyników wyborów do publicznej wiadomości przez Państwową Komisję Wyborczą,
na posiedzeniu z udziałem Prokuratora Generalnego i Przewodniczącego Państwowej Komisji
Wyborczej.
§ 3.
Uchwałę Sądu Najwyższego przedstawia się niezwłocznie Marszałkowi Sejmu, a także przesyła
Państwowej Komisji Wyborczej oraz ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 1.
W razie podjęcia przez Sąd Najwyższy uchwały stwierdzającej nieważność wyboru Prezydenta
Rzeczypospolitej, przeprowadza się nowe wybory na zasadach i w trybie przewidzianych
w kodeksie.
§ 2.
Postanowienie Marszałka Sejmu o nowych wyborach podaje się do publicznej wiadomości
i ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej najpóźniej w 5 dniu od dnia
ogłoszenia uchwały Sądu Najwyższego, o której mowa w § 1.
§ 1.
Komitet wyborczy ma prawo do nieodpłatnego rozpowszechniania audycji wyborczych w
programach ogólnokrajowych publicznych nadawców radiowych i telewizyjnych.
§ 2.
Łączny czas rozpowszechniania audycji wyborczych wynosi 25 godzin w Telewizji Polskiej,
w tym do 5 godzin w TV Polonia, i 35 godzin w Polskim Radiu, w tym do 5 godzin w programie
przeznaczonym dla zagranicy.
§ 3.
Kolejność rozpowszechniania w każdym dniu audycji wyborczych ustalają kierujący redakcjami
właściwych ogólnokrajowych programów telewizyjnych, w tym TV Polonia, oraz radiowych
w drodze losowania przeprowadzonego w obecności pełnomocników, najpóźniej w 18 dniu
przed dniem głosowania.
§ 4.
Na ustalenia dotyczące podziału czasu antenowego pełnomocnikom przysługuje skarga
do Państwowej Komisji Wyborczej. Skargę wnosi się w terminie 24 godzin od dokonania
ustalenia. Państwowa Komisja Wyborcza rozpatruje sprawę niezwłocznie i wydaje postanowienie.
Od postanowienia Państwowej Komisji Wyborczej nie przysługuje środek prawny.
§ 5.
W przypadku zarządzenia ponownego głosowania, o którym mowa w art. 292, w okresie
od 9 dnia przed dniem głosowania do dnia zakończenia kampanii wyborczej przed dniem
ponownego głosowania Telewizja Polska i Polskie Radio rozpowszechniają nieodpłatnie
audycje wyborcze przygotowywane przez komitety obu kandydatów, z tym że łączny czas
wynosi 6 godzin w Telewizji Polskiej i 8 godzin w Polskim Radiu. Przepisy § 3 i 4
stosuje się odpowiednio, z tym że losowanie kolejności rozpowszechniania w każdym
dniu audycji wyborczych przeprowadza się w 10 dniu przed dniem ponownego głosowania.
§ 1.
Komitety wyborcze mogą wydatkować na kampanię wyborczą wyłącznie kwoty ograniczone
limitem, którego wysokość jest wyznaczona kwotą 60 groszy przypadającą na każdego
wyborcę w kraju ujętego w rejestrze wyborców.
§ 2.
Państwowa Komisja Wyborcza, w terminie 14 dni od dnia zarządzenia wyborów, ogłasza,
w formie komunikatu, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”
i podaje do publicznej wiadomości liczbę wyborców ujętych w rejestrach wyborców na
terenie całego kraju według stanu na koniec kwartału poprzedzającego dzień ogłoszenia
postanowienia o zarządzeniu wyborów.
§ 3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, podwyższy
kwotę, o której mowa w § 1, w przypadku wzrostu wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych
ogółem o ponad 5%, w stopniu odpowiadającym wzrostowi tych cen.
§ 4.
Wskaźnik wzrostu cen, o którym mowa w § 3, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa
Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” do 20 dnia pierwszego miesiąca każdego kwartału.
Wybory do Parlamentu Europejskiego są powszechne, równe, bezpośrednie i proporcjonalne
oraz odbywają się w głosowaniu tajnym.
§ 1.
W wyborach do Parlamentu Europejskiego wybiera się posłów w liczbie określonej w przepisach
prawa Unii Europejskiej.
§ 2.
Posłów do Parlamentu Europejskiego wybiera się na 5 lat.
Posłowie do Parlamentu Europejskiego są przedstawicielami narodów państw Unii Europejskiej;
nie są związani żadnymi instrukcjami i nie mogą być odwołani.
§ 1.
Wybory posłów do Parlamentu Europejskiego odbywają się w okresie wyborczym ustalonym
w przepisach prawa Unii Europejskiej.
§ 2.
Wybory zarządza Prezydent Rzeczypospolitej, w drodze postanowienia, nie później niż
na 90 dni przed dniem wyborów, wyznaczając ich datę na dzień wolny od pracy przypadający
w okresie wyborczym, o którym mowa w § 1.
§ 1.
Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej o zarządzeniu wyborów podaje się do publicznej
wiadomości i ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej najpóźniej w 5 dniu
od dnia zarządzenia wyborów.
§ 2.
W postanowieniu, o którym mowa w § 1, Prezydent Rzeczypospolitej, po zasięgnięciu
opinii Państwowej Komisji Wyborczej, określa dni, w których upływają terminy wykonania
czynności wyborczych przewidzianych w kodeksie (kalendarz wyborczy). W postanowieniu
podaje się liczbę posłów do Parlamentu Europejskiego wybieranych w Rzeczypospolitej
Polskiej.
§ 3.
Państwowa Komisja Wyborcza, w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia, o którym mowa w
§ 1, podaje do publicznej wiadomości w formie obwieszczenia postanowienie, o którym
mowa w § 1, wraz z informacją o okręgach wyborczych oraz siedzibach okręgowych komisji
wyborczych.
Mandatu posła do Parlamentu Europejskiego nie można łączyć ze sprawowaniem stanowiska
lub pełnieniem funkcji określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej.
§ 1.
Mandatu posła do Parlamentu Europejskiego nie można łączyć ze sprawowaniem mandatu
posła na Sejm albo senatora.
§ 2.
Poseł do Parlamentu Europejskiego nie może być jednocześnie w Rzeczypospolitej Polskiej
członkiem Rady Ministrów ani sekretarzem stanu oraz zajmować stanowiska lub pełnić
funkcji, których, stosownie do przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej albo ustaw, nie można łączyć ze sprawowaniem mandatu posła na Sejm albo senatora.
W podziale mandatów uwzględnia się wyłącznie listy kandydatów tych komitetów wyborczych,
które otrzymały co najmniej 5% ważnych głosów w skali kraju.
Do protestów wyborczych i postępowania w sprawie stwierdzenia ważności wyborów do
Parlamentu Europejskiego stosuje się odpowiednio przepisy art. 241-246.
§ 1.
W wyborach do Parlamentu Europejskiego komitety wyborcze mogą wydatkować na agitację
wyborczą wyłącznie kwoty ograniczone limitami, ustalonymi w następujący sposób
1)
wysokość limitu wyznaczona jest kwotą 60 groszy przypadającą na każdego wyborcę w
kraju ujętego w rejestrze wyborców;
2)
limit wydatków dla danego komitetu oblicza się według wzoru
\(
L = w \times k
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
L - limit wydatków,
w - liczbę wyborców w kraju ujętych w rejestrach wyborców w okręgach wyborczych, w
których komitet zarejestrował listy kandydatów,
k - kwotę przypadającą na każdego wyborcę w kraju ujętego w rejestrze wyborców, o
której mowa w pkt 1.
§ 2.
Państwowa Komisja Wyborcza, w terminie 14 dni od dnia zarządzenia wyborów, ogłasza
w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”
i zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej liczbę wyborców ujętych w rejestrach
wyborców na terenie całego kraju oraz na terenie poszczególnych okręgów wyborczych
według stanu na koniec kwartału poprzedzającego dzień ogłoszenia postanowienia o zarządzeniu
wyborów.
§ 3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, podwyższy
kwotę, o której mowa w § 1 pkt 1, w przypadku wzrostu wskaźnika cen towarów i usług
konsumpcyjnych ogółem o ponad 5%, w stopniu odpowiadającym wzrostowi tych cen.
§ 4.
Wskaźnik wzrostu cen, o którym mowa w § 3, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa
Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” do 20 dnia pierwszego miesiąca każdego kwartału.
W sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale stosuje się odpowiednio przepisy działu
III kodeksu.
§ 1.
Wybory do Parlamentu Europejskiego przeprowadzają
1)
Państwowa Komisja Wyborcza;
2)
okręgowe komisje wyborcze;
3)
rejonowe komisje wyborcze;
4)
obwodowe komisje wyborcze.
§ 2.
Właściwość miejscową rejonowych komisji wyborczych, ich numery i siedziby w granicach
danego okręgu wyborczego, określa Państwowa Komisja Wyborcza w drodze uchwały.
§ 1.
W celu przeprowadzenia wyborów do Parlamentu Europejskiego tworzy się okręgi wyborcze,
zwane dalej w niniejszym dziale „okręgami wyborczymi”.
§ 2.
Okręg wyborczy obejmuje obszar jednego lub więcej województw albo część województwa.
Granice okręgu wyborczego nie mogą naruszać granic wchodzących w jego skład powiatów
i miast na prawach powiatu.
§ 3.
Podział na okręgi wyborcze, ich numery i granice, a także siedziby okręgowych komisji
wyborczych określa załącznik nr 3 do kodeksu.
Prawo zgłaszania kandydatów na posłów do Parlamentu Europejskiego przysługuje
1)
komitetowi wyborczemu partii politycznej;
2)
koalicyjnemu komitetowi wyborczemu;
3)
komitetowi wyborczemu wyborców.
Liczba kandydatów na posłów do Parlamentu Europejskiego zgłaszanych na liście kandydatów
nie może być mniejsza niż 5 i większa niż 10.
Lista kandydatów powinna być poparta podpisami co najmniej 10 000 wyborców stale zamieszkałych
w danym okręgu wyborczym. Przepisy art. 210 § 2 i 3 stosuje się.
§ 1.
W przypadku zgłoszenia kandydatury obywatela Unii Europejskiej niebędącego obywatelem
polskim kandydat do pisemnej zgody na kandydowanie jest obowiązany dołączyć
1)
oświadczenie stwierdzające, że nie kandyduje w wyborach do Parlamentu Europejskiego
w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej;
2)
oświadczenie stwierdzające, że nie został pozbawiony, na mocy orzeczenia sądu lub
decyzji administracyjnej podlegającej zaskarżeniu, prawa do kandydowania w wyborach
do Parlamentu Europejskiego w państwie członkowskim Unii Europejskiej jego pochodzenia;
3)
informację o ostatnim adresie zamieszkania w państwie członkowskim Unii Europejskiej
jego pochodzenia.
§ 2.
Po dokonaniu zgłoszenia uzupełnienie listy kandydatów o nazwiska kandydatów lub zmiany
kandydatów albo ich kolejności na liście bądź też zmiana oznaczenia kandydata, który
nie należy do żadnej partii politycznej, nazwą lub skrótem nazwy partii popierającej
tego kandydata są niedopuszczalne.
Organem właściwym do przyjmowania i przekazywania informacji niezbędnych do ustalania
prawa wybieralności kandydatów na posłów do Parlamentu Europejskiego, którzy kandydują
w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż państwo członkowskie ich pochodzenia
jest minister właściwy do spraw informatyzacji.
§ 1.
Okręgowa komisja wyborcza niezwłocznie po przyjęciu zgłoszenia listy kandydatów występuje
do ministra właściwego do spraw informatyzacji z zapytaniem o udzielenie informacji
w sprawie oświadczenia, o którym mowa w art. 344 § 1 pkt 2.
§ 2.
Minister właściwy do spraw informatyzacji niezwłocznie występuje do państwa członkowskiego
Unii Europejskiej pochodzenia kandydata, który złożył oświadczenie, o którym mowa
w art. 344 § 1 pkt 2, o potwierdzenie prawdziwości tego oświadczenia.
§ 3.
Informację w sprawie oświadczenia, o którym mowa w art. 344 § 1 pkt 2, przekazaną
przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia kandydata, który złożył to
oświadczenie, minister właściwy do spraw informatyzacji niezwłocznie przekazuje okręgowej
komisji wyborczej.
§ 4.
Jeżeli z informacji, o której mowa w § 3, wynika, że kandydat złożył nieprawdziwe
oświadczenie, o którym mowa w art. 344 § 1 pkt 2, informację tę w odniesieniu do kandydatów,
którzy zostali wybrani na posłów do Parlamentu Europejskiego, minister właściwy do
spraw informatyzacji przekazuje Marszałkowi Sejmu.
W przypadku otrzymania od państwa członkowskiego Unii Europejskiej zapytania w sprawie
ustalenia prawa wybieralności kandydata będącego obywatelem polskim, minister właściwy
do spraw informatyzacji niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 5 dni roboczych
od dnia otrzymania zapytania, przekazuje temu państwu informację w tym zakresie.
§ 1.
Okręgowa komisja wyborcza rejestruje listę kandydatów, zgłoszoną zgodnie z przepisami
kodeksu, sporządzając protokół rejestracji. Nieotrzymanie do czasu sporządzenia protokołu
rejestracji informacji, o której mowa w art. 344b § 3, nie wstrzymuje rejestracji
listy kandydatów. Po jednym egzemplarzu protokołu doręcza się osobie zgłaszającej
listę oraz przesyła Państwowej Komisji Wyborczej.
§ 2.
W razie odmowy rejestracji w odniesieniu do niektórych kandydatów listę rejestruje
się w zakresie nieobjętym odmową, z tym że liczba kandydatów zgłoszonych na liście
kandydatów nie może być mniejsza niż 5.
§ 1.
Okręgowa komisja wyborcza skreśla z zarejestrowanej listy kandydatów nazwisko kandydata
na posła do Parlamentu Europejskiego, który zmarł, utracił prawo wybieralności, złożył
komisji oświadczenie na piśmie o wycofaniu zgody na kandydowanie lub złożył nieprawdziwe
oświadczenie, o którym mowa w art. 344 § 1 pkt 2.
§ 2.
Jeżeli skreślenie nazwiska kandydata z zarejestrowanej listy kandydatów nastąpiło
wskutek śmierci kandydata i powoduje, że na liście tej pozostało mniej niż 5 kandydatów,
komisja zawiadamia osobę zgłaszającą listę o możliwości zgłoszenia nowego kandydata.
Uzupełnienia listy dokonuje się najpóźniej w 15 dniu przed dniem wyborów; w takim
przypadku przepisu art. 210 nie stosuje się.
§ 3.
Jeżeli skreślenie nazwiska kandydata z listy nastąpiło z innej przyczyny niż śmierć
kandydata lub lista nie została uzupełniona z uwzględnieniem terminu, o którym mowa
w § 2, a na liście pozostało mniej niż 3 kandydatów, komisja unieważnia rejestrację
tej listy. Od postanowienia wydanego w tej sprawie nie przysługuje środek prawny.
§ 1.
Komitet wyborczy ma prawo do nieodpłatnego rozpowszechniania audycji wyborczych w
programach publicznych nadawców radiowych i telewizyjnych
1)
ogólnokrajowych - jeżeli zarejestrował swoje listy kandydatów co najmniej w połowie
okręgów wyborczych;
2)
regionalnych - jeżeli zarejestrował listę kandydatów co najmniej w jednym okręgu wyborczym.
§ 2.
Łączny czas rozpowszechniania audycji wyborczych wynosi
1)
w ogólnokrajowych programach - 15 godzin w Telewizji Polskiej, w godzinach między
17
2)
w regionalnych programach - 10 godzin w Telewizji Polskiej i 20 godzin w Polskim Radiu.
§ 3.
Czas przeznaczony na rozpowszechnianie audycji wyborczych, o których mowa w § 2 pkt
1, dzieli się równo między uprawnione komitety wyborcze na podstawie informacji Państwowej
Komisji Wyborczej o komitetach wyborczych, które zarejestrowały swoje listy kandydatów
co najmniej w połowie okręgów wyborczych.
§ 4.
Czas przeznaczony na rozpowszechnianie audycji wyborczych, o których mowa w § 2 pkt
2, dzieli się pomiędzy uprawnione komitety wyborcze proporcjonalnie do liczby zarejestrowanych
przez nie list kandydatów, na podstawie informacji okręgowych komisji wyborczych,
właściwych dla obszaru objętego regionalnym programem, o zarejestrowanych listach
kandydatów.
§ 1.
Kolejność rozpowszechniania w każdym dniu audycji wyborczych ustalają kierujący redakcjami
właściwych ogólnokrajowych programów telewizyjnych, w tym TV Polonia, i programów
regionalnych oraz programów radiowych w drodze losowania przeprowadzonego w obecności
osób zgłaszających listy kandydatów najpóźniej w 18 dniu przed dniem wyborów.
§ 2.
Na ustalenia dotyczące podziału czasu antenowego, o których mowa w art. 347 § 3 i
4, osobie zgłaszającej listę kandydatów przysługuje skarga do Państwowej Komisji Wyborczej.
Skargę wnosi się w terminie 2 dni od dokonania ustalenia. Państwowa Komisja Wyborcza
rozpatruje sprawę niezwłocznie i wydaje postanowienie. Od postanowienia Państwowej
Komisji Wyborczej nie przysługuje środek prawny.
§ 1.
Podanie do publicznej wiadomości wyników głosowania w obwodzie nie może nastąpić przed
zakończeniem głosowania w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej.
§ 2
Państwowa Komisja Wyborcza podaje do publicznej wiadomości oraz przekazuje obwodowym
komisjom wyborczym ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie informację dotyczącą
godziny, od której będzie można udostępniać wyborcom wyniki, o których mowa w § 1.
Niezwłocznie po otrzymaniu protokołu głosowania w obwodzie rejonowa komisja wyborcza
dokonuje sprawdzenia prawidłowości ustalenia wyników głosowania w obwodzie. W przypadku
stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu wyników głosowania komisja zarządza ponowne
ich ustalenie przez obwodową komisję wyborczą ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie
i powiadamia o tym właściwą okręgową komisję wyborczą.
§ 1.
Rejonowa komisja wyborcza na podstawie protokołów głosowania w obwodach ustala wyniki
głosowania na obszarze swojej właściwości i sporządza, w dwóch egzemplarzach, protokół
wyników głosowania w rejonie.
§ 2.
W protokole wymienia się sumy odpowiednich liczb zawartych w protokołach wyników głosowania
w obwodzie.
§ 3.
Protokół podpisują wszystkie osoby wchodzące w skład komisji obecne przy jego sporządzaniu.
Protokół opatruje się pieczęcią komisji.
§ 4.
(uchylony)
§ 5.
Przewodniczący rejonowej komisji wyborczej przekazuje niezwłocznie do właściwej okręgowej
komisji wyborczej dane z protokołu dotyczące liczby głosów ważnych oddanych łącznie
na wszystkie listy kandydatów i głosów ważnych oddanych na poszczególne listy kandydatów
oraz głosów ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów, w sposób ustalony przez
Państwową Komisję Wyborczą.
§ 6.
Protokół wyników głosowania w rejonie wraz z protokołami głosowania z obwodów głosowania
przewodniczący rejonowej komisji wyborczej przesyła niezwłocznie do okręgowej komisji
wyborczej, w trybie ustalonym przez Państwową Komisję Wyborczą. Pozostałe dokumenty
z wyborów przekazuje dyrektorowi delegatury Krajowego Biura Wyborczego właściwej dla
siedziby komisji.
§ 7.
Wzór protokołu wyników głosowania w rejonie określi Państwowa Komisja Wyborcza.
§ 1.
Po otrzymaniu od przewodniczących rejonowych komisji wyborczych protokołów wyników
głosowania w rejonie okręgowa komisja wyborcza dokonuje sprawdzenia prawidłowości
ustalenia wyników głosowania przez rejonowe komisje wyborcze.
§ 2.
W razie stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu wyników głosowania, o których mowa
w § 1, okręgowa komisja wyborcza zarządza ponowne ustalenie przez rejonową komisję
wyborczą tych wyników.
§ 1.
Okręgowa komisja wyborcza na podstawie protokołów wyników głosowania w rejonach ustala
wyniki głosowania na poszczególne listy kandydatów i sporządza, w dwóch egzemplarzach,
protokół wyników głosowania w okręgu wyborczym.
