Ustawa z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu

Ustawa określa zasady i tryb przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

1.

Instytucjami obowiązanymi są

1)

banki krajowe, oddziały banków zagranicznych, oddziały instytucji kredytowych, instytucje

finansowe mające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz oddziały instytucji

finansowych niemających siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1876, z późn. zm.;

2)

spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe oraz Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa,

w rozumieniu ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2065, z późn. zm.;

3)

krajowe instytucje płatnicze, krajowe instytucje pieniądza elektronicznego, oddziały

unijnych instytucji płatniczych, oddziały unijnych i zagranicznych instytucji pieniądza

elektronicznego, biura usług płatniczych oraz agenci rozliczeniowi, w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2003 oraz z 2018 r. poz. 62, 650 i 723);

4)

firmy inwestycyjne, banki powiernicze w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1768, z późn. zm. oraz oddziały zagranicznych firm inwestycyjnych w rozumieniu tej ustawy, prowadzące

działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

5)

zagraniczne osoby prawne prowadzące na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność

maklerską, w tym prowadzące taką działalność w formie oddziału, oraz towarowe domy

maklerskie w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 622 i 685), a także spółki handlowe, o których mowa w art. 50a tej ustawy;

6)

spółki prowadzące rynek regulowany - w zakresie, w jakim prowadzą platformę aukcyjną,

o której mowa w art. 3 pkt 10a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

7)

fundusze inwestycyjne, alternatywne spółki inwestycyjne, towarzystwa funduszy inwestycyjnych,

zarządzający ASI, oddziały spółek zarządzających oraz oddziały zarządzających z Unii

Europejskiej znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu

ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi

funduszami inwestycyjnymi

(Dz. U. z 2018 r. poz. 56, z 2017 r. poz. 2491 oraz z 2018 r. poz. 106, 138, 650 i 685);

8)

zakłady ubezpieczeń wykonujące działalność, o której mowa w dziale I załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej

i reasekuracyjnej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1170, z późn. zm., w tym krajowe zakłady ubezpieczeń, główne oddziały zagranicznych zakładów ubezpieczeń

z siedzibą w państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej oraz oddziały

zagranicznych zakładów ubezpieczeń mających siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska

państwie członkowskim Unii Europejskiej;

9)

pośrednicy ubezpieczeniowi wykonujący czynności pośrednictwa ubezpieczeniowego w zakresie

ubezpieczeń wymienionych w dziale I załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej

i reasekuracyjnej oraz oddziały zagranicznych pośredników wykonujących takie czynności mające siedzibę

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem agenta ubezpieczeniowego, który

jest agentem ubezpieczeniowym wykonującym czynności pośrednictwa ubezpieczeniowego

na rzecz jednego zakładu ubezpieczeń w zakresie tego samego działu zgodnie z załącznikiem

do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej oraz nie pobiera od klienta składki ubezpieczeniowej ani od zakładu ubezpieczeń kwot

należnych klientowi;

10)

Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. oraz spółka, której Krajowy Depozyt Papierów

Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu, o którym mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, w zakresie, w jakim prowadzą rachunki papierów wartościowych lub rachunki zbiorcze;

11)

przedsiębiorcy prowadzący działalność kantorową w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. - Prawo dewizowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 679 oraz z 2018 r. poz. 650), inni przedsiębiorcy świadczący usługę wymiany walut lub usługę pośrednictwa w wymianie

walut, niebędący innymi instytucjami obowiązanymi, oraz oddziały przedsiębiorców zagranicznych

prowadzących taką działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

12)

podmioty prowadzące działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług w zakresie

a)

wymiany pomiędzy walutami wirtualnymi i środkami płatniczymi,

b)

wymiany pomiędzy walutami wirtualnymi,

c)

pośrednictwa w wymianie, o której mowa w lit. a lub b,

d)

prowadzenia rachunków, o których mowa w ust. 2 pkt 17 lit. e;

13)

notariusze w zakresie czynności dokonywanych w formie aktu notarialnego, obejmujących

a)

przeniesienie własności wartości majątkowej, w tym sprzedaż, zamianę lub darowiznę

ruchomości lub nieruchomości,

b)

zawarcie umowy działu spadku, zniesienia współwłasności, dożywocia, renty w zamian

za przeniesienie własności nieruchomości oraz o podział majątku wspólnego,

c)

przeniesienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, prawa użytkowania wieczystego

oraz ekspektatywy odrębnej własności lokalu,

d)

wniesienie wkładu niepieniężnego po założeniu spółki,

e)

zawarcie umowy dokumentującej wniesienie lub podwyższenie wkładów do spółki albo wniesienie

lub podwyższenie kapitału zakładowego,

f)

przekształcenie lub połączenie spółek,

g)

zbycie przedsiębiorstwa,

h)

zbycie udziałów w spółce;

14)

adwokaci, radcowie prawni, prawnicy zagraniczni, doradcy podatkowi w zakresie, w jakim

świadczą na rzecz klienta pomoc prawną lub czynności doradztwa podatkowego dotyczące

a)

kupna lub sprzedaży nieruchomości, przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa,

b)

zarządzania środkami pieniężnymi, instrumentami finansowymi lub innymi aktywami klienta,

c)

zawierania umowy o prowadzenie rachunku bankowego, rachunku papierów wartościowych

lub wykonywania czynności związanych z prowadzeniem tych rachunków,

d)

wnoszenia wkładu do spółki kapitałowej lub podwyższenia kapitału zakładowego spółki

kapitałowej,

e)

tworzenia, prowadzenia działalności lub zarządzania spółkami kapitałowymi lub trustami

- z wyjątkiem radców prawnych oraz prawników zagranicznych wykonujących zawód w ramach

stosunku pracy lub służby w urzędach obsługujących organy administracji publicznej,

innych państwowych lub samorządowych jednostkach organizacyjnych oraz w podmiotach

innych niż spółki, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1870 i 2400 oraz z 2018 r. poz. 138 i 723), oraz doradców podatkowych wykonujących zawód w ramach stosunku pracy w podmiotach

innych niż te, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym

(Dz. U. z 2018 r. poz. 377, 650 i 723);

15)

doradcy podatkowi w zakresie czynności doradztwa podatkowego innych niż wymienione

w pkt 14 oraz biegli rewidenci;

16)

przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2168, 2290 i 2486 oraz z 2018 r. poz. 107 i 398), niebędący innymi instytucjami obowiązanymi, świadczący usługi polegające na

a)

tworzeniu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej,

b)

pełnieniu funkcji członka zarządu lub umożliwianiu innej osobie pełnienia tej funkcji

lub podobnej funkcji w osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej

osobowości prawnej,

c)

zapewnianiu siedziby, adresu prowadzenia działalności lub adresu korespondencyjnego

oraz innych pokrewnych usług osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej

osobowości prawnej,

d)

działaniu lub umożliwieniu innej osobie działania jako powiernik trustu, który powstał

w drodze czynności prawnej,

e)

działaniu lub umożliwieniu innej osobie działania jako osoba wykonująca prawa z akcji

lub udziałów na rzecz podmiotu innego niż spółka notowana na rynku regulowanym podlegającym

wymogom dotyczącym ujawniania informacji zgodnie z prawem Unii Europejskiej lub podlegająca

równoważnym standardom międzynarodowym;

17)

podmioty prowadzące działalność w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych;

18)

pośrednicy w obrocie nieruchomościami;

19)

operatorzy pocztowi w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1481 oraz z 2018 r. poz. 106, 138 i 650); 20) podmioty prowadzące działalność w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych,

gier w karty i gier na automatach w rozumieniu ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 165, 650 i 723); 21) fundacje ustanowione na podstawie ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach

(Dz. U. z 2016 r. poz. 40, z 2017 r. poz. 1909 oraz z 2018 r. poz. 723) w zakresie, w jakim przyjmują lub dokonują płatności w gotówce o wartości równej

lub przekraczającej równowartość 10 000 euro, bez względu na to, czy płatność jest

przeprowadzana jako pojedyncza operacja, czy kilka operacji, które wydają się ze sobą

powiązane; 22) stowarzyszenia posiadające osobowość prawną, utworzone na podstawie

ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach

(Dz. U. z 2017 r. poz. 210 oraz z 2018 r. poz. 723), w zakresie, w jakim przyjmują lub dokonują płatności w gotówce o wartości równej

lub przekraczającej równowartość 10 000 euro, bez względu na to, czy płatność jest

przeprowadzana jako pojedyncza operacja, czy kilka operacji, które wydają się ze sobą

powiązane; 23) przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej w zakresie, w jakim przyjmują lub dokonują płatności za towary w gotówce o wartości

równej lub przekraczającej równowartość 10 000 euro, bez względu na to, czy transakcja

jest przeprowadzana jako pojedyncza operacja, czy kilka operacji, które wydają się

ze sobą powiązane; 24) przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej w zakresie, w jakim prowadzą działalność polegającą na udostępnianiu skrytek sejfowych,

oraz oddziały przedsiębiorców zagranicznych prowadzące taką działalność na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej; 25) instytucje pożyczkowe w rozumieniu ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1528 oraz z 2017 r. poz. 819).

2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

beneficjencie rzeczywistym - rozumie się przez to osobę fizyczną lub osoby fizyczne

sprawujące bezpośrednio lub pośrednio kontrolę nad klientem poprzez posiadane uprawnienia,

które wynikają z okoliczności prawnych lub faktycznych, umożliwiające wywieranie decydującego

wpływu na czynności lub działania podejmowane przez klienta, lub osobę fizyczną lub

osoby fizyczne, w imieniu których są nawiązywane stosunki gospodarcze lub przeprowadzana

jest transakcja okazjonalna, w tym

a)

w przypadku klienta będącego osobą prawną inną niż spółka, której papiery wartościowe

są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym podlegającym wymogom ujawniania informacji

wynikającym z przepisów prawa Unii Europejskiej lub odpowiadającym im przepisom prawa

państwa trzeciego: - osobę fizyczną będącą udziałowcem lub akcjonariuszem klienta,

której przysługuje prawo własności więcej niż 25% ogólnej liczby udziałów lub akcji

tej osoby prawnej, - osobę fizyczną dysponującą więcej niż 25% ogólnej liczby głosów

w organie stanowiącym klienta, także jako zastawnik albo użytkownik, lub na podstawie

porozumień z innymi uprawnionymi do głosu, - osobę fizyczną sprawującą kontrolę nad

osobą prawną lub osobami prawnymi, którym łącznie przysługuje prawo własności więcej

niż 25% ogólnej liczby udziałów lub akcji klienta, lub łącznie dysponującą więcej

niż 25% ogólnej liczby głosów w organie klienta, także jako zastawnik albo użytkownik,

lub na podstawie porozumień z innymi uprawnionymi do głosu, - osobę fizyczną sprawującą

kontrolę nad klientem poprzez posiadanie w stosunku do tej osoby prawnej uprawnień,

o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2018 r. poz. 395, 398 i 650), lub - osobę fizyczną zajmującą wyższe stanowisko kierownicze w przypadku udokumentowanego

braku możliwości ustalenia lub wątpliwości co do tożsamości osób fizycznych określonych

w tiret pierwszym, drugim, trzecim i czwartym oraz w przypadku niestwierdzenia podejrzeń

prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu,

b)

w przypadku klienta będącego trustem: - założyciela, - powiernika, - nadzorcę, jeżeli

został ustanowiony, - beneficjenta, - inną osobę sprawującą kontrolę nad trustem,

c)

w przypadku klienta będącego osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, wobec

którego nie stwierdzono przesłanek lub okoliczności mogących wskazywać na fakt sprawowania

kontroli nad nim przez inną osobę fizyczną lub osoby fizyczne, przyjmuje się, że taki

klient jest jednocześnie beneficjentem rzeczywistym;

2)

blokadzie rachunku - rozumie się przez to czasowe uniemożliwienie korzystania i dysponowania

ze wszystkich lub części wartości majątkowych gromadzonych na rachunku, w tym również

przez instytucję obowiązaną;

3)

członkach rodziny osoby zajmującej eksponowane stanowisko polityczne - rozumie się

przez to

a)

małżonka lub osobę pozostającą we wspólnym pożyciu z osobą zajmującą eksponowane stanowisko

polityczne,

b)

dziecko osoby zajmującej eksponowane stanowisko polityczne i jego małżonka lub osoby

pozostającej we wspólnym pożyciu,

c)

rodziców osoby zajmującej eksponowane stanowisko polityczne;

4)

dyrektywie 2015/849 - rozumie się przez to dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie

zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania

terroryzmu, zmieniającą rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012

i uchylającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji

2006/70/WE

(Dz. Urz. UE L 141 z 05.06.2015, str. 73);

5)

europejskich urzędach nadzoru - rozumie się przez to Europejski Urząd Nadzoru Bankowego,

Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejski

Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych;

6)

finansowaniu terroryzmu - rozumie się przez to czyn określony w art. 165a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2204 oraz z 2018 r. poz. 20, 305 i 663);

7)

grupie - rozumie się przez to jednostkę dominującą wraz z jej jednostkami podporządkowanymi

w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości;

8)

jednostkach współpracujących - rozumie się przez to organy administracji rządowej,

organy jednostek samorządu terytorialnego oraz inne państwowe jednostki organizacyjne,

a także Narodowy Bank Polski (NBP), Komisję Nadzoru Finansowego (KNF) i Najwyższą

Izbę Kontroli (NIK);

9)

kadrze kierowniczej wyższego szczebla - rozumie się przez to członka zarządu, dyrektora

lub pracownika instytucji obowiązanej posiadającego wiedzę z zakresu ryzyka prania

pieniędzy oraz finansowania terroryzmu związanego z działalnością instytucji obowiązanej

oraz podejmującego decyzje mające wpływ na to ryzyko;

10)

kliencie - rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej, której instytucja obowiązana świadczy usługi lub

dla której wykonuje czynności wchodzące w zakres prowadzonej przez nią działalności

zawodowej, w tym z którą instytucja obowiązana nawiązuje stosunki gospodarcze, lub

na zlecenie której przeprowadza transakcję okazjonalną; w przypadku umowy ubezpieczenia

przez klienta instytucji obowiązanej rozumie się ubezpieczającego;

11)

osobach zajmujących eksponowane stanowiska polityczne - rozumie się przez to osoby

fizyczne zajmujące znaczące stanowiska lub pełniące znaczące funkcje publiczne, w

tym

a)

szefów państw, szefów rządów, ministrów, wiceministrów, sekretarzy stanu, podsekretarzy

stanu, w tym Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Prezesa Rady Ministrów i wiceprezesa

Rady Ministrów,

b)

członków parlamentu lub podobnych organów ustawodawczych, w tym posłów i senatorów,

c)

członków organów zarządzających partii politycznych,

d)

członków sądów najwyższych, trybunałów konstytucyjnych oraz innych organów sądowych

wysokiego szczebla, których decyzje nie podlegają zaskarżeniu, z wyjątkiem trybów

nadzwyczajnych, w tym sędziów Sądu Najwyższego, Trybunału Konstytucyjnego, Naczelnego

Sądu Administracyjnego, wojewódzkich sądów administracyjnych oraz sędziów sądów apelacyjnych,

e)

członków trybunałów obrachunkowych lub zarządów banków centralnych, w tym Prezesa

oraz członków Zarządu NBP,

f)

ambasadorów, chargés d'affaires oraz wyższych oficerów sił zbrojnych,

g)

członków organów administracyjnych, zarządczych lub nadzorczych przedsiębiorstw państwowych,

w tym dyrektorów przedsiębiorstw państwowych oraz członków zarządów i rad nadzorczych

spółek z udziałem Skarbu Państwa, w których ponad połowa akcji albo udziałów należy

do Skarbu Państwa lub innych państwowych osób prawnych,

h)

dyrektorów, zastępców dyrektorów oraz członków organów organizacji międzynarodowych

lub osoby pełniące równoważne funkcje w tych organizacjach,

i)

dyrektorów generalnych w urzędach naczelnych i centralnych organów państwowych, dyrektorów

generalnych urzędów wojewódzkich oraz kierowników urzędów terenowych organów rządowej

administracji specjalnej;

12)

osobach znanych jako bliscy współpracownicy osoby zajmującej eksponowane stanowisko

polityczne - rozumie się przez to

a)

osoby fizyczne będące beneficjentami rzeczywistymi osób prawnych, jednostek organizacyjnych

nieposiadających osobowości prawnej lub trustów wspólnie z osobą zajmującą eksponowane

stanowisko polityczne lub utrzymujące z taką osobą inne bliskie stosunki związane

z prowadzoną działalnością gospodarczą,

b)

osoby fizyczne będące jedynym beneficjentem rzeczywistym osób prawnych, jednostek

organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej lub trustu, o których wiadomo,

że zostały utworzone w celu uzyskania faktycznej korzyści przez osobę zajmującą eksponowane

stanowisko polityczne;

13)

państwie trzecim wysokiego ryzyka - rozumie się przez to państwo identyfikowane na

podstawie informacji pochodzących z wiarygodnych źródeł, w tym raportów z ewaluacji

krajowych systemów przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu

przeprowadzanych przez Grupę Specjalną do spraw Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy

(FATF) oraz organy lub organizacje z nią powiązane, jako nieposiadające skutecznego

systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy lub finansowaniu terroryzmu lub posiadające

znaczące braki w systemie przeciwdziałania praniu pieniędzy lub finansowaniu terroryzmu,

w szczególności państwo trzecie zidentyfikowane przez Komisję Europejską w akcie delegowanym

przyjętym na podstawie art. 9 dyrektywy 2015/849;

14)

praniu pieniędzy - rozumie się przez to czyn określony w art. 299 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny;

15)

przeprowadzaniu transakcji - rozumie się przez to wykonanie przez instytucję obowiązaną

dyspozycji lub zlecenia wydanych przez klienta lub osobę działającą w jego imieniu;

16)

przetwarzaniu informacji - rozumie się przez to każdą operację wykonywaną na informacjach,

w szczególności ich uzyskiwanie, gromadzenie, utrwalanie, przechowywanie, opracowywanie,

zmienianie, udostępnianie i usuwanie, a zwłaszcza te operacje, które wykonuje się

w systemach informatycznych;

17)

rachunku - rozumie się przez to

a)

rachunek płatniczy w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych,

b)

rachunek bankowy i rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej niebędące

rachunkami płatniczymi,

c)

rachunek papierów wartościowych i rachunek zbiorczy oraz służący do ich obsługi rachunek

pieniężny, w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,

d)

rejestr uczestników funduszu lub ewidencję uczestników funduszu inwestycyjnego zamkniętego,

e)

prowadzony w formie elektronicznej zbiór danych identyfikacyjnych zapewniających osobom

uprawnionym możliwość korzystania z jednostek walut wirtualnych, w tym przeprowadzania

transakcji ich wymiany,

f)

rachunek derywatów w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

18)

relacjach korespondenckich - rozumie się przez to

a)

świadczenie usług bankowych przez jeden bank jako korespondenta na rzecz innego banku

jako respondenta,

b)

relacje między instytucjami kredytowymi, instytucjami finansowymi, w tym relacje,

w ramach których są świadczone podobne usługi przez instytucję będącą korespondentem

na rzecz instytucji będącej respondentem, oraz relacje, które zostały ustanowione

na potrzeby transakcji dotyczących papierów wartościowych lub na potrzeby transferów

środków pieniężnych;

19)

rozporządzeniu 2015/847 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) 2015/847 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie informacji towarzyszących transferom

środków pieniężnych i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1781/2006 (Dz. Urz. UE L 141

z 05.06.2015, str. 1);

20)

stosunkach gospodarczych - rozumie się przez to stosunki instytucji obowiązanej z

klientem związane z działalnością zawodową instytucji obowiązanej, które w chwili

ich nawiązywania wykazują cechę trwałości;

21)

transakcji - rozumie się przez to czynność prawną lub faktyczną, na podstawie której

dokonuje się przeniesienia własności lub posiadania wartości majątkowych, lub czynność

prawną lub faktyczną dokonywaną w celu przeniesienia własności lub posiadania wartości

majątkowych;

22)

transakcji okazjonalnej - rozumie się przez to transakcję, która nie jest przeprowadzana

w ramach stosunków gospodarczych;

23)

transferze środków pieniężnych - rozumie się przez to transfer środków pieniężnych

w rozumieniu rozporządzenia 2015/847;

24)

truście (trust) - rozumie się przez to regulowany przepisami prawa obcego stosunek

prawny wynikający ze zdarzenia prawnego, umowy lub porozumienia, w tym zespołu takich

zdarzeń lub czynności prawnych, na podstawie którego dokonuje się przeniesienia własności

lub posiadania wartości majątkowych na powiernika w celu sprawowania zarządu powierniczego

oraz udostępniania tych wartości beneficjentom tego stosunku;

25)

umowie ubezpieczenia - rozumie się przez to umowę, o której mowa w dziale I załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej

i reasekuracyjnej;

26)

walucie wirtualnej - rozumie się przez to cyfrowe odwzorowanie wartości, które nie

jest

a)

prawnym środkiem płatniczym emitowanym przez NBP, zagraniczne banki centralne lub

inne organy administracji publicznej,

b)

międzynarodową jednostką rozrachunkową ustanawianą przez organizację międzynarodową

i akceptowaną przez poszczególne kraje należące do tej organizacji lub z nią współpracujące,

c)

pieniądzem elektronicznym w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych,

d)

instrumentem finansowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,

e)

wekslem lub czekiem

- oraz jest wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i akceptowane

jako środek wymiany, a także może być elektronicznie przechowywane lub przeniesione

albo może być przedmiotem handlu elektronicznego;

27)

wartościach majątkowych - rozumie się przez to prawa majątkowe lub inne mienie ruchome

lub nieruchomości, środki płatnicze, instrumenty finansowe w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, inne papiery wartościowe, wartości dewizowe oraz waluty wirtualne;

28)

wstrzymaniu transakcji - rozumie się przez to czasowe ograniczenie korzystania i dysponowania

wartościami majątkowymi polegające na uniemożliwieniu przeprowadzenia przez instytucję

obowiązaną określonej transakcji lub większej liczby określonych transakcji.

Do umowy ubezpieczenia oraz do umowy o udostępnieniu skrytki sejfowej stosuje się

odpowiednio przepisy ustawy.

Przepisów rozporządzenia 2015/847 nie stosuje się do transferów środków pieniężnych

wykonywanych pomiędzy dostawcami usług płatniczych mającymi siedzibę na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, na rachunek płatniczy odbiorcy umożliwiający dokonywanie

wyłącznie płatności za dostawę towarów lub usług, jeżeli

1)

dostawca usług płatniczych odbiorcy może za pomocą niepowtarzalnego identyfikatora

transakcji monitorować transfer środków pieniężnych pomiędzy odbiorcą a osobą fizyczną,

osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która

zawarła z odbiorcą umowę na dostawę towarów lub usług;

2)

kwota transferu środków pieniężnych z tytułu płatności za dostawę towarów lub usług

nie przekracza równowartości 1000 euro.

Przeliczenia kwot wyrażonych w ustawie w euro dokonuje się według średniego kursu

waluty ogłoszonego przez NBP, obowiązującego w dniu przeprowadzania transakcji, w

dniu zlecenia przeprowadzenia transakcji lub w dniu wydania decyzji o nałożeniu kary

pieniężnej.

Instytucje obowiązane wyznaczają kadrę kierowniczą wyższego szczebla odpowiedzialną

za wykonywanie obowiązków określonych w ustawie.

W przypadku instytucji obowiązanej, w której działa zarząd lub inny organ zarządzający,

wyznacza się spośród członków tego organu osobę odpowiedzialną za wdrażanie obowiązków

określonych w ustawie.

Instytucje obowiązane wyznaczają pracownika zajmującego kierownicze stanowisko odpowiedzialnego

za zapewnienie zgodności działalności instytucji obowiązanej oraz jej pracowników

i innych osób wykonujących czynności na rzecz tej instytucji obowiązanej z przepisami

o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Wyznaczony pracownik

jest również odpowiedzialny za przekazywanie w imieniu instytucji obowiązanej zawiadomień,

o których mowa w art. 74 ust. 1, art. 86 ust. 1, art. 89 ust. 1 i art. 90.

W przypadku instytucji obowiązanych prowadzących działalność jednoosobowo zadania

kadry kierowniczej wyższego szczebla oraz pracownika, o których mowa w art. 6 i art.

8, wykonuje osoba prowadząca tę działalność.

1.

Organami administracji rządowej właściwymi w sprawach przeciwdziałania praniu pieniędzy

oraz finansowaniu terroryzmu, zwanymi dalej „organami informacji finansowej”, są

1)

minister właściwy do spraw finansów publicznych jako naczelny organ informacji finansowej;

2)

Generalny Inspektor Informacji Finansowej, zwany dalej „Generalnym Inspektorem”.

2.

