Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 marca 2018 r. - Regulamin Sądu Najwyższego

Rozporządzenie określa

1)

liczbę stanowisk sędziego Sądu Najwyższego, w tym liczbę stanowisk sędziego w poszczególnych

izbach;

2)

wewnętrzną organizację Sądu Najwyższego;

3)

zasady wewnętrznego postępowania;

4)

szczegółowy zakres i sposób wykonywania czynności przez asystentów sędziego Sądu Najwyższego.

Liczba stanowisk sędziego Sądu Najwyższego wynosi 120.

Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego kieruje pracami Sądu Najwyższego i reprezentuje Sąd

Najwyższy na zewnątrz, wykonuje czynności z zakresu administracji sądowej oraz sprawuje

ogólny nadzór nad działalnością administracyjną Sądu Najwyższego.

Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego wykonuje czynności określone ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, zwaną dalej „ustawą”, innymi powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, w tym

niniejszym rozporządzeniem, w szczególności

1)

przygotowuje projekt dochodów i wydatków Sądu Najwyższego oraz wykonuje budżet Sądu

Najwyższego;

2)

przygotowuje projekt podziału czynności w Sądzie Najwyższym;

3)

występuje do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem w sprawach, o których mowa w art. 188 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.;

4)

opiniuje i przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej kandydatów na stanowisko

Prezesa Sądu Najwyższego, wybranych przez zgromadzenie sędziów izby Sądu Najwyższego;

5)

przedstawia właściwym organom uwagi o stwierdzonych nieprawidłowościach lub lukach

w prawie, których usunięcie jest niezbędne dla zapewnienia praworządności, sprawiedliwości

społecznej i spójności systemu prawnego Rzeczypospolitej Polskiej;

6)

przedstawia właściwym organom opinie o projektach ustaw i innych aktów normatywnych,

na podstawie których orzekają i funkcjonują sądy, a także innych projektach ustaw

w zakresie, w jakim mają one wpływ na sprawy należące do właściwości Sądu Najwyższego;

7)

rozstrzyga spory co do właściwości izb w zakresie rozpoznania danej sprawy;

8)

wyznacza terminy posiedzeń pełnego składu Sądu Najwyższego, składu połączonych izb,

Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego i Kolegium Sądu Najwyższego;

9)

organizuje szkolenia dla ławników Sądu Najwyższego;

10)

ustala zasady korzystania z list ławników Sądu Najwyższego, zapewniające ich równomierny

udział w czynnościach, a także prowadzi ewidencję udziału ławników Sądu Najwyższego

w rozprawach i posiedzeniach;

11)

zarządza, z uwzględnieniem przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 412 i 650) oraz ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 922 oraz z 2018 r. poz. 138), niezwłoczną publikację orzeczenia Sądu Najwyższego, a po sporządzeniu jego uzasadnienia

- również uzasadnienia orzeczenia, w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej

Sądu Najwyższego;

12)

powołuje i odwołuje przewodniczących wydziałów w izbach;

13)

opiniuje oświadczenia o woli dalszego pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu

Najwyższego przez osoby, które ukończyły 65. rok życia;

14)

opiniuje projekt obwieszczenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o liczbie wolnych

stanowisk sędziego przewidzianych do objęcia w poszczególnych izbach Sądu Najwyższego;

15)

w przypadku stwierdzenia u sędziego Sądu Najwyższego choroby, co do której zachodzi

podejrzenie, że powstała w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami wykonywania

czynności sędziego, kieruje sędziego, z urzędu lub na wniosek sędziego, do lekarza

orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych;

16)

przyjmuje oświadczenie sędziego Sądu Najwyższego orzekającego o wystąpieniu okoliczności,

o których mowa w art. 51 § 11 pkt 4 ustawy;

17)

wykonuje czynności przewidziane przepisami o pracownikach urzędów państwowych, w szczególności

a)

określa stanowiska, na których zatrudnieni pracownicy są urzędnikami państwowymi,

b)

określa wykaz stanowisk objętych aplikacją administracyjną oraz zasady i tryb odbywania

tej aplikacji,

c)

określa rozkład czasu pracy w tygodniu i jego wymiar w poszczególnych dniach tygodnia,

d)

ustala regulamin wynagradzania w ramach posiadanych środków na wynagrodzenia określonych

w ustawie budżetowej,

e)

tworzy dodatkowy fundusz nagród dla urzędników państwowych za szczególne osiągnięcia

w pracy zawodowej, dysponuje nim oraz podwyższa ten fundusz w ramach posiadanych środków

na wynagrodzenia;

18)

występuje z wnioskiem do Ministra Sprawiedliwości o delegowanie sędziów do pełnienia

czynności w Sądzie Najwyższym oraz w Biurze Studiów i Analiz Sądu Najwyższego;

19)

powołuje i odwołuje Szefa Kancelarii Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego i Dyrektora

Biura Studiów i Analiz Sądu Najwyższego;

20)

wykonuje czynności z zakresu prawa pracy.

Obsługę czynności Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego zapewnia sekretariat Pierwszego

Prezesa, którym kieruje kierownik sekretariatu.

1.

W Sądzie Najwyższym działa Rzecznik Prasowy, podlegający bezpośrednio Pierwszemu Prezesowi

Sądu Najwyższego.

2.

Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego powołuje Rzecznika Prasowego spośród sędziów Sądu

Najwyższego, członków Biura Studiów i Analiz Sądu Najwyższego albo zatrudnia na tym

stanowisku inną osobę.

3.

Rzecznik Prasowy zapewnia obsługę medialną Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego i Sądu

Najwyższego.

4.

Do zadań Rzecznika Prasowego należy w szczególności

1)

informowanie środków społecznego przekazu o sprawach i orzeczeniach Sądu Najwyższego

wywołujących szersze zainteresowanie opinii publicznej;

2)

odnoszenie się do publikacji i audycji dotyczących Sądu Najwyższego i sędziów Sądu

Najwyższego;

3)

redagowanie strony internetowej dotyczącej działalności Sądu Najwyższego;

4)

składanie Kolegium Sądu Najwyższego sprawozdania ze swojej działalności, w styczniu

każdego roku.

5.

Rzecznika Prasowego obsługuje zespół prasowy.

1.

W Sądzie Najwyższym działa audytor wewnętrzny i radca prawny, podlegający bezpośrednio

Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego.

2.

W Sądzie Najwyższym działa także zespół do spraw korespondencji kierowanej do Sądu

Najwyższego, którego kierownik podlega bezpośrednio Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego.

Zasady i tryb wyboru kandydatów na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego

określa ustawa.

Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego zarządza sporządzenie listy sędziów Sądu Najwyższego

w kolejności alfabetycznej nazwisk z oznaczeniem liczby porządkowej.

1.

Komisja skrutacyjna doręcza członkom Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego

listę, o której mowa w § 9, ogłasza nazwiska zgłoszonych kandydatów, wskazując liczbę

uzyskanych przez nich zgłoszeń, przygotowuje karty do głosowania, odnotowuje oddanie

głosu, ustala wynik głosowania i podaje go do wiadomości Zgromadzenia Ogólnego Sędziów

Sądu Najwyższego oraz sporządza protokół głosowania.

2.

Komisja skrutacyjna składa się z Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej

oraz 5 członków wybranych przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego, po jednym

z każdej izby. Przewodniczącym komisji skrutacyjnej jest Prezes Sądu Najwyższego kierujący

pracą Izby Dyscyplinarnej.

1.