§ 2.
Jeżeli właściwa okręgowa komisja wyborcza nie uzyska wyników głosowania w obwodach
głosowania za granicą albo na polskich statkach morskich w ciągu 24 godzin od zakończenia
głosowania, o którym mowa w art. 39 § 6, głosowanie w tych obwodach uważa się za niebyłe.
Fakt ten odnotowuje się w protokole wyników głosowania w okręgu wyborczym, z wymienieniem
obwodów głosowania oraz ewentualnych przyczyn nieuzyskania z tych obwodów wyników
głosowania.
§ 3.
W protokole wymienia się sumy odpowiednich liczb zawartych w protokołach wyników głosowania
w rejonie.
§ 4.
Protokół podpisują wszystkie osoby wchodzące w skład komisji obecne przy jego sporządzaniu.
Protokół opatruje się pieczęcią komisji.
§ 5.
Przy ustalaniu wyników głosowania i sporządzaniu protokołu mogą być obecni pełnomocnicy
wyborczy lub osoby przez nich upoważnione, którym przysługuje prawo wniesienia do
protokołu uwag, z wymienieniem konkretnych zarzutów.
§ 6.
Protokół wyników głosowania w okręgu wyborczym przewodniczący okręgowej komisji wyborczej
przesyła niezwłocznie do Państwowej Komisji Wyborczej, w trybie przez nią ustalonym.
Pozostałe dokumenty z wyborów przechowuje dyrektor delegatury Krajowego Biura Wyborczego
właściwej dla siedziby komisji.
§ 7.
Wzór protokołu wyników głosowania w okręgu wyborczym określi Państwowa Komisja Wyborcza.
§ 8.
Po otrzymaniu protokołów, o których mowa w § 6, Państwowa Komisja Wyborcza dokonuje
sprawdzenia prawidłowości ustalenia wyników wyborów w okręgach wyborczych.
§ 9.
W razie stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu wyników wyborów Państwowa Komisja
Wyborcza zarządza ponowne ustalenie tych wyników.
Po otrzymaniu protokołów wyników głosowania z wszystkich okręgów wyborczych Państwowa
Komisja Wyborcza ustala wyniki głosowania w skali kraju i stwierdza, które listy kandydatów
komitetów wyborczych spełniają warunek uprawniający do uczestniczenia w podziale mandatów,
a następnie dokonuje podziału wszystkich mandatów między komitety wyborcze odpowiednio
do łącznej liczby głosów ważnych oddanych na listy kandydatów danego komitetu wyborczego
oraz przystępuje do ustalenia liczby mandatów przypadających dla poszczególnych list
kandydatów każdego z komitetów wyborczych, które uzyskały mandaty, i przyznania tych
mandatów konkretnym kandydatom.
Państwowa Komisja Wyborcza na podstawie danych z protokołów zawierających wyniki głosowania
w okręgach wyborczych, sporządza zestawienie obejmujące liczbę głosów ważnych w skali
kraju oraz głosów ważnych oddanych na listy kandydatów poszczególnych komitetów wyborczych
we wszystkich okręgach oraz ustala wykaz komitetów wyborczych, których listy kandydatów
spełniają warunek, o którym mowa w art. 335.
§ 1.
Państwowa Komisja Wyborcza dokonuje podziału wszystkich mandatów pomiędzy uprawnione
komitety wyborcze w sposób następujący
1)
liczbę głosów ważnych oddanych łącznie na listy kandydatów każdego z komitetów wyborczych
dzieli się kolejno przez: 1; 2; 3; 4 i dalsze kolejne liczby aż do chwili, gdy z otrzymanych
w ten sposób ilorazów da się uszeregować tyle kolejno największych liczb, ilu posłów
do Parlamentu Europejskiego jest wybieranych w Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
każdemu komitetowi wyborczemu przyznaje się tyle mandatów, ile spośród ustalonego
w powyższy sposób szeregu ilorazów przypada mu liczb kolejno największych.
§ 2.
Jeżeli kilka komitetów wyborczych uzyskało ilorazy równe ostatniej liczbie z liczb
uszeregowanych w podany sposób, a komitetów tych jest więcej niż mandatów do rozdzielenia,
pierwszeństwo mają komitety wyborcze w kolejności ogólnej liczby oddanych głosów na
listy kandydatów tych komitetów. Gdyby na listy kandydatów dwu lub więcej komitetów
wyborczych oddano równą liczbę głosów, o pierwszeństwie rozstrzyga liczba okręgów
wyborczych, w których na listy danego komitetu oddano większą liczbę głosów.
§ 1.
Po wykonaniu czynności określonych w art. 355 i art. 356 Państwowa Komisja Wyborcza
sporządza protokół wyników głosowania w skali kraju oraz ogólnego podziału mandatów
między komitety wyborcze.
§ 2.
W protokole wymienia się liczby
1)
wyborców uprawnionych do głosowania;
2)
wyborców, którym wydano karty do głosowania;
3)
wyborców głosujących przez pełnomocnika;
4)
kart wyjętych z urny, w tym
a)
kart nieważnych,
b)
kart ważnych;
5)
głosów nieważnych, z podaniem przyczyny ich nieważności;
6)
głosów ważnych oddanych łącznie na wszystkie listy kandydatów;
7)
głosów ważnych oddanych łącznie na listy kandydatów każdego komitetu wyborczego;
8)
mandatów przypadających każdemu komitetowi wyborczemu uprawnionemu do uczestniczenia
w podziale mandatów.
§ 3.
W protokole wymienia się również komitety wyborcze, których listy kandydatów spełniają
warunek, o którym mowa w art. 335, oraz komitety wyborcze, których listy kandydatów
nie spełniają tego warunku. Do protokołu załącza się zestawienie, o którym mowa w
art. 355.
§ 1.
Państwowa Komisja Wyborcza, po ustaleniu, ile mandatów przypada poszczególnym komitetom
wyborczym, sporządza zestawienie obejmujące
1)
liczbę głosów ważnych oddanych łącznie na listy kandydatów każdego z komitetów wyborczych,
których listy kandydatów spełniają warunek, o którym mowa w art. 335, oraz
2)
liczby głosów ważnych oddanych na poszczególne listy kandydatów każdego z komitetów
wyborczych, o których mowa w pkt 1.
§ 2.
Na podstawie zestawienia, o którym mowa w § 1, Państwowa Komisja Wyborcza przystępuje
do ustalenia liczby mandatów przypadających poszczególnym listom kandydatów. W tym
celu, odrębnie dla każdego komitetu wyborczego, liczbę głosów ważnych oddanych na
listę kandydatów danego komitetu wyborczego kolejno w każdym okręgu mnoży się za każdym
razem przez liczbę przypadających danemu komitetowi mandatów, a następnie tak otrzymany
iloczyn dzieli się przez liczbę głosów ważnych oddanych we wszystkich okręgach na
listy kandydatów tego komitetu wyborczego. Wartość liczby całkowitej (przed przecinkiem)
uzyskanego w ten sposób ilorazu oznacza liczbę mandatów przypadających danej liście
kandydatów.
§ 3.
Jeżeli po przeprowadzeniu postępowania, o którym mowa w § 2, w odniesieniu do wszystkich
list kandydatów danego komitetu wyborczego nie zostały rozdzielone wszystkie mandaty
przypadające temu komitetowi, to pozostałe jeszcze do podziału mandaty przydziela
się tym listom kandydatów tego komitetu, dla których wyliczone ilorazy wykazują po
przecinku kolejno najwyższe wartości, uwzględniając także i te listy kandydatów, które
nie uzyskały jeszcze żadnego mandatu.
Mandaty przypadające danej liście rozdziela się zgodnie z przepisami art. 233.
§ 1.
Po ustaleniu wyników wyborów w każdym okręgu wyborczym Państwowa Komisja Wyborcza
sporządza protokół wyborów posłów do Parlamentu Europejskiego.
§ 2.
W protokole zamieszcza się, oddzielnie dla każdego okręgu wyborczego, wykaz list kandydatów
zarejestrowanych w okręgu oraz wykaz list, które spełniły warunek, o którym mowa w
art. 335, a także liczby
1)
wyborców uprawnionych do głosowania;
2)
wyborców, którym wydano karty do głosowania;
3)
wyborców głosujących przez pełnomocnika;
4)
kart wyjętych z urny, w tym
a)
kart nieważnych,
b)
kart ważnych;
5)
głosów nieważnych, z podaniem przyczyny ich nieważności;
6)
głosów ważnych oddanych na każdą z list kandydatów;
7)
głosów ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów każdej z list kandydatów;
8)
mandatów przypadających każdej liście kandydatów spełniającej warunek, o którym mowa
w art. 335.
§ 3.
W protokole zamieszcza się także nazwiska i imiona wybranych posłów do Parlamentu
Europejskiego z poszczególnych list.
Państwowa Komisja Wyborcza ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, w
formie obwieszczenia, oraz podaje do publicznej wiadomości wyniki wyborów posłów do
Parlamentu Europejskiego. W obwieszczeniu zamieszcza się informacje, o których mowa
w art. 357 § 2 oraz art. 360 § 2 i 3.
§ 1.
Państwowa Komisja Wyborcza przesyła Prezydentowi Rzeczypospolitej, Marszałkowi Sejmu
i Sądowi Najwyższemu sprawozdanie z wyborów oraz wręcza posłom do Parlamentu Europejskiego
zaświadczenia o wyborze nie później niż 14. dnia po ogłoszeniu obwieszczenia, o którym
mowa w art. 361.
§ 2.
Marszałek Sejmu niezwłocznie po ogłoszeniu obwieszczenia, o którym mowa w art. 361,
przesyła Przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego zawiadomienie o wyborze posłów
do Parlamentu Europejskiego i inne wymagane przez Parlament Europejski dokumenty.
Wygaśnięcie mandatu posła do Parlamentu Europejskiego następuje w przypadku
1)
śmierci;
2)
zrzeczenia się mandatu.
§ 1.
Utrata mandatu posła do Parlamentu Europejskiego następuje w przypadku
1)
utraty prawa wybieralności lub nieposiadania go w dniu wyboru;
2)
zajmowania w dniu wyborów stanowiska lub pełnienia funkcji, o których mowa w przepisach
art. 333 i art. 334 § 2;
2a)
powołania w czasie kadencji na stanowisko lub powierzenia funkcji, o których mowa
w przepisach art. 333 i art. 334 § 2;
3)
wyboru na posła na Sejm albo senatora;
4)
unieważnienia wyboru posła do Parlamentu Europejskiego.
§ 2.
Utrata mandatu posła do Parlamentu Europejskiego, w przypadku, o którym mowa w § 1
pkt 2, następuje, jeżeli nie złoży on Marszałkowi Sejmu, w terminie 14 dni od dnia
ogłoszenia przez Państwową Komisję Wyborczą wyników wyborów do Parlamentu Europejskiego,
oświadczenia o złożeniu rezygnacji z zajmowanego stanowiska lub pełnionej funkcji.
§ 2a.
Przepis § 2 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do posła do Parlamentu Europejskiego,
który od dnia wyborów do dnia rozpoczęcia kadencji Parlamentu Europejskiego objął
stanowisko lub funkcję, o których mowa w przepisach art. 333 i art. 334 § 2, oraz
w odniesieniu do posła do Parlamentu Europejskiego, który uzyskał mandat w toku kadencji
Parlamentu Europejskiego.
§ 3.
Utrata mandatu posła do Parlamentu Europejskiego, w przypadku, o którym mowa w § 1
pkt 2a i 3, następuje z dniem powołania lub wybrania.
§ 4.
Jeżeli poseł do Parlamentu Europejskiego uzyskał mandat posła na Sejm na podstawie
art. 251, traci mandat posła do Parlamentu Europejskiego z dniem wydania przez Marszałka
Sejmu postanowienia o obsadzeniu mandatu posła na Sejm.
Do posłów do Parlamentu Europejskiego stosuje się przepisy art. 248.
§ 1.
Utratę mandatu posła do Parlamentu Europejskiego niezwłocznie stwierdza Marszałek
Sejmu w drodze postanowienia.
§ 2.
Postanowienie, o którym mowa w § 1, ogłasza się w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”, z zastrzeżeniem art. 367.
§ 3.
Postanowienie, o którym mowa w § 1, doręcza się niezwłocznie Państwowej Komisji Wyborczej,
z zastrzeżeniem art. 367.
§ 4.
O utracie mandatu posła do Parlamentu Europejskiego Marszałek Sejmu niezwłocznie zawiadamia
Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, z zastrzeżeniem art. 367.
§ 1.
Postanowienie Marszałka Sejmu o utracie mandatu posła do Parlamentu Europejskiego
z przyczyn określonych w art. 364 § 1 pkt 1-3 wraz z uzasadnieniem doręcza się niezwłocznie
temu posłowi. Od postanowienia posłowi przysługuje prawo odwołania do Sądu Najwyższego
w terminie 3 dni od dnia doręczenia postanowienia. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem
Marszałka Sejmu.
§ 2.
Sąd Najwyższy - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych rozpatruje
odwołanie, o którym mowa w § 1, i orzeka w sprawie w terminie 7 dni w postępowaniu
nieprocesowym. Odpis postanowienia Sądu Najwyższego doręcza się posłowi, który wniósł
odwołanie, Marszałkowi Sejmu oraz Państwowej Komisji Wyborczej. W przypadku nieuwzględnienia
odwołania przepisy art. 366 § 2-4 stosuje się.
§ 1.
Marszałek Sejmu zawiadamia, na podstawie informacji Państwowej Komisji Wyborczej,
kolejnego kandydata z tej samej listy kandydatów, który w wyborach otrzymał kolejno
największą liczbę głosów, o przysługującym mu pierwszeństwie do mandatu w przypadku
1)
wygaśnięcia mandatu posła do Parlamentu Europejskiego, stwierdzonego przez Przewodniczącego
Parlamentu Europejskiego;
2)
upływu terminu do wniesienia odwołania od postanowienia Marszałka Sejmu o utracie
mandatu;
3)
nieuwzględnienia odwołania od postanowienia Marszałka Sejmu o utracie mandatu przez
Sąd Najwyższy.
§ 2.
Przepisu § 1 nie stosuje się w przypadku utraty mandatu posła do Parlamentu Europejskiego
na podstawie art. 364 § 1 pkt 4.
§ 3.
Jeżeli pierwszeństwo do mandatu przysługuje więcej niż jednemu kandydatowi stosuje
się odpowiednio art. 233.
§ 4.
Oświadczenie o przyjęciu mandatu powinno być złożone w terminie 7 dni od dnia doręczenia
zawiadomienia. Niezłożenie oświadczenia w terminie, o którym mowa w zdaniu poprzednim,
oznacza zrzeczenie się pierwszeństwa do obsadzenia mandatu.
§ 5.
Kandydat może zrzec się pierwszeństwa do obsadzenia mandatu na rzecz kolejnego uprawnionego
kandydata z tej samej listy. Oświadczenie o ustąpieniu pierwszeństwa powinno być złożone
Marszałkowi Sejmu w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym mowa
w § 1.
§ 6.
Jeżeli obsadzenie mandatu posła do Parlamentu Europejskiego w trybie określonym w
§ 1-3 byłoby niemożliwe z powodu braku kandydatów, którym mandat można przydzielić,
Marszałek Sejmu o przysługującym pierwszeństwie do mandatu zawiadamia, na podstawie
obwieszczenia, o którym mowa w art. 361, kandydata z innej listy kandydatów tego samego
komitetu wyborczego, który w wyborach otrzymał największą liczbę głosów, o ile nie
uzyskał mandatu.
§ 7.
O obsadzeniu mandatu postanawia Marszałek Sejmu. Przepisy art. 366 § 2-4 stosuje się
odpowiednio.
Wybory do rad są powszechne, równe, bezpośrednie i odbywają się w głosowaniu tajnym.
§ 1.
Można być radnym tylko jednego organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego.
§ 2.
Można kandydować jednocześnie tylko do jednego z organów wymienionych w art. 5 pkt
3.
§ 3.
Przepis § 2 stosuje się w przypadku uzupełniania składu rady lub wyboru danej rady
przed upływem kadencji rad.
§ 1
Wybory do rad zarządza się nie wcześniej niż na 4 miesiące i nie później niż na 3
miesiące przed upływem kadencji rad. Datę wyborów wyznacza się na dzień wolny od pracy
przypadający nie wcześniej niż na 30 dni i nie później niż na 7 dni przed upływem
kadencji rad.
§ 2.
Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej, wyznacza,
w drodze rozporządzenia, datę wyborów zgodnie z § 1 oraz określa dni, w których upływają
terminy wykonania czynności wyborczych przewidzianych w kodeksie (kalendarz wyborczy).
§ 3
Rozporządzenie, o którym mowa w § 2, podaje się niezwłocznie do publicznej wiadomości
i ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej nie później niż w terminie 2
dni od dnia zarządzenia wyborów.
§ 1.
W razie konieczności przeprowadzenia wyborów przedterminowych danej rady przed upływem
kadencji lub wyborów nowej rady z przyczyn określonych w ustawach, wybory zarządza
się i przeprowadza w ciągu 90 dni od daty wystąpienia tej przyczyny. Przepisy art.
371 stosuje się odpowiednio, z tym że w kalendarzu wyborczym terminy wykonania czynności
wyborczych mogą być krótsze od przewidzianych w kodeksie.
§ 2.
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów w sprawie wyborów, o których mowa w § 1, wojewoda
podaje niezwłocznie do publicznej wiadomości, w formie obwieszczenia, na obszarze
działania rady, do której wybory mają być przeprowadzone.
§ 1.
Liczbę radnych wybieranych do rad ustala, odrębnie dla każdej rady, wojewoda, po porozumieniu
z komisarzem wyborczym, odpowiednio do zasad określonych w kodeksie oraz ustawach
odrębnych.
§ 2.
Ustalenie liczby radnych dla każdej rady następuje na podstawie liczby mieszkańców
zamieszkałych na obszarze działania danej rady, ujętych w stałym rejestrze wyborców
na koniec roku poprzedzającego rok, w którym wybory mają być przeprowadzone.
Zarządzenie wojewody ustalające liczbę radnych wybieranych do rad ogłasza się w wojewódzkim
dzienniku urzędowym i podaje do publicznej wiadomości, w formie obwieszczenia, w każdej
gminie najpóźniej na 4 miesiące przed upływem kadencji. Po jednym egzemplarzu zarządzenia
przekazuje się niezwłocznie każdej właściwej radzie i komisarzowi wyborczemu oraz
przesyła do Państwowej Komisji Wyborczej.
§ 1.
W przypadku, o którym mowa w art. 372, wojewoda, po porozumieniu z komisarzem wyborczym,
ustala liczbę radnych wybieranych do danej rady na podstawie liczby mieszkańców ujętych
w stałym rejestrze wyborców na koniec kwartału poprzedzającego zarządzenie o wyborach.
§ 2.
Liczbę radnych wybieranych do danej rady podaje się w rozporządzeniu, o którym mowa
w art. 372 § 2.
Kadencja radnych i rad wybranych w wyborach, o których mowa w art. 372, upływa z dniem
zakończenia kadencji rad wybranych w wyborach zarządzonych na podstawie art. 371.
Wyborów, o których mowa w art. 372, nie przeprowadza się, jeżeli ich data przypadałaby
w okresie 12 miesięcy przed zakończeniem kadencji rad. W takim przypadku Prezes Rady
Ministrów wyznacza, na wniosek ministra właściwego do spraw administracji publicznej,
osobę pełniącą funkcję rady do końca kadencji.
§ 1.
W wyborach do rady komitety wyborcze mogą wydatkować na agitację wyborczą wyłącznie
kwoty ograniczone limitami wydatków określonymi na zasadach, o których mowa w § 2
i 3.
§ 2.
Limit wydatków ustala się, mnożąc kwotę, o której mowa w § 3, przypadającą na jeden
mandat radnego przez liczbę mandatów przypadających na okręg lub okręgi, w których
komitet wyborczy zarejestrował kandydatów.
§ 3.
Kwota przypadająca na jeden mandat radnego wynosi
1)
w wyborach do rady gminy w gminach liczących do 40 000 mieszkańców - 1000 złotych;
2)
w wyborach do rady gminy w gminach liczących powyżej 40 000 mieszkańców oraz w wyborach
do rad dzielnic miasta stołecznego Warszawy - 1200 złotych;
3)
w wyborach do rady powiatu - 2400 złotych;
4)
w wyborach do rady miasta w miastach na prawach powiatu - 3600 złotych;
5)
w wyborach do sejmiku województwa - 6000 złotych.
