Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 lutego 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

1.

Ustawa reguluje zasady

1)

prowadzenia działalności pożytku publicznego przez organizacje pozarządowe w sferze

zadań publicznych, współpracy organów administracji publicznej z organizacjami pozarządowymi

oraz współpracy, o której mowa w art. 4d;

2)

uzyskiwania przez organizacje pozarządowe statusu organizacji pożytku publicznego

oraz funkcjonowania organizacji pożytku publicznego;

3)

sprawowania nadzoru nad prowadzeniem działalności pożytku publicznego;

4)

tworzenia i funkcjonowania rad działalności pożytku publicznego.

2.

Ustawa reguluje również warunki wykonywania świadczeń przez wolontariuszy oraz korzystania

z tych świadczeń.

Komitet do spraw Pożytku Publicznego, zwany dalej „Komitetem”, jest organem administracji

rządowej właściwym w sprawach pożytku publicznego i wolontariatu, w tym programowania,

koordynowania i organizowania współpracy organów administracji publicznej i podmiotów

działających w sferze pożytku publicznego.

Do postanowień, o których mowa w art. 22 ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 1, wydanych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, o których właściwy sąd rejestrowy nie

poinformował ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego, stosuje się

art. 22 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

dotacji - rozumie się przez to dotację w rozumieniu art. 127 ust. 1 pkt 1 lit. e oraz art. 221 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2077 oraz z 2018 r. poz. 62);

2)

„środkach publicznych” - rozumie się przez to środki publiczne, o których mowa w ustawie o finansach publicznych, przeznaczone na wydatki publiczne w rozumieniu tej ustawy;

3)

wolontariuszu - rozumie się przez to osobę fizyczną, która ochotniczo i bez wynagrodzenia

wykonuje świadczenia na zasadach określonych w ustawie;

4)

inicjatywie lokalnej - rozumie się przez to formę współpracy jednostek samorządu terytorialnego

z ich mieszkańcami, w celu wspólnego realizowania zadania publicznego na rzecz społeczności

lokalnej;

5)

operatorze projektu - rozumie się przez to organizację pozarządową lub podmiot wymieniony

w art. 3 ust. 3, którym organ administracji publicznej zleca realizację zadania publicznego

w sferze, o której mowa w art. 4, w sposób, o którym mowa w art. 16a;

6)

realizatorze projektu - rozumie się przez to organizację pozarządową lub podmiot wymieniony

w art. 3 ust. 3, którym operator projektu zleca wykonanie projektu;

7)

projekcie - rozumie się przez to zadanie publiczne w sferze, o której mowa w art.

4, realizowane przez realizatora projektu w sposób, o którym mowa w art. 16a;

8

Narodowym Instytucie - rozumie się przez to Narodowy Instytut Wolności - Centrum Rozwoju

Społeczeństwa Obywatelskiego, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o Narodowym Instytucie Wolności - Centrum

Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego

(Dz. U. poz. 1909 i 2371);

9

Dyrektorze Narodowego Instytutu - rozumie się przez to Dyrektora, o którym mowa w

art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o Narodowym Instytucie Wolności - Centrum

Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego.

Do podmiotów, które utraciły status organizacji pożytku publicznego przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

dotychczasowym.

1.

Działalnością pożytku publicznego jest działalność społecznie użyteczna, prowadzona

przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych określonych w ustawie.

2.

Organizacjami pozarządowymi są

1)

niebędące jednostkami sektora finansów publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych lub przedsiębiorstwami, instytutami badawczymi, bankami i spółkami prawa handlowego

będącymi państwowymi lub samorządowymi osobami prawnymi,

2)

niedziałające w celu osiągnięcia zysku

- osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym

odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, w tym fundacje i stowarzyszenia, z zastrzeżeniem

ust. 4.

3.

Działalność pożytku publicznego może być prowadzona także przez

1)

osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku

Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do

innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania,

jeżeli ich cele statutowe obejmują prowadzenie działalności pożytku publicznego;

2)

stowarzyszenia jednostek samorządu terytorialnego;

3)

spółdzielnie socjalne;

4)

spółki akcyjne i spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz kluby sportowe będące

spółkami działającymi na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1463 i 1600), które nie działają w celu osiągnięcia zysku oraz przeznaczają całość dochodu na

realizację celów statutowych oraz nie przeznaczają zysku do podziału między swoich

udziałowców, akcjonariuszy i pracowników.

3a.

Przepisów art. 19b-41i nie stosuje się do spółdzielni socjalnych.

4.

Przepisów działu II nie stosuje się do

1)

partii politycznych;

2)

związków zawodowych i organizacji pracodawców;

3)

samorządów zawodowych;

4)

(uchylony)

5)

fundacji utworzonych przez partie polityczne.

6)

(uchylony)

5.

Przepisów rozdziału 2 działu II nie stosuje się do zlecania realizacji zadań w zakresie

opieki nad Polonią i Polakami za granicą finansowanych ze środków budżetu państwa

w części, której dysponentem jest Szef Kancelarii Senatu.

6.

(uchylony)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Sfera zadań publicznych, o której mowa w art. 3 ust. 1, obejmuje zadania w zakresie

1)

pomocy społecznej, w tym pomocy rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz

wyrównywania szans tych rodzin i osób;

1a)

wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej;

1b)

udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej oraz zwiększania świadomości prawnej społeczeństwa;

2)

działalności na rzecz integracji i reintegracji zawodowej i społecznej osób zagrożonych

wykluczeniem społecznym;

3)

działalności charytatywnej;

4)

podtrzymywania i upowszechniania tradycji narodowej, pielęgnowania polskości oraz

rozwoju świadomości narodowej, obywatelskiej i kulturowej;

5)

działalności na rzecz mniejszości narodowych i etnicznych oraz języka regionalnego;

5a)

działalności na rzecz integracji cudzoziemców;

6)

ochrony i promocji zdrowia, w tym działalności leczniczej w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 160 i 138);

7)

działalności na rzecz osób niepełnosprawnych;

8)

promocji zatrudnienia i aktywizacji zawodowej osób pozostających bez pracy i zagrożonych

zwolnieniem z pracy;

9)

działalności na rzecz równych praw kobiet i mężczyzn;

10)

działalności na rzecz osób w wieku emerytalnym;

11)

działalności wspomagającej rozwój gospodarczy, w tym rozwój przedsiębiorczości;

12)

działalności wspomagającej rozwój techniki, wynalazczości i innowacyjności oraz rozpowszechnianie

i wdrażanie nowych rozwiązań technicznych w praktyce gospodarczej;

13)

działalności wspomagającej rozwój wspólnot i społeczności lokalnych;

14)

nauki, szkolnictwa wyższego, edukacji, oświaty i wychowania;

15)

działalności na rzecz dzieci i młodzieży, w tym wypoczynku dzieci i młodzieży;

16)

kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego;

17)

wspierania i upowszechniania kultury fizycznej;

18)

ekologii i ochrony zwierząt oraz ochrony dziedzictwa przyrodniczego;

19)

turystyki i krajoznawstwa;

20)

porządku i bezpieczeństwa publicznego;

21)

obronności państwa i działalności Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;

22)

upowszechniania i ochrony wolności i praw człowieka oraz swobód obywatelskich, a także

działań wspomagających rozwój demokracji;

22a)

udzielania nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego;

23)

ratownictwa i ochrony ludności;

24)

pomocy ofiarom katastrof, klęsk żywiołowych, konfliktów zbrojnych i wojen w kraju

i za granicą;

25)

upowszechniania i ochrony praw konsumentów;

26)

działalności na rzecz integracji europejskiej oraz rozwijania kontaktów i współpracy

między społeczeństwami;

27)

promocji i organizacji wolontariatu;

28)

pomocy Polonii i Polakom za granicą;

29)

działalności na rzecz kombatantów i osób represjonowanych;

29a)

działalności na rzecz weteranów i weteranów poszkodowanych w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa

(Dz. U. poz. 1203, z 2017 r. poz. 60 oraz z 2018 r. poz. 138);

30)

promocji Rzeczypospolitej Polskiej za granicą;

31)

działalności na rzecz rodziny, macierzyństwa, rodzicielstwa, upowszechniania i ochrony

praw dziecka;

32)

przeciwdziałania uzależnieniom i patologiom społecznym;

32a)

rewitalizacji;

33)

działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art.

3 ust. 3, w zakresie określonym w pkt 1-32a.

2.

Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, zadania w zakresie innym niż

wymienione w ust. 1 jako należące do sfery zadań publicznych, kierując się ich szczególną

społeczną użytecznością oraz możliwością ich wykonywania przez podmioty, o których

mowa w art. 5 ust. 1, w sposób zapewniający wystarczające zaspokajanie potrzeb społecznych.

Organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3, z wyłączeniem stowarzyszeń

jednostek samorządu terytorialnego, które

1)

wykonują zadania publiczne, lub

2)

dysponują majątkiem publicznym

- udostępniają informację publiczną na zasadach i w trybie określonym w niniejszej

ustawie.

Udostępnianie informacji publicznej następuje

1)

poprzez ogłaszanie informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej na zasadach,

o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 oraz z 2017 r. poz. 933), albo

2)

poprzez ogłaszanie informacji publicznej na stronie internetowej organizacji pozarządowych

oraz podmiotów, o których mowa w art. 4a, albo

3)

na wniosek na zasadach, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do udostępniania informacji publicznej

stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

1.

Senat Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie zadań, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt

28, sprawuje opiekę nad Polonią i Polakami za granicą.

2.

Opieka Senatu Rzeczypospolitej Polskiej nad Polonią i Polakami za granicą jest realizowana

poprzez współpracę z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art.

3 ust. 3, polegającą na zlecaniu realizacji zadań publicznych finansowanych z części

budżetu państwa dotyczącej Kancelarii Senatu.