Zgłoszenie kandydata na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego następuje w

sposób tajny, przez zakreślenie kółkiem liczby porządkowej przy nazwisku na liście

sędziów Sądu Najwyższego.

2.

Zgłoszenie jest nieważne, jeżeli zgłaszający użył do zakreślenia innego znaku graficznego

niż wymieniony w ust. 1.

1.

Sędziowie obecni na Zgromadzeniu Ogólnym Sędziów Sądu Najwyższego wyrażają zgodę na

kandydowanie ustnie, a nieobecni - niezwłocznie na piśmie.

2.

Kandydaci mogą składać oświadczenia oraz odpowiadać na pytania.

1.

Na kartach do głosowania umieszcza się nazwiska i imiona kandydatów w kolejności alfabetycznej

nazwisk z oznaczeniem liczby porządkowej.

2.

Wzór karty do głosowania określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

1.

Głosujący oddaje głos na kandydata przez zakreślenie kółkiem liczby porządkowej przy

nazwisku kandydata.

2.

Głos jest nieważny, jeżeli głosujący oddał głos na więcej niż jednego kandydata, nie

oddał głosu na żadnego kandydata lub użył do zakreślenia innego znaku graficznego

niż wymieniony w ust. 1.

1.

Prezes Sądu Najwyższego kieruje pracą izby.

2.

Prezes Sądu Najwyższego wykonuje czynności określone ustawą, innymi powszechnie obowiązującymi

przepisami prawa, w tym niniejszym rozporządzeniem, w szczególności

1)

zwołuje zgromadzenie sędziów izby oraz narady sędziowskie;

2)

zawiadamia Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego o ujawnieniu się rozbieżności w wykładni

przepisów prawa będących podstawą orzekania sądów powszechnych, sądów wojskowych lub

Sądu Najwyższego i potrzebie przedstawienia wniosku o rozstrzygnięcie zagadnienia

prawnego Sądowi Najwyższemu, lub przedstawia ten wniosek;

3)

zawiadamia Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego o potrzebie wystąpienia do Trybunału

Konstytucyjnego z wnioskiem w sprawach, o których mowa w art. 188 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.;

4)

wyznacza terminy posiedzeń, członków składu orzekającego, w tym przewodniczącego i

sprawozdawcę;

5)

zaznajamia się z pismami wpływającymi do izby i wydaje zarządzenia;

6)

zwraca się do Prokuratora Generalnego, Prokuratury Krajowej albo do innego organu

o zajęcie stanowiska na piśmie w sprawie, w której orzeka Sąd Najwyższy;

7)

czuwa nad sprawnością postępowania oraz terminowością sporządzania uzasadnień orzeczeń;

8)

nadzoruje pracę przewodniczących wydziałów, kierownika sekretariatu izby oraz asystentów

sędziego Sądu Najwyższego;

9)

zleca Biuru Studiów i Analiz Sądu Najwyższego wykonanie czynności w zakresie przewidzianym

w § 63 ust. 1, związanych z pracami izby;

10)

przydziela do wydziałów pracowników administracyjnych.

3.

Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 4-7, a także innych niż określone

w ust. 2 pkt 1-3 i 8-10 czynności związanych z działalnością izby, Prezes Sądu Najwyższego

może zlecić przewodniczącym wydziałów lub sędziom izby.

4.

Na czas swojej nieobecności Prezes Sądu Najwyższego wyznacza zastępcę spośród przewodniczących

wydziałów, a w wyjątkowych przypadkach spośród sędziów izby.

Zasady i tryb wyboru kandydatów na stanowisko Prezesa Sądu Najwyższego określa ustawa.

Prezes Sądu Najwyższego zarządza sporządzenie listy sędziów Sądu Najwyższego orzekających

w danej izbie w kolejności alfabetycznej nazwisk z oznaczeniem liczby porządkowej.

1.

Komisja skrutacyjna doręcza członkom zgromadzenia sędziów izby Sądu Najwyższego listę,

o której mowa w § 17, ogłasza nazwiska zgłoszonych kandydatów, wskazując liczbę uzyskanych

przez nich zgłoszeń, przygotowuje karty do głosowania, odnotowuje oddanie głosu, ustala

wynik głosowania i podaje go do wiadomości zgromadzenia sędziów izby Sądu Najwyższego

oraz sporządza protokół głosowania.

2.

Komisję skrutacyjną w składzie 3 sędziów wybiera zgromadzenie sędziów izby Sądu Najwyższego.

1.

Zgłoszenie kandydata na stanowisko Prezesa Sądu Najwyższego następuje w sposób tajny,

przez zakreślenie kółkiem liczby porządkowej przy nazwisku na liście sędziów Sądu

Najwyższego orzekających w danej izbie.

2.

Zgłoszenie jest nieważne, jeżeli zgłaszający użył do zakreślenia innego znaku graficznego

niż wymieniony w ust. 1.

1.

Sędziowie obecni na zgromadzeniu sędziów izby wyrażają zgodę na kandydowanie ustnie,

a nieobecni - niezwłocznie na piśmie.

2.

Kandydaci mogą składać oświadczenia oraz odpowiadać na pytania.

1.

Na kartach do głosowania umieszcza się nazwiska i imiona kandydatów w kolejności alfabetycznej

nazwisk z oznaczeniem liczby porządkowej.

2.

Wzór karty do głosowania określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

1.

Głosujący oddaje głos na kandydata przez zakreślenie kółkiem liczby porządkowej przy

nazwisku kandydata.

2.

Głos jest nieważny, jeżeli głosujący oddał głos na więcej niż jednego kandydata, nie

oddał głosu na żadnego kandydata lub użył do zakreślenia innego znaku graficznego

niż wymieniony w ust. 1.

Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego wykonuje czynności określone ustawą,

innymi powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, w tym niniejszym rozporządzeniem,

w szczególności

1)

dokonuje wyboru 5 kandydatów na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego;

2)

rozpatruje projekt informacji Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego o działalności Sądu

Najwyższego oraz stwierdzonych w związku z nią istotnych problemach, w tym wynikających

z orzecznictwa, oraz przyjmuje tę informację;

3)

podejmuje uchwały lub zajmuje stanowisko w innych ważnych sprawach dotyczących Sądu

Najwyższego;

4)

rozpatruje inne sprawy z inicjatywy Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, Prezesów

Sądu Najwyższego, Kolegium Sądu Najwyższego lub co najmniej 5 sędziów Sądu Najwyższego.

1.

Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego tworzą sędziowie Sądu Najwyższego w stanie

czynnym.

2.

Udział w Zgromadzeniu Ogólnym Sędziów Sądu Najwyższego jest obowiązkowy. Sędzia jest

obowiązany przedstawić Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego usprawiedliwienie nieobecności.

1.

Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego zwołuje co najmniej raz w roku Zgromadzenie Ogólne

Sędziów Sądu Najwyższego dla rozpatrzenia spraw wymienionych w § 23 pkt 2, a ponadto

w miarę potrzeby dla rozpatrzenia innych spraw należących do kompetencji Zgromadzenia

Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego. O terminie Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego

Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego zawiadamia sędziów z co najmniej 14-dniowym wyprzedzeniem,

chyba że termin został ustalony podczas posiedzenia Zgromadzenia Ogólnego Sędziów

Sądu Najwyższego, na którym dokonano odroczenia posiedzenia. Do zawiadomienia załącza

się proponowany porządek posiedzenia oraz niezbędne materiały dotyczące posiedzenia.

2.

Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego jest obowiązany zwołać Zgromadzenie Ogólne Sędziów

Sądu Najwyższego w ciągu 30 dni od złożenia pisemnego wniosku przez Prezesa Sądu Najwyższego,

Kolegium Sądu Najwyższego lub co najmniej 5 sędziów Sądu Najwyższego.

1.

Zgromadzeniu Ogólnemu Sędziów Sądu Najwyższego przewodniczy Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego

lub w czasie jego nieobecności wyznaczony przez niego Prezes Sądu Najwyższego, a w

przypadku niemożności wyznaczenia - Prezes Sądu Najwyższego najstarszy służbą na stanowisku

sędziego.

2.

Porządek posiedzenia może być rozszerzony przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego

na wniosek złożony przed jego przyjęciem. Nie można rozszerzyć porządku posiedzenia

o sprawy wymienione w § 23 pkt 1 i 2.

1.

Przebieg posiedzenia jest protokołowany przez osobę wyznaczoną przez przewodniczącego

Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego. W protokole zamieszcza się w szczególności

listę osób biorących udział w posiedzeniu, przyjęty porządek posiedzenia, streszczenie

wypowiedzi oraz podjęte uchwały i stanowiska.

2.

Uchwały, stanowiska i protokoły posiedzeń podpisuje przewodniczący Zgromadzenia Ogólnego

Sędziów Sądu Najwyższego, a protokół posiedzenia - także protokolant.

3.

Uchwały i stanowiska Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego są jawne oraz

podlegają publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Sądu

Najwyższego.

1.

Uchwały i stanowiska podejmowane są w drodze głosowania.

2.

Głosowanie jest tajne, jeżeli żądanie takie zgłosi co najmniej 3 sędziów z obecnych

na posiedzeniu członków Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego.

Przewodniczący ustala wyniki głosowania jawnego. W razie zarządzenia głosowania tajnego,

ustalenia jego wyników dokonuje wybrana przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego

komisja skrutacyjna, składająca się z 5 sędziów, po jednym z każdej izby.

Powtórzenie głosowania może nastąpić w przypadku naruszenia zasad postępowania lub

ujawnienia nowych, istotnych okoliczności, na podstawie uchwały Zgromadzenia Ogólnego

Sędziów Sądu Najwyższego, podjętej na wniosek zgłoszony przed zakończeniem posiedzenia.

Zgromadzenie sędziów izby Sądu Najwyższego wykonuje czynności określone ustawą, innymi

powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, w tym niniejszym rozporządzeniem, w szczególności

1)

rozpatruje projekt informacji o działalności izby oraz stwierdzonych w związku z nią

istotnych problemach, w tym wynikających z orzecznictwa izby, oraz przyjmuje tę informację;

2)

dokonuje wyboru 3 kandydatów na stanowisko Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą

danej izby;

3)

opiniuje kandydatów na stanowiska przewodniczących wydziałów w danej izbie;

4)

wybiera członków oraz zastępcę członka Kolegium Sądu Najwyższego;

5)

rozpatruje inne problemy dotyczące funkcjonowania izby.

Zgromadzeniu sędziów izby przewodniczy Prezes Sądu Najwyższego kierujący pracą izby.

Przepisy § 24-30 stosuje się odpowiednio. Nie można rozszerzyć porządku posiedzenia

o sprawy, o których mowa w § 31 pkt 2-4.

Kolegium Sądu Najwyższego wykonuje czynności określone ustawą, innymi powszechnie

obowiązującymi przepisami prawa, w tym niniejszym rozporządzeniem, w szczególności

1)

współdziała z Pierwszym Prezesem Sądu Najwyższego w zapewnieniu prawidłowego funkcjonowania

Sądu Najwyższego;

2)

inicjuje zwołanie Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego;

3)

ustala podział czynności w Sądzie Najwyższym;

4)

podejmuje uchwały dotyczące wewnętrznej struktury organizacyjnej Sądu Najwyższego,

w tym określa podział izb na wydziały;

5)

wybiera Rzecznika Dyscyplinarnego Sądu Najwyższego i jego zastępcę;

6)

występuje z żądaniem podjęcia przez Rzecznika Dyscyplinarnego Sądu Najwyższego czynności

wyjaśniających;

7)

opiniuje podjęcie przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego czynności określonych

w § 4 pkt 17 lit. a-e.

Kolegium Sądu Najwyższego może z własnej inicjatywy podjąć uchwałę lub zająć stanowisko

w ważnych sprawach Sądu Najwyższego, w szczególności dotyczących

1)

zachowań sędziów Sądu Najwyższego, ocenianych jako uchybiające godności urzędu lub

podważające zaufanie do ich bezstronności lub niezawisłości;

2)

wykonania budżetu Sądu Najwyższego.

1.

W skład Kolegium Sądu Najwyższego wchodzą: Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego, Prezesi

Sądu Najwyższego oraz sędziowie wybrani przez zgromadzenia sędziów izby na okres trzech

lat.

2.

Przewodniczącym Kolegium Sądu Najwyższego jest Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego. Przepis

§ 26 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

1.

Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego zwołuje posiedzenia Kolegium Sądu Najwyższego co

najmniej raz na kwartał. W tym celu z odpowiednim wyprzedzeniem zawiadamia o terminie

posiedzenia osoby uprawnione do uczestniczenia w posiedzeniu, załączając proponowany

porządek posiedzenia oraz niezbędne materiały.

2.

Porządek posiedzenia może być rozszerzony przez Kolegium Sądu Najwyższego na wniosek

złożony przed jego przyjęciem. Nie można rozszerzyć proponowanego porządku posiedzenia,

z wyjątkiem rozszerzenia o sprawę przewidzianą w § 33 pkt 2.

3.

Przebieg posiedzenia jest protokołowany przez osobę wyznaczoną przez przewodniczącego

Kolegium Sądu Najwyższego. Przepis § 27 stosuje się odpowiednio.

1.

Udział członków Kolegium Sądu Najwyższego i ich zastępców w posiedzeniach jest obowiązkowy.

Nieobecność należy usprawiedliwić.

2.

Zastępca członka Kolegium Sądu Najwyższego głosuje tylko w razie nieobecności członka

Kolegium Sądu Najwyższego wybranego przez zgromadzenie sędziów tej samej izby.

3.

W posiedzeniach Kolegium Sądu Najwyższego mogą uczestniczyć inne osoby zaproszone

przez przewodniczącego Kolegium Sądu Najwyższego.

Uchwały Kolegium Sądu Najwyższego zapadają zwykłą większością głosów w obecności co

najmniej 2/3 liczby członków Kolegium Sądu Najwyższego. W przypadku równej liczby

głosów w głosowaniu rozstrzyga głos przewodniczącego.

1.

Liczba stanowisk sędziego Sądu Najwyższego wynosi w

1)

Izbie Cywilnej - 35 stanowisk sędziego Sądu Najwyższego;

2)

Izbie Karnej - 29 stanowisk sędziego Sądu Najwyższego;

3)

Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych - 20 stanowisk sędziego Sądu Najwyższego;

4)

Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych - 20 stanowisk sędziego Sądu Najwyższego;

5)

Izbie Dyscyplinarnej - 16 stanowisk sędziego Sądu Najwyższego.

2.

Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego wchodzi w skład izby, w której zajmował stanowisko

przed rozpoczęciem kadencji.

3.

W skład izby wchodzi również Prezes Sądu Najwyższego kierujący pracą tej izby.

4.