§ 1.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, podwyższy
kwotę, o której mowa w art. 378 § 3, w przypadku wzrostu wskaźnika cen towarów i usług
konsumpcyjnych ogółem o ponad 5%, w stopniu odpowiadającym wzrostowi tych cen.
§ 2.
Wskaźnik wzrostu cen, o którym mowa w § 1, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa
Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” do 20 dnia pierwszego miesiąca każdego kwartału.
Jeżeli w okręgu wyborczym w wyborach do rady zarejestrowana liczba kandydatów jest
równa liczbie radnych wybieranych w danym okręgu wyborczym lub od niej mniejsza, głosowania
nie przeprowadza się, a za wybranych na radnych terytorialna komisja wyborcza uznaje
zarejestrowanych kandydatów, a odpowiednio pozostałe mandaty pozostają nieobsadzone.
§ 1.
W przypadku, o którym mowa w art. 380, właściwa terytorialna komisja wyborcza niezwłocznie
zawiadamia wyborców danego okręgu wyborczego o przyczynach obsadzenia mandatów bez
głosowania, w formie obwieszczenia, którego druk i rozplakatowanie zapewnia odpowiednio
wójt, starosta i marszałek województwa. Jeden egzemplarz obwieszczenia przekazuje
się niezwłocznie komisarzowi wyborczemu.
§ 2.
Komisja wyborcza sporządza odpowiedni protokół z obsadzenia mandatu radnego bez głosowania
w okręgu wyborczym, którego wzór ustala Państwowa Komisja Wyborcza. Przepisy art.
445-449 stosuje się odpowiednio.
Państwowa Komisja Wyborcza ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz
podaje do publicznej wiadomości, w formie obwieszczenia, zbiorcze wyniki wyborów do
rad na obszarze kraju.
§ 1.
Wygaśnięcie mandatu radnego następuje w przypadku
1)
śmierci;
2)
utraty prawa wybieralności lub nieposiadania go w dniu wyborów;
3)
odmowy złożenia ślubowania;
4)
pisemnego zrzeczenia się mandatu;
5)
naruszenia ustawowego zakazu łączenia mandatu radnego z wykonywaniem określonych w
odrębnych przepisach funkcji lub działalności;
6)
wyboru na wójta;
7)
niezłożenia w terminach określonych w odrębnych przepisach oświadczenia o swoim stanie
majątkowym.
§ 2.
Wygaśnięcie mandatu radnego z przyczyn, o których mowa w § 1 pkt 2 - z wyjątkiem powodów
wskazanych w art. 10 § 2 i art. 11 § 2, oraz pkt 3, 5 i 7, stwierdza rada, w drodze
uchwały, w terminie miesiąca od dnia wystąpienia przyczyny wygaśnięcia mandatu.
§ 2a.
Wygaśnięcie mandatu radnego z przyczyn, o których mowa w § 1 pkt 1, 4 i 6, stwierdza
komisarz wyborczy, w drodze postanowienia, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia przyczyny
wygaśnięcia mandatu.
§ 3.
W przypadkach określonych w § 1 pkt 2, 3, 5 i 7 przed podjęciem uchwały o wygaśnięciu
mandatu należy umożliwić radnemu złożenie wyjaśnień.
§ 4.
Uchwałę rady o wygaśnięciu mandatu radnego doręcza się niezwłocznie zainteresowanemu
i przesyła wojewodzie oraz komisarzowi wyborczemu.
§ 4a.
Postanowienie komisarza wyborczego o wygaśnięciu mandatu radnego doręcza się niezwłocznie
zainteresowanemu i przesyła wojewodzie oraz przewodniczącemu rady.
§ 5.
Jeżeli radny przed dniem wyboru wykonywał funkcję lub prowadził działalność, o której
mowa w § 1 pkt 5, obowiązany jest do zrzeczenia się funkcji lub zaprzestania prowadzenia
działalności w ciągu 3 miesięcy od dnia złożenia ślubowania.
§ 6.
W przypadku niezrzeczenia się funkcji lub niezaprzestania prowadzenia działalności
przez radnego w terminie, o którym mowa w § 5, rada stwierdza wygaśnięcie mandatu
radnego, w drodze uchwały, w ciągu miesiąca od upływu tego terminu.
§ 1.
Sąd przesyła komisarzowi wyborczemu, wojewodzie oraz przewodniczącemu rady gminy odpisy
prawomocnych orzeczeń, o których mowa w art. 10 § 2 i art. 11 § 2, niezwłocznie po
ich uprawomocnieniu się. W odpisie umieszcza się datę uprawomocnienia się orzeczenia.
§ 2.
O wygaśnięciu mandatu radnego z przyczyny, o której mowa w art. 383 § 1 pkt 2 - w
zakresie powodów wskazanych w art. 10 § 2 i art. 11 § 2, informuje komisarz wyborczy,
w drodze obwieszczenia, w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu, o którym mowa
w § 1. Informację komisarza wyborczego ogłasza się w wojewódzkim dzienniku urzędowym
oraz podaje do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej.
§ 1.
Od uchwały rady i postanowienia komisarza wyborczego o wygaśnięciu mandatu radnego
z przyczyn, o których mowa w art. 383 § 1 pkt 2 - z wyjątkiem powodów wskazanych w
art. 10 § 2 i art. 11 § 2, oraz pkt 3-5 i 7, zainteresowanemu przysługuje skarga do
sądu administracyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia uchwały albo postanowienia.
§ 2.
Sąd administracyjny rozpatruje skargę, o której mowa w § 1, w terminie 14 dni od dnia
jej wniesienia. Skargę kasacyjną wnosi się w terminie 14 dni.
§ 3.
Wygaśnięcie mandatu radnego następuje z dniem uprawomocnienia się wyroku sądu administracyjnego
oddalającego skargę, o której mowa w § 1.
§ 1
W przypadku nieobsadzenia mandatów lub wygaśnięcia mandatu radnego rady gminy w gminie
liczącej do 20 000 mieszkańców, wojewoda zarządza wybory uzupełniające.
§ 2.
Przepisy art. 371 stosuje się odpowiednio, z tym że w zarządzeniu wojewody o wyborach
podaje się liczbę wybieranych radnych.
§ 1.
Wybory uzupełniające, o których mowa w art. 385 § 1, przeprowadza się na zasadach
i w trybie przepisów kodeksu w ciągu 3 miesięcy od daty stwierdzenia wygaśnięcia mandatu,
z zastrzeżeniem art. 388 § 1 i 2.
§ 2.
Jeżeli w wyniku wyborów, o których mowa w § 1, mandat pozostaje nieobsadzony, wybory
uzupełniające powtarza się między 6 a 9 miesiącem, licząc od daty tych wyborów.
§ 3.
Jeżeli w wyniku wyborów, o których mowa w § 2, mandat pozostaje nieobsadzony, mandatu
nie obsadza się do końca kadencji rad.
§ 4.
Kadencja radnych wybranych w wyborach uzupełniających upływa z dniem upływu kadencji
rad wybranych w wyborach zarządzonych na podstawie art. 371.
§ 5.
Wyborów uzupełniających nie przeprowadza się, jeżeli ich data przypadałaby w okresie
6 miesięcy przed zakończeniem kadencji rad.
§ 1
W przypadku stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego wybranego w okręgu wyborczym
dla wyboru rady gminy w gminie liczącej powyżej 20 000 mieszkańców oraz mandatu radnego
powiatu lub województwa komisarz wyborczy postanawia o wstąpieniu na jego miejsce
kandydata z tej samej listy, który w wyborach uzyskał kolejno największą liczbę głosów,
a nie utracił prawa wybieralności. Przy równej liczbie głosów stosuje się odpowiednio
art. 233. Przepisy art. 383 § 2a zdanie drugie oraz art. 386 § 1 i 5 stosuje się odpowiednio.
§ 2
Kandydat może zrzec się pierwszeństwa do obsadzenia mandatu na rzecz kandydata z tej
samej listy, który uzyskał kolejno największą liczbę głosów. Oświadczenie to powinno
być zgłoszone komisarzowi wyborczemu na piśmie w ciągu 3 dni od daty doręczenia zawiadomienia
o przysługującym mu mandacie.
§ 3.
Jeżeli wskutek wygaśnięcia mandatów, których obsadzenie w trybie § 1 i 2 nie było
możliwe, skład rady zmniejszył się więcej niż o 2/5, rada zostaje z mocy prawa rozwiązana
i przeprowadza się wybory nowej rady. Wyborów nie przeprowadza się, jeżeli ich data
przypadałaby w okresie 6 miesięcy przed zakończeniem kadencji rad.
§ 4.
Kadencja radnych wybranych w wyborach, o których mowa w § 3, upływa z dniem upływu
kadencji rad wybranych w wyborach zarządzonych na podstawie art. 371.
§ 1.
Jeżeli uchwała rady albo postanowienie komisarza wyborczego o wygaśnięciu mandatu
radnego zostały zaskarżone do sądu administracyjnego, postępowania, o którym mowa
w art. 385 § 1, nie wszczyna się do czasu uprawomocnienia się wyroku sądu administracyjnego
oddalającego skargę.
§ 2.
Jeżeli w wyniku wyroku sądu administracyjnego zachodzi konieczność przeprowadzenia
wyborów uzupełniających, zarządza się je i przeprowadza w ciągu 3 miesięcy od dnia
uprawomocnienia się wyroku.
§ 3.
Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku, o którym mowa w art. 387 § 1.
§ 1.
W przypadkach określonych ustawami przeprowadza się wybory przedterminowe na zasadach
i w trybie przepisów kodeksu.
§ 2.
Kadencja radnych i rad wybranych w wyborach przedterminowych upływa z dniem zakończenia
kadencji rad wybranych w wyborach zarządzonych na podstawie art. 371.
§ 1.
Zmiany w podziale terytorialnym państwa zachodzące w toku kadencji rad powodują następujące
skutki
1)
jeżeli z jednostki samorządu terytorialnego zostaje wyłączony obszar stanowiący część
okręgu wyborczego, okręg lub więcej okręgów wyborczych dla wyborów danej rady w celu
włączenia tego obszaru do tworzonej nowej jednostki, to mandat radnego stale zamieszkałego
lub wybranego na tym obszarze wygasa z mocy prawa;
2)
jeżeli z jednostki zostaje wyłączony obszar stanowiący część okręgu wyborczego lub
okręg wyborczy dla wyborów danej rady i zostaje on włączony do sąsiedniej jednostki,
radny stale zamieszkały i wybrany w tym okręgu staje się radnym rady w jednostce powiększonej;
mandat radnego niespełniającego tych warunków wygasa z mocy prawa;
3)
jeżeli jednostka zostaje włączona do innej jednostki albo dwie jednostki lub więcej
łączy się w nową jednostkę, rady tych jednostek zostają z mocy prawa rozwiązane.
§ 2.
Zmiany w podziale terytorialnym skutkujące wygaśnięciem praw powiatu posiadanych dotychczas
przez miasto nie powodują rozwiązania rady tego miasta.
§ 3.
Przepisy § 1 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku radnego stale zamieszkałego
na obszarze okręgu wyborczego lub jego części włączanego do sąsiedniej jednostki,
a wybranego w innym okręgu wyborczym włączanym także w całości lub w części do tej
jednostki.
§ 4.
W przypadku zmiany składu rady z przyczyn, o których mowa w § 1 pkt 1 i 2 oraz w §
3, rada działa w zmienionym składzie do końca kadencji, z zastrzeżeniem § 5. Zmiany
w składach rad ogłasza, w formie obwieszczenia, komisarz wyborczy w wojewódzkim dzienniku
urzędowym.
§ 5.
Jeżeli w wyniku zmian, o których mowa w § 4, skład rady zmniejszył się poniżej 3/5
ustawowej liczby radnych, rada jednostki zostaje z mocy prawa rozwiązana.
§ 6.
Komisarz wyborczy podaje do publicznej wiadomości oraz ogłasza w wojewódzkim dzienniku
urzędowym, w formie obwieszczenia, informację o rozwiązaniu z mocy prawa rady jednostki.
§ 7.
Wygaśnięcie mandatu radnego z przyczyn, o których mowa w § 1 pkt 1 i 2 oraz w § 3,
następuje w dniu wejścia w życie zmiany w podziale terytorialnym. Wygaśnięcie mandatu
stwierdza właściwa rada, w drodze uchwały, podjętej w ciągu 3 miesięcy od ich wystąpienia.
Przepis § 6 stosuje się odpowiednio.
§ 8.
W przypadku utworzenia nowych jednostek samorządu terytorialnego, włączenia jednostki
do innej jednostki albo połączenia dwóch lub więcej jednostek w nową jednostkę przeprowadza
się wybory do nowych rad w trybie i na zasadach określonych w kodeksie.
§ 9.
Wyborów nowych rad nie przeprowadza się, jeżeli ich data przypadałaby w okresie 6
miesięcy przed zakończeniem kadencji rad.
§ 1.
Wyborów zarządzonych na podstawie art. 371 nie przeprowadza się w jednostce samorządu
terytorialnego, w której wskutek zmian w podziale terytorialnym państwa rozwiązaniu
ulegnie rada, jeżeli data wyborów przypada w okresie 6 miesięcy poprzedzających rozwiązanie
tej rady. Wybory do nowej rady przeprowadza się w trybie i na zasadach określonych
w kodeksie po wejściu w życie zmian w podziale terytorialnym państwa.
§ 2.
Jeżeli data utworzenia nowej jednostki samorządu terytorialnego, w tym w przypadkach,
o których mowa w art. 390 § 1 pkt 1 i 3, przypada w roku bezpośrednio następującym
po dacie wyborów zarządzonych na podstawie art. 371, wybory do nowej rady przeprowadza
się łącznie z tymi wyborami.
§ 3
W przypadku, o którym mowa w § 2, komisarz wyborczy, po zasięgnięciu opinii rad zainteresowanych
jednostek samorządu terytorialnego, dokonuje podziału obszaru nowej jednostki na okręgi
wyborcze, a w przypadku gmin - obwody głosowania, który ma zastosowanie w pierwszych
wyborach do rady nowej jednostki i wyborach przeprowadzanych w trakcie pierwszej kadencji,
oraz - w przypadku gmin - tworzy odrębne obwody głosowania w celu przeprowadzenia
głosowania w pierwszych wyborach.
§ 3
W przypadku, o którym mowa w § 2, komisarz wyborczy dokonuje podziału obszaru nowej
jednostki na okręgi wyborcze, a w przypadku gmin - obwody głosowania, który ma zastosowanie
w pierwszych wyborach do rady nowej jednostki i wyborach przeprowadzanych w trakcie
pierwszej kadencji, oraz - w przypadku gmin - tworzy odrębne obwody głosowania w celu
przeprowadzenia głosowania w pierwszych wyborach. W sprawach, o których mowa w zdaniu
pierwszym, komisarz wyborczy może zasięgnąć opinii rad zainteresowanych jednostek
samorządu terytorialnego.
§ 4.
W przypadkach, o których mowa w § 1 i 2, do czasu rozwiązania rady w jednostce samorządu
terytorialnego, o której mowa w art. 390 § 1 pkt 3, zadania i kompetencje rady wykonują
dotychczasowe organy. Po rozwiązaniu rady oraz w przypadku, o którym mowa w art. 390
§ 5, do dnia pierwszej sesji rady zadania i kompetencje organów w nowej jednostce
wykonuje osoba wyznaczona przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek wojewody zgłoszony
za pośrednictwem ministra właściwego do spraw administracji publicznej.
Kadencja radnych i rad wybranych w wyborach, o których mowa w art. 390, upływa z dniem
upływu kadencji rad wybranych w wyborach zarządzonych na podstawie art. 371.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2018 r., z wyjątkiem art. 346, który wchodzi
w życie z dniem ogłoszenia.
§ 1
Protest wyborczy wnosi się na piśmie do właściwego sądu okręgowego za pośrednictwem
właściwego sądu rejonowego, w terminie 14 dni od dnia podania do publicznej wiadomości
przez komisarza wyborczego, w trybie określonym w art. 168 § 1 wyników wyborów na
obszarze województwa.
§ 2.
Wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody,
na których opiera swoje zarzuty.
§ 3.
W razie wniesienia protestu, do czasu rozstrzygnięcia sprawy w sposób określony w
art. 394, do osób wybranych stosuje się przepisy o obowiązkach i prawach radnych.
§ 1.
Sąd okręgowy rozpoznaje protesty wyborcze w postępowaniu nieprocesowym, w ciągu 30
dni po upływie terminu do wnoszenia protestów, w składzie 3 sędziów, z udziałem komisarza
wyborczego, przewodniczących właściwych komisji wyborczych lub ich zastępców.
§ 2.
Sąd okręgowy pozostawia bez dalszego biegu protest wyborczy wniesiony przez osobę
do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków określonych w art. 82 § 1 i art.
392.
§ 3.
Sąd okręgowy pozostawia bez dalszego biegu również protest wyborczy dotyczący sprawy,
co do której w kodeksie przewiduje się możliwość wniesienia skargi lub odwołania do
sądu lub właściwego organu wyborczego przed dniem głosowania.
§ 1.
Sąd okręgowy rozpoznając protesty wyborcze rozstrzyga o ważności wyborów oraz o ważności
wyboru radnego.
§ 2.
Sąd okręgowy orzeka o nieważności wyborów lub o nieważności wyboru radnego, jeżeli
okoliczności stanowiące podstawę protestu miały wpływ na wyniki wyborów.
§ 3.
Sąd okręgowy, orzekając o nieważności wyborów lub o nieważności wyboru radnego, stwierdza
wygaśnięcie mandatów oraz postanawia o przeprowadzeniu wyborów ponownych lub o podjęciu
niektórych czynności wyborczych, wskazując czynność, od której należy ponowić postępowanie
wyborcze.
§ 4.
Na orzeczenia sądu okręgowego, o których mowa w § 1 i 2 oraz art. 393, wnoszącym protest
wyborczy, komisarzowi wyborczemu, przewodniczącemu właściwej komisji wyborczej lub
jego zastępcy przysługuje, w ciągu 7 dni od daty doręczenia, zażalenie do właściwego
sądu apelacyjnego. Sąd apelacyjny rozpoznaje sprawę w ciągu 30 dni; od postanowienia
sądu nie przysługuje środek prawny.
§ 5.
O zakończeniu postępowania w sprawie protestów przeciwko ważności wyborów do danej
rady lub ważności wyboru radnego tej rady i o treści ostatecznych orzeczeń właściwy
sąd zawiadamia niezwłocznie wnoszącego protest, wojewodę, komisarza wyborczego i przewodniczącego
właściwej komisji wyborczej.
§ 1.
Przeprowadzenie wyborów ponownych zarządza wojewoda w ciągu 7 dni od dnia zakończenia
postępowania sądowego, o którym mowa w art. 394 § 5.
§ 2.
Przepisy art. 372 stosuje się odpowiednio, z tym że w zarządzeniu wojewody o wyborach
wymienia się ponadto nazwiska osób, które utraciły mandaty, ze wskazaniem oznaczenia
listy kandydatów.
§ 3.
Wygaśnięcie mandatów radnych, o którym mowa w art. 394 § 3, następuje z dniem podania
zarządzenia wojewody do publicznej wiadomości.
§ 1.
W razie orzeczenia o nieważności wyborów lub wyboru radnego wybory ponowne przeprowadza
się przy odpowiednim zastosowaniu przepisów kodeksu.
§ 2.
Wybory ponowne przeprowadzają te same komisje wyborcze na podstawie spisu wyborców
podlegającego aktualizacji.
§ 3.
Jeżeli podstawą orzeczenia o nieważności wyborów lub wyboru radnego było naruszenie
przez komisje wyborcze przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników
głosowania lub wyników wyborów albo nieprawidłowości w spisach wyborców, wówczas odpowiednio
powołuje się nowe komisje lub sporządza nowe spisy.
§ 4.
Wyborów ponownych nie przeprowadza się, jeżeli ich data przypadałaby w okresie 6 miesięcy
przed zakończeniem kadencji rady.
Wyniki wyborów ponownych podaje się do wiadomości w sposób określony w kodeksie.