3.

Zlecanie realizacji zadań publicznych, o którym mowa w ust. 2, jako zadań zleconych

w rozumieniu art. 127 ust. 1 pkt 1 lit. e, art. 132 ust. 2 pkt 5 oraz art. 151 ust. 1 ustawy z

dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, może mieć formy

1)

powierzania wykonywania zadań publicznych, wraz z udzieleniem dotacji na finansowanie

ich realizacji, lub

2)

wspierania wykonywania zadań publicznych, wraz z udzieleniem dotacji na dofinansowanie

ich realizacji.

1.

Organy administracji publicznej prowadzą działalność w sferze zadań publicznych, o

której mowa w art. 4, we współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami

wymienionymi w art. 3 ust. 3, prowadzącymi, odpowiednio do terytorialnego zakresu

działania organów administracji publicznej, działalność pożytku publicznego w zakresie

odpowiadającym zadaniom tych organów.

2.

Współpraca, o której mowa w ust. 1, odbywa się w szczególności w formach

1)

zlecania organizacjom pozarządowym oraz podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3 realizacji

zadań publicznych na zasadach określonych w ustawie;

2)

wzajemnego informowania się o planowanych kierunkach działalności;

3)

konsultowania z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3

ust. 3 projektów aktów normatywnych w dziedzinach dotyczących działalności statutowej

tych organizacji;

4)

konsultowania projektów aktów normatywnych dotyczących sfery zadań publicznych, o

której mowa w art. 4, z radami działalności pożytku publicznego, w przypadku ich utworzenia

przez właściwe jednostki samorządu terytorialnego;

5)

tworzenia wspólnych zespołów o charakterze doradczym i inicjatywnym, złożonych z przedstawicieli

organizacji pozarządowych, podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 oraz przedstawicieli

właściwych organów administracji publicznej;

6)

umowy o wykonanie inicjatywy lokalnej na zasadach określonych w ustawie;

7)

umowy partnerskiej określonej w art. 28a ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1376 i 1475) oraz porozumienia albo umowy o partnerstwie określonych w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie

polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1460, 1475 i 2433).

3.

Współpraca, o której mowa w ust. 1, odbywa się na zasadach: pomocniczości, suwerenności

stron, partnerstwa, efektywności, uczciwej konkurencji i jawności.

4.

Zlecanie realizacji zadań publicznych, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, jako zadań zleconych

w rozumieniu art. 127 ust. 1 pkt 1 lit. e, art. 151 ust. 1 oraz art. 221 ustawy z dnia 27 sierpnia

2009 r. o finansach publicznych, może mieć formy

1)

powierzania wykonywania zadań publicznych, wraz z udzieleniem dotacji na finansowanie

ich realizacji, lub

2)

wspierania wykonywania zadań publicznych, wraz z udzieleniem dotacji na dofinansowanie

ich realizacji.

5.

Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określa, w drodze uchwały, szczegółowy

sposób konsultowania z radami działalności pożytku publicznego lub organizacjami pozarządowymi

i podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 projektów aktów prawa miejscowego w dziedzinach

dotyczących działalności statutowej tych organizacji.

6.

Organ administracji publicznej może po konsultacjach z organizacjami pozarządowymi

i podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 tworzyć i prowadzić jednostki organizacyjne,

których celem jest działalność, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 33.

7.

Podmiotem prowadzącym jednostkę, o której mowa w ust. 6, może być także organizacja

pozarządowa oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3.

8.

Jednostki samorządu terytorialnego mogą udzielać pożyczek, gwarancji, poręczeń organizacjom

pozarządowym oraz podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3, na realizację zadań w sferze

pożytku publicznego, na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

1.

Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego uchwala, po konsultacjach z organizacjami

pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3, przeprowadzonych w sposób

określony w art. 5 ust. 5, roczny program współpracy z organizacjami pozarządowymi

oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3. Roczny program współpracy jest uchwalany

do dnia 30 listopada roku poprzedzającego okres obowiązywania programu.

2.

Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego może uchwalić, w sposób określony

w ust. 1, wieloletni program współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami

wymienionymi w art. 3 ust. 3.

2a.

W przypadku gdy po konsultacjach, o których mowa w ust. 1, właściwa rada działalności

pożytku publicznego wyrazi opinię o projekcie rocznego lub wieloletniego programu

współpracy, opinię tę organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego załącza

do przedstawianego organowi stanowiącemu jednostki samorządu terytorialnego projektu

rocznego lub wieloletniego programu współpracy.

3.

Organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego, nie później niż do dnia 31 maja

każdego roku, jest obowiązany przedłożyć organowi stanowiącemu jednostki samorządu

terytorialnego oraz opublikować w Biuletynie Informacji Publicznej sprawozdanie z

realizacji programu współpracy za rok poprzedni.

4.

Roczny program współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi

w art. 3 ust. 3 zawiera w szczególności

1)

cel główny i cele szczegółowe programu;

2)

zasady współpracy;

3)

zakres przedmiotowy;

4)

formy współpracy, o których mowa w art. 5 ust. 2;

5)

priorytetowe zadania publiczne;

6)

okres realizacji programu;

7)

sposób realizacji programu;

8)

wysokość środków planowanych na realizację programu;

9)

sposób oceny realizacji programu;

10)

informację o sposobie tworzenia programu oraz o przebiegu konsultacji;

11)

tryb powoływania i zasady działania komisji konkursowych do opiniowania ofert w otwartych

konkursach ofert.

5.

Wieloletni program współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi

w art. 3 ust. 3 zawiera w szczególności

1)

cel główny i cele szczegółowe programu;

2)

zakres przedmiotowy;

3)

okres realizacji programu;

4)

sposób realizacji programu;

5)

wysokość środków planowanych na realizację programu.

1.

Minister lub wojewoda przyjmują, w drodze zarządzenia, po konsultacjach z organizacjami

pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3, roczny lub wieloletni

program współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art.

3 ust. 3 na okres nie dłuższy niż 5 lat.

2.

Przepisy art. 5a ust. 1 zdanie 2 i ust. 4 stosuje się odpowiednio.

3.

Organ administracji rządowej nie później niż do dnia 30 kwietnia każdego roku ogłasza

w Biuletynie Informacji Publicznej sprawozdanie z realizacji programu współpracy za

rok poprzedni.

Minister, po zasięgnięciu opinii Rady Działalności Pożytku Publicznego, zwanej dalej

„Radą”, może w zakresie swojej właściwości opracować resortowe programy wspierania

rozwoju organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 oraz

finansowo wspierać te programy, w szczególności w trybie, o którym mowa w art. 11.

Działalność pożytku publicznego nie jest, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1, działalnością

gospodarczą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, i może

być prowadzona jako działalność nieodpłatna lub jako działalność odpłatna.

Działalnością nieodpłatną pożytku publicznego jest działalność prowadzona przez organizacje

pozarządowe i podmioty wymienione w art. 3 ust. 3, w sferze zadań publicznych, o której

mowa w art. 4, za które nie pobierają one wynagrodzenia.

1.

Działalnością odpłatną pożytku publicznego jest

1)

działalność prowadzona przez organizacje pozarządowe i podmioty wymienione w art.

3 ust. 3, w sferze zadań publicznych, o której mowa w art. 4, za które pobierają one

wynagrodzenie;

2)

sprzedaż wytworzonych towarów lub świadczenie usług w zakresie

a)

rehabilitacji społecznej i zawodowej osób niepełnosprawnych na zasadach określonych

w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu

osób niepełnosprawnych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2046, z późn. zm., lub

b)

integracji i reintegracji zawodowej i społecznej osób zagrożonych wykluczeniem społecznym,

o których mowa w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o zatrudnieniu socjalnym

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1828) oraz ustawie z dnia 27 kwietnia 2006 r. o spółdzielniach socjalnych

(Dz. U. poz. 651, z 2009 r. poz. 742, z 2010 r. poz. 146, z 2011 r. poz. 1211, z 2015 r. poz. 1567 oraz z 2017 r. poz. 2494);

3)

sprzedaż przedmiotów darowizny.

2.

Przychód z działalności odpłatnej pożytku publicznego służy wyłącznie prowadzeniu

działalności pożytku publicznego.

1.

Działalność odpłatna pożytku publicznego organizacji pozarządowych oraz podmiotów

wymienionych w art. 3 ust. 3 stanowi działalność gospodarczą, w rozumieniu przepisów

o swobodzie działalności gospodarczej, jeżeli

1)

wynagrodzenie, o którym mowa w art. 8 ust. 1, jest w odniesieniu do działalności danego

rodzaju wyższe od tego, jakie wynika z kosztów tej działalności, lub

2)

przeciętne miesięczne wynagrodzenie osoby fizycznej z tytułu zatrudnienia przy wykonywaniu

statutowej działalności odpłatnej pożytku publicznego, za okres ostatniego roku obrotowego,

a w przypadku zatrudnienia trwającego krócej niż rok obrotowy - za okres tego zatrudnienia,

przekracza 3-krotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw

ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za rok poprzedni.

1a.

Organ administracji publicznej, który w trakcie kontroli stwierdzi okoliczność, o

której mowa w ust. 1, wzywa organizację pozarządową oraz podmioty wymienione w art.

3 ust. 3 pkt 2-4 do złożenia wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców działalności

danego rodzaju w terminie 30 dni od dnia wezwania.

1b.

Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 1a, organizacja pozarządowa oraz podmioty

wymienione w art. 3 ust. 3 pkt 2-4 nie wykaże organowi administracji publicznej, że

złożyła wniosek o wpis do rejestru przedsiębiorców działalności danego rodzaju, organ

administracji publicznej informuje sąd rejestrowy właściwy dla tej organizacji o prowadzeniu

przez nią działalności gospodarczej. Przepis art. 24 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 700, 1089 i 1133) stosuje się odpowiednio.

