Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 marca 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie przeciwpożarowej

Ochrona przeciwpożarowa polega na realizacji przedsięwzięć mających na celu ochronę

życia, zdrowia, mienia lub środowiska przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym

zagrożeniem poprzez

1)

zapobieganie powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, klęski żywiołowej lub innego

miejscowego zagrożenia;

2)

zapewnienie sił i środków do zwalczania pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego

zagrożenia;

3)

prowadzenie działań ratowniczych.

Do środków finansowych uzyskanych, a nieprzekazanych przez zakłady ubezpieczeń do

dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, z wpływów z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia

od ognia stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

zapobieżeniu powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, klęski żywiołowej lub innego

miejscowego zagrożenia - rozumie się przez to

a)

zapewnienie koniecznych warunków ochrony technicznej nieruchomościom i ruchomościom,

b)

tworzenie warunków organizacyjnych i formalnoprawnych zapewniających ochronę ludzi

i mienia, a także przeciwdziałających powstawaniu lub minimalizujących skutki pożaru,

klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia;

2)

działaniach ratowniczych - rozumie się przez to każdą czynność podjętą w celu ochrony

życia, zdrowia, mienia lub środowiska, a także likwidację przyczyn powstania pożaru,

wystąpienia klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia;

3)

innym miejscowym zagrożeniu - rozumie się przez to zdarzenie wynikające z rozwoju

cywilizacyjnego i naturalnych praw przyrody niebędące pożarem ani klęską żywiołową,

stanowiące zagrożenie dla życia, zdrowia, mienia lub środowiska, któremu zapobieżenie

lub którego usunięcie skutków nie wymaga zastosowania nadzwyczajnych środków;

4)

krajowym systemie ratowniczo-gaśniczym - rozumie się przez to integralną część organizacji

bezpieczeństwa wewnętrznego państwa, obejmującą, w celu ratowania życia, zdrowia,

mienia lub środowiska, prognozowanie, rozpoznawanie i zwalczanie pożarów, klęsk żywiołowych

lub innych miejscowych zagrożeń; system ten skupia jednostki ochrony przeciwpożarowej,

inne służby, inspekcje, straże, instytucje oraz podmioty, które dobrowolnie w drodze

umowy cywilnoprawnej zgodziły się współdziałać w akcjach ratowniczych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Osoba fizyczna, osoba prawna, organizacja lub instytucja korzystające ze środowiska,

budynku, obiektu lub terenu są obowiązane zabezpieczyć je przed zagrożeniem pożarowym

lub innym miejscowym zagrożeniem.

2.

Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu, a także podmioty,

o których mowa w ust. 1, ponoszą odpowiedzialność za naruszenie przepisów przeciwpożarowych,

w trybie i na zasadach określonych w innych przepisach.

1.

Właściciel budynku, obiektu budowlanego lub terenu, zapewniając ich ochronę przeciwpożarową,

jest obowiązany

1)

przestrzegać przeciwpożarowych wymagań techniczno-budowlanych, instalacyjnych i technologicznych;

2)

wyposażyć budynek, obiekt budowlany lub teren w wymagane urządzenia przeciwpożarowe

i gaśnice;

3)

zapewnić konserwację oraz naprawy urządzeń przeciwpożarowych i gaśnic w sposób gwarantujący

ich sprawne i niezawodne funkcjonowanie;

4)

zapewnić osobom przebywającym w budynku, obiekcie budowlanym lub na terenie, bezpieczeństwo

i możliwość ewakuacji;

5)

przygotować budynek, obiekt budowlany lub teren do prowadzenia akcji ratowniczej;

6)

zapoznać pracowników z przepisami przeciwpożarowymi;

7)

ustalić sposoby postępowania na wypadek powstania pożaru, klęski żywiołowej lub innego

miejscowego zagrożenia.

1a.

Odpowiedzialność za realizację obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej, o których

mowa w ust. 1, stosownie do obowiązków i zadań powierzonych w odniesieniu do budynku,

obiektu budowlanego lub terenu, przejmuje - w całości lub w części - ich zarządca

lub użytkownik, na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej ustanawiającej zarząd lub

użytkowanie. W przypadku gdy umowa taka nie została zawarta, odpowiedzialność za realizację

obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej spoczywa na faktycznie władającym budynkiem,

obiektem budowlanym lub terenem.

2.

Czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej mogą wykonywać osoby posiadające odpowiednie

kwalifikacje.

2a.

Osoby wykonujące czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej, w tym czynności, o

których mowa w ust. 1, polegające na zapobieganiu powstawaniu i rozprzestrzenianiu

się pożaru, niezatrudnione w jednostkach ochrony przeciwpożarowej, o których mowa

w art. 15 pkt 1a-5 i 8, powinny posiadać tytuł zawodowy inżynier pożarnictwa lub ukończone

w Szkole Głównej Służby Pożarniczej studia wyższe w zakresie inżynierii bezpieczeństwa

w specjalności inżynieria bezpieczeństwa pożarowego.

2b.

Osoby niezatrudnione w jednostkach ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art.

15 pkt 1a-5 i 8, wykonujące czynności wyłącznie w zakresie wynikającym z ust. 1, powinny

posiadać co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe i uprawnienia inspektora

ochrony przeciwpożarowej lub kwalifikacje do wykonywania zawodu technik pożarnictwa.

3.

(uchylony)

1.

Uprawnienia inspektora ochrony przeciwpożarowej nabywa na okres 5 lat osoba, która

ukończyła

1)

szkolenie inspektorów ochrony przeciwpożarowej albo

2)

szkolenie aktualizujące inspektorów ochrony przeciwpożarowej

- zwane dalej „szkoleniami”.

2.

Ukończenie szkoleń stwierdzają odpowiednio zaświadczenie o ukończeniu szkolenia inspektorów

ochrony przeciwpożarowej albo zaświadczenie o ukończeniu szkolenia aktualizującego

inspektorów ochrony przeciwpożarowej.

3.

Okres 5 lat, na który nabywa się uprawnienia inspektora ochrony przeciwpożarowej,

liczy się od dnia wystawienia zaświadczenia o ukończeniu szkolenia.

4.

Szkolenie aktualizujące inspektorów ochrony przeciwpożarowej należy ukończyć w okresie

ważności nabytych uprawnień inspektora ochrony przeciwpożarowej.

5.

Szkolenia prowadzą szkoły Państwowej Straży Pożarnej, ośrodki szkolenia Państwowej

Straży Pożarnej oraz instytuty badawcze Państwowej Straży Pożarnej.

6.

Szkolenia na potrzeby ochrony przeciwpożarowej podmiotów organizacyjnych podległych

Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych prowadzi Wojskowa Ochrona

Przeciwpożarowa.

7.

Programy szkoleń opracowuje i zatwierdza Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej.

8.

Za szkolenia pobiera się opłatę.

9.

Opłata za szkolenie wynosi do 50% kwoty przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej

w roku kalendarzowym poprzedzającym szkolenie, ogłaszanego przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”

na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1383, 1386 i 2120 oraz z 2018 r. poz. 138 i 357).

10.

Informację o wysokości opłaty za szkolenie podmioty, o których mowa w ust. 5, zamieszczają

na swojej stronie internetowej.

11.

Opłata za szkolenie stanowi

1)

w przypadku ośrodków szkolenia Państwowej Straży Pożarnej - przychód funduszu wojewódzkiego,

o którym mowa w art. 19g pkt 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1204, 1321 i 1567 oraz z 2018 r. poz. 106 i 138);

2)

w przypadku Szkoły Głównej Służby Pożarniczej - przychód, o którym mowa w art. 98 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2183 i 2201 oraz z 2018 r. poz. 138 i 398);

3)

w przypadku szkół Państwowej Straży Pożarnej prowadzonych przez ministra właściwego

do spraw wewnętrznych - przychód, o którym mowa w art. 11a ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2077 oraz z 2018 r. poz. 62);

4)

w przypadku pozostałych szkół Państwowej Straży Pożarnej - przychód funduszu szkoły

Państwowej Straży Pożarnej, o którym mowa w art. 19g pkt 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej;

5)

w przypadku instytutów badawczych Państwowej Straży Pożarnej - przychód, o którym

mowa w art. 18 ust. 7 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1158, 1452 i 2201).

12.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

zakresy szkolenia inspektorów ochrony przeciwpożarowej i szkolenia aktualizującego

inspektorów ochrony przeciwpożarowej,

2)

elementy programów szkolenia inspektorów ochrony przeciwpożarowej i szkolenia aktualizującego

inspektorów ochrony przeciwpożarowej,

3)

wzór

a)

zaświadczenia o ukończeniu szkolenia inspektorów ochrony przeciwpożarowej,

b)

zaświadczenia o ukończeniu szkolenia aktualizującego inspektorów ochrony przeciwpożarowej,

4)

sposób i tryb wnoszenia opłaty za szkolenie

- kierując się rodzajem zadań przewidzianych dla osób wykonujących czynności z zakresu

ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 4 ust. 1, potrzebą zachowania standardów

merytorycznych i dydaktycznych szkoleń oraz zapewnienia jednolitości programów szkoleń

w zakresie ochrony przeciwpożarowej oraz wydawanych zaświadczeń, a także sprawności

organizacji rekrutacji na szkolenia.

Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu budowlanego lub terenu, objętych

obligatoryjnym stosowaniem systemów sygnalizacji pożarowej wyposażonych w urządzenia

sygnalizacyjno-alarmowe, w przypadku gdy w tym budynku, obiekcie budowlanym lub na

terenie nie działa jego własna jednostka ratownicza, jest obowiązany połączyć te urządzenia

z obiektem komendy Państwowej Straży Pożarnej lub obiektem, wskazanym przez właściwego

miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej.

1.

Właściwe urzędy, instytucje, organizacje, przedsiębiorcy lub osoby fizyczne są obowiązane

uwzględnić wymagania w zakresie ochrony przeciwpożarowej przy zagospodarowaniu i uzbrajaniu

terenu.

2.

Autorzy dokumentacji projektowej są obowiązani zapewnić jej zgodność z wymaganiami

ochrony przeciwpożarowej.

2a.

(uchylony)

3.

Obowiązek spełnienia wymagań ochrony przeciwpożarowej ciąży także na wytwórcy maszyn,

urządzeń i innych wyrobów oraz nabywcy licencji zagranicznych lub maszyn, urządzeń

i innych wyrobów pochodzących z importu.

4.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 3, ciąży również na użytkowniku maszyn, urządzeń i

innych wyrobów.

5.

Rozpoczęcie eksploatacji nowej, przebudowanej lub wyremontowanej budowli, obiektu

lub terenu, maszyny, urządzenia lub instalacji albo innego wyrobu może nastąpić wyłącznie,

gdy

1)

zostały spełnione wymagania przeciwpożarowe;

2)

sprzęt, urządzenia pożarnicze i ratownicze oraz środki gaśnicze zapewniają skuteczną

ochronę przeciwpożarową.