Generalnego Inspektora powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra

właściwego do spraw finansów publicznych po zasięgnięciu opinii ministra - członka

Rady Ministrów właściwego do spraw koordynowania działalności służb specjalnych, jeżeli

został wyznaczony przez Prezesa Rady Ministrów.

3.

Generalny Inspektor jest sekretarzem albo podsekretarzem stanu w urzędzie obsługującym

ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Generalnym Inspektorem może być osoba, która

1)

posiada wyłącznie obywatelstwo polskie;

2)

korzysta z pełni praw publicznych;

3)

wykazuje nieskazitelną postawę moralną, obywatelską i patriotyczną;

4)

nie była skazana za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo

skarbowe;

5)

spełnia wymagania określone w przepisach o ochronie informacji niejawnych w zakresie

dostępu do informacji niejawnych o klauzuli „ściśle tajne”;

6)

posiada tytuł zawodowy magistra lub tytuł równorzędny w zakresie prawa, ekonomii lub

finansów;

7)

posiada wiedzę z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;

8)

nie pełniła służby zawodowej ani nie pracowała w organach bezpieczeństwa państwa wymienionych

w art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2186 oraz z 2018 r. poz. 538, 650 i 651), ani nie była ich współpracownikiem.

1.

Do zadań Generalnego Inspektora należy podejmowanie działań w celu przeciwdziałania

praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, w szczególności

1)

analizowanie informacji dotyczących wartości majątkowych, co do których Generalny

Inspektor powziął podejrzenie, że mają one związek z przestępstwem prania pieniędzy

lub finansowania terroryzmu;

2)

przeprowadzanie procedury wstrzymania transakcji lub blokady rachunku;

3)

żądanie przekazania informacji o transakcjach i ich udostępnianie;

4)

przekazywanie uprawnionym organom informacji i dokumentów uzasadniających podejrzenie

popełnienia przestępstwa;

5)

wymiana informacji z jednostkami współpracującymi;

6)

sporządzanie krajowej oceny ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu oraz

strategii przeciwdziałania tym przestępstwom we współpracy z jednostkami współpracującymi

i instytucjami obowiązanymi;

7)

sprawowanie kontroli nad przestrzeganiem przepisów dotyczących przeciwdziałania praniu

pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;

8)

wydawanie decyzji w sprawach wpisu na listę osób i podmiotów, wobec których stosuje

się szczególne środki ograniczające, o których mowa w art. 117, lub skreślenia z niej

oraz prowadzenie tej listy;

9)

współpraca z właściwymi organami innych państw, a także zagranicznymi instytucjami

i międzynarodowymi organizacjami zajmującymi się przeciwdziałaniem praniu pieniędzy

lub finansowaniu terroryzmu;

10)

nakładanie kar administracyjnych, o których mowa w ustawie;

11)

udostępnianie wiedzy i informacji z zakresu przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy

oraz finansowaniu terroryzmu w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

12)

przetwarzanie informacji w trybie określonym w ustawie;

13)

inicjowanie innych działań w celu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu.

2.

Generalny Inspektor wykonuje swoje zadania przy pomocy komórki organizacyjnej wyodrębnionej

w tym celu w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

3.

W celu skutecznego i efektywnego wykonywania zadań Generalny Inspektor może wydać,

z zachowaniem wymogów dotyczących ochrony informacji niejawnych, instrukcję dotyczącą

sposobu realizacji zadań przez komórkę organizacyjną, o której mowa w ust. 2, w zakresie

gromadzenia, przetwarzania i analizy informacji w trybie ustawy.

4.

Generalny Inspektor jest administratorem systemu teleinformatycznego służącego przeciwdziałaniu

praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

W celu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu Generalny Inspektor

może przetwarzać informacje pochodzące również od izb rozliczeniowych utworzonych

na podstawie art. 67 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe oraz instytucji utworzonych na podstawie art. 105 ust. 4 tej ustawy.

1.

Generalny Inspektor przedstawia Prezesowi Rady Ministrów, za pośrednictwem ministra

właściwego do spraw finansów publicznych, roczne sprawozdanie ze swojej działalności

w terminie 3 miesięcy od zakończenia roku, za który jest składane sprawozdanie.

2.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności informacje o

1)

poszczególnych kategoriach instytucji obowiązanych i znaczeniu gospodarczym sektorów

rynku, do których należą, według stanu na dzień 31 grudnia tego roku, za który jest

składane sprawozdanie;

2)

liczbie przekazanych przez instytucje obowiązane informacji w trybie przewidzianym

w ustawie;

3)

liczbie przekazanych przez jednostki współpracujące informacji w trybie przewidzianym

w ustawie;

4)

działaniach podjętych przez Generalnego Inspektora na podstawie przekazanych informacji,

o których mowa w pkt 2 i 3, wraz z opisem tych działań;

5)

liczbie postępowań karnych wszczętych i zakończonych w sprawach dotyczących prania

pieniędzy i liczbie postępowań karnych wszczętych i zakończonych w sprawach dotyczących

finansowania terroryzmu;

6)

liczbie osób, którym przedstawiono zarzut prania pieniędzy, i liczbie osób, którym

przedstawiono zarzut finansowania terroryzmu;

7)

liczbie osób prawomocnie skazanych za pranie pieniędzy i liczbie osób prawomocnie

skazanych za finansowanie terroryzmu;

8)

rodzajach przestępstw bazowych, o których mowa w art. 1 lit. e Konwencji Rady Europy o praniu, ujawnianiu, zajmowaniu i konfiskacie

dochodów pochodzących z przestępstwa oraz o finansowaniu terroryzmu, sporządzonej

w Warszawie dnia 16 maja 2005 r.

(Dz. U. z 2008 r. poz. 1028), do których odnoszą się informacje wskazane w pkt 5-7;

9)

wartościach majątkowych, w stosunku do których dokonano zamrożenia, wstrzymania transakcji

i blokady lub orzeczono zajęcie, zabezpieczenie majątkowe lub przepadek;

10)

danych statystycznych dotyczących informacji od instytucji obowiązanych i jednostek

współpracujących, przekazanych przez Generalnego Inspektora do prokuratury i innych

organów oraz jednostek administracji publicznej w trybie przewidzianym w ustawie;

11)

danych statystycznych dotyczących informacji, o których mowa w pkt 10, w wyniku których

prokurator, inny organ lub jednostka administracji publicznej podjęły dalsze czynności,

w tym dotyczących przekazania innemu organowi lub jednostce administracji publicznej,

a w przypadku czynności podjętych przez prokuratora - wszczęcia postępowania przygotowawczego,

postawienia zarzutu popełnienia przestępstwa, dokonania blokady rachunku albo wstrzymania

transakcji, wydania postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym;

12)

liczbie transgranicznych wniosków o udzielenie informacji, które zostały przekazane

przez zagraniczne jednostki analityki finansowej, rozpatrzonych przez Generalnego

Inspektora;

13)

liczbie kontroli instytucji obowiązanych przeprowadzonych na podstawie przepisów ustawy;

14)

karach administracyjnych nałożonych na instytucje obowiązane na podstawie przepisów

ustawy;

15)

działalności Komitetu Bezpieczeństwa Finansowego.

3.

Minister Sprawiedliwości przekazuje Generalnemu Inspektorowi informacje, o których

mowa w ust. 2 pkt 5-9, w terminie miesiąca od zakończenia roku, za który są przekazywane

informacje.

4.

Podmioty, o których mowa w art. 130 ust. 2, w zakresie swoich właściwości przekazują

Generalnemu Inspektorowi posiadane informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 1, w terminie

miesiąca od zakończenia roku, za który są przekazywane informacje.

5.

Podmioty, o których mowa w art. 105 ust. 1-4, przekazują Generalnemu Inspektorowi

informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 11, w terminie miesiąca od zakończenia roku,

za który są przekazywane informacje.

6.

Minister Sprawiedliwości oraz podmioty, o których mowa w art. 105 ust. 1-4 i art.

130 ust. 2, przekazują informacje w trybie i formacie uzgodnionych z Generalnym Inspektorem.

7.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, po przekazaniu Prezesowi Rady Ministrów, Generalny

Inspektor udostępnia w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu

obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

1.

Organ, o którym mowa w art. 13, sprawuje kontrolę nad działalnością fundacji będącej

instytucją obowiązaną w rozumieniu przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz

finansowaniu terroryzmu w zakresie zgodności jej działania z przepisami tej ustawy.

2.

Do kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 12 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz

finansowaniu terroryzmu

(Dz. U. poz. 723).

1.

Generalny Inspektor oraz pracownicy komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 12

ust. 2, podlegają wyłączeniu od wykonywania zadań, o których mowa w art. 12 ust. 1

pkt 1-5 i 7-10, w przypadku wystąpienia okoliczności mogącej wywołać wątpliwość co

do ich bezstronności, w tym w przypadku spraw dotyczących ich praw lub obowiązków

albo praw lub obowiązków ich małżonka lub osoby pozostającej z nimi we wspólnym pożyciu,

krewnych i powinowatych do drugiego stopnia albo osób związanych z nimi z tytułu przysposobienia,

opieki lub kurateli. Powody wyłączenia trwają mimo ustania małżeństwa, wspólnego pożycia,

przysposobienia, opieki lub kurateli.

2.

O wyłączeniu, o którym mowa w ust. 1, rozstrzyga z urzędu lub na wniosek

1)

minister właściwy do spraw finansów publicznych - w przypadku Generalnego Inspektora;

2)

Generalny Inspektor - w przypadku kierownika komórki organizacyjnej, o której mowa

w art. 12 ust. 2;

3)

bezpośredni przełożony - w przypadku innych pracowników komórki organizacyjnej, o

której mowa w art. 12 ust. 2.

3.

W przypadku wyłączenia

1)

Generalnego Inspektora - jego zadania wykonuje minister właściwy do spraw finansów

publicznych;

2)

kierownika lub pracownika komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 12 ust. 2 -

ich zadania wykonuje pracownik tej komórki wyznaczony odpowiednio przez Generalnego

Inspektora albo bezpośredniego przełożonego.

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, na wniosek Generalnego

Inspektora mogą delegować pracowników lub funkcjonariuszy jednostek i organów im podległych

lub przez nich nadzorowanych do pracy lub służby w komórce organizacyjnej, o której

mowa w art. 12 ust. 2.

2.

Szczegółowe warunki i tryb delegowania pracowników lub funkcjonariuszy jednostek i

organów, o których mowa w ust. 1, regulują odrębne przepisy określające sposób działania

tych jednostek i organów.

3.

Minister Obrony Narodowej w przypadku uzgodnienia z ministrem właściwym do spraw finansów

publicznych obsady stanowiska w komórce organizacyjnej, o której mowa w art. 12 ust.

2, może skierować żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe w trybie art. 22 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 173 i 138) w celu wyznaczenia go przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych do

pełnienia zawodowej służby wojskowej w tej komórce.

1.

Generalny Inspektor może zawierać porozumienia z podmiotami innymi niż instytucje

obowiązane w zakresie gromadzenia informacji istotnych dla realizacji jego zadań.

W porozumieniu określa się zakres, formę i tryb przekazania informacji.

2.

Generalny Inspektor może przetwarzać informacje, o których mowa w ust. 1.

W przypadku prowadzenia postępowania kontrolnego w zakresie i na zasadach określonych

w przepisach o Najwyższej Izbie Kontroli Generalny Inspektor udostępnia kontrolerom

informacje uzyskane w wyniku realizacji zadań, o których mowa w art. 12 ust. 1, na

podstawie odrębnego upoważnienia Prezesa NIK. Przepis art. 101 ust. 1 stosuje się.

1.

Przy Generalnym Inspektorze działa Komitet Bezpieczeństwa Finansowego, zwany dalej

„Komitetem”, pełniący funkcje opiniodawczą i doradczą w zakresie przeciwdziałania

praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

2.

Do zadań Komitetu należy w szczególności

1)

opiniowanie krajowej oceny ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu;

2)

wydawanie opinii w zakresie zasadności zastosowania zaleceń Komisji Europejskiej,

o których mowa w art. 6 ust. 4 dyrektywy 2015/849;

3)

opiniowanie strategii, o której mowa w art. 31 ust. 1, a także dokonywanie przeglądu

postępów w jej realizacji;

4)

wydawanie rekomendacji dotyczących zastosowania wobec danej osoby lub danego podmiotu

szczególnych środków ograniczających;

5)

opiniowanie wniosków o uznanie za bezprzedmiotowe stosowania wobec osoby lub podmiotu

szczególnych środków ograniczających;

6)

dokonywanie analiz i ocen rozwiązań prawnych z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy

oraz finansowaniu terroryzmu;

7)

przedstawienie opinii o potrzebie dokonania zmian przepisów o przeciwdziałaniu praniu

pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

1.

W skład Komitetu wchodzą

1)

przewodniczący Komitetu - Generalny Inspektor;

2)

wiceprzewodniczący Komitetu - kierownik komórki organizacyjnej, o której mowa w art.

12 ust. 2;

3)

członkowie Komitetu - po jednym przedstawicielu wskazanym przez

a)

ministra właściwego do spraw wewnętrznych,

b)

Ministra Sprawiedliwości,

c)

ministra właściwego do spraw zagranicznych,

d)

Ministra Obrony Narodowej,

e)

ministra właściwego do spraw gospodarki,

f)

ministra właściwego do spraw finansów publicznych,

g)

ministra właściwego do spraw informatyzacji,

h)

ministra - członka Rady Ministrów właściwego do spraw koordynowania działalności służb

specjalnych, jeżeli został wyznaczony przez Prezesa Rady Ministrów,

i)

Przewodniczącego KNF,

j)

Prezesa NBP,

k)

Komendanta Głównego Policji,

l)

Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej,

m)

Komendanta Głównego Straży Granicznej,

n)

Prokuratora Krajowego,

o)

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

p)

Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

q)

Szefa Agencji Wywiadu,

r)

Szefa Służby Wywiadu Wojskowego,

s)

Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

t)

Szefa Krajowej Administracji Skarbowej,

u)

Szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego.

2.

Członkiem Komitetu może być osoba posiadająca wiedzę z zakresu przeciwdziałania praniu

pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu oraz spełniająca wymagania określone w przepisach

o ochronie informacji niejawnych w zakresie dostępu do informacji niejawnych o klauzuli

„tajne” lub „ściśle tajne”.

3.

Sekretarza Komitetu powołuje i odwołuje przewodniczący Komitetu. Sekretarzem Komitetu

może być osoba, która spełnia wymagania określone w przepisach o ochronie informacji

niejawnych w zakresie dostępu do informacji niejawnych o klauzuli „ściśle tajne”.

4.

Przewodniczący Komitetu może zapraszać do udziału w pracach Komitetu inne osoby, bez

prawa głosu.

Posiedzenia Komitetu odbywają się co najmniej trzy razy w roku, w terminach wyznaczonych

przez przewodniczącego Komitetu.

1.

Zadania, o których mowa w art. 19 ust. 2, Komitet wykonuje na wniosek przewodniczącego

Komitetu lub członka Komitetu wniesiony za pośrednictwem sekretarza Komitetu. Do wniosku

dołącza się projekt opinii, wniosku, rekomendacji lub analizy, wraz z uzasadnieniem.

2.

Wniosek o wydanie rekomendacji, o której mowa w art. 19 ust. 2 pkt 4, lub opinii,

o której mowa w art. 19 ust. 2 pkt 5, zawiera dodatkowo informacje o wynikach ustaleń

mających wpływ na wydanie rekomendacji i inne niezbędne informacje.

1.

Posiedzenia Komitetu odbywają się w obecności co najmniej połowy jego składu.

2.

Członkowie Komitetu uczestniczą w jego posiedzeniach osobiście.

3.

Uchwały są podejmowane w drodze głosowania zwykłą większością głosów osób obecnych

na posiedzeniu Komitetu. W przypadku równej liczby głosów rozstrzyga głos przewodniczącego

Komitetu, a pod jego nieobecność - głos wiceprzewodniczącego Komitetu.

4.

Przewodniczący może zarządzić, że uchwała Komitetu jest podejmowana w trybie obiegowym

przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej.

Szczegółowy tryb i sposób działania Komitetu określa regulamin przyjęty przez Komitet

i zatwierdzony przez Generalnego Inspektora.

1.

Generalny Inspektor opracowuje krajową ocenę ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania

terroryzmu, zwaną dalej „krajową oceną ryzyka”, we współpracy z Komitetem, jednostkami

współpracującymi i instytucjami obowiązanymi.

2.

Przy przygotowywaniu krajowej oceny ryzyka Generalny Inspektor bierze pod uwagę sprawozdanie

Komisji Europejskiej, o którym mowa w art. 6 ust. 1-3 dyrektywy 2015/849.

3.

Generalny Inspektor weryfikuje aktualność krajowej oceny ryzyka i w razie potrzeby,

nie rzadziej jednak niż co 2 lata, aktualizuje ją.

1.

Organ, o którym mowa w art. 8 ust. 5, sprawuje kontrolę nad działalnością stowarzyszenia

będącego instytucją obowiązaną w rozumieniu przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy

oraz finansowaniu terroryzmu w zakresie zgodności jego działania z przepisami tej

ustawy.

2.

Do kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 12 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz

finansowaniu terroryzmu

(Dz. U. poz. 723).

1.

Jednostki współpracujące przekazują Generalnemu Inspektorowi informacje lub dokumenty

mogące mieć wpływ na krajową ocenę ryzyka.

2.

Na żądanie Generalnego Inspektora jednostka współpracująca przekazuje informacje lub

dokumenty mogące mieć wpływ na krajową ocenę ryzyka. W żądaniu Generalny Inspektor

wskazuje format oraz termin ich przekazania.

3.

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego może odmówić przekazania informacji, o których

mowa w ust. 1 i 2, jeżeli mogłoby to uniemożliwić mu wykonywanie jego ustawowych zadań.

1.

Instytucje obowiązane identyfikują i oceniają ryzyko związane z praniem pieniędzy

i finansowaniem terroryzmu odnoszące się do ich działalności, z uwzględnieniem czynników

ryzyka dotyczących klientów, państw lub obszarów geograficznych, produktów, usług,

transakcji lub kanałów ich dostaw. Działania te są proporcjonalne do charakteru i

wielkości instytucji obowiązanej.

2.

Przy ocenianiu ryzyka instytucje obowiązane mogą uwzględniać obowiązującą krajową

ocenę ryzyka, jak również sprawozdanie Komisji Europejskiej, o którym mowa w art.

6 ust. 1-3 dyrektywy 2015/849.

3.

Oceny ryzyka, o których mowa w ust. 1, instytucje obowiązane sporządzają w postaci

papierowej lub elektronicznej i w razie potrzeby, nie rzadziej jednak niż co 2 lata,

aktualizują, w szczególności w związku ze zmianami czynników ryzyka dotyczących klientów,

państw lub obszarów geograficznych, produktów, usług, transakcji lub kanałów ich dostaw

albo dokumentów, o których mowa w ust. 2.

4.

Oceny ryzyka, o których mowa w ust. 1, instytucje obowiązane mogą udostępniać organom

samorządów zawodowych lub stowarzyszeń skupiających te instytucje obowiązane.

1.

Na żądanie Generalnego Inspektora instytucje obowiązane przekazują przygotowane w

zakresie swojej właściwości oceny ryzyka oraz inne informacje mogące mieć wpływ na

krajową ocenę ryzyka.

2.

Przekazanie ocen ryzyka oraz informacji, o których mowa w ust. 1, może nastąpić za

pośrednictwem organów samorządów zawodowych lub stowarzyszeń instytucji obowiązanych.

1.

Krajowa ocena ryzyka zawiera w szczególności

1)

opis metodyki krajowej oceny ryzyka;

2)

opis zjawisk związanych z praniem pieniędzy oraz finansowaniem terroryzmu;

3)

opis obowiązujących regulacji dotyczących prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu;

4)

wskazanie poziomu ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu w Rzeczypospolitej

Polskiej wraz z uzasadnieniem;

5)

wnioski wynikające z oceny ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu;

6)

identyfikację zagadnień dotyczących ochrony danych osobowych związanych z przeciwdziałaniem

praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

2.

W krajowej ocenie ryzyka Generalny Inspektor może określić ryzyka typowe dla poszczególnych

rodzajów instytucji obowiązanych, które nie wymagają dokumentowania w ocenach ryzyka

sporządzanych przez te instytucje.

3.

Generalny Inspektor przedstawia Komitetowi krajową ocenę ryzyka do zaopiniowania.

1.

Krajowa ocena ryzyka, po jej zaopiniowaniu przez Komitet, jest przekazywana do akceptacji

ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

2.

Krajową ocenę ryzyka po akceptacji, o której mowa w ust. 1, i po wyłączeniu części

zawierającej informacje niejawne Generalny Inspektor publikuje w Biuletynie Informacji

Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw

finansów publicznych.

1.

Generalny Inspektor, na podstawie krajowej oceny ryzyka, opracowuje projekt strategii

przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, zwanej dalej „strategią”,

zawierający plan działań mających na celu ograniczenie ryzyka związanego z praniem

pieniędzy oraz finansowaniem terroryzmu.

2.

W przypadku zmiany krajowej oceny ryzyka lub gdy wymaga tego wdrożenie zaleceń Komisji

Europejskiej, o których mowa w art. 6 ust. 4 dyrektywy 2015/849, Generalny Inspektor

opracowuje projekt aktualizacji strategii.

3.

Przepisy art. 29 ust. 3 i art. 30 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

1.

Projekt strategii jest przedkładany do rozpatrzenia przez Radę Ministrów.

2.

Rada Ministrów w drodze uchwały przyjmuje strategię.

3.

Jednostki współpracujące przekazują do Generalnego Inspektora informacje o

1)

sposobie wykorzystania zaleceń zawartych w strategii - w przypadku jednostek współpracujących

innych niż organy administracji rządowej,

2)

podjętych działaniach wynikających z zaleceń zawartych w strategii - w przypadku organów

administracji rządowej

- co najmniej raz na 6 miesięcy od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”.

1.

Instytucje obowiązane stosują wobec swoich klientów środki bezpieczeństwa finansowego.

2.

Instytucje obowiązane rozpoznają ryzyko prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu

związane ze stosunkami gospodarczymi lub z transakcją okazjonalną oraz oceniają poziom

rozpoznanego ryzyka.

3.

Instytucje obowiązane dokumentują rozpoznane ryzyko prania pieniędzy oraz finansowania

terroryzmu związane ze stosunkami gospodarczymi lub z transakcją okazjonalną oraz

jego ocenę, uwzględniając w szczególności czynniki dotyczące

1)

rodzaju klienta;

2)

obszaru geograficznego;

3)

przeznaczenia rachunku;

4)

rodzaju produktów, usług i sposobów ich dystrybucji;

5)

poziomu wartości majątkowych deponowanych przez klienta lub wartości przeprowadzonych

transakcji;

6)

celu, regularności lub czasu trwania stosunków gospodarczych.

4.

Instytucje obowiązane stosują środki bezpieczeństwa finansowego w zakresie i z intensywnością

uwzględniającymi rozpoznane ryzyko prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu związane

ze stosunkami gospodarczymi lub z transakcją okazjonalną oraz jego ocenę.

1.

Środki bezpieczeństwa finansowego obejmują

1)

identyfikację klienta oraz weryfikację jego tożsamości;

2)

identyfikację beneficjenta rzeczywistego oraz podejmowanie uzasadnionych czynności

w celu

a)

weryfikacji jego tożsamości,

b)

ustalenia struktury własności i kontroli - w przypadku klienta będącego osobą prawną

albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej;

3)

ocenę stosunków gospodarczych i, stosownie do sytuacji, uzyskanie informacji na temat

ich celu i zamierzonego charakteru;

4)

bieżące monitorowanie stosunków gospodarczych klienta, w tym

a)

analizę transakcji przeprowadzanych w ramach stosunków gospodarczych w celu zapewnienia,

że transakcje te są zgodne z wiedzą instytucji obowiązanej o kliencie, rodzaju i zakresie

prowadzonej przez niego działalności oraz zgodne z ryzykiem prania pieniędzy oraz

finansowania terroryzmu związanym z tym klientem,

b)

badanie źródła pochodzenia wartości majątkowych będących w dyspozycji klienta - w

przypadkach uzasadnionych okolicznościami,

c)

zapewnienie, że posiadane dokumenty, dane lub informacje dotyczące stosunków gospodarczych

są na bieżąco aktualizowane.

2.

Instytucje obowiązane, stosując środki bezpieczeństwa finansowego, o których mowa

w ust. 1 pkt 1 i 2, identyfikują osobę upoważnioną do działania w imieniu klienta

oraz weryfikują jej tożsamość i umocowanie do działania w imieniu klienta.

3.