2.

Przez wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się wynagrodzenie z tytułu

świadczenia pracy lub usług, niezależnie od sposobu nawiązania stosunku pracy lub

rodzaju i treści umowy cywilnoprawnej z osobą fizyczną.

3.

Nie można prowadzić odpłatnej działalności pożytku publicznego i działalności gospodarczej

w odniesieniu do tego samego przedmiotu działalności.

1.

Prowadzenie przez organizacje pozarządowe i podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 pkt

2-4

1)

nieodpłatnej działalności pożytku publicznego,

2)

odpłatnej działalności pożytku publicznego lub

3)

działalności gospodarczej

- wymaga rachunkowego wyodrębnienia tych form działalności w stopniu umożliwiającym

określenie przychodów, kosztów i wyników każdej z tych działalności, z zastrzeżeniem

przepisów o rachunkowości.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku organizacyjnego wyodrębnienia działalności

pożytku publicznego.

3.

Zakres prowadzonej działalności nieodpłatnej lub odpłatnej pożytku publicznego organizacje

pozarządowe i podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 określają w statucie lub w innym

akcie wewnętrznym.

1.

Organizacje pozarządowe, z wyłączeniem spółek kapitałowych, oraz podmioty wymienione

w art. 3 ust. 3 pkt 2 prowadzą uproszczoną ewidencję przychodów i kosztów, w przypadku

gdy

1)

działają w sferze zadań publicznych określonych w art. 4 ust. 1,

2)

nie prowadzą działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności

gospodarczej,

3)

nie posiadają statusu organizacji pożytku publicznego,

4)

osiągają przychody wyłącznie z

a)

działalności nieodpłatnej pożytku publicznego z tytułu składek członkowskich, darowizn,

zapisów, spadków, dotacji, subwencji, przychodów pochodzących z ofiarności publicznej,

b)

działalności odpłatnej pożytku publicznego z tytułu sprzedaży towarów i usług,

c)

tytułu sprzedaży, najmu lub dzierżawy składników majątkowych,

d)

tytułu odsetek od środków pieniężnych na rachunkach bankowych lub rachunkach w spółdzielczych

kasach oszczędnościowo-kredytowych, prowadzonych w związku z wykonywaną działalnością,

w tym także odsetek od lokat terminowych oraz innych form oszczędzania, przechowywania

lub inwestowania, tworzonych na tych rachunkach,

5)

w roku poprzedzającym rok wyboru prowadzenia uproszczonej ewidencji przychodów i kosztów

osiągnęły przychody wyłącznie z tytułów, o których mowa w pkt 4, w wysokości nieprzekraczającej

100 000 zł

- jeżeli decyzję w sprawie prowadzenia uproszczonej ewidencji przychodów i kosztów

podejmie organ zatwierdzający w rozumieniu przepisów o rachunkowości.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 5 w zakresie wielkości przychodów nie stosuje się w roku, w którym

jednostka rozpoczęła działalność.

3.

O wyborze prowadzenia uproszczonej ewidencji przychodów i kosztów jednostka, w terminie

do końca pierwszego miesiąca roku podatkowego, w którym rozpoczyna prowadzenie ewidencji,

a w przypadku jednostek rozpoczynających działalność, w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia

działalności, zawiadamia naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania

podatkiem dochodowym.

4.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 3, dotyczy także lat następnych, z zastrzeżeniem

ust. 5.

5.

Jednostka zawiadamia naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania

podatkiem dochodowym w terminie 14 dni od końca ostatniego miesiąca roku podatkowego,

w którym prowadzi uproszczoną ewidencję przychodów i kosztów, o

1)

rezygnacji z prowadzenia tej ewidencji;

2)

niespełnianiu warunków, o których mowa w ust. 1.

6

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z Przewodniczącym

Komitetu, określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia uproszczonej ewidencji

przychodów i kosztów, warunki, jakim powinna odpowiadać ta ewidencja w celu prawidłowego

określenia zobowiązań podatkowych, mając na uwadze zakres oraz cel działania podmiotów

prowadzących ewidencję.

1.

Organy administracji publicznej

1)

wspierają w sferze, o której mowa w art. 4, realizację zadań publicznych przez organizacje

pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3, prowadzące działalność statutową

w danej dziedzinie;

2)

powierzają w sferze zadań publicznych, o której mowa w art. 4, realizację zadań publicznych

organizacjom pozarządowym oraz podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3, prowadzącym

działalność statutową w danej dziedzinie.

2.

Wspieranie oraz powierzanie, o których mowa w ust. 1, odbywają się po przeprowadzeniu

otwartego konkursu ofert albo w trybach określonych w art. 11a-11c lub art. 19a.

2a.

Obsługa konkursu, o którym mowa w ust. 2, może być zlecona organizacjom pozarządowym

lub podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3.

2b.

Obsługa konkursu, o której mowa w ust. 2a, nie obejmuje

1)

ogłoszenia otwartego konkursu ofert, o którym mowa w art. 13 ust. 3;

2)

powołania komisji konkursowej, o którym mowa w art. 15 ust. 2a;

3)

wyboru ofert, o którym mowa w art. 15 ust. 2g;

4)

ogłoszenia wyników otwartego konkursu ofert, o którym mowa w art. 15 ust. 2h;

5)

zawierania umów o wsparcie realizacji zadania publicznego lub o powierzenie realizacji

zadania publicznego z wyłonionymi organizacjami pozarządowymi lub podmiotami wymienionymi

w art. 3 ust. 3;

6)

unieważnienia otwartego konkursu ofert, o którym mowa w art. 18a.

3.

W otwartym konkursie ofert, o którym mowa w ust. 2, uczestniczą organizacje pozarządowe

oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3.

4.

Zlecanie realizacji zadań publicznych w trybach, o których mowa w ust. 2, następuje

w sposób zapewniający wysoką jakość wykonania danego zadania.

5.

Wspieranie oraz powierzanie zadań, o których mowa w ust. 1, może nastąpić na zasadach

i w trybie przepisów o partnerstwie publiczno-prywatnym albo na podstawie umów międzynarodowych,

jeżeli na realizację określonego zadania publicznego będą przekazywane niepodlegające

zwrotowi środki ze źródeł zagranicznych.

6.

W przypadku unieważnienia otwartego konkursu ofert, o którym mowa w ust. 2, organ

może ponownie ogłosić otwarty konkurs ofert lub zastosować tryb wynikający z innych

przepisów, w tym przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1579 i 2018).

W razie wystąpienia klęski żywiołowej, katastrofy naturalnej lub awarii technicznej,

w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1897), w kraju lub poza jego granicami organ administracji publicznej, w celu zapobieżenia

ich skutkom, może zlecać organizacjom pozarządowym oraz podmiotom wymienionym w art.

3 ust. 3 realizację zadania publicznego z pominięciem otwartego konkursu ofert. Przepisy

art. 43, art. 47, art. 151 oraz art. 221 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych stosuje się odpowiednio.

Prezes Rady Ministrów, jeżeli jest to niezbędne ze względu na ochronę życia lub zdrowia

ludzkiego albo ze względu na ważny interes społeczny lub ważny interes publiczny,

może zlecać organizacjom pozarządowym oraz podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3 realizację

zadań publicznych z pominięciem otwartego konkursu ofert. Przepisy art. 43, art. 47 oraz art. 151 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych stosuje się odpowiednio.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w przypadkach dotyczących zadań z zakresu

ochrony ludności i ratownictwa, może zlecać podmiotom uprawnionym do wykonywania ratownictwa

górskiego, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie i ratownictwie w

górach i na zorganizowanych terenach narciarskich

(Dz. U. poz. 1241 oraz z 2013 r. poz. 7), podmiotom uprawnionym do wykonywania ratownictwa wodnego, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających

na obszarach wodnych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 656 oraz z 2017 r. poz. 1566), jednostkom ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 6 i 7 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 736 i 1169), oraz Polskiemu Czerwonemu Krzyżowi realizację zadań publicznych z pominięciem otwartego

konkursu ofert. Przepisy art. 43, art. 47 oraz art. 151 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych stosuje się odpowiednio.

Do realizacji zadań publicznych zlecanych na podstawie art. 11a-11c stosuje się odpowiednio

przepisy art. 15 ust. 1 i art. 16-18 oraz przepisy wydane na podstawie art. 19.

1.

Organizacja pozarządowa oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 mogą z własnej inicjatywy

złożyć wniosek o realizację zadania publicznego, także takiego, które jest realizowane

dotychczas w inny sposób, w tym przez organy administracji publicznej. Wniosek zawiera

w szczególności

1)

opis zadania publicznego przeznaczonego do realizacji;

2)

szacunkową kalkulację kosztów realizacji zadania publicznego.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, organ administracji publicznej, w terminie nieprzekraczającym

1 miesiąca od dnia wpłynięcia wniosku

1)

rozpatruje celowość realizacji zadania publicznego przez organizacje pozarządowe oraz

podmioty wymienione w art. 3 ust. 3, biorąc pod uwagę

a)

stopień, w jakim wniosek odpowiada priorytetowym zadaniom publicznym, określonym w

programie współpracy z organizacjami pozarządowymi i podmiotami wymienionymi w art.

3 ust. 3,

b)

zapewnienie wysokiej jakości wykonania danego zadania,

c)

środki dostępne na realizację zadań publicznych,

d)

korzyści wynikające z realizacji zadania publicznego przez organizację pozarządową

lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3;

2)

informuje o podjętym rozstrzygnięciu, a w przypadku stwierdzenia celowości realizacji

zadania publicznego informuje składającego wniosek o trybie zlecenia zadania publicznego,

o którym mowa w art. 11 ust. 2, oraz o terminie ogłoszenia otwartego konkursu ofert.