6.

Inwestor jest obowiązany zawiadomić komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej

Straży Pożarnej właściwego dla miejsca lokalizacji inwestycji o zakończeniu budowy

obiektu budowlanego istotnego ze względu na konieczność zapewnienia ochrony życia,

zdrowia, mienia lub środowiska przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym

zagrożeniem i o zamiarze przystąpienia do jego użytkowania, w celu zajęcia przez tego

komendanta stanowiska, o którym mowa w art. 56 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 i 1529 oraz z 2018 r. poz. 12, 317 i 352).

7.

Komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej przy zajmowaniu stanowiska

niezwłocznie zawiadamia właściwego komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej

i właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej oraz organ nadzoru budowlanego

o zastrzeżeniach do rozwiązań zawartych w projekcie budowlanym uzgodnionym pod względem

zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń

przeciwpożarowych, zwanego dalej „rzeczoznawcą”.

1.

Wymagania ochrony przeciwpożarowej dotyczące obiektów budowlanych lub terenów mogą

być w przypadkach określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej spełnione

w sposób inny niż określony w tych przepisach, jeżeli proponowane rozwiązania zamienne

w stosunku do wymagań ochrony przeciwpożarowej ograniczają możliwość powstania pożaru,

a w razie jego wystąpienia

1)

zapewniają zachowanie nośności konstrukcji przez określony czas;

2)

zapewniają ograniczenie rozprzestrzeniania się ognia i dymu wewnątrz obiektu budowlanego;

3)

zapewniają ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru na sąsiednie obiekty budowlane

lub tereny przyległe;

4)

zapewniają możliwość ewakuacji ludzi lub ich uratowania w inny sposób;

5)

uwzględniają bezpieczeństwo ekip ratowniczych.

2.

Komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej właściwy dla miejsca lokalizacji inwestycji

na uzasadniony ekspertyzą techniczną wniosek inwestora lub właściciela obiektu budowlanego

lub terenu, którego dotyczą rozwiązania zamienne w stosunku do wymagań ochrony przeciwpożarowej,

może, w drodze postanowienia, na które służy zażalenie

1)

wyrazić zgodę na zastosowanie rozwiązań zamiennych;

2)

wyrazić zgodę na zastosowanie rozwiązań zamiennych pod warunkiem spełnienia dodatkowych

wymagań określonych w postanowieniu;

3)

nie wyrazić zgody na zastosowanie rozwiązań zamiennych.

Projekt budowlany obiektu budowlanego istotnego ze względu na konieczność zapewnienia

ochrony życia, zdrowia, mienia lub środowiska przed pożarem, klęską żywiołową lub

innym miejscowym zagrożeniem oraz projekt urządzenia przeciwpożarowego wymagają uzgodnienia

z rzeczoznawcą pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej, zwanego

dalej „uzgodnieniem”.

W przypadku gdy projekt budowlany obiektu budowlanego zawiera rozwiązania inne niż

wynikające z przepisów dotyczących ochrony przeciwpożarowej, rzeczoznawca może uzgodnić

projekt budowlany, jeżeli dołączono do niego

1)

zgodę na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, o którym mowa w art. 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane;

2)

zgodę na zastosowanie rozwiązań zamiennych albo zgodę na zastosowanie rozwiązań zamiennych

wyrażoną pod warunkiem spełnienia dodatkowych wymagań.

1.

Rzeczoznawca może uzgodnić projekt budowlany obiektu budowlanego bez uwag lub z uwagami.

Uzgodnienie projektu budowlanego obiektu budowlanego potwierdza się przez opatrzenie

go pieczęcią i podpisem.

2.

Rzeczoznawca przesyła zawiadomienie o uzgodnieniu projektu budowlanego obiektu budowlanego

komendantowi wojewódzkiemu Państwowej Straży Pożarnej właściwemu dla miejsca lokalizacji

inwestycji w terminie 14 dni od dnia uzgodnienia projektu budowlanego.

3.

Zawiadomienie o uzgodnieniu zawiera oznaczenie autora dokumentacji projektowej, nazwę

i lokalizację obiektu oraz dane dotyczące warunków ochrony przeciwpożarowej obiektu

budowlanego.

4.

W przypadku projektu budowlanego obiektu budowlanego, któremu na podstawie przepisów

o ochronie informacji niejawnych nadano klauzulę „tajne” albo „ściśle tajne”, nie

sporządza się zawiadomienia o jego uzgodnieniu.

1.

Komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej właściwy dla miejsca lokalizacji obiektu

do dnia uzyskania pozwolenia na jego użytkowanie unieważnia uzgodnienie projektu budowlanego

obiektu budowlanego, który zawiera rozwiązania niezgodne z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej

mające istotny wpływ na stan bezpieczeństwa pożarowego obiektu budowlanego.

2.

Uzgodnienie projektu budowlanego obiektu budowlanego unieważnia się w drodze postanowienia,

na które przysługuje zażalenie.

3.

Komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej informuje niezwłocznie właściwy organ

administracji architektoniczno-budowlanej oraz organ nadzoru budowlanego o unieważnieniu

uzgodnienia.

4.

W przypadku unieważnienia uzgodnienia komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej

właściwy dla miejsca lokalizacji obiektu budowlanego może na wniosek inwestora

1)

w przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuścić możliwość spełnienia wymagań ochrony

przeciwpożarowej w sposób inny niż określony w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej,

jeśli we wniosku wykazano spełnienie warunków, o których mowa w art. 6a ust. 1; przepis

art. 6a ust. 2 stosuje się odpowiednio;

2)

w drodze postanowienia uzgodnić poprawiony lub opracowany na nowo projekt budowlany

obiektu budowlanego.

5.

Inwestor do wniosku o uzgodnienie projektu budowlanego obiektu budowlanego dołącza

co najmniej 5 egzemplarzy tego projektu.

1.

Projekt budowlany obiektu budowlanego uzgodniony przez komendanta wojewódzkiego Państwowej

Straży Pożarnej opatruje się pieczęcią organu i przekazuje inwestorowi wraz z postanowieniem.

2.

Jeden egzemplarz projektu budowlanego obiektu budowlanego pozostaje w aktach sprawy

organu.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje obiektów budowlanych istotnych ze względu na konieczność zapewnienia ochrony

życia, zdrowia, mienia lub środowiska przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym

zagrożeniem, których projekty budowlane wymagają uzgodnienia,

2)

podstawowe dane dotyczące warunków ochrony przeciwpożarowej obiektu budowlanego, które

powinny stanowić podstawę uzgodnienia,

3)

szczegółowy sposób dokonywania uzgodnień projektu budowlanego,

4)

wzór pieczęci potwierdzającej uzgodnienie projektu budowlanego obiektu budowlanego,

5)

sposób i zakres zawiadomienia o uzgodnieniu projektu budowlanego

- biorąc pod uwagę przeznaczenie i parametry techniczne obiektów budowlanych, w tym

dotyczące warunków ochrony przeciwpożarowej, efektywność procesu uzgadniania projektów

budowlanych obiektów budowlanych i zawiadamiania o tym uzgodnieniu oraz że pieczęć

musi identyfikować rzeczoznawcę dokonującego uzgodnienia.

1.

Wyroby służące zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub ochronie zdrowia i życia

oraz mienia, wprowadzane do użytkowania w jednostkach ochrony przeciwpożarowej oraz

wykorzystywane przez te jednostki do alarmowania o pożarze lub innym zagrożeniu oraz

do prowadzenia działań ratowniczych, a także wyroby stanowiące podręczny sprzęt gaśniczy,

mogą być stosowane wyłącznie po uprzednim uzyskaniu dopuszczenia do użytkowania.

2.

Dopuszczenia do użytkowania wyrobów, o których mowa w ust. 1, zwane dalej „dopuszczeniami”,

w formie świadectwa dopuszczenia, wydają jednostki badawczo-rozwojowe

3.

Dopuszczenia są wydawane na czas określony, nie dłuższy niż 5 lat.

4.

Dopuszczenie może być wydane na podstawie

1)

pozytywnej oceny właściwości użytkowych należycie zidentyfikowanego wyrobu, potwierdzonych,

w zależności od potrzeb: badaniami, opiniami ekspertów lub innymi dokumentami, jeżeli

wynika to z warunków stosowania wyrobu;

2)

pozytywnej oceny warunków techniczno-organizacyjnych producenta wyrobu.

5.

Oceny, o której mowa w ust. 4 pkt 1, dokonuje się w oparciu o Polskie Normy, a w przypadku

ich braku - wymagania techniczno-użytkowe określone w rozporządzeniu, o którym mowa

w ust. 14. Oceny, o której mowa w ust. 4 pkt 2, dokonuje się w oparciu o normy dotyczące

systemów zarządzania jakością.

6.

W przypadku, gdy wyrób został

1)

zgodnie z prawem wyprodukowany lub dopuszczony do obrotu w innym państwie członkowskim

Unii Europejskiej albo w Republice Turcji,

2)

zgodnie z prawem wyprodukowany w innym państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) będącym stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym

- dopuszczenie wydaje się po ustaleniu, że poziom bezpieczeństwa wyrobu nie jest niższy

od określonego w Polskich Normach lub wymaganiach techniczno-użytkowych.

7.

Dopuszczony wyrób podlega oznakowaniu przez producenta znakiem jednostki badawczo-rozwojowej

8.

W okresie, o którym mowa w ust. 3, wyroby, na które zostało wydane dopuszczenie podlegają

kontroli zgodności wyrobu z wymaganiami technicznymi, dokonywanej przez jednostkę badawczo-rozwojową

9.

W przypadku negatywnych wyników kontroli, o której mowa w ust. 8, jednostka badawczo-rozwojowa

10.

Za czynności związane z wydaniem i zmianą dopuszczenia oraz kontrolą, o której mowa

w ust. 8, pobiera się opłaty.

11.

Na wysokość opłaty za czynności związane z wydaniem lub zmianą dopuszczenia wyrobów

mają wpływ

1)

rodzaj wykonywanej czynności;

2)

rodzaj wyrobu;

3)

stopień skomplikowania wyrobu lub programu oceny;

4)

koszt pracy na podstawie udokumentowanej liczby godzin pracy i stawki godzinowej;

5)

koszt badań wyrobu zależny od zakresu badań.

12.

Na wysokość opłaty za czynności kontrolne zgodności wyrobu z wymaganiami technicznymi

mają wpływ wyłącznie koszty związane z badaniem tego wyrobu.