Instytucje obowiązane dokumentują zastosowane środki bezpieczeństwa finansowego oraz

wyniki bieżącej analizy przeprowadzanych transakcji. Na żądanie organów, o których

mowa w art. 130, instytucje obowiązane wykazują, że przy uwzględnieniu poziomu rozpoznanego

ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu związanego z danymi stosunkami

gospodarczymi lub transakcją okazjonalną zastosowały odpowiednie środki bezpieczeństwa

finansowego.

4.

Instytucje obowiązane na potrzeby stosowania środków bezpieczeństwa finansowego mogą

przetwarzać informacje zawarte w dokumentach tożsamości klienta i osoby upoważnionej

do działania w jego imieniu oraz sporządzać ich kopie.

5.

Przed nawiązaniem stosunków gospodarczych lub przeprowadzeniem transakcji okazjonalnej

instytucje obowiązane informują klienta o przetwarzaniu jego danych osobowych, w szczególności

o obowiązkach instytucji obowiązanej wynikających z ustawy w zakresie przetwarzania

tych danych.

6.

Przetwarzanie informacji o beneficjentach rzeczywistych przez instytucje obowiązane

odbywa się bez wiedzy osób, których informacje te dotyczą.

1.

Instytucje obowiązane stosują środki bezpieczeństwa finansowego w przypadku

1)

nawiązywania stosunków gospodarczych;

2)

przeprowadzania transakcji okazjonalnej

a)

o równowartości 15 000 euro lub większej, bez względu na to, czy transakcja jest przeprowadzana

jako pojedyncza operacja, czy kilka operacji, które wydają się ze sobą powiązane,

lub

b)

która stanowi transfer środków pieniężnych na kwotę przekraczającą równowartość 1000

euro;

3)

przeprowadzania gotówkowej transakcji okazjonalnej o równowartości 10 000 euro lub

większej, bez względu na to, czy transakcja jest przeprowadzana jako pojedyncza operacja,

czy kilka operacji, które wydają się ze sobą powiązane - w przypadku instytucji obowiązanych,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 23;

4)

obstawiania stawek oraz odbioru wygranych o równowartości 2000 euro lub większej,

bez względu na to, czy transakcja jest przeprowadzana jako pojedyncza operacja, czy

kilka operacji, które wydają się ze sobą powiązane - w przypadku instytucji obowiązanych,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20;

5)

podejrzenia prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu;

6)

wątpliwości co do prawdziwości lub kompletności dotychczas uzyskanych danych identyfikacyjnych

klienta.

2.

Instytucje obowiązane stosują środki bezpieczeństwa finansowego również w odniesieniu

do klientów, z którymi utrzymują stosunki gospodarcze, z uwzględnieniem rozpoznanego

ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu, w szczególności gdy doszło do

zmiany uprzednio ustalonego charakteru lub okoliczności stosunków gospodarczych.

1.

Identyfikacja klienta polega na ustaleniu w przypadku

1)

osoby fizycznej

a)

imienia i nazwiska,

b)

obywatelstwa,

c)

numeru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) lub daty urodzenia

- w przypadku gdy nie nadano numeru PESEL, oraz państwa urodzenia,

d)

serii i numeru dokumentu stwierdzającego tożsamość osoby,

e)

adresu zamieszkania - w przypadku posiadania tej informacji przez instytucję obowiązaną,

f)

nazwy (firmy), numeru identyfikacji podatkowej (NIP) oraz adresu głównego miejsca

wykonywania działalności gospodarczej - w przypadku osoby fizycznej prowadzącej działalność

gospodarczą;

2)

osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej

a)

nazwy (firmy),

b)

formy organizacyjnej,

c)

adresu siedziby lub adresu prowadzenia działalności,

d)

NIP, a w przypadku braku takiego numeru - państwa rejestracji, rejestru handlowego

oraz numeru i daty rejestracji,

e)

danych identyfikacyjnych, o których mowa w pkt 1 lit. a i c, osoby reprezentującej

tę osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej.

2.

Identyfikacja beneficjenta rzeczywistego obejmuje ustalenie danych, o których mowa

w ust. 1 pkt 1 lit. a i b, w przypadku posiadania informacji przez instytucję obowiązaną

- również danych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c-e.

3.

Identyfikacja osoby upoważnionej do działania w imieniu klienta obejmuje ustalenie

danych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a-d.

Weryfikacja tożsamości klienta, osoby upoważnionej do działania w jego imieniu oraz

beneficjenta rzeczywistego polega na potwierdzeniu ustalonych danych identyfikacyjnych

na podstawie dokumentu stwierdzającego tożsamość osoby fizycznej, dokumentu zawierającego

aktualne dane z wyciągu z właściwego rejestru lub innych dokumentów, danych lub informacji

pochodzących z wiarygodnego i niezależnego źródła.

1.

Instytucje obowiązane przy uwzględnieniu rozpoznanego ryzyka prania pieniędzy oraz

finansowania terroryzmu mogą odstąpić od stosowania środków bezpieczeństwa finansowego,

o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1-3, w odniesieniu do pieniądza elektronicznego

w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki ograniczające ryzyko prania pieniędzy

oraz finansowania terroryzmu

1)

instrument płatniczy nie może być zasilony lub instrument ten ma maksymalny miesięczny

limit transakcji płatniczych w wysokości równowartości 50 euro, która to kwota może

być wykorzystana wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

maksymalna kwota przechowywana elektronicznie nie przekracza równowartości 50 euro;

3)

instrument płatniczy może być wykorzystywany wyłącznie do zakupu towarów lub usług;

4)

instrument płatniczy nie może być zasilony pieniądzem elektronicznym wydanym bez zastosowania

środków bezpieczeństwa finansowego;

5)

wydawca pieniądza elektronicznego prowadzi bieżącą analizę przeprowadzanych transakcji

lub monitoruje stosunki gospodarcze w sposób umożliwiający identyfikację transakcji

nietypowych lub transakcji, których okoliczności wskazują, że mogą mieć one związek

z praniem pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku wykupu pieniądza elektronicznego lub podjęcia

w gotówce wartości pieniądza elektronicznego, gdy kwota podlegająca wykupowi przekracza

równowartość 50 euro.

1.

Weryfikacja tożsamości klienta i beneficjenta rzeczywistego następuje przed nawiązaniem

stosunków gospodarczych lub przeprowadzeniem transakcji okazjonalnej.

2.

Weryfikacja tożsamości klienta i beneficjenta rzeczywistego może być zakończona podczas

nawiązywania stosunków gospodarczych, jeżeli jest to konieczne dla zapewnienia ciągłości

prowadzenia działalności gospodarczej i gdy występuje niskie ryzyko prania pieniędzy

oraz finansowania terroryzmu. W takich przypadkach weryfikacja jest dokonywana w możliwie

krótkim terminie od momentu rozpoczęcia nawiązywania stosunków gospodarczych.

3.

Instytucje obowiązane, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1-5, 7-11, 24 i 25, mogą

zawrzeć umowę o prowadzenie rachunku bankowego, rachunku papierów wartościowych lub

rachunku zbiorczego pod warunkiem, że środki bezpieczeństwa finansowego, o których

mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1 i 2, zostaną zastosowane przed przeprowadzeniem transakcji

z wykorzystaniem tych rachunków.

4.

W przypadku trustów, w których beneficjenci są określani na podstawie szczególnych

cech, instytucje obowiązane uzyskują informacje dotyczące rodzaju tych beneficjentów,

pozwalające im na identyfikację beneficjenta w momencie dokonywania wypłaty wartości

majątkowych lub wykonywania przez beneficjenta przysługujących mu praw.

1.

Instytucje obowiązane, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8, będące stronami umowy

ubezpieczenia, stosują wobec osób uprawnionych z tytułu tych umów środki bezpieczeństwa

finansowego, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1. Środki te są stosowane niezwłocznie

po ustaleniu osób uprawnionych z tytułu umowy ubezpieczenia, nie później niż w momencie

wypłaty świadczenia. Przepisy art. 34 ust. 4, art. 36 ust. 1 pkt 1 oraz art. 37 stosuje

się odpowiednio.

2.

W przypadku uzyskania informacji o częściowym lub całkowitym przeniesieniu praw z

tytułu umowy ubezpieczenia instytucje obowiązane wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 8

stosują wobec osób uprawnionych z tytułu tych umów środek bezpieczeństwa finansowego,

o którym mowa w art. 34 ust. 1 pkt 2.

1.

W przypadku gdy instytucja obowiązana nie może zastosować jednego ze środków bezpieczeństwa

finansowego, o których mowa w art. 34 ust. 1

1)

nie nawiązuje stosunków gospodarczych;

2)

nie przeprowadza transakcji okazjonalnej;

3)

nie przeprowadza transakcji za pośrednictwem rachunku bankowego;

4)

rozwiązuje stosunki gospodarcze.

2.

Instytucja obowiązana ocenia, czy niemożność zastosowania środków bezpieczeństwa finansowego,

o której mowa w ust. 1, stanowi podstawę do przekazania Generalnemu Inspektorowi zawiadomienia,

o którym mowa w art. 74 lub art. 86.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do instytucji obowiązanych, o których mowa w

art. 2 ust. 1 pkt 14, w zakresie, w jakim instytucje te ustalają sytuację prawną klienta

w związku z postępowaniem sądowym, wykonywaniem obowiązków polegających na obronie,

reprezentowaniu lub zastępowaniu klienta w postępowaniu sądowym albo udzielaniu klientowi

porady prawnej dotyczącej wszczęcia postępowania sądowego lub uniknięcia takiego postępowania.

1.

Instytucje obowiązane mogą stosować uproszczone środki bezpieczeństwa finansowego

w przypadkach, w których ocena ryzyka, o której mowa w art. 33 ust. 2, potwierdziła

niższe ryzyko prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu.

2.

O niższym ryzyku prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu może świadczyć w szczególności

1)

to, że klient jest

a)

jednostką sektora finansów publicznych, o której mowa w art. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2077 oraz z 2018 r. poz. 62),

b)

przedsiębiorstwem państwowym albo spółką z większościowym udziałem Skarbu Państwa,

jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków,

c)

spółką, której papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym podlegającym

wymogom ujawniania informacji o jej beneficjencie rzeczywistym wynikającym z przepisów

prawa Unii Europejskiej lub odpowiadającym im przepisom prawa państwa trzeciego, albo

spółką z większościowym udziałem takiej spółki,

d)

rezydentem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,

e)

rezydentem państwa trzeciego określanego przez wiarygodne źródła jako państwo o niskim

poziomie korupcji lub innej działalności przestępczej,

f)

rezydentem państwa trzeciego, w którym według danych pochodzących z wiarygodnych źródeł

obowiązują przepisy dotyczące przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu odpowiadające wymogom wynikającym z przepisów Unii Europejskiej z zakresu

przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;

2)

zawarcie umowy ubezpieczenia, gdy składka roczna nie przekracza równowartości 1500

euro lub składka jednorazowa nie przekracza 3500 euro; w przypadku grupowych umów

ubezpieczenia wskazana wartość składek liczona jest w odniesieniu do każdego ubezpieczonego;

3)

przystąpienie i uczestnictwo w pracowniczym programie emerytalnym, zawarcie umowy

i gromadzenie oszczędności na indywidualnym koncie emerytalnym lub indywidualnym koncie

zabezpieczenia emerytalnego;

4)

oferowanie produktów lub usług w celu zapewnienia odpowiednio zdefiniowanego i ograniczonego

dostępu do systemu finansowego klientom mającym ograniczony dostęp do produktów lub

usług oferowanych w ramach tego systemu;

5)

oferowanie produktów lub usług powiązanych z klientem, w przypadku których ryzyko

prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu jest ograniczane za pomocą innych czynników,

w tym jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych otwartych lub specjalistycznych

funduszy inwestycyjnych otwartych lub określonych rodzajów pieniądza elektronicznego;

6)

powiązanie stosunków gospodarczych lub transakcji okazjonalnej z

a)

państwem członkowskim Unii Europejskiej, państwem członkowskim Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,

b)

państwem trzecim określanym przez wiarygodne źródła jako państwo o niskim poziomie

korupcji lub innej działalności przestępczej,

c)

państwem trzecim, w którym według danych pochodzących z wiarygodnych źródeł obowiązują

przepisy dotyczące przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu

odpowiadające wymogom wynikającym z przepisów Unii Europejskiej z zakresu przeciwdziałania

praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

3.

Uproszczonych środków bezpieczeństwa finansowego nie stosuje się w przypadkach, o

których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 5 i 6.

1.

Instytucje obowiązane stosują wzmożone środki bezpieczeństwa finansowego w przypadkach

wyższego ryzyka prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, a także w przypadkach,

o których mowa w art. 44-46.

2.

O wyższym ryzyku prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu może świadczyć w szczególności

1)

nawiązywanie stosunków gospodarczych w nietypowych okolicznościach;

2)

to, że klient jest

a)

osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, których

działalność służy do przechowywania aktywów osobistych,

b)

spółką, w której wydano akcje na okaziciela, której papiery wartościowe nie są dopuszczone

do obrotu zorganizowanego, lub spółką, w której prawa z akcji lub udziałów są wykonywane

przez podmioty inne niż akcjonariusze lub udziałowcy;

3)

przedmiot prowadzonej przez klienta działalności gospodarczej obejmujący przeprowadzanie

znacznej liczby lub opiewających na wysokie kwoty transakcji gotówkowych;

4)

nietypowa lub nadmiernie złożona struktura własnościowa klienta, biorąc pod uwagę

rodzaj i zakres prowadzonej przez niego działalności gospodarczej;

5)

korzystanie przez klienta z usług lub produktów oferowanych w ramach bankowości prywatnej;

6)

korzystanie przez klienta z usług lub produktów sprzyjających anonimowości lub utrudniających

jego identyfikację, w tym z usługi polegającej na tworzeniu dodatkowych numerów rachunków

oznaczanych zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 68 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe oraz art. 4a ust. 5 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, powiązanych z posiadanym rachunkiem, w celu ich udostępniania innym podmiotom do

identyfikacji płatności lub zleceniodawców tych płatności;

7)

nawiązywanie albo utrzymywanie stosunków gospodarczych lub przeprowadzanie transakcji

okazjonalnej bez fizycznej obecności klienta - w przypadku gdy związane z tym wyższe

ryzyko prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu nie zostało ograniczone w inny

sposób, w tym przez użycie notyfikowanego środka identyfikacji elektronicznej adekwatnie

do średniego poziomu bezpieczeństwa, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r.

w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji

elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylającym dyrektywę 1999/93/WE

(Dz. Urz. UE L 257 z 28.08.2014, str. 73), lub wymóg stosowania kwalifikowanego podpisu elektronicznego lub podpisu potwierdzonego

profilem zaufanym ePUAP;

8)

zlecanie przez nieznane lub niepowiązane z klientem podmioty trzecie transakcji, których

beneficjentem jest klient;

9)

objęcie stosunkami gospodarczymi lub transakcjami nowych produktów lub usług albo

oferowanie produktów lub usług przy wykorzystaniu nowych kanałów dystrybucji;

10)

powiązanie stosunków gospodarczych lub transakcji okazjonalnej z

a)

państwem trzecim wysokiego ryzyka,

b)

państwem określanym przez wiarygodne źródła jako państwo o wysokim poziomie korupcji

lub innego rodzaju działalności przestępczej, państwo finansujące lub wspierające

popełnianie czynów o charakterze terrorystycznym, lub z którym łączona jest działalność

organizacji o charakterze terrorystycznym,

c)

państwem, w stosunku do którego Organizacja Narodów Zjednoczonych lub Unia Europejska

podjęły decyzję o nałożeniu sankcji lub szczególnych środków ograniczających.

3.

Instytucje obowiązane prowadzą bieżącą analizę przeprowadzanych transakcji.

4.

W przypadku ujawnienia transakcji nietypowych, nienaturalnie złożonych oraz opiewających

na wysokie kwoty, które wydają się nie mieć uzasadnienia prawnego lub gospodarczego,

instytucje obowiązane

1)

podejmują działania w celu wyjaśnienia okoliczności, w jakich przeprowadzono te transakcje;

2)

intensyfikują stosowanie środka bezpieczeństwa finansowego, o którym mowa w art. 34

ust. 1 pkt 4, w odniesieniu do stosunków gospodarczych, w ramach których te transakcje

zostały przeprowadzone.

1.

Instytucje obowiązane stosują wzmożone środki bezpieczeństwa finansowego wobec klientów

pochodzących z państwa trzeciego wysokiego ryzyka lub mających w nim siedzibę.

2.

Obowiązek stosowania wzmożonych środków bezpieczeństwa finansowego wyłącznie ze względu

na siedzibę w państwie trzecim wysokiego ryzyka nie dotyczy

1)

oddziałów instytucji obowiązanych,

2)

jednostek zależnych z większościowym udziałem instytucji obowiązanych,

3)

oddziałów i jednostek zależnych z większościowym udziałem podmiotów mających siedzibę

na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej podlegających obowiązkom wynikającym

z przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, wydanych

na podstawie dyrektywy 2015/849

- stosujących procedury z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu obowiązujące w grupie, w skład której wchodzą.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, zakres stosowanych środków bezpieczeństwa finansowego

jest określany z uwzględnieniem oceny ryzyka, o której mowa w art. 33 ust. 2.

1.

W przypadku transgranicznych relacji korespondenckich z instytucją-respondentem z

państwa trzeciego instytucje obowiązane, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1-5, 7-11,

24 i 25, będące instytucją-korespondentem, stosują środki bezpieczeństwa finansowego

oraz podejmują następujące działania

1)

pozyskują informacje o instytucji-respondencie w celu zrozumienia charakteru działalności

prowadzonej przez tę instytucję;

2)

ustalają na podstawie powszechnie dostępnych informacji wiarygodność instytucji-respondenta

oraz jakość sprawowanego nad nią nadzoru;

3)

oceniają procedury w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu stosowane przez instytucję-respondenta;

4)

uzyskują przed nawiązaniem relacji korespondenckiej akceptację kadry kierowniczej

wyższego szczebla;

5)

określają oraz dokumentują zakres odpowiedzialności instytucji obowiązanej oraz instytucji-respondenta

za wykonanie obowiązków związanych z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu;

6)

w odniesieniu do rachunków upewniają się, że instytucja-respondent zastosowała wobec

klientów mających bezpośredni dostęp do tych rachunków prowadzonych w instytucji obowiązanej

środki bezpieczeństwa finansowego, w tym środki bezpieczeństwa finansowego, o których

mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1, oraz zapewniają, iż instytucja-respondent udostępnia

na ich żądanie informacje dotyczące zastosowanych środków bezpieczeństwa finansowego.

2.

Instytucje obowiązane, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1-5, 7-11, 24 i 25, nie

nawiązują lub nie utrzymują relacji korespondenckich z

1)

instytucją kredytową, finansową oraz podmiotem prowadzącym równoważną działalność,

niebędącymi częścią grupy, które nie posiadają siedziby na terytorium państwa, według

prawa którego zostały utworzone, oraz nie są faktycznie zarządzane i kierowane według

prawa tego państwa (bank fikcyjny);

2)

instytucjami kredytowymi i finansowymi, o których wiadomo, że zawierają umowy o prowadzenie

rachunków z bankiem fikcyjnym.

1.

W celu ustalenia, czy klient lub beneficjent rzeczywisty jest osobą zajmującą eksponowane

stanowisko polityczne, instytucje obowiązane wdrażają procedury oparte na analizie

ryzyka, w tym mogą przyjmować od klienta oświadczenie w formie pisemnej lub formie

dokumentowej, że jest on albo nie jest osobą zajmującą takie stanowisko, składane

pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający

oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem

świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula

ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

2.

W przypadku stosunków gospodarczych z osobą zajmującą eksponowane stanowisko polityczne

instytucje obowiązane stosują wobec tych osób środki bezpieczeństwa finansowego oraz

podejmują następujące działania

1)

uzyskują akceptację kadry kierowniczej wyższego szczebla na nawiązanie lub kontynuację

stosunków gospodarczych z osobą zajmującą eksponowane stanowisko polityczne;

2)

stosują odpowiednie środki w celu ustalenia źródła majątku klienta i źródła pochodzenia

wartości majątkowych pozostających w dyspozycji klienta w ramach stosunków gospodarczych

lub transakcji;

3)

intensyfikują stosowanie środka bezpieczeństwa finansowego, o którym mowa w art. 34

ust. 1 pkt 4.

3.

Instytucje obowiązane, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8, będące stronami umowy

ubezpieczenia, nie później niż w momencie przeniesienia praw z tytułu takiej umowy

lub wypłaty świadczenia podejmują odpowiednie środki w celu ustalenia, czy uprawnieni

z tytułu umowy lub ich beneficjenci rzeczywiści są osobami zajmującymi eksponowane

stanowiska polityczne.

4.

W przypadku stwierdzenia wyższego ryzyka prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu

instytucje obowiązane, przed wypłatą świadczenia z tytułu umowy ubezpieczenia lub

przeniesienia praw z tytułu umowy ubezpieczenia, stosują środki bezpieczeństwa finansowego

oraz podejmują następujące działania

1)

dokonują pogłębionej analizy stosunków gospodarczych z klientem;

2)

informują o zamiarze wypłaty tego świadczenia kadrę kierowniczą wyższego szczebla.

5.

W okresie od dnia zaprzestania zajmowania przez osobę eksponowanego stanowiska politycznego

do dnia ustalenia, że nie wiąże się z tą osobą wyższe ryzyko, jednak nie krócej niż

przez 12 miesięcy, instytucja obowiązana stosuje wobec takiej osoby środki uwzględniające

to ryzyko.

6.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do członków rodziny osoby zajmującej eksponowane

stanowisko polityczne oraz osób znanych jako bliscy współpracownicy osoby zajmującej

eksponowane stanowisko polityczne.

1.

Instytucje obowiązane mogą korzystać z usług podmiotu trzeciego przy stosowaniu środków

bezpieczeństwa finansowego, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1-3, pod warunkiem

niezwłocznego przekazywania przez ten podmiot, na żądanie instytucji obowiązanej,

niezbędnych informacji oraz dokumentów dotyczących zastosowanych środków bezpieczeństwa

finansowego, w tym kopii dokumentów uzyskanych podczas stosowania środków bezpieczeństwa

finansowego polegających na identyfikacji klienta i beneficjenta rzeczywistego oraz

weryfikacji ich tożsamości.

2.

Korzystanie z usług podmiotu trzeciego nie zwalnia instytucji obowiązanej z odpowiedzialności

za zastosowanie środków bezpieczeństwa finansowego.

3.

Podmiotem trzecim, o którym mowa w ust. 1, może być

1)

instytucja obowiązana;

2)

podmiot z siedzibą w innym państwie lub organizacja członkowska lub federacja zrzeszająca

taki podmiot, który na podstawie właściwych przepisów tego państwa z zakresu przeciwdziałania

praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu jest obowiązany do stosowania środków bezpieczeństwa

finansowego i przechowywania dokumentów i informacji oraz podlega nadzorowi właściwych

organów tego państwa w sposób odpowiadający wymogom wynikającym z przepisów Unii Europejskiej

z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

4.

Instytucje obowiązane nie korzystają z usług, o których mowa w ust. 1, jeżeli podmiot

trzeci ma siedzibę w państwie trzecim wysokiego ryzyka. Zakaz ten nie dotyczy przypadków

korzystania z usług

1)

oddziałów instytucji obowiązanych lub jednostek zależnych z większościowym udziałem

instytucji obowiązanych,

2)

oddziałów lub jednostek zależnych z większościowym udziałem podmiotów mających siedzibę

na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz podlegających obowiązkom

wynikającym z przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu,

wydanych na podstawie dyrektywy 2015/849

- jeżeli stosują procedury grupowe, o których mowa w art. 51 ust. 1.

5.

Instytucja obowiązana wchodząca w skład grupy, która stosuje środki bezpieczeństwa

finansowego, zasady przechowywania dokumentów i informacji i która wdrożyła wewnętrzną

procedurę na poziomie grupy oraz podlega nadzorowi właściwych organów państwa członkowskiego

lub państwa trzeciego na zasadach i w sposób odpowiadający wymogom wynikającym z przepisów

Unii Europejskiej z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu,

może uznać, że obowiązek stosowania środków bezpieczeństwa finansowego, o których

mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1-3, został wykonany, jeżeli środki bezpieczeństwa finansowego

zostały zastosowane przez podmiot wchodzący w skład tej samej grupy. Przepis ust.

1 w zakresie przekazywania informacji i dokumentów oraz przepis ust. 2 w zakresie

zasad odpowiedzialności za zastosowanie środków bezpieczeństwa finansowego stosuje

się.

1.

Instytucje obowiązane mogą powierzyć stosowanie środków bezpieczeństwa finansowego

oraz prowadzenie i dokumentowanie wyników bieżącej analizy przeprowadzanych transakcji,

o której mowa w art. 43 ust. 3, osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej

nieposiadającej osobowości prawnej działającej w imieniu i na rzecz instytucji obowiązanej,

jeżeli na podstawie pisemnej umowy podmiot, któremu powierzono stosowanie środków

bezpieczeństwa finansowego, ma być traktowany jako część instytucji obowiązanej.