1.

Organ administracji publicznej zamierzający zlecić realizację zadania publicznego

organizacjom pozarządowym lub podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3, ogłasza otwarty

konkurs ofert. Termin do składania ofert nie może być krótszy niż 21 dni od dnia ukazania

się ostatniego ogłoszenia, o którym mowa w ust. 3.

2.

Ogłoszenie otwartego konkursu ofert powinno zawierać informacje o

1)

rodzaju zadania;

2)

wysokości środków publicznych przeznaczonych na realizację tego zadania;

3)

zasadach przyznawania dotacji;

4)

terminach i warunkach realizacji zadania;

5)

terminie składania ofert;

6)

trybie i kryteriach stosowanych przy wyborze ofert oraz terminie dokonania wyboru

ofert;

7)

zrealizowanych przez organ administracji publicznej w roku ogłoszenia otwartego konkursu

ofert i w roku poprzednim zadaniach publicznych tego samego rodzaju i związanych z

nimi kosztami, ze szczególnym uwzględnieniem wysokości dotacji przekazanych organizacjom

pozarządowym i podmiotom, o których mowa w art. 3 ust. 3.

2a.

W przypadku gdy organ administracji publicznej zleca realizację zadania publicznego

w sposób określony w art. 16a, ogłoszenie otwartego konkursu ofert, o którym mowa

w ust. 2, zawiera dodatkowo informacje o zasadach i warunkach zlecenia realizacji

zadania.

3.

Otwarty konkurs ofert ogłasza się

1)

w Biuletynie Informacji Publicznej;

2)

w siedzibie organu administracji publicznej w miejscu przeznaczonym na zamieszczanie

ogłoszeń;

3)

na stronie internetowej organu administracji publicznej.

4.

Ogłoszenie otwartego konkursu ofert można także zamieścić w dzienniku lub tygodniku

o zasięgu ogólnopolskim, regionalnym lub lokalnym, w zależności od rodzaju zadania

publicznego.

5.

Ogłoszenie otwartego konkursu ofert na realizację zadań publicznych w roku następnym

może nastąpić na podstawie projektu uchwały budżetowej przekazanego organowi stanowiącemu

jednostki samorządu terytorialnego na zasadach określonych w przepisach ustawy o finansach publicznych.

1.

Oferta realizacji zadania publicznego złożona w trybie otwartego konkursu ofert albo

w trybach, o których mowa w art. 11a-11c, zawiera w szczególności

1)

szczegółowy zakres rzeczowy zadania publicznego proponowanego do realizacji;

2)

termin i miejsce realizacji zadania publicznego;

3)

kalkulację przewidywanych kosztów realizacji zadania publicznego;

4)

informację o wcześniejszej działalności organizacji pozarządowej lub podmiotów wymienionych

w art. 3 ust. 3 składających ofertę w zakresie, którego dotyczy zadanie publiczne;

5)

informację o posiadanych zasobach rzeczowych i kadrowych zapewniających wykonanie

zadania publicznego oraz o planowanej wysokości środków finansowych na realizację

danego zadania pochodzących z innych źródeł;

6)

deklarację o zamiarze odpłatnego lub nieodpłatnego wykonania zadania publicznego.

1a.

Oferta realizacji zadania publicznego w sposób określony w art. 16a oprócz informacji,

o których mowa w ust. 1, zawiera także zasady i tryb przeprowadzenia konkursu na realizatorów

projektów, w tym warunki i kryteria ich wyboru, oraz zasady i sposób monitorowania

i oceny realizowanych przez nich projektów.

2.

Dwie lub więcej organizacje pozarządowe lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 działające

wspólnie mogą złożyć ofertę wspólną.

3.

Oferta wspólna wskazuje

1)

jakie działania w ramach realizacji zadania publicznego będą wykonywać poszczególne

organizacje pozarządowe lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3;

2)

sposób reprezentacji podmiotów, o których mowa w ust. 2, wobec organu administracji

publicznej.

4.

Umowę zawartą między organizacjami pozarządowymi lub podmiotami wymienionymi w art.

3 ust. 3, określającą zakres ich świadczeń składających się na realizację zadania

publicznego, załącza się do umowy o wsparcie realizacji zadania publicznego lub o

powierzenie realizacji zadania publicznego.

5.

Organizacje pozarządowe lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 składające ofertę

wspólną ponoszą odpowiedzialność solidarną za zobowiązania, o których mowa w art.

16 ust. 1.

1.

Organ administracji publicznej przy rozpatrywaniu ofert

1)

ocenia możliwość realizacji zadania publicznego przez organizację pozarządową lub

podmioty wymienione w art. 3 ust. 3;

2)

ocenia przedstawioną kalkulację kosztów realizacji zadania publicznego, w tym w odniesieniu

do zakresu rzeczowego zadania;

3)

ocenia proponowaną jakość wykonania zadania i kwalifikacje osób, przy udziale których

organizacja pozarządowa lub podmioty określone w art. 3 ust. 3 będą realizować zadanie

publiczne;

4)

w przypadku, o którym mowa w art. 5 ust. 4 pkt 2, uwzględnia planowany przez organizację

pozarządową lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 udział środków finansowych własnych

lub środków pochodzących z innych źródeł na realizację zadania publicznego;

5)

uwzględnia planowany przez organizację pozarządową lub podmioty wymienione w art.

3 ust. 3, wkład rzeczowy, osobowy, w tym świadczenia wolontariuszy i pracę społeczną

członków;

6)

uwzględnia analizę i ocenę realizacji zleconych zadań publicznych w przypadku organizacji

pozarządowej lub podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3, które w latach poprzednich

realizowały zlecone zadania publiczne, biorąc pod uwagę rzetelność i terminowość oraz

sposób rozliczenia otrzymanych na ten cel środków.

2.

Przepis ust. 1 ma zastosowanie także, gdy w wyniku ogłoszenia otwartego konkursu ofert

została zgłoszona jedna oferta.

2a.

Organ administracji publicznej ogłaszający otwarty konkurs ofert powołuje komisję

konkursową w celu opiniowania złożonych ofert.

2b.

W skład komisji konkursowej powołanej przez organ jednostki samorządu terytorialnego

wchodzą przedstawiciele organu wykonawczego tej jednostki.

2c.

W skład komisji konkursowej powołanej przez organ administracji rządowej wchodzą przedstawiciele

tego organu.

2d.

W skład komisji konkursowej wchodzą osoby wskazane przez organizacje pozarządowe lub

podmioty wymienione w art. 3 ust. 3, z wyłączeniem osób wskazanych przez organizacje

pozarządowe lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3, biorące udział w konkursie.

2da.

Komisja konkursowa może działać bez udziału osób wskazanych przez organizacje pozarządowe

lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3, jeżeli

1)

żadna organizacja nie wskaże osób do składu komisji konkursowej lub

2)

wskazane osoby nie wezmą udziału w pracach komisji konkursowej, lub

3)

wszystkie powołane w skład komisji konkursowej osoby podlegają wyłączeniu na podstawie

art. 15 ust. 2d lub art. 15 ust. 2f.

2e.

Komisja konkursowa może korzystać z pomocy osób posiadających specjalistyczną wiedzę

z dziedziny obejmującej zakres zadań publicznych, których konkurs dotyczy.

2ea.

Osoby, o których mowa w ust. 2e, mogą w szczególności

1)

uczestniczyć w pracach komisji z głosem doradczym;

2)

wydawać opinie.

2f.

Do członków komisji konkursowej biorących udział w opiniowaniu ofert stosuje się przepisy

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149) dotyczące wyłączenia pracownika.

2g.

W otwartym konkursie ofert może zostać wybrana więcej niż jedna oferta.

2h.

Ogłoszenie wyników otwartego konkursu ofert zawiera w szczególności

1)

nazwę oferenta;

2)

nazwę zadania publicznego;

3)

wysokość przyznanych środków publicznych.

2i.

Każdy, w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia wyników konkursu, może żądać uzasadnienia

wyboru lub odrzucenia oferty.

2j.

Wyniki otwartego konkursu ofert ogłasza się niezwłocznie po wyborze oferty w sposób

określony w art. 13 ust. 3.

3.

(uchylony)

4.

Po ogłoszeniu wyników otwartego konkursu ofert organ administracji publicznej, bez

zbędnej zwłoki, zawiera umowy o wsparcie realizacji zadania publicznego lub o powierzenie

realizacji zadania publicznego z wyłonionymi organizacjami pozarządowymi lub podmiotami

wymienionymi w art. 3 ust. 3.

1.

Organizacje pozarządowe lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3, przyjmując zlecenie

realizacji zadania publicznego w trybach, o których mowa w art. 11 ust. 2, zobowiązują

się do wykonania zadania publicznego w zakresie i na zasadach określonych w umowie

odpowiednio o wsparcie realizacji zadania publicznego lub o powierzenie realizacji

zadania publicznego, sporządzonej z uwzględnieniem art. 151 ust. 2 i art. 221 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz przepisów niniejszej ustawy, a organ administracji publicznej zobowiązuje się

do przekazania dotacji na realizację zadania.

1a.

Umowa, o której mowa w ust. 1, dotycząca zadania realizowanego w sposób, o którym

mowa w art. 16a, określa zasady i tryb przeprowadzenia konkursu na realizatorów projektów,

w tym warunki i kryteria ich wyboru, oraz zasady i sposób monitorowania i oceny realizowanych

przez nich projektów.

2.

Umowa, o której mowa w ust. 1, wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności.

3.

Umowa o wsparcie realizacji zadania publicznego lub o powierzenie realizacji zadania

publicznego może być zawarta na czas realizacji zadania lub na czas określony, nie

dłuższy niż 5 lat.

4.

