Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 lutego 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych

1.

Ustawa określa zasady

1)

udostępniania informacji gospodarczych dotyczących wiarygodności płatniczej;

2)

wymiany danych dotyczących wiarygodności płatniczej z instytucjami dysponującymi takimi

danymi mającymi siedzibę w państwach członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji

Szwajcarskiej lub państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) - stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

3)

tworzenia i działania biura informacji gospodarczej;

4)

ujawniania, przechowywania, aktualizacji i usuwania informacji gospodarczych;

5)

nadzoru nad biurem informacji gospodarczej.

2.

Informacje gospodarcze udostępnia się osobom trzecim nieoznaczonym w chwili przeznaczania

tych informacji do udostępniania.

3

Przepisów ustawy nie stosuje się do udostępniania danych

1)

pochodzących z publicznie dostępnych rejestrów lub zbiorów, z zastrzeżeniem art. 28;

2)

w celu sprzedaży wierzytelności przez ogłoszenie publiczne.

1.

Przez informacje gospodarcze rozumie się dane dotyczące

1)

podmiotu będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości

prawnej w zakresie

a)

nazwy albo firmy,

b)

siedziby i adresu,

c)

numeru właściwego rejestru wraz z oznaczeniem sądu rejestrowego,

d)

numeru identyfikacji podatkowej (NIP) lub innego numeru identyfikacyjnego w przypadku

osoby zagranicznej, o której mowa w art. 5 pkt 2 lit. b i c ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2168, 2290 i 2486 oraz z 2018 r. poz. 107),

e)

numeru identyfikacyjnego w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej,

zwanego dalej „numerem REGON”, jeżeli został nadany,

f)

imion, nazwisk i numeru ewidencyjnego Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji

Ludności, zwanego dalej „numerem PESEL”, lub innego numeru potwierdzającego tożsamość

wspólników, osób wchodzących w skład organów zarządzających lub prokurentów,

g)

imion i nazwisk pełnomocników, o ile zostali ustanowieni,

h)

głównego przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej;

2)

osoby fizycznej w zakresie

a)

imion i nazwiska,

b)

adresu miejsca zamieszkania lub adresu do doręczeń,

c)

numeru PESEL lub innego numeru potwierdzającego tożsamość,

d)

serii i numeru dowodu osobistego lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość;

3)

osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie

a)

imion i nazwiska,

b)

numeru PESEL lub innego numeru potwierdzającego tożsamość,

c)

serii i numeru dowodu osobistego lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość,

d)

firmy,

e)

oznaczenia miejsca zamieszkania i adresu do doręczeń lub adresu, pod którym jest wykonywana

działalność gospodarcza,

f)

numeru identyfikacji podatkowej (NIP) lub innego numeru identyfikacyjnego w przypadku

osoby zagranicznej, o której mowa w art. 5 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej,

g)

numeru REGON, jeżeli został nadany,

h)

numeru właściwej ewidencji wraz z oznaczeniem organu ewidencyjnego lub numeru właściwego

rejestru wraz z oznaczeniem sądu rejestrowego w przypadku osoby zagranicznej, o której

mowa w art. 5 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej,

i)

imion i nazwisk pełnomocników, o ile zostali ustanowieni,

j)

głównego przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej;

4)

zobowiązania pieniężnego w zakresie

a)

tytułu prawnego,

b)

kwoty i waluty,

c)

kwoty zaległości,

d)

daty powstania zaległości,

e)

informacji o postępowaniach dotyczących zobowiązania,

f)

informacji o kwestionowaniu przez dłużnika istnienia całości lub części zobowiązania,

g)

daty wysłania listem poleconym albo doręczenia dłużnikowi do rąk własnych wezwania

do zapłaty, zawierającego ostrzeżenie o zamiarze przekazania danych do biura informacji

gospodarczej, z podaniem firmy i adresu siedziby tego biura,

h)

informacji o zbyciu wierzytelności,

i)

innych informacji przekazanych w trybie i na zasadach określonych w art. 18,

j

informacji o tym, że dłużnik uznaje roszczenie za przedawnione;

5)

posłużenia się podrobionym lub cudzym dokumentem w zakresie

a)

nazwy dokumentu,

b)

serii i numeru dokumentu,

c)

daty wystawienia dokumentu,

d)

oznaczenia, siedziby i adresu podmiotu wskazanego w dokumencie jako jego wystawca,

e)

imion i nazwiska osoby, której dokument dotyczy,

f)

okoliczności posłużenia się dokumentem,

g)

wskazania osoby lub organu, który stwierdził, że dokument jest podrobiony lub cudzy.

2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

dłużniku - rozumie się przez to osobę fizyczną, w tym osobę fizyczną wykonującą działalność

gospodarczą, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej,

zobowiązaną względem wierzyciela w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą

lub stosunkiem prawnym;

2)

dłużniku niebędącym konsumentem - rozumie się przez to

a

osobę fizyczną wykonującą działalność gospodarczą zobowiązaną względem wierzyciela

w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą, jak również osobę fizyczną, która

zakończyła wykonywanie działalności gospodarczej, w zakresie zobowiązań względem wierzyciela

związanych z zakończoną działalnością gospodarczą,

b)

osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej zobowiązaną

względem wierzyciela w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą lub stosunkiem

prawnym;

3

dłużniku będącym konsumentem - rozumie się przez to osobę fizyczną, o której mowa

w art. 22

(Dz. U. z 2017 r. poz. 459, 933 i 1132), osobę zobowiązaną do świadczeń alimentacyjnych, o której mowa w art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów

(Dz. U. z 2017 r. poz. 489, 624, 777, 952 i 1428), rodzica zobowiązanego do ponoszenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej,

rodzinnym domu dziecka, placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej

lub interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 697, 1292 i 2217 oraz z 2018 r. poz. 107), a także zobowiązanego do uiszczenia grzywny, również orzeczonej jako kara zastępcza,

nawiązki na rzecz Skarbu Państwa, kwoty pieniężnej stanowiącej przedmiot przepadku,

kosztów sądowych lub pieniężnej kary porządkowej na podstawie prawomocnego orzeczenia

sądowego wydanego w sprawie o przestępstwo lub wykroczenie;

4

wierzycielu - rozumie się przez to osobę fizyczną, której wierzytelność została stwierdzona

tytułem wykonawczym, osobę fizyczną wykonującą działalność gospodarczą, osobę prawną

lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której w związku z

wykonywaną działalnością gospodarczą lub stosunkiem prawnym przysługuje wierzytelność,

organ właściwy wierzyciela w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, właściwą jednostkę organizacyjną wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej oraz właściwy według przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy

(Dz. U. z 2017 r. poz. 665, z późn. zm., zwanej dalej „Kodeksem karnym wykonawczym”, sąd w postępowaniu dotyczącym wykonania

prawomocnego wyroku skazującego za przestępstwo lub wykroczenie, wyroku warunkowo

umarzającego postępowanie, postanowienia o kosztach sądowych albo postanowienia o

nałożeniu pieniężnej kary porządkowej;

5

umowie o kredyt konsumencki - rozumie się przez to umowę, o której mowa w art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1528 oraz z 2017 r. poz. 819);

6)

udostępnianiu informacji gospodarczych - rozumie się przez to przekazywanie przez

wierzyciela informacji gospodarczych do biura informacji gospodarczej oraz ujawnianie

tych informacji przez to biuro;

7)

wymianie danych gospodarczych - rozumie się przez to wymianę danych dotyczących wiarygodności

płatniczej między biurami informacji gospodarczej a instytucjami dysponującymi takimi

danymi mającymi siedzibę w państwach członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji

Szwajcarskiej lub państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) - stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, jak również danych udostępnionych

biurom informacji gospodarczej przez instytucje utworzone na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1876, 2361 i 2491 oraz z 2018 r. poz. 62, 106 i 138).

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie w zakresie przetwarzania danych osobowych

osób fizycznych stosuje się przepisy o ochronie danych osobowych.

Udostępnianie informacji gospodarczych osobom trzecim nieoznaczonym w chwili przeznaczania

tych informacji do udostępniania następuje wyłącznie za pośrednictwem biura informacji

gospodarczej, chyba że przepisy prawa przewidują inny tryb udostępniania danych.

1.

Biuro informacji gospodarczej, zwane dalej „biurem”, może być prowadzone wyłącznie

w formie spółki akcyjnej, o kapitale zakładowym nie mniejszym niż 4 000 000 złotych.

2.

Akcje biura są akcjami imiennymi. Nie jest dopuszczalna zamiana akcji imiennych na

akcje na okaziciela.

3.

Akcje biura, których łączna wartość nominalna nie przekracza kwoty określonej w ust.

1, mogą być obejmowane wyłącznie za wkłady pieniężne i są opłacone w całości przed

zarejestrowaniem biura.

W skład organów biura nie mogą wchodzić osoby skazane prawomocnym wyrokiem sądu za

przestępstwo umyślne lub umyślne przestępstwo skarbowe.

1.

Przedmiotem działalności gospodarczej biura jest pośrednictwo w udostępnianiu informacji

gospodarczych, polegające na przyjmowaniu informacji gospodarczych od wierzycieli,

przechowywaniu i ujawnianiu tych informacji.

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej biura może być również

1)

przetwarzanie archiwalnych informacji gospodarczych, o których mowa w art. 21 ust.

3 i 4, dla celów statystycznych, dotyczących dłużników niebędących konsumentami;

1a

uzyskiwanie na zlecenie klienta biura danych z rejestru, o którym mowa w art. 28 ust.

1 pkt 1;

1b

uzyskiwanie i przetwarzanie w zakresie uzasadnionym wykonywaniem ustawowych uprawnień

lub obowiązków danych z rejestrów, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 2-4, oraz danych

zawartych w Monitorze Sądowym i Gospodarczym;

1c

uzyskiwanie na zlecenie klienta biura i przetwarzanie w zakresie uzasadnionym wykonywaniem

ustawowych uprawnień lub obowiązków danych z rejestrów, o których mowa w art. 28 ust.