2.

Powierzenie stosowania środków bezpieczeństwa finansowego na zasadach określonych

w ust. 1 nie zwalnia instytucji obowiązanej z odpowiedzialności za zastosowanie środków

bezpieczeństwa finansowego.

1.

Instytucje obowiązane przechowują przez okres 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku

następującego po roku, w którym zakończono stosunki gospodarcze z klientem lub w którym

przeprowadzono transakcje okazjonalne

1)

kopie dokumentów i informacje uzyskane w wyniku stosowania środków bezpieczeństwa

finansowego;

2)

dowody potwierdzające przeprowadzone transakcje i ewidencje transakcji, obejmujące

oryginalne dokumenty lub kopie dokumentów konieczne do identyfikacji transakcji.

2.

Instytucje obowiązane przechowują wyniki analiz, o których mowa w art. 34 ust. 3,

przez okres 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku następującego po roku ich przeprowadzenia.

3.

Przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 i 2, Generalny Inspektor może zażądać

przechowywania dokumentacji, o której mowa w ust. 1 i 2, przez kolejny okres nie dłuższy

niż 5 lat, licząc od dnia, w którym upływa okres, o którym mowa w ust. 1 i 2, jeżeli

jest to konieczne w celu przeciwdziałania praniu pieniędzy lub finansowaniu terroryzmu.

4.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się do instytucji obowiązanych, o których mowa w art.

2 ust. 1 pkt 13-18 i 21-23.

5.

W przypadku likwidacji, połączenia, podziału lub przekształcenia instytucji obowiązanej

do przechowywania dokumentacji stosuje się przepisy art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.

1.

Instytucje obowiązane wprowadzają wewnętrzną procedurę w zakresie przeciwdziałania

praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, zwaną dalej „wewnętrzną procedurą instytucji

obowiązanej”.

2.

Wewnętrzna procedura instytucji obowiązanej określa, z uwzględnieniem charakteru,

rodzaju i rozmiaru prowadzonej działalności, zasady postępowania stosowane w instytucji

obowiązanej i obejmuje w szczególności określenie

1)

czynności lub działań podejmowanych w celu ograniczenia ryzyka prania pieniędzy oraz

finansowania terroryzmu i właściwego zarządzania zidentyfikowanym ryzykiem prania

pieniędzy lub finansowania terroryzmu;

2)

zasad rozpoznawania i oceny ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu związanego

z danymi stosunkami gospodarczymi lub transakcją okazjonalną, w tym zasad weryfikacji

i aktualizacji uprzednio dokonanej oceny ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania

terroryzmu;

3)

środków stosowanych w celu właściwego zarządzania rozpoznanym ryzykiem prania pieniędzy

lub finansowania terroryzmu związanym z danymi stosunkami gospodarczymi lub transakcją

okazjonalną;

4)

zasad stosowania środków bezpieczeństwa finansowego;

5)

zasad przechowywania dokumentów oraz informacji;

6)

zasad wykonywania obowiązków obejmujących przekazywanie Generalnemu Inspektorowi informacji

o transakcjach oraz zawiadomieniach;

7)

zasad upowszechniania wśród pracowników instytucji obowiązanej wiedzy z zakresu przepisów

o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;

8)

zasad zgłaszania przez pracowników rzeczywistych lub potencjalnych naruszeń przepisów

z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;

9)

zasad kontroli wewnętrznej lub nadzoru zgodności działalności instytucji obowiązanej

z przepisami o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu oraz

zasadami postępowania określonymi w wewnętrznej procedurze.

3.

Wewnętrzna procedura instytucji obowiązanej, przed jej wprowadzeniem do stosowania,

podlega akceptacji przez kadrę kierowniczą wyższego szczebla.

1.

Instytucje obowiązane wchodzące w skład grupy oraz ich oddziały i jednostki zależne

z większościowym udziałem tych instytucji mające siedzibę w państwie trzecim wprowadzają

grupową procedurę w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu,

zwaną dalej „procedurą grupową”, w celu wykonania ciążących na grupie oraz wchodzących

w jej skład podmiotach obowiązków określonych w przepisach o przeciwdziałaniu praniu

pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

2.

Procedura grupowa określa zasady wymiany i ochrony informacji przekazywanych na potrzeby

wykonywania obowiązków z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu pomiędzy poszczególnymi podmiotami wchodzącymi w skład grupy.

3.

W przypadku gdy wymogi obowiązujące w państwie trzecim w zakresie przeciwdziałania

praniu pieniędzy lub finansowaniu terroryzmu są mniej rygorystyczne niż wynikające

z ustawy, instytucje obowiązane wymagają stosowania przepisów ustawy, również dotyczących

ochrony danych osobowych, przez ich oddziały i jednostki zależne z większościowym

udziałem tych instytucji mające siedzibę w państwie trzecim w zakresie, w jakim pozwalają

na to przepisy tego państwa.

4.

W przypadku gdy przepisy państwa trzeciego nie pozwalają na wdrożenie procedury grupowej

w oddziałach instytucji obowiązanych i jednostkach zależnych z większościowym udziałem

tych instytucji mających siedzibę w tym państwie, instytucje obowiązane zapewniają

stosowanie przez te oddziały i jednostki zależne dodatkowych środków w celu skutecznego

przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu i informują o tym Generalnego

Inspektora oraz organy, o których mowa w art. 130 ust. 2, właściwe dla instytucji

obowiązanej w zakresie kontroli lub nadzoru. Jeżeli organy, o których mowa w art.

130, stwierdzą, w tym w wyniku kontroli, że zastosowane dodatkowe środki są niewystarczające

do skutecznego przeciwdziałania praniu pieniędzy lub finansowaniu terroryzmu, podejmują

odpowiednie działania, w tym zakazują nawiązywania stosunków gospodarczych lub nakazują

ich zakończenie, zakazują przeprowadzania transakcji, a w razie potrzeby nakazują

zakończenie działalności w państwie trzecim.

5.

Generalny Inspektor informuje europejskie organy nadzoru o przypadkach, gdy przepisy

państwa trzeciego nie pozwalają na wdrożenie procedury grupowej.

1.

Instytucje obowiązane zapewniają udział osób wykonujących obowiązki związane z przeciwdziałaniem

praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu w programach szkoleniowych dotyczących

realizacji tych obowiązków.

2.

Programy szkoleniowe, o których mowa w ust. 1, powinny uwzględniać charakter, rodzaj

i rozmiar działalności prowadzonej przez instytucję obowiązaną oraz zapewniać aktualną

wiedzę w zakresie realizacji obowiązków instytucji obowiązanej, w szczególności obowiązków,

o których mowa w art. 74 ust. 1, art. 86 ust. 1 i art. 89 ust. 1.

3.

Do instytucji obowiązanych będących osobami fizycznymi prowadzącymi działalność gospodarczą

przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

1.

Instytucje obowiązane opracowują i wdrażają wewnętrzną procedurę anonimowego zgłaszania

przez pracowników lub inne osoby wykonujące czynności na rzecz instytucji obowiązanej

rzeczywistych lub potencjalnych naruszeń przepisów z zakresu przeciwdziałania praniu

pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

2.

Procedura anonimowego zgłaszania naruszeń, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności

1)

osobę odpowiedzialną za odbieranie zgłoszeń;

2)

sposób odbierania zgłoszeń;

3)

sposób ochrony pracownika dokonującego zgłoszenia, zapewniający co najmniej ochronę

przed działaniami o charakterze represyjnym, dyskryminacją lub innymi rodzajami niesprawiedliwego

traktowania;

4)

sposób ochrony danych osobowych pracownika dokonującego zgłoszenia oraz osoby, której

zarzuca się dokonanie naruszenia, zgodnie z przepisami o ochronie danych osobowych;

5)

zasady zachowania poufności w przypadku ujawnienia tożsamości osób, o których mowa

w pkt 4, lub gdy ich tożsamość jest możliwa do ustalenia;

6)

rodzaj i charakter działań następczych podejmowanych po odebraniu zgłoszenia;

7)

termin usunięcia przez instytucje obowiązane danych osobowych zawartych w zgłoszeniach.

1.

Instytucje obowiązane, ich pracownicy oraz inne osoby działające w imieniu i na rzecz

instytucji obowiązanych zachowują w tajemnicy fakt przekazania Generalnemu Inspektorowi

lub innym właściwym organom informacji określonych w rozdziałach 7 i 8 oraz informacji

o prowadzonych analizach dotyczących prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu.

2.

Obowiązek zachowania w tajemnicy informacji, o których mowa w ust. 1, nie dotyczy

przekazywania informacji pomiędzy

1)

instytucjami obowiązanymi, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1-5, 7-11, 24 i 25,

oraz ich oddziałami i jednostkami zależnymi wchodzącymi w skład grupy i stosującymi

zasady postępowania określone w procedurze grupowej, w tym oddziałami i jednostkami

zależnymi mającymi siedzibę w państwie trzecim;

2)

instytucjami obowiązanymi, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 13-15, oraz osobami

z państw trzecich, które podlegają wymogom określonym w dyrektywie 2015/849 lub równoważnym

i wykonują swoje czynności zawodowe w ramach tej samej osoby prawnej lub w ramach

struktury mającej wspólnego właściciela, wspólny zarząd lub wspólną kontrolę zgodności

z przepisami z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu,

w skład której wchodzi osoba prawna, w ramach której ta instytucja obowiązana wykonuje

swoje czynności zawodowe;

3)

instytucjami obowiązanymi, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 13-15, a ich klientami

w zakresie informacji przekazywanych w celu zaprzestania przez klienta prowadzenia

działalności sprzecznej z prawem lub powstrzymania klienta od podjęcia takiej działalności;

4)

instytucjami obowiązanymi, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1-5, 7-11, 13-15, 24

i 25, oraz pomiędzy tymi instytucjami obowiązanymi i ich odpowiednikami mającymi siedzibę

w państwie członkowskim lub w państwie trzecim, które podlegają wymogom określonym

w dyrektywie 2015/849 lub równoważnym oraz stosują właściwe przepisy dotyczące tajemnicy

zawodowej i ochrony danych osobowych, w przypadkach dotyczących tego samego klienta

i tej samej transakcji.

3.

Generalny Inspektor w uzasadnionych przypadkach może zażądać od instytucji obowiązanych,

o których mowa w ust. 2 pkt 1, zachowania w tajemnicy faktu przekazania Generalnemu

Inspektorowi lub innym właściwym organom informacji, na zasadach określonych w rozdziale

9.

Centralny Rejestr Beneficjentów Rzeczywistych, zwany dalej „Rejestrem”, jest systemem

teleinformatycznym służącym przetwarzaniu informacji o beneficjentach rzeczywistych

spółek wymienionych w art. 58.

Organem właściwym w sprawach Rejestru jest minister właściwy do spraw finansów publicznych.

1.

Organ właściwy w sprawach Rejestru jest administratorem danych zgromadzonych w Rejestrze.

2.

Do zadań organu właściwego w sprawach Rejestru należy

1)

prowadzenie Rejestru oraz określanie organizacyjnych warunków i technicznych sposobów

jego prowadzenia;

2)

przetwarzanie informacji o beneficjentach rzeczywistych;

3)

opracowywanie analiz statystycznych dotyczących informacji przetwarzanych w Rejestrze.

Do zgłaszania informacji o beneficjentach rzeczywistych i ich aktualizacji są obowiązane

1)

spółki jawne;

2)

spółki komandytowe;

3)

spółki komandytowo-akcyjne;

4)

spółki z ograniczoną odpowiedzialnością;

5)

spółki akcyjne, z wyjątkiem spółek publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów

finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 512 i 685).

Informacje podlegające zgłoszeniu do Rejestru obejmują

1)

dane identyfikacyjne spółek wymienionych w art. 58

a)

nazwę (firmę),

b)

formę organizacyjną,

c)

siedzibę,

d)

numer w Krajowym Rejestrze Sądowym,

e)

NIP;

2)

dane identyfikacyjne beneficjenta rzeczywistego i członka organu lub wspólnika uprawnionego

do reprezentowania spółek wymienionych w art. 58

a)

imię i nazwisko,

b)

obywatelstwo,

c)

państwo zamieszkania,

d)

numer PESEL albo datę urodzenia - w przypadku osób nieposiadających numeru PESEL,

e)

informację o wielkości i charakterze udziału lub uprawnieniach przysługujących beneficjentowi

rzeczywistemu.

1.

Informacje, o których mowa w art. 59, są zgłaszane do Rejestru nie później niż w terminie

7 dni od dnia wpisu spółek wymienionych w art. 58 do Krajowego Rejestru Sądowego,

a w przypadku zmiany przekazanych informacji - w terminie 7 dni od ich zmiany.

2.

Do biegu terminów, o których mowa w ust. 1, nie wlicza się sobót i dni ustawowo wolnych

od pracy.

3.

W przypadku awarii lub zakłóceń funkcjonowania systemu teleinformatycznego organ właściwy

w sprawach Rejestru informuje o ich wystąpieniu i usunięciu w Biuletynie Informacji

Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw

finansów publicznych. W takim przypadku do biegu terminów, o których mowa w ust. 1,

nie wlicza się okresu od chwili wystąpienia awarii lub zakłócenia wskazanych w informacji

zamieszczonej w tym Biuletynie do chwili zamieszczenia informacji o ich usunięciu.

1.

Zgłoszenia do Rejestru dokonuje osoba uprawniona do reprezentacji spółki wymienionej

w art. 58.

2.

Zgłoszenia dokonuje się nieodpłatnie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

3.

Zgłoszenie składane jest w formie dokumentu elektronicznego, zgodnie ze wzorem udostępnionym

przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

4.

Zgłoszenie jest opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem potwierdzonym

profilem zaufanym ePUAP oraz zawiera oświadczenie osoby dokonującej zgłoszenia do

Rejestru o prawdziwości informacji zgłaszanych do Rejestru.

5.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, składane jest pod rygorem odpowiedzialności

karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany

do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności

karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności

karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób i tryb składania zgłoszenia do Rejestru, o którym mowa w art. 61, mając na

uwadze konieczność zapewnienia bezpiecznego, sprawnego i wiarygodnego zgłoszenia.

Informacje, o których mowa w art. 59, są wprowadzane do Rejestru niezwłocznie po ich

zgłoszeniu lub aktualizacji.

Zgromadzone w Rejestrze informacje, o których mowa w art. 59, są przechowywane przez

okres konieczny do realizacji zadań w celu przeciwdziałania praniu pieniędzy lub finansowaniu

terroryzmu.

Przetwarzanie informacji o beneficjentach rzeczywistych zgromadzonych w Rejestrze

odbywa się bez wiedzy osób, których informacje te dotyczą.

Do przetwarzania danych osobowych zgromadzonych w Rejestrze nie stosuje się przepisów

art. 32 ust. 1 pkt 3 i 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 922 oraz z 2018 r. poz. 138 i 723).

Rejestr jest jawny.

Domniemywa się, że dane wpisane do Rejestru są prawdziwe. Osoba dokonująca zgłoszenia

informacji o beneficjentach rzeczywistych i ich aktualizacji ponosi odpowiedzialność

za szkodę wyrządzoną zgłoszeniem do Rejestru nieprawdziwych danych, a także niezgłoszeniem

w ustawowym terminie danych i zmian danych objętych wpisem do Rejestru, chyba że szkoda

nastąpiła wskutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej,

za którą osoba dokonująca zgłoszenia informacji o beneficjentach rzeczywistych i ich

aktualizacji nie ponosi odpowiedzialności.

Informacje o beneficjentach rzeczywistych zgromadzone w Rejestrze są udostępniane

nieodpłatnie.

Informacje o beneficjentach rzeczywistych zgromadzone w Rejestrze są udostępniane

za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób sporządzania i składania wniosków o udostępnienie informacji, o których mowa

w art. 59, oraz udostępniania tych informacji,

2)

tryb składania wniosków o udostępnienie informacji, o których mowa w art. 59, oraz

udostępniania tych informacji,

3)

terminy udostępniania informacji, o których mowa w art. 59

- mając na uwadze potrzebę zapewnienia szybkiego, wiarygodnego i bezpiecznego dostępu

do informacji z Rejestru.

1.

Instytucje obowiązane, z wyjątkiem instytucji, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt

11, 13-15 i 18, przekazują Generalnemu Inspektorowi informacje o

1)

przyjętej wpłacie lub dokonanej wypłacie środków pieniężnych o równowartości przekraczającej

15 000 euro;

2)

wykonanym transferze środków pieniężnych o równowartości przekraczającej 15 000 euro,

z wyjątkiem

a)

transferu środków pieniężnych pomiędzy rachunkiem płatniczym i rachunkiem lokaty terminowej,

które należą do tego samego klienta w tej samej instytucji obowiązanej,

b)

krajowego transferu środków pieniężnych z innej instytucji obowiązanej,

c)

transakcji związanej z gospodarką własną instytucji obowiązanej, która została przeprowadzona

przez instytucję obowiązaną we własnym imieniu i na własną rzecz, w tym transakcji

zawartej na rynku międzybankowym,

d)

transakcji przeprowadzonej w imieniu lub na rzecz jednostek sektora finansów publicznych,

o których mowa w art. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych,

e)

transakcji przeprowadzonej przez bank zrzeszający banki spółdzielcze, jeżeli informacja

o transakcji została przekazana przez zrzeszony bank spółdzielczy,

f)

przewłaszczenia na zabezpieczenie wartości majątkowych wykonanego na czas trwania

umowy przewłaszczenia z instytucją obowiązaną.

2.

Obowiązek przekazywania informacji, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dotyczy również

transferu środków pieniężnych spoza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz

odbiorcy, którego dostawcą usług płatniczych jest instytucja obowiązana.

3.

Instytucje obowiązane przekazują Generalnemu Inspektorowi informacje o przeprowadzonej

transakcji kupna lub sprzedaży wartości dewizowych, której równowartość przekracza

15 000 euro, albo o pośredniczeniu w przeprowadzeniu takiej transakcji.

4.

Instytucje obowiązane, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 13, przekazują Generalnemu

Inspektorowi informacje o czynnościach wymienionych w tym przepisie, których równowartość

przekracza 15 000 euro.

5.

Instytucje obowiązane przekazują informacje w terminie 7 dni od dnia

1)

przyjęcia wpłaty lub dokonania wypłaty środków pieniężnych - w przypadku informacji,

o których mowa w ust. 1 pkt 1;

2)

wykonania transakcji płatniczej transferu środków pieniężnych - w przypadku informacji,

o których mowa w ust. 1 pkt 2;

3)

udostępnienia środków płatniczych odbiorcy - w przypadku informacji, o których mowa

w ust. 2;

4)

przeprowadzenia albo pośredniczenia w przeprowadzeniu transakcji kupna lub sprzedaży

wartości dewizowych - w przypadku informacji, o których mowa w ust. 3;

5)

sporządzenia aktu notarialnego - w przypadku informacji, o których mowa w ust. 4.

6.

Informacje, o których mowa w ust. 1-5, zawierają

1)

niepowtarzalny identyfikator transakcji w ewidencji instytucji obowiązanej;

2)

datę albo datę i godzinę przeprowadzenia transakcji;

3)

dane identyfikacyjne, o których mowa w art. 36 ust. 1, klienta wydającego dyspozycję

lub zlecenie przeprowadzenia transakcji;

4)

posiadane dane identyfikacyjne, o których mowa w art. 36 ust. 1, pozostałych stron

transakcji;

5)

kwotę i walutę transakcji albo wagę i próbę złota dewizowego lub platyny dewizowej

będących przedmiotem transakcji;

6)

rodzaj transakcji;

7)

tytuł transakcji;

8)

sposób wydania dyspozycji lub zlecenia przeprowadzenia transakcji;

9)

numery rachunków wykorzystanych do przeprowadzenia transakcji oznaczone identyfikatorem

Międzynarodowego Numeru Rachunku Bankowego (IBAN) lub identyfikatorem zawierającym

kod kraju oraz numer rachunku w przypadku rachunków nieoznaczonych IBAN.

1.

Informacje, o których mowa w art. 72, mogą być przekazywane do Generalnego Inspektora

za pośrednictwem

1)

izb gospodarczych zrzeszających instytucje obowiązane;

2)

banków zrzeszających banki spółdzielcze;

3)

izb rozliczeniowych utworzonych na podstawie art. 67 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe oraz instytucji utworzonych na podstawie art. 105 ust. 4 tej ustawy;

4)

innych podmiotów na podstawie podpisanych przez instytucję obowiązaną umów.

2.

Korzystanie z pośrednictwa podmiotów, o których mowa w ust. 1, nie zwalnia instytucji

obowiązanej z odpowiedzialności za przekazanie informacji do Generalnego Inspektora.

1.

Instytucja obowiązana zawiadamia Generalnego Inspektora o okolicznościach, które mogą

wskazywać na podejrzenie popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub finansowania

terroryzmu.

2.

Zawiadomienie jest przekazywane niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 2

dni roboczych od dnia potwierdzenia przez instytucję obowiązaną podejrzenia, o którym

mowa w ust. 1.

3.

W zawiadomieniu podaje się

1)

dane identyfikacyjne, o których mowa w art. 36 ust. 1, klienta instytucji obowiązanej

przekazującej zawiadomienie;

2)

posiadane dane identyfikacyjne, o których mowa w art. 36 ust. 1, osób fizycznych,

osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, niebędących

klientami instytucji obowiązanej przekazującej zawiadomienie;

3)

rodzaj i wielkość wartości majątkowych oraz miejsce ich przechowywania;

4)

numer rachunku prowadzonego dla klienta instytucji obowiązanej przekazującej zawiadomienie,

oznaczony identyfikatorem IBAN lub identyfikatorem zawierającym kod kraju oraz numer

rachunku w przypadku rachunków nieoznaczonych IBAN;

5)

posiadane informacje, o których mowa w art. 72 ust. 6, w odniesieniu do transakcji

lub prób ich przeprowadzenia;

6)

wskazanie państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z którym jest powiązana transakcja,

jeżeli została przeprowadzona w ramach działalności transgranicznej;

7)

posiadane informacje o rozpoznanym ryzyku prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu

oraz o czynie zabronionym, z którego mogą pochodzić wartości majątkowe;

8)

uzasadnienie przekazania zawiadomienia.

Obowiązek przekazywania informacji i zawiadomień, o których mowa w art. 74 ust. 1,

art. 86 ust. 1, art. 89 ust. 1 oraz art. 90, nie dotyczy instytucji obowiązanych,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14, w zakresie informacji uzyskanych podczas ustalania

sytuacji prawnej klienta w związku z postępowaniem sądowym, wykonywaniem obowiązków

polegających na obronie, reprezentowaniu lub zastępowaniu klienta w postępowaniu sądowym

albo udzielaniu klientowi porady prawnej dotyczącej wszczęcia postępowania sądowego

lub uniknięcia takiego postępowania, niezależnie od czasu uzyskania tych informacji.

1.

Na żądanie Generalnego Inspektora instytucja obowiązana niezwłocznie przekazuje lub

udostępnia posiadane informacje lub dokumenty, niezbędne do realizacji zadań Generalnego

Inspektora określonych w ustawie, w tym dotyczące

1)

klientów;

2)

przeprowadzonych transakcji, w zakresie danych określonych w art. 72 ust. 6;

3)

rodzaju i wielkości wartości majątkowych oraz miejsca ich przechowywania;

4)

stosowania środka bezpieczeństwa finansowego, o którym mowa w art. 34 ust. 1 pkt 4;

5)

adresów IP, z których następowało połączenie z systemem teleinformatycznym instytucji

obowiązanej, oraz czasów połączeń z tym systemem.

2.

Instytucja obowiązana, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 13, na żądanie Generalnego

Inspektora przekazuje również informacje i dokumenty w zakresie innych czynności notarialnych

niż wymienione w tym przepisie.

3.

Generalny Inspektor w żądaniu, o którym mowa w ust. 1 i 2, może wskazać

1)

termin oraz formę przekazania lub udostępnienia informacji lub dokumentów;

2)

zakres informacji oraz termin do ich pozyskania przez instytucję obowiązaną w związku

ze stosowaniem środka bezpieczeństwa finansowego, o którym mowa w art. 34 ust. 1 pkt

4, lub w związku z określonymi transakcjami okazjonalnymi.

4.

Informacje i dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 2, są przekazywane i udostępniane

nieodpłatnie.

1.

W celu realizacji po raz pierwszy obowiązków, o których mowa w art. 72, art. 74, art.

76, art. 86, art. 89 ust. 8 i art. 90, instytucja obowiązana przekazuje do Generalnego

Inspektora formularz identyfikujący instytucję obowiązaną.

2.