Zadanie publiczne nie może być realizowane przez podmiot niebędący stroną umowy, o

której mowa w ust. 1, chyba że umowa ta zezwala na wykonanie określonej części zadania

przez taki podmiot.

5.

Organizacja pozarządowa oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 są zobowiązane do

wyodrębnienia w ewidencji księgowej środków otrzymanych na realizację umowy, o której

mowa w ust. 1. Przepis art. 10 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

6.

W przypadku zlecenia realizacji zadania publicznego organizacjom pozarządowym lub

podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3, które złożyły ofertę wspólną, w umowie o wsparcie

realizacji zadania publicznego lub o powierzenie realizacji zadania publicznego należy

wskazać prawa i obowiązki każdej z organizacji lub podmiotów, w tym zakres ich świadczeń

składających się na realizowane zadanie.

7.

(uchylony)

1.

Operator projektu zleca realizację całości zadania publicznego realizatorom projektów

wybranym na zasadach i w trybie określonych w ofercie, o której mowa w art. 14 ust.

1 i 1a, oraz umowie, o której mowa w art. 16 ust. 1 i 1a.

2.

Informację o wyborze realizatorów projektów operator projektu podaje do publicznej

wiadomości poprzez zamieszczenie na własnej stronie internetowej.

3.

Realizatorzy projektów, przyjmując zlecenie realizacji projektu w trybie określonym

w ust. 1, zobowiązują się do wykonania projektu w zakresie i na zasadach określonych

w umowie z operatorem projektu, a operator projektu zobowiązuje się do przekazania

środków finansowych na realizację projektu.

4.

Przekazanie środków finansowych, o których mowa w ust. 3, następuje w terminie nie

dłuższym niż 14 dni, licząc od dnia zawarcia umowy pomiędzy operatorem projektu a

realizatorem projektu.

Organ administracji publicznej zlecający realizację zadania publicznego może dokonywać

kontroli i oceny realizacji zadania, w szczególności

1)

stopnia realizacji zadania;

2)

efektywności, rzetelności i jakości realizacji zadania;

3)

prawidłowości wykorzystania środków publicznych otrzymanych na realizację zadania;

4)

prowadzenia dokumentacji związanej z realizowanym zadaniem.

1.

Sprawozdanie z wykonania zadania publicznego określonego w umowie należy sporządzić

w terminie 30 dni od dnia zakończenia realizacji zadania publicznego.

2.

Okresem sprawozdawczym jest rok budżetowy.

3.

Organ administracji publicznej może wezwać do złożenia w roku budżetowym częściowych

sprawozdań z wykonania zadania publicznego, nie wcześniej niż przed upływem 30 dni

od dnia doręczenia wezwania.

4.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1 i 3, zawiera

1)

szczegółowy opis wykonania zadania publicznego, z uwzględnieniem osiągniętych celów

oraz zrealizowanych działań;

2)

zestawienie wydatków poniesionych na wykonanie zadania publicznego wraz ze wskazaniem

źródeł ich finansowania;

3)

informację o poniesionych nakładach na wykonanie zadania publicznego z podziałem na

wkład osobowy i rzeczowy.

5.

Sprawozdanie sporządzane przez operatora projektu zawiera dodatkowe informacje o realizatorach

projektów oraz projektach realizowanych w ramach zleconych zadań, dotyczące

1)

nazw i adresów siedzib realizatorów projektów;

2)

zrealizowanego zakresu rzeczowego projektów;

3)

terminów realizacji projektów;

4)

wysokości środków przekazanych na wykonanie poszczególnych projektów;

5)

wysokości środków wykorzystanych na realizację poszczególnych projektów.

1.

Organ administracji publicznej unieważnia otwarty konkurs ofert, jeżeli

1)

nie złożono żadnej oferty;

2)

żadna ze złożonych ofert nie spełniała wymogów zawartych w ogłoszeniu, o którym mowa

w art. 13 ust. 2.

2.

Informację o unieważnieniu otwartego konkursu ofert organ administracji publicznej

podaje do publicznej wiadomości w sposób określony w art. 13 ust. 3.

Przewodniczący Komitetu określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzory ofert, o których mowa w art. 14 ust. 1, 1a i 2,

2)

ramowe wzory umów, o których mowa w art. 16 ust. 1, 1a i 6,

3)

wzory sprawozdań, o których mowa w art. 18

- uwzględniając konieczność zapewnienia niezbędnych informacji dotyczących wykonania

zadania publicznego oraz biorąc pod uwagę liczbę oferentów, sposób i czas realizacji

zadania publicznego, a także sposób jego rozliczenia.

1.

Na podstawie oferty realizacji zadania publicznego, o której mowa w art. 14, złożonej

przez organizacje pozarządowe lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3, organ wykonawczy

jednostki samorządu terytorialnego uznając celowość realizacji tego zadania, może

zlecić organizacji pozarządowej lub podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3, z pominięciem

otwartego konkursu ofert, realizację zadania publicznego o charakterze lokalnym lub

regionalnym, spełniającego łącznie następujące warunki

1)

wysokość dofinansowania lub finansowania zadania publicznego nie przekracza kwoty

10 000 zł;

2)

zadanie publiczne ma być realizowane w okresie nie dłuższym niż 90 dni.

2.

(uchylony)

3.

W terminie nie dłuższym niż 7 dni roboczych od dnia wpłynięcia oferty, organ wykonawczy

jednostki samorządu terytorialnego zamieszcza ofertę na okres 7 dni

1)

w Biuletynie Informacji Publicznej;

2)

w siedzibie organu jednostki samorządu terytorialnego w miejscu przeznaczonym na zamieszczanie

ogłoszeń;

3)

na stronie internetowej organu jednostki samorządu terytorialnego.

4.

Każdy, w terminie 7 dni od dnia zamieszczenia oferty w sposób, o którym mowa w ust.

3, może zgłosić uwagi dotyczące oferty.

5.

Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 4, oraz po rozpatrzeniu uwag, organ wykonawczy

jednostki samorządu terytorialnego niezwłocznie zawiera umowę o wsparcie realizacji

zadania publicznego lub o powierzenie realizacji zadania publicznego. Oferta, o której

mowa w ust. 2, stanowi załącznik do umowy.

6.

Łączna kwota środków finansowych przekazanych przez organ wykonawczy jednostki samorządu

terytorialnego tej samej organizacji pozarządowej lub temu samemu podmiotowi wymienionemu

w art. 3 ust. 3, w trybie określonym w ust. 1, w danym roku kalendarzowym, nie może

przekroczyć kwoty 20 000 zł.

7.

Wysokość środków finansowych przyznanych przez organ wykonawczy jednostki samorządu

terytorialnego w trybie, o którym mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 20% dotacji

planowanych w roku budżetowym na realizację zadań publicznych przez organizacje pozarządowe

oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3.

7a.

Ofertę i sprawozdanie z realizacji zadania, o którym mowa w ust. 1, składa się według

uproszczonych wzorów.

7b.

Uproszczony wzór oferty, o którym mowa w ust. 7a, zawiera w szczególności

1)

zakres rzeczowy zadania publicznego;

2)

termin i określenie miejsca realizacji zadania publicznego;

3)

szacunkową kalkulację kosztów realizacji zadania publicznego.

7c.

Uproszczony wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 7a, zawiera

1)

opis wykonania zadania;

2)

zestawienie wydatków finansowanych z dotacji.

7d

Przewodniczący Komitetu określi, w drodze rozporządzenia, uproszczony wzór oferty

i uproszczony wzór sprawozdania z realizacji zadania, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając

konieczność zapewnienia podstawowych informacji dotyczących wykonania zadania publicznego.

8.

Do umów zawartych na podstawie ust. 5 stosuje się odpowiednio przepisy art. 16-18

oraz przepisy wydane na podstawie art. 19.

1.

W ramach inicjatywy lokalnej mieszkańcy jednostki samorządu terytorialnego bezpośrednio,

bądź za pośrednictwem organizacji pozarządowych, lub podmiotów wymienionych w art.

3 ust. 3 mogą złożyć wniosek o realizację zadania publicznego do jednostki samorządu

terytorialnego, na terenie której mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, w zakresie

1)

działalności, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 13, obejmującej w szczególności budowę,

rozbudowę lub remont dróg, kanalizacji i sieci wodociągowej, stanowiących własność

jednostek samorządu terytorialnego, a także budynków oraz obiektów małej architektury;

2)

działalności, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3, 4, 5, 16 i 27;

3)

edukacji, oświaty i wychowania, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 14;

4)

działalności w sferze kultury fizycznej i turystyki, o której mowa w art. 4 ust. 1

pkt 17 i 19;

5)

ochrony przyrody, w tym zieleni w miastach i wsiach, o której mowa w art. 4 ust. 1

pkt 18;

6)

porządku i bezpieczeństwa publicznego, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 20;

7)

rewitalizacji, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 32a.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, stanowi wniosek w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego.

1.

Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określa tryb i szczegółowe kryteria

oceny wniosków o realizację zadania publicznego w ramach inicjatywy lokalnej. Szczegółowe

kryteria oceny powinny uwzględniać przede wszystkim wkład pracy społecznej w realizację

inicjatywy lokalnej.

2.

Organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego, dokonując oceny wniosku, bierze

pod uwagę szczegółowe kryteria oceny wniosku oraz jego celowość z punktu widzenia

potrzeb społeczności lokalnej.

Po uwzględnieniu wniosku, o którym mowa w art. 19b ust. 1, organ wykonawczy jednostki

samorządu terytorialnego zawiera na czas określony umowę o wykonanie inicjatywy lokalnej

z wnioskodawcą.

Zobowiązanie wnioskodawcy może polegać na świadczeniu pracy społecznej, na świadczeniach

pieniężnych lub rzeczowych.