1 pkt 5 lub 6;

1d

dokonywanie analizy wiarygodności płatniczej podmiotu niebędącego konsumentem;

2)

zarządzanie majątkiem biura;

3)

prowadzenie działalności szkoleniowej lub edukacyjnej w zakresie objętym działalnością

biura.

3

Przychody z działalności, o której mowa w ust. 2 pkt 1a-3, nie mogą przekraczać 10%

ogólnych przychodów biura.

4.

Biuro nie może powierzyć innym podmiotom wykonywania czynności związanych z przedmiotem

działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 1 i 2, z wyjątkiem innych biur oraz

instytucji utworzonych na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.

5.

Biuro jest obowiązane do zabezpieczenia roszczeń o naprawienie szkody, która może

wyniknąć w związku z działalnością gospodarczą biura. Zabezpieczenie może nastąpić

w drodze zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, zlecenia udzielenia

gwarancji bankowej lub poręczenia bankowego.

1.

Biuro jest obowiązane używać w swojej firmie wyrazów „biuro informacji gospodarczej”.

Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „BIG”.

2.

Zakazane jest używanie wyrazów „biuro informacji gospodarczej” oraz skrótu „BIG” w

oznaczeniu lub reklamie przedsiębiorców, którzy nie wykonują działalności gospodarczej

określonej w art. 7 ust. 1.

1.

Biuro jest obowiązane do przekazywania informacji gospodarczych w celu realizacji

przez inne biuro wniosku, o którym mowa w art. 22a ust. 1.

2.

Biuro, w terminie 6 miesięcy od dnia zawiadomienia ministra właściwego do spraw gospodarki

o podjęciu wykonywania działalności gospodarczej, zawiera z biurami, które wykonują

działalność gospodarczą w dniu podjęcia wykonywania działalności przez to biuro, umowy

o przekazywanie informacji gospodarczych w zakresie określonym w ust. 1. O zawarciu

każdej umowy biuro zawiadamia ministra właściwego do spraw gospodarki.

1.

Biura mogą wymieniać dane dotyczące wiarygodności płatniczej z instytucjami dysponującymi

takimi danymi mającymi siedzibę w państwach członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji

Szwajcarskiej lub państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) - stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

2.

Zasady wymiany danych, o których mowa w ust. 1, określa porozumienie zawarte przez

biuro z instytucją, o której mowa w ust. 1.

3.

Biuro przyjmuje oraz ujawnia dane dotyczące wiarygodności płatniczej od instytucji,

o której mowa w ust. 1, w celu realizacji złożonych w biurze wniosków o ujawnienie

tych danych.

4.

Biuro przyjmuje oraz ujawnia dane, o których mowa w art. 21 ust. 4, w zakresie określonym

we wniosku.

1.

Ujawnienie danych, o których mowa w art. 9 ust. 1, dotyczących konsumenta następuje,

jeżeli podmiot występujący z wnioskiem posiada upoważnienie tego konsumenta. Upoważnienie

określa zakres danych przeznaczonych do ujawnienia.

2.

Do wymiany danych, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisu art. 9 ust. 2.

1

Zarząd biura uchwala regulamin zarządzania danymi, zwany dalej „regulaminem” określający

w szczególności

1)

sposoby przekazywania do biura informacji gospodarczych;

2)

stosowane rozwiązania organizacyjne oraz techniczne związane z przyjmowaniem, przechowywaniem,

ujawnianiem, aktualizacją, usuwaniem informacji gospodarczych oraz przetwarzaniem

archiwalnych informacji gospodarczych;

3)

sposoby zabezpieczenia informacji gospodarczych;

4)

sposób i metody realizacji prawa dostępu do informacji gospodarczych przez podmioty,

których dotyczą informacje, oraz uzyskania informacji z rejestru zapytań, o którym

mowa w art. 27;

5)

sposób informowania o opłatach za usługi świadczone przez biuro;

6)

sposoby składania wniosku o ujawnienie informacji gospodarczych;

7)

formy ujawniania informacji gospodarczych;

8

dodatkowy tryb realizacji wniosku, o którym mowa w art. 22a ust. 1, jeżeli biuro przewiduje

realizację takich wniosków również w innym trybie niż określony w art. 22a ust. 3;

9

katalog przykładowych rodzajów dokumentów potwierdzających nieistnienie lub wygaśnięcie

zobowiązania albo stanowiących podstawę do aktualizacji informacji gospodarczych;

10

szczegółowy tryb wnoszenia i rozpatrywania sprzeciwu, o którym mowa w art. 21a, oraz

postępowania biura w przypadku otrzymania sprzeciwu.

2

Regulamin podlega zatwierdzeniu, w drodze decyzji, wydanej przez ministra właściwego

do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Ministra Sprawiedliwości oraz Generalnego

Inspektora Ochrony Danych Osobowych.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki odmawia, w drodze decyzji, zatwierdzenia regulaminu,

jeżeli zawiera on postanowienia sprzeczne z ustawą lub z przepisami odrębnymi.

4

Zatwierdzony regulamin minister właściwy do spraw gospodarki publikuje na swojej stronie

internetowej. Zarząd biura jest obowiązany do publikacji aktualnej treści regulaminu

na stronie internetowej biura.

5

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do wprowadzania i zatwierdzania zmian w

regulaminie. Zarząd biura, przekazując do zatwierdzenia zmiany regulaminu, przesyła

również jego tekst ujednolicony.

6.

Biuro nie może podjąć działalności gospodarczej przed zatwierdzeniem regulaminu.

7

Regulamin od chwili jego ogłoszenia wiąże strony umów zawartych na podstawie niniejszej

ustawy oraz biuro i wierzycieli, o których mowa w art. 12a.

1.

Biuro jest zobowiązane do zawiadomienia ministra właściwego do spraw gospodarki o

podjęciu oraz o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej, a także o adresie,

na który należy przekazywać informacje gospodarcze, i o jego zmianach, w terminie

7 dni od dnia zaistnienia tych zdarzeń.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki udostępnia oraz aktualizuje w Biuletynie Informacji

Publicznej wykaz biur wykonujących działalność gospodarczą oraz ich adresów, na które

należy przekazywać informacje gospodarcze.

1.

Wierzyciel może przekazywać do biura informacje gospodarcze w celu ich ujawnienia,

jeżeli zawarł z biurem umowę o udostępnianie informacji gospodarczych.

2.

Umowę, o której mowa w ust. 1, sporządza się na piśmie pod rygorem nieważności.

W wypadku gdy ustawa przewiduje przekazywanie informacji gospodarczych do biura przez

wierzyciela, będącego organem właściwym wierzyciela w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, właściwą jednostką organizacyjną wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej oraz właściwym według przepisów Kodeksu karnego wykonawczego sądem w postępowaniu dotyczącym wykonania prawomocnego wyroku skazującego za przestępstwo

lub wykroczenie, wyroku warunkowo umarzającego postępowanie, postanowienia o kosztach

sądowych albo postanowienia o nałożeniu pieniężnej kary porządkowej, wierzyciel ten

jest zobowiązany do przekazywania tych informacji wszystkim biurom znajdującym się

w wykazie, o którym mowa w art. 11a ust. 2, oraz nie ma obowiązku zawierania z tymi

biurami umów o udostępnianie informacji gospodarczych.

Biuro ujawnia dane udostępnione przez instytucje utworzone na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe w celu realizacji złożonych w biurze wniosków o ujawnienie tych danych.

1.

Wierzyciel może przekazać do biura informacje gospodarcze o zobowiązaniu dłużnika

będącego konsumentem wyłącznie wówczas, gdy są spełnione łącznie następujące warunki

1)

zobowiązanie powstało w związku z określonym stosunkiem prawnym, w szczególności z

tytułu umowy o kredyt konsumencki oraz umów, o których mowa w art. 187

(Dz. U. z 2018 r. poz. 155, z 2017 r. poz. 2491 oraz z 2018 r. poz. 5 i 138);

2

łączna kwota wymagalnych zobowiązań dłużnika będącego konsumentem wobec wierzyciela

wynosi co najmniej 200 złotych oraz są one wymagalne od co najmniej 30 dni;

3)

upłynął co najmniej miesiąc od wysłania przez wierzyciela listem poleconym albo doręczenia

dłużnikowi będącemu konsumentem do rąk własnych, na adres do doręczeń wskazany przez

dłużnika będącego konsumentem, a jeżeli nie wskazał takiego adresu - na adres miejsca

zamieszkania, wezwania do zapłaty, zawierającego ostrzeżenie o zamiarze przekazania

danych do biura, z podaniem firmy i adresu siedziby tego biura;

4

nie upłynęło 10 lat od dnia wymagalności zobowiązania, a w przypadku roszczeń stwierdzonych

prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego

rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczeń stwierdzonych ugodą

zawartą przed sądem albo przed sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem

i zatwierdzoną przez sąd nie upłynęło 10 lat od dnia stwierdzenia roszczenia.

2.

W przypadku określonym w ust. 1 wierzyciel może przekazać do biura wyłącznie informacje

gospodarcze dotyczące

1)

siebie - określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 albo 3;

2)

dłużnika będącego konsumentem - określone w art. 2 ust. 1 pkt 2;

3)

zobowiązania - określone w art. 2 ust. 1 pkt 4.

3.

Jeżeli przekazane informacje gospodarcze o zobowiązaniu dłużnika będącego konsumentem

dotyczące

1)

wierzyciela - nie zawierają co najmniej danych określonych w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit.

a, b i d albo pkt 3 lit. d-f,

2)

dłużnika będącego konsumentem - nie zawierają co najmniej danych określonych w art.

2 ust. 1 pkt 2 lit. a i c,

3

zobowiązania - nie zawierają co najmniej danych określonych w art. 2 ust. 1 pkt 4

lit. a, c, d, f, g oraz j

- biuro zwraca je przekazującemu wierzycielowi w celu uzupełnienia.