Formularz identyfikujący instytucję obowiązaną zawiera

1)

nazwę (firmę) wraz z określeniem formy organizacyjnej instytucji obowiązanej;

2)

NIP instytucji obowiązanej;

3)

określenie rodzaju działalności prowadzonej przez instytucję obowiązaną;

4)

adres siedziby lub adres prowadzenia działalności;

5)

imię, nazwisko, stanowisko, numer telefonu i adres elektronicznej skrzynki pocztowej

pracownika, o którym mowa w art. 8;

6)

imiona, nazwiska, stanowiska, numery telefonów i adresy elektronicznej skrzynki pocztowej

innych pracowników odpowiedzialnych za realizację przepisów ustawy, których instytucja

obowiązana chce wskazać do kontaktów z Generalnym Inspektorem;

7)

nazwę (firmę) i NIP albo imię, nazwisko i PESEL podmiotu pośredniczącego, o którym

mowa w art. 73 ust. 1 - w przypadku korzystania z pośrednictwa tego podmiotu.

3.

W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 3-7, instytucja obowiązana

dokonuje niezwłocznie ich aktualizacji.

1.

Instytucja obowiązana przekazuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej informacje,

o których mowa w art. 72, oraz formularz, o którym mowa w art. 77.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia, w formie dokumentu elektronicznego,

wzory informacji, o których mowa w art. 72, oraz wzór formularza, o którym mowa w

art. 77.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób sporządzania i przekazywania informacji, o których mowa w art. 72, oraz formularza,

o którym mowa w art. 77, a także tryb ich przekazywania, mając na uwadze konieczność

sprawnego, wiarygodnego i bezpiecznego ich przekazywania.

1.

Instytucja obowiązana przekazuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej zawiadomienia,

o których mowa w art. 74, oraz informacje i dokumenty, o których mowa w art. 76.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia, w formie dokumentu elektronicznego,

wzór zawiadomienia, o którym mowa w art. 74, oraz wzór informacji, o których mowa

w art. 76.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób sporządzania i przekazywania zawiadomienia, o którym mowa w art. 74, oraz informacji

i dokumentów, o których mowa w art. 76, jak również tryb ich przekazywania, mając

na uwadze konieczność sprawnego, wiarygodnego i bezpiecznego ich przekazywania.

1.

Generalny Inspektor przyjmuje zgłoszenia rzeczywistych lub potencjalnych naruszeń

przepisów z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu

od pracowników, byłych pracowników instytucji obowiązanych lub innych osób, które

wykonują lub wykonywały czynności na rzecz instytucji obowiązanych na innej podstawie

niż stosunek pracy. Przekazanie zgłoszenia nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy

zawodowej.

2.

Generalny Inspektor zapewnia ochronę danych osobowych osób dokonujących zgłoszenia

lub osób, którym zarzuca się naruszenie przepisów z zakresu przeciwdziałania praniu

pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Dane osobowe są gromadzone w odrębnym zbiorze

danych.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób odbierania zgłoszeń, o których mowa w ust. 1, sposób postępowania ze zgłoszeniami

i ich przechowywania, a także informowania o działaniach, jakie mogą być podejmowane

po przyjęciu zgłoszenia, mając na względzie zapewnienie odpowiedniej ochrony, w tym

ochrony danych osobowych, osoby dokonującej zgłoszenia lub osoby, której zarzuca się

naruszenie przepisów z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu.

1.

Prokurator informuje Generalnego Inspektora o wydaniu postanowienia o blokadzie rachunku

lub wstrzymaniu transakcji, wszczęciu postępowania, przedstawieniu zarzutu i wniesieniu

aktu oskarżenia, w sprawach o przestępstwo prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu.

2.

Przekazanie informacji, o których mowa w ust. 1, następuje niezwłocznie, nie później

niż w terminie 7 dni od dnia dokonania czynności.

3.

Informacje, o których mowa w ust. 1, wskazują w szczególności okoliczności dotyczące

popełnienia przestępstwa, wraz ze wskazaniem posiadanych danych identyfikacyjnych,

o których mowa w art. 36 ust. 1, osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych

nieposiadających osobowości prawnej, oraz sygnaturę akt.

4.

Generalny Inspektor niezwłocznie informuje prokuratora o posiadaniu informacji pozostających

w związku z informacjami przekazanymi na podstawie ust. 1.

1.

Na wniosek Generalnego Inspektora jednostki współpracujące w granicach swoich ustawowych

kompetencji przekazują lub udostępniają posiadane informacje lub dokumenty. We wniosku

Generalny Inspektor może wskazać termin oraz formę ich przekazania lub udostępnienia.

2.

W celu przekazania lub udostępnienia informacji lub dokumentów, o których mowa w ust.

1, Generalny Inspektor może zawrzeć porozumienie z jednostką współpracującą, określające

warunki techniczne przekazania lub udostępnienia informacji lub dokumentów.

1.

Jednostki współpracujące opracowują instrukcje postępowania na wypadek sytuacji podejrzenia

popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu. Jednostki współpracujące

niezwłocznie powiadamiają Generalnego Inspektora o podejrzeniu popełnienia przestępstwa

prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu.

2.

Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać w szczególności

1)

posiadane dane, o których mowa w art. 36 ust. 1, osób fizycznych, osób prawnych lub

jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, pozostających w związku

z okolicznościami mogącymi wskazywać na podejrzenie popełnienia przestępstwa prania

pieniędzy lub finansowania terroryzmu;

2)

opis okoliczności, o których mowa w pkt 1;

3)

uzasadnienie przekazania powiadomienia.

3.

Generalny Inspektor, nie później niż w terminie 30 dni, informuje Agencję Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Centralne Biuro Antykorupcyjne, Policję, Żandarmerię Wojskową i Straż

Graniczną o okolicznościach wskazujących na związek pomiędzy informacjami zawartymi

w powiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, a zawiadomieniami przekazanymi na podstawie

art. 74 ust. 1, art. 86 ust. 1, art. 89 ust. 1 i art. 90.

1.

Informacje, o których mowa w art. 81, i powiadomienia, o których mowa w art. 83, są

przekazywane w postaci papierowej lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia wzory informacji, o których

mowa w art. 81, i powiadomień, o których mowa w art. 83, w formie dokumentu elektronicznego.

3.

Generalny Inspektor zamieszcza wzory informacji, o których mowa w art. 81, i powiadomień,

o których mowa w art. 83, przekazywane w postaci papierowej, w Biuletynie Informacji

Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw

finansów publicznych.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób sporządzania i przekazywania za pomocą środków komunikacji elektronicznej informacji,

o których mowa w art. 81, oraz powiadomień, o których mowa w art. 83, a także tryb

ich przekazywania, mając na uwadze potrzebę zapewnienia szybkiego, wiarygodnego i

bezpiecznego ich przekazania.

1.

Organy Straży Granicznej oraz naczelnicy urzędów celno-skarbowych przekazują Generalnemu

Inspektorowi informacje, o których mowa w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1889/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26

października 2005 r. w sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty

lub wywożonych ze Wspólnoty

(Dz. Urz. UE L 309 z 25.11.2005, str. 9), oraz informacje zawarte w zgłoszeniu określonym w przepisach wydanych na podstawie

art. 21 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. - Prawo dewizowe. Informacje te są przekazywane w terminie do 14. dnia miesiąca następującego po miesiącu,

w którym dokonano przywozu środków pieniężnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

lub wywozu środków pieniężnych z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane za pomocą środków komunikacji

elektronicznej za pośrednictwem

1)

Szefa Krajowej Administracji Skarbowej - w przypadku informacji przekazywanych przez

naczelników urzędów celno-skarbowych;

2)

Komendanta Głównego Straży Granicznej - w przypadku informacji przekazywanych przez

organy Straży Granicznej.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia wzór informacji, o których

mowa w ust. 1, w formie dokumentu elektronicznego.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób sporządzania i przekazywania informacji, o których mowa w ust. 1, oraz tryb

ich przekazywania, mając na uwadze potrzebę zapewnienia szybkiego, wiarygodnego i

bezpiecznego przekazania tych informacji.

1.

Instytucja obowiązana niezwłocznie zawiadamia Generalnego Inspektora, za pomocą środków

komunikacji elektronicznej, o przypadku powzięcia uzasadnionego podejrzenia, że określona

transakcja lub określone wartości majątkowe mogą mieć związek z praniem pieniędzy

lub finansowaniem terroryzmu.

2.

W zawiadomieniu instytucja obowiązana przekazuje pozostające w jej posiadaniu informacje

związane z powziętym podejrzeniem oraz informację o przewidywanym terminie przeprowadzenia

transakcji, o której mowa w ust. 1. Do zawiadomienia przepis art. 74 ust. 3 stosuje

się odpowiednio.

3.

Po otrzymaniu zawiadomienia Generalny Inspektor dokonuje niezwłocznie potwierdzenia

jego przyjęcia, w postaci urzędowego poświadczenia odbioru, zawierającego w szczególności

datę i godzinę przyjęcia zawiadomienia.

4.

Do czasu otrzymania żądania, o którym mowa w ust. 5, lub zwolnienia, o którym mowa

w ust. 6, nie dłużej jednak niż przez 24 godziny, licząc od momentu potwierdzenia

przyjęcia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3, instytucja obowiązana nie przeprowadza

transakcji, o której mowa w ust. 1, lub innych transakcji obciążających rachunek,

na którym zgromadzono wartości majątkowe, o których mowa w ust. 1.

5.

Generalny Inspektor w przypadku uznania, że transakcja, o której mowa w ust. 1, może

mieć związek z praniem pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu, przekazuje instytucji

obowiązanej żądanie wstrzymania transakcji lub blokady rachunku na okres nie dłuższy

niż 96 godzin, licząc od daty i godziny wskazanych w potwierdzeniu, o którym mowa

w ust. 3. Niezwłocznie po otrzymaniu tego żądania instytucja obowiązana wstrzymuje

transakcję lub blokuje rachunek. W żądaniu Generalny Inspektor określa wartości majątkowe

objęte żądaniem.

6.

Generalny Inspektor może zwolnić instytucję obowiązaną z obowiązku, o którym mowa

w ust. 4, w przypadku gdy posiadane informacje nie dają podstaw do zawiadomienia prokuratora

o podejrzeniu popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu

albo w przypadku uznania, że wstrzymanie transakcji lub blokada rachunku mogłyby utrudnić

wykonywanie zadań organom wymiaru sprawiedliwości oraz służbom lub instytucjom odpowiedzialnym

za ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa obywateli lub ściganie sprawców przestępstw

lub przestępstw skarbowych.

7.

Generalny Inspektor przekazuje instytucji obowiązanej żądanie, o którym mowa w ust.

5, lub zwolnienie, o którym mowa w ust. 6, za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

8.

Niezwłocznie po przekazaniu żądania, o którym mowa w ust. 5, Generalny Inspektor zawiadamia

właściwego prokuratora o podejrzeniu popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub

finansowania terroryzmu.

9.

Po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 8, prokurator może postanowieniem

wstrzymać transakcję lub dokonać blokady rachunku na czas oznaczony, nie dłuższy niż

6 miesięcy, licząc od dnia otrzymania tego zawiadomienia.

10.

Postanowienie w przedmiocie wstrzymania transakcji lub blokady rachunku, o którym

mowa w ust. 9, może zostać wydane również pomimo braku zawiadomienia określonego w

ust. 8.

11.

W postanowieniu, o którym mowa w ust. 9, określa się zakres, sposób i termin wstrzymania

transakcji lub blokady rachunku. Na postanowienie przysługuje zażalenie do sądu właściwego

do rozpoznania sprawy.

12.

Instytucja obowiązana na wniosek klienta wydającego dyspozycję lub zlecenie przeprowadzenia

transakcji, o których mowa w ust. 1, lub będącego posiadaczem albo właścicielem wartości

majątkowych, o których mowa w ust. 1, może poinformować tego klienta o przekazaniu

przez Generalnego Inspektora żądania, o którym mowa w ust. 5. W tym przypadku przepisu

art. 54 nie stosuje się.

13.

Wstrzymanie transakcji lub blokada rachunku upada, jeżeli przed upływem 6 miesięcy,

licząc od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 8, nie zostanie wydane

postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym lub postanowienie w przedmiocie dowodów

rzeczowych.

1.

Generalny Inspektor w przypadku uznania, że określona transakcja lub określone wartości

majątkowe mogą mieć związek z praniem pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu, przekazuje

instytucji obowiązanej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, żądanie wstrzymania

transakcji lub blokady rachunku. W żądaniu blokady rachunku Generalny Inspektor określa

wartości majątkowe objęte żądaniem.

2.

Instytucja obowiązana wstrzymuje transakcję lub dokonuje blokady rachunku na okres

nie dłuższy niż 96 godzin, licząc od momentu otrzymania żądania, o którym mowa w ust.

1.

3.

Niezwłocznie po przekazaniu żądania, o którym mowa w ust. 1, Generalny Inspektor zawiadamia

właściwego prokuratora o podejrzeniu popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub

finansowania terroryzmu.

4.

Przepisy art. 86 ust. 9-13 stosuje się odpowiednio.

Generalny Inspektor informuje niezwłocznie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej,

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o przekazaniu żądania, o którym mowa w art.

86 ust. 5 oraz art. 87 ust. 1.

1.

Instytucja obowiązana, z wyłączeniem banków krajowych, oddziałów banków zagranicznych,

oddziałów instytucji kredytowych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych,

niezwłocznie zawiadamia właściwego prokuratora o przypadku powzięcia uzasadnionego

podejrzenia, że wartości majątkowe będące przedmiotem transakcji lub zgromadzone na

rachunku pochodzą z przestępstwa innego niż przestępstwo prania pieniędzy lub finansowania

terroryzmu lub z przestępstwa skarbowego albo mają związek z przestępstwem innym niż

przestępstwo prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu lub z przestępstwem skarbowym.

2.

W zawiadomieniu instytucja obowiązana przekazuje pozostające w jej posiadaniu informacje

związane z powziętym podejrzeniem oraz informację o przewidywanym terminie przeprowadzenia

transakcji, o której mowa w ust. 1.

3.

Do czasu otrzymania postanowienia, o którym mowa w ust. 4, nie dłużej niż przez 96

godzin, licząc od momentu przekazania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, instytucja

obowiązana nie przeprowadza transakcji, o której mowa w ust. 1, lub innych transakcji

obciążających rachunek, na którym zgromadzono wartości majątkowe, o których mowa w

ust. 1.

4.

W terminie określonym w ust. 3 prokurator wydaje postanowienie o wszczęciu lub odmowie

wszczęcia postępowania, o którym niezwłocznie zawiadamia instytucję obowiązaną. W

przypadku wszczęcia postępowania prokurator, w drodze postanowienia, dokonuje wstrzymania

transakcji lub blokady rachunku, na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, licząc od dnia

otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1.

5.

Postanowienie w przedmiocie wstrzymania transakcji lub blokady rachunku, o którym

mowa w ust. 4, może zostać wydane również pomimo braku zawiadomienia określonego w

ust. 1.

6.

W postanowieniu, o którym mowa w ust. 4, określa się zakres, sposób i termin wstrzymania

transakcji lub blokady rachunku. Na postanowienie przysługuje zażalenie do sądu właściwego

do rozpoznania sprawy.

7.

Wstrzymanie transakcji lub blokada rachunku upada, jeżeli przed upływem 6 miesięcy

od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w ust. 4 i 5, nie zostanie wydane postanowienie

o zabezpieczeniu majątkowym lub postanowienie w przedmiocie dowodów rzeczowych.

8.

Niezwłocznie po otrzymaniu postanowień, o których mowa w ust. 4 i 7, instytucja obowiązana

przekazuje Generalnemu Inspektorowi, za pomocą środków komunikacji elektronicznej,

informacje o zawiadomieniach, o których mowa w ust. 1, oraz kopie tych postanowień.

1.

Instytucja obowiązana niezwłocznie zawiadamia Generalnego Inspektora, za pomocą środków

komunikacji elektronicznej, o przeprowadzeniu transakcji, o której mowa w art. 86

ust. 1, w przypadku gdy przekazanie zawiadomienia było niemożliwe przed jej przeprowadzeniem.

W zawiadomieniu instytucja obowiązana uzasadnia przyczyny wcześniejszego nieprzekazania

zawiadomienia oraz przekazuje pozostające w jej posiadaniu informacje potwierdzające

powzięcie podejrzenia, o którym mowa w art. 86 ust. 1. Przepis art. 74 ust. 3 stosuje

się odpowiednio.

2.

Instytucja obowiązana niezwłocznie zawiadamia właściwego prokuratora o przeprowadzeniu

transakcji, o której mowa w art. 89 ust. 1, w przypadku gdy przekazanie zawiadomienia

o tej transakcji było niemożliwe przed jej przeprowadzeniem. W zawiadomieniu instytucja

obowiązana uzasadnia przyczyny wcześniejszego nieprzekazania zawiadomienia oraz przekazuje

pozostające w jej posiadaniu informacje potwierdzające powzięcie podejrzenia, o którym

mowa w art. 89 ust. 1. Przepis art. 89 ust. 8 stosuje się odpowiednio.

Wykonanie przez instytucję obowiązaną obowiązków, o których mowa w art. 86, art. 87

i art. 89, nie powoduje odpowiedzialności dyscyplinarnej, cywilnej, karnej ani innej

określonej odrębnymi przepisami.

Do biegu terminów, o których mowa w art. 86 ust. 4 i 5, art. 87 ust. 2 oraz art. 89

ust. 3, nie wlicza się sobót i dni ustawowo wolnych od pracy.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia wzory

1)

zawiadomień, o których mowa w art. 86 ust. 1 i art. 90 ust. 1,

2)

żądań, o których mowa w art. 86 ust. 5 i art. 87 ust. 1,

3)

zwolnień, o których mowa w art. 86 ust. 6,

4)

informacji o zawiadomieniu, o której mowa w art. 89 ust. 8

- w formie dokumentu elektronicznego.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób sporządzania i przekazywania

1)

zawiadomień, o których mowa w art. 86 ust. 1 i art. 90 ust. 1,

2)

potwierdzeń, o których mowa w art. 86 ust. 3,

3)

żądań, o których mowa w art. 86 ust. 5 i art. 87 ust. 1,

4)

zwolnień, o których mowa w art. 86 ust. 6,

5)

informacji o zawiadomieniu, o której mowa w art. 89 ust. 8

- oraz tryb ich przekazywania, mając na uwadze konieczność sprawnego, wiarygodnego

i bezpiecznego ich przekazywania.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do wstrzymania transakcji lub blokady

rachunku przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1904 i 2405 oraz z 2018 r. poz. 5, 106, 138 i 201) stosuje się odpowiednio.

1.

Do ujawniania Generalnemu Inspektorowi informacji w trybie i zakresie przewidzianym

ustawą nie stosuje się przepisów ograniczających udostępnianie informacji lub danych

objętych tajemnicą, z wyjątkiem informacji niejawnych w rozumieniu przepisów o ochronie

informacji niejawnych.

2.

W celu realizacji zadań ustawowych Generalny Inspektor może

1)

zbierać i wykorzystywać niezbędne informacje zawierające dane osobowe oraz przetwarzać

je w rozumieniu przepisów o ochronie danych osobowych, także bez wiedzy i zgody osoby,

której dane dotyczą;

2)

tworzyć zbiory danych osobowych;

3)

przetwarzać informacje, o których mowa w art. 76 ust. 1 pkt 5, objęte tajemnicą telekomunikacyjną

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1907 i 2201 oraz z 2018 r. poz. 106, 138 i 650).

3.

Dane, o których mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, mogą być zbierane i wykorzystywane oraz przetwarzane przez Generalnego Inspektora

wyłącznie w przypadku, gdy jest to niezbędne ze względu na zakres wykonywanych zadań

lub czynności.

1.

Nadzór nad zgodnością przetwarzania danych osobowych gromadzonych przez Generalnego

Inspektora z przepisami ustawy oraz przepisami o ochronie danych osobowych sprawuje

w imieniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych pełnomocnik do spraw kontroli

przetwarzania danych osobowych przez Generalnego Inspektora, zwany dalej „pełnomocnikiem”.

2.

Pełnomocnikowi przysługują uprawnienia i obowiązki administratora bezpieczeństwa informacji,

o którym mowa w art. 36a ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

3.

Pełnomocnika powołuje minister właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek Generalnego

Inspektora.

4.

W ramach nadzoru pełnomocnik prowadzi rzetelną, obiektywną i niezależną kontrolę prawidłowości

przetwarzania przez Generalnego Inspektora danych osobowych, a w szczególności ich

przechowywania, weryfikacji i usuwania.

5.

Pełnomocnik ma prawo do

1)

wglądu do wszelkich dokumentów związanych z prowadzoną kontrolą;

2)

swobodnego wstępu do pomieszczeń komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 12 ust.

2;

3)

żądania pisemnych wyjaśnień.

6.

Kierownik komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 12 ust. 2, któremu pełnomocnik

wydał pisemne polecenie usunięcia stwierdzonych uchybień, informuje Generalnego Inspektora,

w terminie 7 dni od dnia wydania tego polecenia, o jego wykonaniu albo przyczynie

jego niewykonania.

7.

W przypadku naruszenia przepisów ustawy lub przepisów o ochronie danych osobowych

pełnomocnik podejmuje działania zmierzające do wyjaśnienia okoliczności tego naruszenia,

zawiadamiając o tym niezwłocznie ministra właściwego do spraw finansów publicznych

oraz Generalnego Inspektora.

8.

Pełnomocnik przedstawia corocznie, w terminie do dnia 31 marca, ministrowi właściwemu

do spraw finansów publicznych oraz Generalnemu Inspektorowi Ochrony Danych Osobowych,

za pośrednictwem Generalnego Inspektora, sprawozdanie za poprzedni rok kalendarzowy,

w którym przedstawia stan ochrony danych osobowych przetwarzanych przez Generalnego

Inspektora oraz przypadki naruszenia przepisów w tym zakresie.

1.

Kontrolę nad uzyskiwaniem przez Generalnego Inspektora danych, o których mowa w art.

76 ust. 1 pkt 5, sprawuje Sąd Okręgowy w Warszawie.

2.

Generalny Inspektor przekazuje, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych,

Sądowi Okręgowemu w Warszawie, w okresach półrocznych, informacje o liczbie wystąpień

do instytucji obowiązanych z żądaniem przekazania lub udostępnienia posiadanych informacji

lub dokumentów zawierających dane telekomunikacyjne, o których mowa w art. 76 ust.

1 pkt 5.

3.

W ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, Sąd Okręgowy w Warszawie może zapoznać

się z materiałami uzasadniającymi wystąpienie przez Generalnego Inspektora z żądaniem,

o którym mowa w art. 76 ust. 1 pkt 5.

4.

Sąd Okręgowy w Warszawie informuje Generalnego Inspektora o wyniku kontroli w terminie

30 dni od dnia jej zakończenia.

1.

Informacje gromadzone i udostępniane przez organy informacji finansowej w trybie przewidzianym

w ustawie są objęte tajemnicą informacji finansowej.

2.

Organy informacji finansowej udostępniają informacje, o których mowa w ust. 1, wyłącznie

w trybie przewidzianym w ustawie.

3.

Obowiązek zachowania tajemnicy informacji finansowej obejmuje osoby pełniące funkcje

organów informacji finansowej, pracowników zatrudnionych w komórce organizacyjnej,

o której mowa w art. 12 ust. 2, oraz osoby wykonujące czynności na rzecz tej komórki

na innej podstawie niż stosunek pracy.

4.

Obowiązek zachowania tajemnicy informacji finansowej istnieje również po ustaniu pełnienia

funkcji organu informacji finansowej, zatrudnienia w komórce organizacyjnej, o której

mowa w art. 12 ust. 2, oraz wykonywania na jej rzecz czynności na innej podstawie

niż stosunek pracy.

5.

Obowiązek zachowania tajemnicy informacji finansowej obejmuje również osoby pełniące

funkcje organów uprawnionych do uzyskania informacji w trybie przewidzianym w ustawie,

pracowników, funkcjonariuszy oraz osoby wykonujące czynności na rzecz tych organów.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

6.

Osoby, o których mowa w ust. 5, udostępniają informacje objęte tajemnicą informacji

finansowej, jeżeli obowiązek taki wynika z odrębnych przepisów.

7.

Informacje, o których mowa w ust. 1, objęte tajemnicami prawnie chronionymi określonymi

w odrębnych przepisach organy informacji finansowej udostępniają w zakresie i na zasadach

wskazanych w tych przepisach.

1.

Generalny Inspektor przetwarza informacje finansowe, w tym dane osobowe, przez okres,

w którym są one niezbędne do realizacji jego ustawowych zadań.

2.

Generalny Inspektor dokonuje, nie rzadziej niż raz na 5 lat, weryfikacji potrzeby

dalszego przetwarzania zgromadzonych informacji.

3.