W przypadku wyborów uzupełniających, wyborów przedterminowych lub wyborów do nowych
rad
1)
zawiadomienia, o których mowa w art. 86 § 2, art. 87 § 5, art. 88 § 3 oraz art. 89
§ 4, składa się właściwemu komisarzowi wyborczemu;
2)
zawiadomienie, o którym mowa w art. 89 § 4, nie wymaga zebrania podpisów obywateli
popierających utworzenie komitetu.
Prawo zgłaszania kandydatów na radnych przysługuje
1)
komitetowi wyborczemu partii politycznej;
2)
koalicyjnemu komitetowi wyborczemu;
3)
komitetowi wyborczemu organizacji;
4)
komitetowi wyborczemu wyborców.
§ 1
Komitet wyborczy partii politycznej obowiązany jest zawiadomić Państwową Komisję Wyborczą
o utworzeniu komitetu w okresie od dnia ogłoszenia rozporządzenia o zarządzeniu wyborów
do 55 dnia przed dniem wyborów.
§ 2.
Do zawiadomienia, o którym mowa w § 1, załącza się
1)
oświadczenia pełnomocnika wyborczego i pełnomocnika finansowego komitetu wyborczego
o przyjęciu pełnomocnictwa, a w przypadku pełnomocnika finansowego - również o spełnieniu
przez niego wymogów, o których mowa w art. 127 § 2 i 3;
2)
uwierzytelniony odpis z ewidencji partii politycznych;
3)
wyciąg ze statutu partii politycznej wskazujący, który organ jest upoważniony do jej
reprezentowania na zewnątrz;
4
fakultatywnie symbol graficzny komitetu wyborczego w formie papierowej oraz elektronicznej.
§ 1
Koalicyjny komitet wyborczy może być utworzony w okresie od dnia ogłoszenia rozporządzenia
o zarządzeniu wyborów do 55 dnia przed dniem wyborów. Pełnomocnik wyborczy koalicyjnego
komitetu wyborczego zawiadamia Państwową Komisję Wyborczą do 55 dnia przed dniem wyborów
o utworzeniu komitetu wyborczego.
§ 2.
Do zawiadomienia, o którym mowa w § 1, załącza się
1)
umowę o zawiązaniu koalicji wyborczej, wraz z następującymi danymi: imionami, nazwiskami,
adresami zamieszkania i numerami ewidencyjnymi PESEL osób wchodzących w skład komitetu
wyborczego;
2)
oświadczenia pełnomocnika wyborczego i pełnomocnika finansowego o przyjęciu pełnomocnictwa,
a w przypadku pełnomocnika finansowego - również o spełnieniu przez niego wymogów,
o których mowa w art. 127 § 2 i 3;
3)
uwierzytelniony odpis z ewidencji partii politycznych, partii politycznych tworzących
koalicję wyborczą;
4)
wyciągi ze statutów partii politycznych tworzących koalicję wyborczą wskazujące, który
organ partii jest upoważniony do jej reprezentowania na zewnątrz;
5
fakultatywnie symbol graficzny komitetu wyborczego w formie papierowej oraz elektronicznej.
§ 1
Komitet wyborczy organizacji obowiązany jest zawiadomić komisarza wyborczego właściwego
ze względu na siedzibę organizacji o utworzeniu komitetu w okresie od dnia ogłoszenia
rozporządzenia o zarządzeniu wyborów do 55 dnia przed dniem wyborów.
§ 2
W przypadku gdy komitet wyborczy organizacji zamierza zgłosić kandydatów na radnych
w więcej niż w jednym województwie, komitet wyborczy zawiadamia Państwową Komisję
Wyborczą o utworzeniu komitetu w okresie od dnia ogłoszenia rozporządzenia o zarządzeniu
wyborów do 55 dnia przed dniem wyborów.
§ 3.
Do zawiadomień, o których mowa w § 1 i 2, załącza się
1)
oświadczenia pełnomocnika wyborczego i pełnomocnika finansowego komitetu wyborczego
o przyjęciu pełnomocnictwa, a w wypadku pełnomocnika finansowego - również o spełnieniu
przez niego wymogów, o których mowa w art. 127 § 2 i 3;
2)
uwierzytelniony odpis z Krajowego Rejestru Sądowego albo zaświadczenie o wpisie stowarzyszenia
zwykłego do ewidencji, o której mowa w ustawie z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach
(Dz. U. z 2017 r. poz. 210);
3)
wyciąg ze statutu albo regulaminu działalności organizacji wskazujący organ upoważniony
do jej reprezentowania na zewnątrz;
4
fakultatywnie symbol graficzny komitetu wyborczego w formie papierowej oraz elektronicznej.
§ 1.
Obywatele, w liczbie co najmniej 15, mający prawo wybierania, mogą utworzyć komitet
wyborczy wyborców.
§ 2.
Po zebraniu co najmniej 1000 podpisów obywateli mających prawo wybierania popierających
utworzenie komitetu wyborczego wyborców, pełnomocnik wyborczy zawiadamia Państwową
Komisję Wyborczą o utworzeniu komitetu, z zastrzeżeniem § 3. Zawiadomienie może być
dokonane do 55 dnia przed dniem wyborów.
§ 3.
Jeżeli komitet wyborczy wyborców został utworzony w celu zgłoszenia kandydatów tylko
w jednym województwie
1)
liczba obywateli, o których mowa w § 1, wynosi 5;
2)
liczba podpisów, o których mowa w § 2, wynosi 20, a zawiadomienie, o którym mowa w
§ 2, składa się komisarzowi wyborczemu właściwemu ze względu na siedzibę komitetu.
§ 4.
Do zawiadomienia, o którym mowa w § 2 i § 3 pkt 2, załącza się
1)
oświadczenie o utworzeniu komitetu wyborczego;
2)
oświadczenia pełnomocnika wyborczego i pełnomocnika finansowego o przyjęciu pełnomocnictwa,
a w przypadku pełnomocnika finansowego - również o spełnieniu przez niego wymogów,
o których mowa w art. 127 § 2 i 3;
3)
wykaz obywateli, o których mowa w § 2 albo § 3, zawierający ich imiona, nazwiska,
adresy zamieszkania oraz numery ewidencyjne PESEL, a także własnoręcznie złożone podpisy
obywateli;
4
fakultatywnie symbol graficzny komitetu wyborczego w formie papierowej oraz elektronicznej.
§ 5.
W przypadku gdy komitet wyborczy wyborców został utworzony jedynie w celu zgłoszenia
kandydatów na radnych do rady gminy w gminie liczącej do 20 000 mieszkańców
1)
pełnomocnik wyborczy jest jednocześnie pełnomocnikiem finansowym tego komitetu;
2)
zawiadomienie o utworzeniu komitetu nie wymaga zebrania podpisów, o których mowa w
§ 3 pkt 2.
§ 1.
W przypadku odmowy przyjęcia przez Państwową Komisję Wyborczą zawiadomienia o utworzeniu
komitetu wyborczego, o którym mowa w art. 400-403, pełnomocnikowi wyborczemu przysługuje
prawo wniesienia skargi do Sądu Najwyższego. Skargę wnosi się w terminie 3 dni od
dnia doręczenia postanowienia Państwowej Komisji Wyborczej o odmowie przyjęcia zawiadomienia.
§ 2.
Sąd Najwyższy rozpatruje skargę w składzie 3 sędziów w postępowaniu nieprocesowym
i wydaje orzeczenie w sprawie skargi w terminie 3 dni. Od orzeczenia Sądu Najwyższego
nie przysługuje środek prawny. Orzeczenie doręcza się pełnomocnikowi wyborczemu i
Państwowej Komisji Wyborczej. Jeżeli Sąd Najwyższy uzna skargę za zasadną, Państwowa
Komisja Wyborcza niezwłocznie przyjmuje zawiadomienie o utworzeniu komitetu wyborczego.
§ 1.
W przypadku odmowy przyjęcia przez komisarza wyborczego zawiadomienia o utworzeniu
komitetu wyborczego, o którym mowa w art. 402 § 1 i art. 403 § 3, pełnomocnikowi wyborczemu
przysługuje prawo wniesienia odwołania do Państwowej Komisji Wyborczej. Odwołanie
wnosi się w terminie 3 dni od daty doręczenia postanowienia komisarza wyborczego o
odmowie przyjęcia zawiadomienia.
§ 2.
Państwowa Komisja Wyborcza rozpatruje odwołanie i wydaje orzeczenie w sprawie odwołania
w terminie 3 dni. Od postanowienia Państwowej Komisji Wyborczej nie przysługuje środek
prawny. Postanowienie doręcza się pełnomocnikowi wyborczemu i komisarzowi wyborczemu.
Jeżeli Państwowa Komisja Wyborcza uzna odwołanie za zasadne, komisarz wyborczy niezwłocznie
przyjmuje zawiadomienie o utworzeniu komitetu wyborczego.
§ 1.
Państwowa Komisja Wyborcza informację o przyjętych przez nią zawiadomieniach o utworzonych
komitetach wyborczych ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor
Polski” i zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej.
§ 2.
Komisarz wyborczy informację o przyjętych zawiadomieniach o utworzonych komitetach
wyborczych zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej.
Na wniosek komitetu wyborczego odpowiednie organy mają obowiązek wydać potwierdzenie
nadania numeru NIP oraz decyzję o nadaniu numeru REGON, najpóźniej do końca drugiego
dnia roboczego następującego po dniu zgłoszenia wniosku o nadanie numeru.
Listy kandydatów zarejestrowane w wyborach do organów stanowiących jednostek samorządu
terytorialnego otrzymują numery ustalane w drodze losowania przez
1)
Państwową Komisję Wyborczą;
2)
komisarzy wyborczych;
3)
gminne komisje wyborcze.
§ 1.
Jeżeli komitet wyborczy zarejestrował listy kandydatów co najmniej w połowie okręgów
w wyborach do wszystkich sejmików województw, w tym przynajmniej jedną listę do każdego
sejmiku, listy kandydatów tego komitetu zarejestrowane w wyborach do sejmików województw,
rad powiatów i rad gmin otrzymują jednolity numer.
§ 2.
Jeżeli komitet wyborczy niespełniający warunku określonego w § 1 zarejestrował listę
kandydatów w co najmniej jednym okręgu w wyborach do sejmiku województwa i zarejestrował
listy kandydatów w ponad połowie okręgów w wyborach do wszystkich rad powiatów i rad
miast na prawach powiatów na obszarze tego województwa, w tym przynajmniej jedną listę
do każdej z tych rad, listy kandydatów tego komitetu zarejestrowane w wyborach do
rad powiatów i rad gmin na obszarze tego województwa, otrzymują jednolity numer, taki
sam jak listy kandydatów tego komitetu zarejestrowane w wyborach do sejmiku tego województwa.
§ 3.
Jeżeli komitet wyborczy niespełniający żadnego z warunków określonych w § 1 i 2 zarejestrował
listę kandydatów w co najmniej jednym okręgu w wyborach do rady powiatu i zarejestrował
listy kandydatów w ponad połowie okręgów w wyborach do wszystkich rad gmin na obszarze
tego powiatu w tym przynajmniej jedną listę do każdej z tych rad, listy kandydatów
tego komitetu, zarejestrowane w wyborach do rad gmin na obszarze tego powiatu otrzymują
jednolity numer, taki sam jak listy kandydatów tego komitetu zarejestrowane w wyborach
do rady tego powiatu.
§ 1.
Państwowa Komisja Wyborcza na podstawie rejestracji list kandydatów w wyborach do
sejmików województw przyznaje, najpóźniej w 25 dniu przed dniem wyborów, numery dla
list kandydatów komitetów wyborczych spełniających warunek określony w art. 409 §
1.
§ 2.
Państwowa Komisja Wyborcza niezwłocznie podaje do publicznej wiadomości informację
o przyznanych numerach list kandydatów i zawiadamia o nich komisarzy wyborczych wykonujących
czynności o charakterze ogólnowojewódzkim.
§ 3.
Komisarz wyborczy wykonujący czynności o charakterze ogólnowojewódzkim, na podstawie
rejestracji list kandydatów w wyborach do sejmiku województwa, najpóźniej w 23 dniu
przed dniem wyborów, przyznaje zarejestrowanym w wyborach do sejmiku województwa listom
kandydatów komitetów niespełniających warunku wymienionego w art. 409 § 1 numery
1)
dla list kandydatów komitetów wyborczych zarejestrowanych w więcej niż jednym okręgu
wyborczym - spośród numerów następujących po numerach przyznanych w trybie § 1;
2)
dla list kandydatów komitetów wyborczych zarejestrowanych w jednym okręgu wyborczym
- spośród numerów następujących po numerach przyznanych w trybie pkt 1.
§ 4.
Komisarz wyborczy, o którym mowa w § 3, niezwłocznie podaje do publicznej wiadomości
informację o przyznanych numerach list kandydatów i zawiadamia o nich pozostałych
komisarzy wyborczych działających na obszarze województwa.
§ 5.
Komisarz wyborczy, na podstawie rejestracji list kandydatów w wyborach do rad powiatów
na obszarze jego właściwości, najpóźniej w 21 dniu przed dniem wyborów, przyznaje,
odrębnie dla każdego powiatu, zarejestrowanym w wyborach do rad powiatów listom kandydatów
komitetów niespełniających żadnego z warunków określonych w art. 409 § 1 i 2 numery
1)
dla list kandydatów komitetów wyborczych zarejestrowanych w więcej niż jednym okręgu
wyborczym - spośród numerów następujących po numerach przyznanych w trybie § 3 pkt
2;
2)
dla list kandydatów komitetów wyborczych zarejestrowanych w jednym okręgu wyborczym
- spośród numerów następujących po numerach przyznanych w trybie pkt 1.
§ 6.
Komisarz wyborczy niezwłocznie podaje do publicznej wiadomości informację o przyznanych
numerach list kandydatów i zawiadamia o nich gminne komisje wyborcze działające na
obszarze jego właściwości.
§ 7.
Gminna komisja wyborcza na podstawie rejestracji list kandydatów w wyborach do rady
gminy przyznaje zarejestrowanym w wyborach do rady gminy listom kandydatów komitetów
niespełniających żadnego z warunków określonych w art. 409 numery
1)
dla list kandydatów komitetów wyborczych zarejestrowanych w więcej niż jednym okręgu
wyborczym - spośród numerów następujących po numerach przyznanych w trybie § 5 pkt
2;
2)
dla list kandydatów komitetów wyborczych zarejestrowanych w jednym okręgu wyborczym
- spośród numerów następujących po numerach przyznanych w trybie pkt 1.
§ 8.
Gminna komisja wyborcza niezwłocznie podaje do publicznej wiadomości informację o
przyznanych numerach list kandydatów.
§ 1.
Komitet wyborczy ma prawo do nieodpłatnego rozpowszechniania audycji wyborczych w
programach publicznych nadawców radiowych i telewizyjnych
1)
ogólnokrajowych - jeżeli zarejestrował listy kandydatów co najmniej w połowie okręgów
w wyborach do wszystkich sejmików województw, w tym przynajmniej jedną listę do każdego
sejmiku;
2)
regionalnych - jeżeli zarejestrował listę kandydatów co najmniej w jednym okręgu wyborczym.
§ 2.
Łączny czas rozpowszechniania audycji wyborczych wynosi
1)
w ogólnokrajowych programach - 15 godzin w Telewizji Polskiej i 20 godzin w Polskim
Radiu;
2)
w regionalnych programach - 15 godzin w każdym programie Telewizji Polskiej i 20 godzin
w każdym programie Polskiego Radia.
§ 3.
W wyborach przedterminowych oraz w wyborach do nowych rad łączny czas rozpowszechniania
audycji wyborczych w odpowiednich programach regionalnych wynosi 3 godziny w Telewizji
Polskiej i 4 godziny w Polskim Radiu.
§ 4.
W wyborach ponownych oraz w wyborach uzupełniających prawo do nieodpłatnego rozpowszechniania
audycji wyborczych nie przysługuje.
§ 5.
Podział czasu antenowego pomiędzy uprawnione komitety wyborcze jest dokonywany proporcjonalnie
do liczby zarejestrowanych list kandydatów w okręgach, na obszarze objętym regionalnym
programem, na podstawie informacji okręgowych komisji wyborczych właściwych dla tego
obszaru.
Na ustalenia dotyczące podziału czasu antenowego, o którym mowa w art. 411 § 5, komitetom
wyborczym przysługuje skarga do komisarza wyborczego właściwego ze względu na siedzibę
oddziału Telewizji Polskiej lub Polskiego Radia. Skargę wnosi się w terminie 48 godzin
od dokonania ustalenia. Komisarz wyborczy rozpatruje sprawę niezwłocznie i wydaje
postanowienie. Od postanowienia komisarza wyborczego nie przysługuje środek prawny.
Wybory do rad gmin, pod nadzorem Państwowej Komisji Wyborczej i komisarzy wyborczych,
przeprowadzają
1)
gminne komisje wyborcze;
2)
obwodowe komisje wyborcze.
Radni są wybierani w okręgach wyborczych bezpośrednio spośród zgłoszonych kandydatów.
W gminie liczącej do 20 000 mieszkańców o wyborze na radnego rozstrzyga liczba ważnie
oddanych głosów na poszczególnych kandydatów.
§ 1
W gminach liczących powyżej 20 000 mieszkańców podziału mandatów pomiędzy listy kandydatów
dokonuje się proporcjonalnie do łącznej liczby ważnie oddanych głosów odpowiednio
na kandydatów danej listy.
§ 2.
W podziale mandatów, o którym mowa w § 1, uczestniczą listy kandydatów tych komitetów
wyborczych, na których listy w skali gminy oddano co najmniej 5% ważnie oddanych głosów.
§ 3.
Przepisy § 1 i 2 stosuje się także do dzielnic miasta stołecznego Warszawy.
§ 1.
Okręg wyborczy obejmuje część obszaru gminy.
§ 2.
W gminach na terenach wiejskich okręgiem wyborczym jest jednostka pomocnicza gminy.
Jednostki pomocnicze gminy łączy się w celu utworzenia okręgu lub dzieli się na dwa
lub więcej okręgów wyborczych, jeżeli wynika to z konieczności zachowania jednolitej
normy przedstawicielstwa.
§ 3
Jednostkę pomocniczą gminy dzieli się na dwa lub więcej okręgów wyborczych również
wtedy, gdy
1)
w gminie liczącej do 20 000 mieszkańców liczba radnych wybieranych w danej jednostce
pomocniczej byłaby większa niż 1;
2)
w gminach liczących powyżej 20 000 mieszkańców liczba radnych wybieranych w danej
jednostce pomocniczej byłaby większa niż 8.
§ 4.
W miastach przy tworzeniu okręgów wyborczych uwzględnia się utworzone jednostki pomocnicze.
§ 1.
W każdym okręgu wyborczym tworzonym dla wyboru rady w gminie liczącej do 20 000 mieszkańców
wybiera się 1 radnego.
§ 2.
Dla wyboru rady w gminie liczącej powyżej 20 000 mieszkańców tworzy się okręgi wyborcze,
w których wybiera się od 5 do 8 radnych.
§ 1.
Podział gminy na okręgi wyborcze jest stały, z zastrzeżeniem art. 421.
§ 2.
Podział na okręgi wyborcze, ich granice i numery oraz liczbę radnych wybieranych w
każdym okręgu ustala, na wniosek wójta, rada gminy według jednolitej normy przedstawicielstwa
obliczonej przez podzielenie liczby mieszkańców gminy przez liczbę radnych wybieranych
do danej rady, z uwzględnieniem art. 417 i następujących zasad
Podział na okręgi wyborcze, ich granice i numery oraz liczbę radnych wybieranych w
każdym okręgu ustala komisarz wyborczy według jednolitej normy przedstawicielstwa
obliczonej przez podzielenie liczby mieszkańców gminy przez liczbę radnych wybieranych
do danej rady, z uwzględnieniem art. 417 i następujących zasad
1)
ułamki liczby mandatów wybieranych w okręgu wyborczym równe lub większe od 1/2, jakie
wynikają z zastosowania normy przedstawicielstwa, zaokrągla się w górę do liczby całkowitej;
2)
jeżeli w wyniku postępowania, o którym mowa w pkt 1, liczba radnych wybieranych w
okręgach przewyższa liczby wynikające z art. 373 i art. 418 § 2, mandaty nadwyżkowe
odejmuje się w tych okręgach wyborczych, w których norma przedstawicielstwa jest najmniejsza;
w przypadku gdy liczba mandatów jest mniejsza od wynikającej z art. 373 i art. 418
§ 2, dodatkowe mandaty przydziela się tym okręgom wyborczym, w których norma przedstawicielstwa
jest największa.
§ 3
Przepisy § 2 stosuje się odpowiednio do podziału na okręgi wyborcze gminy niebędącej
miastem na prawach powiatu.
§ 3
Przepisy § 2 stosuje się odpowiednio do podziału na okręgi wyborcze gminy liczącej
do 20 000 mieszkańców.
§ 4
Uchwałę rady gminy w sprawie okręgów wyborczych ogłasza się w wojewódzkim dzienniku
urzędowym oraz podaje się do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty. Po
jednym egzemplarzu uchwały przekazuje się niezwłocznie wojewodzie i komisarzowi wyborczemu.
§ 4
Postanowienie komisarza wyborczego w sprawie okręgów wyborczych ogłasza się w wojewódzkim
dzienniku urzędowym oraz podaje się do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty.
Jeden egzemplarz postanowienia przekazuje się niezwłocznie wojewodzie, Państwowej
Komisji Wyborczej, radzie gminy objętej podziałem, o którym mowa w art. 419.
§ 1.
Na ustalenia rady gminy w sprawach okręgów wyborczych wyborcom, w liczbie co najmniej
15, przysługuje prawo wniesienia skargi do komisarza wyborczego w terminie 5 dni od
daty podania do publicznej wiadomości uchwały, o której mowa w art. 419 § 4. Komisarz
wyborczy rozpoznaje sprawę w terminie 5 dni i wydaje postanowienie, doręczając je
niezwłocznie wnoszącym skargę oraz radzie gminy.
§ 2.
Od postanowienia komisarza wyborczego przysługuje odwołanie do Państwowej Komisji
Wyborczej w terminie 5 dni od daty jego doręczenia. Od orzeczenia Państwowej Komisji
Wyborczej nie przysługuje środek prawny.
§ 1.
Na postanowienie komisarza wyborczego w sprawach okręgów wyborczych zainteresowanej
radzie gminy, a także wyborcom w liczbie co najmniej 15, przysługuje prawo wniesienia
skargi do Państwowej Komisji Wyborczej w terminie 3 dni od daty podania do publicznej
wiadomości postanowienia, o którym mowa w art. 419 § 4. Państwowa Komisja Wyborcza
rozpoznaje sprawę w terminie 5 dni i wydaje postanowienie, doręczając je niezwłocznie
wnoszącym skargę oraz komisarzowi wyborczemu.
§ 2.
Na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej przysługuje prawo wniesienia skargi
do sądu administracyjnego, w terminie 3 dni od daty podania postanowienia Państwowej
Komisji Wyborczej do publicznej wiadomości. Sąd administracyjny rozpoznaje sprawę
w ciągu 5 dni od dnia jej wniesienia i wydaje orzeczenie. Od orzeczenia sądu administracyjnego
przysługuje prawo wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę w ciągu 5 dni i wydaje orzeczenie.
§ 1.
Zmiany granic okręgów wyborczych mogą być dokonywane najpóźniej na 3 miesiące przed
upływem kadencji, jeżeli konieczność taka wynika ze zmiany w podziale terytorialnym
państwa, zmiany granic jednostek pomocniczych gminy, zmiany liczby mieszkańców danej
gminy, zmiany liczby radnych w radzie gminy lub zmiany liczby radnych wybieranych
w okręgach wyborczych.
§ 2.
Do zmian w podziale na okręgi wyborcze, o których mowa w § 1, stosuje się odpowiednio
przepisy art. 419 § 2-4 oraz art. 420.
Informację o okręgach wyborczych, ich granicach i numerach, liczbie radnych wybieranych
w każdym okręgu wyborczym oraz o wyznaczonej siedzibie gminnej komisji wyborczej podaje
do publicznej wiadomości wójt, w formie obwieszczenia, najpóźniej w 55 dniu przed
dniem wyborów.
W razie konieczności dokonania podziału gminy na okręgi wyborcze przed wyborami, o
których mowa w art. 372, terminy określone w art. 421 § 1 i art. 422 nie obowiązują.
Kandydaci zgłaszani są w formie list kandydatów. Przez listę kandydatów rozumie się
również zgłoszenie jednego kandydata.
§ 1.
Komitet wyborczy może zgłosić w każdym okręgu wyborczym tylko jedną listę kandydatów.
§ 2
Lista kandydatów w wyborach do rady
1)
w gminie liczącej do 20 000 mieszkańców może zawierać tylko jedno nazwisko;
2)
w gminie liczącej powyżej 20 000 mieszkańców nie może zawierać mniej niż 5 nazwisk
kandydatów, z tym że liczba kandydatów nie może być większa niż liczba radnych wybieranych
w danym okręgu wyborczym, powiększona o dwóch kandydatów.
§ 3.
Na liście, o której mowa w § 2 pkt 2
1)
liczba kandydatów - kobiet nie może być mniejsza niż 35% liczby wszystkich kandydatów
na liście;
2)
liczba kandydatów - mężczyzn nie może być mniejsza niż 35% liczby wszystkich kandydatów
na liście.
§ 4.
Kandydować można tylko w jednym okręgu wyborczym i tylko z jednej listy kandydatów.
§ 1.
W zgłoszeniu listy kandydatów podaje się
1)
nazwę komitetu wyborczego oraz dokładny adres jego siedziby;
2)
nazwę rady gminy oraz numer okręgu wyborczego, do którego dokonuje się zgłoszenia;
3)
nazwiska i imiona, wiek oraz miejsce zamieszkania kandydatów; nazwiska kandydatów
umieszcza się w kolejności ustalonej przez komitet wyborczy.
§ 2.
Do każdego zgłoszenia należy dołączyć pisemne oświadczenia kandydatów o wyrażeniu
zgody na kandydowanie oraz o posiadaniu prawa wybieralności do danej rady. Zgoda kandydata
na kandydowanie w wyborach powinna zawierać dane: imię (imiona), nazwisko, nazwisko
rodowe, imiona rodziców, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo oraz numer ewidencyjny
PESEL kandydata, a także wskazanie jego przynależności do partii politycznej; zgodę
na kandydowanie kandydat opatruje datą i własnoręcznym podpisem.
§ 3.
W przypadku zgłoszenia kandydatury obywatela Unii Europejskiej niebędącego obywatelem
polskim do pisemnej zgody kandydata na kandydowanie dołącza się również
1)
oświadczenie kandydata określające ostatni adres zamieszkania w państwie członkowskim
Unii Europejskiej jego pochodzenia;
2)
oświadczenie kandydata, że nie został pozbawiony prawa do kandydowania w państwie
członkowskim Unii Europejskiej jego pochodzenia;
3)
oświadczenie kandydata, że nie pełni on urzędu, który objęty jest zakazem łączenia
funkcji.
§ 4.
W przypadku wątpliwości co do treści oświadczenia, o którym mowa w § 3 pkt 2, kandydat
może zostać zobowiązany przez właściwy organ wyborczy do przedłożenia przed albo po
wyborach zaświadczenia wydanego przez właściwy organ administracyjny państwa członkowskiego
Unii Europejskiej jego pochodzenia, potwierdzającego, że nie pozbawiono go prawa do
kandydowania w wyborach w tym państwie członkowskim lub że organowi temu nic nie wiadomo
o pozbawieniu go takiego prawa.
§ 5.
W przypadku zgłoszenia kandydatury obywatela polskiego urodzonego przed dniem 1 sierpnia
1972 r. do pisemnej zgody kandydata na kandydowanie dołącza się również oświadczenie,
o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach
organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.
§ 6.
W zgłoszeniu można wnosić o oznaczenie kandydatury nazwą lub skrótem nazwy partii
politycznej lub organizacji popierającej kandydata (nie więcej jednak niż jedną nazwą
lub jednym skrótem nazwy składającymi się z nie więcej niż 45 znaków drukarskich,
wliczając spacje). Fakt poparcia kandydatury powinien być potwierdzony pisemnie przez
właściwy statutowo organ partii lub organizacji; potwierdzenie składa się łącznie
ze zgłoszeniem.
§ 7.
Do zgłoszenia listy kandydatów należy dołączyć dokument potwierdzający przyjęcie przez
właściwy organ wyborczy zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego.
§ 1
Każda zgłaszana lista kandydatów powinna być poparta podpisami
1)
w gminie liczącej do 20 000 mieszkańców - co najmniej 25 wyborców;
2)
w gminie liczącej powyżej 20 000 mieszkańców - co najmniej 150 wyborców.
§ 2.
Wyborca może udzielić poparcia dowolnej liczbie list kandydatów. Wycofanie udzielonego
poparcia nie rodzi skutków prawnych.
§ 3.
Wyborca udzielający poparcia liście składa podpis obok czytelnie wpisanego jego nazwiska
i imienia, adresu zamieszkania oraz numeru ewidencyjnego PESEL.
§ 4
Wykaz podpisów musi zawierać na każdej stronie nazwę komitetu wyborczego zgłaszającego
listę, numer okręgu wyborczego, w którym lista jest zgłaszana, oraz adnotację
„
Udzielam poparcia liście kandydatów zgłaszanej przez........... (nazwa komitetu wyborczego)
w okręgu wyborczym nr...... (numer okręgu) w wyborach do Rady............... (nazwa
rady) zarządzonych na............. (dzień, miesiąc, rok).
”
.
§ 1
Listy kandydatów, odrębnie dla każdego okręgu wyborczego, zgłasza się do gminnej komisji
wyborczej najpóźniej w 35 dniu przed dniem wyborów do godziny 24
§ 2.
Zgłoszenia listy dokonuje pełnomocnik wyborczy komitetu wyborczego lub upoważniona
przez niego osoba, zwani dalej „osobą zgłaszającą listę”. Do zgłoszenia załącza się
dokument, wydany przez komitet wyborczy, stwierdzający ustanowienie pełnomocnika wyborczego,
z podaniem jego nazwiska i imienia oraz dokładnego adresu zamieszkania i numeru ewidencyjnego
PESEL.
§ 3.
Jeżeli zgłoszenia listy dokonuje osoba upoważniona przez pełnomocnika wyborczego,
do zgłoszenia załącza się również upoważnienie, o którym mowa w § 2, wydane przez
pełnomocnika wyborczego.
§ 4.
Po dokonaniu zgłoszenia uzupełnienie listy o nazwiska kandydatów lub zmiany kandydatów
albo ich kolejności na liście są niedopuszczalne.
Gminna komisja wyborcza, przyjmując zgłoszenie, niezwłocznie bada, czy zgłoszenie
jest zgodne z przepisami kodeksu. Na każdym zgłoszeniu komisja odnotowuje datę i godzinę
oraz liczbę porządkową jego wpływu.
§ 1.
Jeżeli gminna komisja wyborcza stwierdzi, na podstawie dostępnych urzędowo dokumentów,
a w razie potrzeby również wyjaśnień wyborców, że zgłoszenie nie uzyskało wymaganego
w myśl art. 427 poparcia wyborców, wówczas odmawia jego przyjęcia, wskazując stwierdzone
wady, i zwraca zgłoszenie osobie zgłaszającej listę.
§ 2.
Jeżeli usunięcie wskazanych wad zgłoszenia nie jest możliwe w terminie ustalonym dla
dokonywania zgłoszeń, komisja odmawia rejestracji zgłoszenia i niezwłocznie zawiadamia
o tym osobę zgłaszającą listę.
§ 1.
Jeżeli gminna komisja wyborcza stwierdzi inne wady zgłoszenia aniżeli te, o których
mowa w art. 430, wówczas wzywa osobę zgłaszającą listę do ich usunięcia w terminie
2 dni.
§ 2.
Jeżeli wada zgłoszenia polega na niespełnieniu wymogu, o którym mowa w art. 425 §
3, komisja wzywa pełnomocnika do jej usunięcia w terminie 2 dni; przepisu art. 428
§ 4 nie stosuje się.
§ 1.
Uchwały gminnej komisji wyborczej, o których mowa w art. 430 oraz art. 431, wraz z
uzasadnieniem doręcza się niezwłocznie osobie zgłaszającej listę. Od uchwały osobie
zgłaszającej listę przysługuje prawo wniesienia odwołania do komisarza wyborczego
w terminie 2 dni od daty jej doręczenia, który rozpatruje odwołanie w terminie 2 dni
i wydaje postanowienie w sprawie odwołania.
§ 2.
Na postanowienie komisarza wyborczego uznające odwołanie za nieuzasadnione osobie
zgłaszającej listę przysługuje prawo wniesienia skargi do Państwowej Komisji Wyborczej
w terminie 2 dni od daty doręczenia postanowienia komisarza wyborczego. Państwowa
Komisja Wyborcza rozpatruje skargę i wydaje postanowienie w terminie 2 dni. Od postanowienia
Państwowej Komisji Wyborczej nie przysługuje środek prawny.
§ 1.
Gminna komisja wyborcza niezwłocznie rejestruje we wskazanym okręgu wyborczym zgłoszenie
listy kandydatów dokonane zgodnie z przepisami kodeksu, sporządzając protokół rejestracji.
Po jednym egzemplarzu protokołu doręcza się osobie zgłaszającej listę i przesyła komisarzowi
wyborczemu.
§ 2.
Komisja przekazuje niezwłocznie oświadczenia lub informacje, o których mowa w art.
426 § 5, do oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji
Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania
kandydata.
§ 1.
Jeżeli w terminie przewidzianym dla zgłoszenia list kandydatów nie zostanie w danym
okręgu wyborczym zgłoszona żadna lista albo zostanie zgłoszona tylko jedna lista,
a liczba zgłoszonych kandydatów jest równa liczbie radnych wybieranych w okręgu bądź
mniejsza od niej, gminna komisja wyborcza niezwłocznie wzywa, przez rozplakatowanie
obwieszczeń, do dokonania dodatkowych zgłoszeń. W takim przypadku termin zgłaszania
list kandydatów ulega przedłużeniu o 5 dni, licząc od dnia rozplakatowania obwieszczenia.
§ 2.
Jeżeli w danym okręgu wyborczym pomimo postępowania, o którym mowa w § 1, nie została
zarejestrowana żadna lista kandydatów albo została zarejestrowana tylko jedna lista
kandydatów, wyborów w tym okręgu nie przeprowadza się. O przyczynach nieprzeprowadzenia
wyborów komisja niezwłocznie powiadamia wyborców w drodze obwieszczenia, którego druk
i rozplakatowanie zapewnia wójt.
§ 1.
Gminna komisja wyborcza zarządza wydrukowanie obwieszczenia o zarejestrowanych listach
kandydatów, zawierającego ich numery, skróty nazw komitetów, dane o kandydatach umieszczone
w zgłoszeniach list wraz z oznaczeniem, o którym mowa w art. 426 § 6. W obwieszczeniu
podaje się również treść oświadczeń, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach
organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, w zakresie określonym w art. 13 tej ustawy.
§ 2.
Obwieszczenie, o którym mowa w § 1, przekazuje się wójtowi, który zapewnia jego druk
i rozplakatowanie na obszarze gminy najpóźniej w 15 dniu przed dniem wyborów.
§ 1.
Gminna komisja wyborcza skreśla z zarejestrowanej listy kandydatów nazwisko kandydata,
który zmarł, utracił prawo wybieralności, złożył nieprawdziwe oświadczenie, o którym
mowa w art. 426 § 2, został zgłoszony jako kandydat do więcej niż jednego organu stanowiącego,
o którym mowa w art. 5 pkt 3, w więcej niż jednym okręgu wyborczym lub na więcej niż
jednej liście kandydatów lub złożył oświadczenie na piśmie o wycofaniu zgody na kandydowanie,
i zawiadamia o tym niezwłocznie właściwego pełnomocnika wyborczego.
§ 2
Jeżeli w wyborach do rady w gminie liczącej powyżej 20 000 mieszkańców, skreślenie
nazwiska kandydata nastąpiło wskutek jego śmierci i powoduje, że w okręgu wyborczym
liczba kandydatów jest równa liczbie radnych wybieranych w tym okręgu lub mniejsza
od niej, komisja informuje właściwego pełnomocnika wyborczego o możliwości zgłoszenia
nowego kandydata. Uzupełnienia listy dokonuje się najpóźniej w 10 dniu przed dniem
wyborów; w takim przypadku przepisu art. 427 § 1 nie stosuje się.
§ 2a
Jeżeli w wyborach do rady w gminie liczącej do 20 000 mieszkańców skreślenie nazwiska
kandydata nastąpiło wskutek jego śmierci, komisja zawiadamia osobę zgłaszającą kandydata
o możliwości zgłoszenia nowego kandydata. Zgłoszenia dokonuje się najpóźniej w 10
dniu przed dniem wyborów; w takim przypadku przepisu art. 427 § 1 nie stosuje się.
§ 3.
Komisja unieważnia rejestrację listy, jeżeli pozostaje na niej mniej nazwisk kandydatów
niż minimalna wymagana liczba kandydatów na liście lub jeżeli komitet wyborczy powiadomi
komisję o swoim rozwiązaniu. Od uchwały komisji nie przysługuje środek prawny.
§ 4.
Oświadczenie o wycofaniu zgody na kandydowanie złożone w terminie krótszym niż 14
dni przed dniem wyborów nie wywołuje skutku, o którym mowa w § 1, chyba że na liście
nie pozostaje nazwisko żadnego kandydata.
§ 5.
O skreśleniu nazwiska kandydata i zgłoszeniu nowego kandydata, a także o unieważnieniu
zarejestrowanej listy kandydatów z przyczyn, o których mowa w § 3, komisja zawiadamia
niezwłocznie wyborców danego okręgu wyborczego oraz komisarza wyborczego.
§ 6.
W przypadku rozwiązania komitetu wyborczego w trybie, o którym mowa w art. 101 § 1,
właściwa terytorialna komisja wyborcza unieważnia rejestrację list tego komitetu.
§ 1
Komisarz wyborczy po zarejestrowaniu przez gminną komisję wyborczą list kandydatów
zarządza wydrukowanie, odrębnie dla każdego okręgu wyborczego, kart do głosowania
i zapewnia ich przekazanie obwodowym komisjom wyborczym ds. przeprowadzenia głosowania
w obwodzie w trybie określonym przez Państwową Komisję Wyborczą. Wykonanie kart do
głosowania oraz ich dostarczenie obwodowym komisjom wyborczym ds. przeprowadzenia
głosowania w obwodzie zapewniają właściwi urzędnicy wyborczy.
§ 2.
Jeżeli po wydrukowaniu kart do głosowania komisja skreśli z listy kandydatów nazwisko
kandydata z przyczyn, o których mowa w art. 436 § 1, nazwisko kandydata pozostawia
się na wydrukowanych kartach do głosowania. Informacje o skreśleniu oraz o warunkach
ważności głosu oddanego na takiej karcie komisja podaje do publicznej wiadomości w
formie obwieszczenia i zapewnia jego rozplakatowanie w lokalach wyborczych w dniu
wyborów.
§ 3.
Przepis § 2 stosuje się odpowiednio, jeżeli komisja wyborcza unieważnia rejestrację
listy kandydatów z przyczyn, o których mowa w art. 436 § 3.
§ 1
Na karcie do głosowania w okręgu wyborczym umieszcza się listy kandydatów zarejestrowane
w danym okręgu według nadanych im numerów, wymieniając nazwiska i imiona kandydatów
każdej z list w kolejności ich umieszczenia na liście, wraz ze skrótami nazw komitetów
wyborczych oraz symbolami graficznymi komitetów wyborczych.
§ 2.
Nazwisko i imię (imiona) kandydata jest poprzedzone z lewej strony kratką przeznaczoną
na postawienie znaku „x” oznaczającego głos oddany na danego kandydata.
§ 1
W wyborach radnych w gminie liczącej do 20 000 mieszkańców wyborca głosuje na określonego
kandydata, stawiając znak „x” w kratce z lewej strony obok nazwiska tego kandydata.
§ 2.
Za nieważny uznaje się głos, jeżeli na karcie do głosowania postawiono znak „x” w
kratce z lewej strony obok nazwiska więcej niż jednego kandydata lub nie postawiono
znaku „x” w kratce z lewej strony obok nazwiska żadnego kandydata. Głos jest również
nieważny, jeżeli znak „x” postawiono w kratce wyłącznie przy nazwisku kandydata w
sytuacji określonej w art. 437 § 2.
§ 1
W wyborach radnych w gminie liczącej powyżej 20 000 mieszkańców wyborca głosuje tylko
na jedną listę kandydatów, stawiając znak „x” w kratce z lewej strony obok nazwiska
jednego z kandydatów z tej listy, przez co wskazuje jego pierwszeństwo do uzyskania
mandatu.
§ 2.
Za nieważny uznaje się głos, jeżeli na karcie do głosowania postawiono znak „x” w
kratce z lewej strony obok nazwisk dwóch lub większej liczby kandydatów z różnych
list lub nie postawiono tego znaku w kratce z lewej strony obok nazwiska żadnego kandydata
z którejkolwiek z list.
§ 3.
Jeżeli znak „x” postawiono w kratce z lewej strony wyłącznie przy nazwisku kandydata
z jednej tylko listy w sytuacji określonej w art. 437 § 2, głos taki uznaje się za
ważny i oddany na tę listę.
§ 4.
Jeżeli znak „x” postawiono w kratce z lewej strony obok nazwisk dwóch lub większej
liczby kandydatów, ale z tej samej listy, głos uznaje się za ważny i oddany na wskazaną
listę z przyznaniem pierwszeństwa do uzyskania mandatu temu kandydatowi, przy którego
nazwisku znak „x” jest umieszczony w pierwszej kolejności.
Na podstawie protokołów otrzymanych od obwodowych komisji wyborczych ds. ustalenia
wyników głosowania w obwodzie gminna komisja wyborcza ustala wyniki głosowania i wyniki
wyborów do rady gminy odrębnie dla każdego okręgu wyborczego.
§ 1.
Gminna komisja wyborcza sporządza zestawienie wyników głosowania w okręgu wyborczym,
na urzędowym formularzu, w trzech egzemplarzach.
§ 2.
W zestawieniu wymienia się odpowiednio liczby
1)
osób uprawnionych do głosowania;
2)
wyborców, którym wydano karty do głosowania;
3)
wyborców głosujących przez pełnomocnika;
4)
kart wyjętych z urny, w tym
a)
kart nieważnych,
b)
kart ważnych;
5)
głosów nieważnych, z podaniem przyczyny ich nieważności;
6
głosów ważnie oddanych łącznie na wszystkie listy kandydatów, a w przypadku gmin liczących
do 20 000 mieszkańców - na wszystkich kandydatów;
7
głosów ważnie oddanych na każdą z list kandydatów - w przypadku wyborów do rad w gminach
liczących powyżej 20 000 mieszkańców;
8)
głosów ważnie oddanych na poszczególnych kandydatów.
§ 3.
Na podstawie zestawień, o których mowa w § 1, gminna komisja wyborcza ustala wyniki
wyborów radnych w okręgach wyborczych.
§ 1
W wyborach do rady w gminie liczącej do 20 000 mieszkańców za wybranego w danym okręgu
wyborczym uważa się tego kandydata, który otrzymał największą liczbę ważnie oddanych
głosów.
§ 2.
Jeżeli dwóch lub więcej kandydatów otrzyma równą liczbę głosów uprawniającą do uzyskania
mandatu, o wyborze decyduje większa liczba obwodów, w których kandydaci otrzymali
największą liczbę głosów, a gdyby i liczby obwodów były równe - rozstrzyga losowanie
przeprowadzone przez komisję.
§ 3.
Tryb przeprowadzenia losowania, o którym mowa w § 2, określa Państwowa Komisja Wyborcza.
§ 1.
W wyborach do rady w gminie liczącej powyżej 20 000 mieszkańców gminna komisja wyborcza,
na podstawie zestawienia, o którym mowa w art. 442, dokonuje podziału mandatów w każdym
okręgu wyborczym pomiędzy listy kandydatów w sposób następujący
1)
liczbę głosów ważnie oddanych na każdą z list w okręgu wyborczym dzieli się kolejno
przez 1; 2; 3; 4 i dalsze kolejne liczby, aż do chwili, gdy z otrzymanych w ten sposób
ilorazów da się uszeregować tyle kolejno największych liczb, ile wynosi liczba mandatów
do rozdzielenia między listy;
2)
każdej liście przyznaje się tyle mandatów, ile spośród ustalonego w powyższy sposób
szeregu ilorazów przypada jej liczb kolejno największych.
§ 2.
Jeżeli kilka list uzyskało ilorazy równe ostatniej liczbie z liczb uszeregowanych
w podany wyżej sposób, a tych list jest więcej niż mandatów do rozdzielenia, pierwszeństwo
mają listy w kolejności ogólnej liczby oddanych na nie głosów. Gdyby na dwie lub więcej
list oddano równą liczbę głosów, o pierwszeństwie rozstrzyga liczba obwodów głosowania,
w których na daną listę oddano większą liczbę głosów. Jeżeli i te liczby byłyby równe,
wówczas o pierwszeństwie rozstrzyga losowanie przeprowadzone przez komisję. Tryb przeprowadzenia
losowania określa Państwowa Komisja Wyborcza.
§ 3.
Mandaty przypadające danej liście kandydatów uzyskują kandydaci w kolejności wynikającej
z otrzymanej liczby głosów w ramach listy. Przy równej liczbie głosów stosuje się
odpowiednio art. 233.
§ 1.
Po ustaleniu wyników wyborów we wszystkich okręgach wyborczych, zgodnie z zasadami
określonymi w art. 443 i art. 444, gminna komisja wyborcza sporządza w trzech egzemplarzach
protokół z wyborów do rady gminy.
§ 2.
W protokole podaje się, według okręgów wyborczych, liczbę radnych wybieranych w okręgu
oraz nazwiska i imiona wybranych radnych z podaniem oznaczenia listy, z której zostali
wybrani; w protokole podaje się również ewentualną liczbę nieobsadzonych mandatów.
§ 3.
W protokole podaje się również przebieg losowania, o którym mowa w art. 443 § 2 oraz
w art. 444 § 2.
§ 4.
Do protokołu załącza się zestawienia wyników głosowania w okręgach wyborczych.
§ 5.
Protokół podpisują wszystkie osoby wchodzące w skład komisji wyborczej obecne przy
jego sporządzaniu. Protokół opatruje się pieczęcią komisji.
§ 6.
Pełnomocnikom wyborczym i członkom komisji przysługuje prawo wniesienia do protokołu
uwag z wymienieniem konkretnych zarzutów. Przepis art. 75 § 7 stosuje się odpowiednio.
Gminna komisja wyborcza niezwłocznie podaje do publicznej wiadomości wyniki głosowania
i wyniki wyborów w okręgach wyborczych poprzez wywieszenie w swojej siedzibie w miejscu
łatwo dostępnym dla wyborców jednego z egzemplarzy protokołu z wyborów do rady gminy
wraz z zestawieniami, o których mowa w art. 442.
§ 1.
Przewodniczący komisji wyborczej przekazuje niezwłocznie komisarzowi wyborczemu, w
zapieczętowanym pakiecie, jeden egzemplarz protokołu z wyborów wraz z protokołami
głosowania w obwodach głosowania, w trybie określonym przez Państwową Komisję Wyborczą.
§ 2.
Państwowa Komisja Wyborcza może określić zasady i tryb wcześniejszego przekazywania
danych z protokołu z wyborów za pośrednictwem sieci elektronicznego przesyłania danych.
§ 3
Pozostałe dokumenty z wyborów oraz pieczęć przewodniczący komisji wyborczej przekazuje
w depozyt urzędnikowi wyborczemu.
§ 1.
Po otrzymaniu protokołów od gminnej komisji wyborczej komisarz wyborczy dokonuje sprawdzenia
prawidłowości ustalenia wyników głosowania i wyników wyborów w okręgach wyborczych.
§ 2.
W razie stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu wyników, komisarz wyborczy zarządza
ponowne ustalenie tych wyników i zawiadamia o tym niezwłocznie Państwową Komisję Wyborczą.
Przepisy art. 441-447 stosuje się odpowiednio.
Gminna komisja wyborcza wydaje radnym zaświadczenia o wyborze. Wzór zaświadczenia
określa Państwowa Komisja Wyborcza.
Do wyborów do rad powiatów w zakresie nieuregulowanym stosuje się odpowiednio przepisy
rozdziału 10 dotyczące wyborów do rad w gminach liczących powyżej 20 000 mieszkańców,
chyba że przepisy niniejszego rozdziału stanowią inaczej.
Wybory do rad powiatów, pod nadzorem Państwowej Komisji Wyborczej i komisarzy wyborczych,
przeprowadzają
1)
powiatowe komisje wyborcze;
2)
obwodowe komisje wyborcze.
§ 1
W razie zarządzenia wyborów do rad powiatów na ten sam dzień, na który zarządzono
wybory do rad gmin, głosowanie przeprowadzają obwodowe komisje wyborcze ds. przeprowadzenia
głosowania w obwodzie powołane dla wyborów do rad gmin, na podstawie tych samych spisów
wyborców.
§ 2
W przypadku, o którym mowa w § 1, obwodowa komisja wyborcza ds. ustalenia wyników
głosowania w obwodzie sporządza oddzielnie protokoły głosowania w obwodach dla wyborów
do rady gminy i dla wyborów do rady powiatu, przekazując je odpowiednio gminnej i
powiatowej komisji wyborczej.
W każdym okręgu wyborczym wybiera się od 3 do 10 radnych.
§ 1
W celu przeprowadzenia wyborów powiat dzieli się na okręgi wyborcze.
§ 1
W celu przeprowadzenia wyborów komisarz wyborczy dzieli powiat na okręgi wyborcze.
§ 2.
Okręgiem wyborczym jest jedna gmina.
§ 3.
W celu tworzenia okręgów możliwe jest łączenie gmin tylko w przypadku, gdy liczba
radnych przypadająca na którąkolwiek z gmin, wynikająca z normy przedstawicielstwa
dla okręgów, wynosiłaby mniej niż 3.
§ 4.
Podział gminy na dwa lub więcej okręgów jest dopuszczalny jedynie w przypadku, gdyby
liczba radnych przypadających na tę gminę, wynikająca z normy przedstawicielstwa dla
okręgów, wynosiła więcej niż 10.
§ 5
Utworzenie na obszarze gminy dwóch lub więcej okręgów wyborczych wymaga porozumienia
z radą tej gminy; należy przy tym uwzględnić podział danej gminy na okręgi wyborcze
dla wyborów do rad gmin.
§ 5
W przypadku utworzenia na obszarze gminy dwóch lub więcej okręgów wyborczych komisarz
wyborczy może zasięgnąć opinii rady tej gminy. Przy tworzeniu okręgów, o których mowa
w zdaniu pierwszym, należy uwzględnić podział danej gminy na okręgi wyborcze dla wyborów
do rad gmin. Komisarz wyborczy nie jest związany opinią rady gminy. Niewyrażenie opinii,
o której mowa w zdaniu pierwszym, w ciągu 5 dni od dnia otrzymania wniosku komisarza
wyborczego, uważane jest za wyrażenie opinii pozytywnej.
§ 6
Łączenie dwóch lub więcej gmin w celu utworzenia okręgu wyborczego wymaga zasięgnięcia
opinii rad tych gmin.
§ 6
W przypadku łączenia dwóch lub więcej gmin w celu utworzenia okręgu wyborczego komisarz
wyborczy może zasięgnąć opinii rad tych gmin. Przepisy § 5 zdanie trzecie i czwarte
stosuje się odpowiednio.
§ 7.
W miastach przy tworzeniu okręgów wyborczych uwzględnia się utworzone jednostki pomocnicze.
Uchwałę rady powiatu w sprawie okręgów wyborczych ogłasza się w wojewódzkim dzienniku
urzędowym oraz podaje do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty. Po jednym
egzemplarzu uchwały przesyła się niezwłocznie każdej radzie gminy położonej na obszarze
powiatu oraz wojewodzie i komisarzowi wyborczemu.
Postanowienie komisarza wyborczego w sprawie okręgów wyborczych ogłasza się w wojewódzkim
dzienniku urzędowym oraz podaje do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty.
Po jednym egzemplarzu postanowienia przesyła się niezwłocznie każdej radzie gminy
położonej na obszarze powiatu, radzie powiatu oraz wojewodzie i Państwowej Komisji
Wyborczej.
§ 1.
Na ustalenia rady powiatu w sprawach okręgów wyborczych zainteresowanej radzie gminy,
a także wyborcom w liczbie co najmniej 15, przysługuje prawo wniesienia skargi do
komisarza wyborczego w terminie 5 dni od daty ich otrzymania. Komisarz wyborczy rozpoznaje
sprawę w terminie 5 dni i wydaje orzeczenie, doręczając je niezwłocznie wnoszącym
skargę oraz radzie powiatu.
§ 2.
Od orzeczenia komisarza wyborczego przysługuje odwołanie do Państwowej Komisji Wyborczej
w terminie 5 dni od daty jego doręczenia. Od orzeczenia Państwowej Komisji Wyborczej
nie przysługuje środek prawny.
§ 1.
Na postanowienie komisarza wyborczego w sprawach okręgów wyborczych zainteresowanej
radzie powiatu, radzie gminy, a także wyborcom w liczbie co najmniej 15, przysługuje
prawo wniesienia skargi do Państwowej Komisji Wyborczej w terminie 3 dni od daty podania
do publicznej wiadomości postanowienia, o którym mowa w art. 455. Państwowa Komisja
Wyborcza rozpoznaje sprawę w terminie 5 dni i wydaje postanowienie, doręczając je
niezwłocznie wnoszącym skargę oraz komisarzowi wyborczemu.
§ 2.
Na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej przysługuje prawo wniesienia skargi
do sądu administracyjnego, w terminie 3 dni od daty podania postanowienia Państwowej
Komisji Wyborczej do publicznej wiadomości. Sąd administracyjny rozpoznaje sprawę
w ciągu 5 dni od dnia jej wniesienia i wydaje orzeczenie. Od orzeczenia sądu administracyjnego
przysługuje prawo wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę w ciągu 5 dni i wydaje orzeczenie.
§ 1
Liczba kandydatów na liście nie może być mniejsza niż 3 i większa niż liczba radnych
wybieranych w danym okręgu wyborczym, powiększona o dwóch kandydatów.
§ 2.
W przypadku zgłoszenia listy zawierającej 3 kandydatów
1)
liczba kandydatów - kobiet,
2)
liczba kandydatów - mężczyzn
- nie może być mniejsza niż 1.
§ 3.
Każda zgłoszona lista kandydatów powinna być poparta podpisami co najmniej 200 wyborców.
W razie zarządzenia wyborów do rad powiatów na ten sam dzień, na który zarządzono
wybory do rad gmin, komitety wyborcze zgłaszające listy kandydatów w wyborach do rad
powiatów mogą zgłaszać również listy kandydatów na radnych do rad gmin.
Komisarz wyborczy po zarejestrowaniu przez właściwą terytorialną komisję wyborczą
list kandydatów zarządza wydrukowanie, odrębnie dla każdego okręgu wyborczego kart
do głosowania i zapewnia ich przekazanie obwodowym komisjom wyborczym ds. przeprowadzenia
głosowania w obwodzie w trybie określonym przez Państwową Komisję Wyborczą. Wykonanie
kart do głosowania oraz ich dostarczenie obwodowym komisjom wyborczym ds. przeprowadzenia
głosowania w obwodzie zapewnia właściwy urzędnik wyborczy.
§ 1
Do wyborów do sejmików województw w zakresie nieuregulowanym stosuje się odpowiednio
przepisy rozdziału 10 dotyczące wyborów do rad w gminach liczących powyżej 20 000
mieszkańców, chyba że przepisy niniejszego rozdziału stanowią inaczej.
§ 2.
Ilekroć w przepisach niniejszego rozdziału jest mowa o powiecie rozumie się przez
to również miasta na prawach powiatu.
§ 3.
Ilekroć w przepisach niniejszego rozdziału jest mowa o powiatowej komisji wyborczej
rozumie się przez to również miejską komisję wyborczą w mieście na prawach powiatu.
Wybory do sejmików województw, pod nadzorem Państwowej Komisji Wyborczej i komisarzy
wyborczych, przeprowadzają
1)
wojewódzkie komisje wyborcze;
2)
powiatowe komisje wyborcze;
3)
obwodowe komisje wyborcze.
§ 1.
W razie zarządzenia wyborów do sejmików województw na ten sam dzień, na który zarządzono
wybory do rad powiatów
1
głosowanie przeprowadzają obwodowe komisje wyborcze ds. przeprowadzenia głosowania
w obwodzie powołane dla wyborów do rad powiatów, na podstawie tych samych spisów wyborców;
2)
powiatowe komisje wyborcze powołane dla wyborów do rad powiatów sporządzają protokoły
zbiorczych wyników głosowania w powiecie dla wyborów do sejmiku województwa.
§ 2.
W przypadku, o którym mowa w § 1, sporządzane są odrębne protokoły głosowania w obwodzie
dla wyborów do sejmików województw i dla wyborów do rad powiatów.
§ 3.
Miejskie komisje wyborcze w miastach na prawach powiatu sporządzają protokoły zbiorczych
wyników głosowania w mieście dla wyborów do sejmiku województwa.
§ 4.
Przepisy § 1-3 stosuje się odpowiednio w razie zarządzenia na ten sam dzień wyborów
do sejmików województw, rad powiatów i rad gmin.
§ 1.
W celu przeprowadzenia wyborów obszar województwa dzieli się na okręgi wyborcze.
§ 2.
Okręgiem wyborczym jest jeden powiat lub jego część.
§ 3.
Łączenie powiatów w celu utworzenia okręgu wyborczego jest dopuszczalne jedynie w
przypadku, gdyby liczba radnych wybieranych w danym powiecie do sejmiku województwa
była mniejsza niż 5.
§ 4.
Łączenie powiatów nie może naruszać więzi społecznych łączących wyborców należących
do mniejszości narodowych lub etnicznych, zamieszkujących na terytorium łączonych
powiatów.
§ 5.
Podział powiatu na dwa lub więcej okręgów jest dopuszczalny jedynie w przypadku, gdyby
liczba radnych przypadająca na ten powiat, wynikająca z normy przedstawicielstwa dla
okręgów, wynosiła więcej niż 15.
§ 6
Utworzenie na obszarze powiatu dwóch lub więcej okręgów wyborczych wymaga porozumienia
z radą tego powiatu; należy przy tym uwzględnić podział danego powiatu na okręgi wyborcze
dla wyborów do rad powiatów.
§ 6
W przypadku utworzenia na obszarze powiatu dwóch lub więcej okręgów wyborczych komisarz
wyborczy wykonujący czynności o charakterze ogólnowojewódzkim może zasięgnąć opinii
rady tego powiatu. Przy tworzeniu okręgów, o których mowa w zdaniu pierwszym, należy
uwzględnić podział danego powiatu na okręgi wyborcze dla wyborów do rad powiatów.
Komisarz wyborczy wykonujący czynności o charakterze ogólnowojewódzkim nie jest związany
opinią rady powiatu. Niewyrażenie opinii, o której mowa w zdaniu pierwszym, w ciągu
5 dni od dnia otrzymania wniosku komisarza wyborczego wykonującego czynności o charakterze
ogólnowojewódzkim, uważane jest za wyrażenie opinii pozytywnej.
§ 7
Łączenie dwóch lub więcej powiatów w celu utworzenia okręgu wyborczego wymaga zasięgnięcia
opinii rad tych powiatów.
§ 7
W przypadku łączenia dwóch lub więcej powiatów w celu utworzenia okręgu wyborczego
komisarz wyborczy wykonujący czynności o charakterze ogólnowojewódzkim może zasięgnąć
opinii rad tych powiatów. Przepisy § 6 zdanie trzecie i czwarte stosuje się odpowiednio.
§ 1
Podział na okręgi wyborcze, ich numery, granice oraz liczbę radnych wybieranych w
okręgu wyborczym ustala, na wniosek marszałka, sejmik województwa według jednolitej
normy przedstawicielstwa obliczonej przez podzielenie liczby mieszkańców województwa
przez liczbę radnych wybieranych do danej rady, z uwzględnieniem art. 462 i następujących
zasad
1)
w okręgu wyborczym wybiera się od 5 do 15 radnych;
2)
w żadnym z powiatów stanowiących jeden okręg wyborczy nie mogą być wybierani radni
w liczbie równej lub większej niż 3/5 ogólnej liczby danej rady.
§ 1
Podział na okręgi wyborcze, ich numery, granice oraz liczbę radnych wybieranych w
okręgu wyborczym ustala, w drodze postanowienia. komisarz wyborczy wykonujący czynności
o charakterze ogólnowojewódzkim według jednolitej normy przedstawicielstwa obliczonej
przez podzielenie liczby mieszkańców województwa przez liczbę radnych wybieranych
do danej rady, z uwzględnieniem art. 462 i następujących zasad
1)
w okręgu wyborczym wybiera się od 5 do 15 radnych;
2)
w żadnym z powiatów stanowiących jeden okręg wyborczy nie mogą być wybierani radni
w liczbie równej lub większej niż 3/5 ogólnej liczby danej rady.
§ 2.
Przepisy art. 455 i art. 456 stosuje się odpowiednio.
Każda zgłaszana lista kandydatów powinna być poparta podpisami co najmniej 300 wyborców.
W razie skreślenia nazwiska kandydata wskutek jego śmierci, powodującego sytuację,
o której mowa w art. 436 § 2, wojewódzka komisja wyborcza informuje właściwego pełnomocnika
o możliwości zgłoszenia nowego kandydata najpóźniej w 10 dniu przed dniem wyborów.
§ 1.
W razie zarządzenia wyborów do sejmików województw na ten sam dzień, na który zarządzono
wybory do rad powiatów, komitety wyborcze zgłaszające kandydatów w wyborach do sejmiku
województwa mogą zgłaszać również kandydatów na radnych do rad powiatów.
§ 2.
Każdy komitet wyborczy może zgłosić w wyborach do danej rady w okręgu wyborczym tylko
jedną listę kandydatów.
W razie zarządzenia wyborów do sejmików województw na ten sam dzień, na który zarządzono
wybory do rad powiatów i rad gmin, przepisy art. 461 stosuje się odpowiednio.
Komisarz wyborczy po zarejestrowaniu przez właściwą terytorialną komisję wyborczą
list kandydatów zarządza wydrukowanie, odrębnie dla każdego okręgu wyborczego, kart
do głosowania i zapewnia ich przekazanie obwodowym komisjom wyborczym ds. przeprowadzenia
głosowania w obwodzie w trybie określonym przez Państwową Komisję Wyborczą. Wykonanie
kart do głosowania oraz ich dostarczenie obwodowym komisjom wyborczym ds. przeprowadzenia
głosowania w obwodzie zapewnia właściwy urzędnik wyborczy.
§ 1
Powiatowa komisja wyborcza, na podstawie otrzymanych od obwodowych komisji wyborczych
ds. ustalenia wyników głosowania w obwodzie protokołów głosowania w obwodach w wyborach
do sejmików województw, ustala wynik głosowania na poszczególne listy kandydatów i
sporządza, w trzech egzemplarzach, protokół wyniku głosowania na obszarze powiatu.
§ 2.
W protokole wymienia się sumy liczb, o których mowa w art. 442 § 2.
Do czynności wojewódzkiej komisji wyborczej podejmowanych po otrzymaniu protokołów,
o których mowa w art. 468 § 2, przepisy dotyczące gminnych komisji wyborczych w miastach
na prawach powiatu stosuje się odpowiednio.
Do wyborów wójta w zakresie nieuregulowanym stosuje się odpowiednio przepisy art.
390 § 8 i art. 390a oraz przepisy rozdziałów 6, 7 i 10 działu VII, chyba że przepisy
niniejszego działu stanowią inaczej.
Wybory wójta są powszechne, równe, bezpośrednie oraz odbywają się w głosowaniu tajnym.
§ 1.
Kandydat na wójta nie może jednocześnie kandydować na wójta w innej gminie.
§ 2.
Kandydat na wójta nie może jednocześnie kandydować do rady powiatu i do sejmiku województwa.
Kandydat na wójta może kandydować do rady gminy tylko na obszarze gminy, w której
kandyduje na wójta.
§ 1.
Za wybranego na wójta uważa się tego kandydata, który w głosowaniu otrzymał więcej
niż połowę ważnie oddanych głosów.
§ 2.
Jeżeli żaden z kandydatów nie otrzymał określonej w § 1 liczby ważnie oddanych głosów,
czternastego dnia po pierwszym głosowaniu przeprowadza się ponowne głosowanie.
§ 3.
W ponownym głosowaniu wyboru dokonuje się spośród dwóch kandydatów, którzy w pierwszym
głosowaniu otrzymali największą liczbę ważnie oddanych głosów. W przypadku gdy więcej
niż dwóch kandydatów otrzyma liczbę głosów uprawniającą do udziału w ponownym głosowaniu,
o dopuszczeniu kandydata do wyborów w ponownym głosowaniu rozstrzyga większa liczba
obwodów głosowania, w których jeden z kandydatów otrzymał większą liczbę głosów, a
jeżeli liczba tych obwodów byłaby równa - rozstrzyga losowanie przeprowadzone przez
gminną komisję wyborczą. W losowaniu mają prawo uczestniczenia wszyscy kandydaci lub
pełnomocnicy wyborczy ich komitetów wyborczych.
§ 4.
Jeżeli którykolwiek z dwóch kandydatów, o których mowa w § 3, wycofa zgodę na kandydowanie,
utraci prawo wyborcze albo umrze, w ponownym głosowaniu bierze udział jeden kandydat.
§ 5.
Za wybranego w ponownym głosowaniu uważa się tego kandydata, który otrzymał większą
liczbę ważnie oddanych głosów.
§ 6.
W przypadku, o którym mowa w § 2, gminna komisja wyborcza niezwłocznie informuje,
w drodze uchwały, o konieczności i przyczynach przeprowadzenia ponownego głosowania
oraz podaje datę ponownego głosowania, a także nazwiska i imiona kandydatów kandydujących
w ponownym głosowaniu. Jeden egzemplarz uchwały przekazuje się niezwłocznie komisarzowi
wyborczemu.
§ 7.
W przypadku gdy obaj kandydaci w ponownym głosowaniu otrzymają tę samą liczbę głosów,
za wybranego uważa się tego kandydata, który w większej liczbie obwodów głosowania
otrzymał więcej głosów niż drugi kandydat. Jeżeli liczby obwodów, o których mowa w
zdaniu poprzednim, byłyby równe, o wyborze wójta rozstrzyga losowanie przeprowadzone
przez gminną komisję wyborczą. W losowaniu mają prawo uczestniczenia obaj kandydaci
lub pełnomocnicy wyborczy ich komitetów wyborczych.
§ 8.
Tryb przeprowadzania losowania, o którym mowa w § 3 i 7, określa Państwowa Komisja
Wyborcza.
§ 1.
Wybory wójtów zarządza Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, łącznie z wyborami
do rad gmin, w trybie określonym w art. 371.
§ 2.
W razie konieczności przeprowadzenia wyborów wójta przed upływem kadencji z przyczyn
określonych w ustawach, Prezes Rady Ministrów zarządza, w drodze rozporządzenia, wybory
przedterminowe w trybie określonym w art. 372, z zastrzeżeniem § 3.
§ 3.
Jeżeli uchwała rady albo postanowienie komisarza wyborczego o wygaśnięciu mandatu
wójta zostały zaskarżone do sądu administracyjnego, wybory przedterminowe wójta zarządza
się i przeprowadza w ciągu 60 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku sądu administracyjnego
oddalającego skargę.
§ 1.
Państwowa Komisja Wyborcza i komisarze wyborczy organizują wybory wójtów i sprawują
nadzór nad ich przebiegiem zgodnie z przepisami prawa.
§ 2.
Wybory przeprowadzają komisje powołane do przeprowadzenia wyborów do rad gmin.
§ 3.
W przypadku wyborów przedterminowych, w których wybiera się tylko wójta, powołuje
się gminną komisję wyborczą i obwodowe komisje wyborcze.
§ 1.
Limity wydatków w przypadku komitetów wyborczych, które zarejestrowały kandydata na
wójta, ulegają powiększeniu o kwotę ustaloną na zasadach określonych w § 4.
§ 2.
Pełnomocnik finansowy komitetu wyborczego, którego zarówno kandydat na wójta, jak
też lista kandydatów na radnych zostały zarejestrowane, sporządza łączne sprawozdanie
finansowe o źródłach pozyskanych funduszy oraz poniesionych wydatkach na cele wyborcze.
§ 3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Państwowej
Komisji Wyborczej określi, w drodze rozporządzenia, wzór łącznego sprawozdania, o
którym mowa w § 2, oraz szczegółowy zakres zawartych w nim informacji, a także wykaz
rodzajów dokumentów, jakie należy załączyć do sprawozdania, tak aby umożliwiały weryfikację
podanych w sprawozdaniu informacji, mając na względzie zapewnienie pełnej informacji
o przychodach i wydatkach komitetu wyborczego oraz jej przejrzystości.
§ 4.
Limit wydatków związanych z prowadzeniem kampanii wyborczej kandydata na wójta w gminach
liczących do 500 000 mieszkańców ustala się mnożąc liczbę mieszkańców danej gminy
przez kwotę 60 groszy, a w gminach liczących powyżej 500 000 mieszkańców mnożąc pierwsze
500 000 mieszkańców przez kwotę 60 groszy, a nadwyżkę ponad 500 000 mieszkańców -
przez kwotę 30 groszy.
§ 5.
Komisarz wyborczy w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia rozporządzenia o zarządzeniu
wyborów podaje do publicznej wiadomości, w formie komunikatu w dzienniku o zasięgu
wojewódzkim, liczbę mieszkańców w poszczególnych gminach według stanu na koniec roku
poprzedzającego rok, w którym wybory są przeprowadzane.
§ 1.
Państwowa Komisja Wyborcza ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz
podaje do publicznej wiadomości, w formie obwieszczenia, zbiorcze wyniki wyborów wójtów
na obszarze kraju.
§ 2.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w przypadku ponownego głosowania w wyborach wójtów,
o którym mowa w art. 473 § 2.
§ 1.
Prawo zgłaszania kandydatów na wójta przysługuje
1)
komitetowi wyborczemu partii politycznej,
2)
koalicyjnemu komitetowi wyborczemu,
3)
komitetowi wyborczemu organizacji,
4)
komitetowi wyborczemu wyborców
- z zastrzeżeniem § 2.
§ 2.
Prawo zgłaszania kandydatów na wójta ma komitet wyborczy, który zarejestrował listy
kandydatów na radnych w co najmniej połowie okręgów wyborczych w danej gminie. W każdym
z tych okręgów liczba zarejestrowanych przez ten komitet kandydatów na radnych nie
może być mniejsza niż liczba radnych wybieranych w tym okręgu.
§ 3
Kandydatów na wójta zgłasza się do gminnej komisji wyborczej najpóźniej w 25 dniu
przed dniem wyborów do godziny 24
§ 4.
Jeżeli w wyborach przedterminowych wybiera się tylko wójta, przepisów § 2 nie stosuje
się. W takim przypadku w celu zgłoszenia kandydata na wójta komitet wyborczy musi
uzyskać poparcie, ujętych w rejestrze wyborców, co najmniej
1)
150 wyborców - w gminie liczącej do 5000 mieszkańców;
2)
300 wyborców - w gminie liczącej do 10 000 mieszkańców;
3)
600 wyborców - w gminie liczącej do 20 000 mieszkańców;
4)
1500 wyborców - w gminie liczącej do 50 000 mieszkańców;
5)
2000 wyborców - w gminie liczącej do 100 000 mieszkańców;
6)
3000 wyborców - w gminie liczącej powyżej 100 000 mieszkańców.
§ 5.
Wykaz podpisów wyborców popierających zgłoszenie kandydata na wójta musi zawierać
na każdej stronie wykazu nazwę komitetu wyborczego zgłaszającego kandydata, oraz adnotację
„
Udzielam poparcia kandydatowi na wójta …… (nazwa jednostki samorządu terytorialnego)
…….. [imię (imiona) i nazwisko kandydata] w wyborach zarządzonych na …… (dzień, miesiąc,
rok).
”
.
§ 1.
W zgłoszeniu kandydata na wójta podaje się
1)
imię (imiona), nazwisko, wiek, wykształcenie i miejsce zamieszkania zgłaszanego kandydata,
wraz ze wskazaniem jego przynależności do partii politycznej;
2)
oznaczenie komitetu dokonującego zgłoszenia oraz imię (imiona), nazwisko i adres działającego
w jego imieniu pełnomocnika.
§ 2.
Do zgłoszenia należy dołączyć
1)
pisemne oświadczenie kandydata o wyrażeniu zgody na kandydowanie oraz o posiadaniu
prawa wybieralności; zgoda kandydata na kandydowanie w wyborach powinna zawierać dane
imię (imiona), nazwisko, nazwisko rodowe, imiona rodziców, datę i miejsce urodzenia,
obywatelstwo oraz numer ewidencyjny PESEL kandydata, a także wskazanie jego przynależności
do partii politycznej; zgodę na kandydowanie kandydat opatruje datą i własnoręcznym
podpisem;
2)
w przypadku kandydata urodzonego przed dniem 1 sierpnia 1972 r. - oświadczenie, o
którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach
organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy;
2a
fakultatywnie symbol graficzny komitetu wyborczego w formie papierowej oraz elektronicznej;
3)
w przypadku wyborów przedterminowych - wykaz wyborców popierających kandydata.
§ 1.
Po przyjęciu zgłoszenia kandydata na wójta skreślenia kandydatów na radnych powodujące,
że zgłoszenie nie spełnia warunku, o którym mowa w art. 478 § 2, nie wywołuje skutków
prawnych chyba, że rejestracja list kandydatów na radnych komitetu wyborczego zgłaszającego
kandydata na wójta zostanie unieważniona z powodu rozwiązania tego komitetu wyborczego.
§ 2.
Jeżeli zgłoszenie spełnia warunki określone w kodeksie, gminna komisja wyborcza niezwłocznie
rejestruje kandydata na wójta, sporządzając protokół rejestracji.
§ 3.
Po jednym egzemplarzu protokołu rejestracji doręcza się osobie zgłaszającej kandydata
i komisarzowi wyborczemu.
Gminna komisja wyborcza zarządza wydrukowanie obwieszczenia o zarejestrowanych kandydatach
na wójta.
§ 1.
Jeżeli w terminie, o którym mowa w art. 478 § 3, nie zgłoszono żadnego kandydata lub
zgłoszono tylko jednego kandydata, gminna komisja wyborcza niezwłocznie wzywa, przez
rozplakatowanie obwieszczeń, do dokonania dodatkowych zgłoszeń. W takim przypadku
termin zgłaszania kandydatów ulega przedłużeniu o 5 dni, licząc od dnia rozplakatowania
obwieszczeń.
§ 2.
Jeżeli mimo postępowania, o którym mowa w § 1, nie zostanie zarejestrowany żaden kandydat,
wyboru wójta dokonuje rada gminy bezwzględną większością głosów ustawowego składu
rady w głosowaniu tajnym.
§ 3.
Jeżeli mimo postępowania, o którym mowa w § 1, zostanie zarejestrowany tylko jeden
kandydat, wybory przeprowadza się, z tym że tego kandydata uważa się za wybranego,
jeżeli w głosowaniu uzyskał więcej niż połowę ważnie oddanych głosów.
§ 4.
W przypadku gdy kandydat, o którym mowa w § 3, nie uzyskał więcej niż połowy ważnie
oddanych głosów, wyboru wójta dokonuje rada gminy bezwzględną większością głosów ustawowego
składu rady w głosowaniu tajnym.
§ 5.
Jeżeli w wyborach ma być przeprowadzone głosowanie tylko na jednego kandydata, gminna
komisja wyborcza stwierdza ten fakt w drodze uchwały, podanej do publicznej wiadomości.
§ 6.
Przepis § 5 stosuje się odpowiednio w przypadku braku kandydatów.
§ 7.
Wyboru wójta w trybie określonym w § 2 i 4 dokonuje się według następujących zasad
1)
prawo zgłoszenia kandydata na wójta przysługuje grupie radnych stanowiącej co najmniej
1/3 ustawowego składu rady;
2)
zgłoszenie kandydata na wójta musi mieć formę pisemną;
3)
radnemu przysługuje prawo poparcia w zgłoszeniu tylko jednego kandydata.
§ 8.
Do kandydata na wójta wybieranego w trybie, o którym mowa w § 2, 4 i 7, stosuje się
art. 472 oraz odpowiednio art. 479.
§ 9.
Jeżeli w przypadkach, o których mowa w § 2 i 4, rada gminy nie dokona wyboru wójta
w terminie dwóch miesięcy od dnia wyborów Prezes Rady Ministrów wyznacza, na wniosek
ministra właściwego do spraw administracji publicznej, osobę pełniącą obowiązki wójta
do końca kadencji.
§ 1
Gminna komisja wyborcza skreśla z listy kandydatów kandydata, który
1)
zmarł,
2)
utracił prawo wybieralności,
3)
złożył nieprawdziwe oświadczenie, o którym mowa w art. 479 § 2 pkt 1,
4)
kandyduje jednocześnie
a)
do rady gminy w gminie innej niż w której kandyduje na wójta,
b)
do rady powiatu,
c)
do sejmiku województwa,
d)
na wójta w innej gminie,
5)
złożył oświadczenie na piśmie o wycofaniu zgody na kandydowanie
- i zawiadamia o tym niezwłocznie pełnomocnika wyborczego.
Informację o skreśleniu gminna komisja wyborcza niezwłocznie podaje do publicznej
wiadomości.
§ 2.
Jeżeli skreślenie nazwiska kandydata nastąpiło wskutek śmierci kandydata, komisja
informuje właściwego pełnomocnika wyborczego o możliwości zgłoszenia nowego kandydata.
Uzupełnienia listy dokonuje się najpóźniej w 15 dniu przed dniem wyborów.
Komisarz wyborczy po zarejestrowaniu przez gminną komisję wyborczą kandydatów zarządza
wydrukowanie kart do głosowania i zapewnia ich przekazanie obwodowym komisjom wyborczym
ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie w trybie określonym przez Państwową Komisję
Wyborczą. Wykonanie kart do głosowania oraz ich dostarczenie obwodowym komisjom wyborczym
ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie zapewniają właściwi urzędnicy wyborczy.
Na karcie do głosowania wymienia się w kolejności alfabetycznej nazwiska i imiona
zarejestrowanych kandydatów na wójta, wraz ze skrótami nazw komitetów wyborczych i
symbolami graficznymi komitetów wyborczych.
§ 1
Wyborca głosuje, stawiając znak „x” w kratce z lewej strony obok nazwiska jednego
z kandydatów.
§ 2.
Jeżeli znak „x” postawiono w kratce z lewej strony obok nazwisk dwóch lub więcej kandydatów
albo nie postawiono tego znaku obok nazwiska żadnego kandydata, głos uznaje się za
nieważny.
§ 1.
W przypadku głosowania na jednego kandydata wyborca głosuje na kandydata, stawiając
znak „x” w kratce oznaczonej słowem „TAK” z lewej strony obok nazwiska kandydata.
§ 2.
Postawienie znaku „x” w kratce oznaczonej słowem „NIE” z lewej strony obok nazwiska
kandydata oznacza, że jest to głos ważny oddany przeciwko wyborowi kandydata na wójta.
§ 1
Na podstawie protokołów otrzymanych od obwodowych komisji wyborczych ds. ustalenia
wyników głosowania w obwodzie gminna komisja wyborcza ustala wyniki głosowania na
poszczególnych kandydatów i wyniki wyborów wójta w danej gminie.
§ 2.
Gminna komisja wyborcza sporządza protokół wyników głosowania i wyników wyborów.
§ 3.
W protokole wymienia się liczby
1)
osób uprawnionych do głosowania;
2)
wyborców, którym wydano karty do głosowania;
3)
wyborców głosujących przez pełnomocnika;
4)
kart wyjętych z urny, w tym
a)
kart nieważnych,
b)
kart ważnych;
5)
głosów nieważnych, z podaniem przyczyny ich nieważności;
6)
głosów ważnie oddanych na każdego kandydata.
§ 1.
W protokole, o którym mowa w art. 488, wymienia się ponadto imię (imiona) i nazwisko
wybranego wójta. W protokole podaje się także przebieg losowania, o którym mowa w
art. 473 § 3 i 7.
§ 2.
W przypadku wyborów, o których mowa w art. 482 § 3, gminna komisja wyborcza stwierdza,
czy kandydat otrzymał wymaganą dla wyboru liczbę ważnie oddanych głosów.
§ 3.
W przypadku ustalenia przez gminną komisję wyborczą, że żaden z kandydatów nie otrzymał
wymaganej większości głosów, w protokole stwierdza się ten fakt i wskazuje się dwóch
kandydatów, którzy otrzymali kolejno największe liczby ważnie oddanych głosów.
Gminna komisja wyborcza wydaje wybranemu wójtowi zaświadczenie o wyborze na wójta.
Wzór zaświadczenia określa Państwowa Komisja Wyborcza.
§ 1.
Komitet wyborczy, który zarejestrował kandydata na wójta, ma prawo do nieodpłatnego
rozpowszechniania audycji wyborczych w programach regionalnych publicznych nadawców
radiowych i telewizyjnych.
§ 2.
Łączny czas rozpowszechniania audycji wyborczych w programach regionalnych wynosi
2 godziny w każdym programie Telewizji Polskiej i 4 godziny w każdym programie Polskiego
Radia.
§ 3.
Podział czasu antenowego pomiędzy uprawnione komitety wyborcze jest dokonywany proporcjonalnie
do liczby zarejestrowanych kandydatów na wójtów na obszarze objętym regionalnym programem,
na podstawie informacji gminnych komisji wyborczych właściwych dla tego obszaru.
§ 4.
Czas audycji wyborczych komitetów wyborczych, o których mowa w § 1, może być łączony
w tym samym programie regionalnym, na wniosek pełnomocnika wyborczego, z czasem audycji
wyborczych przysługującym temu samemu komitetowi z tytułu udziału w wyborach do organów
stanowiących jednostek samorządu terytorialnego. Wniosek w sprawie połączenia czasu
audycji wyborczych składa się najpóźniej w 20 dniu przed dniem wyborów dyrektorowi
oddziału Telewizji Polskiej lub prezesowi zarządu spółki Polskiego Radia, właściwym
dla programu regionalnego, w którym łączne audycje wyborcze mają być rozpowszechniane.
§ 5.
W wyborach przedterminowych łączny czas rozpowszechniania audycji wyborczych w programach
regionalnych wynosi 30 minut w każdym programie Telewizji Polskiej i 60 minut w każdym
programie Polskiego Radia.
§ 6.
Czas, o którym mowa w § 5, w każdym programie regionalnym dzieli się równo między
wszystkie uprawnione komitety wyborcze.
Na ustalenia dotyczące podziału czasu antenowego, o którym mowa w art. 491 § 3 i 6,
komitetom wyborczym przysługuje skarga do komisarza wyborczego właściwego ze względu
na siedzibę oddziału Telewizji Polskiej lub Polskiego Radia. Skargę wnosi się w ciągu
48 godzin od dokonania ustalenia. Komisarz wyborczy rozpatruje sprawę niezwłocznie
i wydaje postanowienie. Od postanowienia komisarza wyborczego nie przysługuje środek
prawny.
§ 1.
Wygaśnięcie mandatu wójta następuje wskutek
1)
odmowy złożenia ślubowania;
2)
niezłożenia w terminach określonych w odrębnych przepisach oświadczenia o swoim stanie
majątkowym;
3)
pisemnego zrzeczenia się mandatu;
4)
utraty prawa wybieralności lub braku tego prawa w dniu wyborów;
5)
naruszenia ustawowych zakazów łączenia funkcji wójta z wykonywaniem funkcji lub prowadzenia
działalności gospodarczej, określonych w odrębnych przepisach;
6)
orzeczenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji w trybie
określonym w przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
na okres co najmniej do końca kadencji;
7)
śmierci;
8)
odwołania w drodze referendum;
9)
odwołania wójta w trybie art. 96 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1875 i 2232 oraz z 2018 r. poz. 130);
10)
zmian w podziale terytorialnym, o których mowa w art. 390 § 1 pkt 3.
§ 2.
Wygaśnięcie mandatu wójta z przyczyn, o których mowa w § 1 pkt 1, 2 i 5 - z wyjątkiem powodów wskazanych w art. 27 ustawy z dnia 8 marca
1990 r. o samorządzie gminnym, stwierdza rada gminy, w drodze uchwały, w terminie miesiąca od dnia wystąpienia
przyczyny wygaśnięcia mandatu. Przed podjęciem uchwały o wygaśnięciu mandatu należy
umożliwić wójtowi złożenie wyjaśnień.
§ 2a.
Wygaśnięcie mandatu wójta z przyczyn, o których mowa w § 1 pkt 3 i 5 - w zakresie powodów wskazanych w art. 27 ustawy z dnia 8 marca 1990 r.
o samorządzie gminnym, oraz pkt 6 i 7, stwierdza komisarz wyborczy, w drodze postanowienia, w terminie
14 dni od dnia wystąpienia przyczyny wygaśnięcia mandatu.
§ 3.
Uchwałę rady o wygaśnięciu mandatu wójta doręcza się niezwłocznie zainteresowanemu
i przesyła wojewodzie oraz komisarzowi wyborczemu.
§ 3a.
Postanowienie komisarza wyborczego o wygaśnięciu mandatu wójta doręcza się niezwłocznie
zainteresowanemu i przesyła wojewodzie oraz przewodniczącemu rady gminy.
§ 4.
Jeżeli wójt przed dniem wyboru wykonywał funkcję lub prowadził działalność gospodarczą,
o których mowa w § 1 pkt 5, obowiązany jest do zrzeczenia się funkcji lub zaprzestania
prowadzenia działalności gospodarczej w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia ślubowania.
§ 5.
W przypadku niezrzeczenia się funkcji lub niezaprzestania prowadzenia działalności
gospodarczej przez wójta w terminie, o którym mowa w § 4, rada gminy stwierdza wygaśnięcie
mandatu wójta, w drodze uchwały, w terminie miesiąca od upływu tego terminu.
§ 1.
Sąd przesyła komisarzowi wyborczemu, wojewodzie oraz przewodniczącemu rady gminy odpisy
prawomocnych orzeczeń, o których mowa w art. 10 § 2 i art. 11 § 2, niezwłocznie po
ich uprawomocnieniu się. W odpisie umieszcza się datę uprawomocnienia się orzeczenia.
§ 2.
O wygaśnięciu mandatu wójta z przyczyny, o której mowa w art. 492 § 1 pkt 4, informuje
komisarz wyborczy, w drodze obwieszczenia, w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu,
o którym mowa w § 1. Informację komisarza wyborczego ogłasza się w wojewódzkim dzienniku
urzędowym oraz podaje do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej.
§ 1.
Od uchwały rady gminy albo postanowienia komisarza wyborczego o wygaśnięciu mandatu
wójta z przyczyn, o których mowa w art. 492 § 1 pkt 1-3 oraz pkt 5 i 6, zainteresowanemu
przysługuje skarga do sądu administracyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia uchwały
albo postanowienia.
§ 2.
Sąd administracyjny rozpatruje skargę, o której mowa w § 1, w terminie 14 dni od dnia
jej wniesienia. Skargę kasacyjną wnosi się w terminie 14 dni.
§ 3.
Wygaśnięcie mandatu wójta następuje z dniem uprawomocnienia się wyroku sądu administracyjnego
oddalającego skargę, o której mowa w § 1.
§ 1.
Kto, w związku z wyborami, prowadzi agitację wyborczą
1)
na terenie urzędów administracji rządowej lub administracji samorządu terytorialnego
bądź sądów,
2)
na terenie zakładów pracy w sposób i w formach zakłócających ich normalne funkcjonowanie,
3)
na terenie jednostek wojskowych lub innych jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi
Obrony Narodowej lub oddziałów obrony cywilnej bądź skoszarowanych jednostek podległych
ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych,
4)
w lokalu wyborczym lub na terenie budynku, w którym lokal się znajduje
- podlega karze grzywny.
§ 2.
Tej samej karze podlega, kto prowadzi agitację wyborczą na terenie szkół wobec uczniów.
§ 1.
Kto, w związku z wyborami
1)
umieszcza plakaty i hasła wyborcze na ścianach budynków, przystankach komunikacji
publicznej, tablicach i słupach ogłoszeniowych, ogrodzeniach, latarniach, urządzeniach
energetycznych, telekomunikacyjnych i innych bez zgody właściciela lub zarządcy nieruchomości,
obiektu albo urządzenia,
2)
przy ustawianiu własnych urządzeń ogłoszeniowych w celu prowadzenia kampanii wyborczej
narusza obowiązujące przepisy porządkowe,
3)
umieszcza plakaty i hasła wyborcze w taki sposób, że nie można ich usunąć bez powodowania
szkód,
4)
(utracił moc)
5)
(utracił moc)
- podlega karze grzywny.
§ 2.
Tej samej karze podlega
1
pełnomocnik wyborczy, który w terminie 30 dni po dniu wyborów nie usunie plakatów
i haseł wyborczych oraz urządzeń ogłoszeniowych ustawionych w celu prowadzenia kampanii,
z zastrzeżeniem art. 110 § 6a;
2)
osoba będąca redaktorem w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe, która dopuszcza do niewykonania obowiązku umieszczenia w informacjach, komunikatach,
apelach i hasłach wyborczych, ogłaszanych w prasie drukowanej na koszt komitetów wyborczych
wskazania przez kogo są opłacane i od kogo pochodzą.
Kto, w związku z wyborami, nie umieszcza w materiałach wyborczych wyraźnego oznaczenia
komitetu wyborczego od którego pochodzą
-
podlega karze grzywny.
§ 1.
Kto, w związku z wyborami, zbiera podpisy osób popierających zgłoszenie listy kandydatów
lub kandydata, stosując jakąkolwiek formę nacisków zmierzających do uzyskania podpisów
-
podlega grzywnie od 1000 do 10 000 złotych.
§ 2.
Tej samej karze podlega, kto zbiera podpisy osób popierających zgłoszenie listy kandydatów
lub kandydata na terenie jednostek wojskowych lub innych jednostek organizacyjnych
podległych Ministrowi Obrony Narodowej albo oddziałów obrony cywilnej lub skoszarowanych
jednostek podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.
§ 3.
Kto udziela lub przyjmuje korzyść majątkową lub osobistą w zamian za zbieranie lub
złożenie podpisu pod zgłoszeniem listy kandydatów lub kandydata
-
podlega grzywnie od 10 000 do 50 000 zł.
Kto w dniu wyborów wynosi kartę do głosowania poza lokal wyborczy lub taką kartę poza
lokalem wyborczym przyjmuje lub posiada, nie będąc do tego uprawnionym, podlega karze
grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 2.
Kto, w związku z wyborami, w okresie od zakończenia kampanii wyborczej aż do zakończenia
głosowania prowadzi agitację wyborczą
-
podlega karze grzywny.
(uchylony)
Kto, w związku z wyborami w okresie od zakończenia kampanii wyborczej aż do zakończenia
głosowania, podaje do publicznej wiadomości wyniki przedwyborczych badań (sondaży)
opinii publicznej dotyczących przewidywanych zachowań wyborczych lub przewidywanych
wyników wyborów, lub wyniki sondaży wyborczych przeprowadzanych w dniu głosowania
-
podlega grzywnie od 500 000 do 1 000 000 złotych.
Kto, w związku z wyborami, prowadząc agitację wyborczą na rzecz komitetów wyborczych
lub kandydata albo kandydatów organizuje loterie fantowe lub innego rodzaju gry losowe
albo konkursy, w których wygranymi są nagrody pieniężne lub przedmioty o wartości
wyższej niż wartość przedmiotów zwyczajowo używanych w celach reklamowych lub promocyjnych
-
podlega grzywnie od 5000 do 50 000 złotych.
Kto, w związku z wyborami, podaje lub dostarcza, w ramach prowadzonej agitacji wyborczej,
napoje alkoholowe nieodpłatnie lub po cenach sprzedaży netto możliwych do uzyskania,
nie wyższych od cen nabycia lub kosztów wytworzenia
-
podlega grzywnie od 5000 do 50 000 złotych.
Kto, w związku z wyborami, udziela korzyści majątkowej jednego komitetu innemu komitetowi
wyborczemu
-
podlega karze grzywny od 1000 do 10 000 zł.
Kto, w związku z wyborami organizuje zbiórki publiczne na cele kampanii wyborczej
-
podlega grzywnie od 1000 do 100 000 złotych.
(uchylony)
§ 1.
Pełnomocnik finansowy komitetu wyborczego, który w związku z wyborami nie dopełnia
obowiązku gromadzenia środków finansowych na rachunku bankowym
-
podlega karze grzywny.
§ 2.
Tej samej karze podlega, kto nie wprowadza zastrzeżenia do umowy rachunku bankowego
zawartej przez niego w imieniu komitetu wyborczego o wymaganym ustawą sposobie dokonywania
wpłat na rzecz komitetu wyborczego oraz dopuszczalnym źródle pozyskiwania środków
finansowych przez komitet wyborczy, a także o dopuszczalnym terminie dokonywania wpłat.
Pełnomocnik finansowy komitetu wyborczego, który w związku z wyborami nie dopełnia
obowiązku prowadzenia, umieszczania na stronie internetowej lub uaktualniania rejestru
zaciągniętych kredytów lub rejestru wpłat osób fizycznych
-
podlega karze grzywny.
Kto, w związku z wyborami
1)
pozyskuje korzyści majątkowe na rzecz komitetu wyborczego lub wydatkuje środki finansowe
komitetu wyborczego na cele inne niż związane z wyborami,
2)
pozyskuje korzyści majątkowe na rzecz komitetu wyborczego lub wydatkuje środki finansowe
komitetu wyborczego przed dniem, od którego zezwala na to ustawa,
3)
pozyskuje korzyści majątkowe na rzecz komitetu wyborczego po dniu wyborów,
4)
wydatkuje środki finansowe komitetu wyborczego po dniu złożenia sprawozdania finansowego,
5)
wydatkuje środki finansowe komitetu wyborczego z naruszeniem limitów wydatków określonych
dla komitetów wyborczych,
6)
udziela komitetowi wyborczemu organizacji albo komitetowi wyborczemu wyborców lub
przyjmuje w imieniu tych komitetów korzyść majątkową pochodzącą z innego źródła niż
od obywatela polskiego mającego miejsce stałego zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej,
7)
udziela komitetowi wyborczemu partii politycznej albo koalicyjnemu komitetowi wyborczemu
lub przyjmuje w imieniu tych komitetów korzyść majątkową z innego źródła niż z funduszu
wyborczego partii politycznej tworzącej komitet wyborczy partii politycznej lub z
funduszów wyborczych partii politycznych tworzących koalicyjny komitet wyborczy,
8)
nie będąc obywatelem polskim mającym miejsce stałego zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej
Polskiej, dokonuje czynności skutkującej zmniejszeniem wartości zobowiązań komitetu
wyborczego
- podlega grzywnie od 1000 do 100 000 złotych.
Kto, w związku z wyborami, udziela komitetowi wyborczemu lub przyjmuje w jego imieniu
korzyść majątkową o charakterze niepieniężnym inną niż nieodpłatne usługi polegające
na rozpowszechnianiu plakatów i ulotek wyborczych przez osoby fizyczne, pomocy w pracach
biurowych udzielanej przez osoby fizyczne, wykorzystanie przedmiotów i urządzeń, w
tym pojazdów mechanicznych, udostępnianych nieodpłatnie przez osoby fizyczne, nieodpłatne
udostępnianie miejsc do ekspozycji materiałów wyborczych przez osoby fizyczne nieprowadzące
działalności gospodarczej w zakresie reklamy
-
podlega grzywnie od 1000 do 100 000 złotych.
§ 1.
Pełnomocnik finansowy komitetu wyborczego, który w związku z wyborami nie dopełnia
w terminie obowiązku przekazania przez komitet wyborczy na rzecz organizacji pożytku
publicznego osiągniętej przez komitet wyborczy nadwyżki pozyskanych środków finansowych
nad poniesionymi wydatkami
-
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 2.
Tej samej karze podlega, kto nie dopuszcza do wykonania lub utrudnia dopełnienie obowiązku
przekazania przez komitet wyborczy na rzecz organizacji pożytku publicznego nadwyżki
pozyskanych środków finansowych nad poniesionymi wydatkami, o którym mowa w § 1.
§ 3.
Jeżeli osoba, o której mowa w § 2, działa nieumyślnie
-
podlega grzywnie.
§ 1.
Pełnomocnik finansowy komitetu wyborczego, który w związku z wyborami nie dopełnia
obowiązku sporządzenia i przedłożenia w terminie komisarzowi wyborczemu albo Państwowej
Komisji Wyborczej sprawozdania finansowego o źródłach pozyskania funduszy oraz poniesionych
wydatkach na cele wyborcze albo podaje w tym sprawozdaniu nieprawdziwe dane
-
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 2.
Tej samej karze podlega, kto nie dopuszcza do wykonania lub utrudnia dopełnienie obowiązku
sporządzenia i przedłożenia komisarzowi wyborczemu albo Państwowej Komisji Wyborczej
sprawozdania finansowego, o którym mowa w § 1.
§ 3.
Jeżeli osoba, o której mowa w § 2, działa nieumyślnie
-
podlega grzywnie.
§ 1
Kto, w związku z wyborami, nie dopuszcza do wykonywania lub utrudnia dopełnienie przez
biegłego rewidenta obowiązku sporządzenia sprawozdania zawierającego opinię biegłego
rewidenta dotyczącego sprawozdania finansowego
-
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 2.
Jeżeli osoba, o której mowa w § 1, działa nieumyślnie
-
podlega grzywnie.
Kto pobiera od udzielającego pełnomocnictwa do głosowania opłatę za głosowanie w jego
imieniu
-
podlega karze grzywny.
Kto udziela pełnomocnictwa do głosowania w zamian za jakąkolwiek korzyść majątkową
lub osobistą
-
podlega karze aresztu albo grzywny.
Wyborca, który więcej niż jeden raz uczestniczył w głosowaniu w tych samych wyborach
-
podlega karze grzywny.
§ 1.
Kto bez uprawnienia otwiera pakiet wyborczy lub zaklejoną kopertę zwrotną
-
podlega karze grzywny.
§ 2.
Tej samej karze podlega, kto bez uprawnienia niszczy pakiet wyborczy lub zaklejoną
kopertę zwrotną.
§ 1.
Kto bez uprawnienia otwiera opakowanie zbiorcze, o którym mowa w art. 79, lub kopertę
z dokumentami, o których mowa w art. 78, lub przetrzymuje tę kopertę w jakimkolwiek
miejscu poza siedzibą obwodowej komisji wyborczej lub siedzibą właściwej komisji wyborczej
wyższego stopnia
-
podlega karze grzywny.
§ 2.
Tej samej karze podlega, kto udostępnia dokumenty z głosowania albo opakowanie zbiorcze,
o których mowa w art. 79, nieuprawnionym podmiotom lub w celach innych niż określone
w art. 79 § 3 i 4.
Kto przemocą, groźbą bezprawną lub podstępem przeszkadza osobom uprawnionym na mocy
przepisów kodeksu w ich czynnościach polegających na monitorowaniu lub dokumentowaniu
procedur wyborczych
-
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
Kto dokonuje wydatków na kampanię wyborczą prowadzoną w formach i na zasadach właściwych
dla reklamy w wysokości przekraczającej limit określony w art. 136
-
podlega grzywnie.
§ 1.
W przypadku skazania za wykroczenie określone w art. 495 § 1 sąd orzeka przepadek
przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia wykroczenia, lub nawiązkę
w wysokości do 1500 złotych.
§ 2.
W przypadku skazania za przestępstwa określone w art. 501, art. 504, art. 506 oraz
art. 508 § 1 lub wykroczenia sąd orzeka przepadek przedmiotów stanowiących przedmiot
przestępstwa lub wykroczenia.
§ 3.
Przepadek przedmiotów, o którym mowa w § 1 i 2, orzeka się, chociażby przedmioty te
nie były własnością sprawcy.
§ 4.
Jeżeli orzeczenie przepadku przedmiotów, o których mowa w § 2, nie jest możliwe, sąd
orzeka obowiązek uiszczenia kwoty pieniężnej stanowiącej ich równowartość.
Do postępowania w sprawach, o których mowa w art. 494-496, art. 498, art. 503, art.
505, art. 505a i art. 511-513b, stosuje się przepisy o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.
Ustawa wchodzi w życie w terminie określonym w ustawie - Przepisy wprowadzające ustawę
- Kodeks wyborczy.