4.

Biuro nie przyjmuje informacji gospodarczej o zobowiązaniu dłużnika będącego konsumentem

1)

przekazanej niezgodnie z ust. 1 lub

2)

przekraczającej zakres określony w ust. 2.

5

W przypadku zobowiązań wyrażonych w walucie obcej, spełnienie warunku, o którym mowa

w ust. 1 pkt 2, ocenia się na podstawie średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez

Narodowy Bank Polski z dnia przekazania informacji gospodarczej do biura.

1.

Wierzyciel może przekazać do biura informacje gospodarcze o zobowiązaniu dłużnika

niebędącego konsumentem wyłącznie wówczas, gdy są spełnione łącznie następujące warunki

1)

zobowiązanie powstało w związku z określonym stosunkiem prawnym, w szczególności z

tytułu umowy związanej z wykonywaniem działalności gospodarczej;

2

łączna kwota wymagalnych zobowiązań dłużnika niebędącego konsumentem wobec wierzyciela

wynosi co najmniej 500 złotych oraz są one wymagalne od co najmniej 30 dni;

3)

upłynął co najmniej miesiąc od wysłania przez wierzyciela listem poleconym albo doręczenia

dłużnikowi niebędącemu konsumentem do rąk własnych, na adres do doręczeń wskazany

przez dłużnika niebędącego konsumentem, a jeżeli nie wskazał takiego adresu - na adres

siedziby dłużnika lub miejsca wykonywania działalności gospodarczej, wezwania do zapłaty,

zawierającego ostrzeżenie o zamiarze przekazania danych do biura, z podaniem firmy

i adresu siedziby tego biura.

1a

Jeżeli umowa między wierzycielem a dłużnikiem niebędącym konsumentem, z której wynika

zobowiązanie dłużnika, przewiduje możliwość wysłania dłużnikowi wezwania do zapłaty

w formie elektronicznej na wskazany w umowie adres poczty elektronicznej dłużnika,

warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, uważa się za spełniony, jeśli upłynął co najmniej

miesiąc od wysłania wezwania do zapłaty zgodnie z postanowieniami umowy.

2.

W przypadku określonym w ust. 1 wierzyciel może przekazać do biura wyłącznie informacje

gospodarcze dotyczące

1)

siebie - określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 albo 3;

2)

dłużnika niebędącego konsumentem - określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 albo 3;

3)

wspólników dłużnika będącego spółką osobową - określone w art. 2 ust. 1 pkt 1, 2 lub

3;

4)

akcjonariusza lub wspólnika dłużnika będącego jednoosobową spółką akcyjną lub spółką

z ograniczoną odpowiedzialnością - określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 albo 3;

5)

zobowiązania - określone w art. 2 ust. 1 pkt 4.

3.

Jeżeli przekazane informacje gospodarcze o zobowiązaniu dłużnika niebędącego konsumentem

dotyczące

1)

wierzyciela - nie zawierają co najmniej danych określonych w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit.

a, b i d albo pkt 3 lit. d-f,

2)

dłużnika niebędącego konsumentem - nie zawierają co najmniej danych określonych w

art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. a, b i d albo pkt 3 lit. d-f,

3

zobowiązania - nie zawierają co najmniej danych określonych w art. 2 ust. 1 pkt 4

lit. a, c, d, f, g oraz j

- biuro zwraca je przekazującemu wierzycielowi w celu uzupełnienia.

4.

Biuro nie przyjmuje informacji gospodarczej o zobowiązaniu dłużnika niebędącego konsumentem

1)

przekazanej niezgodnie z ust. 1 lub

2)

przekraczającej zakres określony w ust. 2.

5

W przypadku zobowiązań wyrażonych w walucie obcej, spełnienie warunku, o którym mowa

w ust. 1 pkt 2, ocenia się na podstawie średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez

Narodowy Bank Polski z dnia przekazania informacji gospodarczej do biura.

1.

Dłużnik, który otrzymał wezwanie do zapłaty, o którym mowa w art. 14 ust. 1 pkt 3

albo art. 15 ust. 1 pkt 3 albo ust. 1a, może zgłosić wierzycielowi sprzeciw wobec

zamiaru przekazania danych do biura.

2.

Wezwanie, o którym mowa w art. 14 ust. 1 pkt 3 albo art. 15 ust. 1 pkt 3 albo ust.

1a, zawiera informację o możliwości zgłoszenia przez dłużnika sprzeciwu.

3.

Wierzyciel, który nie uwzględnia sprzeciwu dłużnika kwestionującego istnienie zobowiązania

w całości lub w części lub uznającego wierzytelność za przedawnioną w całości lub

w części i przekazuje informację gospodarczą do biura, jest obowiązany zawrzeć te

dane w informacji gospodarczej przekazywanej do biura.

Przepisów art. 14 ust. 1 pkt 3 i art. 15 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 1a nie stosuje się

1)

w przypadku przekazania informacji gospodarczej o świadczeniach okresowych wynikających

ze zobowiązania, o którym informacja została przekazana do biura, jeżeli wierzyciel

w wezwaniu do zapłaty poinformował dłużnika o tym, że odrębne wezwanie do zapłaty

nie jest wymagane w odniesieniu do kolejnych świadczeń okresowych, a przekazana informacja

gospodarcza jest aktualna;

2)

do należności skazanego lub ukaranego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 pkt 3, których

płatność została rozłożona skazanemu lub ukaranemu na raty - w odniesieniu do poszczególnych

rat.

1.

Poza przypadkami określonymi w art. 14 i 15, wierzyciel może przekazać do biura informacje

gospodarcze o zobowiązaniu dłużnika, gdy są spełnione łącznie następujące warunki

1)

zobowiązanie zostało stwierdzone tytułem wykonawczym;

2)

upłynęło co najmniej 14 dni od wysłania przez wierzyciela listem poleconym albo doręczenia

dłużnikowi do rąk własnych, na adres do doręczeń wskazany przez dłużnika, a jeżeli

dłużnik nie wskazał takiego adresu - na adres miejsca zamieszkania, siedziby lub miejsca

wykonywania działalności gospodarczej, pisma, zawierającego ostrzeżenie o zamiarze

przekazania danych do biura z podaniem firmy i adresu siedziby tego biura;

3)

wierzyciel przekazał do biura informację określającą dane organu orzekającego, datę

wydania i sygnaturę tytułu wykonawczego stwierdzającego to zobowiązanie;

4

nie upłynęło 10 lat od dnia stwierdzenia zobowiązania prawomocnym orzeczeniem sądu

lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem

sądu polubownego, ugodą zawartą przed sądem albo przed sądem polubownym albo ugodą

zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd.

2.

W przypadku określonym w ust. 1 wierzyciel może przekazać do biura informacje gospodarcze

dotyczące

1)

siebie - określone w art. 2 ust. 1 pkt 1, 2 albo 3;

2)

dłużnika będącego konsumentem - określone w art. 2 ust. 1 pkt 2;

3)

dłużnika niebędącego konsumentem - określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 albo 3;

4)

wspólników dłużnika będącego spółką osobową - określone w art. 2 ust. 1 pkt 1, 2 lub

3;

5)

akcjonariusza lub wspólnika dłużnika będącego jednoosobową spółką akcyjną lub spółką

z ograniczoną odpowiedzialnością - określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 albo 3;

6)

zobowiązania - określone w art. 2 ust. 1 pkt 4.

3.

Jeżeli przekazane informacje gospodarcze o zobowiązaniu dłużnika dotyczące

1)

wierzyciela - nie zawierają co najmniej danych określonych w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit.

a, b i d albo pkt 2 lit. a-c albo pkt 3 lit. d-f,

2)

dłużnika niebędącego konsumentem - nie zawierają co najmniej danych określonych w

art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. a, b i d albo pkt 3 lit. d-f,

3)

dłużnika będącego konsumentem - nie zawierają co najmniej danych określonych w art.

2 ust. 1 pkt 2 lit. a i c,

4)

zobowiązania - nie zawierają co najmniej danych określonych w art. 2 ust. 1 pkt 4

lit. a, c, d, f i g

- biuro zwraca je przekazującemu wierzycielowi w celu uzupełnienia.

4.

Biuro nie przyjmuje informacji gospodarczej o zobowiązaniu dłużnika

1)

przekazanej niezgodnie z ust. 2 lub

2)

przekraczającej zakres określony w ust. 3.

5

Wierzyciel przekazuje do biura informacje gospodarcze, o których mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, na zasadach określonych w tej ustawie.

6

Wierzyciel przekazuje do biura informacje gospodarcze, o których mowa w art. 193 ust. 8 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy

zastępczej, na zasadach określonych w tej ustawie.

7

Wierzyciel będący sądem przekazuje do biura informacje gospodarcze dotyczące zobowiązanego

do uiszczenia grzywny, również orzeczonej jako kara zastępcza, nawiązki na rzecz Skarbu

Państwa, kwoty pieniężnej stanowiącej przedmiot przepadku, kosztów sądowych lub pieniężnej

kary porządkowej na podstawie prawomocnego orzeczenia sądowego wydanego w sprawie

o przestępstwo lub wykroczenie, który nie uiścił ich w terminach określonych w art. 44 § 1 lub art. 206 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego, na zasadach określonych w Kodeksie karnym wykonawczym.

1.

Biuro informacji gospodarczej prowadzące działalność w dniu wejścia w życie niniejszego

przepisu jest obowiązane dostosować regulamin zarządzania danymi do przepisów ustawy

zmienianej w art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 3 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu i przekazać go nie później niż w terminie

14 dni od dnia jego uchwalenia ministrowi właściwemu do spraw gospodarki do zatwierdzenia.

2.

W razie nieprzekazania przez biuro informacji gospodarczej ministrowi właściwemu do

spraw gospodarki do zatwierdzenia regulaminu zarządzania danymi w terminie, o którym

mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki wydaje decyzję o zakazie wykonywania

działalności gospodarczej przez biuro.

3.

Regulaminy zarządzania danymi lub zmiany w regulaminach przekazane ministrowi właściwemu

do spraw gospodarki do zatwierdzenia przed dniem wejścia w życie niniejszego przepisu

i niezatwierdzone do tego dnia podlegają zwrotowi celem dostosowania, o którym mowa

w ust. 1.

1.

Podmiot wobec którego posłużono się podrobionym lub cudzym dokumentem, w szczególności

dokumentem potwierdzającym tożsamość lub zaświadczeniem o zatrudnieniu może przekazać

do biura te informacje gospodarcze.

2.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, może przekazać do biura wyłącznie informacje gospodarcze

dotyczące

1)

siebie - określone w art. 2 ust. 1 pkt 1, 2 albo 3;

2)

dokumentu - określone w art. 2 ust. 1 pkt 5.

3.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany poinformować osobę, której dokumentem

tożsamości posłużono się, o zamiarze przekazania informacji gospodarczych o tym dokumencie

do biura, z podaniem firmy i adresu siedziby tego biura.

4.

Jeżeli przekazane informacje gospodarcze dotyczące

1)

podmiotu, o którym mowa w ust. 1 - nie zawierają co najmniej danych określonych w

art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. a, b i d, pkt 2 lit. a-c lub pkt 3 lit. d-f,

2)

dokumentu - nie zawierają co najmniej danych określonych w art. 2 ust. 1 pkt 5 lit.

a, b lub c oraz e

- biuro zwraca je podmiotowi, o którym mowa w ust. 1, w celu uzupełnienia.

5.

Biuro nie przyjmuje informacji gospodarczej dotyczącej posłużenia się wobec podmiotu,

o którym mowa w ust. 1

1)

przekazanej niezgodnie z ust. 1 lub

2)

przekraczającej zakres określony w ust. 2.

1.

Biura informacji gospodarczej prowadzące działalność gospodarczą w dniu wejścia w

życie niniejszego przepisu zawierają umowy, o których mowa w art. 8a ust. 2 ustawy

zmienianej w art. 11, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu.

O zawarciu każdej umowy biuro zawiadamia ministra właściwego do spraw gospodarki.

2.

W przypadku niezawarcia przez biuro informacji gospodarczej umów, o których mowa w

art. 8a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 11, w terminie, o którym mowa w ust. 1, minister

właściwy do spraw gospodarki może wydać decyzję o zakazie wykonywania działalności

gospodarczej przez biuro.

1.

Wierzyciel przekazuje do właściwego biura informacje gospodarcze o wywiązywaniu się

ze zobowiązań, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 lub art. 15 ust. 1 pkt 1

1)

na wniosek podmiotu, którego dotyczy zobowiązanie, w terminie 14 dni od dnia złożenia

wniosku przez ten podmiot;

2)

z własnej inicjatywy, za zgodą podmiotu, którego dotyczy to zobowiązanie, w terminie

14 dni od dnia wywiązania się z zobowiązania.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zawiera informacje o firmie i adresie siedziby

biura do którego wierzyciel przekazuje informacje gospodarcze.

3.

Wierzyciel przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1, jeżeli

1)

od chwili spełnienia świadczenia z tytułu zobowiązań, o których mowa w art. 14 ust.

1 pkt 1 lub art. 15 ust. 1 pkt 1, wobec tego wierzyciela upłynęło nie więcej niż 12

miesięcy;

2

zobowiązania, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 lub art. 15 ust. 1 pkt 1, zostały

spełnione w terminie albo z opóźnieniem wynoszącym mniej niż 30 dni.

4.

Wierzyciel przekazuje do biura informacje gospodarcze dotyczące

1)

siebie - określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. a, b oraz d albo pkt 3 lit. d-f;

2)

podmiotu, którego dotyczy zobowiązanie

a)

określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. a, b i d lub w pkt 3 lit. d-f - w przypadku dłużnika

niebędącego konsumentem,

b)

określone w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i c - w przypadku dłużnika będącego konsumentem;

3

łącznej kwoty i waluty zobowiązań, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 lub art.

15 ust. 1 pkt 1, wymagalnych w okresie ostatnich 12 miesięcy przed dniem przekazania

ich do biura albo każdej kwoty spełnionego świadczenia okresowego albo spłaconej raty

zobowiązania;

4

kwoty, waluty, daty wymagalności oraz daty spełnienia zobowiązań, o których mowa w

art. 14 ust. 1 pkt 1 lub art. 15 ust. 1 pkt 1, które w okresie ostatnich 12 miesięcy

przed dniem przekazania informacji gospodarczych zostały spełnione w terminie albo

z opóźnieniem wynoszącym mniej niż 30 dni.

5

W przypadku zobowiązań do spełniania świadczeń okresowych albo zobowiązań o charakterze

ratalnym za wywiązywanie się ze zobowiązań w rozumieniu ust. 1 uważa się także spłatę

w pełnej wysokości wszystkich dotychczas wymagalnych świadczeń lub rat zobowiązania.

6.

Jeżeli przekazane informacje gospodarcze nie zawierają danych określonych w ust. 4,

biuro zwraca je przekazującemu wierzycielowi w celu uzupełnienia.

Wysłane przed dniem wejścia w życie niniejszego przepisu, a doręczone po tym dniu,

wezwania do zapłaty, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 3 i art. 15 ust. 1 pkt 3

ustawy zmienianej w art. 11, oraz pisma, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 2 tej

ustawy, uznaje się za skuteczne, jeżeli spełniały warunki dotychczasowe.

Wierzyciel, przekazując do biura informacje gospodarcze, może zastrzec, aby biuro

nie ujawniało dotyczących go informacji gospodarczych, o których mowa w art. 2 ust.

1 pkt 1 lit. a-g albo pkt 3 lit. a-i.

Do informacji gospodarczych o dłużnikach będących konsumentami udostępnianych przez

biura w dniu wejścia w życie niniejszego przepisu niespełniających warunku, o którym

mowa w art. 14 ust. 1 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie stosuje się przepisu art. 31 pkt 9 ustawy zmienianej w art. 11 w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

Wierzyciel jest obowiązany niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 14 dni

od dnia trwałego zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej, rozwiązać umowę,

o której mowa w art. 12 ust. 1.

1.

Przepisy art. 7 ust. 2 pkt 1c i ust. 3 oraz art. 28 ust. 4 ustawy zmienianej w art.

11, w zakresie odnoszącym się do uzyskiwania, przetwarzania i ujawniania danych z

Rejestru Należności Publicznoprawnych, oraz art. 28 ust. 1 pkt 6 tej ustawy stosuje

się od dnia 1 stycznia 2018 r.

2.

Przepisy art. 7 ust. 2 pkt 1c i ust. 3 oraz art. 28 ust. 4 ustawy zmienianej w art.

11, w zakresie odnoszącym się do uzyskiwania, przetwarzania i ujawniania danych z

Centralnego Rejestru Restrukturyzacji i Upadłości, oraz art. 28 ust. 1 pkt 5 tej ustawy

stosuje się od dnia 26 czerwca 2018 r.

3.

Przepis art. 18b § 1 ustawy zmienianej w art. 3, w zakresie odnoszącym się do wierzyciela

będącego jednostką samorządu terytorialnego, oraz art. 18d § 4 tej ustawy stosuje

się od dnia 1 czerwca 2018 r.

1.

Biuro ujawnia tylko aktualne informacje gospodarcze.

2

Biuro dokonuje aktualizacji informacji gospodarczych

1)

na wniosek wierzyciela - nie później niż w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku;

2)

w zakresie danych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1-3 i pkt 4 lit. e, f lub j

- w przypadku uzyskania uzasadnionej informacji o nieaktualności, nieprawdziwości

lub niekompletności tych danych, nie później niż w terminie 30 dni od dnia uzyskania

uzasadnionej informacji.

3.

Biuro może przechowywać informacje gospodarcze dotyczące dłużników niebędących konsumentami

w brzmieniu sprzed dokonania ich aktualizacji. Informacje te stanowią informacje archiwalne

i mogą być przetwarzane dla celów statystycznych.

4.

Biuro może przechowywać następujące informacje archiwalne

1)

o dłużniku niebędącym konsumentem w zakresie

a)

formy prawnej,

b)

głównego przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej,

c)

siedziby lub miejsca wykonywania działalności - wyłącznie kod pocztowy;

2)

o zobowiązaniu pieniężnym w zakresie

a)

kwoty i waluty,

b)

określenia głównego przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej,

c)

kwoty zaległości,

d)

daty powstania zaległości,

e)

daty aktualizacji lub usunięcia danych o zobowiązaniu.

5.

Biuro przechowuje informacje archiwalne przez okres nie dłuższy niż 10 lat od dnia,

kiedy informacje te stały się informacjami archiwalnymi.

1.

Dłużnik może wnieść do biura sprzeciw dotyczący nieaktualności, nieprawdziwości, niekompletności

lub przekazania lub przechowywania niezgodnie z ustawą informacji gospodarczych mających

status informacji aktualnych. Dłużnik powinien udokumentować okoliczności uzasadniające

sprzeciw.

2.

W razie wniesienia przez dłużnika sprzeciwu biuro może zwrócić się do wierzyciela

lub dłużnika o dodatkowe wyjaśnienia.

3.

Biuro wstrzymuje ujawnianie informacji gospodarczych objętych sprzeciwem na okres

do 30 dni, w przypadku uzasadnionego przypuszczenia, że dotyczą one zobowiązania,

które nie istnieje lub wygasło. W pozostałych przypadkach biuro może wstrzymać ujawnianie

informacji gospodarczych objętych sprzeciwem na okres konieczny do rozpatrzenia sprzeciwu

nie dłuższy niż 30 dni.

4.

Biuro może przedłużyć okres wstrzymania ujawniania informacji gospodarczych objętych

sprzeciwem jedynie wówczas, gdy rozpatrzenie sprzeciwu wiąże się ze szczególnymi trudnościami

i na okres, który łącznie nie przekracza 45 dni od dnia wstrzymania ujawniania informacji

gospodarczej.

5.

Po rozpatrzeniu sprzeciwu biuro

1)

dokonuje aktualizacji informacji gospodarczej w razie uzyskania uzasadnionej informacji

o okolicznościach, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4 lit. e, f lub j, albo o tym,

że dane, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1-3, są nieprawidłowe lub nieaktualne;

2)

usuwa informację gospodarczą w razie uzyskania uzasadnionej informacji o okolicznościach,

o których mowa w art. 31 pkt 4-9, albo

3)

uznaje sprzeciw za bezzasadny i informuje o tym dłużnika, pouczając go o treści ust.

8.

6.

W przypadku powzięcia przez biuro uzasadnionych wątpliwości dotyczących aktualności,

prawdziwości lub kompletności informacji gospodarczej w zakresie nieobjętym ust. 3,

biuro może zawiesić ujawnianie tej informacji do czasu wyjaśnienia sprawy między stronami

lub przez właściwy organ albo usunąć tę informację.

7.

Wniesienie sprzeciwu oraz dokonanie przez biuro czynności, o których mowa w ust. 5,

nie podlega opłatom na rzecz biura.

8.

W przypadku gdy sprzeciw został uznany przez biuro za bezzasadny, o czym dłużnik został

zawiadomiony, a dłużnik wniósł sprzeciw ponownie w oparciu o te same okoliczności

faktyczne i prawne, biuro może pozostawić sprzeciw bez rozpatrzenia, nie zawiadamiając

o tym dłużnika.

9.

Szczegółowy tryb wnoszenia i rozpatrywania sprzeciwu, o którym mowa w ust. 1, oraz

postępowania biura w przypadku otrzymania sprzeciwu określa regulamin.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 4, art. 11, art. 17-20 oraz art. 21 ust. 1 i 2, które wchodzą w życie po upływie

6 miesięcy od dnia ogłoszenia;

2)

art. 3, art. 5, art. 6, art. 16 ust. 1 i art. 21 ust. 3, które wchodzą w życie z dniem

1 stycznia 2018 r.;

3)

art. 16 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2018 r.

1.

Biuro ujawnia informacje gospodarcze w formach określonych w regulaminie, w szczególności

w drodze teletransmisji. Ujawnianie informacji gospodarczych przez biuro jest odpłatne.

Wysokość opłat określa cennik uchwalany przez zarząd biura.

2.

Biuro ujawnia wszystkie posiadane informacje gospodarcze w zakresie objętym wnioskiem,

z zastrzeżeniem ust. 3-5 i art. 19.

3.

Biuro ujawnia informacje gospodarcze o zobowiązaniach dłużników będących konsumentami

oraz dotyczące posłużenia się podrobionym lub cudzym dokumentem wyłącznie

1)

wierzycielom, którzy zawarli z biurem umowę, o której mowa w art. 12 ust. 1;

2)

innym biurom oraz instytucjom, o których mowa w art. 9 lub w art. 13, w celu realizacji

złożonych wniosków o ujawnienie informacji;

3)

podmiotom, o których mowa w art. 25 ust. 1.

4.

Biuro na żądanie wierzyciela, który przekazał informacje gospodarcze, wstrzymuje na

czas określony ujawnianie tych informacji.

5.

Ujawniając informacje gospodarcze podmiotom innym niż określone w ust. 3, biuro informuje

te podmioty o obowiązkach określonych w art. 26.

1.

Wniosek do biura o ujawnienie informacji gospodarczych o podmiocie niebędącym konsumentem

może dotyczyć także informacji przechowywanych w innym biurze. We wniosku wskazuje

się biuro, z którego ma zostać ujawniona informacja gospodarcza, oraz numer, o którym

mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. d albo pkt 3 lit. f, podmiotu, którego dotyczą informacje

gospodarcze objęte wnioskiem.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, może dotyczyć wyłącznie ujawnienia aktualnych danych,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 i 3-5.

3.

Biuro, którego dotyczy wniosek, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane do przekazania

informacji gospodarczych do biura, w którym został złożony ten wniosek, w drodze teletransmisji,

w terminie 24 godzin od momentu otrzymania wniosku. Ujawnienie informacji gospodarczych

podmiotowi wnioskującemu o te informacje, w przypadku złożenia wniosku osobiście w

biurze albo w drodze teletransmisji, następuje w terminie 2 dni roboczych od momentu

złożenia wniosku.

4.

Biuro może określić dodatkowy, inny niż określony w ust. 3, tryb uzyskania informacji

gospodarczej na wniosek, o którym mowa w ust. 1. W takim przypadku składający wniosek

dokonuje wyboru trybu uzyskania informacji.

5.

Biuro, w którym został złożony wniosek, o którym mowa w ust. 1, nie ujawnia danych

składającego wniosek.

6.

Ujawnienie informacji gospodarczych na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 1,

podlega opłacie zgodnie z obowiązującym w danym biurze cennikiem, nie wyższej niż

30 złotych od informacji uzyskanych z jednego biura.

1

Każdy ma prawo dostępu do dotyczących go informacji gospodarczych przechowywanych

przez biuro, przekazanych zgodnie z art. 14-18. Dostęp w zakresie informacji gospodarczych

dotyczących dłużników będących konsumentami jest bezpłatny, jeżeli następuje nie częściej

niż raz na 6 miesięcy. W pozostałych przypadkach dostęp podlega opłacie zgodnie z

obowiązującym w biurze cennikiem, nie wyższej niż 0,5% minimalnego wynagrodzenia za

pracę ustalonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. z 2017 r. poz. 847).

2

Jeżeli podmiot, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub 3, występuje z wnioskiem o

udostępnienie informacji gospodarczych w celu poświadczenia zakresu dostępnych w biurze

informacji gospodarczych dotyczących tego podmiotu, biuro przekazuje informacje gospodarcze

- stosownie do wyboru wnioskodawcy - w formie dokumentu elektronicznego albo wydruku.

3

Dokument albo wydruk, o których mowa w ust. 2, mogą dotyczyć także informacji przechowywanych

w innych biurach, jeżeli wystąpi o to wnioskodawca. Przepisy art. 22a ust. 1 zdanie

drugie oraz ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

4

Udostępnienie informacji gospodarczych na podstawie ust. 2 podlega opłacie zgodnie

z obowiązującym w biurze cennikiem.

5

Organ administracji publicznej nie może żądać okazywania, przekazywania lub załączania

do wniosku dokumentu albo wydruku, o którym mowa w ust. 2. Przepis stosuje się odpowiednio

do informacji udostępnionych na podstawie ust. 1.

1.

Podmiot, który zawarł z biurem umowę o ujawnianie informacji gospodarczych, może wystąpić

do biura o ujawnienie informacji gospodarczych o zobowiązaniach dłużnika będącego

konsumentem, jeżeli posiada jego upoważnienie. Upoważnienie jest ważne nie dłużej

niż 60 dni od dnia jego udzielenia.

2.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, może odmówić zawarcia umowy, o której mowa w art.

14 ust. 1 pkt 1, lub zawrzeć taką umowę na warunkach mniej korzystnych, w szczególności

przez żądanie zabezpieczenia wierzytelności wynikających z tej umowy

1)

w przypadku gdy dłużnik będący konsumentem odmówi udzielenia upoważnienia, o którym

mowa w ust. 1, lub

2)

na podstawie informacji gospodarczych otrzymanych od biura lub danych udostępnionych

przez instytucje utworzone na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe lub przez instytucje, o których mowa w art. 9, w terminie 3 dni roboczych od dnia

ich otrzymania.

1.

Do otrzymywania informacji gospodarczych oraz informacji z rejestru zapytań, o którym

mowa w art. 27, są uprawnieni

1)

Prokurator Generalny - w związku z toczącym się przeciwko osobie fizycznej postępowaniem

karnym lub karnym skarbowym albo w związku z wykonaniem wniosku o udzielenie pomocy

prawnej pochodzącego od państwa obcego, które na mocy ratyfikowanej umowy międzynarodowej

wiążącej Rzeczpospolitą Polską ma prawo występować o udzielenie informacji, albo w

związku z toczącym się postępowaniem karnym lub karnym skarbowym o przestępstwo lub

przestępstwo skarbowe popełnione w związku z działaniem osoby prawnej lub jednostki

organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej;

2

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szef Agencji Wywiadu - na zasadach i

w trybie określonym w art. 34 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji

Wywiadu

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1920 i 2405 oraz z 2018 r. poz. 138);

3)

Komendant Główny Policji - na zasadach i w trybie określonym w art. 20 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2067 i 2405 oraz z 2018 r. poz. 106 i 138);

4

Komendant Służby Ochrony Państwa - jeżeli jest to konieczne do wykonywania obowiązków

przewidzianych w ustawie z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa

(Dz. U. z 2018 r. poz. 138);

5

organy Krajowej Administracji Skarbowej - w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań

określonych w ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej

(Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.;

6)

Generalny Inspektor Informacji Finansowej - w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań

określonych w ustawie z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1049);

7

naczelnicy urzędów skarbowych i dyrektorzy izb administracji skarbowej - w związku

z toczącym się przeciwko osobie fizycznej postępowaniem karnym lub karnym skarbowym

albo w związku z toczącym się postępowaniem karnym lub karnym skarbowym o przestępstwo

lub przestępstwo skarbowe popełnione w związku z działaniem osoby prawnej lub jednostki

organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej oraz w zakresie niezbędnym do prowadzenia

postępowań i kontroli na podstawie przepisów prawa celnego i podatkowego;

8)

(uchylony)

9)

Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego - w zakresie nadzoru wykonywanego przez

Komisję Nadzoru Finansowego, o której mowa w ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 196, z późn. zm.;

10)

Prezes Najwyższej Izby Kontroli - w zakresie informacji o przedsiębiorcach, jeżeli

jest to niezbędne do przeprowadzenia postępowania kontrolnego określonego w ustawie z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli

(Dz. U. z 2017 r. poz. 524);

11)

Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego - w zakresie realizacji zadań określonych

w ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1993 i 2405 oraz z 2018 r. poz. 138);

12)

Komendant Główny Straży Granicznej - na zasadach i w trybie określonym w art. 10a ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2365 i 2405 oraz z 2018 r. poz. 106 i 138);

13)

sądy - w związku z toczącymi się przed nimi postępowaniami;

14)

(uchylony)

15)

komornicy - w związku z prowadzonymi przez nich postępowaniami;

16

organ prowadzący Rejestr Należności Publicznoprawnych, o którym mowa w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1201, 1475, 1954 i 2491 oraz z 2018 r. poz. 138);

17

organy administracji publicznej - w związku z prowadzonymi przez nie postępowaniami

w sprawie udzielenia ulgi w spłacie należności pieniężnych;

18

administracyjne organy egzekucyjne - w związku z prowadzonymi przez nie postępowaniami,

o których mowa w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

2.

Za każdorazowe udostępnienie informacji gospodarczych podmiotom wymienionym w ust.

1 biuro pobiera opłatę zgodnie z obowiązującym w tym biurze cennikiem, nie wyższą

niż 0,5% minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

1.

Umowy zawarte na podstawie art. 12 ustawy, o której mowa w art. 11, przez organy właściwe wierzyciela w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy z dnia

7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1228, z późn. zm. oraz właściwe jednostki organizacyjne wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 332) wygasają po upływie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Jeżeli obowiązek przekazania informacji gospodarczych do biura informacji gospodarczej

powstał przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i nie zachodzą przesłanki określone

w ustawie, o której mowa w art. 11, do usunięcia tych informacji przez biuro, organy

właściwe wierzyciela w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów oraz właściwe jednostki organizacyjne wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej przekażą informacje gospodarcze do pozostałych biur informacji gospodarczej ujętych

w wykazie, o którym mowa w art. 11a ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 11, w terminie

6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Biura informacji gospodarczej wykonujące działalność gospodarczą w dniu wejścia w

życie niniejszej ustawy zawiadomią ministra właściwego do spraw gospodarki o adresie,

na który należy przekazywać informacje gospodarcze, w terminie 7 dni od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki udostępni w Biuletynie Informacji Publicznej

wykaz biur wykonujących działalność gospodarczą oraz ich adresów, na które należy

przekazywać informacje gospodarcze, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1.

Podmiot, który otrzymał informacje gospodarcze od biura, jest obowiązany usunąć je

w terminie 90 dni od dnia ich otrzymania. Obowiązek ten dotyczy również biura w zakresie

informacji gospodarczych otrzymanych od innego biura.

2.

Podmiot, który otrzymał od biura informacje gospodarcze dotyczące dłużnika będącego

konsumentem, nie może ich ujawnić innym osobom. Nie dotyczy to ujawniania przez biuro

informacji gospodarczych otrzymanych od innego biura.

3.

Przepisów ust. 1 i ust. 2 zdania pierwszego nie stosuje się do podmiotów wymienionych

w art. 25 ust. 1.

4.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do instytucji ustawowo obowiązanych do oceny zdolności

kredytowej lub oceny ryzyka operacyjnego.

1.

Biuro jest obowiązane prowadzić rejestr zapytań. Każdy ma prawo uzyskania informacji

z rejestru zapytań w zakresie dotyczącym ujawniania jego danych, z zastrzeżeniem ust.

4.

2.

Rejestr zapytań obejmuje następujące informacje

1)

datę ujawnienia informacji gospodarczych;

2)

oznaczenie podmiotu, któremu ujawniono informacje gospodarcze;

3)

wskazanie ujawnionych danych.

2a

W przypadku ujawnienia informacji gospodarczych na podstawie art. 22a ust. 3, rejestr

zapytań obejmuje oznaczenie biura, do którego złożono wniosek, o którym mowa w art.

22a ust. 1.

3.

Informacje, o których mowa w ust. 2, są przechowywane w rejestrze zapytań przez okres

12 miesięcy od dnia ujawnienia informacji gospodarczych przez biuro.

4.

Nie podaje się informacji o złożeniu zapytania do rejestru zapytań, jeżeli z zapytaniem

wystąpiły podmioty, o których mowa w art. 25 ust. 1.

5.

W przypadku dłużników będących konsumentami oraz podmiotów, o których mowa w art.

25 ust. 1, uzyskanie informacji z rejestru zapytań jest bezpłatne, jeżeli następuje

nie częściej niż raz na 6 miesięcy. W pozostałych przypadkach uzyskanie informacji

z rejestru zapytań podlega opłacie zgodnie z obowiązującym w biurze cennikiem, nie

wyższej niż 0,5% minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na podstawie przepisów

ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

1.

Biuro jest uprawnione do otrzymywania danych z

1)

rejestru PESEL na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności

(Dz. U. z 2017 r. poz. 657 i 2286 oraz z 2018 r. poz. 138);

2)

krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej na zasadach określonych

w ustawie z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1068 oraz z 2017 r. poz. 60);

3)

Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej na zasadach określonych

w ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej;

4)

Krajowego Rejestru Sądowego na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 700, 1089 i 1133);

5)

Centralnego Rejestru Restrukturyzacji i Upadłości na zasadach określonych w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1508 oraz z 2018 r. poz. 149);

6)

Rejestru Należności Publicznoprawnych na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

2.

W przypadku stwierdzenia niezgodności między informacją gospodarczą otrzymaną od wierzyciela

a danymi otrzymanymi z rejestrów wymienionych w ust. 1 pkt 1-4, biuro niezwłocznie

1)

wstrzymuje ujawnianie tej informacji gospodarczej;

2)

powiadamia o niezgodności wierzyciela, od którego otrzymało informację gospodarczą.

3.

Biuro może uzyskiwać oraz przetwarzać w zakresie uzasadnionym wykonywaniem ustawowych

uprawnień lub obowiązków dane zawarte w rejestrach wymienionych w ust. 1 pkt 2-4 oraz

Monitorze Sądowym i Gospodarczym. Dane te biuro ujawnia w formach określonych w regulaminie

wraz z informacją o czasie uzyskania tych danych przez biuro.

4.

Biuro może na zlecenie klienta uzyskiwać oraz przetwarzać w zakresie uzasadnionym

wykonywaniem ustawowych uprawnień lub obowiązków dane zawarte w rejestrach wymienionych

w ust. 1 pkt 5 lub 6. Dane te biuro ujawnia klientowi, na zlecenie którego je uzyskało,

w formach określonych w regulaminie wraz z informacją o czasie uzyskania tych danych

przez biuro.

5.

W przypadku gdy biuro ujawnia dane z rejestrów wskazanych w ust. 1, które można uzyskać

bezpłatnie, biuro jest obowiązane poinformować o tym podmiot występujący do biura

o udostępnienie tych danych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2015 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 63, art. 2 pkt 1 i 2, art. 3 pkt 1, art. 4 pkt 46 w zakresie art. 126 §

5 i 10 oraz art. 23 ust. 4, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 39 lit. a, art. 8 pkt 2 i art. 12, które wchodzą w życie po upływie 14

dni od dnia ogłoszenia.

1.

W przypadku

1)

częściowego lub całkowitego wykonania zobowiązania albo jego wygaśnięcia,

2)

powzięcia przez wierzyciela, który zawarł z biurem umowę, o której mowa w art. 12

ust. 1, wiadomości o odzyskaniu przez osobę uprawnioną utraconego dokumentu, którym

posłużyła się osoba nieuprawniona,

3)

powzięcia wiarygodnej informacji, że przekazane informacje gospodarcze są nieprawdziwe,

4)

powzięcia wiarygodnej informacji o zmianie innych informacji gospodarczych przekazanych

przez wierzyciela do biura, zgodnie z art. 14-18

- wierzyciel jest obowiązany niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia

powzięcia tych informacji, wystąpić do biura, któremu przekazał dane o zobowiązaniu

lub o posłużeniu się cudzym dokumentem, z żądaniem aktualizacji informacji gospodarczych,

przekazując do biura aktualne dane.

2.

W przypadku stwierdzenia faktu nieistnienia zobowiązania wierzyciel jest obowiązany

niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia powzięcia tej informacji,

wystąpić do biura, któremu przekazał dane o zobowiązaniu, z żądaniem usunięcia informacji

gospodarczych dotyczących tego zobowiązania.

3.

W przypadku zbycia wierzytelności zbywca jest zwolniony z obowiązków określonych w

ust. 1 i 2 z chwilą przekazania do biura informacji o zbyciu wierzytelności.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, biuro usuwa informacje gospodarcze dotyczące

zbytej wierzytelności po upływie 14 dni od dnia otrzymania tej informacji, chyba że

przed upływem tego terminu nabywca wierzytelności dokona aktualizacji informacji w

zakresie dotyczącym danych wierzyciela. Z chwilą dokonania aktualizacji obowiązki

określone w ust. 1 i 2 przechodzą na nabywcę.

1.

Na wniosek dłużnika wierzyciel, który przekazał informacje gospodarcze do biura, jest

obowiązany do ich uzupełnienia, uaktualnienia, sprostowania lub usunięcia, jeżeli

są one niekompletne, nieaktualne, nieprawdziwe lub zostały udostępnione lub są przechowywane

z naruszeniem ustawy.

2.

Na wniosek dłużnika wierzyciel, który przekazał informacje gospodarcze do biura, informuje

podmiot, który otrzymał informacje gospodarcze od biura, o uzupełnieniu, uaktualnieniu,

sprostowaniu lub usunięciu danych dłużnika.

Obowiązek wierzyciela, o którym mowa w art. 30 ust. 1, oraz obowiązki biura, o których

mowa w art. 21 ust. 2 pkt 2 i art. 31 pkt 6 i 7, dotyczące

1)

aktualizacji informacji gospodarczych wynikają w szczególności z uzasadnionej informacji

o

a)

zakwestionowaniu przez dłużnika istnienia zobowiązania w całości lub części, w tym

o odmowie uznania długu,

b)

uznaniu długu przez dłużnika w całości,

c)

uznaniu zobowiązania przez dłużnika za przedawnione,

d)

wykonaniu zobowiązania, w tym dokonaniu zapłaty w części,

e)

oddaleniu prawomocnym wyrokiem powództwa obejmującego część zobowiązania,

f)

stwierdzeniu prawomocnym wyrokiem, że zobowiązanie w części nie istnieje lub wygasło,

g)

potrąceniu ze zobowiązania wierzytelności niższej niż objęta zobowiązaniem,

h)

zwolnieniu dłużnika z długu w części,

i)

odnowieniu zobowiązania w części,

j)

przelewie wierzytelności objętej zobowiązaniem w części na rzecz innej osoby,

k)

przejęciu części długu przez inną osobę,

l)

toczącym się postępowaniu sądowym dotyczącym zobowiązania;

2)

usunięcia informacji gospodarczych wynikają w szczególności z uzasadnionej informacji

o

a)

wykonaniu zobowiązania, w tym dokonaniu zapłaty, w całości,

b)

oddaleniu prawomocnym wyrokiem powództwa obejmującego całość zobowiązania,

c)

stwierdzeniu prawomocnym wyrokiem, że zobowiązanie w całości nie istnieje lub wygasło,

d)

potrąceniu ze zobowiązania wierzytelności wyższej niż objęta zobowiązaniem,

e)

zwolnieniu dłużnika z długu w całości,

f)

odnowieniu zobowiązania w całości,

g)

przelewie wierzytelności objętej zobowiązaniem w całości na rzecz innej osoby,

h)

przejęciu całości długu przez inną osobę.

Biuro usuwa informacje gospodarcze

1)

na wniosek wierzyciela, nie później niż w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku;

2)

przed zaprzestaniem wykonywania działalności gospodarczej przez biuro, informując

o tym wierzycieli związanych z biurem umową, o której mowa w art. 12 ust. 1;

3)

przekazane przez wierzyciela, z którym wygasła albo została rozwiązana umowa, o której

mowa w art. 12 ust. 1;

4)

przekazane przez wierzyciela, który po ich przekazaniu do biura został wykreślony

z właściwego rejestru albo ewidencji lub trwale zaprzestał wykonywania działalności

gospodarczej;

5)

dotyczące posłużenia się podrobionym lub cudzym dokumentem - po upływie 10 lat, licząc

od końca roku, w którym biuro otrzymało te informacje;

6)

na podstawie uzasadnionej informacji o nieistnieniu zobowiązania;

7

na podstawie uzasadnionej informacji o wygaśnięciu zobowiązania;

8)

po upływie 3 lat od ich ostatniej aktualizacji, nie później niż po upływie 10 lat

od dnia ich przekazania przez wierzyciela;

9

nie później niż po upływie 10 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne,

jeżeli dłużnikiem jest konsument, przy czym w przypadku roszczeń stwierdzonych prawomocnym

orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju

albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczeń stwierdzonych ugodą zawartą

przed sądem albo przed sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną

przez sąd nie później niż po upływie 10 lat od dnia stwierdzenia roszczenia.

1.

Biuro może dokonywać analizy wiarygodności płatniczej podmiotu niebędącego konsumentem

po zawarciu umowy o dokonanie takiej analizy.

2.

Przez wiarygodność płatniczą rozumie się zdolność do terminowego wywiązania się ze

zobowiązania pieniężnego wynikającego z umowy.

3.

W celu dokonywania analizy wiarygodności płatniczej biuro opracowuje sposób jej sporządzania.

4.

Do analizy wiarygodności płatniczej biuro może wykorzystać wyłącznie informacje gospodarcze

przechowywane przez biuro oraz dane, o których mowa w art. 9, art. 13 oraz art. 28.

5.

Analiza wiarygodności płatniczej podmiotu niebędącego konsumentem zawiera również

opis sposobu sporządzenia analizy oraz zestawienie informacji wykorzystanych do jej

sporządzenia.

1.

Nadzór nad biurem sprawuje minister właściwy do spraw gospodarki w zakresie zgodności

wykonywanej działalności gospodarczej z ustawą i regulaminem.

2.

Nadzór nie obejmuje kontroli prawidłowości przetwarzania przez biuro danych osobowych.

3

Nadzór ministra właściwego do spraw gospodarki w zakresie dokonywania przez biuro

analizy wiarygodności płatniczej obejmuje wyłącznie ocenę, czy zakres informacji wykorzystywanych

do analizy jest prawidłowy.

1.

Osoba upoważniona przez ministra właściwego do spraw gospodarki, zwana dalej „kontrolującym”,

w celu ustalenia stanu faktycznego może przeprowadzić kontrolę działalności gospodarczej

biura.

2.

Kontrolujący przeprowadza czynności kontrolne po okazaniu legitymacji służbowej oraz

doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli.

3.

Kontrolujący podlega wyłączeniu z kontroli, jeżeli wyniki kontroli mogą oddziaływać

na jego prawa lub obowiązki, na prawa lub obowiązki jego małżonka albo osoby pozostającej

z nim faktycznie we wspólnym pożyciu, krewnych i powinowatych do drugiego stopnia

bądź osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki bądź kurateli. Powody

wyłączenia kontrolującego trwają także po ustaniu małżeństwa, przysposobienia, opieki

albo kurateli.

4.

Kontrolujący może być wyłączony z kontroli w każdym czasie, jeżeli zachodzą uzasadnione

wątpliwości co do jego bezstronności.

5.

Z wnioskiem o wyłączenie kontrolującego z przeprowadzenia kontroli może wystąpić kontrolujący

lub osoba upoważniona do reprezentowania biura. O wyłączeniu albo odmowie wyłączenia

kontrolującego z przeprowadzenia kontroli rozstrzyga minister właściwy do spraw gospodarki.

Kontrolujący jest uprawniony do

1)

wstępu do obiektów i pomieszczeń biura;

2)

wglądu do wszelkich dokumentów, nośników informacji lub innych materiałów dowodowych

związanych z działalnością gospodarczą biura;

3)

przeprowadzania oględzin obiektów i składników majątkowych;

4)

żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień od osoby upoważnionej do reprezentowania biura

lub innych pracowników biura;

5)

żądania od osoby upoważnionej do reprezentowania biura sporządzenia, na koszt biura,

uwierzytelnionych kopii, odpisów lub wyciągów z dokumentów, jak również zestawień

i obliczeń dokonanych na podstawie dokumentów;

6)

korzystania z pomocy biegłych i specjalistów;

7)

zabezpieczenia materiałów dowodowych;

8)

dostępu do informacji prawnie chronionych, z zastrzeżeniem przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1167 i 1948, z 2017 r. poz. 935 oraz z 2018 r. poz. 106 i 138).

1.

Kontrolujący dokonuje ustaleń stanu faktycznego na podstawie zebranego w toku kontroli

materiału dowodowego.

2.

Kontrolujący jest uprawniony do zabezpieczenia materiału dowodowego przez

1)

oddanie na przechowanie, za pokwitowaniem, osobie upoważnionej do reprezentowania

biura;

2)

przechowanie w biurze w oddzielnym zamkniętym i opieczętowanym pomieszczeniu.

3.

O zwolnieniu zabezpieczonego materiału dowodowego decyduje kontrolujący.

1.

Z ustnych wyjaśnień udzielanych kontrolującemu przez osobę upoważnioną do reprezentowania

biura lub innych pracowników biura kontrolujący sporządza notatkę, którą podpisuje

kontrolujący i osoba udzielająca wyjaśnień.

2.

Osoba udzielająca wyjaśnień może odmówić podpisania notatki, jeżeli nie zgadza się

z jej treścią w całości, lub podpisać z jednoczesnym zgłoszeniem zastrzeżeń i podaniem,

w jakiej części kwestionuje jej treść.

3.

Osoba upoważniona do reprezentowania biura lub inny pracownik biura może odmówić udzielenia

kontrolującemu wyjaśnień jedynie w przypadkach, gdy wyjaśnienia mogą dotyczyć faktów

lub okoliczności, których ujawnienie mogłoby narazić na odpowiedzialność karną bądź

majątkową wezwanego do złożenia wyjaśnień, a także jego małżonka lub osobę pozostającą

z nim faktycznie we wspólnym pożyciu, krewnych i powinowatych do drugiego stopnia

bądź osoby związane z nim z tytułu przysposobienia, opieki albo kurateli.

(uchylony)

Osoba upoważniona do reprezentowania biura jest obowiązana zapewnić kontrolującemu

warunki niezbędne do sprawnego przeprowadzania kontroli.

1.

Z przeprowadzonej kontroli kontrolujący sporządza protokół kontroli.

2.

Protokół kontroli sporządza się w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, z których jeden

otrzymuje osoba upoważniona do reprezentowania biura.

3.

Protokół kontroli podpisuje kontrolujący i osoba upoważniona do reprezentowania biura.

1.

Protokół kontroli powinien zawierać

1)

oznaczenie biura, adres siedziby biura i numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym

Rejestrze Sądowym oraz imię i nazwisko osoby upoważnionej do reprezentowania biura;

2)

datę rozpoczęcia i zakończenia kontroli, z uwzględnieniem przerw w kontroli;

3)

imię i nazwisko kontrolującego;

4)

określenie zakresu kontroli i okresu działalności gospodarczej biura objętego kontrolą;

5)

wskazanie ustaleń dokonanych w toku przeprowadzonej kontroli na podstawie zgromadzonego

materiału dowodowego;

6)

pouczenie o prawie, sposobie i terminie zgłoszenia zastrzeżeń lub wyjaśnień do ustaleń

zawartych w protokole kontroli;

7)

pouczenie o prawie odmowy podpisania protokołu kontroli;

8)

podpisy kontrolującego i osoby upoważnionej do reprezentowania biura albo podpis kontrolującego

i adnotację o odmowie podpisania protokołu kontroli przez osobę upoważnioną do reprezentowania

biura oraz miejsce i datę podpisania tego protokołu.

2.

Zebrany w trakcie kontroli materiał dowodowy stanowi akta kontroli.

3.

Akta kontroli stanowią załącznik do egzemplarza protokołu kontroli przeznaczonego

dla kontrolującego.

1.

Przed podpisaniem protokołu kontroli osoba upoważniona do reprezentowania biura ma

prawo zgłoszenia kontrolującemu umotywowanych pisemnych zastrzeżeń do ustaleń zawartych

w protokole kontroli w terminie 7 dni roboczych od dnia otrzymania tego protokołu.

2.

W razie zgłoszenia zastrzeżeń, o których mowa w ust. 1, kontrolujący obowiązany jest

sporządzić wobec nich pisemne stanowisko wraz z uzasadnieniem, a w przypadku stwierdzenia

ich zasadności zmienić lub uzupełnić protokół kontroli.

1.

Osoba upoważniona do reprezentowania biura może odmówić podpisania protokołu kontroli,

składając kontrolującemu, w terminie 7 dni roboczych od dnia otrzymania protokołu

kontroli, pisemne wyjaśnienie przyczyn odmowy.

2.

Odmowa podpisania protokołu kontroli przez osobę upoważnioną do reprezentowania biura

nie stanowi przeszkody do podpisania protokołu kontroli przez kontrolującego.

Postępowanie kontrolne kończy

1)

podpisanie protokołu kontroli, o którym mowa w art. 39 ust. 3, albo

2)

podpisanie protokołu kontroli przez kontrolującego, w trybie art. 42 ust. 2.

1.

W razie stwierdzenia w wyniku kontroli naruszenia przepisów ustawy lub regulaminu,

minister właściwy do spraw gospodarki, w drodze decyzji, nakazuje usunięcie nieprawidłowości,

określając termin ich usunięcia.

2.

Jeżeli biuro nie usunie nieprawidłowości w wyznaczonym terminie, minister właściwy

do spraw gospodarki może nałożyć na biuro karę pieniężną w wysokości nieprzekraczającej

120 000 złotych, określając ponowny termin usunięcia nieprawidłowości.

3.

Jeżeli biuro nie usunie nieprawidłowości w terminie, o którym mowa w ust. 2, mimo

nałożenia kary pieniężnej, minister właściwy do spraw gospodarki wydaje decyzję o

zakazie wykonywania działalności gospodarczej przez biuro.

4.

Prawomocna decyzja, o której mowa w ust. 3, powoduje rozwiązanie spółki, w formie

której jest prowadzone biuro.

1.

W razie naruszenia przez biuro przepisów ustawy w zakresie realizacji wniosków, o

których mowa w art. 22a ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki może nałożyć

na biuro karę pieniężną w wysokości nieprzekraczającej 200 000 złotych.

2.

Jeżeli biuro, mimo dwukrotnego nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1,

narusza przepisy ustawy w zakresie realizacji wniosków, o których mowa w art. 22a

ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki wydaje decyzję o zakazie wykonywania

działalności gospodarczej przez biuro. Przepis art. 43 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Do kontroli działalności gospodarczej biura stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

1.

W przypadku przekazania przez wierzyciela informacji gospodarczej do biura z naruszeniem

przepisów ustawy albo niezażądania przez wierzyciela aktualizacji albo usunięcia informacji

gospodarczej mimo zaistnienia obowiązku jej aktualizacji albo usunięcia ponosi on

odpowiedzialność wobec dłużnika niebędącego konsumentem na zasadach określonych w

ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny lub ustawie z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

(Dz. U. z 2003 r. poz. 1503, z późn. zm..

2.

W przypadku nieusunięcia informacji gospodarczej albo niedokonania jej aktualizacji

przez biuro, jeżeli biuro ma obowiązek usunięcia albo aktualizacji tej informacji,

ponosi ono odpowiedzialność wobec dłużnika niebędącego konsumentem na zasadach określonych

w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny lub ustawie z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

1.

W przypadku przekazania przez wierzyciela informacji gospodarczej do biura z naruszeniem

przepisów ustawy albo niezażądania przez wierzyciela aktualizacji albo usunięcia informacji

gospodarczej mimo zaistnienia obowiązku jej aktualizacji albo usunięcia ponosi on

odpowiedzialność wobec dłużnika będącego konsumentem na zasadach określonych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

2.

W przypadku nieusunięcia informacji gospodarczej albo niedokonania jej aktualizacji

przez biuro, jeżeli biuro ma obowiązek usunięcia albo aktualizacji tej informacji,

ponosi ono odpowiedzialność wobec dłużnika będącego konsumentem na zasadach określonych

w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

Kto prowadzi działalność będącą przedmiotem działalności gospodarczej biura bez zatwierdzenia

regulaminu, podlega grzywnie do 5 000 000 złotych albo karze pozbawienia wolności

do lat 3, albo obu tym karom łącznie.

Kto, prowadząc działalność zarobkową, wbrew warunkom określonym w ustawie używa w

swoim oznaczeniu lub w reklamie wyrazów „biuro informacji gospodarczej” lub skrótu

„BIG”, podlega grzywnie do 5 000 000 złotych albo karze pozbawienia wolności do lat

3, albo obu tym karom łącznie.

Kto, będąc wierzycielem, w przypadku

1)

całkowitego wykonania zobowiązania albo jego wygaśnięcia,

2)

stwierdzenia faktu nieistnienia zobowiązania,

3)

powzięcia przez wierzyciela, który zawarł z biurem umowę, o której mowa w art. 12

ust. 1, wiadomości o odzyskaniu przez osobę utraconego dokumentu, o którym mowa w

art. 17

- niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni, nie zażądał aktualizacji informacji

od biura, któremu przekazał dane o zobowiązaniu lub o posłużeniu się cudzym dokumentem,

podlega grzywnie do 30 000 złotych.

1.

Kto przekazuje do biura nieprawdziwą informację gospodarczą, podlega grzywnie do 30

000 złotych.

2.

Tej samej karze podlega, kto nie usunął informacji gospodarczej w terminie 90 dni

od dnia jej otrzymania od biura lub ujawnił niezgodnie z przepisami ustawy informację

gospodarczą osobom trzecim.

Kto, będąc wierzycielem, w przypadku trwałego zaprzestania wykonywania działalności

gospodarczej nie rozwiązuje umowy, o której mowa w art. 12 ust. 1, w terminie 14 dni

od dnia trwałego zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej, podlega grzywnie

do 30 000 złotych.

Kto występuje do biura o ujawnienie informacji gospodarczych bez upoważnienia osoby,

której informacje dotyczą, jeżeli takie upoważnienie jest wymagane przepisami ustawy,

podlega grzywnie do 30 000 złotych.

Kto, będąc obowiązanym do udostępniania informacji gospodarczych, ujawnia nieprawdziwe

lub nieaktualne dane, podlega grzywnie do 30 000 złotych.

1.

Kto, będąc członkiem zarządu biura, nie zawiadamia ministra właściwego do spraw gospodarki

o podjęciu oraz o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej, a także o adresie,

na który należy przekazywać informacje gospodarcze, i o jego zmianach, w terminie

7 dni od dnia zaistnienia tych zdarzeń, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.

2.

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie przepisów

ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1713, z późn. zm..

(pominięte)

Biuro informacji gospodarczej utworzone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

staje się biurem w rozumieniu niniejszej ustawy.

(pominięty)

Regulaminy zarządzania danymi, uchwalone na podstawie przepisów ustawy, o której mowa

w art. 69, zachowują moc do dnia zatwierdzenia regulaminów sporządzonych na podstawie

przepisów niniejszej ustawy.

Przepisy niniejszej ustawy stosuje się do udostępniania danych o zobowiązaniach wymagalnych,

powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Informacje gospodarcze przekazane do biur informacji gospodarczej na podstawie przepisów

ustawy, o której mowa w art. 69, uznaje się za informacje gospodarcze w rozumieniu

przepisów niniejszej ustawy.

Postępowania o ujawnienie informacji gospodarczych wszczęte i niezakończone przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych.

Kontrolę działalności gospodarczej biura informacji gospodarczej wszczętą i niezakończoną

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzi się na podstawie przepisów

dotychczasowych.

(pominięty)

Traci moc ustawa z dnia 14 lutego 2003 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych

(Dz. U. poz. 424, z późn. zm..

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 82 pkt 6 i 7, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;

2)

art. 4 pkt 28, art. 10 ust. 1 pkt 5, art. 31 ust. 1, art. 32 i art. 91, które wchodzą

w życie z dniem 1 lipca 2018 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 1, art. 4 pkt 1 i pkt 11 lit. c i d, lit. e w zakresie § 12 i 13 oraz lit. f,

art. 11, art. 13, art. 27, art. 38 pkt 39 lit. a tiret drugie, pkt 65 lit. a, pkt

68 lit. a w zakresie pkt 1, pkt 76 lit. b tiret drugie, art. 119, art. 148, art. 160

ust. 2 i 3, art. 162 ust. 1 pkt 1, art. 164, art. 165 ust. 1, 2 i 6, art. 178, art.

190 ust. 1, art. 201 ust. 1 i art. 259 ust. 1, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 150, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.;

2a)

art. 112 pkt 2-4, które wchodzą w życie z dniem 27 lutego 2017 r.;

3)

art. 4 pkt 12, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;

4)

art. 149a

a)

pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 13 listopada 2017 r.,

b)

pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 4 czerwca 2018 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2018 r., z wyjątkiem art. 346, który wchodzi

w życie z dniem ogłoszenia.