Po dokonaniu weryfikacji informacje, które nie są niezbędne do realizacji ustawowych

zadań Generalnego Inspektora, niezwłocznie usuwa powołana przez niego komisja. Komisja

sporządza protokół wykonanych czynności, zawierający w szczególności wykaz usuniętych

informacji oraz opis sposobu ich usunięcia.

1.

Ujawnianie osobom nieuprawnionym przez osoby, o których mowa w art. 99 ust. 3 i 5,

faktu przekazania Generalnemu Inspektorowi informacji w trybie przewidzianym w ustawie

jest zabronione.

2.

Jednostki współpracujące, ich pracownicy i funkcjonariusze mogą wymieniać między sobą

informacje o przekazaniu lub pozyskaniu informacji w trybie przewidzianym w ustawie,

gdy jest to konieczne do zapewnienia prawidłowości realizowanych przez nich zadań.

1.

Generalny Inspektor udostępnia dane osobowe

1)

osób fizycznych dokonujących w imieniu instytucji obowiązanych zawiadomień, o których

mowa w art. 74 i art. 86 ust. 1,

2)

osób zgłaszających podejrzenie prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu w ramach

struktur wewnętrznych instytucji obowiązanych,

3)

osób zgłaszających naruszenia przepisów z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy

oraz finansowaniu terroryzmu, o których mowa w art. 80 ust. 1,

4)

pracowników komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 12 ust. 2, wykonujących zadania

Generalnego Inspektora, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1-5

- wyłącznie na żądanie sądu lub prokuratora, gdy jest to konieczne w toku prowadzonego

postępowania.

2.

Dane osobowe udostępnione na podstawie ust. 1 nie mogą być udostępniane innym podmiotom lub osobom, z wyjątkiem osób, o których

mowa w art. 156 § 1 i 5 oraz art. 321 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks

postępowania karnego, którym dane te mogą być udostępniane na zasadach określonych w tych przepisach.

1.

Jeżeli uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub finansowania

terroryzmu wynika z posiadanych przez Generalnego Inspektora informacji, ich przetworzenia

lub analizy, Generalny Inspektor przekazuje właściwemu prokuratorowi zawiadomienie

o podejrzeniu popełnienia przestępstwa wraz z informacjami lub dokumentami uzasadniającymi

to podejrzenie.

2.

Jeżeli podstawą zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, były

1)

informacja lub zawiadomienie, o których mowa w art. 74 i art. 86 ust. 1,

2)

powiadomienie, o którym mowa w art. 83 ust. 1

- Generalny Inspektor, nie później niż w terminie 30 dni od dnia przekazania zawiadomienia,

o którym mowa w ust. 1, informuje o tym fakcie instytucję obowiązaną lub jednostkę

współpracującą, która przekazała informacje będące podstawą tego zawiadomienia.

1.

Generalny Inspektor udostępnia, na pisemny wniosek, informacje lub dokumenty, w tym

informacje lub dokumenty objęte tajemnicami prawnie chronionymi, zgromadzone na podstawie

przepisów ustawy, sądom i prokuratorom na potrzeby postępowania karnego.

2.

W celu weryfikacji danych zawartych w przekazanym przez Generalnego Inspektora zawiadomieniu

o podejrzeniu popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu

prokurator może żądać od Generalnego Inspektora udostępnienia informacji lub dokumentów,

w tym informacji lub dokumentów objętych tajemnicami prawnie chronionymi.

3.

Generalny Inspektor występuje do instytucji obowiązanych, jednostek współpracujących

lub zagranicznych jednostek analityki finansowej w przypadku, gdy żądane informacje,

o których mowa w ust. 2, nie znajdują się w jego posiadaniu.

1.

Generalny Inspektor udostępnia posiadane informacje na pisemny i uzasadniony wniosek

1)

Komendanta Głównego Policji,

2)

Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji,

3)

Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej,

4)

Komendanta Głównego Straży Granicznej,

5)

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

6)

Szefa Agencji Wywiadu,

7)

Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

8)

Szefa Służby Wywiadu Wojskowego,

9)

Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

10)

Inspektora Nadzoru Wewnętrznego,

11)

Komendanta Biura Spraw Wewnętrznych Policji,

12)

Komendanta Biura Spraw Wewnętrznych Straży Granicznej

- lub osób przez nich upoważnionych w zakresie ich ustawowych zadań.

2.

Generalny Inspektor udostępnia informacje, o których mowa w art. 72

1)

Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu - w trybie i na zasadach określonych w art. 22a ust. 5 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1993 i 2405 oraz z 2018 r. poz. 138 i 650);

2)

Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - na warunkach określonych w art. 34 ust. 2a ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

oraz Agencji Wywiadu

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1920 i 2405 oraz z 2018 r. poz. 138, 650 i 723).

3.

Generalny Inspektor udostępnia posiadane informacje również na pisemny i uzasadniony

wniosek

1)

Przewodniczącego KNF - w zakresie nadzoru sprawowanego przez KNF na podstawie przepisów

ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym

(Dz. U. z 2018 r. poz. 621, 650 i 685);

2)

Prezesa NIK - w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania kontrolnego określonego

w przepisach ustawy z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli

(Dz. U. z 2017 r. poz. 524);

3)

krajowego administratora, o którym mowa w art. 3 pkt 22 rozporządzenia Komisji (UE) nr 389/2013 z dnia 2 maja 2013 r. ustanawiającego

rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami

nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającego

rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 i nr 1193/2011

(Dz. Urz. UE L 122 z 03.05.2013, str. 1, z późn. zm.)

4)

ministra właściwego do spraw zagranicznych - w zakresie jego kompetencji ustawowych

w związku ze stosowaniem szczególnych środków ograniczających;

5)

ministra właściwego do spraw finansów publicznych - w związku z wnioskiem, o którym

mowa w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

4.

Generalny Inspektor udostępnia posiadane informacje na pisemny i uzasadniony wniosek

Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej lub

naczelnika urzędu celno-skarbowego w zakresie ich ustawowych zadań.

5.

Do informacji udostępnianych na podstawie ust. 1, 2, ust. 3 pkt 5 i ust. 4 przepisu art. 99 ust. 7 nie stosuje się, z wyjątkiem

przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 412 i 650).

6.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach Generalny Inspektor może odmówić udostępnienia

posiadanych informacji podmiotom, o których mowa w ust. 1-4, jeżeli ich udostępnienie

mogłoby

1)

negatywnie wpłynąć na proces analizowania przez Generalnego Inspektora informacji

dotyczących wartości majątkowych, co do których powzięto podejrzenie, że mogą mieć

związek z przestępstwem prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu;

2)

narazić na niewspółmierną szkodę osobę fizyczną lub osobę prawną.

1.

W przypadku powzięcia podejrzenia popełnienia przestępstwa skarbowego lub innego przestępstwa

niż przestępstwo prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu Generalny Inspektor

przekazuje informacje uzasadniające to podejrzenie właściwym organom wskazanym w art.

105 ust. 1 i 4 w celu podjęcia czynności wynikających z ich ustawowych zadań.

2.

W przypadku powzięcia uzasadnionego podejrzenia naruszenia przepisów związanych z

funkcjonowaniem rynku finansowego Generalny Inspektor przekazuje KNF informacje uzasadniające

to podejrzenie.

3.

Do informacji udostępnianych na podstawie ust. 1 przepisu art. 99 ust. 7 nie stosuje się, z wyjątkiem przepisów ustawy z dnia

5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych.

1.

Po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 86 ust. 8, art. 87 ust. 3 lub art.

103 ust. 1, prokurator, w terminie 30 dni od dnia otrzymania tego zawiadomienia, przekazuje

Generalnemu Inspektorowi informacje o

1)

wydaniu postanowienia w przedmiocie blokady rachunku lub wstrzymania transakcji;

2)

zawieszeniu postępowania;

3)

podjęciu zawieszonego postępowania;

4)

wydaniu postanowienia o przedstawieniu zarzutu popełnienia przestępstwa.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, zawierają sygnaturę akt sprawy oraz znak i datę

zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1.

1.

W przypadku otrzymania informacji, o których mowa w art. 106, jednostka współpracująca

przekazuje informację zwrotną o sposobie ich wykorzystania w terminie nie dłuższym

niż 90 dni, licząc od dnia ich otrzymania.

2.

Informacja zwrotna zawiera sygnaturę akt jednostki współpracującej, znak i datę pisma,

w którym Generalny Inspektor przekazał te informacje, oraz wskazanie sposobu wykorzystania

tych informacji.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

sposób

1)

sporządzania i przyjmowania przez Generalnego Inspektora wniosków, o których mowa

w art. 104 ust. 1 oraz art. 105 ust. 1, 3 i 4, oraz tryb ich przyjmowania,

2)

przekazywania przez Generalnego Inspektora informacji, o których mowa w art. 106 ust.

1 i 2

- mając na uwadze potrzebę zapewnienia szybkiego i bezpiecznego ich przyjmowania i

przekazywania.

1.

Generalny Inspektor udostępnia na wniosek lub z urzędu zagranicznym jednostkom analityki

finansowej oraz pozyskuje od tych jednostek informacje związane z praniem pieniędzy

lub finansowaniem terroryzmu, w tym informacje o czynach zabronionych, z których mogą

pochodzić wartości majątkowe.

2.

Udostępnienie informacji, o których mowa w ust. 1, następuje w celu ich wykorzystania

do wykonywania zadań przez jednostki analityki finansowej określone w dyrektywie 2015/849,

przepisach krajowych wdrażających tę dyrektywę lub w przepisach prawa międzynarodowego

regulujących zasady funkcjonowania jednostek analityki finansowej.

1.

Generalny Inspektor udostępnia posiadane informacje i dokumenty jednostkom analityki

finansowej państw członkowskich Unii Europejskiej.

2.

Generalny Inspektor udostępnia posiadane informacje jednostkom analityki finansowej

z państw niebędących państwami członkowskimi Unii Europejskiej na zasadzie wzajemności.

3.

Generalny Inspektor udostępnia posiadane informacje jednostkom analityki finansowej

państw będących stronami Konwencji Rady Europy o praniu, ujawnianiu, zajmowaniu i

konfiskacie dochodów pochodzących z przestępstwa oraz o finansowaniu terroryzmu, sporządzonej

w Warszawie dnia 16 maja 2005 r., na zasadach określonych w tej Konwencji.

4.

Generalny Inspektor w zakresie swoich uprawnień określonych w ustawie może pozyskiwać

informacje w celu udostępnienia ich zagranicznej jednostce analityki finansowej.

5.

Do informacji udostępnianych zagranicznym jednostkom analityki finansowej przepisu

art. 99 ust. 7 nie stosuje się, z wyjątkiem przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r.

o ochronie informacji niejawnych.

6.

Udostępnienie informacji na wniosek zagranicznej jednostki analityki finansowej następuje

w terminie 30 dni od dnia otrzymania tego wniosku przez Generalnego Inspektora.

7.

Udostępnianie i pozyskiwanie informacji i dokumentów od jednostek analityki finansowej

państw członkowskich Unii Europejskiej następuje przy wykorzystaniu bezpiecznych systemów

łączności oraz systemów teleinformatycznych umożliwiających porównanie danych posiadanych

przez Generalnego Inspektora z danymi posiadanymi przez te jednostki w sposób anonimowy

i z zapewnieniem ochrony danych osobowych.

1.

Wniosek zagranicznej jednostki analityki finansowej o udostępnienie informacji kierowany

do Generalnego Inspektora oraz wniosek Generalnego Inspektora kierowany do zagranicznej

jednostki analityki finansowej w celu pozyskania informacji zawierają dane identyfikacyjne,

o których mowa w art. 36 ust. 1, opis okoliczności wskazujących na związek z praniem

pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu oraz zamierzony cel wykorzystania informacji.

2.

W przypadku gdy wniosek zagranicznej jednostki analityki finansowej nie spełnia wymogów,

o których mowa w ust. 1, lub w sposób niewystarczający wskazuje na związek wnioskowanych

informacji z praniem pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu, Generalny Inspektor zwraca

się o jego uzupełnienie.

3.

W przypadku gdy informacje przekazane Generalnemu Inspektorowi w zawiadomieniu lub

informacje, o których mowa w art. 74 ust. 1, art. 86 ust. 1, art. 89 ust. 8 lub art.

90, dotyczą innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Generalny Inspektor niezwłocznie

przekazuje z urzędu te informacje do jednostki analityki finansowej właściwego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej.

1.

Na uzasadniony wniosek zagranicznej jednostki analityki finansowej Generalny Inspektor

może zezwolić na przekazanie udostępnionych informacji innym organom lub jednostkom

analityki finansowej lub na wykorzystanie tych informacji do celów innych niż określone

w art. 110 ust. 2. Generalny Inspektor wskazuje organy lub jednostki analityki finansowej,

którym mogą być przekazane udostępnione informacje, oraz określa cele, do jakich te

informacje mogą być wykorzystane.

2.

Generalny Inspektor występuje do zagranicznej jednostki analityki finansowej o wyrażenie

zgody na przekazanie pozyskanych od niej informacji sądom, jednostkom współpracującym,

innym jednostkom analityki finansowej lub na wykorzystanie takich informacji do celów

innych niż wykonywanie swoich zadań. W przypadku wyrażenia zgody przez zagraniczną

jednostkę analityki finansowej Generalny Inspektor przekazuje lub wykorzystuje pozyskane

od niej informacje wyłącznie w zakresie i w celach przez nią wskazanych.

3.

Do informacji przekazywanych na podstawie ust. 1 i 2 przepisu art. 99 ust. 7 nie stosuje się, z wyjątkiem przepisów ustawy z

dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych.

4.

Na uzasadniony wniosek zagranicznej jednostki analityki finansowej pozwalający na

uprawdopodobnienie podejrzenia popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub finansowania

terroryzmu Generalny Inspektor może przekazać instytucji obowiązanej żądanie wstrzymania

transakcji lub blokady rachunku. Przepisy art. 87 stosuje się.

1.

Generalny Inspektor odmawia udostępnienia informacji zagranicznej jednostce analityki

finansowej, jeżeli

1)

wniosek tej jednostki o udostępnienie informacji nie dotyczy informacji, o których

mowa w art. 110 ust. 1, lub pozyskane informacje mają być wykorzystane do celu innego

niż ten, o którym mowa w art. 110 ust. 2, chyba że zachodzi przypadek określony w

art. 113 ust. 1;

2)

informacje podlegają ochronie zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych;

3)

udostępnienie informacji mogłoby utrudnić wykonywanie zadań organom wymiaru sprawiedliwości

oraz służbom lub instytucjom odpowiedzialnym za ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa

obywateli lub ściganie sprawców przestępstw lub przestępstw skarbowych;

4)

udostępnienie informacji mogłoby zagrozić bezpieczeństwu państwa lub porządkowi publicznemu;

5)

państwo trzecie nie gwarantuje odpowiedniego poziomu ochrony danych osobowych.

2.

Odmowa udostępnienia informacji zagranicznej jednostce analityki finansowej wymaga

uzasadnienia.

1.

Generalny Inspektor może dokonywać wymiany informacji związanych z praniem pieniędzy

lub finansowaniem terroryzmu z Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania

(Europol) bezpośrednio lub za pośrednictwem Jednostki Krajowej Europolu.

2.

Tryb i warunki techniczne wymiany informacji, o której mowa w ust. 1, mogą zostać

określone w porozumieniu zawartym między Generalnym Inspektorem a Szefem Jednostki

Krajowej Europolu.

3.

Do wymiany informacji, o której mowa w ust. 1 i 2, przepisu art. 99 ust. 7 nie stosuje się, z wyjątkiem przepisów ustawy

z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych.

1.

Generalny Inspektor może udostępniać oraz pozyskiwać informacje w ramach współpracy

z właściwymi organami innych państw, zagranicznymi instytucjami i międzynarodowymi

organizacjami zajmującymi się przeciwdziałaniem praniu pieniędzy lub finansowaniu

terroryzmu oraz europejskimi urzędami nadzoru. W celu realizacji współpracy Generalny

Inspektor może zawierać porozumienia określające tryb i warunki techniczne udostępniania

lub pozyskiwania informacji.

2.

Do udostępniania i pozyskiwania informacji, o których mowa w ust. 1, przepisu art. 99 ust. 7 nie stosuje się, z wyjątkiem przepisów ustawy z dnia

5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych.

1.

W celu przeciwdziałania terroryzmowi oraz finansowaniu terroryzmu instytucje obowiązane

stosują szczególne środki ograniczające wobec osób i podmiotów, o których mowa w art.

118 ust. 1.

2.

Szczególne środki ograniczające polegają na

1)

zamrożeniu wartości majątkowych będących własnością, posiadanych, kontrolowanych pośrednio

oraz bezpośrednio przez osoby i podmioty, a także korzyści pochodzących z tych wartości

majątkowych, przez co rozumie się zapobieganie ich przenoszeniu, zmianie lub wykorzystaniu,

a także przeprowadzeniu z udziałem tych wartości jakiejkolwiek operacji w jakikolwiek

sposób, który może spowodować zmianę ich wielkości, wartości, miejsca, własności,

posiadania, charakteru, przeznaczenia lub jakąkolwiek inną zmianę, która może umożliwić

osiągnięcie z nich korzyści;

2)

nieudostępnieniu wartości majątkowych bezpośrednio ani pośrednio osobom i podmiotom,

ani na ich rzecz, przez co rozumie się w szczególności nieudzielanie pożyczek, kredytu

konsumenckiego lub kredytu hipotecznego, niedokonywanie darowizn, niedokonywanie płatności

za towary lub usługi.

1.

Instytucje obowiązane stosują szczególne środki ograniczające wobec osób i podmiotów

wskazanych na

1)

listach ogłaszanych przez Generalnego Inspektora na podstawie rezolucji Rady Bezpieczeństwa

Organizacji Narodów Zjednoczonych wydanych na podstawie rozdziału VII Karty Narodów

Zjednoczonych, dotyczących zagrożeń dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa spowodowanych

aktami terrorystycznymi, w szczególności na listach, o których mowa w pkt 3 rezolucji

2253 (2015) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub w pkt 1 rezolucji

1988 (2011) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych,

2)

liście, o której mowa w art. 120 ust. 1

- publikowanych w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej ministra

właściwego do spraw finansów publicznych.

2.

Listy, o których mowa w ust. 1, wraz z ich aktualizacjami są publikowane niezwłocznie.

3.

Generalny Inspektor może rozpowszechniać, przy wykorzystaniu środków masowego przekazu,

komunikat, w określonych przez Generalnego Inspektora formie i czasie, o stosowaniu

szczególnych środków ograniczających wobec osób lub podmiotów.

1.

Instytucje obowiązane zamrażają wartości majątkowe oraz nie udostępniają ich bez uprzedniego

informowania osób i podmiotów, o których mowa w art. 118 ust. 1.

2.

Wszystkie posiadane informacje związane z zamrożeniem wartości majątkowych lub ich

nieudostępnieniem są przekazywane do Generalnego Inspektora niezwłocznie, jednak nie

później niż w terminie 2 dni roboczych od dnia dokonania zamrożenia lub nieudostępnienia

wartości majątkowych.

3.

W przypadku gdy Generalny Inspektor otrzyma informację o zastosowaniu środków ograniczających

wobec osoby lub podmiotu, które nie są wymienione na listach, o których mowa w art.

118 ust. 1, wydaje decyzję o zwolnieniu z zamrożenia wartości majątkowych lub o ich

udostępnieniu.

1.

Generalny Inspektor prowadzi listę osób i podmiotów, wobec których stosuje się szczególne

środki ograniczające, oraz wydaje decyzje w sprawach wpisu na tę listę lub wykreślenia

z niej.

2.

Postępowanie w sprawie wydania decyzji w sprawie wpisu na listę wszczyna się z urzędu.

3.

Decyzję w sprawie wpisu na listę lub wykreślenia z niej wydaje się na podstawie rekomendacji

Komitetu zawierającej wskazanie osoby lub podmiotu, w stosunku do których ma zostać

wydana decyzja, uzasadnienie oraz informacje i dokumenty potwierdzające okoliczności,

o których mowa w art. 121.

4.

Decyzje, o których mowa w ust. 1, zawierają w szczególności datę wydania, oznaczenie

osoby lub podmiotu, wobec których stosuje się szczególne środki ograniczające lub

zaprzestaje się ich stosowania, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie oraz uzasadnienie.

5.

Decyzja w sprawie wpisu na listę zawiera również pouczenie o dopuszczalności wniesienia

odwołania, złożenia wniosku, o którym mowa w art. 125 ust. 1 pkt 1, oraz wniosku,

o którym mowa w art. 127.

6.

Generalny Inspektor może ograniczyć zakres uzasadnienia ze względu na bezpieczeństwo

państwa lub porządek publiczny.

7.

Decyzje, o których mowa w ust. 1, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

8.

Zawiadomienie strony o decyzjach, o których mowa w ust. 1, i innych czynnościach podejmowanych

w toku postępowania dotyczącego wydawania tych decyzji następuje na zasadach i w trybie

określonych w art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650).

9.

Od decyzji w sprawie wpisu na listę przysługuje prawo wniesienia odwołania do ministra

właściwego do spraw finansów publicznych w terminie 14 dni od dnia dokonania zawiadomienia,

o którym mowa w ust. 8.

Komitet może rekomendować wpisanie na listę, o której mowa w art. 120 ust. 1

1)

osób, co do których istnieje uzasadnione podejrzenie, że popełniają same lub wspólnie

i w porozumieniu z inną osobą przestępstwo określone w art. 115 § 20, art. 120, art. 121, art. 136, art. 166, art. 167, art. 171, art. 252,

art. 255a lub art. 259a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny albo wykonanie takiego czynu polecają lub kierują popełnieniem go przez inną osobę

albo podżegają do jego popełnienia lub ułatwiają jego popełnienie;

2)

podmiotów, które są własnością lub są kontrolowane bezpośrednio lub pośrednio przez

osoby, co do których istnieje uzasadnione podejrzenie, o którym mowa w pkt 1;

3)

osób lub podmiotów, które działają w imieniu lub pod kierunkiem osób, co do których

istnieje uzasadnione podejrzenie, o którym mowa w pkt 1, albo podmiotów, o których

mowa w pkt 2.

1.

Komitet może rekomendować wpisanie na listę, o której mowa w art. 120 ust. 1, lub

wykreślenie z niej osób lub podmiotów na uzasadniony wniosek przekazany za pośrednictwem

ministra właściwego do spraw zagranicznych przez podmioty, o których mowa w art. 12

ust. 1 pkt 9.

2.

Do wpisu na listę osób lub podmiotów rekomendowanych w trybie określonym w ust. 1

przepisy art. 120 stosuje się odpowiednio.

Generalny Inspektor po uzyskaniu rekomendacji Komitetu może wystąpić za pośrednictwem

ministra właściwego do spraw zagranicznych do niektórych podmiotów, o których mowa

w art. 12 ust. 1 pkt 9, z wnioskiem o stosowanie szczególnych środków ograniczających

wobec osób lub podmiotów wpisanych na listę, o której mowa w art. 120 ust. 1.

Komitet dokonuje, raz na 6 miesięcy, oceny okoliczności uzasadniających dalszą potrzebę

stosowania szczególnych środków ograniczających wobec osób lub podmiotów wpisanych

na listę, o której mowa w art. 120 ust. 1.

1.

Komitet może potwierdzić brak okoliczności uzasadniających dalszą potrzebę stosowania

szczególnych środków ograniczających wobec osób lub podmiotów wpisanych na listę,

o której mowa w art. 120 ust. 1, w szczególności

1)

na umotywowany wniosek tej osoby lub tego podmiotu złożony do Generalnego Inspektora;

2)

w wyniku dokonania okresowej oceny okoliczności uzasadniających dalszą potrzebę stosowania

szczególnych środków ograniczających, o której mowa w art. 124.

2.

W przypadku potwierdzenia braku okoliczności uzasadniających potrzebę stosowania szczególnych

środków ograniczających wobec osób lub podmiotów wpisanych na listę, o której mowa

w art. 120 ust. 1, Komitet rekomenduje wykreślenie tej osoby lub tego podmiotu z listy.

Do postępowania w pierwszej instancji w sprawie wydania decyzji, o których mowa w

art. 120 ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 9, art. 11, art. 13, art. 31, art. 61 § 4, art. 73, art. 78 i art. 79 ustawy

z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

1.