Liczba prezesów, o których mowa w ust. 2 i 3, i sędziów nie może przekraczać liczby

stanowisk sędziego w danej izbie wskazanej w ust. 1.

1.

Izba dzieli się na wydziały tworzone na podstawie kryteriów terytorialnych i rzeczowo-problemowych.

2.

W uchwale o utworzeniu wydziału określa się zakres spraw przekazanych temu wydziałowi.

Wydziały oznacza się liczbami rzymskimi.

3.

Wydziałem kieruje przewodniczący wydziału.

4.

Obsługę wydziałów zapewniają sekretariaty, którymi kierują kierownicy sekretariatów

wydziałów. Jeden sekretariat wydziału może obsługiwać więcej niż jeden wydział.

1.

W izbie działa sekretariat, którym kieruje kierownik sekretariatu izby.

2.

W izbie są zatrudnieni asystenci sędziego Sądu Najwyższego, pracownicy administracyjni

i obsługi. Przełożonym pracowników administracyjnych i obsługi jest kierownik sekretariatu

izby.

Kancelaria Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego wykonuje zadania związane z pełnieniem

przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego czynności w zakresie funkcjonowania Sądu

Najwyższego, w szczególności w zakresie spraw finansowych, kadrowych i administracyjno-gospodarczych.

1.

Kancelarią Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego kieruje Szef Kancelarii Pierwszego

Prezesa Sądu Najwyższego.

2.

Szef Kancelarii jest przełożonym pracowników Kancelarii i ponosi odpowiedzialność

za ich działania. Szef Kancelarii zapewnia sprawne i prawidłowe funkcjonowanie Kancelarii,

a w razie potrzeby przedstawia wnioski dotyczące jej organizacji.

3.

Z upoważnienia Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, Szef Kancelarii wykonuje czynności

z zakresu prawa pracy w stosunku do pracowników administracyjnych i obsługi.

1.

W skład Kancelarii wchodzi

1)

Biuro Administracyjne;

2)

Biuro Finansowe;

3)

Biuro Gospodarcze;

4)

Biuro Informatyki;

5)

Biuro Kadr;

6)

Biuro Organizacyjne;

7)

Biblioteka Sądu Najwyższego;

8)

komórka organizacyjna do spraw ochrony informacji niejawnych (pion ochrony).

2.

Biura mogą dzielić się na zespoły, którymi kierują kierownicy zespołu.

Do zakresu czynności Biura Administracyjnego należą w szczególności zadania związane

z obsługą administracyjną, techniczną i ochroną „Kompleksu Urbanistycznego Wymiaru

Sprawiedliwości”.

Do zakresu czynności Biura Finansowego należą w szczególności zadania związane z projektowaniem

dochodów i wydatków Sądu Najwyższego i wykonaniem budżetu Sądu Najwyższego oraz prowadzenie

innych spraw finansowo-księgowych.

1.

Do zakresu czynności Biura Gospodarczego należą w szczególności zadania związane z

obsługą sędziów Sądu Najwyższego, obsługą ławników Sądu Najwyższego, zapewnieniem

odpowiednich warunków eksploatacyjnych pomieszczeń i sprzętu, gospodarką środkami

transportu oraz administracją mieszkań pozostających w zarządzie Sądu Najwyższego.

2.

W Biurze Gospodarczym działa

1)

zespół obsługi sędziów Sądu Najwyższego, do którego zadań należy w szczególności koordynowanie

korzystania przez sędziów Sądu Najwyższego z samochodów służbowych, dbanie o stan

i jednolitość stroju urzędowego oraz wykonywanie innych zleceń sędziów związanych

z pełnieniem służby, dojazdami do siedziby Sądu Najwyższego i zajmowaniem mieszkań

służbowych;

2)

zespół obsługi ławników Sądu Najwyższego, do którego zadań należy w szczególności

dbanie o stan i jednolitość stroju urzędowego oraz wykonywanie innych zleceń ławników

Sądu Najwyższego związanych z pełnieniem funkcji i dojazdami do siedziby Sądu Najwyższego.

Do zakresu czynności Biura Informatyki należą w szczególności zadania związane z utrzymaniem

i rozwojem systemu informatycznego Sądu Najwyższego oraz sprawnym funkcjonowaniem

sprzętu komputerowego używanego przez sędziów, ławników i pracowników Sądu Najwyższego.

Do zakresu czynności Biura Kadr należą w szczególności zadania związane z prowadzeniem

spraw kadrowych i socjalnych sędziów Sądu Najwyższego, członków Biura Studiów i Analiz

Sądu Najwyższego oraz pracowników.

1.

Do zakresu czynności Biura Organizacyjnego należą w szczególności zadania związane

z kancelaryjną obsługą posiedzeń Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego i

Kolegium Sądu Najwyższego, konferencji, seminariów i szkoleń, kontaktów międzynarodowych

oraz prowadzenie sekretariatu Trybunału Stanu.

2.

Do zakresu czynności Biura Organizacyjnego należy także wykonywanie czynności związanych

z nabywaniem lokali oraz funkcjonowaniem archiwum zakładowego i biura podawczego.

Pracami biura kieruje dyrektor. W Biurze Finansowym dyrektorem jest główny księgowy

Sądu Najwyższego.

Biblioteką Sądu Najwyższego kieruje dyrektor Biblioteki Sądu Najwyższego.

Do zakresu działania pionu ochrony należy w szczególności ochrona informacji niejawnych

w Sądzie Najwyższym oraz kontrola przestrzegania przepisów o ochronie tych informacji.

Szczegółowy zakres czynności Kancelarii Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego określa

zarządzenie Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego w sprawie regulaminu Kancelarii Pierwszego

Prezesa Sądu Najwyższego oraz w sprawie regulaminu organizacyjnego pionu ochrony.

1.

Kancelaria Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej wykonuje

zadania związane z pełnieniem przez Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby

Dyscyplinarnej czynności w zakresie funkcjonowania Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego,

w szczególności w zakresie spraw finansowych, kadrowych i administracyjno-gospodarczych.

2.

Kancelarią Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej kieruje

Szef Kancelarii Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej.

3.

Szef Kancelarii Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej jest

przełożonym pracowników tej Kancelarii i ponosi odpowiedzialność za ich działania.

Szef Kancelarii Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej zapewnia

sprawne i prawidłowe funkcjonowanie tej Kancelarii, a w razie potrzeby przedstawia

wnioski dotyczące jej organizacji.

4.

Z upoważnienia Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej, Szef

Kancelarii Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej wykonuje

czynności z zakresu prawa pracy w stosunku do pracowników.

5.

Kancelaria Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej wykonuje

zadania Sądu Najwyższego wynikające z przepisów o dostępie do informacji publicznej

w zakresie właściwości Izby Dyscyplinarnej.

1.

W skład Kancelarii Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej

wchodzi

1)

Biuro Finansowe;

2)

Biuro Gospodarcze;

3)

Biuro Kadr;

4)

Biuro Organizacyjne.

2.

Biura mogą dzielić się na zespoły, którymi kierują kierownicy zespołu.

Do zakresu czynności Biura Finansowego Kancelarii Prezesa Sądu Najwyższego kierującego

pracą Izby Dyscyplinarnej należą w szczególności zadania związane z projektowaniem

dochodów i wydatków Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego i wykonaniem budżetu Sądu

Najwyższego związanego z funkcjonowaniem Izby Dyscyplinarnej oraz prowadzenie innych

spraw finansowo-księgowych.

1.