Wnioskodawca może otrzymać od jednostki samorządu terytorialnego na czas trwania umowy

rzeczy konieczne do wykonania inicjatywy lokalnej.

Organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego wspólnie z wnioskodawcą opracowuje

dokumenty niezbędne do przeprowadzenia inicjatywy lokalnej, w tym harmonogram i kosztorys.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie, do umowy o wykonanie inicjatywy lokalnej stosuje

się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2017 r. poz. 459, 933 i 1132).

1.

Organizacją pożytku publicznego może być organizacja pozarządowa oraz podmiot wymieniony

w art. 3 ust. 3 pkt 1 i 4, z zastrzeżeniem art. 21, która spełnia łącznie następujące

wymagania

1)

prowadzi działalność pożytku publicznego na rzecz ogółu społeczności, lub określonej

grupy podmiotów, pod warunkiem że grupa ta jest wyodrębniona ze względu na szczególnie

trudną sytuację życiową lub materialną w stosunku do społeczeństwa;

2)

może prowadzić działalność gospodarczą wyłącznie jako dodatkową w stosunku do działalności

pożytku publicznego;

3)

nadwyżkę przychodów nad kosztami przeznacza na działalność, o której mowa w pkt 1;

4)

ma statutowy kolegialny organ kontroli lub nadzoru, odrębny od organu zarządzającego

i niepodlegający mu w zakresie wykonywania kontroli wewnętrznej lub nadzoru, przy

czym członkowie organu kontroli lub nadzoru

a)

nie mogą być członkami organu zarządzającego ani pozostawać z nimi w związku małżeńskim,

we wspólnym pożyciu, w stosunku pokrewieństwa, powinowactwa lub podległości służbowej,

b)

nie byli skazani prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia

publicznego lub przestępstwo skarbowe,

c)

mogą otrzymywać z tytułu pełnienia funkcji w takim organie zwrot uzasadnionych kosztów

lub wynagrodzenie w wysokości nie wyższej niż przeciętne miesięczne wynagrodzenie

w sektorze przedsiębiorstw ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego

za rok poprzedni;

5)

członkowie organu zarządzającego nie byli skazani prawomocnym wyrokiem za przestępstwo

umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe;

6)

statut lub inne akty wewnętrzne organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych

w art. 3 ust. 3 pkt 1 i 4, zabraniają

a)

udzielania pożyczek lub zabezpieczania zobowiązań majątkiem organizacji w stosunku

do jej członków, członków organów lub pracowników oraz osób, z którymi członkowie,

członkowie organów oraz pracownicy organizacji pozostają w związku małżeńskim, we

wspólnym pożyciu albo w stosunku pokrewieństwa lub powinowactwa w linii prostej, pokrewieństwa

lub powinowactwa w linii bocznej do drugiego stopnia albo są związani z tytułu przysposobienia,

opieki lub kurateli, zwanych dalej „osobami bliskimi”,

b)

przekazywania ich majątku na rzecz ich członków, członków organów lub pracowników

oraz ich osób bliskich, na zasadach innych niż w stosunku do osób trzecich, w szczególności,

jeżeli przekazanie to następuje bezpłatnie lub na preferencyjnych warunkach,

c)

wykorzystywania majątku na rzecz członków, członków organów lub pracowników oraz ich

osób bliskich na zasadach innych niż w stosunku do osób trzecich, chyba że to wykorzystanie

bezpośrednio wynika z celu statutowego,

d)

zakupu towarów lub usług od podmiotów, w których uczestniczą członkowie organizacji,

członkowie jej organów lub pracownicy oraz ich osób bliskich, na zasadach innych niż

w stosunku do osób trzecich lub po cenach wyższych niż rynkowe.

2.

W przypadku stowarzyszeń działalność, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie może być prowadzona

wyłącznie na rzecz członków stowarzyszenia.

W przypadku podmiotów, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1

1)

działalność pożytku publicznego określona w art. 20 ust. 1 pkt 1 podlega wyodrębnieniu

w sposób zapewniający należytą identyfikację pod względem organizacyjnym i rachunkowym;

2)

przepis art. 20 ust. 1 pkt 3 stosuje się do nadwyżki przychodu nad kosztami uzyskiwanej

w wyniku prowadzenia działalności pożytku publicznego;

3)

przepis art. 20 ust. 1 pkt 4 stosuje się odpowiednio, z uwzględnieniem szczegółowych

zasad organizacji i działania tych jednostek, uregulowanych w przepisach dla nich

właściwych, w tym w statutach lub innych aktach wewnętrznych.

1.

Organizacja pozarządowa oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 pkt 1 i 4 mogą uzyskać

status organizacji pożytku publicznego pod warunkiem, iż działalność o której mowa

w art. 20 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 prowadzona jest nieprzerwanie przez co najmniej 2

lata.

2.

Organizacja pozarządowa oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 pkt 4 podlegające

obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego uzyskują status organizacji pożytku

publicznego z chwilą wpisania do tego Rejestru informacji o spełnieniu wymagań, o

których mowa w art. 20, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym.

3.

Organizacja pozarządowa inna niż wymieniona w ust. 2 oraz podmioty wymienione w art.

3 ust. 3 pkt 1, uzyskują status organizacji pożytku publicznego z chwilą wpisania

do Krajowego Rejestru Sądowego, na zasadach i w trybie określonych w ustawie, o której

mowa w ust. 2.

4.

Organizacja pozarządowa, oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 pkt 4 o których

mowa w ust. 2, traci status organizacji pożytku publicznego z chwilą wykreślenia z

Krajowego Rejestru Sądowego informacji o spełnianiu wymagań określonych w art. 20,

a podmioty, o których mowa w ust. 3 - z chwilą ich wykreślenia z tego Rejestru.

5.

W przypadku otwarcia likwidacji, ogłoszenia upadłości albo prawomocnego oddalenia

wniosku o ogłoszenie upadłości organizacji pożytku publicznego z uwagi na fakt, że

majątek organizacji pożytku publicznego nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania,

sąd rejestrowy z urzędu wykreśla informację, o której mowa w ust. 2, lub organizację,

o której mowa w ust. 3, z Krajowego Rejestru Sądowego.

6

Właściwy sąd rejestrowy, po uprawomocnieniu się postanowienia w przedmiocie wykreślenia

informacji, o której mowa w ust. 2, lub organizacji, o której mowa w ust. 3, z Krajowego

Rejestru Sądowego, informuje o tym Dyrektora Narodowego Instytutu, podając datę doręczenia

i uprawomocnienia się tego postanowienia.

7.

Organizacja pożytku publicznego, w stosunku do której właściwy sąd rejestrowy wydał

postanowienie, o którym mowa w ust. 6

1

informuje Dyrektora Narodowego Instytutu o wysokości niewydatkowanych na dzień wydania

tego postanowienia środków finansowych pochodzących z 1% podatku dochodowego od osób

fizycznych, w terminie 14 dni od dnia doręczenia tego postanowienia;

2)

przekazuje niewydatkowane na dzień wydania tego postanowienia środki finansowe pochodzące

z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych na rzecz Funduszu Wspierania Organizacji

Pożytku Publicznego, w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się tego postanowienia.

8

W przypadku niepoinformowania lub nieprzekazania środków, o których mowa w ust. 7,

Dyrektor Narodowego Instytutu wzywa organizację pożytku publicznego do zwrotu niewydatkowanych

środków finansowych pochodzących z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych lub przedstawienia

niezbędnych wyjaśnień.

9

W przypadku niezastosowania się organizacji pożytku publicznego do wezwania w terminie

14 dni od dnia jego otrzymania Dyrektor Narodowego Instytutu wydaje decyzję określającą

kwotę niewydatkowanych środków finansowych pochodzących z 1% podatku dochodowego od

osób fizycznych i określa termin, od którego nalicza się odsetki. W zakresie nieuregulowanym

stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2017 r. poz. 201, z późn. zm..

1.

W przypadku wykreślenia organizacji pożytku publicznego albo informacji o spełnieniu

wymagań, o których mowa w art. 20, z Krajowego Rejestru Sądowego organizacja pozarządowa

lub podmiot wymieniony w art. 3 ust. 3 pkt 1 lub 4 może ponownie uzyskać status organizacji

pożytku publicznego

1)

po złożeniu wniosku o wpis, jeżeli wykreślenie z Krajowego Rejestru Sądowego nastąpiło

a)

na podstawie wniosku organizacji pozarządowej lub podmiotu wymienionego w art. 3 ust.

3 pkt 1 lub 4,

b)

z urzędu na podstawie art. 22 ust. 5, a właściwy sąd prawomocnie uchylił, stwierdził

nieważność lub ustalił nieistnienie uchwały organu organizacji pożytku publicznego

o otwarciu likwidacji albo uchylił postępowanie upadłościowe wobec organizacji pożytku

publicznego;

2)

po upływie 2 lat od dnia wykreślenia z Krajowego Rejestru Sądowego, jeżeli wykreślenie

nastąpiło

a

na wniosek Dyrektora Narodowego Instytutu,

b)

z urzędu przez właściwy sąd rejestrowy w przypadkach innych niż określone w pkt 1

lit. b.

2.

Przepisy art. 20 i art. 22 stosuje się odpowiednio.

1.

Organizacja pożytku publicznego sporządza roczne sprawozdanie merytoryczne ze swojej

działalności, z zastrzeżeniem przepisów odrębnych.

1a.

Podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 pkt 1, posiadające status organizacji pożytku

publicznego, sporządzają sprawozdanie merytoryczne jedynie z wyodrębnionej działalności

pożytku publicznego oraz podają je do publicznej wiadomości w sposób umożliwiający

zapoznanie się z tym sprawozdaniem przez zainteresowane podmioty.

2.

Organizacja pożytku publicznego sporządza roczne sprawozdanie finansowe, na zasadach

określonych w przepisach o rachunkowości.

2a.

Organizacja pożytku publicznego podaje sprawozdania, o których mowa w ust. 1 i 2,

do publicznej wiadomości w sposób umożliwiający zapoznanie się z tym sprawozdaniem

przez zainteresowane podmioty, w tym poprzez zamieszczenie na swojej stronie internetowej.

2b.

Podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 pkt 1, posiadające status organizacji pożytku

publicznego, sporządzają sprawozdanie finansowe jedynie z wyodrębnionej działalności

pożytku publicznego.

2c

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1-2 i 2b, organizacja pożytku publicznego zamieszcza

po raz pierwszy za rok, w którym uzyskała status organizacji pożytku publicznego,

na stronie podmiotowej Narodowego Instytutu w Biuletynie Informacji Publicznej.

2d

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1-2 i 2b, organizacje pozarządowe oraz podmioty,

wymienione w art. 3 ust. 3 pkt 1 i 4, które utraciły status organizacji pożytku publicznego,

zamieszczają po raz ostatni za rok obrotowy, w którym utraciły status organizacji

pożytku publicznego, na stronie podmiotowej Narodowego Instytutu w Biuletynie Informacji

Publicznej.

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

W odniesieniu do organizacji pożytku publicznego, których sprawozdanie finansowe nie

podlega obowiązkowi badania zgodnie z przepisami o rachunkowości, minister właściwy

do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Przewodniczącym Komitetu może w drodze

rozporządzenia wprowadzić taki obowiązek, biorąc pod uwagę

1)

wysokość otrzymanych dotacji;

2)

wielkość osiąganych przychodów;

3)

potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości prowadzonej ewidencji.

6

Organizacja pożytku publicznego zamieszcza zatwierdzone sprawozdanie finansowe i sprawozdanie

merytoryczne ze swojej działalności, o których mowa w ust. 1 i 2, w terminie do dnia

15 lipca roku następującego po roku, za który składane jest sprawozdanie finansowe

i merytoryczne, na stronie podmiotowej Narodowego Instytutu w Biuletynie Informacji

Publicznej.

6a

Organizacja pożytku publicznego, która nie zamieściła na stronie podmiotowej Narodowego

Instytutu w Biuletynie Informacji Publicznej, w terminie określonym w ust. 6 lub 6b,

zatwierdzonego sprawozdania finansowego i sprawozdania merytorycznego ze swojej działalności,

o których mowa w ust. 1 i 2, nie zostaje uwzględniona w wykazie organizacji pożytku

publicznego, o którym mowa w art. 27a.

6b

Organizacja pożytku publicznego, której rok obrotowy nie jest rokiem kalendarzowym,

zamieszcza na stronie podmiotowej Narodowego Instytutu w Biuletynie Informacji Publicznej

zatwierdzone sprawozdanie finansowe i sprawozdanie merytoryczne ze swojej działalności,

o których mowa w ust. 1-2 i 2b, w terminie do dnia 30 listopada roku następującego

po roku obrotowym, za który jest składane sprawozdanie finansowe i sprawozdanie merytoryczne.

6c

Organizacja pożytku publicznego, która w roku obrotowym, za który sporządza sprawozdanie

finansowe i merytoryczne ze swojej działalności, osiągnęła przychód nieprzekraczający

100 000 zł, zamieszcza na stronie podmiotowej Narodowego Instytutu w Biuletynie Informacji

Publicznej, w terminie, o którym mowa w ust. 6 lub w ust. 6b, sprawozdanie, o którym

mowa w ust. 1 i 1a, w formie uproszczonego sprawozdania merytorycznego.

6d.

Uproszczone sprawozdanie merytoryczne, o którym mowa w ust. 6c, zawiera

1)

dane o organizacji pożytku publicznego;

2)

opis prowadzonej działalności pożytku publicznego i działalności gospodarczej wraz

z podaniem kodów PKD;

3)

ogólne informacje o uzyskanych przychodach i poniesionych kosztach;

4)

podstawowe informacje o

a)

zatrudnieniu oraz kwocie wynagrodzeń,

b)

członkach oraz wolontariuszach;

5)

informacje o

a)

uzyskanym przychodzie z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych,

b)

sposobie wydatkowania środków pochodzących z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych,

c)

poniesionych kosztach administracyjnych,

d)

działalności zleconej przez organy administracji publicznej,

e)

korzystaniu z uprawnień,

f)

przeprowadzonych kontrolach.

6e.

Sprawozdanie merytoryczne, o którym mowa w ust. 1 i 1a, zawiera

1)

dane o organizacji pożytku publicznego;

2)

określenie celów statutowych;

3)

opis prowadzonej działalności pożytku publicznego i działalności gospodarczej wraz

z podaniem kodów PKD;

4)

szczegółowe informacje o

a)

zatrudnieniu i kwocie wynagrodzeń,

b)

członkach oraz wolontariuszach;

5)

informacje o

a)

poniesionych kosztach i uzyskanych przychodach, w tym z 1% podatku dochodowego od

osób fizycznych,

b)

sposobie wydatkowania środków pochodzących z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych,

c)

działalności zleconej przez organy administracji publicznej,

d)

korzystaniu z uprawnień,

e)

zrealizowanych zamówieniach publicznych,

f)

posiadanych udziałach lub akcjach w spółkach,

g)

fundacjach, których organizacja pożytku publicznego jest fundatorem,

h)

udzielonych pożyczkach,

i)

przeprowadzonych kontrolach,

j)

przeprowadzonych badaniach sprawozdań finansowych.

7.

(uchylony)

8

Przewodniczący Komitetu określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania merytorycznego,

o którym mowa w ust. 1 i 1a, oraz wzór uproszczonego sprawozdania merytorycznego,

o którym mowa w ust. 6c, kierując się potrzebą ujednolicenia składanych sprawozdań.

1.

Organizacji pożytku publicznego przysługuje, na zasadach określonych w przepisach

odrębnych, zwolnienie od

1)

podatku dochodowego od osób prawnych,

2)

podatku od nieruchomości,

3)

podatku od czynności cywilnoprawnych,

4)

opłaty skarbowej,

5)

opłat sądowych

- w odniesieniu do prowadzonej przez nią działalności pożytku publicznego.

2.

Organizacja pożytku publicznego może, na zasadach określonych w odrębnych przepisach,

nabywać na szczególnych warunkach prawo użytkowania nieruchomości będących własnością

Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego.

3.

Organizacja pozarządowa, która uzyskała status organizacji pożytku publicznego, jest

obowiązana wypełnić zobowiązania wynikające ze zwolnień podatkowych, z których korzystała

przed dniem uzyskania statusu organizacji pożytku publicznego, na zasadach określonych

w odrębnych przepisach.

4.

W przypadku utraty przez organizację pozarządową statusu organizacji pożytku publicznego

traci ona prawo do korzystania ze zwolnień wynikających z posiadania tego statusu.

5.

Użytkowanie, o którym mowa w ust. 2, wygasa z mocy prawa w przypadku utraty statusu

organizacji pożytku publicznego.

W organizacji pożytku publicznego mogą wykonywać pracę osoby skierowane do odbycia

służby zastępczej, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych przepisach.

Jednostki publicznej radiofonii i telewizji umożliwiają organizacjom pożytku publicznego

nieodpłatne informowanie o ich działalności na zasadach określonych w przepisach odrębnych.

1.

Podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych może, na zasadach i w trybie określonym

w przepisach odrębnych, przekazać 1% podatku obliczonego zgodnie z odrębnymi przepisami

na rzecz wybranej przez siebie organizacji pożytku publicznego.

2.

Otrzymane przez organizację pożytku publicznego środki finansowe pochodzące z 1% podatku

dochodowego od osób fizycznych mogą być wykorzystane wyłącznie na prowadzenie działalności

pożytku publicznego.

2a

W przypadku wydatkowania przez organizację pożytku publicznego środków finansowych

pochodzących z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych w sposób niezgodny z ust.

2, stwierdzonego w wyniku kontroli, o której mowa w art. 29, lub kontroli przeprowadzonej

przez inny organ kontroli państwowej, naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika

urzędu celno-skarbowego, Dyrektor Narodowego Instytutu wydaje decyzję zobowiązującą

organizację pożytku publicznego do zwrotu nieprawidłowo wydatkowanych środków, określając

kwotę podlegającą zwrotowi i termin, od którego nalicza się odsetki. W zakresie nieuregulowanym

stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

2b.

Środki, o których mowa w ust. 2a, są przekazywane na rzecz Funduszu Wspierania Organizacji

Pożytku Publicznego.

2c.

Organizacja pożytku publicznego wyodrębnia w ewidencji księgowej środki, o których

mowa w ust. 2, w tym wysokość środków wydatkowanych na promocję 1% podatku dochodowego

od osób fizycznych, o której mowa w art. 27c ust. 1.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych zamieszcza w terminie do dnia 30 września

każdego roku, na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra wykaz organizacji

pożytku publicznego, zawierający: nazwę i numer wpisu organizacji pożytku publicznego

do Krajowego Rejestru Sądowego, oraz wysokość środków otrzymanych przez tę organizację,

pochodzących z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych za rok poprzedzający.

4

Dyrektor Narodowego Instytutu zamieszcza w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku

na stronie podmiotowej Narodowego Instytutu w Biuletynie Informacji Publicznej sporządzoną

na podstawie sprawozdań, o których mowa w art. 23 ust. 1-2 i 2b, informację dotyczącą

w szczególności wydatkowania przez organizacje pożytku publicznego środków finansowych

pochodzących z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych za rok poprzedni.