O ile nie sprzeciwia się to realizacji celu przeciwdziałania terroryzmowi oraz finansowaniu

terroryzmu, Generalny Inspektor na wniosek osób lub podmiotów, które wykażą uzasadniony

interes, wydaje zezwolenie na wykorzystanie zamrożonych wartości majątkowych lub ich

udostępnienie, w szczególności w celu

1)

zaspokojenia podstawowych potrzeb osoby fizycznej, wobec której stosuje się szczególne

środki ograniczające, lub podstawowych potrzeb osób najbliższych w rozumieniu przepisu

art. 115 § 11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny;

2)

zapłaty podatków, składek obowiązkowego ubezpieczenia społecznego, opłaty za usługi

użyteczności publicznej;

3)

pokrycia uzasadnionych kosztów związanych z przechowywaniem lub utrzymywaniem zamrożonych

wartości majątkowych;

4)

pokrycia uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotu poniesionych wydatków związanych

ze świadczeniem usług prawnych.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, do wniosku załącza się dokumenty

potwierdzające informacje o stanie rodzinnym, majątku, dochodach, źródłach utrzymania

oraz wydatkach osoby, wobec której stosowane są szczególne środki ograniczające.

3.

W pozostałych przypadkach do wniosku załącza się dokumenty poświadczające informacje

o uzasadnionych kosztach i wydatkach.

4.

Decyzję, o której mowa w ust. 1, Generalny Inspektor wydaje po uzyskaniu rekomendacji

Komitetu.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do wniosków dotyczących zezwolenia na wykorzystanie

zamrożonych wartości majątkowych lub udostępnienie wartości majątkowych, złożonych

na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzającego

niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom

związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida (Dz. Urz. UE L 139 z 29.05.2002,

str. 9, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 881/2002”, rozporządzenia Rady (UE) nr 753/2011 z dnia 1 sierpnia 2011 r. w sprawie środków ograniczających

skierowanych przeciwko niektórym osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom w związku

z sytuacją w Afganistanie

(Dz. Urz. UE L 199 z 02.08.2011, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 753/2011”, rozporządzenia Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych

środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających

na celu zwalczanie terroryzmu

(Dz. Urz. UE L 344 z 28.12.2001, str. 70, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2580/2001”.

Szczególnych środków ograniczających, o których mowa w art. 117 ust. 2 pkt 2, nie

stosuje się do

1)

naliczania należnych odsetek od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach osób

lub podmiotów, wobec których stosuje się szczególne środki ograniczające, pod warunkiem

że naliczone odsetki podlegają zamrożeniu;

2)

dokonywania płatności na rachunki osób lub podmiotów, wobec których stosuje się szczególne

środki ograniczające z tytułu zobowiązań wobec tych osób lub podmiotów powstałych

przed dniem powstania obowiązku stosowania szczególnych środków ograniczających, pod

warunkiem że płatności te dokonywane są na rachunek prowadzony w Unii Europejskiej

i podlegają zamrożeniu.

1.

Osoby fizyczne

1)

będące wspólnikami, w tym akcjonariuszami, spółki prowadzącej działalność w zakresie,

o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16,

2)

prowadzące działalność w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16,

3)

zajmujące stanowiska kierownicze w spółkach, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16

- są obowiązane spełniać wymóg niekaralności za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe.

2.

Na żądanie organu, o którym mowa w art. 130, osoby, o których mowa w ust. 1, są obowiązane

przedstawić zaświadczenie, że nie były skazane prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo

lub umyślne przestępstwo skarbowe.

1.

Generalny Inspektor sprawuje kontrolę wykonywania przez instytucje obowiązane obowiązków

w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, zwaną dalej

„kontrolą”.

2.

W ramach sprawowanego nadzoru lub kontroli kontrolę sprawują także

1)

na zasadach określonych w przepisach odrębnych, z zastrzeżeniem art. 131 ust. 1, 2

i 5

a)

Prezes NBP - zgodnie z ustawą z dnia 27 lipca 2002 r. - Prawo dewizowe, w odniesieniu do podmiotów prowadzących działalność kantorową w rozumieniu tej ustawy,

b)

KNF - w odniesieniu do instytucji obowiązanych przez nią nadzorowanych,

c)

Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa - w odniesieniu do spółdzielczych

kas oszczędnościowo-kredytowych,

d)

prezesi sądów apelacyjnych - w odniesieniu do notariuszy,

e)

naczelnicy urzędów celno-skarbowych - w odniesieniu do instytucji obowiązanych kontrolowanych

przez te organy;

2)

na zasadach określonych w ustawie wojewodowie lub starostowie - w odniesieniu do stowarzyszeń;

3)

na zasadach określonych w ustawie ministrowie lub starostowie - w odniesieniu do fundacji.

1.

Kontrola jest przeprowadzana na podstawie rocznych planów kontroli zawierających w

szczególności wykaz podmiotów podlegających kontroli, zakres kontroli oraz uzasadnienie

jej przeprowadzenia.

2.

Przy opracowywaniu planów kontroli bierze się pod uwagę ryzyko prania pieniędzy oraz

finansowania terroryzmu określone w szczególności w krajowej ocenie ryzyka oraz w

sprawozdaniu Komisji Europejskiej, o którym mowa w art. 6 ust. 1-3 dyrektywy 2015/849.

3.

Generalny Inspektor oraz podmioty, o których mowa w art. 130 ust. 2, mogą przeprowadzić

kontrolę nieprzewidzianą w rocznym planie kontroli (kontrola doraźna).

4.

Generalny Inspektor może zwrócić się do podmiotów, o których mowa w art. 130 ust.

2, o przeprowadzenie kontroli doraźnej w instytucjach obowiązanych.

5.

Podmioty, o których mowa w art. 130 ust. 2, przekazują Generalnemu Inspektorowi

1)

roczne plany kontroli wraz z uzasadnieniem, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia

roku poprzedzającego kontrolę, a także aktualizacje planów, w terminie 14 dni od dnia

ich sporządzenia;

2)

zawiadomienie o zamiarze przeprowadzenia kontroli doraźnej wraz z uzasadnieniem, nie

później niż w dniu rozpoczęcia kontroli, chyba że przeprowadzenie kontroli wynika

z zaktualizowanego planu kontroli;

3)

informację o wynikach kontroli, w terminie 14 dni od dnia jej zakończenia lub wydania

zaleceń pokontrolnych albo podjęcia decyzji o odstąpieniu od ich wydania.

6.

Generalny Inspektor może zwrócić się do podmiotów, o których mowa w art. 130 ust.

2, o przekazanie potwierdzonych kopii dokumentacji zgromadzonej w toku kontroli.

1.

Generalny Inspektor koordynuje kontrole sprawowane przez podmioty, o których mowa

w art. 130 ust. 2.

2.

W ramach koordynacji, o której mowa w ust. 1, Generalny Inspektor opracowuje i udostępnia,

w terminie do dnia 15 listopada każdego roku, informacje o obszarach i sektorach szczególnie

narażonych na ryzyko prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu.

3.

Generalny Inspektor może przekazywać podmiotom, o których mowa w art. 130 ust. 2,

wskazówki dotyczące kontroli przestrzegania przepisów ustawy.

1.

Kontrolę przeprowadza co najmniej dwóch imiennie upoważnionych przez Generalnego Inspektora

pracowników komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 12 ust. 2, zwanych dalej

„kontrolerami”.

2.

Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli jest udzielane w formie pisemnej i zawiera

1)

podstawę prawną do przeprowadzenia kontroli;

2)

oznaczenie organu przeprowadzającego kontrolę;

3)

datę i miejsce wystawienia upoważnienia;

4)

imię i nazwisko kontrolera oraz numer jego legitymacji służbowej;

5)

oznaczenie kontrolowanej instytucji obowiązanej;

6)

miejsce przeprowadzenia kontroli;

7)

przedmiot oraz zakres kontroli;

8)

datę rozpoczęcia kontroli oraz przewidywany czas jej trwania;

9)

podpis osoby udzielającej upoważnienia;

10)

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanej instytucji obowiązanej.

1.

Czynności kontrolnych dokonuje kontroler po okazaniu legitymacji służbowej oraz pisemnego

upoważnienia, o którym mowa w art. 133 ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór legitymacji służbowej kontrolera oraz tryb jej wydawania i wymiany, mając na

uwadze potrzebę zapewnienia identyfikacji kontrolera oraz właściwej jego ochrony.

1.

Czynności kontrolnych dokonuje kontroler w miejscu prowadzenia działalności przez

kontrolowaną instytucję obowiązaną oraz w każdym innym miejscu związanym z prowadzoną

przez nią działalnością, w dniach i w godzinach pracy kontrolowanej instytucji obowiązanej.

2.

W przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego czynności

kontrolne niecierpiące zwłoki mogą być podejmowane w dniach wolnych od pracy lub poza

godzinami pracy kontrolowanej instytucji obowiązanej po uprzednim poinformowaniu o

tym osoby upoważnionej do reprezentowania kontrolowanej instytucji obowiązanej.

3.

Poszczególne czynności kontrolne mogą być podejmowane również poza miejscem określonym

w ust. 1, w szczególności w lokalu komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 12

ust. 2, jeżeli jest to uzasadnione charakterem tych czynności oraz może przyczynić

się do szybszego i skuteczniejszego przeprowadzenia kontroli.

1.

W zakresie wynikającym z przedmiotu kontroli kontroler jest uprawniony do swobodnego

poruszania się w miejscach i pomieszczeniach objętych kontrolą, bez obowiązku uzyskania

przepustki, oraz nie podlega rewizji osobistej.

2.

Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności osoby upoważnionej przez kontrolowaną

instytucję obowiązaną, z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 135 ust. 3.

3.

Po zakończeniu czynności kontrolnych, a przed podpisaniem protokołu kontroli, kontroler

może zwrócić się do kontrolowanej instytucji obowiązanej o złożenie w wyznaczonym

terminie dodatkowych dokumentów oraz pisemnych wyjaśnień w zakresie objętym kontrolą.

Do terminu określonego w art. 141 ust. 3 nie wlicza się okresu od dnia wysłania pisemnych

wyjaśnień do dnia otrzymania dodatkowych wyjaśnień lub dokumentów.

1.

Kontrolowana instytucja obowiązana ma obowiązek zapewnić kontrolerowi warunki i środki

niezbędne do sprawnego przeprowadzenia kontroli, w szczególności przedstawić w wyznaczonym

terminie żądane dokumenty i materiały, zapewnić terminowe udzielanie informacji, udostępnić

w niezbędnym zakresie środki łączności, a także inne urządzenia techniczne, umożliwić

sporządzanie kopii, filmowanie, fotografowanie, dokonywanie nagrań dźwiękowych oraz

przedłożyć urzędowe tłumaczenia na język polski sporządzonych w języku obcym dokumentów

mających znaczenie dla kontroli.

2.

Koszty wykonywania obowiązków określonych w ust. 1 ponosi kontrolowana instytucja

obowiązana.

3.

W przypadku utrudniania lub uniemożliwiania przeprowadzenia kontroli kontroler może

korzystać z pomocy funkcjonariuszy Policji. Funkcjonariusze Policji wykonują na polecenie

kontrolera czynności umożliwiające sprawne i niezakłócone przeprowadzenie kontroli.

4.

Kontroler, w związku z wykonywaniem czynności kontrolnych, korzysta z ochrony przewidzianej

w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny dla funkcjonariuszy publicznych.

Kontroler przed podjęciem pierwszej czynności kontrolnej, takiej jak przyjęcie informacji,

wyjaśnień, przeprowadzenie przesłuchań, ma obowiązek poinformować osobę upoważnioną

przez kontrolowaną instytucję obowiązaną, jej pracowników lub inne osoby wykonujące

pracę na jej rzecz na innej podstawie niż stosunek pracy o ich prawach i obowiązkach

oraz pouczyć o skutkach prawnych utrudniania lub uniemożliwiania przeprowadzenia czynności

kontrolnych, a także o odpowiedzialności za złożenie nieprawdziwych wyjaśnień lub

zatajenie prawdy. Składający wyjaśnienia może odmówić odpowiedzi, gdy odpowiedź mogłaby

narazić jego lub osoby, o których mowa w art. 83 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, na odpowiedzialność karną lub bezpośrednią szkodę majątkową.

1.

Informacje pisemne sporządzane przez kontrolowaną instytucję obowiązaną na potrzeby

przeprowadzanej kontroli są podpisywane przez osoby upoważnione do ich sporządzenia.

W przypadku odmowy ich podpisania kontroler sporządza stosowną adnotację w protokole

przekazania materiałów.

2.

Zgodność z oryginałem kopii dokumentów potwierdza osoba upoważniona do reprezentowania

kontrolowanej instytucji obowiązanej.

3.

Potwierdzenie, o którym mowa w ust. 2, zawiera klauzulę „za zgodność z oryginałem”

i podpis osoby dokonującej potwierdzenia. Zgodność z oryginałem kopii danych umieszczonych

w systemach informatycznych lub kopii danych utrwalonych na nośnikach informacji innych

niż dokumenty potwierdza się na piśmie, ze wskazaniem zawartości nośnika oraz jego

rodzaju.

1.

Odebranie ustnych wyjaśnień wymaga sporządzenia protokołu, w dwóch egzemplarzach,

z których jeden otrzymuje kontrolowana instytucja obowiązana. Kontroler oraz osoba

składająca ustne wyjaśnienia podpisują protokół oraz parafują każdą jego stronę.

2.

W przypadku odmowy podpisania protokołu przez osobę składającą ustne wyjaśnienia wzmiankę

o tym umieszcza się w protokole, z podaniem przyczyn odmowy.

3.

Wyjaśnienia udzielane ustnie mogą być utrwalane przy wykorzystaniu urządzenia rejestrującego,

po uprzednim poinformowaniu o tym osoby składającej wyjaśnienia. W czynnościach ma

prawo uczestniczyć osoba upoważniona do reprezentowania kontrolowanej instytucji obowiązanej.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się.

4.

Kontroler przekazuje kontrolowanej instytucji obowiązanej na nośniku elektronicznym

kopię wyjaśnień ustnych utrwalonych za pomocą urządzenia rejestrującego. Kontrolowana

instytucja obowiązana lub osoba przez nią upoważniona poświadcza pisemnie otrzymanie

takiej kopii.

1.

Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół kontroli w dwóch jednobrzmiących

egzemplarzach.

2.

Protokół kontroli zawiera

1)

nazwę i adres kontrolowanej jednostki obowiązanej;

2)

imiona i nazwiska oraz stanowiska służbowe kontrolerów;

3)

datę upoważnienia do przeprowadzenia kontroli oraz wzmianki o jego zmianach;

4)

określenie przedmiotowego zakresu kontroli;

5)

określenie dnia rozpoczęcia i zakończenia kontroli;

6)

imiona i nazwiska oraz stanowiska służbowe osób składających oświadczenia i udzielających

informacji, wyjaśnień oraz składających zeznania w trakcie przeprowadzania kontroli;

7)

opis wykonanych czynności kontrolnych, ustaleń faktycznych oraz opis stwierdzonych

nieprawidłowości i ich zakres oraz osoby odpowiedzialne za te nieprawidłowości;

8)

opis załączników, z podaniem nazwy każdego załącznika;

9)

pouczenie podmiotu kontrolowanego o przysługującym prawie zgłoszenia zastrzeżeń do

protokołu;

10)

określenie miejsca i dnia sporządzenia protokołu kontroli.

3.

Protokół kontroli doręcza się kontrolowanej instytucji obowiązanej w terminie 30 dni

od dnia zakończenia kontroli bezpośrednio lub za pokwitowaniem przez operatora wyznaczonego

w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe.

4.

Protokół kontroli podpisują kontroler oraz osoba upoważniona do reprezentowania kontrolowanej

instytucji obowiązanej.

5.

Osoba upoważniona do reprezentowania kontrolowanej instytucji obowiązanej parafuje

każdą stronę jednego z otrzymanych egzemplarzy protokołu kontroli, a następnie przekazuje

ten egzemplarz Generalnemu Inspektorowi w terminie 14 dni od dnia doręczenia protokołu

kontroli.

6.

Kontroler umieszcza na egzemplarzu protokołu kontroli, który otrzymuje Generalny Inspektor,

wzmiankę o odmowie jego podpisania. Odmowa podpisania protokołu kontroli nie zwalnia

kontrolowanej instytucji obowiązanej z wykonania zaleceń, o których mowa w art. 142

ust. 3 pkt 3.

7.

Kontrolowana instytucja obowiązana ma prawo zgłoszenia umotywowanych zastrzeżeń do

protokołu kontroli. Zastrzeżenia zgłasza się na piśmie do Generalnego Inspektora w

terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu kontroli.

8.

Po rozpatrzeniu zastrzeżeń kontrolowanej instytucji obowiązanej, jednak nie później

niż po upływie 30 dni od dnia ich otrzymania, Generalny Inspektor w przypadku uwzględnienia

zastrzeżeń dokonuje zmiany protokołu kontroli w niezbędnym zakresie w formie pisemnego

aneksu, który doręcza się tej instytucji w terminie 30 dni od dnia otrzymania zastrzeżeń.

W przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń kontrolowanej instytucji obowiązanej doręcza

się tej instytucji pisemne stanowisko dotyczące tych zastrzeżeń w terminie 30 dni

od dnia ich otrzymania.

9.

Oczywiste omyłki pisarskie lub rachunkowe prostuje kontroler, parafując sprostowania.

Generalny Inspektor o sprostowaniu oczywistych omyłek informuje pisemnie kontrolowaną

instytucję obowiązaną.

1.

Kontroler sporządza wystąpienie pokontrolne Generalnego Inspektora, zwane dalej „wystąpieniem

pokontrolnym”, w terminie 30 dni od dnia doręczenia kontrolowanej instytucji obowiązanej

1)

protokołu kontroli - w przypadku braku zastrzeżeń, o których mowa w art. 141 ust.

7;

2)

stanowiska, o którym mowa w art. 141 ust. 8.

2.

Wystąpienie pokontrolne, o którym mowa w ust. 1, doręcza się kontrolowanej instytucji

obowiązanej.

3.

Wystąpienie pokontrolne zawiera

1)

ocenę działalności instytucji obowiązanej w zakresie objętym kontrolą;

2)

zwięzły opis ustaleń kontroli, a w przypadku ustalenia nieprawidłowości - wskazanie

przepisów prawa, które zostały naruszone;

3)

zalecenia pokontrolne ze wskazaniem sposobu i terminu usunięcia ustalonych nieprawidłowości.

4.

W terminie 30 dni od dnia otrzymania wystąpienia pokontrolnego kontrolowana instytucja

obowiązana przesyła Generalnemu Inspektorowi informacje o sposobie realizacji zaleceń

pokontrolnych lub o stanie ich realizacji, wraz ze wskazaniem ostatecznego terminu

ich wykonania.

5.

Zmiana terminu wykonania zaleceń pokontrolnych może nastąpić za zgodą Generalnego

Inspektora na wniosek kontrolowanej instytucji obowiązanej złożony nie później niż

przed upływem terminu do ich wykonania.

Generalny Inspektor może w każdym czasie odstąpić od dalszego przeprowadzania czynności

kontrolnych, o czym informuje na piśmie kontrolowaną instytucję obowiązaną. W takim

przypadku nie sporządza się protokołu kontroli, o którym mowa w art. 141 ust. 1.

Generalny Inspektor przekazuje pisemną informację o wynikach kontroli przeprowadzonej

przez Generalnego Inspektora oraz o odstąpieniu, o którym mowa w art. 143, organom

sprawującym nadzór nad skontrolowanymi instytucjami obowiązanymi w terminie odpowiednio

14 dni od dnia sporządzenia wystąpienia pokontrolnego albo od dnia odstąpienia.

1.

Generalny Inspektor może przeprowadzać kontrolę przestrzegania przepisów ustawy przez

jednostki organizacyjne podmiotów mających siedzibę na terytorium państwa członkowskiego

Unii Europejskiej działające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz podlegające

obowiązkom wynikającym z przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu wydanych na podstawie dyrektywy 2015/849.

2.

W celu zapewnienia przestrzegania przez jednostki organizacyjne, o których mowa w

ust. 1, przepisów ustawy Generalny Inspektor może wymieniać informacje z organami

państw członkowskich Unii Europejskiej sprawującymi nadzór nad przestrzeganiem przepisów

o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu wydanych na podstawie

dyrektywy 2015/849.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do kontroli stosuje się przepisy

rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

Instytucja obowiązana, która nie dopełnia obowiązku

1)

wyznaczenia osoby odpowiedzialnej za wykonanie obowiązków określonych w ustawie, o

którym mowa w art. 8,

2)

sporządzania oceny ryzyka oraz jej aktualizacji, o którym mowa w art. 27 ust. 3,

3)

przekazania na żądanie Generalnego Inspektora oceny ryzyka oraz innych informacji

mogących mieć wpływ na krajową ocenę ryzyka, o którym mowa w art. 28,

4)

stosowania środków bezpieczeństwa finansowego, o których mowa w

a)

art. 33,

b)

art. 43 - w przypadkach wyższego ryzyka prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu

oraz w przypadkach, o których mowa w art. 44-46,

5)

dokumentowania zastosowanych środków bezpieczeństwa finansowego oraz wyników bieżącej

analizy przeprowadzanych transakcji oraz wykazania na żądanie organów, o których mowa

w art. 130, zastosowania odpowiednich środków bezpieczeństwa, o których mowa w art.

34 ust. 3,

6)

przechowywania dokumentacji, o którym mowa w art. 49 ust. 1 i 2,

7)

wprowadzenia wewnętrznej procedury instytucji obowiązanej, o którym mowa w art. 50,

8)

wprowadzenia procedury grupowej, o którym mowa w art. 51,

9)

zapewnienia udziału osób wykonujących obowiązki związane z przeciwdziałaniem praniu

pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu w programach szkoleniowych, o którym mowa w

art. 52,

10)

wdrożenia wewnętrznej procedury anonimowego zgłaszania naruszeń przepisów z zakresu

przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, o którym mowa w art.

53,

11)

zachowania w tajemnicy faktu przekazania Generalnemu Inspektorowi lub innym właściwym

organom informacji, o którym mowa w art. 54 ust. 1,

12)

przekazania lub udostępnienia informacji, o którym mowa w art. 72 lub art. 76,

13)

przekazania zawiadomień, o którym mowa w art. 74, art. 86 ust. 1 lub art. 90 ust.

1

- podlega karze administracyjnej.

Instytucja obowiązana, która nie dopełnia obowiązku

1)

zapewnienia, aby transferowi środków pieniężnych towarzyszyły informacje o płatniku

lub odbiorcy, o którym mowa w art. 4-6 rozporządzenia 2015/847,

2)

wdrożenia skutecznych procedur pozwalających na wykrywanie brakujących informacji

o płatniku lub odbiorcy, o których mowa w art. 7, art. 8, art. 11 i art. 12 rozporządzenia

2015/847,

3)

informowania Generalnego Inspektora o nieprzekazywaniu wymaganych informacji o płatniku

lub odbiorcy lub o podjętych działaniach, o którym mowa w art. 8 rozporządzenia 2015/847,

4)

zachowania wszystkich otrzymanych informacji o płatniku i odbiorcy, które towarzyszą

transferowi, o którym mowa w art. 10 rozporządzenia 2015/847,

5)

udzielania Generalnemu Inspektorowi informacji, o którym mowa w art. 14 rozporządzenia

2015/847,

6)

przechowywania dokumentacji, o którym mowa w art. 16 rozporządzenia 2015/847

- podlega karze administracyjnej.

Instytucja obowiązana, która

1)

nie dopełnia obowiązku stosowania szczególnych środków ograniczających, o których

mowa w art. 117 ust. 1, lub obowiązku przekazywania Generalnemu Inspektorowi posiadanych

informacji związanych z ich stosowaniem,

2)

nie dopełnia obowiązku zamrażania funduszy lub zasobów gospodarczych albo zakazu udostępnienia

funduszy lub zasobów gospodarczych, określonego w art. 2 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia

881/2002, art. 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia 753/2011 oraz art. 2 ust. 1 rozporządzenia

2580/2001,

3)

nie stosuje się do zakazu świadomego i celowego udziału w działaniach, których przedmiotem

lub celem jest, bezpośrednio lub pośrednio, próba obejścia nakazu zamrożenia lub zakazu

udostępnienia funduszy lub zasobów gospodarczych lub obowiązku informowania o obejściu

tych nakazów i zakazów, określonego w art. 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia 881/2002, art.

3 ust. 3 rozporządzenia 753/2011 oraz art. 3 rozporządzenia 2580/2001,

4)

nie dopełnia obowiązku niezwłocznego przekazania informacji, które ułatwiłyby zapewnienie

zgodności z rozporządzeniem 881/2002, rozporządzeniem 753/2011 oraz rozporządzeniem

2580/2001, lub obowiązku współpracy z Generalnym Inspektorem w zakresie weryfikacji

tych informacji, określonego w art. 5 ust. 1 rozporządzenia 881/2002, art. 8 ust.

1 rozporządzenia 753/2011 oraz art. 4 ust. 1 rozporządzenia 2580/2001,

5)

nie stosuje się do zakazu świadczenia usług finansowych określonego w art. 2 ust.

2 rozporządzenia 2580/2001

- podlega karze administracyjnej.

1.