Do zakresu czynności Biura Gospodarczego Kancelarii Prezesa Sądu Najwyższego kierującego

pracą Izby Dyscyplinarnej należą w szczególności zadania związane z obsługą sędziów

Sądu Najwyższego orzekających w Izbie Dyscyplinarnej, zapewnieniem odpowiednich warunków

eksploatacyjnych pomieszczeń i sprzętu, gospodarką środkami transportu oraz administracją

mieszkań pozostających w zarządzie Sądu Najwyższego, przydzielonych do dyspozycji

Izbie Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego.

2.

W Biurze Gospodarczym Kancelarii Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej

działa zespół obsługi sędziów Sądu Najwyższego orzekających w Izbie Dyscyplinarnej.

Do zadań zespołu należy w szczególności koordynowanie korzystania przez sędziów Sądu

Najwyższego orzekających w Izbie Dyscyplinarnej z samochodów służbowych, dbanie o

stan i jednolitość stroju urzędowego oraz wykonywanie innych zleceń sędziów związanych

z pełnieniem służby, dojazdami do siedziby Sądu Najwyższego i zajmowaniem mieszkań

służbowych.

Do zakresu czynności Biura Kadr Kancelarii Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą

Izby Dyscyplinarnej należą w szczególności zadania związane z prowadzeniem spraw kadrowych

i socjalnych sędziów Sądu Najwyższego orzekających w Izbie Dyscyplinarnej oraz pracowników

administracyjnych i obsługi.

Do zakresu czynności Biura Organizacyjnego Kancelarii Prezesa Sądu Najwyższego kierującego

pracą Izby Dyscyplinarnej należą w szczególności zadania związane z kancelaryjną obsługą

posiedzeń Zgromadzenia Sędziów Izby Dyscyplinarnej, konferencji, seminariów oraz szkoleń.

Pracami biura w Kancelarii Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej

kieruje dyrektor.

Szczegółowy zakres czynności Kancelarii Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą

Izby Dyscyplinarnej określa zarządzenie Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą

Izby Dyscyplinarnej w sprawie regulaminu Kancelarii Prezesa Sądu Najwyższego kierującego

pracą Izby Dyscyplinarnej.

1.

Biuro Studiów i Analiz Sądu Najwyższego wykonuje w szczególności zadania związane

z pełnieniem przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego oraz Sąd Najwyższy funkcji

związanych z pieczą nad zgodnością z prawem i jednolitością orzecznictwa sądów powszechnych

i wojskowych oraz oceną spójności i jednolitości prawa stosowanego przez sądy, w tym

w zakresie orzecznictwa dyscyplinarnego, a także sporządza projekty opinii, o których

mowa w § 4 pkt 6.

2.

Biuro Studiów i Analiz Sądu Najwyższego wykonuje zadania Sądu Najwyższego wynikające

z przepisów o dostępie do informacji publicznej, z uwzględnieniem § 55 ust. 5.

Biuro Studiów i Analiz Sądu Najwyższego dzieli się na działy

1)

prawa konstytucyjnego i prawa publicznego;

2)

prawa cywilnego;

3)

prawa karnego;

4)

prawa pracy i ubezpieczeń społecznych;

5)

postępowań dyscyplinarnych.

1.

Biurem Studiów i Analiz Sądu Najwyższego kieruje dyrektor, a pracami działów - w razie

potrzeby ich wyznaczenia - naczelnicy.

2.

W ramach działów mogą być tworzone referaty, którymi kierują - w razie potrzeby ich

wyznaczenia - kierownicy referatów.

W Biurze Studiów i Analiz Sądu Najwyższego działa sekretariat, którym kieruje kierownik

sekretariatu.

1.

Biuro Studiów i Analiz Sądu Najwyższego składa się z członków tego Biura, pracowników

administracyjnych i obsługi.

2.

Członkiem Biura może być

1)

sędzia Sądu Najwyższego w stanie czynnym albo w stanie spoczynku;

2)

sędzia sądu powszechnego lub wojskowego delegowany do pełnienia innych czynności w

Sądzie Najwyższym;

3)

osoba, która złożyła egzamin sędziowski lub prokuratorski albo ma kwalifikacje do

zajmowania stanowiska sędziego lub stopień naukowy doktora nauk prawnych.

Szczegółowy zakres czynności Biura Studiów i Analiz Sądu Najwyższego określony jest

w zarządzeniu Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego w sprawie regulaminu Biura Studiów

i Analiz Sądu Najwyższego.

Asystenci sędziego Sądu Najwyższego zatrudnieni w Sądzie Najwyższym oraz sędziowie

sądów powszechnych lub wojskowych delegowani do pełnienia funkcji asystenta sędziego

Sądu Najwyższego wykonują czynności w izbach.

1.

Prezes Sądu Najwyższego przydziela asystenta sędziemu Sądu Najwyższego lub wyznacza

mu zadania specjalisty do spraw orzecznictwa, specjalisty do spraw prawa europejskiego

albo wyznacza mu inny zakres czynności.

2.

Asystent sędziego Sądu Najwyższego nie może asystować więcej niż jednemu sędziemu

Sądu Najwyższego.

Asystent sędziego Sądu Najwyższego wykonuje zadania zlecone przez sędziego Sądu Najwyższego,

w szczególności

1)

przygotowuje wstępne analizy akt spraw przydzielonych sędziemu Sądu Najwyższego do

referatu;

2)

wyszukuje i gromadzi orzecznictwo oraz literaturę, a także analizuje strony internetowe

pod kątem informacji użytecznych przy rozstrzyganiu zagadnień prawnych oraz rozpoznawaniu

środków odwoławczych;

3)

sporządza notatki, opinie i ekspertyzy prawne oraz przygotowuje projekty orzeczeń

i uchwał;

4)

sporządza projekty uzasadnień i tez;

5)

wykonuje czynności związane z tworzeniem oraz redagowaniem izbowych baz orzeczeń w

programie komputerowym „Supremus”;

6)

uczestniczy w pracach redakcyjnych związanych z publikowaniem orzeczeń Sądu Najwyższego

oraz ich uzasadnień, a także z wydawaniem biuletynów Sądu Najwyższego.

1.

Asystent-specjalista do spraw orzecznictwa wykonuje zadania zlecone przez Prezesa

Sądu Najwyższego kierującego pracą izby, w szczególności sporządza opinie i ekspertyzy

prawne, analizy orzecznictwa Sądu Najwyższego lub innych sądów, a także przygotowuje

notatki do uchwał i ich uzasadnień oraz pytań prawnych przedstawianych Trybunałowi

Konstytucyjnemu.

2.

Asystent-specjalista do spraw prawa europejskiego wykonuje analizy dotyczące treści,

wykładni i funkcjonowania prawa europejskiego, w szczególności sporządza opinie i

ekspertyzy prawne oraz analizy orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka

oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, a także przygotowuje notatki do

pytań wstępnych oraz dotyczących ważności aktów organów unijnych kierowanych do Trybunału

Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

3.

Asystent-specjalista, spełniający warunki, o których mowa w § 67 ust. 2, może zostać

powołany na stanowisko członka Biura Studiów i Analiz Sądu Najwyższego, skierowanego

do wykonywania zadań w izbach.

1.

Strojem urzędowym sędziego Sądu Najwyższego na rozprawie i posiedzeniu jawnym jest

toga i biret, a sędziego przewodniczącego także łańcuch z wizerunkiem orła.

2.

Strojem urzędowym ławnika Sądu Najwyższego na rozprawie i posiedzeniu jawnym jest

toga i biret.

3.

Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego, w porozumieniu z Kolegium Sądu Najwyższego, określa

szczegółowy wzór togi, biretu i łańcucha.

1.

Sąd Najwyższy, Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego i Prezesi Sądu Najwyższego używają

pieczęci urzędowych z wizerunkiem orła ustalonym dla godła Rzeczypospolitej Polskiej

i napisem odpowiadającym obowiązującym przepisom.

2.

Izby Sądu Najwyższego i wydziały w izbach mogą używać osobnych egzemplarzy pieczęci.

Kontrolę wydanych pieczęci sprawuje Szef Kancelarii Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego.

Kontrolę wydanych pieczęci w Izbie Dyscyplinarnej sprawuje Szef Kancelarii Prezesa

Sądu Najwyższego kierujący pracą Izby Dyscyplinarnej. Pieczęcie o jednakowej treści

są oznaczone numerami rozpoznawczymi.

3.

Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego określa sposób używania i przechowywania pieczęci

urzędowych.

Czas urzędowania Sądu Najwyższego ustala Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego. Informację

o czasie urzędowania umieszcza się w widocznym miejscu w budynku Sądu Najwyższego.

1.

Siedzibą Sądu Najwyższego jest budynek położony w Warszawie przy Placu Krasińskich

nr 2/4/6.

2.

Na zewnątrz budynku umieszcza się tablicę z nazwą „Sąd Najwyższy” oraz godło Rzeczypospolitej

Polskiej.

1.

Wewnątrz budynku, w widocznym miejscu, umieszcza się

1)

tablicę informującą o rozmieszczeniu jednostek organizacyjnych, ze szczególnym uwzględnieniem

sal rozpraw oraz sekretariatów izb i sekretariatów wydziałów;

2)

tablicę przeznaczoną do wywieszania obwieszczeń przewidzianych w przepisach postępowania.

2.

Tablice, o których mowa w ust. 1, mogą mieć formę tablic świetlnych lub ekranów.

1.

W salach rozpraw lub posiedzeń na ścianie za stołem sędziowskim umieszcza się wizerunek

orła.

2.

Na stole sędziowskim znajdują się tabliczki z napisem „Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego”,

„Prezes Sądu Najwyższego”, „Sędzia Sądu Najwyższego” lub „Ławnik Sądu Najwyższego”

oraz imionami i nazwiskami sędziów lub ławników Sądu Najwyższego zasiadających w składzie

orzekającym. Przed imieniem i nazwiskiem sędziego delegowanego do Sądu Najwyższego

umieszcza się wyrazy „sędzia delegowany”. Wzór tabliczki określa Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego, w porozumieniu z Kolegium

Sądu Najwyższego.

3.

Obok stołu sędziowskiego umieszcza się flagę państwową Rzeczypospolitej Polskiej.

W salach rozpraw lub posiedzeń część przeznaczona na umieszczenie stołu sędziowskiego

oraz część przeznaczona dla osób uczestniczących w rozprawie lub posiedzeniu powinna

być oddzielona od części przeznaczonej dla publiczności.

Rejestry sądowe oraz bazy orzeczeń są tworzone i prowadzone w formie elektronicznej

w programie komputerowym „Supremus”, stanowiącym urządzenie Sądu Najwyższego, podlegające

ochronie prawnej.

1.

Przewodniczący wydziału kieruje pracą wydziału, wykonuje czynności zlecone przez Prezesa

Sądu Najwyższego na podstawie § 15 ust. 3, a ponadto

1)

zaznajamia się z pismami wpływającymi do wydziału i wydaje zarządzenia;

2)

rozpoznaje wnioski o wyznaczenie obrońcy lub pełnomocnika z urzędu;

3)

wyraża zgodę na przeglądanie akt sprawy osobom niebędącym stroną w postępowaniu, które

wykażą uzasadnioną potrzebę ich przejrzenia;

4)

w przypadkach szczególnie uzasadnionych, zarządza przesłanie akt sprawy do odpowiedniego

sądu w celu ułatwienia przejrzenia akt sprawy i sporządzenia z nich odpisów;

5)

zarządza wydanie lub przesłanie akt sprawy instytutom, zakładom, instytucjom lub biegłym,

powołanym do wydania opinii, jeżeli wymagają tego okoliczności sprawy;

6)

kontroluje pracę sekretariatu wydziału, a w razie stwierdzenia nieprawidłowości wydaje

zarządzenia;

7)

wydaje zarządzenia poza posiedzeniami;

8)

zawiadamia Prezesa Sądu Najwyższego o ujawnionych w orzecznictwie sądów rozbieżnościach

lub nieprawidłowości w wykładni prawa;

9)

zawiadamia Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, za pośrednictwem Prezesa Sądu Najwyższego

kierującego pracą izby, o potrzebie zwiększenia liczby dni udziału w rozprawach przez

ławnika Sądu Najwyższego oraz przewidywanej liczbie dni koniecznych do zakończenia

spraw z udziałem tego ławnika Sądu Najwyższego;

10)

zarządza wydawanie kart wstępu na rozprawy lub posiedzenia w razie przewidywanego

zwiększonego zainteresowania publiczności rozprawą lub posiedzeniem;

11)

kwalifikuje akta do archiwum;

12)

wykonuje inne niezbędne czynności.

2.

W przypadku niezwiększenia liczby dni udziału w rozprawach przez ławnika Sądu Najwyższego,

wyznacza się nowego ławnika Sądu Najwyższego z listy ławników Sądu Najwyższego.

3.

Przewodniczącego wydziału, w czasie nieobecności, zastępuje przewodniczący innego

wydziału albo sędzia Sądu Najwyższego wyznaczony przez Prezesa Sądu Najwyższego.

Po wpłynięciu akt sprawy do Sądu Najwyższego Prezes Sądu Najwyższego albo, z jego

upoważnienia, przewodniczący wydziału dokonuje wstępnego badania, czy spełnione zostały

warunki pozwalające nadać sprawie bieg, a następnie wydaje zarządzenia co do dalszego

postępowania.

1.

Sprawy rozpoznaje się według kolejności wpływu do Sądu Najwyższego, chyba że przepis

szczególny stanowi inaczej.

2.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach Prezes Sądu Najwyższego może zarządzić rozpoznanie

sprawy poza kolejnością.

W zarządzeniu o wyznaczeniu rozprawy lub posiedzenia wskazuje się

1)

skład orzekający;

2)

dzień, godzinę i salę rozpraw lub posiedzeń;

3)

strony i inne osoby, które należy wezwać lub zawiadomić o terminie rozprawy lub posiedzenia;

4)

inne czynności konieczne do przygotowania rozprawy lub posiedzenia.

1.

Ławników Sądu Najwyższego zawiadamia się o terminie rozprawy lub posiedzenia co najmniej

na 14 dni przed posiedzeniem lub rozprawą, a w wyjątkowych przypadkach w terminie

krótszym, jednocześnie zawiadamiając pracodawcę zatrudniającego ławnika Sądu Najwyższego.

2.

Nieobecnego ławnika Sądu Najwyższego zastępuje, jeżeli to możliwe, ławnik Sądu Najwyższego

mający inną rozprawę lub posiedzenie w tym samym dniu.

3.

O każdym przypadku nieusprawiedliwionej nieobecności ławnika Sądu Najwyższego na posiedzeniu

lub rozprawie, przewodniczący składu orzekającego zawiadamia, za pośrednictwem Prezesa

Sądu Najwyższego kierującego pracą izby, Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego oraz

może zawiadomić Radę Ławniczą Sądu Najwyższego.