13.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

czynności wykonywane w kolejnych etapach procesu dopuszczenia, zmiany i kontroli dopuszczenia,

podmiot uprawniony do pobierania opłat, a także sposób ustalania ich wysokości, uwzględniając

okoliczność, że powinny one zapewnić pokrycie kosztów procesu dopuszczenia i jego

kontroli.

14.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, kierując się potrzebą zapewnienia ochrony

życia, zdrowia, mienia lub środowiska przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym

zagrożeniem określi, w drodze rozporządzenia

1)

wykaz wyrobów, o których mowa w ust. 1;

2)

wymagania techniczno-użytkowe wyrobów;

3)

tryb wydawania, zmiany i cofania dopuszczenia;

4)

tryb przeprowadzania kontroli dopuszczenia;

5)

sposób znakowania wyrobów.

Korzystanie przez właściciela, zarządcę lub użytkownika budynku, obiektu lub terenu

z usług z zakresu ochrony przeciwpożarowej jest dobrowolne.

Kto zauważy pożar, klęskę żywiołową lub inne miejscowe zagrożenie, jest obowiązany

niezwłocznie zawiadomić osoby znajdujące się w strefie zagrożenia oraz: centrum powiadamiania

ratunkowego lub jednostkę ochrony przeciwpożarowej albo Policję bądź wójta albo sołtysa.

(uchylony)

(uchylony)

Członkowie ochotniczych straży pożarnych mogą uczestniczyć w przeglądach przeprowadzanych

przez gminy w ramach realizacji zadań z zakresu ochrony przeciwpożarowej.

1.

Rzeczoznawcą może być osoba, która posiada

1)

kwalifikacje wymagane do wykonywania zawodu inżynier pożarnictwa lub posiada tytuł

zawodowy inżynier lub magister inżynier oraz

2)

przygotowanie zawodowe potwierdzone egzaminem złożonym z wynikiem pozytywnym.

2.

Egzamin potwierdzający przygotowanie zawodowe obejmuje znajomość przepisów prawa i

zasad wiedzy technicznej dotyczących ochrony przeciwpożarowej oraz umiejętność stosowania

zawartych w nich wymagań i doboru zabezpieczeń przeciwpożarowych stosownie do tych

wymagań.

1.

Egzamin przeprowadza komisja egzaminacyjna co najmniej raz w roku.

2.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej powołuje i odwołuje członków komisji egzaminacyjnej,

a także wyznacza jej przewodniczącego, zastępcę i sekretarza. Komisja egzaminacyjna

składa się z co najmniej 7 członków powołanych spośród rzeczoznawców.

3.

Egzamin składa się z części

1)

pisemnej obejmującej znajomość przepisów prawa i wiedzy technicznej dotyczących ochrony

przeciwpożarowej oraz doboru zabezpieczeń przeciwpożarowych;

2)

ustnej polegającej na rozwiązaniu problemów z zakresu działania rzeczoznawcy na przykładzie

opisanych przypadków.

4.

Wynik egzaminu określa się jako „pozytywny” albo „negatywny”.

5.

Warunkiem dopuszczenia do części ustnej egzaminu jest uzyskanie wyniku pozytywnego

z części pisemnej egzaminu. Wynik negatywny z części pisemnej egzaminu jest wynikiem

negatywnym z egzaminu.

6.

Osoba ubiegająca się o przyznanie prawa do wykonywania zawodu rzeczoznawcy może być

zwolniona z części pisemnej egzaminu, jeżeli posiada co najmniej 10-letnią praktykę

1)

w wykonywaniu czynności kontrolno-rozpoznawczych w rozumieniu art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej lub w sprawowaniu nadzoru nad wykonywaniem tych czynności albo

2)

w prowadzeniu prac naukowych lub badawczo-rozwojowych z zakresu ochrony przeciwpożarowej

w instytutach badawczych lub uczelniach, albo

3)

w wykonywaniu zawodu inżyniera pożarnictwa lub inżyniera w zakresie inżynierii bezpieczeństwa

w specjalności inżynieria bezpieczeństwa pożarowego uzyskanego po ukończeniu studiów

wyższych w Szkole Głównej Służby Pożarniczej lub projektanta w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane oraz ukończyła w Szkole Głównej Służby Pożarniczej studia podyplomowe dla osób ubiegających

się o wykonywanie zawodu rzeczoznawcy.

7.

Przepisu ust. 6 nie stosuje się do osób, które już raz uzyskały wynik negatywny z

egzaminu.

8.

O wyniku egzaminu rozstrzyga komisja egzaminacyjna zwykłą większością głosów. W przypadku

równej liczby głosów rozstrzyga głos przewodniczącego komisji egzaminacyjnej, a w

przypadku jego nieobecności - głos jego zastępcy.

1.

Osoba ubiegająca się o przyznanie prawa do wykonywania zawodu rzeczoznawcy za przeprowadzenie

egzaminu wnosi opłatę w wysokości 15% kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

w gospodarce narodowej w roku kalendarzowym poprzedzającym egzamin, ogłaszanego przez

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski” na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych. Opłata stanowi przychód funduszu centralnego, o którym mowa w art. 19g pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej.

2.

W przypadku gdy osoba ubiegająca się o przyznanie prawa do wykonywania zawodu rzeczoznawcy

przystępuje tylko do części ustnej egzaminu, wysokość opłaty za przeprowadzenie egzaminu

wynosi 10% kwoty, o której mowa w ust. 1.

3.

Wniesiona opłata za przeprowadzenie egzaminu podlega zwrotowi, w przypadku gdy osoba

ubiegająca się o przyznanie prawa do wykonywania zawodu rzeczoznawcy

1)

nie została dopuszczona do egzaminu;

2)

wycofa wniosek o przyznanie prawa do wykonywania zawodu rzeczoznawcy nie później niż

w terminie 14 dni przed wyznaczoną datą przeprowadzenia części pisemnej egzaminu;

3)

nie przystąpiła do egzaminu w wyznaczonym terminie z przyczyn losowych i złożyła udokumentowany

wniosek o zwrot opłaty w terminie 7 dni od wyznaczonej daty egzaminu.

Informację o terminie i miejscu egzaminu oraz o wysokości opłaty wskazanej kwotowo

za przeprowadzenie egzaminu udostępnia się w Biuletynie Informacji Publicznej Komendy

Głównej Państwowej Straży Pożarnej co najmniej na 60 dni przed terminem jego przeprowadzenia.

1.

Osoba ubiegająca się o przyznanie prawa do wykonywania zawodu rzeczoznawcy składa

do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej wniosek o przyznanie prawa do wykonywania

zawodu rzeczoznawcy co najmniej na 30 dni przed wyznaczonym terminem egzaminu.

2.

Do wniosku dołącza się

1)

dokument potwierdzający spełnienie wymagań, o których mowa w art. 11b ust. 1 pkt 1;

2)

kwestionariusz osobowy;

3)

potwierdzenie wniesienia opłaty za przeprowadzenie egzaminu;

4)

dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań, o których mowa w art. 11c ust. 6.

3.

Kwestionariusz osobowy zawiera

1)

imię lub imiona i nazwisko;

2)

nazwisko rodowe;

3)

imię ojca;

4)

datę i miejsce urodzenia;

5)

numer PESEL, a w przypadku jego braku - rodzaj i numer dokumentu potwierdzającego

tożsamość;

6)

informację o wykształceniu;

7)

tytuł zawodowy, stopień lub tytuł naukowy;

8)

informację o zawodzie wyuczonym lub wykonywanym;

9)

informację o przebiegu pracy zawodowej;

10)

adres zamieszkania;

11)

adres do korespondencji, opcjonalnie adres poczty elektronicznej lub numer telefonu;

12)

inne informacje, jeżeli w ocenie osoby ubiegającej się o przyznanie prawa do wykonywania

zawodu rzeczoznawcy mają one znaczenie dla oceny kwalifikacji.

4.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej sprawdza wniosek, a w razie konieczności

wzywa osobę ubiegającą się o przyznanie prawa do wykonywania zawodu rzeczoznawcy do

uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wniosek niezłożony

lub nieuzupełniony w terminie pozostawia się bez rozpoznania.

5.

Nie później niż na 7 dni przed terminem egzaminu w Biuletynie Informacji Publicznej

Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej udostępnia się listę osób dopuszczonych

do egzaminu, zawierającą imię lub imiona i nazwisko oraz imię ojca każdej z tych osób.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej przyznaje, w drodze powołania, prawo do

wykonywania zawodu rzeczoznawcy osobie, która spełnia wymagania określone w art. 11b

ust. 1.

1.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej prowadzi i aktualizuje wykaz rzeczoznawców,

który zawiera

1)

imię lub imiona i nazwisko;

2)

nazwisko rodowe;

3)

imię ojca;

4)

datę i miejsce urodzenia;

5)

numer PESEL, a w przypadku jego braku - rodzaj i numer dokumentu potwierdzającego

tożsamość;

6)

numer uprawnień;

7)

datę wydania aktu powołania;

8)

tytuł zawodowy, stopień lub tytuł naukowy;

9)

informacje o udzieleniu upomnienia na piśmie;

10)

informację o zawieszeniu prawa do wykonywania zawodu rzeczoznawcy;

11)

informacje o przyczynach zawieszenia prawa do wykonywania zawodu rzeczoznawcy;

12)

informację o cofnięciu prawa do wykonywania zawodu rzeczoznawcy i przyczynach tego

cofnięcia;

13)

adres zamieszkania;

14)

wskazanie województwa właściwego dla miejsca zamieszkania lub państwo zamieszkania;

15)

adres do korespondencji, opcjonalnie adres poczty elektronicznej lub numer telefonu;

16)

datę przeprowadzenia egzaminu i datę sprawdzianu.

2.

Informacje o udzieleniu upomnienia na piśmie usuwa się z wykazu rzeczoznawców po upływie

dwóch lat od dnia jego udzielenia.

3.

W Biuletynie Informacji Publicznej Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej udostępnia

się informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 6, 7, 10 i 14, a w przypadku wyrażenia

zgody przez rzeczoznawcę - również adres do korespondencji, adres poczty elektronicznej

lub numer telefonu.

1.

Rzeczoznawca jest uprawniony do

1)

uzgadniania projektów budowlanych obiektów budowlanych i projektów urządzeń przeciwpożarowych,

o których mowa w art. 6b;

2)

uzgadniania projektów innych niż określone w art. 6b;

3)

sporządzania ekspertyz technicznych i innych opracowań technicznych z zakresu ochrony

przeciwpożarowej;

4)

wykonywania czynności, o których mowa w art. 4 ust. 2a.

2.

Rzeczoznawca jest obowiązany do

1)

prowadzenia i przechowywania przez okres 5 lat ewidencji uzgodnionych projektów budowlanych

obiektów budowlanych oraz kopii zawiadomień o uzgodnieniu tych projektów, wraz z dowodami

ich wysłania;

2)

udostępniania dokumentów, o których mowa w pkt 1, na żądanie komendantowi wojewódzkiemu

Państwowej Straży Pożarnej właściwemu dla miejsca lokalizacji obiektu budowlanego

lub właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania rzeczoznawcy, Komendantowi Głównemu

Państwowej Straży Pożarnej lub osobom przez nich upoważnionym;

3)

zawiadamiania o zmianie swojego miejsca zamieszkania Komendanta Głównego Państwowej

Straży Pożarnej i komendantów wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej właściwych ze

względu na nowe i poprzednie miejsce zamieszkania w terminie 30 dni od dnia zmiany

miejsca zamieszkania;

4)

samodzielnego podnoszenia kwalifikacji zawodowych w zakresie znajomości przepisów

i stanu wiedzy technicznej dotyczących ochrony przeciwpożarowej.

3.

Rzeczoznawca nie może uzgadniać opracowanych przez siebie projektów obiektów budowlanych

i projektów urządzeń przeciwpożarowych.

4.

Ewidencja uzgodnionych projektów zawiera

1)

imię lub imiona, nazwisko albo nazwę autora dokumentacji projektowej;

2)

rodzaj i nazwę projektu;

3)

nazwę i adres inwestycji lub obiektu budowlanego;

4)

datę uzgodnienia;

5)

datę wysłania zawiadomienia o uzgodnieniu projektu budowlanego;

6)

uwagi.

5.

W ewidencji uzgodnionych projektów nie zamieszcza się informacji o projekcie, któremu

na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych nadano klauzulę „tajne” albo

„ściśle tajne”.

1.

Samodzielne podnoszenie kwalifikacji zawodowych obejmuje w szczególności

1)

przygotowanie i wygłoszenie referatu na kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum

naukowym lub technicznym,

2)

opublikowanie jako autor lub współautor książki, artykułu lub tłumaczenia,

3)

udział w kongresach, zjazdach, konferencjach lub sympozjach naukowych lub technicznych,

4)

udział w warsztatach szkoleniowych i innych formach szkoleń,

5)

udział w internetowych programach edukacyjnych

- w zakresie wiedzy i umiejętności dotyczących ochrony przeciwpożarowej.

2.

Samodzielne podnoszenie kwalifikacji zawodowych rzeczoznawca potwierdza uzyskaniem

pozytywnego wyniku ze sprawdzianu.

3.

Rzeczoznawca przystępuje do sprawdzianu najpóźniej w piątym roku po roku, w którym

został powołany do wykonywania zawodu rzeczoznawcy albo w którym uzyskał pozytywny

wynik z ostatniego sprawdzianu.

4.

W stosunku do rzeczoznawcy pełniącego funkcję członka komisji egzaminacyjnej okres,

o którym mowa w ust. 3, liczy się od kolejnego roku po roku zaprzestania pełnienia

przez niego tej funkcji.

5.

Sprawdzian przeprowadza komisja egzaminacyjna w formie pisemnej nie rzadziej niż 2

razy w roku, w odstępie co najmniej 3 miesięcy. Informację o terminie i miejscu sprawdzianu

udostępnia się w Biuletynie Informacji Publicznej Komendy Głównej Państwowej Straży

Pożarnej co najmniej na 45 dni przed terminem jego przeprowadzenia.

6.

Rzeczoznawca zawiadamia Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej o zamiarze

przystąpienia do sprawdzianu co najmniej na 14 dni przed terminem sprawdzianu.

7.

Rzeczoznawca może realizować obowiązek samodzielnego podnoszenia kwalifikacji zawodowych

przez uczestnictwo w szkoleniach dla rzeczoznawców do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych,

zwanych dalej „szkoleniami dla rzeczoznawców”.

8.

Rzeczoznawca, który w okresie od powołania do wykonywania zawodu rzeczoznawcy albo

uzyskania pozytywnego wyniku z ostatniego sprawdzianu uzyskał 20 punktów ze szkoleń

dla rzeczoznawców, uzyskuje pozytywny wynik ze sprawdzianu, jeżeli zawiadomi Komendanta

Głównego Państwowej Straży Pożarnej o ich uzyskaniu co najmniej na 14 dni przed terminem

sprawdzianu. W zawiadomieniu rzeczoznawca informuje o szkoleniach, w których brał

udział, podając ich nazwy, terminy, w których się odbyły, oraz liczby przypisanych

im punktów.

9.

Szkolenia dla rzeczoznawców prowadzą szkoły Państwowej Straży Pożarnej, ośrodki szkolenia

Państwowej Straży Pożarnej oraz instytuty badawcze Państwowej Straży Pożarnej.

10.

Jednostkę do organizacji szkolenia dla rzeczoznawców, spośród wymienionych w ust.

9, wyznacza Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, określając jego zakres oraz

uzgadniając z jednostką program szkolenia i wymagania kwalifikacyjne wykładowców.

11.

Szkoleniom dla rzeczoznawców Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej przypisuje

punkty, których liczba zależy od zakresu tematycznego i wymiaru czasowego szkolenia

jednak nie więcej niż 5 punktów za jedno szkolenie.

12.

Uczestnictwo i ukończenie szkolenia dla rzeczoznawców stwierdza zaświadczenie o jego

ukończeniu zawierające informację o liczbie punktów.

13.

Listę wydanych zaświadczeń jednostka organizująca szkolenie dla rzeczoznawców przesyła

niezwłocznie po jego zakończeniu do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej.

14.

Za szkolenia dla rzeczoznawców pobiera się opłatę.

15.

Opłata za szkolenie dla rzeczoznawców jest zależna od liczby jednostek godzinowych

zajęć i wynosi do 2% kwoty przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku

kalendarzowym poprzedzającym szkolenie, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na

podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych za każdą jednostkę 45 minutową zajęć, przy czym opłata ta nie może przekroczyć łącznie

30% tej kwoty.

16.

Informację o wysokości opłaty za szkolenie dla rzeczoznawców podmioty, o których mowa

w ust. 9, zamieszczają na swojej stronie internetowej.

17.

Opłata za szkolenie dla rzeczoznawców do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych stanowi

1)

w przypadku ośrodków szkolenia Państwowej Straży Pożarnej - przychód funduszu wojewódzkiego,

o którym mowa w art. 19g pkt 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej;

2)

w przypadku Szkoły Głównej Służby Pożarniczej - przychód, o którym mowa w art. 98 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym;

3)

w przypadku szkół Państwowej Straży Pożarnej prowadzonych przez ministra właściwego

do spraw wewnętrznych - przychód, o którym mowa w art. 11a ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;

4)

w przypadku pozostałych szkół Państwowej Straży Pożarnej - przychód funduszu szkoły

Państwowej Straży Pożarnej, o którym mowa w art. 19g pkt 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej;

5)

w przypadku instytutów badawczych Państwowej Straży Pożarnej - przychód, o którym

mowa w art. 18 ust. 7 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych.

18.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej zapewnia taką liczbę szkoleń dla rzeczoznawców,

która umożliwia rzeczoznawcom realizację obowiązku samodzielnego podnoszenia kwalifikacji

zawodowych w sposób, o którym mowa w ust. 7.

19.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór zawiadomienia, którym rzeczoznawca informuje Komendanta Głównego Państwowej Straży

Pożarnej o szkoleniach dla rzeczoznawców, w których brał udział,

2)

wzór zaświadczenia o ukończeniu szkolenia dla rzeczoznawców,

3)

sposób i tryb wnoszenia opłaty za szkolenie dla rzeczoznawców

- kierując się zapewnieniem właściwego sposobu dokumentowania odbycia szkolenia przez

rzeczoznawcę, a także sprawności organizacji rekrutacji na szkolenia.

Rzeczoznawcy, który nie przystąpił do sprawdzianu w wymaganym terminie albo uzyskał

negatywny wynik ze sprawdzianu, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej zawiesza

prawo do wykonywania zawodu rzeczoznawcy, w drodze postanowienia. Na postanowienie

o zawieszeniu prawa do wykonywania zawodu rzeczoznawcy nie przysługuje wniosek o ponowne

rozpatrzenie sprawy.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

organizację pracy komisji egzaminacyjnej,

2)

sposób przeprowadzania egzaminu na rzeczoznawcę oraz sprawdzianu dla rzeczoznawców

oraz sposób ustalania wyniku z egzaminu lub sprawdzianu,

3)

sposób i tryb wnoszenia oraz zwrotu opłaty za przeprowadzenie egzaminu na rzeczoznawcę,

4)

wzór kwestionariusza osobowego,

5)

wzór aktu powołania do wykonywania zawodu rzeczoznawcy

- mając na względzie zapewnienie przejrzystego procesu oceny przygotowania zawodowego

kandydata na rzeczoznawcę oraz uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnego przebiegu

egzaminu i sprawdzianu.

1.

Rzeczoznawca podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej za szkody

wyrządzone w związku z

1)

uzgadnianiem projektów budowlanych oraz projektów urządzeń przeciwpożarowych;

2)

wykonywaniem ekspertyz technicznych lub innych opracowań technicznych z zakresu ochrony

przeciwpożarowej.

2.

Obowiązek ubezpieczenia nie dotyczy rzeczoznawców niewykonujących czynności, o których

mowa w ust. 1.

3.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia

obowiązkowego, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną,

biorąc pod uwagę specyfikę wykonywanego zawodu oraz charakter czynności, których dotyczy

ubezpieczenie.

1.

Nadzór nad działalnością rzeczoznawców sprawuje Komendant Główny Państwowej Straży

Pożarnej przy pomocy komendantów wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej.

2.

Nadzór nad działalnością rzeczoznawców jest sprawowany w zakresie

1)

uzgadniania przez nich projektów budowlanych oraz projektów urządzeń przeciwpożarowych;

2)

wykonywania przez nich ekspertyz technicznych lub opinii, o których mowa w przepisach

dotyczących ochrony przeciwpożarowej;

3)

wywiązywania się przez nich z obowiązków, o których mowa w art. 6d ust. 2 oraz art.

11i ust. 2 pkt 1 i 3.

3.

Nadzór komendantów wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej nad działalnością rzeczoznawców

jest sprawowany w stosunku do obiektów budowlanych zlokalizowanych na terenie województwa

- w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, oraz do rzeczoznawców zamieszkałych

na terenie województwa - w zakresie wywiązywania się przez nich z obowiązków, o których

mowa w art. 6d ust. 2 oraz art. 11i ust. 2 pkt 1 i 3.

4.

Nadzór nad działalnością rzeczoznawców, którzy zajmują stanowisko komendanta wojewódzkiego

Państwowej Straży Pożarnej, są zatrudnieni w Komendzie Głównej Państwowej Straży Pożarnej

lub zamieszkują poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, sprawuje Komendant Główny

Państwowej Straży Pożarnej.

5.

W ramach sprawowania nadzoru Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej i komendanci

wojewódzcy Państwowej Straży Pożarnej mogą żądać od

1)

rzeczoznawcy wyjaśnień i dokumentów w zakresie objętym nadzorem;

2)

autora projektu budowlanego, którego uzgodnienie jest przedmiotem postępowania, od

organów administracji architektoniczno-budowlanej lub organów nadzoru budowlanego,

udostępnienia potwierdzonej kopii tego projektu.

6.

Podmioty, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, są obowiązane odpowiednio do złożenia

wyjaśnień oraz udostępnienia dokumentów lub potwierdzonej kopii projektu budowlanego

w terminie 14 dni od dnia doręczenia żądania.

7.

W ramach sprawowania nadzoru Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej lub komendant

wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej mogą przeprowadzać postępowanie wyjaśniające.

8.

Postępowania wyjaśniającego nie wszczyna się po upływie 6 miesięcy od dnia uzyskania

informacji o możliwości wystąpienia nieprawidłowości w działalności rzeczoznawcy,

a postępowania administracyjnego po upływie 5 lat od

1)

dnia zakończenia robót budowlanych albo zawiadomienia o zakończeniu budowy lub wydania

decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego, w przypadkach dotyczących

uzgodnienia przez rzeczoznawcę projektu budowlanego obiektu budowlanego;

2)

rozpoczęcia użytkowania urządzenia przeciwpożarowego realizowanego w przypadkach innych

niż określone w pkt 1.

9.

Z postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez komendanta wojewódzkiego Państwowej

Straży Pożarnej sporządza się protokół, który zawiera

1)

oznaczenie miejsca i daty rozpoczęcia i zakończenia postępowania wyjaśniającego;

2)

imiona i nazwiska osoby sporządzającej protokół oraz rzeczoznawcy, wobec którego wszczęto

postępowanie wyjaśniające;

3)

podstawę wszczęcia postępowania wyjaśniającego;

4)

zarzuty postawione rzeczoznawcy, wobec którego wszczęto postępowanie wyjaśniające;

5)

opis przebiegu postępowania wyjaśniającego, w tym informację o wyjaśnieniach oraz

dokumentach złożonych przez rzeczoznawcę, wobec którego wszczęto postępowanie wyjaśniające;

6)

ocenę zasadności zarzutów oraz innych okoliczności sprawy wraz ze wskazaniem, które

zarzuty zostały udokumentowane, a które odrzucone, oraz ze wskazaniem, jakie przepisy

prawa zostały naruszone przez rzeczoznawcę, wobec którego wszczęto postępowanie wyjaśniające;

7)

inne informacje istotne dla sprawy będącej przedmiotem postępowania;

8)

wniosek w sprawie dalszego postępowania;

9)

datę sporządzenia oraz podpis osoby sporządzającej protokół.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w działalności rzeczoznawcy w ramach postępowania

wyjaśniającego komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej właściwy dla miejsca

lokalizacji obiektu budowlanego lub terenu, którego dotyczą wykonywane przez rzeczoznawcę

czynności, lub dla jego miejsca zamieszkania może

1)

udzielić rzeczoznawcy upomnienia na piśmie, o czym niezwłocznie informuje Komendanta

Głównego Państwowej Straży Pożarnej;

2)

zawiadomić Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej o stwierdzeniu nieprawidłowości

w działalności rzeczoznawcy i przekazać mu zebrany materiał dowodowy wraz z protokołem,

gdy z okoliczności sprawy wynika potrzeba skierowania rzeczoznawcy na powtórny egzamin

lub cofnięcia mu prawa do wykonywania zawodu.

1.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, po otrzymaniu zawiadomienia o stwierdzeniu

nieprawidłowości w działalności rzeczoznawcy, prowadzi postępowanie wyjaśniające.

2.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej może prowadzić postępowanie wyjaśniające

również w przypadku uzyskania w inny sposób informacji o nieprawidłowościach w działalności

rzeczoznawcy lub w przypadku wykonywania zawodu przez rzeczoznawcę, któremu zawieszono

prawo do wykonywania tego zawodu.

1.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w działalności rzeczoznawcy Komendant Główny

Państwowej Straży Pożarnej może

1)

udzielić rzeczoznawcy upomnienia na piśmie;

2)

skierować rzeczoznawcę na egzamin, o którym mowa w art. 11b ust. 2, w celu powtórnej

oceny przygotowania zawodowego do wykonywania zawodu rzeczoznawcy;

3)

cofnąć rzeczoznawcy prawo do wykonywania zawodu.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149).

3.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej kieruje rzeczoznawcę na egzamin w drodze

decyzji administracyjnej. Rzeczoznawcy skierowanemu na egzamin zawiesza się prawo

do wykonywania zawodu rzeczoznawcy.

4.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej cofa prawo do wykonywania zawodu rzeczoznawcy

w drodze decyzji administracyjnej. Decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej cofa prawo do wykonywania zawodu rzeczoznawcy

1)

w przypadku gdy rzeczoznawca wykonuje zawód rzeczoznawcy, mimo zawieszenia prawa do

wykonywania tego zawodu;

2)

po upływie 2 lat od dnia zawieszenia mu prawa do wykonywania zawodu rzeczoznawcy,

jeżeli w tym czasie nie ustały przyczyny tego zawieszenia;

3)

na wniosek rzeczoznawcy.

Osoba, której w wyniku stwierdzenia nieprawidłowości w jej działalności lub wykonywania

zawodu rzeczoznawcy mimo zawieszenia prawa do jego wykonywania cofnięto prawo do wykonywania

zawodu rzeczoznawcy, nie może przystąpić do egzaminu przed upływem 3 lat od dnia cofnięcia

jej prawa do wykonywania zawodu rzeczoznawcy.

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych pełni nadzór nad funkcjonowaniem krajowego

systemu ratowniczo-gaśniczego.

2.

(uchylony)

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposoby

i warunki ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów.

2.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się

1)

czynności, których wykonywanie w obiektach budowlanych oraz na terenach przyległych

do nich jest zabronione ze względu na możliwość spowodowania pożaru lub jego rozprzestrzeniania

się albo możliwość wystąpienia utrudnień w prowadzeniu działań ratowniczych lub ewakuacji;

2)

sposób, w jaki właściciele, zarządcy lub użytkownicy obiektów budowlanych lub terenów

powinni spełniać swoje obowiązki w zakresie ochrony przeciwpożarowej;

3)

sposoby postępowania przy używaniu lub przechowywaniu materiałów niebezpiecznych;

4)

odpowiednie warunki ewakuacji oraz warunki, w których użytkowany budynek istniejący

uznaje się za zagrażający życiu ludzi;

5)

wymagania, jakie powinny spełniać instalacje wodociągowe przeciwpożarowe;

6)

zakres obligatoryjnego stosowania w obiektach budowlanych stałych urządzeń gaśniczych,

systemów sygnalizacji pożarowej obejmujących urządzenia sygnalizacyjno-alarmowe oraz

dźwiękowych systemów ostrzegawczych i gaśnic;

7)

wymagania, jakie powinny spełniać instalacje i urządzenia techniczne w obiektach budowlanych;

8)

sposoby prowadzenia prac niebezpiecznych pod względem pożarowym i oceny zagrożenia

wybuchem;

9)

sposoby zabezpieczenia przeciwpożarowego lasów;

10)

sposoby zabezpieczenia przeciwpożarowego zbioru palnych płodów rolnych, ich transportu

i składowania.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wymagania

w zakresie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych.

4.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 3, uwzględnia się

1)

rodzaje obiektów, w stosunku do których jest wymagane zapewnienie zaopatrzenia w wodę

do zewnętrznego gaszenia pożaru;

2)

sposoby określania wymaganej ilości wody do celów przeciwpożarowych;

3)

wymagania przeciwpożarowe, jakie powinny spełniać sieci wodociągowe;

4)

źródła wody do zewnętrznego gaszenia pożaru;

5)

wymagania, jakie powinny spełniać hydranty zewnętrzne przeciwpożarowe;

6)

rodzaje obiektów budowlanych, do których powinna być doprowadzona droga pożarowa;

7)

wymagania, jakie powinna spełniać droga pożarowa.

1.

Krajowy system ratowniczo-gaśniczy ma na celu ochronę życia, zdrowia, mienia lub środowiska

poprzez

1)

walkę z pożarami lub innymi klęskami żywiołowymi;

2)

ratownictwo techniczne;

3)

ratownictwo chemiczne;

4)

ratownictwo ekologiczne;

5)

ratownictwo medyczne;

6)

współpracę z jednostkami systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego, o których mowa

w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2195) oraz systemem powiadamiania ratunkowego.

1a.

Krajowy system ratowniczo-gaśniczy w ramach posiadanych sił i środków współpracuje

z właściwymi organami i podmiotami podczas zdarzeń nadzwyczajnych wywołanych zagrożeniem

czynnikiem biologicznym, w tym podczas zdarzeń o charakterze terrorystycznym.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółową

organizację krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, w szczególności w zakresie

1)

funkcjonowania na obszarze powiatu, województwa i kraju,

2)

walki z pożarami i innymi klęskami żywiołowymi,

3)

ratownictwa technicznego, chemicznego, ekologicznego i medycznego,

4)

dysponowania do działań ratowniczych,

5)

kierowania działaniem ratowniczym,

6)

współpracy, o której mowa w ust. 1a,

7)

prowadzenia dokumentacji zdarzeń określonych w art. 2 pkt 2 oraz dokumentacji funkcjonowania

krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego,

8)

organizacji odwodów operacyjnych,

9)

organizacji stanowisk kierowania

- mając na uwadze potrzebę zapewnienia optymalnej skuteczności działań ratowniczych.

3.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, wojewoda lub starosta odpowiednio na

obszarze kraju, województwa lub powiatu określają zadania krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego,

koordynują jego funkcjonowanie i kontrolują wykonywanie wynikających stąd zadań, a

w sytuacjach nadzwyczajnych zagrożeń życia, zdrowia lub środowiska kierują tym systemem.

4.

Wojewoda i starosta wykonują swoje zadania przy pomocy odpowiednio wojewódzkiego i

powiatowego zespołu zarządzania kryzysowego, działających na podstawie ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 209 i 1566).

5.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) koordynuje funkcjonowanie krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego

na obszarze gminy w zakresie ustalonym przez wojewodę. Zadanie to może być wykonywane

przy pomocy komendanta gminnego ochrony przeciwpożarowej, jeżeli komendant taki został

zatrudniony przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), albo przy pomocy komendanta

gminnego związku ochotniczych straży pożarnych.

6-9.

(uchylone)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

1.

System Wspomagania Decyzji Państwowej Straży Pożarnej, zwany dalej „SWD PSP”, stanowi

system teleinformatyczny wspierający wykonywanie zadań krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego

przez wszystkie jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej, jak również przyjmowanie

zgłoszeń alarmowych z centrów powiadamiania ratunkowego, o których mowa w ustawie z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego

(Dz. U. poz. 1635, z 2014 r. poz. 1877 i 1915 oraz z 2017 r. poz. 60).

2.

Właściwi komendanci Państwowej Straży Pożarnej zapewniają utrzymanie SWD PSP.

3.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej planuje i realizuje rozbudowę oraz modyfikację

SWD PSP.

4.

Utrzymanie, rozbudowa i modyfikacje SWD PSP są finansowane z budżetu państwa, z części,

której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych, oraz z części, których

dysponentami są właściwi wojewodowie.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, parametry

funkcjonalne SWD PSP, sposób jego funkcjonowania w sytuacjach awaryjnych oraz sposób

utrzymania, mając na uwadze potrzebę zapewnienia optymalnego poziomu współpracy między

systemem teleinformatycznym systemu powiadamiania ratunkowego i SWD PSP.

1.

Państwowa Straż Pożarna może przetwarzać dane, uzyskane w związku z obsługą zgłoszenia

alarmowego, o której mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego, w tym dane osoby zgłaszającej i innych osób, których zgłoszenie dotyczy.

2.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej jest administratorem danych, przetwarzanych

w SWD PSP, w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 922 oraz z 2018 r. poz. 138).

3.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej może upoważnić kierowników jednostek organizacyjnych

Państwowej Straży Pożarnej do udzielania i cofania, w jego imieniu, upoważnień do

przetwarzania danych osobowych w SWD PSP dla osób uczestniczących w przetwarzaniu

tych danych.

4.

Kierownik jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, o którym mowa w ust.

3, tworzy i aktualizuje ewidencję osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych

w SWD PSP.

5.

W odniesieniu do danych, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się obowiązku określonego

w art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

1.

SWD PSP uzyskuje nieodpłatnie, za pośrednictwem centralnego punktu systemu powiadamiania

ratunkowego, o którym mowa w art. 78 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1907 i 2201 oraz z 2018 r. poz. 106 i 138), informacje dotyczące lokalizacji zakończenia sieci, z którego zostało wykonane połączenie

do numeru alarmowego 112 albo innego numeru alarmowego, oraz dane dotyczące abonenta,

o których mowa w art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne.

2.

SWD PSP uzyskuje nieodpłatnie dostęp do danych przestrzennych i związanych z nimi

usług, udostępnianych za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 40 ust. 3e ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2101).

Jednostkami ochrony przeciwpożarowej są

1)

jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej;

1a)

jednostki organizacyjne Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej;

2)

zakładowa straż pożarna;

3)

zakładowa służba ratownicza;

4)

gminna zawodowa straż pożarna;

4a)

powiatowa (miejska) zawodowa straż pożarna;

5)

terenowa służba ratownicza;

6)

ochotnicza straż pożarna;

7)

związek ochotniczych straży pożarnych;

8)

inne jednostki ratownicze.

Zadania i organizację Państwowej Straży Pożarnej określa odrębna ustawa.

1.

Jednostki ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 1a-5 i 8, tworzy

się jako jednostki umundurowane i wyposażone w specjalistyczny sprzęt, przeznaczone

do walki z pożarami, klęskami żywiołowymi lub innymi miejscowymi zagrożeniami.

2.

W jednostkach wymienionych w art. 15 pkt 1a-5 i 8 są zatrudnieni pracownicy podlegający

szczególnym obowiązkom wynikającym z charakteru pracy oraz posiadający odpowiednie

kwalifikacje i warunki psychofizyczne, zwani dalej „strażakami jednostek ochrony przeciwpożarowej”.

3.

Strażakiem jednostki ochrony przeciwpożarowej może być pracownik, który ma kwalifikacje

wymagane do wykonywania zawodu strażak, technik pożarnictwa lub inżynier pożarnictwa.

3a.

Osobę przyjmowaną do pracy w jednostce ochrony przeciwpożarowej zatrudnia się na pierwsze

stanowisko, jeżeli spełnia ona wymagania w zakresie wykształcenia przed uzyskaniem

określonych kwalifikacji.

4.

Kwalifikacje wymagane do wykonywania zawodu strażak obejmują posiadanie co najmniej

wykształcenia średniego lub średniego branżowego oraz ukończenia szkolenia w zawodzie

strażak lub szkolenia równorzędnego ze szkoleniem w zawodzie strażak.

4a.

Kwalifikacje wymagane do wykonywania zawodu technik pożarnictwa obejmują posiadanie

tytułu technik pożarnictwa.

4b.

Kwalifikacje wymagane do wykonywania zawodu inżynier pożarnictwa obejmują posiadanie

1)

tytułu zawodowego inżynier pożarnictwa albo

2)

tytułu zawodowego inżynier w zakresie inżynierii bezpieczeństwa w specjalności inżynieria

bezpieczeństwa pożarowego uzyskanego w Szkole Głównej Służby Pożarniczej oraz kwalifikacji

wymaganych do wykonywania zawodu strażak oraz ukończenie w Szkole Głównej Służby Pożarniczej

przeszkolenia zawodowego przygotowującego do zajmowania stanowisk związanych z kierowaniem

działaniami ratowniczymi albo

3)

tytułu zawodowego inżynier oraz tytułu zawodowego magister inżynier w zakresie inżynierii

bezpieczeństwa w specjalności inżynieria bezpieczeństwa pożarowego uzyskanego w Szkole

Głównej Służby Pożarniczej oraz kwalifikacji do wykonywania zawodu technik pożarnictwa

oraz ukończenie w Szkole Głównej Służby Pożarniczej przeszkolenia zawodowego przygotowującego

do zajmowania stanowisk związanych z kierowaniem działaniami ratowniczymi.

4c.

Przeszkolenie zawodowe, o którym mowa w ust. 4b pkt 2 i 3, jest prowadzone w formie

studiów podyplomowych.

4d.

Na przeszkolenie zawodowe, o którym mowa w ust. 4b pkt 2 i 3, kierują pracodawcy.

4e.

Szkolenie w zawodzie strażak prowadzą szkoły Państwowej Straży Pożarnej, a na potrzeby

ochrony przeciwpożarowej jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej

lub przez niego nadzorowanych prowadzi Wojskowa Ochrona Przeciwpożarowa.

4f.

Kwalifikacje wymagane do wykonywania zawodu strażak potwierdza świadectwo ukończenia

szkolenia w zawodzie strażak albo szkolenia równorzędnego ze szkoleniem w zawodzie

strażak lub decyzja o uznaniu kwalifikacji do wykonywania zawodu regulowanego strażak.

5.

Strażacy jednostek ochrony przeciwpożarowej powinni posiadać zdolność fizyczną i psychiczną

do pracy w tych jednostkach. Oceny zdolności fizycznej i psychicznej strażaka do pracy

dokonuje lekarz służby medycyny pracy.

6.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe wymagania kwalifikacyjne, jakie powinni spełniać pracownicy na poszczególnych

stanowiskach pracy w jednostkach ochrony przeciwpożarowej,

2)

rodzaje szkoleń równorzędnych ze szkoleniem w zawodzie strażak,

3)

zakres oraz formy realizacji szkolenia w zawodzie strażak,

4)

zakres programowy szkolenia w zawodzie strażak oraz tryb ustalania programu tego szkolenia,

5)

tryb wydawania oraz wzór świadectwa o ukończeniu szkolenia w zawodzie strażak

- kierując się rodzajem zadań wykonywanych przez jednostki ochrony przeciwpożarowej,

o których mowa w art. 15 pkt 1a-5 i 8, koniecznością współdziałania w ramach krajowego

systemu ratowniczo-gaśniczego, potrzebą zachowania standardów merytorycznych i dydaktycznych

szkoleń oraz zapewnienia jednolitości programów szkoleń w zakresie ochrony przeciwpożarowej

oraz wydawanych świadectw.

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, a za jego zgodą inni ministrowie, wojewodowie,

organy jednostek samorządu terytorialnego, mogą, w drodze zarządzenia, tworzyć, przekształcać

lub likwidować zakładowe straże pożarne, zakładowe służby ratownicze, gminne (miejskie)

albo powiatowe (miejskie) zawodowe straże pożarne, terenowe służby ratownicze lub

inne jednostki ratownicze, uwzględniając częstotliwość występowania pożarów, klęsk

żywiołowych i innych miejscowych zagrożeń oraz potrzeby w zakresie zapewnienia należytej

ochrony przeciwpożarowej na danym terenie.

2.

Instytucje, organizacje, osoby prawne lub fizyczne mogą, za zgodą ministra właściwego

do spraw wewnętrznych, tworzyć, przekształcać lub likwidować zakładowe straże pożarne,

zakładowe służby ratownicze, gminne (miejskie) albo powiatowe (miejskie) zawodowe

straże pożarne, terenowe służby ratownicze lub inne jednostki ratownicze, uwzględniając

częstotliwość występowania pożarów, klęsk żywiołowych i innych miejscowych zagrożeń

oraz potrzeby w zakresie zapewnienia należytej ochrony przeciwpożarowej na danym terenie.

Organizację i szczegółowe zasady funkcjonowania zakładowej straży pożarnej, zakładowej

służby ratowniczej, gminnej zawodowej straży pożarnej, terenowej służby ratowniczej

oraz innych jednostek ratowniczych - określą osoby prawne lub fizyczne je tworzące,

w porozumieniu i pod nadzorem komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej

właściwego ze względu na teren działania.

1.

Ochotnicza straż pożarna i związek ochotniczych straży pożarnych funkcjonują w oparciu

o przepisy ustawy - Prawo o stowarzyszeniach.

1a.

Ochotnicza straż pożarna jest jednostką umundurowaną, wyposażoną w specjalistyczny

sprzęt, przeznaczoną w szczególności do walki z pożarami, klęskami żywiołowymi lub

innymi miejscowymi zagrożeniami.

1b.

Bezpośredni udział w działaniach ratowniczych mogą brać członkowie ochotniczych straży

pożarnych, którzy ukończyli 18 lat i nie przekroczyli 65 lat, posiadający aktualne

badania lekarskie dopuszczające do udziału w działaniach ratowniczych oraz odbyli

szkolenie pożarnicze, o którym mowa w art. 28 ust. 1.

1c.

Ochotnicza straż pożarna może współdziałać z Wojskami Obrony Terytorialnej w zakresie

niezbędnym do realizacji ich zadań.

1d.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej,

może określić, w drodze rozporządzenia, formy współdziałania ochotniczej straży pożarnej

z Wojskami Obrony Terytorialnej, sprawy wymagające współdziałania, sposób wymiany

informacji dotyczących spraw wymagających współdziałania oraz formy koordynacji wspólnych

przedsięwzięć, uwzględniając potrzebę sprawnej realizacji tej współpracy.

2.

Szczegółowe zadania i organizację ochotniczej straży pożarnej i ich związku określa

statut.

3.

Wszelkie sprawy dotyczące ochrony przeciwpożarowej, określone w statucie ochotniczej

straży pożarnej i ich związku, wymagają uzgodnienia z komendantem powiatowym (miejskim)

Państwowej Straży Pożarnej właściwym ze względu na teren działania lub Komendantem

Głównym Państwowej Straży Pożarnej w przypadku związku ochotniczych straży pożarnych

działającego na terenie całego kraju.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, zakres,

szczegółowe warunki i tryb włączania jednostek ochrony przeciwpożarowej, o których

mowa w art. 15 pkt 1a-6 i 8, do krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego.

1.

Wojewoda może żądać od

1)

związku ochotniczych straży pożarnych,

2)

ochotniczej straży pożarnej pozostającej poza strukturami związku ochotniczych straży

pożarnych,

3)

organów wykonawczych gmin i powiatów, instytucji, organizacji, osób prawnych i fizycznych,

które utworzyły jednostki ochrony przeciwpożarowej na podstawie przepisu art. 17,

informacji związanych z wykonywaniem ich zadań w zakresie ochrony przeciwpożarowej

na terenie danego województwa.

2.

Uprawnienia wojewody określone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do starosty.

Organy administracji rządowej są obowiązane zasięgać opinii ogólnokrajowych organizacji

zrzeszających strażaków jednostek ochrony przeciwpożarowej oraz Zarządu Głównego Związku

Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej o projektach ustaw i rozporządzeń

dotyczących ochrony przeciwpożarowej.

Do zadań własnych powiatu w zakresie ochrony przeciwpożarowej należy

1)

prowadzenie analiz i opracowywanie prognoz dotyczących pożarów, klęsk żywiołowych

oraz innych miejscowych zagrożeń;

2)

prowadzenie analizy sił i środków krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego na obszarze

powiatu;

3)

budowanie systemu koordynacji działań jednostek ochrony przeciwpożarowej wchodzących

w skład krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego oraz służb, inspekcji, straży oraz

innych podmiotów biorących udział w działaniach ratowniczych na obszarze powiatu;

4)

organizowanie systemu łączności, alarmowania i współdziałania między podmiotami uczestniczącymi

w działaniach ratowniczych na obszarze powiatu.

1.

Działanie ratownicze prowadzą jednostki ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w

art. 15 pkt 1-6 i 8.

1a.

Uprawnionymi do kierowania działaniem ratowniczym są

1)

na poziomie strategicznym - strażacy Państwowej Straży Pożarnej posiadający kwalifikacje

do zajmowania stanowisk oficerskich związanych z kierowaniem działaniami ratowniczymi;

2)

na poziomie taktycznym - osoby wymienione w pkt 1, strażacy Państwowej Straży Pożarnej

posiadający kwalifikacje do zajmowania stanowisk aspiranckich oraz strażacy jednostek

ochrony przeciwpożarowej posiadający kwalifikacje zawodowe co najmniej technik pożarnictwa;

3)

na poziomie interwencyjnym - osoby wymienione w pkt 1 i 2, strażacy Państwowej Straży

Pożarnej posiadający kwalifikacje do zajmowania stanowisk podoficerskich, strażacy

jednostek ochrony przeciwpożarowej posiadający kwalifikacje do wykonywania zawodu

strażak oraz członkowie ochotniczej straży pożarnej, którzy ukończyli szkolenie przygotowujące

do dowodzenia lub posiadają kwalifikacje do wykonywania zawodu strażak.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

zasady kierowania i współdziałania jednostek ochrony przeciwpożarowej biorących udział

w działaniu ratowniczym.

3.

(uchylony)

1.

Jednostki ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 1a-6 i 8, mają obowiązek

uczestniczyć, na wezwanie Państwowej Straży Pożarnej, w działaniach ratowniczych poza

terenem własnego działania.

2.

W przypadkach określonych w ust. 1 koszty związane z działaniami ratowniczymi są zwracane

tym jednostkom z budżetu państwa.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, teren działania

poszczególnych jednostek ochrony przeciwpożarowej, okoliczności i warunki udziału

tych jednostek w działaniach ratowniczych poza terenem własnego działania oraz zakres,

szczegółowe warunki i tryb zwrotu poniesionych przez nie kosztów.

1.

W przypadku powstania pożaru w pomieszczeniach misji dyplomatycznej, urzędu konsularnego

lub instytucji międzynarodowej, korzystających z immunitetu dyplomatycznego lub konsularnego,

prowadzenie działania ratowniczego przez jednostki ochrony przeciwpożarowej jest dopuszczalne

po uprzednim uzyskaniu zgody szefa misji, kierownika urzędu konsularnego lub kierownika

instytucji międzynarodowej, z zastrzeżeniem przepisu ust. 2.

2.

Zgoda, o której mowa w ust. 1, może być jednak domniemana w przypadku powstania pożaru

lub innego miejscowego zagrożenia wymagającego niezwłocznego działania ratowniczego.

1.

Kierujący działaniem ratowniczym może

1)

zarządzić ewakuację ludzi i mienia;

2)

wstrzymać ruch drogowy oraz wprowadzić zakaz przebywania osób trzecich w rejonie działania

ratowniczego;

3)

przejąć w użytkowanie na czas niezbędny dla działania ratowniczego nieruchomości i

ruchomości, środki transportu, sprzęt, ujęcia wody, inne środki gaśnicze, a także

przedmioty i urządzenia przydatne w działaniu ratowniczym.

2.

Kierujący działaniem ratowniczym ma prawo żądać niezbędnej pomocy od instytucji, organizacji,

przedsiębiorców i osób fizycznych.

3.

Kierujący działaniem ratowniczym może odstąpić w trakcie działania ratowniczego od

zasad działania uznanych powszechnie za bezpieczne.

4.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb korzystania z praw,

o których mowa w ust. 1-3.

1.

Strażakowi jednostki ochrony przeciwpożarowej, a także członkowi ochotniczej straży

pożarnej, zwanemu dalej „osobą poszkodowaną”, który w związku z udziałem w działaniach

ratowniczych lub ćwiczeniach doznał uszczerbku na zdrowiu lub poniósł szkodę w mieniu,

przysługuje

1)

jednorazowe odszkodowanie w razie doznania stałego lub długotrwałego uszczerbku na

zdrowiu;

2)

renta z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy;

3)

odszkodowanie z tytułu szkody w mieniu.

2.

Członkom rodziny osoby poszkodowanej, która zmarła wskutek okoliczności, o których

mowa w ust. 1, przysługuje

1)

jednorazowe odszkodowanie z tytułu śmierci osoby poszkodowanej;

2)

renta rodzinna;

3)

odszkodowanie z tytułu szkody w mieniu.

3.

Jednorazowe odszkodowania, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1, przysługują

na zasadach określonych dla strażaków Państwowej Straży Pożarnej w wysokości kwot

ustalanych na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy

pracy i chorób zawodowych i są wypłacane przez podmioty ponoszące koszty funkcjonowania

jednostki ochrony przeciwpożarowej.

4.

Renty, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, przysługują

1)

osobom poszkodowanym będącym członkami ochotniczych straży pożarnych oraz członkom

ich rodzin - na zasadach, w trybie i wysokości określonych w przepisach o zaopatrzeniu

z tytułu wypadków lub chorób zawodowych powstałych w szczególnych okolicznościach;

2)

osobom poszkodowanym będącym strażakami jednostek ochrony przeciwpożarowej oraz członkom

ich rodzin - na zasadach, w trybie i wysokości określonych w przepisach o ubezpieczeniu

społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

5.

Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 oraz w ust. 2 pkt 3, ustala i wypłaca,

z zastrzeżeniem ust. 6, podmiot ponoszący koszty funkcjonowania jednostki ochrony

przeciwpożarowej na podstawie przepisów o odszkodowaniach przysługujących w związku

ze służbą w Państwowej Straży Pożarnej.

6.

Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 oraz w ust. 2 pkt 3, przysługujące osobie

poszkodowanej lub członkowi rodziny osoby poszkodowanej będącej członkiem jednostki

ochrony przeciwpożarowej włączonej do krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego ustala

i wypłaca właściwy komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej.

7.

Wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 oraz w ust. 2 pkt 3, ustala się

według następujących zasad

1)

w razie utraty lub całkowitego zniszczenia mienia odszkodowanie ustala się według

ceny zakupu obowiązującej w czasie ustalania odszkodowania, z uwzględnieniem stopnia

zużycia mienia;

2)

w razie uszkodzenia mienia odszkodowanie stanowi równowartość przywrócenia go do stanu

sprzed wypadku; jeżeli jednak stopień uszkodzenia jest znaczny albo koszty naprawy

przekroczyłyby wartość uszkodzonego mienia, wypłaca się odszkodowanie w wysokości

określonej w pkt 1.

8.

Osobie poszkodowanej, której świadczenia odszkodowawcze, o których mowa w ust. 1,

przysługują także z tytułu stosunku pracy lub służby albo ubezpieczenia społecznego

lub majątkowego, przyznaje się jedno świadczenie wybrane przez zainteresowanego.

9.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb przyznawania

świadczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3 oraz w ust. 2 pkt 1 i 3, z uwzględnieniem

rodzaju dokumentów stanowiących podstawę do wszczęcia, prowadzenia i zakończenia postępowania,

treści orzeczenia kończącego postępowanie oraz trybu odwoławczego.

1.

Członkowi ochotniczej straży pożarnej, który w związku z udziałem w działaniach ratowniczych

lub ćwiczeniach doznał uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku, za czas niezdolności

do pracy, za który nie zachował prawa do wynagrodzenia albo nie otrzymał zasiłku chorobowego

albo świadczenia rehabilitacyjnego na podstawie odrębnych przepisów, przysługuje,

na jego wniosek, rekompensata pieniężna, zwana dalej „rekompensatą”.

2.

Rekompensata przysługuje za każdy dzień niezdolności do pracy w wysokości 1/30 minimalnego

wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. z 2017 r. poz. 847).

3.

Rekompensatę, przysługującą członkowi ochotniczej straży pożarnej niewłączonej do

krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, ustala i wypłaca podmiot ponoszący koszty

funkcjonowania jednostki ochrony przeciwpożarowej jako zadanie zlecone z zakresu administracji

rządowej.

4.

Rekompensatę, przysługującą członkowi ochotniczej straży pożarnej włączonej do krajowego

systemu ratowniczo-gaśniczego, ustala i wypłaca właściwy komendant wojewódzki Państwowej

Straży Pożarnej.

5.

W przypadku gdy członkowi ochotniczej straży pożarnej przysługiwałaby rekompensata

przyznana w wysokości wyższej niż otrzymane wynagrodzenie albo otrzymany zasiłek chorobowy

albo świadczenie rehabilitacyjne, na jego wniosek, wypłaca się wyrównanie do wysokości

rekompensaty. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

6.

Rekompensata wypłacana jest za okres niezdolności do pracy, lecz nie dłużej niż przez

okres łącznego pobierania zasiłku chorobowego i świadczenia rehabilitacyjnego na podstawie

przepisów ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb przyznawania

rekompensaty oraz wyrównania, o którym mowa w ust. 5, wzór wniosków o ustalenie prawa

do rekompensaty i wyrównania oraz dokumenty stanowiące podstawę do ich ustalenia i

wypłaty, kierując się koniecznością ujednolicenia procedur oraz zapewnienia sprawnej

realizacji przyznawania rekompensaty oraz wyrównania, a także biorąc pod uwagę dokumenty

zgromadzone w toku postępowania o odszkodowanie, o którym mowa w art. 26.

Z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych korzystają

1)

uprawnieni do prowadzenia czynności kontrolno-rozpoznawczych;

2)

strażacy jednostek ochrony przeciwpożarowej i członkowie ochotniczych straży pożarnych

biorący udział w działaniu ratowniczym lub wykonujący inne zadania związane z ochroną

przeciwpożarową;

3)

osoby fizyczne, które na podstawie art. 25 ust. 2 zostały zobowiązane do udziału w

działaniu ratowniczym.

Strażakowi jednostki ochrony przeciwpożarowej, o której mowa w art. 15 pkt 1a-5 i

8, o ile nie jest strażakiem Państwowej Straży Pożarnej, oraz żołnierzowi pełniącemu

służbę w tej jednostce przysługuje prawo do odzieży specjalnej i ekwipunku osobistego,

na zasadach określonych dla strażaków Państwowej Straży Pożarnej w ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej.

1.

Członek ochotniczej straży pożarnej, który uczestniczył w działaniu ratowniczym lub

szkoleniu pożarniczym organizowanym przez Państwową Straż Pożarną lub gminę, otrzymuje

ekwiwalent pieniężny. Wysokość ekwiwalentu ustala rada gminy w drodze uchwały.

2.

Wysokość ekwiwalentu, o którym mowa w ust. 1, nie może przekraczać 1/175 przeciętnego

wynagrodzenia, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych przed dniem ustalenia ekwiwalentu, za każdą godzinę udziału w działaniu ratowniczym

lub szkoleniu pożarniczym. Ekwiwalent jest wypłacany z budżetu gminy.

3.

Ekwiwalent, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie przysługuje członkowi ochotniczej straży

pożarnej za czas nieobecności w pracy, za który zachował wynagrodzenie.

4.

Członkowie ochotniczych straży pożarnych, za czas nieobecności w pracy z przyczyn

określonych w ust. 1, zachowują przewidziane w odrębnych przepisach uprawnienie do

innych niż wynagrodzenie świadczeń związanych z pracą.

5.

W przypadku zbiegu świadczeń, o których mowa w ust. 1 i 4, przysługujących na podstawie

odrębnych przepisów stosuje się przepisy korzystniejsze.

6.

Członek ochotniczej straży pożarnej biorący bezpośredni udział w działaniach ratowniczych

ma prawo do okresowych bezpłatnych badań lekarskich.

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych

określi, w drodze rozporządzenia, tryb i sposób przeprowadzania oraz zakres badań,

o których mowa w ust. 6, a także podmioty uprawnione do ich przeprowadzania, uwzględniając

specyfikę działań ratowniczych, a także kwalifikacje podmiotów przeprowadzających

badania lekarskie.

Koszty funkcjonowania jednostek ochrony przeciwpożarowej pokrywane są z

1)

budżetu państwa;

2)

budżetów jednostek samorządu terytorialnego;

3)

dochodów instytucji ubezpieczeniowych, ubezpieczających osoby prawne i fizyczne;

4)

środków własnych podmiotów, o których mowa w art. 17, które uzyskały zgodę ministra

właściwego do spraw wewnętrznych na utworzenie jednostki ochrony przeciwpożarowej.

Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu ponosi w pełni koszty

nabycia i utrzymania, w stanie zapewniającym sprawność, sprzętu, urządzeń przeciwpożarowych,

środków gaśniczych, urządzeń sygnalizacyjno-alarmowych i innych urządzeń oraz instalacji

ochrony przeciwpożarowej, do których posiadania zobowiązują go przepisy wydane na

podstawie art. 13 ust. 1 i 3, a także koszty wykonania obowiązku określonego w art.

5.

1.

Państwowa Straż Pożarna jest obowiązana do przekazywania nieodpłatnie technicznie

sprawnego, zbędnego sprzętu i urządzeń ochotniczym strażom pożarnym, po zasięgnięciu

opinii właściwego zarządu wojewódzkiego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej

Polskiej.

2.

Zakładowe straże pożarne lub zakładowe służby ratownicze mogą przekazywać nieodpłatnie

sprawny technicznie, zbędny sprzęt i urządzenia Zarządowi Głównemu Związku Ochotniczych

Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz ochotniczym strażom pożarnym pozostającym

poza strukturami związku.

1.

Koszty wyposażenia, utrzymania, wyszkolenia i zapewnienia gotowości bojowej jednostek

ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 1a-5 i 8, ponoszą podmioty

tworzące te jednostki.

2.

Koszty wyposażenia, utrzymania, wyszkolenia i zapewnienia gotowości bojowej ochotniczej

straży pożarnej ponosi gmina, z zastrzeżeniem art. 35 ust. 1.

3.

Gmina ma również obowiązek

1)

bezpłatnego umundurowania członków ochotniczej straży pożarnej;

2)

ubezpieczenia w instytucji ubezpieczeniowej członków ochotniczej straży pożarnej i

młodzieżowej drużyny pożarniczej; ubezpieczenie może być imienne lub zbiorowe nieimienne;

3)

ponoszenia kosztów okresowych badań lekarskich, o których mowa w art. 28 ust. 6.

3a.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) może zatrudnić komendanta gminnego ochrony przeciwpożarowej.

Na stanowisku komendanta gminnego ochrony przeciwpożarowej może być także zatrudniony

komendant gminny związku ochotniczych straży pożarnych.

3b.

Jednostki samorządu terytorialnego mogą przekazywać ochotniczym strażom pożarnym środki

pieniężne w formie dotacji.

4.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do ochotniczej straży pożarnej funkcjonującej

w budynku, obiekcie lub na terenie niebędącym własnością, nieużytkowanym bądź niezarządzanym

przez gminę.

1.

Budżet państwa uczestniczy w kosztach funkcjonowania jednostek ochrony przeciwpożarowej,

o których mowa w art. 15 pkt 2-6 i 8, jeżeli jednostki te działają w ramach krajowego

systemu ratowniczo-gaśniczego.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych corocznie określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość środków finansowych i ich podział między podmioty, o których mowa w ust.

1, z zastrzeżeniem ich wykorzystania wyłącznie dla zapewnienia gotowości bojowej jednostek

ochrony przeciwpożarowej.

1.

Inne koszty funkcjonowania ochotniczych straży pożarnych i ich związków, związane

z ochroną przeciwpożarową, pokrywane są z budżetu państwa, o ile na podstawie odrębnych

przepisów zostaną przekazane gminom jako zadania zlecone.

2.

Wysokość kosztów, o których mowa w ust. 1, określana jest corocznie przez ministra

właściwego do spraw wewnętrznych i przekazywana ochotniczym strażom pożarnym lub ich

związkom.

1.

Szkolenie członków ochotniczej straży pożarnej, o których mowa w art. 28 ust. 6, prowadzi

nieodpłatnie Państwowa Straż Pożarna.

2.

Szkolenie strażaków jednostek ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt

1a-5 i 8, oraz członków ochotniczej straży pożarnej, o której mowa w art. 32 ust.

4, może prowadzić odpłatnie Państwowa Straż Pożarna.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi szczegółowe zasady i sposób odpłatności

za szkolenia, o których mowa w ust. 2.

(uchylony)

1.

Nieruchomości, środki transportu, urządzenia i sprzęt pozostający w dyspozycji ochotniczej

straży pożarnej lub ich związku mogą być, z zastrzeżeniem wynikającym z przepisu art.

33 ust. 1, odpłatnie wykorzystywane do innych społecznie użytecznych celów, określonych

w statucie ochotniczej straży pożarnej lub ich związku.

2.

Środki uzyskane z tytułu, o którym mowa w ust. 1, stanowią dochody własne ochotniczej

straży pożarnej lub ich związku.

1.

Zakłady ubezpieczeń są obowiązane przekazywać Komendantowi Głównemu Państwowej Straży

Pożarnej 10% sumy wpływów uzyskanych z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia od ognia

na uzasadnione potrzeby jednostek ochrony przeciwpożarowej, w szczególności na zapewnienie

gotowości bojowej tych jednostek, budowę i modernizację obiektów strażnic, badania

naukowe i działalność racjonalizatorską w zakresie bezpieczeństwa pożarowego i przeciwdziałania

innym zagrożeniom, a także propagowanie bezpieczeństwa pożarowego.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej

przekazuje w wysokości

1)

50% - ochotniczym strażom pożarnym;

2)

50% - jednostkom ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 1-5 i 8.

1.

Środki finansowe przekazane Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej na podstawie

przepisów art. 35 ust. 2 i art. 38 ust. 1 są przeznaczone wyłącznie na cele ochrony

przeciwpożarowej.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób i

tryb rozdziału środków, o których mowa w ust. 1, mając na względzie zapewnienie skutecznego

funkcjonowania jednostek ochrony przeciwpożarowej.

1.

Działające w dniu wejścia w życie ustawy ochotnicze straże pożarne oraz Związek Ochotniczych

Straży Pożarnych stają się stowarzyszeniami w rozumieniu ustawy - Prawo o stowarzyszeniach.

2.

(pominięty)

3.

(pominięty)

4.

(pominięty)

(pominięty)

(uchylony)

(pominięty)

Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu, w którym funkcjonuje

resortowa lub zakładowa straż pożarna albo inna jednostka ochrony przeciwpożarowej,

w tym ochotnicza straż pożarna, ponosi wszelkie koszty związane z utrzymaniem tych

jednostek.

Ustawa nie narusza przepisów prawa geologicznego i górniczego.

(pominięty)

Traci moc ustawa z dnia 12 czerwca 1975 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. poz. 106, z 1988 r. poz. 132, z 1989 r. poz. 192 oraz z 1990 r. poz. 198).

Ustawa wchodzi w życie w ciągu 14 dni od dnia ogłoszenia