Karami administracyjnymi są

1)

publikacja informacji o instytucji obowiązanej oraz zakresie naruszenia przepisów

ustawy przez tę instytucję w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

2)

nakaz zaprzestania podejmowania przez instytucję obowiązaną określonych czynności;

3)

cofnięcie koncesji lub zezwolenia albo wykreślenie z rejestru działalności regulowanej;

4)

zakaz pełnienia obowiązków na stanowisku kierowniczym przez osobę odpowiedzialną za

naruszenie przez instytucję obowiązaną przepisów ustawy, przez okres nie dłuższy niż

rok;

5)

kara pieniężna.

2.

Karę pieniężną nakłada się do wysokości dwukrotności kwoty korzyści osiągniętej lub

straty unikniętej przez instytucję obowiązaną w wyniku naruszenia albo - w przypadku

gdy nie jest możliwe ustalenie kwoty tej korzyści lub straty - do wysokości równowartości

kwoty 1 000 000 euro.

3.

Karę pieniężną nakłada się na instytucje obowiązane, o których mowa w art. 2 ust.

1 pkt 1-5, 7-11, 24 i 25

1)

w przypadku osoby fizycznej - do wysokości 20 868 500 zł;

2)

w przypadku osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości

prawnej - do wysokości równowartości kwoty 5 000 000 euro albo do wysokości 10% obrotu

wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy lub w

ostatnim skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy - w przypadku instytucji

objętych skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym grupy kapitałowej.

4.

Ustalając rodzaj kary administracyjnej oraz wysokość kary, uwzględnia się

1)

wagę naruszenia i czas jego trwania;

2)

zakres odpowiedzialności instytucji obowiązanej;

3)

możliwości finansowe instytucji obowiązanej;

4)

skalę korzyści osiągniętych lub strat unikniętych przez instytucję obowiązaną, jeżeli

można te korzyści lub straty ustalić;

5)

straty poniesione przez osoby trzecie w związku z naruszeniem, jeżeli można je ustalić;

6)

stopień współpracy instytucji obowiązanej z organami właściwymi w sprawach przeciwdziałania

praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;

7)

uprzednie naruszenia przepisów ustawy przez instytucję obowiązaną.

5.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, gdy

1)

waga naruszenia przepisów ustawy jest znikoma, a instytucja obowiązana zaprzestała

naruszania przepisów ustawy lub

2)

za to samo zachowanie prawomocną decyzją na instytucję obowiązaną została uprzednio

nałożona kara administracyjna przez inny uprawniony organ administracji publicznej

lub instytucja obowiązana została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie

skarbowe lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia

kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona kara administracyjna

- organy, o których mowa w art. 151 ust. 1, mogą, w drodze decyzji, odstąpić od nałożenia

kary administracyjnej.

1.

W drodze decyzji

1)

Generalny Inspektor - w zakresie naruszeń stwierdzonych w wyniku kontroli, o której

mowa w art. 130 ust. 1, nakłada kary administracyjne, o których mowa w art. 150 ust.

1 pkt 1, 2 i 5;

2)

Prezes NBP - w zakresie naruszeń stwierdzonych w wyniku kontroli, o której mowa w

art. 130 ust. 2 pkt 1 lit. a, nakłada kary administracyjne, o których mowa w art.

150 ust. 1 pkt 1-3 i 5;

3)

KNF - w zakresie naruszeń stwierdzonych w wyniku kontroli, o której mowa w art. 130

ust. 2 pkt 1 lit. b, nakłada kary administracyjne, o których mowa w art. 150 ust.

1.

2.

Karę administracyjną, o której mowa w art. 150 ust. 1 pkt 3, na

1)

instytucje obowiązane, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 11, prowadzące działalność

kantorową w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. - Prawo dewizowe nakłada Prezes NBP;

2)

instytucje obowiązane, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20, nakłada minister właściwy

do spraw finansów publicznych;

3)

instytucje obowiązane objęte nadzorem, zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym nakłada KNF.

3.

Karę administracyjną, o której mowa w art. 150 ust. 1 pkt 4, w zakresie sprawowanego

nadzoru bankowego nakłada KNF.

4.

Organy, o których mowa w ust. 1, mogą odstąpić od wszczęcia postępowania w sprawie

nałożenia kar administracyjnych, w przypadku gdy naruszenie obowiązków, o których

mowa w art. 147 lub art. 148, nie ma charakteru poważnego, a instytucja obowiązana

wykonała zalecenia pokontrolne.

1.

Generalny Inspektor publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych informacje

o

1)

wydaniu ostatecznej decyzji w sprawie nałożenia kary administracyjnej,

2)

wniesieniu skargi na decyzję, o której mowa w pkt 1,

3)

orzeczeniach zapadłych w wyniku rozpatrzenia skargi, o której mowa w pkt 2

- w tym dane identyfikacyjne instytucji obowiązanej, na którą nałożono karę administracyjną,

rodzaj i charakter naruszenia przepisów ustawy oraz rodzaj lub wysokość nałożonej

kary administracyjnej.

2.

Dane identyfikacyjne instytucji obowiązanej, o których mowa w ust. 1, obejmują w przypadku

1)

osoby fizycznej - dane, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. a-c i f;

2)

osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej - dane,

o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2 lit. a-d.

3.

W przypadku uznania publikacji informacji, o których mowa w ust. 1, za nieproporcjonalną

do naruszenia, zagrażającą stabilności rynków finansowych lub zagrażającą prowadzonemu

postępowaniu

1)

odracza się publikację informacji do momentu, kiedy przyczyny odroczenia publikacji

ustaną;

2)

ogranicza się zakres publikowanej informacji.

4.

Generalny Inspektor nie publikuje informacji, o których mowa w ust. 1, w przypadku

gdy odroczenie publikacji informacji lub ograniczenie zakresu publikacji informacji

jest nieproporcjonalne do naruszenia lub niewystarczające do uniknięcia zagrożenia

stabilności rynków finansowych.

5.

Informacje, o których mowa w ust. 1, usuwa się z Biuletynu Informacji Publicznej po

upływie 5 lat od dnia ich opublikowania, z tym że informacje, o których mowa w ust.

2 pkt 1, usuwa się po upływie roku.

6.

Informacja o nałożonej karze administracyjnej jest przekazywana organowi sprawującemu

nadzór nad działalnością instytucji obowiązanej.

7.

Informacja o karze administracyjnej nałożonej na instytucje obowiązane, o których

mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1-5, 7-11, 24 i 25, w zakresie wskazanym w ust. 1, jest przekazywana

europejskim urzędom nadzoru.

8.

Przepisy niniejszego artykułu stosuje się odpowiednio do kar administracyjnych nakładanych

przez organy, o których mowa w art. 151 ust. 1 pkt 2 i 3.

1.

Spółki wymienione w art. 58, które nie dopełniły obowiązku zgłoszenia informacji,

o których mowa w art. 59, w terminie wskazanym w ustawie, podlegają karze pieniężnej

do wysokości 1 000 000 zł.

2.

Osoba fizyczna, o której mowa w art. 129 ust. 1, która nie dopełnia obowiązku przedstawienia

zaświadczenia, że nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub

umyślne przestępstwo skarbowe, podlega karze pieniężnej do wysokości 10 000 zł.

1.

W przypadku stwierdzenia naruszenia przez instytucję obowiązaną obowiązków, o których

mowa w art. 147 lub art. 148, organy, o których mowa w art. 151 ust. 1, mogą nałożyć

na osobę, o której mowa w art. 7, odpowiedzialną za wykonanie obowiązków określonych

w ustawie w czasie, w którym naruszono te przepisy, karę pieniężną do wysokości 1

000 000 zł.

2.

Do nakładania kary, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art.

150 ust. 4 i 5 oraz art. 152.

Wpływy z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

1.

Kto, działając w imieniu lub na rzecz instytucji obowiązanej

1)

nie dopełnia obowiązku przekazania Generalnemu Inspektorowi zawiadomienia o okolicznościach,

które mogą wskazywać na podejrzenie popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub

finansowania terroryzmu, lub obowiązku przekazania Generalnemu Inspektorowi zawiadomienia

o powzięciu uzasadnionego podejrzenia, że określona transakcja lub wartości majątkowe

będące przedmiotem tej transakcji mogą mieć związek z praniem pieniędzy lub finansowaniem

terroryzmu,

2)

przekazuje Generalnemu Inspektorowi nieprawdziwe lub zataja prawdziwe dane dotyczące

transakcji, rachunków lub osób,

podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

2.

Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisom ustawy ujawnia osobom nieuprawnionym,

posiadaczom rachunku lub osobom, których transakcja dotyczy, informacje zgromadzone

zgodnie z ustawą lub wykorzystuje te informacje w sposób niezgodny z przepisami ustawy.

3.

Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 pkt 1 lub ust. 2 działa nieumyślnie, podlega

grzywnie.

Kto udaremnia lub utrudnia przeprowadzenie czynności kontrolnych, o których mowa w

rozdziale 12, podlega grzywnie.

W ustawie z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2368 i 2400) w art. 6 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie dotyczy informacji udostępnianych na

podstawie przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu

- w zakresie określonym tymi przepisami.

”

.

W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1870 i 2400 oraz z 2018 r. poz. 138) w art. 3 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie dotyczy informacji udostępnianych na

podstawie przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu

- w zakresie określonym tymi przepisami.

”

.

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach

(Dz. U. z 2016 r. poz. 40 oraz z 2017 r. poz. 1909) po art. 14 dodaje się art. 14a w brzmieniu

„

Art. 14a.

1.

Organ, o którym mowa w art. 13, sprawuje kontrolę nad działalnością fundacji będącej

instytucją obowiązaną w rozumieniu przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz

finansowaniu terroryzmu w zakresie zgodności jej działania z przepisami tej ustawy.

2.

Do kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 12 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz

finansowaniu terroryzmu

(Dz. U. poz. 723).

”

.

W ustawie z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach

(Dz. U. z 2017 r. poz. 210) po art. 25 dodaje się art. 25a w brzmieniu

„

Art. 25a.

1.

Organ, o którym mowa w art. 8 ust. 5, sprawuje kontrolę nad działalnością stowarzyszenia

będącego instytucją obowiązaną w rozumieniu przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy

oraz finansowaniu terroryzmu w zakresie zgodności jego działania z przepisami tej

ustawy.

2.

Do kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 12 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz

finansowaniu terroryzmu

(Dz. U. poz. 723).

”

.

W ustawie z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2291 oraz z 2018 r. poz. 398) w art. 18 § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Obowiązek zachowania tajemnicy nie dotyczy informacji udostępnianych na podstawie

przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu - w zakresie

określonym tymi przepisami.

”

.

W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym

(Dz. U. z 2018 r. poz. 377 i 650) w art. 37 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy informacji udostępnianych na podstawie

przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu - w zakresie

określonym tymi przepisami.

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 922 oraz z 2018 r. poz. 138) w art. 43 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W odniesieniu do zbiorów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2a i 3, oraz zbiorów, o których

mowa w ust. 1 pkt 1a, przetwarzanych przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencję

Wywiadu, Służbę Kontrwywiadu Wojskowego, Służbę Wywiadu Wojskowego, Służbę Ochrony

Państwa, Centralne Biuro Antykorupcyjne i Generalnego Inspektora Informacji Finansowej,

z wyjątkiem zbioru danych, o których mowa w art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz

finansowaniu terroryzmu

(Dz. U. poz. 723), Generalnemu Inspektorowi nie przysługują uprawnienia określone w art. 12 pkt 2,

art. 14 pkt 1 i 3-5 oraz art. 15-18.

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2017 r. poz. 201, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 119zo w § 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

art. 106 i art. 106a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe oraz art. 15 i art. 16 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2065, z późn. zm., w tym dokonywania oceny ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, o której

mowa w przepisach o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;

”

;

2)

w art. 119zr w § 1 w pkt 5 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

dane identyfikacyjne pełnomocnika do rachunków podmiotu kwalifikowanego i reprezentanta

podmiotu kwalifikowanego, a także jego beneficjenta rzeczywistego w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy

oraz finansowaniu terroryzmu

(Dz. U. poz. 723), jeżeli są dostępne, zawierające

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1876, z późn. zm. w art. 106a ust. 3a otrzymuje brzmienie

„

3a.

W przypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa, o którym mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego, lub wykorzystywania działalności banku w celu ukrycia działań przestępczych lub

dla celów mających związek z przestępstwem lub przestępstwem skarbowym prokurator

może, w drodze postanowienia, wstrzymać określoną transakcję lub dokonać blokady środków

na rachunku bankowym na czas oznaczony, nie dłuższy niż 6 miesięcy, również pomimo

braku zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1. W postanowieniu określa się zakres, sposób

i termin wstrzymania transakcji lub blokady środków na rachunku.

”

.

W ustawie z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1314 i 2201) w art. 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie dotyczy informacji udostępnianych na

podstawie przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu

- w zakresie określonym tymi przepisami.

”

.

W ustawie z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji

Wywiadu

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1920 i 2405 oraz z 2018 r. poz. 138 i 650) w art. 34a w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

instytucji obowiązanych w rozumieniu przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy

oraz finansowaniu terroryzmu;

”

.

W ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

(Dz. U. z 2018 r. poz. 450 i 650) w art. 33a w ust. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

niewypełniania obowiązków wynikających z przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy

oraz finansowaniu terroryzmu;

”

.

W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1768, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 uchyla się pkt 25a;

2)

w art. 150 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej - w zakresie i na zasadach określonych

w przepisach o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;

”

.

W ustawie z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2065, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 67 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

badaniu przestrzegania obowiązków wynikających z przepisów o przeciwdziałaniu praniu

pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;

”

;

2)

w art. 68 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

badaniu przestrzegania obowiązków wynikających z przepisów o przeciwdziałaniu praniu

pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;

”

;

3)

w art. 71 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

usunięcie w wyznaczonym terminie nieprawidłowości w zakresie przestrzegania obowiązków

wynikających z przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;

”

.

W ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 165 i 650) w art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wystąpić z wnioskiem do Generalnego

Inspektora Informacji Finansowej, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa

Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Komendanta Głównego Policji o przekazanie informacji,

czy w odniesieniu do podmiotów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, istnieją uzasadnione

zastrzeżenia z punktu widzenia bezpieczeństwa państwa, porządku publicznego, bezpieczeństwa

interesów ekonomicznych państwa, a także zagrożeń związanych z praniem pieniędzy lub

finansowaniem terroryzmu.

”

.

W ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie

danych gospodarczych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 470 i 650) w art. 25 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

Generalny Inspektor Informacji Finansowej - w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań

określonych w przepisach o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;

”

.

W ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2126 oraz z 2018 r. poz. 650) w art. 49a ust. 10 otrzymuje brzmienie

„

10.

Minister właściwy do spraw środowiska przekazuje niezwłocznie Komisji Nadzoru Finansowego,

Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szefowi Agencji Wywiadu wnioski o

przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego, w celu przedstawienia opinii w zakresie,

o którym mowa w ust. 2 pkt 1.

”

.

W ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2003 oraz z 2018 r. poz. 62 i 650) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 59ic ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

W przypadkach, o których mowa w ust. 6 i 7, dostawca niezwłocznie informuje konsumenta,

nieodpłatnie, o przyczynach odmowy zawarcia umowy, chyba że przekazanie takiej informacji

zagrażałoby bezpieczeństwu narodowemu lub porządkowi publicznemu lub byłoby sprzeczne

z przepisami prawa, w tym z przepisami ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu

(Dz. U. poz. 723), zwanej dalej „ustawą o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy”.

”

;

2)

w art. 64a w ust. 1 w pkt 1 lit. b otrzymuje brzmienie

„

b)

zasady i procedury wypełniania obowiązków instytucji obowiązanych w rozumieniu art.

2 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy;

”

.

W ustawie z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1170, z późn. zm. w art. 35 w ust. 2 pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

Generalnego Inspektora Informacji Finansowej, w zakresie wykonywania przez niego zadań

określonych w przepisach o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;

”

.

W ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania

depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1937 i 2491 oraz z 2018 r. poz. 685) w art. 54 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku gdy środki zdeponowane na rachunku zostały zablokowane na podstawie przepisów

o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu lub została dokonana

blokada rachunku podmiotu kwalifikowanego w rozumieniu art. 119zg pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2017 r. poz. 201, z późn. zm., wypłatę środków gwarantowanych zawiesza się na czas trwania blokady.

”

.

W ustawie z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. poz. 2261) w art. 39 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Obowiązek zachowania tajemnicy nie dotyczy informacji udostępnianych na podstawie

przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu - w zakresie

określonym tymi przepisami.

”

.

W ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 508 i 650) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 1 uchyla się pkt 11;

2)

w art. 14 w ust. 1

a)

uchyla się pkt 8,

b)

pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

koordynowanie kontroli celno-skarbowych wykonywanych przez naczelników urzędów celno-skarbowych,

z wyjątkiem kontroli celno-skarbowych, o których mowa w art. 54 ust. 1 pkt 5;

”

;

3)

w art. 54 w ust. 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

”

;

4)

w art. 148

a)

w ust. 1 w pkt 1 uchyla się lit. c,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

stawki dodatku kontrolerskiego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, warunki i tryb przyznawania,

wypłaty, zmiany wysokości oraz utraty dodatku kontrolerskiego, uwzględniając potrzebę

zwiększenia skuteczności kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej, audytu lub

czynności, o których mowa w art. 113-117, art. 118 ust. 1-17, art. 119 ust. 1-10,

art. 120 ust. 1-6, art. 122-126, art. 127 ust. 1-5, art. 127a ust. 1, 2 i 6-12, art.

128 ust. 1, art. 131 ust. 1, 2 i 5 i art. 133, przez zapewnienie motywacji do ich

sprawnego wykonywania.

”

.

W ustawie z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami

(Dz. U. poz. 648) wprowadza się następujące zmiany

1)

w odnośniku nr 1 po pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

dyrektywę Rady (UE) 2016/2258 z dnia 6 grudnia 2016 r. zmieniającą dyrektywę 2011/16/UE

w odniesieniu do dostępu organów podatkowych do informacji dotyczących przeciwdziałania

praniu pieniędzy

(Dz. Urz. UE L 342 z 16.12.2016, str. 1).

”

;

2)

w art. 2 po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu

„

7a)

ustawie o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu - rozumie

się przez to ustawę z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu

(Dz. U. poz. 723);

”

;

3)

w art. 4

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W celu realizacji zadań związanych z wymianą informacji podatkowych instytucje obowiązane

wymienione w art. 2 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, na pisemne żądanie ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Szefa Krajowej

Administracji Skarbowej lub jego upoważnionego przedstawiciela, są obowiązane do udzielenia

informacji gromadzonych na potrzeby realizacji obowiązków związanych ze stosowaniem

środków bezpieczeństwa finansowego wynikających z tej ustawy.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Żądania, o których mowa w ust. 1 i 1a, oznacza się klauzulą „Tajemnica skarbowa”,

a ich przekazanie następuje w trybie przewidzianym dla dokumentów zawierających informacje

niejawne o klauzuli „zastrzeżone” w rozumieniu przepisów o ochronie informacji niejawnych.

”

;

4)

w art. 24 w ust. 1 pkt 20 otrzymuje brzmienie

„

20)

osobie kontrolującej - rozumie się przez to beneficjenta rzeczywistego, o którym mowa

w art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;

”

.

1.

Zawiadomienia, o których mowa w art. 74, art. 86 ust. 1 i art. 90 ust. 1, potwierdzenie,

o którym mowa w art. 86 ust. 3, żądania, o których mowa w art. 86 ust. 5 i art. 87

ust. 1, zwolnienia, o których mowa w art. 86 ust. 6, informacje i dokumenty, o których

mowa w art. 76, a także informacje o zawiadomieniu, o których mowa w art. 89 ust.

8, są przekazywane w formie pisemnej do dnia wejścia w życie rozporządzeń, o których

mowa w art. 79 ust. 3 i art. 94.

2.

Przekazanie, o którym mowa w ust. 1, może następować za pomocą środków komunikacji

elektronicznej, jeżeli instytucja obowiązana uzgodniła z Generalnym Inspektorem taki

sposób przekazywania.

Formularz identyfikacyjny przekazany elektronicznie do Generalnego Inspektora przez

instytucję obowiązaną przed dniem wejścia w życie ustawy uznaje się za formularz identyfikujący

instytucję obowiązaną w rozumieniu art. 77 ust. 1.

W okresie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy instytucje obowiązane, o których

mowa w ustawie uchylanej w art. 197, przekazują informacje, o których mowa w art.

72, oraz formularze, o których mowa w art. 77 ust. 1, zgodnie z przepisami dotychczasowymi,

a po upływie tego okresu, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy - zgodnie z przepisami dotychczasowymi albo przepisami niniejszej ustawy.

1.

W okresie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy do instytucji obowiązanych niebędących

instytucjami obowiązanymi, o których mowa w ustawie uchylanej w art. 197, przepisów

art. 72 nie stosuje się.

2.

W okresie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy instytucje obowiązane niebędące

instytucjami obowiązanymi, o których mowa w ustawie uchylanej w art. 197, realizując

obowiązki, o których mowa w art. 74, art. 76, art. 86, art. 89 ust. 8 i art. 90, nie

przekazują do Generalnego Inspektora formularza identyfikującego, o którym mowa w

art. 77.

3.

Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 2, w celu realizacji po raz pierwszy obowiązków,

o których mowa w art. 74, art. 76, art. 86, art. 89 ust. 8 i art. 90, instytucje obowiązane

niebędące instytucjami obowiązanymi, o których mowa w ustawie uchylanej w art. 197,

przekazują do Generalnego Inspektora formularz, o którym mowa w art. 77.

Do postępowań w sprawie wstrzymania transakcji lub blokady rachunku wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Do zwolnienia wartości majątkowych zamrożonych przed dniem wejścia w życie ustawy

na podstawie art. 20d ustawy uchylanej w art. 197 stosuje się przepisy dotychczasowe.

Rejestry transakcji, o których mowa w art. 8 ust. 1 i 3 ustawy uchylanej w art. 197,

są przechowywane do czasu upływu okresu ich przechowywania przewidzianego na podstawie

przepisów dotychczasowych.

1.

Do kontroli wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje

się przepisy dotychczasowe.

2.

Czynności podjęte w toku kontroli przed dniem wejścia w życie ustawy pozostają w mocy.

3.

Upoważnienia Generalnego Inspektora wydane na podstawie art. 21 ust. 2 ustawy uchylanej

w art. 197 pozostają w mocy.

4.

Dotychczasowe legitymacje służbowe, o których mowa w art. 21 ust. 2 ustawy uchylanej

w art. 197, zachowują ważność do czasu wydania nowych, jednak nie dłużej niż przez

okres 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy.

Do postępowań w sprawie nałożenia kar pieniężnych wszczętych i niezakończonych przed

dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, chyba że przepisy

niniejszej ustawy są względniejsze dla instytucji obowiązanej.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 15a ust. 6 ustawy uchylanej

w art. 197 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 85 ust. 4, jednak nie dłużej niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy.

1.

Znosi się Międzyresortowy Komitet Bezpieczeństwa Finansowego.

2.

Tworzy się Komitet Bezpieczeństwa Finansowego.

3.

Komitet Bezpieczeństwa Finansowego przedkłada Generalnemu Inspektorowi do zatwierdzenia

regulamin Komitetu w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Pierwszą krajową ocenę ryzyka, o której mowa w art. 25 ust. 1, Generalny Inspektor

opracowuje w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Pierwszą ocenę ryzyka, o której mowa w art. 27, instytucje obowiązane sporządzają

w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Tworzy się Centralny Rejestr Beneficjentów Rzeczywistych.

Spółki, o których mowa w art. 58, wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego przed dniem

wejścia w życie rozdziału 6 zgłaszają do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych

informacje o beneficjentach rzeczywistych w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w

życie tego rozdziału.

1.

Pracownicy, funkcjonariusze i żołnierze delegowani do pracy w jednostce, o której

mowa w art. 3 ust. 4 ustawy uchylanej w art. 197, na podstawie art. 5 ust. 1 tej ustawy,

stają się pracownikami i funkcjonariuszami delegowanymi do pracy w komórce organizacyjnej,

o której mowa w art. 12 ust. 2, na podstawie art. 16 ust. 1.

2.

Żołnierze zawodowi wyznaczeni do pełnienia służby w jednostce, o której mowa w art.

3 ust. 4 ustawy uchylanej w art. 197, na podstawie art. 5 ust. 3 tej ustawy, stają

się żołnierzami zawodowymi wyznaczonymi do pełnienia służby wojskowej w komórce organizacyjnej,

o której mowa w art. 12 ust. 2, na podstawie art. 16 ust. 3.

Traci moc ustawa z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1049 oraz z 2018 r. poz. 650).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem rozdziału

6, art. 194 i art. 195, które wchodzą w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia.