Rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 27 lutego 2018 r. w sprawie określania taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryfy oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków

Rozporządzenie określa

1)

szczegółowe sposoby określania taryf, w tym

a)

kryteria ustalania niezbędnych przychodów,

b)

alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług,

c)

kryteria różnicowania cen i stawek opłat;

2)

wzór wniosku o zatwierdzenie taryfy;

3)

warunki prowadzenia rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie

ścieków.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

cena za dostarczoną wodę - wielkość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą odbiorca

usług jest obowiązany zapłacić przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu za 1 m

2)

cena za odprowadzone ścieki - wielkość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą odbiorca

usług jest obowiązany zapłacić przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu za 1 m

3)

koszty gotowości do świadczenia usług - koszty eksploatacji i utrzymania urządzeń

wodociągowych lub urządzeń kanalizacyjnych, stanowiące nie więcej niż 15% całości

tych kosztów, podzielone zgodnie z przyjętym współczynnikiem alokacji na taryfowe

grupy odbiorców usług oraz liczbę odbiorców usług w danej grupie;

4)

niepodzielony zysk z lat ubiegłych - część zysku netto, która nie została rozdysponowana

na rzecz wspólników lub akcjonariuszy przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego

z tytułu dywidendy lub która nie została przekazana na kapitał zapasowy lub rezerwowy

tego przedsiębiorstwa;

5)

okres obrachunkowy poprzedzający wprowadzenie nowej taryfy - 36 kolejnych miesięcy

obrachunkowych poprzedzających nie więcej niż o 120 dni dzień złożenia wniosku o zatwierdzenie

taryfy;

6)

stawka opłaty abonamentowej - wielkość wyrażoną w jednostkach pieniężnych na odbiorcę

usług za okres rozliczeniowy, którą odbiorca usług jest obowiązany zapłacić przedsiębiorstwu

wodociągowo-kanalizacyjnemu za utrzymanie w gotowości do świadczenia usług urządzeń

wodociągowych lub urządzeń kanalizacyjnych, oraz jednostkę usługi odczytu wodomierza

lub urządzenia pomiarowego i rozliczenia należności za ilość dostarczonej wody lub

ilość odprowadzonych ścieków; do stawki opłaty abonamentowej dolicza się podatek wymieniony

w pkt 1;

7)

subsydiowanie skrośne - pokrywanie kosztów dotyczących jednego rodzaju prowadzonej

przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne działalności gospodarczej lub jednej

z taryfowych grup odbiorców usług przychodami pochodzącymi z innego rodzaju prowadzonej

działalności gospodarczej lub od innej taryfowej grupy odbiorców usług.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne

1)

opracowuje taryfę w sposób zapewniający

a)

uzyskanie niezbędnych przychodów,

b)

ochronę odbiorców usług przed nieuzasadnionym wzrostem cen i stawek opłat,

c)

eliminowanie subsydiowania skrośnego,

d)

motywowanie odbiorców usług do racjonalnego korzystania z wody i ograniczania zanieczyszczenia

ścieków,

e)

łatwość obliczania i sprawdzania cen i stawek opłat;

2)

określa taryfę odpowiednią do zakresu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie

zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków.

1.

W taryfie określa się

1)

rodzaje prowadzonej działalności;

2)

rodzaj i strukturę taryfy;

3)

taryfowe grupy odbiorców usług;

4)

rodzaje i wysokość cen i stawek opłat;

5)

warunki rozliczeń, z uwzględnieniem wyposażenia nieruchomości w przyrządy i urządzenia

pomiarowe;

6)

warunki stosowania cen i stawek opłat.

2.

W warunkach stosowania cen i stawek opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 6, określa

się w szczególności

1)

zakres świadczonych usług dla poszczególnych taryfowych grup odbiorców usług;

2)

standardy jakościowe obsługi odbiorców usług.

3.

Ceny i stawki opłat ustala się w taki sposób, aby na ich podstawie i na podstawie

zakresu i wielkości świadczonych usług było możliwe obliczenie należności za korzystanie

z tych usług.

Taryfa, w zależności od jej rodzaju i struktury, dla poszczególnych taryfowych grup

odbiorców usług zawiera

1)

cenę za dostarczoną wodę, w rozliczeniach dokonywanych na podstawie odczytu wskazań

wodomierza lub w oparciu o przeciętne normy zużycia wody;

2)

stawkę opłaty abonamentowej w rozliczeniach

a)

w oparciu o wskazania wodomierza głównego lub wskazania wodomierza mierzącego ilość

wody bezpowrotnie zużytej,

b)

z osobą korzystającą z lokalu w budynku wielolokalowym,

c)

w oparciu o przeciętne normy zużycia wody;

3)

cenę za odprowadzone ścieki w rozliczeniach z odbiorcami usług za ilość odprowadzonych

ścieków ustaloną na podstawie wskazań urządzenia pomiarowego lub zużycia wody określonego

zgodnie ze wskazaniami wodomierza lub w oparciu o przeciętne normy zużycia wody lub

na podstawie umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków;

4)

stawkę opłaty abonamentowej w rozliczeniach za ilość odprowadzonych ścieków ustaloną

a)

na podstawie zużycia wody określonego zgodnie ze wskazaniami wodomierza głównego lub

w oparciu o przeciętne normy zużycia wody lub na podstawie umowy o zaopatrzenie w

wodę lub odprowadzanie ścieków,

b)

zgodnie ze wskazaniami urządzenia pomiarowego;

5)

stawkę opłaty za przekroczenie warunków wprowadzania ścieków przemysłowych do urządzeń

kanalizacyjnych, w zależności od wykorzystania przepustowości oczyszczalni, stosowanej

technologii oczyszczania ścieków komunalnych oraz uzyskiwanego stopnia redukcji ładunku

zanieczyszczeń i sposobu stosowania osadów ściekowych; do stawki opłaty dolicza się

podatek, o którym mowa w § 2 pkt 1.

1.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne ustala niezbędne przychody na podstawie

kosztów w okresie obrachunkowym poprzedzającym wprowadzenie nowej taryfy na potrzeby

obliczenia cen i stawek opłat planowanych na 3 lata obowiązywania taryfy, uwzględniając

w szczególności

1)

koszty eksploatacji i utrzymania ponoszone w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę

i zbiorowego odprowadzania ścieków, w tym

a)

amortyzację lub odpisy umorzeniowe ustalane zgodnie z przepisami o rachunkowości od

wartości początkowej środków trwałych metodą liniową niezależnie od źródeł ich finansowania,

b)

opłaty za korzystanie ze środowiska,

c)

opłaty za usługi wodne;

2)

podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa;

3)

koszty zakupionej przez siebie wody lub wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych

niebędących w jego posiadaniu;

4)

spłaty odsetek od zaciągniętych kredytów i pożyczek lub wyemitowanych obligacji;

5)

rezerwy na należności nieregularne;

6)

spłaty rat kapitałowych ponad wartość amortyzacji lub umorzenia, która została przyjęta

do wyliczenia niezbędnych przychodów, o których mowa w pkt 1 lit. a, oraz koszty nabycia

własnych akcji lub udziałów w celu umorzenia lub koszty spłaty kredytów i pożyczek

zaciągniętych w celu sfinansowania takiego umorzenia;

7)

marżę zysku zapewniającą ochronę interesów odbiorców usług przed nieuzasadnionym wzrostem

cen.

2.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne przy ustalaniu niezbędnych przychodów może

nie uwzględniać w kosztach eksploatacji i utrzymania ponoszonych w zakresie zbiorowego

zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków, o których mowa w ust. 1 pkt

1, amortyzacji lub odpisów umorzeniowych środków trwałych wytworzonych lub nabytych

z dotacji lub subwencji do wysokości otrzymanej kwoty dotacji lub subwencji.

1.

Koszty, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 1-6, planuje się na podstawie kosztów

1)

poniesionych w okresie obrachunkowym poprzedzającym wprowadzenie nowej taryfy, ustalonych

na podstawie ewidencji księgowej kosztów sporządzonej zgodnie z przepisami o rachunkowości,

z uwzględnieniem planowanych zmian warunków ekonomicznych wpływających na poziom kosztów

w latach obowiązywania taryfy;

2)

wynikających z inwestycji modernizacyjno-rozwojowych, ochrony środowiska i korzystania

z usług wodnych, ustalonych na podstawie wieloletniego planu rozwoju i modernizacji

urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych w okresie obrachunkowym poprzedzającym

wprowadzenie nowej taryfy, z uwzględnieniem zmian wynikających z planu w latach obowiązywania

nowej taryfy.