Przed rozprawą lub posiedzeniem odbywa się narada wstępna w celu omówienia występujących

w sprawie zagadnień.

Sąd Najwyższy orzeka na rozprawach i posiedzeniach. Posiedzenia są jawne albo niejawne.

Rozprawy i posiedzenia odbywają się w salach rozpraw i salach posiedzeń w budynku

będącym siedzibą Sądu Najwyższego.

1.

Rozprawą i posiedzeniem kieruje przewodniczący.

2.

Jeżeli w składzie orzekającym uczestniczy Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego, Prezes

Sądu Najwyższego albo przewodniczący wydziału, kieruje on rozprawą i posiedzeniem.

Sędziowie i ławnicy wkładają biret przy wchodzeniu na salę i wychodzeniu z niej, a

także w czasie ogłaszania wyroku i uchwały oraz odbierania przyrzeczenia.

1.

Przewodniczący zajmuje miejsce środkowe za stołem sędziowskim, a pozostali sędziowie

i ławnicy zajmują miejsca po obu stronach przewodniczącego. Z prawej strony przed

stołem sędziowskim zajmuje miejsce protokolant.

2.

Prokurator, oskarżyciel inny niż prokurator, powód i wnioskodawca zajmują miejsca

przed stołem sędziowskim po prawej stronie, a oskarżony, pozwany i inny uczestnik

postępowania - po lewej stronie.

1.

W czasie rozprawy i posiedzenia jawnego na sali znajduje się woźny, który wykonuje

zarządzenia przewodniczącego, w szczególności strzeże porządku w czasie przerw.

2.

Woźny wywołuje sprawy oraz oznajmia wejście składu orzekającego na salę, wypowiadając

głośno słowa: „Sąd Najwyższy! Proszę wstać!”. Przed wyjściem składu orzekającego z

sali woźny wypowiada głośno słowa: „Proszę wstać!”.

3.

W czasie rozprawy i posiedzenia jawnego woźny używa stroju urzędowego.

W przypadku przewidywanego zwiększonego zainteresowania publiczności rozprawą lub

posiedzeniem przewodniczący wydziału może zarządzić wydawanie kart wstępu na salę

rozpraw lub posiedzeń. W pierwszej kolejności karty otrzymują osoby najbliższe uczestnikom

postępowania oraz przedstawiciele środków społecznego przekazu.

1.

Wszyscy obecni powstają z miejsc w czasie wchodzenia składu orzekającego na salę,

odbierania przyrzeczenia, ogłaszania wyroku i uchwały oraz w czasie wychodzenia składu

orzekającego z sali. W czasie odbierania przyrzeczenia powstają z miejsc także członkowie

składu orzekającego.

2.

W przypadku rozprawy lub posiedzenia powstaje z miejsca każda osoba, która przemawia

do sądu i do której zwraca się sąd. W uzasadnionych przypadkach przewodniczący może

zezwolić na pozostanie tej osoby w pozycji siedzącej.

1.

Przewodniczący otwiera, prowadzi i zamyka rozprawę lub posiedzenie, udziela głosu,

zadaje pytania, upoważnia do zadawania pytań i ogłasza orzeczenia.

2.

Przewodniczący czuwa w szczególności, aby

1)

rozprawa lub posiedzenie rozpoczęła się i zakończyła punktualnie oraz przebiegała

w spokoju i z zachowaniem powagi;

2)

w toku rozprawy lub posiedzenia nie pominięto żadnych istotnych okoliczności koniecznych

do wydania orzeczenia;

3)

podczas narady omówiono wszystkie wyłaniające się zagadnienia.

3.

W razie potrzeby przewodniczący wzywa funkcjonariuszy Policji lub straży sądowej.

1.

Po otwarciu rozprawy lub posiedzenia, sprawdzeniu obecności oraz sprawozdaniu sędziego

sprawozdawcy przewodniczący udziela głosu osobom uprawnionym do udziału w rozprawie

lub posiedzeniu, według ustalonej przez siebie kolejności.

2.

Każda osoba przemawia tylko raz. Jeżeli sprawa jest szczególnie zawiła, przewodniczący

może w określonej kwestii udzielić głosu ponownie.

Przewodniczący może zezwolić - na wniosek złożony przed rozprawą lub posiedzeniem

- przedstawicielom środków społecznego przekazu na utrwalanie obrazu i dźwięku, jeżeli

dokonywanie tych czynności nie będzie utrudniało prowadzenia rozprawy lub posiedzenia.

1.

Jeżeli przewodniczący uzna, że złożenie do akt sprawy okazanego mu przedmiotu lub

dokumentu albo odpisu lub wyciągu z dokumentu jest zbędne, nakazuje ich opisanie w

protokole, wskazując osobę, która je przedstawiła.

2.

Na dokumencie złożonym do akt sprawy w czasie posiedzenia protokolant zamieszcza wzmiankę,

przez kogo dokument został złożony. W przypadku złożenia do akt sprawy przedmiotu,

a także gdy ze względu na rodzaj dokumentu może być on zwrócony po ukończeniu postępowania

- wzmiankę taką zamieszcza się w protokole.

1.

W toku postępowania można wydać stronie złożony przez nią w sprawie przedmiot lub

dokument tylko na zarządzenie przewodniczącego rozprawy lub posiedzenia podjęte w

porozumieniu z sędzią sprawozdawcą.

2.

Po ukończeniu postępowania wydanie stronie przedmiotu lub dokumentu następuje na zarządzenie

przewodniczącego wydziału.

3.

Wydanie dokumentu stronie następuje dopiero po złożeniu przez nią do akt sprawy uwierzytelnionego

odpisu lub wyciągu z dokumentu, z tym że w przypadku, o którym mowa w ust. 2, przewodniczący

może zwolnić stronę z tego obowiązku.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do wydawania przedmiotów lub dokumentów

osobom innym niż strona.

W aktach sprawy zamieszcza się wzmiankę o wydaniu z akt sprawy dokumentów, odpisów,

kserokopii i innych pism.

Rozprawa lub posiedzenie mogą być odwołane, odroczone lub przerwane tylko z ważnej

przyczyny. W przypadku odroczenia lub przerwania rozprawy lub posiedzenia należy ogłosić

następny termin, chyba że ze względu na przyczynę odroczenia lub przerwania niezwłoczne

wyznaczenie następnego terminu nie jest możliwe.

1.

Przewodniczący zamyka rozprawę lub posiedzenie, gdy wszystkie niezbędne czynności

zostały dokonane, i zarządza naradę.

2.

W naradzie biorą udział tylko członkowie składu orzekającego.

3.

Przewodniczący może zamkniętą rozprawę lub posiedzenie otworzyć na nowo.

1.

Na rozprawach i posiedzeniach jawnych protokolant sporządza protokół, który podpisują

przewodniczący i protokolant.

2.

Z posiedzenia niejawnego, jeżeli nie wydano orzeczenia, sporządza się notatkę urzędową,

którą podpisuje przewodniczący.

1.

Orzeczenie podlegające ogłoszeniu sporządza się i ogłasza bezpośrednio po zamknięciu

rozprawy lub posiedzenia i naradzie, chyba że ogłoszenie odroczono.

2.

Orzeczenie wydane na posiedzeniu niejawnym sporządza się bezpośrednio po jego podjęciu.

3.

Orzeczenie sporządza sędzia sprawozdawca.

1.

Na wyroku nad wyrazami „Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej” zamieszcza się

wizerunek orła.

2.

