Umowa międzynarodowa Umowa ramowa o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Filipin, z drugiej strony, sporządzona w Phnom Penh dnia 11 lipca 2012 r.

1.

Poszanowanie zasad demokracji i praw człowieka, określonych w Powszechnej deklaracji

praw człowieka i w innych stosownych instrumentach międzynarodowych dotyczących praw

człowieka, których Strony są umawiającymi się stronami, oraz zasady praworządności,

stanowi fundament polityki wewnętrznej i międzynarodowej obu Stron oraz zasadniczy

element niniejszej umowy.

2.

Strony potwierdzają wspólne wartości określone w Karcie Narodów Zjednoczonych.

3.

Strony potwierdzają zobowiązanie do wspierania zrównoważonego rozwoju, współpracy

w celu sprostania wyzwaniom związanym ze zmianą klimatu oraz przyczyniania się do

realizacji uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym celów rozwojowych, w szczególności

celów zawartych w milenijnych celach rozwoju.

4.

Strony potwierdzają przywiązanie do zasady dobrego rządzenia.

5.

Strony uzgadniają, że współpraca w ramach niniejszej umowy będzie przebiegała zgodnie

z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi każdej ze Stron.

W celu zacieśnienia stosunków dwustronnych Strony zobowiązują się do prowadzenia wszechstronnego

dialogu i wspierania dalszej współpracy między nimi we wszystkich sektorach będących

przedmiotem wspólnego zainteresowania przewidzianych w niniejszej umowie. Ich starania

będą w szczególności miały na celu

a)

nawiązanie współpracy w sprawach politycznych, społecznych i gospodarczych w ramach

wszystkich stosownych regionalnych i międzynarodowych forów i organizacji;

b)

nawiązanie współpracy w zakresie zwalczania terroryzmu i przestępczości transgranicznej;

c)

nawiązanie współpracy w zakresie praw człowieka oraz dialogu w dziedzinie zwalczania

poważnych przestępstw wzbudzających zaniepokojenie społeczności międzynarodowej;

d)

nawiązanie współpracy w zakresie przeciwdziałania rozprzestrzenianiu broni masowego

rażenia, broni strzeleckiej i lekkiej oraz wspierania procesów pokojowego i zapobiegania

konfliktom;

e)

nawiązanie współpracy we wszystkich dziedzinach handlu i inwestycji będących przedmiotem

wspólnego zainteresowania w celu ułatwienia przepływu towarów i inwestycji oraz usuwanie

przeszkód w handlu i inwestycjach w sposób zgodny z zasadami WTO oraz bieżącymi i

przyszłymi inicjatywami regionalnymi UE - ASEAN;

f)

nawiązanie współpracy w dziedzinie sprawiedliwości i bezpieczeństwa, w tym w zakresie

współpracy prawnej, kwestii narkotyków, prania pieniędzy, zwalczania przestępczości

zorganizowanej i korupcji, ochrony danych osobowych oraz uchodźców i osób wewnętrznie

przesiedlonych;

g)

nawiązanie współpracy w dziedzinach migracji i pracy na morzu;

h)

nawiązanie współpracy we wszystkich innych sektorach będących przedmiotem wspólnego

zainteresowania, w tym w zakresie: zatrudnienia i spraw społecznych; współpracy na

rzecz rozwoju, polityki gospodarczej, usług finansowych, dobrego rządzenia w dziedzinie

podatków; polityki przemysłowej i MSP, technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK),

sektora audiowizualnego, mediów i multimediów, nauki i techniki, transportu, turystyki,

kształcenia, kultury, dialogu międzykulturowego i międzywyznaniowego, energii, środowiska

i zasobów naturalnych, w tym zmian klimatu, rolnictwa, rybołówstwa i rozwoju obszarów

wiejskich, rozwoju regionalnego, zdrowia, statystyki, kontrolowania ryzyka związanego

z klęskami żywiołowymi oraz administracji publicznej;

i)

zwiększenie udziału obu Stron w lokalnych i regionalnych programach współpracy, w

których możliwy jest udział drugiej Strony;

j)

zwiększenie roli i podniesienie rangi Filipin i Unii Europejskiej;

k)

propagowanie porozumienia między obywatelami oraz skutecznego dialogu i interakcji

ze zorganizowanym społeczeństwem obywatelskim.

Strony będą nadal wymieniać opinie i współpracować w ramach regionalnych i międzynarodowych

forów i organizacji, takich jak Organizacja Narodów Zjednoczonych i jej stosowne agencje

i organy takie jak Konferencja Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Handlu i

Rozwoju (UNCTAD), dialog UE - ASEAN, Forum Regionalne ASEAN, dialog Azja - Europa,

WTO, Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji (IOM) i Światowa Organizacja Własności

Intelektualnej (WIPO).

We wszystkich sektorach objętych dialogiem i współpracą w ramach niniejszej umowy,

oraz kładąc jednocześnie nacisk na kwestie objęte współpracą UE - Filipiny, obie strony

mogą również, za obopólną zgodą, współpracować poprzez działania na szczeblu regionalnym

lub połączenie obu tych ram, z uwzględnieniem regionalnych procesów decyzyjnych danych

grup regionalnych. W związku z tym przy wyborze odpowiednich ram działania Strony

będą dążyły do uzyskania jak największego wpływu na wszystkie zainteresowane strony

oraz do zwiększenia ich zaangażowania, starając się jednocześnie jak najwydajniej

wykorzystać dostępne zasoby i zapewnić spójność z innymi działaniami.

Strony postanawiają kontynuować wspólne starania mające na celu propagowanie zapobiegania

konfliktom oraz kultury pokoju, między innymi poprzez popieranie pokoju oraz programy

edukacji pokojowej.

1.

Strony postanawiają współpracować w propagowaniu i skutecznej ochronie wszystkich

praw człowieka, w tym również w ramach międzynarodowych instrumentów dotyczących praw

człowieka, których są stronami.

2.

Współpraca taka odbywać się będzie poprzez działania wspólnie uzgodnione przez Strony,

między innymi

a)

wspieranie opracowywania i wdrażania krajowych planów działania w zakresie praw człowieka;

b)

propagowanie świadomości i edukacji w zakresie praw człowieka;

c)

wzmacnianie krajowych instytucji działających w zakresie praw człowieka;

d)

w miarę możliwości pomoc w propagowaniu regionalnych instytucji działających w zakresie

praw człowieka;

e)

nawiązanie konstruktywnego dialogu między Stronami w zakresie praw człowieka; oraz

f)

współpraca z organami ONZ działającymi w zakresie praw człowieka.

1.

Strony uznają, że najpoważniejsze przestępstwa wzbudzające zaniepokojenie społeczności

międzynarodowej odnoszące się do międzynarodowego prawa humanitarnego, ludobójstwo

i inne zbrodnie przeciwko ludzkości, nie powinny pozostać bezkarne i że należy zapewnić

ściganie tych przestępstw przez podjęcie działań odpowiednio na szczeblu krajowym

albo międzynarodowym, w tym za pośrednictwem Międzynarodowego Trybunału Karnego, zgodnie

z przepisami prawa krajowego każdej ze Stron.

2.

Strony postanawiają prowadzić skuteczny dialog w sprawie powszechnego przestrzegania

statutu rzymskiego Międzynarodowego Trybunału Karnego zgodnie z przepisami prawa każdej

ze Stron, w tym również w sprawie zapewnienia wsparcia w budowaniu potencjału.

1.

Strony uważają, że rozprzestrzenianie broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia

przez państwa lub podmioty niepaństwowe lub na rzecz państw lub podmiotów niepaństwowych

stanowi jedno z największych zagrożeń dla stabilności i bezpieczeństwa w wymiarze

międzynarodowym.

2.

Strony postanawiają w związku z tym współpracować i przeciwdziałać rozprzestrzenianiu

broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia poprzez pełne przestrzeganie i wdrażanie

na poziomie krajowym podjętych przez Strony zobowiązań w ramach międzynarodowych traktatów

i porozumień o rozbrojeniu i nierozprzestrzenianiu oraz innych stosownych zobowiązań

międzynarodowych, takich jak rezolucja RB ONZ nr 1540. Strony zgadzają się, że niniejsze

postanowienie stanowi jeden z zasadniczych elementów niniejszej umowy.

3.

Ponadto Strony postanawiają

a)

podjąć odpowiednie kroki w celu podpisania oraz ratyfikowania - całkowicie zgodnie

z procedurami ratyfikacji Stron - zobowiązań każdej ze Stron lub w stosownych przypadkach

przystąpienia do nich oraz wdrażania ich, które to zobowiązania wynikną z innych stosownych

instrumentów międzynarodowych, w tym odnośnych rezolucji RB ONZ;

b)

ustanowić skuteczny system kontroli wywozu na szczeblu krajowym pozwalający na kontrolę

wywozu i tranzytu towarów związanych z bronią masowego rażenia, w tym ostatecznego

użycia technologii podwójnego zastosowania pod kątem broni masowego rażenia, oraz

obejmujący skuteczne kary w przypadku naruszenia kontroli wywozu.

Strony uznają, że wdrożenie kontroli wywozu nie powinno utrudniać współpracy międzynarodowej

w zakresie materiałów, urządzeń i technologii przeznaczonych do celów pokojowych,

przy czym cele pokojowego zastosowania nie powinny być wykorzystywane do ukrywania

rozprzestrzeniania broni.

4.

Strony postanawiają nawiązać regularny dialog polityczny, który będzie towarzyszył

tym elementom i je konsolidował. Strony mogłyby również pracować nad nawiązaniem dialogu

na szczeblu regionalnym.

1.

Strony uznają, że nielegalny handel bronią strzelecką i lekką (BSiL), w tym amunicją

do tej broni, oraz jej nadmierne gromadzenie, nieprawidłowe zarządzanie nią, niewłaściwie

zabezpieczone zapasy oraz niekontrolowane rozprzestrzenianie nadal stwarzają poważne

zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego.

2.