2.

Koszty, o których mowa w ust. 1, planuje się w przeliczeniu na okres 12 miesięcy.

3.

Niepodzielony zysk z lat ubiegłych ustala się jako sumę wartości tego zysku w okresie

obrachunkowym poprzedzającym wprowadzenie nowej taryfy.

4.

Koszty wynikające z inwestycji modernizacyjno-rozwojowych, ochrony środowiska i korzystania

z usług wodnych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, obejmują w szczególności odsetki od

kredytów lub pożyczek zaciągniętych na realizację inwestycji oraz koszty finansowe

ich obsługi.

5.

Koszty świadczenia usług wodociągowych i kanalizacyjnych obciąża się kosztami inwestycji

finansowanych

1)

ze środków własnych przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego;

2)

kredytów lub pożyczek spłacanych przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne.

6.

Uwzględnienie w niezbędnych przychodach oraz cenach i stawkach opłat kosztów, o których

mowa w ust. 1 pkt 2, powinno być dokonywane stopniowo i rozłożone w czasie.

7.

Przy ustalaniu nowej taryfy kwota kosztów, o których mowa w ust. 1, może zostać pomniejszona

o niepodzielony zysk z lat ubiegłych. Niepodzielony zysk z lat ubiegłych z usług świadczonych

z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków nie może

zostać przeznaczony na finansowanie działalności przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego

wykraczającej poza zadania z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania

ścieków.

8.

Jeżeli przy ustalaniu nowej taryfy kwota kosztów, o których mowa w ust. 1, nie zostanie

pomniejszona o niepodzielony zysk z lat ubiegłych, niepodzielony zysk z lat ubiegłych

z usług świadczonych z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania

ścieków powinien zostać przeznaczony na inwestycje związane ze zbiorowym zaopatrzeniem

w wodę lub zbiorowym odprowadzaniem ścieków w kolejnych latach lub na pokrycie kosztów

zobowiązań finansowych, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 6.

1.

Na podstawie kosztów, o których mowa w § 7 ust. 1, zaplanowanych zgodnie z § 7 ust.

2, ustala się niezbędne przychody jako sumę składników

1)

iloczynu sumy kosztów wynagrodzeń oraz świadczeń na rzecz pracowników i średniorocznego

wskaźnika przyrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, ustalonego przez strony

uprawnione do zawarcia zakładowego układu zbiorowego pracy, a w przypadku braku zawarcia

takiego układu - średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ustalonego

w ustawie budżetowej lub Wieloletnim Planie Finansowym Państwa;

2)

iloczynu sumy kosztów materiałów, usług transportowych i średniorocznego wskaźnika

cen produkcji sprzedanej przemysłu;

3)

pozostałych kosztów eksploatacji i utrzymania według planowanych lub obowiązujących

stawek na lata obowiązywania taryfy;

4)

planowanych lub wynikających z zawartej przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne

umowy kosztów zakupionej wody lub kosztów wprowadzanych ścieków do urządzeń niebędących

w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego;

5)

należności nieregularnych ustalanych na podstawie odpisów aktualizujących te należności.

2.

Koszty, o których mowa w § 7 ust. 4, ustala się w wielkościach wynikających z umowy

kredytowej lub pożyczkowej w latach obowiązywania taryfy na podstawie odsetek od kredytów

i pożyczek, kosztów finansowych ich obsługi zgodnie z wielkościami wynikającymi z

zawartych umów.

3.

Kwotę rat kapitałowych ponad wartość amortyzacji ustala się w wysokości różnicy pomiędzy

kwotą raty do spłaty a kwotą amortyzacji, o której mowa w § 6 ust. 1 pkt 1 lit. a.

1.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, które zgodnie z zawartą umową użytkuje

nieodpłatnie środki trwałe, może uwzględniać w niezbędnych przychodach amortyzację

lub umorzenie, jeżeli zawrze z gminą porozumienie ustalające, że środki finansowe

pozyskane przez przedsiębiorstwo z tego tytułu, pomniejszone o należny podatek dochodowy,

będą wykorzystywane wyłącznie na cele modernizacji i odtworzenia tych środków trwałych.

2.

Wartość należności nieregularnych uprawdopodabnia się w sposób określony w przepisach

ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2018 r. poz. 395 i 398).

3.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, którego forma organizacyjno-prawna uniemożliwia

zaliczanie kosztów amortyzacji lub umorzenia do kosztów eksploatacji i utrzymania,

może uwzględniać je w niezbędnych przychodach, stanowiących podstawę do ustalania

cen i stawek opłat, jeżeli środki pochodzące z amortyzacji lub umorzenia będą stanowić

wyłącznie źródło finansowania modernizacji i odtworzenia środków trwałych oraz spłaty

kredytów i pożyczek zaciągniętych na sfinansowanie inwestycji.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne określa alokację kosztów na taryfowe grupy

odbiorców usług odpowiednio dla zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków.

1.

Dla dokonania alokacji na taryfowe grupy odbiorców usług, uzasadnione koszty pośrednie,

wspólne dla wszystkich rodzajów działalności gospodarczej z zakresu zbiorowego zaopatrzenia

w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków, przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne

dzieli na poszczególne rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej oraz na poszczególne

taryfowe grupy odbiorców usług.

2.

Metody podziałów kosztów, o których mowa w ust. 1, nie mogą ulec zmianie w okresie

obowiązywania taryfy.

3.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne dokonuje alokacji kosztów na taryfowe grupy

odbiorców usług, uwzględniając lokalne uwarunkowania, w szczególności

1)

wielkość zróżnicowania kosztów świadczenia usług w poszczególnych taryfowych grupach

odbiorców usług, mierzoną kosztami jednostkowymi;

2)

dostępność danych odnoszących się do poszczególnych rodzajów kosztów;

3)

strukturę i rodzaj planowanej taryfy;

4)

stabilność stosowanych metod alokacji kosztów;

5)

wyposażenie w wodomierze i urządzenia pomiarowe;

6)

możliwość wyodrębniania kosztów dla ich właściwej alokacji.

4.

Na potrzeby alokacji kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług metody podziału kosztów

uwzględniają w szczególności określenie współczynników alokacji kosztów ustalonych

1)

na podstawie udziałów poszczególnych taryfowych grup odbiorców usług w całkowitej

ilości dostarczonej wody lub w całkowitej ilości odebranych ścieków - w odniesieniu

do kosztów, których wysokość dla poszczególnych taryfowych grup odbiorców usług jest

wprost proporcjonalna do wielkości świadczonych usług dla tych grup;

2)

w oparciu o ewidencję księgową kosztów, sporządzoną zgodnie z przepisami o rachunkowości

- w odniesieniu do kosztów, których nie da się podzielić na poszczególne taryfowe

grupy odbiorców usług w oparciu o wielkość świadczonych usług.

5.

Metody, o których mowa w ust. 4, mogą uwzględniać określenie współczynników alokacji

kosztów ustalonych w oparciu o analizę kosztów - w odniesieniu do kosztów zależnych

od uwarunkowań technicznych świadczenia usług, w szczególności takich jak

1)

wielkość ładunku zanieczyszczeń w przyjmowanych do odprowadzenia ściekach;

2)

wykorzystanie przepustowości urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych.

Na potrzeby alokacji kosztów system finansowo-księgowy przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego

powinien w szczególności umożliwiać podział na poszczególne rodzaje prowadzonej działalności

i taryfowe grupy odbiorców usług oraz określać

1)

przychody;

2)

koszty eksploatacji i utrzymania, z podziałem na bezpośrednie i pośrednie;

3)

odsetki i raty kapitałowe ponad wartość amortyzacji lub umorzenia od zaciągniętych

kredytów lub udzielonych pożyczek;

4)

środki trwałe.

1.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne dokonuje wyboru rodzaju i struktury taryfy,

uwzględniając lokalne uwarunkowania w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego

odprowadzania ścieków.

2.

Ceny i stawki opłat powinny być różnicowane w taki sposób, żeby zapewnić

1)

uzyskanie z wpłat odbiorców usług przychodów na poziomie zapewniającym samofinansowanie

się działalności przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego oraz zysku z zakresu

zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków;

2)

motywowanie odbiorców usług do racjonalnego korzystania z wody i ograniczania zanieczyszczenia

ścieków;

3)

eliminowanie subsydiowania skrośnego;

4)

łatwość obliczania i sprawdzania cen i stawek opłat.

3.

Koszty gotowości do świadczenia usług nie są uwzględniane w stawce opłaty abonamentowej

dla osób korzystających z lokali w budynku wielolokalowym, które są rozliczane zgodnie

z umową zawartą z przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym.

4.

Koszty odczytu wodomierza lub urządzenia pomiarowego nie są uwzględniane w stawce

opłaty abonamentowej dla odbiorców usług rozliczanych w oparciu o przeciętne normy

zużycia wody.

5.

Włączenie do stawki opłaty abonamentowej kosztów gotowości do świadczenia usług pomniejsza

odpowiednio o tę wartość koszty eksploatacji i utrzymania urządzeń wodociągowych lub

urządzeń kanalizacyjnych przy ustalaniu cen za wodę lub ścieki.

6.

Różnicowanie cen i stawek opłat zapewnia się w szczególności przez

1)

podział odbiorców usług na taryfowe grupy odbiorców usług i przypisanie do poszczególnych

grup odpowiadających im planowanych kosztów świadczenia usług;

2)

wybór rodzaju taryfy i odpowiedniej dla niej struktury cen i stawek opłat;

3)

uwzględnienie, przy określaniu niezbędnych przychodów odpowiadających poszczególnym

cenom i stawkom opłat, zróżnicowania kosztów eksploatacji i utrzymania odpowiednio

do zużycia wody i odprowadzania ścieków przez odbiorców usług z poszczególnych taryfowych

grup odbiorców usług oraz kosztów wynikających z nakładów inwestycyjnych.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne dokonuje wyboru struktury i rodzaju taryfy,

uwzględniając w zależności od

1)

przyjętego rodzaju taryfy dla poszczególnych taryfowych grup odbiorców usług

a)

taryfę jednolitą - zawierającą jednolite ceny usług i jednolite stawki opłat dla wszystkich

taryfowych grup odbiorców usług, odrębne dla zaopatrzenia w wodę i dla odprowadzania

ścieków,

b)

taryfę niejednolitą - zawierającą różne dla poszczególnych taryfowych grup odbiorców

usług ceny za dostarczoną wodę i ceny za odprowadzane ścieki lub różne dla poszczególnych

taryfowych grup odbiorców usług stawki opłat;

2)

struktury taryfy

a)

taryfę jednoczłonową - zawierającą cenę odniesioną do 1 m

b)

taryfę wieloczłonową - zawierającą ceny i stawki opłat, w tym stawkę opłaty abonamentowej;

3)

zróżnicowania cen wody w różnych przedziałach jej zużycia lub ścieków w różnych przedziałach

ich wprowadzania

a)

taryfę sezonową, charakteryzującą się wyższymi cenami wody lub ścieków w sezonie szczytowego

zapotrzebowania na usługi wodociągowo-kanalizacyjne i niższymi cenami poza sezonem,

b)

taryfę progresywną, stosowaną przy ograniczonych możliwościach ujmowania wody lub

oczyszczania ścieków przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, w której ceny

za wodę lub ścieki rosną wraz ze wzrostem ich ilości ponad przedział nie mniejszy,

niż to wynika z przeciętnych norm zużycia wody.

1.

Dla określenia cen i stawek opłat, odpowiednio dla zaopatrzenia w wodę i odprowadzania

ścieków, dokonuje się

1)

podziału odbiorców usług na taryfowe grupy odbiorców usług;

2)

wyboru rodzaju taryfy;

3)

alokacji niezbędnych przychodów na taryfowe grupy odbiorców usług;

4)

podziału niezbędnych przychodów w poszczególnych taryfowych grupach odbiorców usług

odpowiednio do wybranego rodzaju taryfy i jej struktury;

5)

obliczenia cen i stawek opłat.

2.

Obliczenie cen i stawek opłat następuje przez podzielenie odpowiadających im planowanych

niezbędnych przychodów przez planowaną ilość świadczonych usług.

3.

Planowaną ilość świadczonych usług oblicza się jako sumę zweryfikowanej ilości świadczonych

usług w okresie 12 miesięcy poprzedzających okres wprowadzenia nowej taryfy oraz zmiany

ilości świadczonych usług, w tym wynikającej w szczególności z planowanej realizacji

wieloletniego planu rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych.

1.

Należności za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków ustala

się jako iloczyny cen i stawek opłat oraz odpowiadających im ilości świadczonych usług.

2.

Jeżeli taryfa zawiera stawkę opłaty abonamentowej, należności wynikające z wysokości

tej stawki są regulowane niezależnie od tego, czy odbiorca usług pobierał wodę lub

odprowadzał ścieki w okresie rozliczeniowym.

3.

Jeżeli przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne świadczy wyłącznie usługę odprowadzania

ścieków oraz brak jest urządzenia pomiarowego, ilość odprowadzonych ścieków ustala

się w oparciu o przeciętne normy zużycia wody, a w przypadku braku odniesienia w tych

normach - jako równą ilości ścieków określonej w umowie.

4.

W rozliczeniach z osobami korzystającymi z lokali w budynku wielolokalowym oraz z

właścicielem lub zarządcą tego budynku należności za dostarczoną wodę lub odprowadzone

ścieki mogą być regulowane na podstawie prognozy ilości usług, które mają być świadczone

przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne.

5.

Prognoza, o której mowa w ust. 4, wynika z umowy i jest ustalana w oparciu o przeciętne

normy zużycia wody lub na podstawie średniego zużycia wody w ubiegłym okresie rozliczeniowym.

1.

Odbiorca usług dokonuje zapłaty za dostarczoną wodę lub odprowadzone ścieki w terminie

określonym w fakturze, który nie może być krótszy niż 14 dni od daty jej wysłania

lub dostarczenia w inny sposób.

2.

Odbiorcy usług, o których mowa w § 16 ust. 4, regulują należności, których wielkość

jest ustalona na podstawie prognozy, w terminach wynikających z zawartej umowy.

3.

Rozliczenie ilości świadczonych przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne usług

jest dokonywane na podstawie wskazań wodomierzy lub urządzenia pomiarowego lub na

podstawie umowy, przynajmniej raz w roku oraz zawsze przy zmianie cen za wodę lub

ścieki, których ilość nie jest ustalana w oparciu o przeciętne normy zużycia wody.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

4.

Zgłoszenie przez odbiorcę usług zastrzeżeń do wysokości należności określonych w fakturze

nie wstrzymuje jej zapłaty.

5.

W przypadku nadpłaty zalicza się ją na poczet przyszłych należności lub, na wniosek

odbiorcy usług, zwraca się ją w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku w tej sprawie.

1.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowego działania wodomierza głównego ilość pobranej

wody ustala się na podstawie średniego zużycia wody w okresie 3 miesięcy przed stwierdzeniem

nieprawidłowego działania wodomierza, a gdy nie jest to możliwe - na podstawie średniego

zużycia wody w analogicznym okresie roku ubiegłego lub iloczynu średniomiesięcznego

zużycia wody w roku ubiegłym i liczby miesięcy nieprawidłowego działania wodomierza.

2.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne na wniosek odbiorcy usług występuje o sprawdzenie

prawidłowości działania wodomierza głównego.

3.

W przypadku gdy sprawdzenie prawidłowości działania wodomierza nie potwierdza zgłoszonych

przez odbiorcę usług zastrzeżeń, pokrywa on koszty sprawdzenia.

Wzór wniosku o zatwierdzenie taryfy określa załącznik do rozporządzenia.

Okres obrachunkowy poprzedzający wprowadzenie nowej taryfy dla wniosku o zatwierdzenie

taryfy przekazanego przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne organowi regulacyjnemu

wynosi w

1)

2018 r. - 12 kolejnych miesięcy obrachunkowych poprzedzających nie więcej niż o 120

dni dzień złożenia wniosku;

2)

2019 r. - 24 kolejne miesiące obrachunkowe poprzedzające nie więcej niż o 120 dni

dzień złożenia wniosku.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia

stosuje się przepisy dotychczasowe, z uwzględnieniem przepisów art. 9 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu

w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 2180).

Traci moc rozporządzenie Ministra Budownictwa z dnia 28 czerwca 2006 r. w sprawie określania

taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie

w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1701).

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.