W orzeczeniu przy imionach i nazwiskach przewodniczącego i sprawozdawcy dopisuje się

odpowiednio, ujęte w nawiasach, wyrazy „przewodniczący” i „sprawozdawca”.

3.

W orzeczeniu przy imionach i nazwiskach ławników Sądu Najwyższego dopisuje się ujęte

w nawiasie wyrazy „ławnik Sądu Najwyższego”.

1.

Uzasadnienie orzeczenia sporządza sędzia sprawozdawca. Sędzia sprawozdawca nie ma

obowiązku sporządzenia uzasadnienia orzeczenia, do którego zgłosił zdanie odrębne.

2.

Jeżeli sędzia sprawozdawca odmówił sporządzenia uzasadnienia orzeczenia, do którego

zgłosił zdanie odrębne, albo jeżeli sporządzenie uzasadnienia orzeczenia przez sędziego

sprawozdawcę nie jest możliwe lub napotyka przeszkody, których czasu trwania nie można

przewidzieć, uzasadnienie orzeczenia sporządza sędzia, który brał udział w wydaniu

orzeczenia, wyznaczony przez przewodniczącego rozprawy lub posiedzenia. W takim przypadku

przy imieniu i nazwisku sędziego, który sporządził uzasadnienie, dopisuje się, ujęty

w nawiasach, wyraz „uzasadnienie”.

3.

Uzasadnienie powinno być jasne i możliwie najkrótsze oraz ograniczać się do kwestii

istotnych. W uzasadnieniu należy unikać obcych i nieużywanych powszechnie wyrażeń

oraz zbędnych odwołań do literatury prawniczej.

1.

Sąd Najwyższy podejmuje uchwałę zawierającą rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego w

konkretnej sprawie na posiedzeniu jawnym, a w pozostałych przypadkach na posiedzeniu

niejawnym. W posiedzeniu może brać udział także organ, który złożył wniosek o podjęcie

uchwały.

2.

Podjęcie uchwały w przedmiocie odstąpienia od zasady prawnej następuje na posiedzeniu

niejawnym także wówczas, gdy zamiar odstąpienia od tej zasady powstał w konkretnej

sprawie.

3.

Do podjęcia uchwały pełnego składu Sądu Najwyższego lub składu połączonych izb wymagana

jest obecność co najmniej 2/3 sędziów każdej z izb. Do podjęcia uchwały składu izby

wymagana jest obecność 2/3 sędziów tej izby.

1.

W sprawach o podjęcie uchwały w pełnym składzie izby lub w składzie siedmiu sędziów

Prezes Sądu Najwyższego kierujący izbą - lub z jego upoważnienia przewodniczący wydziału

- zarządza sporządzenie przez sędziego sprawozdawcę lub sędziów sprawozdawców projektu

uchwały lub referatu obejmującego wstępną analizę zagadnienia prawnego przedstawionego

do rozstrzygnięcia.

2.

Odpisy projektu uchwały lub referatu doręcza się sędziom składu orzekającego, a w

razie uzasadnionej potrzeby także pozostałym sędziom w izbie; poza tym odpisów projektu

uchwały i referatu nie sporządza się ani nie udostępnia do wglądu.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w sprawach o podjęcie uchwały przez pełny

skład Sądu Najwyższego lub przez skład połączonych izb, z tym że zarządzenie sporządzenia

projektu uchwały lub referatu wydaje Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego lub wyznaczony

przez niego Prezes Sądu Najwyższego.

1.

Posiedzeniom w składzie powiększonym przewodniczy Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego

albo Prezes Sądu Najwyższego.

2.

Posiedzeniu składu siedmiu sędziów, jeżeli nie uczestniczy w nim Prezes Sądu Najwyższego,

przewodniczy wyznaczony przez niego przewodniczący wydziału lub inny sędzia.

Składowi połączonych izb przewodniczy Prezes Sądu Najwyższego kierujący izbą, w której

wydano postanowienie lub do której wpłynął wniosek, chyba że Pierwszy Prezes Sądu

Najwyższego zarządzi inaczej.

1.

Uchwała zostaje podjęta po niejawnej naradzie sędziów uczestniczących w składzie orzekającym.

Narada obejmuje sprawozdanie sędziego sprawozdawcy, dyskusję, głosowanie, omówienie

zasadniczych motywów rozstrzygnięcia oraz sporządzenie uchwały.

2.

Przewodniczący zbiera głosy sędziów według ich starszeństwa służbowego, poczynając

od najmłodszego służbą, a sam głosuje ostatni. Sprawozdawca, także gdy jest przewodniczącym,

głosuje jako pierwszy. Sędzia nie może wstrzymać się od głosowania, a uchwała zostaje

podjęta większością głosów.

3.

Uchwałę podpisują wszyscy sędziowie. Sędzia, który przy głosowaniu nie zgodził się

z większością, może przy podpisywaniu uchwały zgłosić zdanie odrębne, dodając do podpisu

odpowiednią wzmiankę.

4.

Jeżeli na naradzie sędziowskiej w składzie izby lub izb albo pełnego składu Sądu Najwyższego,

przy parzystej liczbie sędziów, żadne z proponowanych rozstrzygnięć nie uzyskało większości

głosów, Sąd Najwyższy odracza posiedzenie.

1.

Uchwałę ogłasza się bezpośrednio po jej podjęciu. W wyjątkowych przypadkach sąd może

odroczyć ogłoszenie uchwały na okres do 14 dni.

2.

Uchwałę ogłasza przewodniczący w obecności składu orzekającego, także wtedy, gdy ogłoszenie

zostało odroczone. Na żądanie sędziego, który zgłosił zdanie odrębne, przewodniczący

ogłasza o zgłoszeniu tego zdania.

3.

Uzasadnienie uchwały sporządza się w terminie 30 dni. Przepis § 106 stosuje się odpowiednio.

4.

Uzasadnienie podpisują wszyscy sędziowie, nie wyłączając sędziów przegłosowanych i

tych, którzy zgłosili zdanie odrębne. Jeżeli sędzia nie może podpisać uzasadnienia,

przewodniczący lub najstarszy służbą sędzia zaznacza pod uzasadnieniem przyczynę braku

podpisu.

5.

W razie potrzeby, jeszcze przed podpisaniem uzasadnienia, przewodniczący może zarządzić

dodatkową naradę i głosowanie nad treścią uzasadnienia uchwały.

6.

W chwili podpisywania uzasadnienia uchwały sędzia może zgłosić zdanie odrębne do uzasadnienia.

Przepis § 111 ust. 3 stosuje się odpowiednio, z tym że uzasadnienie zdania odrębnego

do uzasadnienia sporządza się w terminie 14 dni od chwili podpisania uzasadnienia

uchwały przez skład orzekający.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do posiedzeń w innych składach

Sądu Najwyższego, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Sędzia sporządzający uzasadnienie orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, przy

jego podpisaniu wypełnia kartę informacyjną według wzoru określonego w zarządzeniu

w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych jednostek

administracyjnych w Sądzie Najwyższym.

Zasady publikacji orzeczeń określa Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego na wniosek Prezesa

Sądu Najwyższego kierującego pracą danej izby.

1.

Kolegium Sądu Najwyższego w terminie 90 dni od dnia wejścia rozporządzenia w życie

dokona podziału izb na wydziały, z zastrzeżeniem art. 27 § 2 ustawy.

2.

Dotychczasowy podział izb na wydziały zachowuje moc do dnia dokonania podziału, o

którym mowa w ust. 1.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 3 kwietnia 2018 r.