Strony postanawiają przestrzegać swoich zobowiązań dotyczących rozwiązania wszystkich

aspektów nielegalnego handlu BSiL oraz w pełni realizować te zobowiązania w ramach

istniejących umów międzynarodowych i rezolucji RB ONZ, jak również swoich zobowiązań

w ramach innych instrumentów międzynarodowych mających zastosowanie w tej dziedzinie,

takich jak Program działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią

strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach.

3.

Strony zobowiązują się do nawiązania regularnego dialogu politycznego w celu wymiany

opinii i informacji oraz opracowania wspólnego podejścia do zagadnień i problemów

związanych z nielegalnym handlem BSiL, a także w celu wzmocnienia zdolności Stron

do zapobiegania takiemu handlowi oraz jego zwalczania i eliminowania.

1.

Strony potwierdzają znaczenie zapobiegania terroryzmowi oraz zwalczania go zgodnie

ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi oraz z poszanowaniem praworządności,

prawa międzynarodowego, w szczególności Karty Narodów Zjednoczonych i odnośnych rezolucji

RB ONZ, prawa praw człowieka, prawa uchodźców i międzynarodowego prawa humanitarnego

oraz międzynarodowych konwencji, których są stronami, globalnej strategii ONZ dotyczącej

zwalczania terroryzmu zawartej w rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 60/28 z dnia

8 września 2006 r., a także wspólnej deklaracji UE - ASEAN z dnia 28 stycznia 2003 r.

dotyczącej współpracy w celu zwalczania terroryzmu.

2.

W tym celu Strony postanawiają współpracować poprzez

a)

propagowanie wdrażania odnośnych rezolucji RB ONZ, takich jak rezolucje nr 1373, 1267,

1822 i 1904, oraz stosownych międzynarodowych konwencji i instrumentów;

b)

propagowanie współpracy między państwami członkowskimi ONZ w celu skutecznego wdrożenia

Globalnej strategii ONZ dotyczącej zwalczania terroryzmu;

c)

wymianę informacji i zacieśnienie współpracy i koordynacji w zakresie egzekwowania

prawa, korzystając w tym celu z istniejących krajowych biur Interpolu za pośrednictwem

Globalnego Systemu Komunikacji Interpolu (1-24/7);

d)

wymianę informacji o grupach terrorystycznych oraz ich sieciach wsparcia, prowadzoną

zgodnie z prawem międzynarodowym i krajowym;

e)

wymianę opinii o środkach i metodach stosowanych w celu zwalczania terroryzmu, w tym

w dziedzinie szkoleń oraz technologii, a także wymianę doświadczeń w zapobieganiu

terroryzmowi i radykalizacji postaw;

f)

współpracę mającą na celu pogłębienie konsensusu międzynarodowego w kwestii walki

z terroryzmem i finansowaniem go oraz poprzez działanie na rzecz szybkiego osiągnięcia

porozumienia w sprawie całościowej konwencji dotyczącej terroryzmu międzynarodowego

w celu uzupełnienia istniejących instrumentów ONZ dotyczących zwalczania terroryzmu;

g)

wymianę sprawdzonych rozwiązań z dziedziny ochrony praw człowieka w walce z terroryzmem;

h)

propagowanie wdrażania i wzmocnionej współpracy w zakresie zwalczania terroryzmu w

ramach dialogu Azja - Europa i UE - ASEAN.

Strony postanawiają współpracować w celu wzmocnienia budowania potencjału w dziedzinie

administracji państwowej. Współpraca w tym zakresie może obejmować wymianę opinii

dotyczących sprawdzonych rozwiązań w zakresie metod zarządzania, świadczenia usług,

wzmacniania zdolności instytucjonalnych oraz w zakresie zagadnień dotyczących przejrzystości.

1.

Strony podejmują dialog na temat dwustronnego i wielostronnego handlu oraz kwestii

związanych z handlem, z myślą o zacieśnieniu dwustronnych stosunków handlowych i zwiększaniu

roli systemu handlu wielostronnego w propagowaniu wzrostu i rozwoju.

2.

Strony zobowiązują się wspierać rozwój i zróżnicowanie wzajemnej wymiany handlowej

w jak największym stopniu i w sposób przynoszący wzajemne korzyści. Strony zobowiązują

się do stworzenia lepszych warunków dostępu do rynku poprzez dążenie do wyeliminowania

barier w handlu, w szczególności barier pozataryfowych, oraz podejmowanie działań

poprawiających przejrzystość z uwzględnieniem prac prowadzonych w tej dziedzinie przez

organizacje międzynarodowe.

3.

Uznając, że handel odgrywa niezbędną rolę w rozwoju oraz że pomoc w formie systemu

preferencji handlowych i taryfowych przyczyniła się do rozwoju otrzymujących ją krajów

rozwijających się, Strony starają się zwiększyć swój udział w konsultacjach dotyczących

takiej pomocy przestrzegając w pełni zasad WTO.

4.

Strony informują się wzajemnie o rozwoju polityk handlowych i polityk w kwestiach

związanych z handlem, takich jak rolnictwo, bezpieczeństwo żywności, ochrona konsumentów

i środowiska, w tym gospodarowanie odpadami.

5.

Strony zachęcają do dialogu i współpracy w celu rozwijania stosunków handlowych i

inwestycyjnych, w tym działania zmierzające do rozwiązania problemów handlowych oraz

innych zagadnień związanych z handlem w dziedzinach, o których mowa w artykułach 13-19.

1.

Strony współpracują w zakresie bezpieczeństwa żywności oraz kwestii sanitarnych i

fitosanitarnych w celu ochrony życia i zdrowia ludzi, zwierząt i roślin na terytoriach

Stron.

2.

Strony prowadzą rozmowy i wymieniają informacje na temat środków każdej ze Stron zdefiniowanych

w porozumieniu WTO w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych, w Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, przez Światową Organizację Zdrowia Zwierząt

oraz Komisję Codex Alimentarius, takich jak przepisy ustawowe i wykonawcze, certyfikacja, procedury kontrolne i procedury nadzoru, w tym procedury

zatwierdzania zakładów i wdrażanie zasad tworzenia stref.

3.

Strony postanawiają podjąć współpracę w zakresie budowania potencjału w kwestiach

sanitarnych i fitosanitarnych oraz w razie potrzeby w kwestii dobrostanu zwierząt.

4.

Strony w odpowiednim czasie nawiązują dialog w kwestiach sanitarnych i fitosanitarnych

na wniosek jednej ze Stron o rozważenie zagadnień dotyczących kwestii sanitarnych

i fitosanitarnych oraz innych pilnych związanych z nimi kwestii objętych niniejszym

artykułem.

5.

Strony wyznaczają punkty kontaktowe w celu porozumiewania się w sprawach objętych

niniejszym artykułem.

1.

Strony postanawiają, że współpraca w zakresie norm, przepisów technicznych i oceny

zgodności będzie kluczowym celem w odniesieniu do rozwoju handlu.

2.

Strony wspierają stosowanie międzynarodowych norm oraz współpracują i wymieniają informacje

dotyczące norm, procedur oceny zgodności i przepisów technicznych, szczególnie w ramach

porozumienia WTO w sprawie barier technicznych w handlu. W tym celu Strony postanawiają

w odpowiednim czasie nawiązać dialog w kwestiach barier technicznych w handlu na wniosek

jednej ze Stron i wyznaczyć punkty kontaktowe w celu porozumiewania się w sprawach

objętych niniejszym artykułem.

3.

Współpracę w zakresie barier technicznych w handlu można realizować między innymi

poprzez dialog, wspólne przedsięwzięcia, pomoc techniczną i programy budowania potencjału.

1.

Strony dzielą się doświadczeniami i badają możliwości uproszczenia procedur przywozowych,

wywozowych i innych procedur celnych, zapewnienia przejrzystości przepisów celnych

i handlowych, rozwijania współpracy celnej oraz skutecznych mechanizmów wzajemnej

pomocy administracyjnej. Strony dążą także do zbieżności poglądów i wspólnych działań

w ramach stosownych inicjatyw międzynarodowych, w tym ułatwień w handlu. Strony zwrócą

szczególną uwagę na zwiększenie bezpieczeństwa handlu międzynarodowego, w tym usług

transportowych, na zapewnienie skutecznego i efektywnego egzekwowania praw własności

intelektualnej przez organy celne oraz na zapewnienie równowagi między ułatwieniami

w handlu a walką z oszustwami i nieprawidłowościami.

2.

Bez uszczerbku dla innych form współpracy przewidzianych w niniejszej umowie Strony

wyrażają zainteresowanie możliwością zawarcia protokołów o współpracy celnej i o wzajemnej

pomocy w ramach instytucjonalnych określonych w niniejszej umowie.

3.

Strony nadal uruchamiają środki wsparcia technicznego mające na celu wspieranie realizacji

współpracy w kwestiach celnych i ułatwień w handlu w ramach niniejszej umowy, zgodnie

z wzajemnymi uzgodnieniami.

Strony wspierają większy przepływ inwestycji poprzez propagowanie atrakcyjnych i stabilnych

warunków dla wzajemnych inwestycji dzięki konsekwentnemu dialogowi, którego celem

jest wypracowanie stabilnych, przejrzystych, otwartych i niedyskryminujących zasad

dla inwestorów, oraz poszukują mechanizmów administracyjnych ułatwiających przepływy

inwestycyjne zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi Stron.

1.

Strony propagują ustalenie i utrzymanie zasad konkurencji oraz organów, które będą

je wdrażać. Propagują stosowanie tych zasad w skuteczny, niedyskryminujący i przejrzysty

sposób w celu wspierania pewności prawa na swoim terytorium.

2.

W tym celu Strony zaangażują się w działania na rzecz budowania potencjału w dziedzinie

polityki konkurencji, z zastrzeżeniem dostępności finansowania takich działań w ramach

opracowanych przez Strony instrumentów i programów w zakresie współpracy.

1.

Strony postanawiają prowadzić konsekwentny dialog mający w szczególności na celu wymianę

informacji o otoczeniu regulacyjnym każdej ze Stron, wspieranie dostępu do rynków

drugiej strony, w tym handlu elektronicznego, wspieranie dostępu do kapitału i technologii

oraz wspieranie handlu usługami między Stronami i na rynkach państw trzecich.

2.

Potwierdzając konkurencyjność sektora usług każdej ze Stron, Strony podejmują rozmowy

dotyczące wykorzystania możliwości w zakresie handlu usługami na rynkach drugiej strony.

1.

Strony potwierdzają dużą wagę, jaką przywiązują do ochrony praw własności intelektualnej,

i zobowiązują się do ustanowienia odpowiednich środków mających na celu zapewnienie

ochrony i egzekwowania praw własności intelektualnej we właściwy i skuteczny sposób

przy jednoczesnym zapewnieniu zgodności tych środków ze sprawdzonymi rozwiązaniami

i z normami międzynarodowymi, którymi Strony są związane.

2.

Strony wspomagają się nawzajem w określaniu i realizacji programów związanych z własnością

intelektualną, które przyczynią się do propagowania innowacji technologicznych i dobrowolnego

transferu technologii oraz szkolenia zasobów ludzkich, jak również współpracują przy

realizacji agendy rozwoju w ramach Światowej Organizacji Własności Intelektualnej

(WIPO).

3.

Strony postanawiają zacieśniać współpracę w zakresie oznaczeń geograficznych, w tym

ich ochrony, i w dziedzinie ochrony odmian roślin, uwzględniając między innymi w stosownych

przypadkach rolę Międzynarodowego Związku Ochrony Nowych Odmian Roślin.

4.

Strony wymieniają informacje i doświadczenia w zakresie praktyk związanych z własnością

intelektualną, zapobiegania naruszeniom praw własności intelektualnej - w szczególności

walki z podrabianiem i piractwem -zwłaszcza za pośrednictwem współpracy celnej i innych

stosownych form współpracy, oraz w zakresie tworzenia i wspierania organizacji zajmujących

się kontrolą i ochroną takich praw.

1.

Strony uznają szczególne znaczenie praworządności i wzmacniania wszystkich odpowiednich

instytucji.

2.

Współpraca między Stronami może również obejmować wzajemną wymianę informacji dotyczących

sprawdzonych rozwiązań z zakresu systemów prawnych i prawodawstwa.

1.

Strony współpracują w celu zapewnienia zrównoważonego podejścia poprzez skuteczną

koordynację działań właściwych organów, w tym agencji ds. walki z narkotykami oraz

organów w sektorach: zdrowia, wymiaru sprawiedliwości, kształcenia, młodzieży, opieki

społecznej, ceł, spraw wewnętrznych i innych sektorów oraz innych zainteresowanych

stron, których dotyczy ten problem, w celu zmniejszenia podaży narkotyków i popytu

na nie oraz wpływu narkotyków na osoby je zażywające, ich rodziny i na ogół społeczeństwa,

jak również w celu skuteczniejszej kontroli prekursorów.

2.

Strony uzgadniają sposób współpracy służącej realizacji tych celów. Swoje działania

podejmują na podstawie powszechnie uznanych zasad zgodnie z odpowiednimi konwencjami

międzynarodowymi, których są stronami, deklaracją polityczną oraz deklaracją w sprawie

wytycznych dotyczących zmniejszania popytu na narkotyki, przyjęte przez 20. specjalną

sesję Zgromadzenia Ogólnego ONZ w sprawie narkotyków w czerwcu 1998 roku, a także

zgodnie z deklaracją polityczną i planem działania dotyczącym współpracy międzynarodowej

na rzecz opracowania zintegrowanej i zrównoważonej strategii walki z problemem narkotyków

na świecie przyjętym na obradach wysokiego szczebla 52. sesji Komisji ONZ ds. Środków

Odurzających w marcu 2009 roku.

3.

Współpraca między Stronami obejmuje wsparcie techniczne i administracyjne w następujących

obszarach

a)

opracowywanie prawodawstwa krajowego i polityki krajowej;

b)

tworzenie instytucji krajowych i krajowych ośrodków informacji;

c)

wspieranie starań organizacji społeczeństwa obywatelskiego w dziedzinie narkotyków

oraz starań na rzecz zmniejszania popytu na narkotyki i szkód przez nie powodowanych;

d)

szkolenie personelu;

e)

poprawa egzekwowania przepisów oraz wymiany informacji zgodnie z prawodawstwem krajowym;

f)

badania naukowe dotyczące narkotyków;

g)

profilowanie narkotyków i zapobieganie produkcji środków niebezpiecznych/odurzających

oraz zmianie przeznaczenia kontrolowanych prekursorów, w szczególności substancji

niezbędnych do produkcji narkotyków.

h)

inne dziedziny wspólnie uzgodnione przez Strony.

1.

Strony zgadzają się co do potrzeby podjęcia działań i współpracy w celu zapobiegania

praniu pieniędzy stanowiących zyski z działalności przestępczej, takiej jak handel

narkotykami i korupcja.

2.

Obie Strony postanawiają propagować pomoc prawną, techniczną i administracyjną służącą

tworzeniu i wdrażaniu przepisów oraz skutecznemu funkcjonowaniu mechanizmów zwalczania

prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. Współpraca pozwoli w szczególności na

wymianę istotnych informacji w ramach prawodawstwa każdej ze Stron oraz przyjęcie

odpowiednich standardów celem zwalczania prania pieniędzy i finansowania terroryzmu,

odpowiadających standardom przyjętym przez Unię oraz podmioty międzynarodowe działające

w tym obszarze, takie jak Grupa Specjalna ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF).

3.

Obie Strony propagują współpracę w zwalczaniu prania pieniędzy i finansowania terroryzmu,

na przykład poprzez realizację przedsięwzięć w zakresie budowania potencjału.

1.

Strony postanawiają współpracować w zwalczaniu przestępczości zorganizowanej i korupcji

zdefiniowanych w Konwencji ONZ przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej

i protokołach uzupełniających do tej konwencji oraz Konwencji ONZ przeciwko korupcji.

Celem takiej współpracy Stron jest propagowanie i wdrażanie tych konwencji oraz innych

mających zastosowanie instrumentów, których są one stronami.

2.

Z zastrzeżeniem dostępnych zasobów współpraca ta obejmuje środki i przedsięwzięcia

w zakresie budowania potencjału.

3.

Strony postanawiają zapewnić współpracę między organami, agencjami i służbami ścigania

oraz przyczyniać się do zwalczania i likwidowania, w ramach prawodawstwa każdej ze

Stron, międzynarodowych zagrożeń przestępczych wspólnych dla Stron. Współpraca między

organami, agencjami i służbami ścigania może się odbywać w formie

wzajemnej pomocy w prowadzeniu dochodzeń, wymiany technik dochodzeniowych, wspólnego

kształcenia i szkolenia pracowników organów ścigania oraz w formie wszelkich innych

wspólnych działań i rodzajów pomocy, w tym istniejących krajowych biur Interpolu za

pośrednictwem Globalnego Systemu Komunikacji Interpolu (I-24/7) lub podobnego systemu

wymiany informacji, wynikających z wzajemnych uzgodnień Stron.

1.

Strony postanawiają współpracować w celu poprawy stopnia ochrony danych osobowych

do poziomu najwyższych standardów międzynarodowych, takich jak standardy zawarte w

wytycznych w sprawie skomputeryzowanych archiwów danych osobowych przyjętych przez

Zgromadzenie Ogólne ONZ rezolucją nr 45/95 z dnia 14 grudnia 1990 r.

2.

Wzmocnienie ochrony danych przez zacieśnienie współpracy w zakresie ochrony danych

osobowych może obejmować między innymi pomoc techniczną w formie wymiany informacji

oraz wiedzy fachowej, która może obejmować między innymi następujące działania

a)

udostępnianie i wymianę informacji, ankiet, badań, polityk, procedur i sprawdzonych

rozwiązań związanych z ochroną danych;

b)

przeprowadzanie wspólnych szkoleń oraz programów, rozmów i konferencji informacyjnych,

które zwiększą wiedzę obu Stron w zakresie ochrony danych, lub uczestniczenie w tych

działaniach;

c)

wymianę fachowców i ekspertów, którzy zbadają politykę w zakresie ochrony danych.

Strony zobowiązują się nadal współpracować, w stosownych przypadkach, w zakresie kwestii

dotyczących godziwych warunków życia uchodźców i osób wewnętrznie przesiedlonych,

z uwzględnieniem dotychczas zapewnionej pracy i pomocy, w tym poszukiwania trwałych

rozwiązań.

1.

Strony potwierdzają znaczenie wspólnego zarządzania przepływami migracyjnymi między

swoimi terytoriami. W celu wzmocnienia współpracy Strony ustanawiają mechanizm wszechstronnych

konsultacji i dialogu we wszystkich kwestiach związanych z migracją. Kwestie dotyczące

migracji włącza się do krajowych strategii/krajowych ram rozwojowych mających na celu

rozwój gospodarczy i społeczny krajów pochodzenia, tranzytu i przeznaczenia migrantów.

2.

Współpraca między Stronami opiera się na ocenie szczególnych potrzeb przeprowadzonej

w ramach wzajemnych konsultacji i uzgodnień pomiędzy Stronami oraz jest realizowana

zgodnie z odpowiednim obowiązującym prawodawstwem Unii i prawodawstwem krajowym. Współpraca

ta będzie koncentrować się w szczególności na

a)

czynnikach odpychających i przyciągających migracji;

b)

rozwoju i wdrażaniu prawodawstwa krajowego i praktyk krajowych w odniesieniu do ochrony

i praw migrantów w celu przestrzegania mających zastosowanie postanowień instrumentów

międzynarodowych gwarantujących poszanowanie praw migrantów;

c)

opracowywaniu i realizacji prawodawstwa krajowego i praktyk krajowych w odniesieniu

do ochrony międzynarodowej w celu przestrzegania postanowień Konwencji dotyczącej statusu uchodźców podpisanej w dniu 28 lipca 1951 roku i protokołu do niej, podpisanego w dniu 31 stycznia 1967 roku oraz innych stosownych

instrumentów międzynarodowych, oraz w celu zapewnienia przestrzegania zasady non-refoulement;

d)

zasadach przyjmowania oraz prawach i statusie osób przyjętych, zapewnieniu sprawiedliwego

traktowania i możliwości integracji przebywających legalnie obcokrajowców, kształceniu

i szkoleniach, działaniach przeciwko rasizmowi, dyskryminacji i ksenofobii;

e)

ustanowieniu skutecznej polityki zapobiegania mającej na celu rozwiązanie problemu

obecności na ich terytoriach obywateli drugiej Strony, którzy nie spełniają warunków

wjazdu, przebywania lub stałego pobytu na terytorium zainteresowanej Strony, lub przestali

je spełniać, przemytu ludzi oraz handlu ludźmi, w tym również metod zwalczania siatek

zajmujących się przemytem ludzi i handlem ludźmi oraz ochrony ofiar takich działań;

f)

kwestii powrotu osób określonych w ust. 2 lit. e) niniejszego artykułu w warunkach

zapewniających poszanowanie ludzkiej godności, w tym wspieranie ich dobrowolnego i

trwałego powrotu do kraju pochodzenia oraz ich admisji/readmisji zgodnie z ust. 3

niniejszego artykułu. Powrót tych osób odbywa się z należytym uwzględnieniem prawa

Stron do przyznawania zezwoleń na pobyt stały lub zezwoleń na pobyt ze względu na

trudne położenie danej osoby i z przyczyn humanitarnych oraz zasady non-refoulement;

g)

kwestiach uznanych za przedmiot wspólnego zainteresowania w dziedzinie wiz, bezpieczeństwa

dokumentów podróży i zarządzania granicami;

h)

kwestiach związanych z migracją i rozwojem, w tym na rozwoju zasobów ludzkich, ochronie

socjalnej, maksymalizacji korzyści płynących z migracji, kwestii płci i rozwoju, etycznej

rekrutacji i migracji cyrkulacyjnej oraz na integracji migrantów.

3.

W ramach współpracy w tej dziedzinie i bez uszczerbku dla potrzeby ochrony ofiar handlu

ludźmi Strony postanawiają ponadto, że

a)

na wniosek danego państwa członkowskiego Filipiny bez zbędnej zwłoki przyjmują z powrotem

- zgodnie z ust. 2 lit. e) niniejszego artykułu - wszelkich swoich obywateli przebywających

na terytorium tego państwa członkowskiego po ustaleniu obywatelstwa i przeprowadzeniu

odpowiedniej procedury w tym państwie członkowskim;

b)

na wniosek Filipin każde państwo członkowskie przyjmuje z powrotem - zgodnie z ust.

2 lit. e) niniejszego artykułu - bez zbędnej zwłoki wszelkich swoich obywateli przebywających

na terytorium Filipin po ustaleniu obywatelstwa i przeprowadzeniu odpowiedniej procedury

na Filipinach;

c)

państwa członkowskie i Filipiny zapewniają swoim obywatelom dokumenty wymagane do

tego celu. Każdy wniosek o admisję lub readmisję przekazywany jest przez państwo występujące

z wnioskiem do właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek.

W przypadku gdy zainteresowana osoba nie posiada jakiegokolwiek odpowiedniego dokumentu

tożsamości lub innego dowodu potwierdzającego obywatelstwo, właściwe przedstawicielstwo

dyplomatyczne lub konsularne na wniosek Filipin lub państwa członkowskiego natychmiast

potwierdza obywatelstwo tej osoby, w razie potrzeby za pomocą przeprowadzenia rozmowy;

po potwierdzeniu obywatelstwa filipińskiego lub obywatelstwa państwa członkowskiego

właściwe organy filipińskie lub organy państwa członkowskiego wydają odpowiednie dokumenty.

4.

Strony postanawiają jak najszybciej zawrzeć umowę o admisji/readmisji swoich obywateli,

obejmującą postanowienia dotyczące readmisji obywateli innych państw i bezpaństwowców.

1.

Strony postanawiają współpracować w dziedzinie pracy na morzu w celu propagowania

i utrzymania godnych warunków życia i pracy marynarzy, bezpieczeństwa osobistego i

ochrony osobistej marynarzy, bezpieczeństwa pracy oraz polityki i programów w zakresie

zdrowia.

2.

Ponadto Strony postanawiają współpracować w dziedzinie kształcenia i szkolenia marynarzy

oraz wydawania im świadectw w celu zapewnienia bezpiecznych i skutecznych działań

na morzu oraz zapobiegania szkodom dla środowiska, łącznie z podnoszeniem kompetencji

załogi w celu dostosowania się do zmieniających się wymogów sektora żeglugi i do postępu

technologicznego.

3.

Strony przestrzegają zasad i postanowień określonych zarówno w Konwencji ONZ o prawie

morza z 1982 roku, w szczególności postanowień odnoszących się do obowiązków każdej

Strony w odniesieniu do warunków pracy, kwestii związanych z załogą i spraw socjalnych

na statkach pływających pod jej banderą, jak i w zmienionej Międzynarodowej konwencji

o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia

wacht (Konwencji STCW), w odniesieniu do szkolenia marynarzy i wymagań w zakresie

kompetencji, a także zasad i postanowień zawartych w odpowiednich instrumentach międzynarodowych,

których są stronami.

4.

Współpraca w tej dziedzinie opiera się na wzajemnych konsultacjach i dialogu między

Stronami, koncentrując się między innymi na

a)

kształceniu i szkoleniu marynarzy;

b)

wymianie informacji i wsparciu w zakresie działań związanych z morzem;

c)

stosowanych metodach nauki i sprawdzonych rozwiązaniach w zakresie szkolenia;

d)

programach dotyczących piractwa i terroryzmu na morzu;

e)

prawie marynarzy do bezpiecznego miejsca pracy; godnych warunków pracy i życia na

pokładzie statku; oraz ochrony zdrowia, opieki medycznej, opieki socjalnej i innych

form ochrony socjalnej.

1.

Strony postanawiają zacieśnić współpracę w dziedzinie zatrudnienia i spraw społecznych,

w tym współpracę w zakresie spójności regionalnej i społecznej w odniesieniu do art.

26 ust. 2 lit. b), bezpieczeństwa i higieny pracy, rozwoju umiejętności, równouprawnienia

płci oraz godnej pracy, w celu wzmocnienia społecznego wymiaru globalizacji.

2.

Strony potwierdzają potrzebę wspierania procesu globalizacji, który byłby korzystny

dla wszystkich, a także propagowania pełnego i wydajnego zatrudnienia oraz godnej

pracy jako kluczowych elementów zrównoważonego rozwoju i ograniczania ubóstwa, zgodnie

z rezolucją Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 60/1 z dnia 24 października 2005 r. (rezultaty

światowego szczytu z 2005 roku) oraz z deklaracją ministerialną przyjętą na obradach

wysokiego szczebla Rady Gospodarczo-Społecznej ONZ z lipca 2006 roku (Rada Gospodarczo-Spoleczna

ONZ E/2006/L.8 z dnia 5 lipca 2006 r.). Strony uwzględniają uwarunkowania i odmienny

charakter sytuacji gospodarczej i społecznej każdej ze Stron.

3.

Strony, potwierdzając swoje zobowiązania w zakresie poszanowania, propagowania i realizacji

uznanych na szczeblu międzynarodowym standardów pracy i standardów socjalnych, o których

mowa w szczególności w Deklaracji Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotyczącej

podstawowych zasad i praw w pracy oraz konwencjach MOP, których są stronami, postanawiają

współpracować w zakresie szczegółowych programów i przedsięwzięć dotyczących wsparcia

technicznego, zgodnie z wzajemnymi uzgodnieniami. Strony postanawiają również podjąć

dialog, współpracę i inicjatywy w zakresie zagadnień stanowiących przedmiot wspólnego

zainteresowania na szczeblu dwustronnym lub wielostronnym, takim jak ONZ, IOM, dialog

Azja - Europa i dialog UE - ASEAN.

1.

Podstawowym celem współpracy na rzecz rozwoju jest wspieranie zrównoważonego rozwoju,

który przyczyni się do ograniczenia ubóstwa i do realizacji uzgodnionych na szczeblu

międzynarodowym celów rozwoju, w tym milenijnych celów rozwoju. Strony angażują się

w regularny dialog w sprawie współpracy w zakresie rozwoju zgodnie ze swoimi priorytetami

i obszarami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania.

2.

Dialog w sprawie współpracy na rzecz rozwoju ma na celu między innymi

a)

promowanie rozwoju ludzkiego i społecznego;

b)

dążenie do zrównoważonego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu;

c)

promowanie zrównoważenia środowiskowego i należytego zarządzania zasobami naturalnymi,

łącznie z propagowaniem sprawdzonych rozwiązań;

d)

zmniejszenie wpływu i opanowanie skutków zmiany klimatu;

e)

zwiększenie zdolności do głębszej integracji z gospodarką światową i międzynarodowym

systemem handlu;

f)

propagowanie reformy sektora publicznego, w szczególności w dziedzinie zarządzania

finansami publicznymi, w celu poprawy świadczenia usług socjalnych;

g)

ustanowienie procesów zgodnych z zasadami zawartymi w Deklaracji paryskiej w sprawie

skuteczności pomocy, w programie działania z Akry i z innymi zobowiązaniami międzynarodowymi

mającymi na celu poprawę świadczenia i skuteczności pomocy.

1.

Strony postanawiają współpracować w propagowaniu wymiany informacji na temat panujących

u nich trendów gospodarczych i politycznych oraz wymiany doświadczeń dotyczących koordynowania

polityki gospodarczej w ramach regionalnej współpracy i integracji gospodarczej.

2.

Strony dążą również do pogłębienia dialogu między swoimi organami w kwestiach gospodarczych,

które zgodnie z uzgodnieniami Stron mogą obejmować takie obszary jak polityka pieniężna,

polityka budżetowa, w tym opodatkowanie działalności gospodarczej, finanse publiczne,

stabilizacja makroekonomiczna i zadłużenie zewnętrzne.

Strony uznają rolę i potencjalny wkład organizacji społeczeństwa obywatelskiego w

demokratyczne sprawowanie rządów i postanawiają wspierać skuteczny dialog i współdziałanie

ze społeczeństwem obywatelskim zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa krajowego

każdej ze Stron.

1.

Strony postanawiają zwiększyć współpracę w zakresie kontrolowania ryzyka związanego

z klęskami żywiołowymi w ramach ciągłego opracowywania i wdrażania środków mających

na celu ograniczenie ryzyka dla społeczności i opanowanie skutków klęsk żywiołowych

na wszystkich poziomach społeczeństwa. Należy położyć nacisk na działania zapobiegawcze

i proaktywne podejście do postępowania w sytuacji zagrożenia i ryzyka oraz na zmniejszanie

ryzyka lub narażenia na klęski żywiołowe.

2.

Strony współpracują, aby uczynić kontrolowanie ryzyka związanego z klęskami żywiołowymi

integralną częścią planów i procesów decyzyjnych w zakresie rozwoju odnoszących się

do klęsk żywiołowych.

3.

Współpraca w tej dziedzinie koncentruje się na następujących elementach programu

a)

zmniejszeniu ryzyka klęsk żywiołowych lub zapobieganiu klęskom żywiołowym i ich łagodzeniu;

b)

zarządzaniu wiedzą, innowacjach, badaniach i kształceniu w celu stworzenia kultury

bezpieczeństwa i odporności na wszystkich szczeblach;

c)

przygotowaniu na klęski żywiołowe;

d)

polityce, zdolnościach instytucjonalnych i osiąganiu porozumienia w opanowywaniu skutków

klęsk żywiołowych;

e)

reagowaniu w przypadku klęsk żywiołowych;

f)

ocenie i monitorowaniu ryzyka związanego z klęskami żywiołowymi;

g)

procesie przywracania stanu sprzed klęski żywiołowej i planowaniu odbudowy;

h)

przystosowaniu do zmiany klimatu i jej łagodzeniu.

1.

Strony podejmują starania w celu zacieśnienia współpracy w sektorze energii, dążąc

do

a)

stworzenia sprzyjających warunków inwestowania, w szczególności w infrastrukturę,

oraz równych szans w zakresie energii odnawialnej;

b)

dywersyfikacji źródeł energii w celu zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego, w

tym opracowania nowych, zrównoważonych, innowacyjnych i odnawialnych form energii,

oraz wspierania instytucjonalizacji odpowiednich ram polityki w tej dziedzinie w celu

stworzenia równych szans w zakresie energii odnawialnej, a także jej włączenia do

stosownych obszarów polityki;

c)

opracowania spójnych standardów energetycznych, w szczególności w przypadku biopaliw

i innych alternatywnych paliw oraz związanych z nimi udogodnień i działań praktycznych;

d)

rozsądnego wykorzystywania energii poprzez propagowanie efektywności energetycznej

i oszczędności energii w produkcji, transporcie, dystrybucji i zużyciu końcowym energii;

e)

wspierania transferu technologii między przedsiębiorstwami Stron dla celów zrównoważonej

produkcji i wykorzystania energii. Można to osiągnąć przez odpowiednią współpracę,

w szczególności w dziedzinie reform sektora energetycznego, rozwoju źródeł energii,

infrastruktury rynku niższego szczebla i rozwoju biopaliw;

f)

wspierania budowania potencjału we wszystkich dziedzinach objętych niniejszym artykułem

i promowania atrakcyjnych i warunków sprzyjających wzajemnym inwestycjom dzięki konsekwentnemu

dialogowi, którego celem jest osiągnięcie stabilnych, przejrzystych, otwartych i niedyskryminujących

przepisów dla inwestorów, badanie mechanizmów administracyjnych ułatwiających przepływy

inwestycji, zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi Stron.

2.

W tym celu Strony postanawiają propagować kontakty i wspólne badania ukierunkowane

na osiągnięcie wzajemnych korzyści, w szczególności za pośrednictwem stosownych ram

regionalnych i międzynarodowych. W odniesieniu do artykułu 34 i wniosków Światowego

Szczytu Zrównoważonego Rozwoju, który odbył się w Johannesburgu w 2002 roku, Strony

podkreślają potrzebę odniesienia się do powiązań między dostępem do usług energetycznych

po przystępnych cenach a zrównoważonym rozwojem. Działania te można propagować we

współpracy z inicjatywą energetyczną Unii Europejskiej, zapoczątkowaną podczas Światowego

Szczytu Zrównoważonego Rozwoju.

3.

Strony, dotrzymując swoich zobowiązań jako strony Ramowej konwencji ONZ w sprawie

zmian klimatu, postanawiają propagować współpracę techniczną i partnerstwa prywatne

w ramach przedsięwzięć w zakresie zrównoważonej i odnawialnej energii, stosowania

nowych rodzajów paliwa oraz efektywności energetycznej poprzez elastyczne mechanizmy

rynkowe, takie jak mechanizm rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla.

1.

Strony zgadzają się, że współpraca w tej dziedzinie przyczynia się do propagowania

ochrony środowiska i poprawy jego stanu w dążeniu do zrównoważonego rozwoju. W ramach

wszystkich działań podejmowanych przez Strony w ramach niniejszej umowy uwzględnia

się wdrażanie wyników Światowego Szczytu Zrównoważonego Rozwoju oraz wielostronnych

porozumień w sprawie środowiska, których są one stronami.

2.

Strony zgadzają się co do potrzeby zachowania zasobów naturalnych i bioróżnorodności

oraz zarządzania nimi w zrównoważony sposób z korzyścią dla wszystkich pokoleń i z

uwzględnieniem ich potrzeb w zakresie rozwoju.

3.

Strony postanawiają współpracować w celu zwiększenia wzajemnego wspierania polityki

handlowej i polityki ochrony środowiska oraz włączenia zagadnień dotyczących ochrony

środowiska do wszystkich dziedzin współpracy.

4.

Strony dążą do kontynuowania i zacieśniania współpracy w ramach regionalnych programów

ochrony środowiska w odniesieniu do

a)

zwiększania świadomości środowiskowej i udziału społeczności lokalnych w ochronie

środowiska oraz staraniach na rzecz zapewnienia zrównoważonego rozwoju, w tym udziału

tubylczych wspólnot kulturowych/ludności tubylczej oraz społeczności lokalnych;

b)

budowania potencjału w zakresie przystosowania do zmiany klimatu i jej łagodzenia

oraz efektywności energetycznej;

c)

budowania potencjału w zakresie uczestnictwa w wielostronnych porozumieniach w sprawie

środowiska i ich wdrażania, obejmujących między innymi takie kwestie jak bioróżnorodność

i bezpieczeństwo biologiczne;

d)

propagowania przyjaznych dla środowiska technologii, produktów i usług, w tym poprzez

stosowanie instrumentów regulacyjnych i rynkowych;

e)

poprawy stanu zasobów naturalnych, w tym gospodarki leśnej, i walki z nielegalnym

pozyskiwaniem drewna i związanym z nim handlem, oraz propagowania zrównoważonej gospodarki

zasobami naturalnymi, w tym gospodarki leśnej;

f)

skutecznego zarządzania parkami narodowymi i obszarami chronionymi oraz wyznaczania

i ochrony obszarów cechujących się różnorodnością biologiczną oraz zagrożonych ekosystemów,

z należytym poszanowaniem społeczności lokalnych i tubylczych zamieszkujących te obszary

lub ich okolice;

g)

zapobiegania nielegalnemu przewozowi przez granicę odpadów stałych i niebezpiecznych

oraz innych rodzajów odpadów;

h)

ochrony środowiska przybrzeżnego i morskiego oraz skutecznej gospodarki wodnej;

i)

ochrony i zachowania gruntów oraz zrównoważonego gospodarowania ziemią, w tym regeneracja

wyrobisk górniczych lub zamkniętych kopalń;

j)

wspierania budowania potencjału w zakresie kontrolowania ryzyka związanego z klęskami

żywiołowymi;

k)

propagowania wzorców w zakresie zrównoważonej konsumpcji i produkcji w swoich gospodarkach.

5.

Strony ułatwiają sobie nawzajem dostęp do swoich programów w tej dziedzinie zgodnie

ze warunkami szczegółowymi takich programów.

Strony postanawiają ułatwiać dialog i propagować współpracę zmierzającą do osiągnięcia

zrównoważonego rozwoju w zakresie rolnictwa, rybołówstwa i rozwoju obszarów wiejskich.

Obszary dialogu mogą obejmować

a)

politykę rolną i ogólne perspektywy dla rolnictwa w skali międzynarodowej;

b)

możliwości ułatwienia handlu roślinami, zwierzętami, zwierzętami wodnymi i produktami

z nich pochodzącymi, z uwzględnieniem odpowiednich konwencji międzynarodowych, między

innymi IPPC i OIE, których są one stronami;

c)

dobrostan zwierząt;

d)

politykę rozwoju na obszarach wiejskich;

e)

politykę jakości w odniesieniu do roślin, zwierząt i produktów wodnych, w szczególności

oznaczeń geograficznych;

f)

rozwój zrównoważonego i przyjaznego środowisku rolnictwa, przemysłu rolnego, biopaliw

oraz transfer biotechnologii;

g)

ochronę odmian roślin, technologię produkcji nasion, poprawę wydajności upraw, alternatywne

technologie uprawy, w tym biotechnologię rolniczą;

h)

tworzenie baz danych w zakresie rolnictwa, rybołówstwa i rozwoju obszarów wiejskich;

i)

zwiększenie zasobów ludzkich w dziedzinie rolnictwa, weterynarii i rybołówstwa;

j)

wspieranie zrównoważonej i odpowiedzialnej długoterminowej polityki morskiej i rybołówstwa,

w tym technologii w zakresie rybołówstwa, ochrony morskich zasobów przybrzeżnych i

zasobów pełnego morza oraz zarządzania nimi;

k)

wspieranie starań służących zapobieganiu nielegalnym, niezgłaszanym i nieuregulowanym

praktykom rybackim i związanemu z nimi handlowi;

l)

środki dotyczące wymiany doświadczeń i partnerstw, rozwój wspólnych przedsiębiorstw

i sieci współpracy między miejscowymi działaczami lub podmiotami gospodarczymi, w

tym środki mające na celu poprawę dostępu do finansowania w takich obszarach jak badania

i transfer technologii;

m)

wspieranie stowarzyszeń producentów i działań promujących handel.

1.

Strony propagują wzajemne zrozumienie i dwustronną współpracę w dziedzinie polityki

regionalnej.

2.

Strony ułatwiają i wspierają wymianę informacji oraz współpracę w zakresie polityki

regionalnej ze szczególnym naciskiem na rozwój obszarów o niekorzystnych warunkach

gospodarowania, powiązania między obszarami miejskimi i wiejskimi oraz rozwój obszarów

wiejskich.

3.

Współpraca w zakresie polityki regionalnej może przyjąć następujące formy

a)

metody kształtowania i wdrażania polityki regionalnej;

b)

wielopoziomowe sprawowanie rządów i partnerstwo;

c)

powiązania między obszarami miejskimi i wiejskimi;

d)

rozwój obszarów wiejskich, w tym inicjatywy mające na celu poprawę dostępu do finansowania

oraz zrównoważony rozwój;

e)

statystyki.

Biorąc pod uwagę swoją politykę gospodarczą i cele gospodarcze, Strony postanawiają

propagować współpracę w zakresie polityki przemysłowej we wszystkich dziedzinach uznanych

za właściwe, w celu stworzenia klimatu sprzyjającego rozwojowi gospodarczemu oraz

zwiększenia konkurencyjności sektorów, w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw

(MSP), między innymi poprzez

a)

propagowanie tworzenia sieci kontaktów wśród podmiotów gospodarczych, w szczególności

MSP, w celu wymiany informacji i doświadczeń, określanie możliwości w sektorach będących

przedmiotem wspólnego zainteresowania, transfer technologii oraz wspieranie handlu

i inwestycji;

b)

wymianę informacji i doświadczeń w tworzeniu ramowych warunków prowadzących do powstawania

otoczenia sprzyjającego prowadzeniu przedsiębiorstw, w szczególności MŚP, w celu poprawy

ich konkurencyjności;

c)

propagowanie udziału obu Stron w projektach pilotażowych i specjalnych programach

zgodnie z ich szczególnymi warunkami;

d)

wspieranie inwestycji i wspólnych przedsięwzięć w celu stymulowania transferu technologii,

innowacji, modernizacji, dywersyfikacji i inicjatyw w zakresie jakości;

e)

zapewnienie informacji i wspieranie innowacji oraz wymiana sprawdzonych rozwiązań

w zakresie dostępu do finansowania, w szczególności w przypadku małych przedsiębiorstw

i mikroprzedsiębiorstw;

f)

propagowanie odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstw oraz zachęcanie do stosowania

odpowiedzialnych praktyk handlowych, obejmujących zrównoważoną konsumpcję i produkcję;

g)

tworzenie wspólnych projektów badawczych w wybranych branżach przemysłu oraz współpraca

dotycząca przedsięwzięć w zakresie budowania potencjału, obejmująca normy, procedury

oceny zgodności oraz regulacje techniczne, zgodnie z wzajemnymi uzgodnieniami.

1.

Strony postanawiają współpracować w stosownych obszarach polityki transportowej, mając

na względzie poprawę możliwości inwestowania oraz przepływu towarów i pasażerów, wspieranie

bezpieczeństwa i ochrony w transporcie morskim i lotniczym, zajęcie się wpływem transportu

na środowisko oraz poprawę skuteczności swoich systemów transportu.

2.

Współpraca między Stronami w tej dziedzinie ma na celu sprzyjanie

a)

wymianie informacji o polityce transportowej oraz regulacjach i praktykach każdej

ze Stron, w szczególności dotyczących transportu miejskiego, transportu na obszarach

wiejskich, transportu morskiego, transportu lotniczego oraz ich logistyki, wzajemnych

połączeniach i interoperacyjności multimodalnych sieci transportowych, jak również

zarządzania drogami, koleją, portami i lotniskami;

b)

wymianie poglądów na temat europejskich systemów nawigacji satelitarnej (w szczególności

Galileo), z naciskiem na kwestie korzystne dla obu Stron w zakresie rozwoju regulacji,

przemysłu i rynku;

c)

kontynuacji dialogu w dziedzinie przewozów lotniczych, mającego na celu zapewnienie

bez zbędnej zwłoki pewności prawa istniejących dwustronnych umów dotyczących przewozów

lotniczych między poszczególnymi państwami członkowskimi a Filipinami;

d)

kontynuacji dialogu w sprawie poprawy sieci infrastruktury transportu lotniczego oraz

działań w transporcie lotniczym w celu zapewnienia szybkiego, skutecznego, zrównoważonego

i bezpiecznego przepływu osób i towarów oraz promowaniu stosowania prawa konkurencji

i regulacji ekonomicznej sektora transportu lotniczego w celu wspierania konwergencji

przepisów i ułatwiania działalności gospodarczej oraz zbadania możliwości dalszego

rozwoju współpracy w dziedzinie transportu lotniczego. Dodatkowo należy propagować

przedsięwzięcia dotyczące współpracy w sektorze transportu lotniczego stanowiące przedmiot

wspólnego zainteresowania;

e)

dialogowi w dziedzinie polityki i usług transportu morskiego, mającemu na celu w szczególności

wspieranie rozwoju sektora transportu morskiego obejmujące między innymi

(i)

wymianę informacji w zakresie przepisów ustawowych i wykonawczych dotyczących transportu

morskiego i portów;

(ii)

propagowanie nieograniczonego dostępu do międzynarodowego rynku i handlu morskiego

na zasadach komercyjnych, zaniechania wprowadzania klauzul podziału ładunku, propagowanie

traktowania narodowego oraz stosowania klauzul najwyższego uprzywilejowania w stosunku

do statków należących do obywateli lub przedsiębiorstw drugiej Strony oraz przyznania

prawa do świadczenia usług transportu bezpośredniego (tzw. „od drzwi do drzwi”) obejmujących

odcinki morskie, z uwzględnieniem przepisów prawa krajowego Stron;

(iii)

skuteczną administrację portów i skuteczność usług transportu morskiego; oraz

(iv)

wspieranie współpracy w zakresie transportu morskiego będącej przedmiotem wspólnego

zainteresowania, a także w obszarze pracy na morzu oraz kształcenia i szkolenia marynarzy

zgodnie z artykułem 27;

f)

dialogowi w sprawie skutecznego wprowadzenia standardów w dziedzinie bezpieczeństwa

i ochrony transportu oraz zapobiegania zanieczyszczeniom, w szczególności w odniesieniu

do transportu morskiego (w tym zwłaszcza do walki z piractwem) i lotniczego, zgodnie

ze stosownymi konwencjami międzynarodowymi, których są one stronami, oraz standardów,

w tym współpracę w ramach stosownych forów międzynarodowych mających na celu lepsze

wdrażanie regulacji międzynarodowych. W tym celu Strony propagują współpracę i pomoc

techniczną w zakresie zagadnień związanych z bezpieczeństwem transportu i poszanowaniem

środowiska, w tym między innymi kształcenia i szkolenia z zakresu transportu morskiego

i lotniczego, poszukiwania i ratownictwa oraz badania wypadków i zdarzeń. Strony koncentrują

się również na propagowaniu przyjaznych środowisku środków transportu.

1.

Strony postanawiają współpracować w zakresie nauki i techniki z uwzględnieniem celów

swojej polityki.

2.

Cele takiej współpracy są następujące

a)

zachęcanie do wymiany informacji i udostępnianie know-how z zakresu nauki i technologii, w szczególności na temat wdrażania polityk i programów

oraz praw własności intelektualnej w przypadku działań w zakresie badań i rozwoju;

b)

promowanie trwałych stosunków i partnerstw w dziedzinie badań między społecznościami

naukowymi, ośrodkami badawczymi, uczelniami i sektorami przemysłu obu Stron;

c)

wspieranie szkolenia zasobów ludzkich oraz budowania potencjału w zakresie technologii

i badań;

3.

Współpraca może przybrać formę wspólnych projektów badawczych i wymiany, jak również

spotkań i szkoleń naukowców w ramach programów szkoleń międzynarodowych, mobilności

międzynarodowej oraz programów wymiany międzynarodowej, zakładająca jak największe

rozpowszechnianie wyników badań, nauki i sprawdzonych rozwiązań. Możliwe jest wzajemne

uzgodnienie innych rodzajów współpracy.

4.

Działania w ramach współpracy powinny opierać się na zasadach wzajemności, sprawiedliwego

traktowania i wzajemnych korzyści oraz zapewniać odpowiednią ochronę własności intelektualnej.

Wszelkie kwestie związane z prawami własności intelektualnej, które mogą pojawić się

w ramach współpracy na podstawie niniejszej umowy, mogą w razie potrzeby podlegać

negocjacjom między właściwymi agencjami lub zainteresowanymi grupami przed rozpoczęciem

działań w ramach współpracy i mogą obejmować kwestie prawa autorskiego, znaku towarowego

i patentów z uwzględnieniem przepisów ustawowych i wykonawczych każdej ze Stron.

5.

Strony wspierają udział odpowiednich instytucji szkolnictwa wyższego, ośrodków badawczych

i sektorów produkcji, w tym MŚP.

6.

Strony postanawiają dołożyć wszelkich starań w celu podniesienia świadomości opinii

publicznej w zakresie możliwości oferowanych przez programy każdej ze Stron w zakresie

współpracy naukowej i technicznej.

1.

Uznając, że technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK) są ważnym elementem współczesnego

życia oraz posiadają ogromne znaczenie dla rozwoju gospodarczego i społecznego, Strony

podejmują wymianę poglądów na temat swojej polityki w tej dziedzinie w celu promowania

rozwoju gospodarczego

2.

Współpraca w tej dziedzinie koncentruje się między innymi na

a)

udziale w kompleksowym dialogu regionalnym na temat różnych aspektów społeczeństwa

informacyjnego, w szczególności na temat polityk i regulacji dotyczących łączności

elektronicznej, w tym na temat usług powszechnych, licencjonowania, ogólnych zezwoleń,

niezależności i skuteczności organów regulacyjnych, e-rządzenia, badań oraz usług

wspomaganych przez TIK;

b)

połączeniu międzysystemowym i interoperacyjności sieci (takich jak Transeurazjatycka

Sieć Informacyjna) i usług istniejących na terytoriach Stron i w Azji Południowo-Wschodniej;

c)

standaryzacji i rozpowszechnieniu nowych i powstających technologii w zakresie technologii

informacyjno-komunikacyjnych;

d)

wspieraniu współpracy w zakresie badań w dziedzinie TIK dotyczącej tematów będących

przedmiotem wspólnego zainteresowania Stron;

e)

udostępnianiu sprawdzonych rozwiązań w ramach starań o zmniejszenie przepaści cyfrowej;

f)

tworzeniu i wdrażaniu strategii i mechanizmów w zakresie aspektów bezpieczeństwa TIK

oraz zwalczania cyberprzestępczości;

g)

udostępnianiu doświadczeń w zakresie rozmieszczania telewizji cyfrowej oraz aspektów

regulacyjnych, zarządzania oraz badań w zakresie widma;

h)

wspieraniu starań i udostępnianiu doświadczeń w zakresie rozwoju zasobów ludzkich

w dziedzinie TIK.

Strony będą propagować, wspierać i ułatwiać wymiany, współpracę i dialog między swoimi

stosownymi instytucjami i podmiotami w sektorze audiowizualnym, medialnym i multimedialnym.

Postanawiają one nawiązać regularny dialog w tych dziedzinach.

1.

Zgodnie z ogólnym kodeksem etyki w turystyce opracowanym przez Światową Organizację

Turystyki oraz z zasadami zrównoważonego rozwoju stanowiącymi podstawę Agendy 21,

na poziomie lokalnym Strony dążą do osiągnięcia lepszej wymiany informacji i wypracowania

wzorcowych rozwiązań, aby zapewnić zrównoważony rozwój turystyki.

2.

Obie Strony postanawiają nawiązać dialog w celu ułatwienia współpracy, w tym wsparcia

technicznego, w dziedzinach szkolenia zasobów ludzkich i rozwoju nowych technologii

o przeznaczeniu zgodnym z zasadami zrównoważonej turystyki.

3.

Strony postanawiają rozwijać współpracę w zakresie ochrony i zwiększania potencjału

dziedzictwa naturalnego i kulturowego, łagodzenia negatywnych skutków turystyki oraz

większego pozytywnego wkładu branży turystycznej w zrównoważony rozwój społeczności

lokalnych, między innymi poprzez rozwój ekoturystyki, przy jednoczesnym przestrzeganiu

integralności i interesów społeczności lokalnych i tubylczych oraz poprawę szkoleń

w branży turystycznej.

1.

Strony postanawiają zacieśniać współpracę w celu osiągnięcia bardziej zbliżonych wspólnych

zasad i standardów oraz usprawnienia systemów rachunkowych, audytowych, nadzorczych

i regulacyjnych w bankowości, ubezpieczeniach oraz innych obszarach sektora finansowego.

2.

Strony uznają znaczenie wsparcia technicznego i środków w zakresie budowania potencjału

dla realizacji tego celu.

1.

W celu umacniania i rozwijania działalności gospodarczej z jednoczesnym uwzględnieniem

potrzeby opracowania odpowiednich ram regulacyjnych Strony uznają i będą wdrażały

zasady właściwego zarządzania w dziedzinie podatków. W tym celu Strony, zgodnie ze

swoimi kompetencjami, będą usprawniały międzynarodową współpracę w dziedzinie opodatkowania,

ułatwiały pobór uzasadnionych należności podatkowych oraz opracowywały środki służące

skutecznej realizacji wyżej wymienionych zasad.

2.

Strony postanawiają, że wdrażanie tych zasad odbywać się będzie w szczególności w

ramach istniejących lub przyszłych dwustronnych porozumień w dziedzinie opodatkowania

między Filipinami a państwami członkowskimi.

1.

Strony uznają i potwierdzają ogromne znaczenie zdrowia. Strony postanawiają zatem

współpracować w sektorze ochrony zdrowia obejmującym takie dziedziny jak reforma systemu

opieki zdrowotnej, poważne choroby zakaźne i inne zagrożenia dla zdrowia, choroby

niezakaźne oraz międzynarodowe porozumienia w sprawie ochrony zdrowia mające na celu

osiągnięcie poprawy zdrowia i zrównoważonego rozwoju sektora ochrony zdrowa na zasadzie

wzajemnych korzyści.

2.

Współpraca odbywa się poprzez

a)

programy obejmujące dziedziny wymienione w ust. 1 niniejszego artykułu, w tym poprawę

systemów opieki zdrowotnej, świadczenia usług zdrowotnych, usług związanych ze zdrowiem

rozrodczym ubogich i znajdujących się w trudnej sytuacji kobiet oraz społeczności,

zarządzania w dziedzinie zdrowia, w tym lepszego zarządzania finansami publicznymi,

finansowania opieki zdrowotnej, infrastruktury zdrowotnej i systemów informacji w

zakresie zdrowia oraz zarządzania służbą zdrowia;

b)

wspólne działania w zakresie epidemiologii i nadzoru, w tym wymianę informacji oraz

współpracę we wczesnym zapobieganiu zagrożeniom dla zdrowia, takim jak ptasia grypa

i pandemia grypy oraz inne poważne choroby zakaźne;

c)

zapobieganie chorobom niezakaźnym i ich kontrola poprzez wymianę informacji i sprawdzonych

wzorców, upowszechnianie zdrowego trybu życia, zajęcie się najważniejszymi kwestiami

zdrowotnymi, takimi jak żywienie, uzależnienie od narkotyków, alkoholu i tytoniu,

a także stworzenie programów badawczych związanych ze zdrowiem przewidzianych w artykule

39 oraz programów promocji zdrowia;

d)

propagowanie wdrażania przez Strony umów międzynarodowych, takich jak Ramowa konwencja

o ograniczeniu użycia tytoniu i Międzynarodowe przepisy zdrowotne, których są one

stronami;

e)

inne programy i przedsięwzięcia mające na celu poprawę usług zdrowotnych i wspieranie

zasobów ludzkich dla systemów opieki zdrowotnej oraz warunków zdrowotnych, zgodnie

ze wzajemnymi uzgodnieniami.

1.

Strony postanawiają promować kształcenie, sport, współpracę w zakresie kultury i współpracę

międzywyznaniową, przy pełnym poszanowaniu ich różnorodności, w celu zwiększenia wzajemnego

zrozumienia i wiedzy o kulturze każdej ze Stron. W tym celu Strony będą wspierać i

promować działania swoich instytutów kultury.

2.

Strony postanawiają ponadto rozpocząć dialog w kwestiach będących przedmiotem wspólnego

zainteresowania odnoszących się do modernizacji systemów kształcenia, w tym kwestii

dotyczących podstawowych kompetencji i stworzenia instrumentów oceny zgodnych ze standardami

europejskimi.

3.

Strony dążą również do podejmowania odpowiednich działań celem promowania kontaktów

między obywatelami w dziedzinie kształcenia, sportu, wymiany kulturowej oraz dialogu

międzywyznaniowego i międzykulturowego, jak również realizowania wspólnych inicjatyw

w różnych sferach społeczno-kulturalnych, w tym współpracy w zakresie zachowania dziedzictwa

kulturowego z poszanowaniem różnorodności kulturowej. W tym względzie Strony postanawiają

również kontynuować wspieranie działalności Fundacji Azja-Europa oraz Dialogu Międzywyznaniowego

ASEM.

4.

Strony postanawiają prowadzić konsultacje i współpracę w ramach właściwych forów lub

organizacji międzynarodowych, takich jak Unesco, w celu realizacji wspólnych celów

i promowania większego zrozumienia i poszanowania różnorodności kulturowej. W związku

z tym Strony postanawiają również popierać ratyfikację i wdrażanie Konwencji Unesco w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego,

przyjętej w dniu 20 października 2005 r.

5.

Strony ponadto kładą nacisk na przyjęcie środków mających wzmacniać powiązania między

odpowiednimi agencjami każdej ze Stron propagującymi wymianę informacji oraz know-how między ekspertami, młodzieżą i osobami pracującymi z młodzieżą (w szkole i poza nią),

przy wykorzystaniu programów każdej ze Stron w zakresie kształcenia i kultury, takich

jak Erasmus Mundus, oraz doświadczeń zdobytych w tych dziedzinach przez obie Strony.

Strony postanawiają propagować, zgodnie z dotychczasową działalnością w ramach współpracy

dotyczącej statystyki prowadzoną między Unią Europejską a ASEAN, budowanie potencjału

w zakresie statystyki, harmonizację metod i praktyk statystycznych, w tym gromadzenia

i rozpowszechniania danych statystycznych, a tym samym możliwość wykorzystania, na

wspólnie akceptowanych warunkach, danych dotyczących między innymi rachunków krajowych,

bezpośrednich inwestycji zagranicznych, łączności i technologii informacyjnej, handlu

towarami i usługami oraz, w bardziej ogólnym kontekście, danych dotyczących wszelkich

innych obszarów objętych niniejszą umową, które podlegają przetwarzaniu danych statystycznych

obejmującemu ich gromadzenie, analizę i rozpowszechnianie.

1.

Strony postanawiają ustanowić na mocy niniejszej umowy Wspólny Komitet składający

się z przedstawicieli obu Stron na poziomie urzędników wyższego szczebla, któremu

powierzone zostaną następujące zadania

a)

należyte funkcjonowanie i wdrażanie niniejszej umowy;

b)

ustalenie priorytetów w związku z celami niniejszej umowy;

c)

wydawanie zaleceń w celu propagowania celów niniejszej umowy.

2.

Wspólny Komitet zbiera się zazwyczaj co najmniej raz na dwa lata, na przemian na Filipinach

i w Unii Europejskiej, w terminie ustalonym za wspólnym porozumieniem. W drodze porozumienia

pomiędzy Stronami można również zwoływać nadzwyczajne posiedzenia Wspólnego Komitetu.

Wspólnemu Komitetowi przewodniczy naprzemiennie każda ze Stron. Porządek posiedzeń

Wspólnego Komitetu ustala się w drodze porozumienia między Stronami.

3.

Wspólny Komitet ustanawia specjalistyczne podkomitety zajmujące się wszystkimi obszarami

objętymi niniejszą umową celem wspierania go w wykonywaniu jego zadań. Podkomitety

zdają Wspólnemu Komitetowi szczegółowe sprawozdania ze swej działalności na każdym

z jego posiedzeń.

4.

Strony postanawiają, że zadaniem Wspólnego Komitetu będzie również nadzorowanie właściwego

funkcjonowania wszelkich umów lub protokołów o charakterze sektorowym, które zostały

lub zostaną zawarte przez Strony.

5.

Wspólny Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

1.

Strony mogą za wzajemną zgodą i zgodnie z zaleceniem Wspólnego Komitetu rozszerzyć

niniejszą umowę w celu zacieśnienia współpracy, w tym poprzez uzupełnienie jej za

pomocą umów lub protokołów dotyczących szczególnych sektorów lub działań.

2.

W odniesieniu do wykonywania niniejszej umowy każda ze Stron może przedstawić propozycje

dotyczące rozszerzenia zakresu współpracy, biorąc pod uwagę doświadczenie uzyskane

podczas jej stosowania.

1.

Strony postanawiają udostępnić odpowiednie środki, w tym środki finansowe, na realizację

celów dotyczących współpracy określonych w niniejszej umowie w zakresie, w jakim pozwalają

na to zasoby i przepisy każdej ze Stron.

2.

Strony wdrażają pomoc finansową zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami

i współpracują w ramach ochrony swoich interesów finansowych. Strony podejmują skuteczne

środki w celu zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i innym nielegalnym działaniom

oraz ich zwalczania, między innymi za pośrednictwem wzajemnej pomocy w dziedzinach

objętych niniejszą umową zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi każdej ze

Stron. Wszelkie dalsze umowy lub instrumenty finansowe, które zostaną zawarte przez

Strony, będą zawierać szczegółowe klauzule dotyczące współpracy finansowej obejmujące

kontrole i inspekcje na miejscu oraz środki zwalczania nadużyć finansowych, w tym

między innymi czynności prowadzone przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych

(OLAF) i stosowne filipińskie organy dochodzeniowe.

3.

Strony zachęcają Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) do kontynuowania działalności

na Filipinach zgodnie z jego procedurami i kryteriami finansowania, z umową ramową

podpisaną między EBI a Filipinami i z prawem krajowym Filipin.

4.

Strony mogą zadecydować o rozszerzeniu wsparcia finansowego przeznaczonego na działania

w zakresie współpracy w obszarach objętych niniejszą umową lub z nią związanych zgodnie

z procedurami i zasobami finansowymi każdej ze Stron. Działania w zakresie współpracy

mogą w stosowanych przypadkach obejmować między innymi inicjatywy dotyczące budowania

potencjału i współpracy technicznej, wymianę ekspertów, prowadzenie badań, ustanawianie

ram prawnych, regulacyjnych i związanych z egzekwowaniem prawa, które promują przejrzystość

i odpowiedzialność, oraz inne działania uzgodnione przez Strony.

Aby ułatwić współpracę w ramach niniejszej umowy, obie Strony postanawiają przyznać

konieczne ułatwienia urzędnikom i ekspertom zaangażowanym w realizację współpracy

w celu wykonywania ich zadań, zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi

obu Stron.

1.

Bez uszczerbku dla stosownych postanowień Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu

o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ani niniejsza umowa, ani działania podejmowane

na jej mocy nie mają wpływu na uprawnienia Stron do podejmowania działań w ramach

współpracy dwustronnej lub do zawierania w stosownych przypadkach nowych umów o partnerstwie

i współpracy, w tym umów między Filipinami i poszczególnymi państwami członkowskimi.

2.

Niniejsza umowa nie wpływa na stosowanie lub wykonywanie zobowiązań podjętych przez

każdą ze Stron w stosunkach ze stronami trzecimi.

1.

Strony podejmują wszelkie działania ogólne i szczegółowe wymagane w celu wykonywania

swoich zobowiązań w ramach niniejszej umowy. Strony dokładają starań w celu realizacji

celów określonych w umowie.

2.

W przypadku jakichkolwiek rozbieżności dotyczących stosowania lub interpretacji niniejszej

umowy każda ze Stron może odwołać się do Wspólnego Komitetu.

3.

Jeżeli jedna ze Stron uzna, że druga Strona nie wypełniła któregokolwiek z zobowiązań

wynikających z niniejszej umowy, może podjąć właściwe środki. Przed ich podjęciem,

z wyjątkiem szczególnie nagłych przypadków, o których mowa w ust. 5, przedstawia jednak

Wspólnemu Komitetowi wszystkie istotne informacje konieczne do dokładnego zbadania

sytuacji w celu znalezienia rozwiązania możliwego do zaakceptowania przez obie Strony.

4.

Przy wyborze środków pierwszeństwo musi zostać przyznane tym, które w najmniejszym

stopniu zakłócają funkcjonowanie niniejszej umowy. O środkach tych powiadamia się

natychmiast drugą Stronę; stają się one przedmiotem konsultacji w ramach Wspólnego

Komitetu, jeżeli druga Strona przedstawi wniosek w tej sprawie.

5.

Strony uznają, że do celów prawidłowej interpretacji i właściwego stosowania w praktyce

niniejszej umowy wyrażenie „szczególnie nagle przypadki” zawarte w ust. 3 oznacza

przypadki istotnego naruszenia niniejszej umowy przez jedną ze Stron. Istotne naruszenie

niniejszej umowy stanowi

a)

wypowiedzenie niniejszej umowy niezgodnie z zasadami ogólnymi prawa międzynarodowego,

lub

b)

naruszenie zasadniczych elementów niniejszej umowy, a mianowicie art. 1 ust. 1 i art. 8 ust. 2.

Przed zastosowaniem środków w szczególnie nagłych przypadkach każda Strona może złożyć

wniosek o zwołanie pilnego posiedzenia w celu doprowadzenia do spotkania Stron. W

przypadku przedstawienia takiego wniosku w terminie 15 dni -, chyba że Strony uzgodnią

inny termin nieprzekraczający 21 dni - odbywa się posiedzenie w celu dokładnego zbadania

sytuacji i znalezienia rozwiązania możliwego do zaakceptowania przez obie Strony.

Do celów niniejszej umowy określenie „Strony” oznacza z jednej strony Unię lub jej

państwa członkowskie albo Unię i jej państwa członkowskie, zgodnie z ich odpowiednimi

uprawnieniami, a z drugiej strony Republikę Filipin.

Niniejsza umowa ma zastosowanie z jednej strony na terytorium, na którym stosowany

jest Traktat o Unii Europejskiej zgodnie z warunkami określonymi w tym Traktacie,

a z drugiej strony na terytorium Filipin.

Powiadomienia dokonywane zgodnie z artykułem 57 należy kierować kanałami dyplomatycznymi

odpowiednio do Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej oraz Ministerstwa Spraw

Zagranicznych Filipin.

1.

Niniejsza umowa wchodzi w życie w pierwszym dniu miesiąca następującego po dacie,

z którą ostatnia Strona powiadomiła drugą Stronę o zakończeniu koniecznych do tego

celu procedur prawnych.

2.

Niniejsza umowa jest ważna przez okres pięciu lat. Umowa jest automatycznie przedłużana

na kolejne okresy jednego roku, chyba że jedna ze Stron powiadomi pisemnie drugą Stronę

o swoim zamiarze nieprzedłużania niniejszej umowy na sześć miesięcy przed końcem kolejnego

rocznego okresu.

3.

Wszelkie zmiany niniejszej umowy wprowadzane są za porozumieniem Stron. Wszelkie zmiany

wchodzą w życie zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, dopiero po powiadomieniu przez

ostatnią ze Stron drugiej Strony, że dopełnione zostały wszystkie konieczne formalności.

4.

Niniejsza umowa może zostać rozwiązana przez jedną ze Stron poprzez pisemne powiadomienie

o zamiarze rozwiązania tej umowy przekazane drugiej Stronie. Rozwiązanie nabiera mocy

sześć miesięcy po otrzymaniu powiadomienia przez drugą Stronę. Rozwiązanie umowy nie

ma wpływu na uzgodnione lub trwające projekty rozpoczęte w ramach niniejszej umowy

przed jej rozwiązaniem.

1.

Niniejszą umowę sporządza się w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim,

czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim,

łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim,

słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim oraz włoskim, przy czym wszystkie te

teksty są jednakowo autentyczne.

2.

Niniejszą umowę wynegocjowano w języku angielskim. Wszelkie rozbieżności językowe

w tekstach zgłasza się do Wspólnego Komitetu.

Sporządzono w Phnom Penh dnia jedenastego lipca roku dwa tysiące dwunastego.