1

Dyrektor Narodowego Instytutu prowadzi w formie elektronicznej wykaz organizacji mających

status organizacji pożytku publicznego na dzień 30 listopada roku podatkowego, na

które podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych może przekazać 1% podatku z

zeznań podatkowych składanych za rok podatkowy, i nie później niż dnia 15 grudnia

roku podatkowego zamieszcza ten wykaz na stronie podmiotowej Narodowego Instytutu

w Biuletynie Informacji Publicznej.

2

Dyrektor Narodowego Instytutu prowadzi wykaz, o którym mowa w ust. 1, do dnia 31 grudnia

roku następującego po roku podatkowym.

3.

W wykazie, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się organizacje pożytku publicznego

1

które w terminie zamieściły na stronie podmiotowej Narodowego Instytutu w Biuletynie

Informacji Publicznej roczne sprawozdanie merytoryczne ze swojej działalności oraz

roczne sprawozdanie finansowe, o których mowa w art. 23 ust. 1 i 2, w roku, za który

składane jest zeznanie podatkowe;

2)

w stosunku do których nie wpisano do Krajowego Rejestru Sądowego informacji o otwarciu

likwidacji lub ogłoszeniu upadłości.

3a

Dyrektor Narodowego Instytutu uwzględnia w wykazie, o którym mowa w ust. 1, w terminie,

o którym mowa w ust. 2, organizację pożytku publicznego, która wykaże, że niezamieszczenie

zatwierdzonego rocznego sprawozdania finansowego i rocznego sprawozdania merytorycznego

ze swojej działalności, o których mowa w art. 23 ust. 1-2 i 2b, w terminie, o którym

mowa w art. 23 ust. 6 i 6b, nastąpiło bez jej winy albo z przyczyn od niej niezależnych.

4.

Wykaz, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do każdej organizacji pożytku publicznego,

zawiera

1)

nazwę;

2)

siedzibę;

3)

numer wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego;

4)

numer identyfikacji podatkowej, jeżeli został on nadany organizacji oraz wpisany do

Krajowego Rejestru Sądowego.

5.

W przypadku wpisania po dniu 30 listopada roku podatkowego do Krajowego Rejestru Sądowego

informacji o otwarciu likwidacji lub ogłoszeniu upadłości organizacji pożytku publicznego

albo w przypadku wykreślenia informacji, o której mowa w art. 22 ust. 2, lub organizacji,

o której mowa w art. 22 ust. 3, z Krajowego Rejestru Sądowego, organizację tę usuwa

się z wykazu, o którym mowa w ust. 1.

6

Minister Sprawiedliwości dostarcza Dyrektorowi Narodowego Instytutu informacje dotyczące

organizacji pożytku publicznego, o których mowa w ust. 4 i 5.

7

Dyrektor Narodowego Instytutu dostarcza ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych

informacje dotyczące organizacji pożytku publicznego, o których mowa w ust. 4 i 5,

uwzględnionych w wykazie, o którym mowa w ust. 1.

8.

Organizacja pożytku publicznego jest obowiązana nie później niż do dnia 30 czerwca

roku następującego po roku podatkowym podać naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu

według siedziby tej organizacji numer rachunku bankowego właściwy do przekazania 1%

podatku dochodowego od osób fizycznych przez dokonanie zgłoszenia identyfikacyjnego

albo zgłoszenia aktualizacyjnego na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników

i płatników

(Dz. U. z 2017 r. poz. 869 i 2491 oraz z 2018 r. poz. 106).

9.

Przepisu ust. 8 nie stosuje się do organizacji, które zgłosiły numer rachunku bankowego

w latach ubiegłych jako właściwy do przekazania 1% podatku dochodowego od osób fizycznych

i jest on aktualny.

10

Przewodniczący Komitetu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych

oraz Ministrem Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, tryby, terminy oraz

format i strukturę danych dla wymiany informacji dotyczących organizacji pożytku publicznego,

o których mowa w ust. 4 i 5, między Dyrektorem Narodowego Instytutu a Ministrem Sprawiedliwości

oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, mając na względzie potrzebę

zapewnienia sprawnej realizacji zadań związanych z tworzeniem i prowadzeniem wykazu,

o którym mowa w ust. 1, oraz z przekazywaniem organizacjom pożytku publicznego środków

pochodzących z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych.

1.

Organizacja pożytku publicznego, która została uwzględniona w wykazie, o którym mowa

w art. 27a, nie może wzywać do przekazania lub przekazywać środków finansowych pochodzących

z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych na rzecz organizacji pożytku publicznego,

które nie zostały uwzględnione w tym wykazie.

2.

Organizacja pożytku publicznego, która nie została uwzględniona w wykazie, o którym

mowa w art. 27a, nie może wzywać do przekazania środków finansowych pochodzących z

1% podatku dochodowego od osób fizycznych za pośrednictwem organizacji pożytku publicznego,

która została uwzględniona w tym wykazie.

3.

Środki finansowe pochodzące z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazane

na rzecz organizacji pożytku publicznego, która nie została uwzględniona w wykazie,

o którym mowa w art. 27a, są przekazywane na rzecz Funduszu Wspierania Organizacji

Pożytku Publicznego.

4

W przypadku przekazania środków, o którym mowa w ust. 3, Dyrektor Narodowego Instytutu

wydaje decyzję, określając kwotę podlegającą zwrotowi i termin, od którego nalicza

się odsetki. W zakresie nieuregulowanym stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

5

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, Dyrektor Narodowego Instytutu, po stwierdzeniu

nieprawidłowości przez niego lub inny organ, może wystąpić do sądu rejestrowego o

wykreślenie informacji, o której mowa w art. 22 ust. 2, lub organizacji, o której

mowa w art. 22 ust. 3, z Krajowego Rejestru Sądowego.

1.

Tworzy się Fundusz Wspierania Organizacji Pożytku Publicznego, zwany dalej „Funduszem”,

w celu wzmocnienia potencjału organizacji pożytku publicznego poprzez wyrównywanie

ich szans.

2

Fundusz jest państwowym funduszem celowym, którego dysponentem jest Dyrektor Narodowego

Instytutu, zwany dalej „dysponentem Funduszu”.

3.

Dysponent Funduszu prowadzi szczegółową ewidencję środków finansowych przekazanych

na rzecz Funduszu i wzywa organizacje, o których mowa w ust. 4, do przekazania środków

na rzecz Funduszu.

4

Przychodami Funduszu są

1)

środki finansowe pochodzące z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych niewydatkowane

przez organizacje pożytku publicznego, które utraciły status organizacji pożytku publicznego;

2)

środki finansowe pochodzące z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych wydatkowane

niezgodnie z art. 27 ust. 2 wraz z odsetkami;

3)

środki finansowe pochodzące z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazane

na rzecz organizacji pożytku publicznego, która nie została uwzględniona w wykazie

organizacji mających status organizacji pożytku publicznego, o których mowa w art.

27aa ust. 3, wraz z odsetkami;

4)

odsetki od wolnych środków finansowych przekazanych w zarządzanie na podstawie art. 78d ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

5.

Udzielanie wsparcia organizacjom pożytku publicznego następuje w trybie otwartego

konkursu ofert, o którym mowa w art. 13.

6

Przewodniczący Komitetu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zadania, na

które są przeznaczane środki Funduszu, oraz szczegółowe zasady gospodarki finansowej

Funduszu, uwzględniając potrzebę prowadzenia odrębnej gospodarki finansowej w zakresie

realizacji zadań dotyczących wsparcia organizacji pożytku publicznego, a także potrzebę

skutecznego i racjonalnego wykorzystania środków Funduszu oraz osiągnięcia celów,

dla których Fundusz został utworzony.

1.

Członek organu zarządzającego, organu kontroli lub nadzoru organizacji pożytku publicznego

oraz likwidator organizacji pożytku publicznego odpowiada wobec tej organizacji za

szkodę wyrządzoną działaniem lub zaniechaniem sprzecznym z prawem lub postanowieniami

statutu organizacji pożytku publicznego, chyba że nie ponosi winy.

2.

Członek organu zarządzającego, organu kontroli lub nadzoru oraz likwidator organizacji

pożytku publicznego powinien przy wykonywaniu obowiązków dołożyć staranności wynikającej

z zawodowego charakteru swojej działalności.

3.

Członek organu zarządzającego, organu kontroli lub nadzoru organizacji pożytku publicznego,

wykonujący swoje obowiązki społecznie, jest obowiązany dokładać przy tym należytej

staranności.

4.

Jeżeli szkodę, o której mowa w ust. 1, wyrządziło kilka osób wspólnie, osoby te ponoszą

odpowiedzialność solidarną.

1.

Promocja prowadzona przez organizację pożytku publicznego, polegająca na publicznym

zachęcaniu do przekazania 1% podatku dochodowego od osób fizycznych, bez względu na

formę dotarcia do podatnika, zawiera w szczególności informację o jej finansowaniu

lub współfinansowaniu ze środków finansowych pochodzących z 1% podatku dochodowego

od osób fizycznych.

2.

Programy komputerowe umożliwiające podatnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych

wypełnienie zeznania podatkowego dodatkowo zawierają informację o

1)

możliwości swobodnego wyboru i przekazania 1% podatku dochodowego od osób fizycznych

organizacji pożytku publicznego albo

2)

braku swobodnego wyboru i przekazania 1% podatku dochodowego od osób fizycznych organizacji

pożytku publicznego.

3

Przewodniczący Komitetu określi, w drodze rozporządzenia, treść, formę oraz sposób

zamieszczenia informacji, o której mowa w ust. 1 i 2, mając na względzie zapewnienie

przejrzystości wydatkowania środków pochodzących z 1% podatku dochodowego od osób

fizycznych oraz pełnej informacji dotyczącej możliwości wyboru organizacji pożytku

publicznego.

1

Nadzór nad działalnością pożytku publicznego organizacji pożytku publicznego, w zakresie

uprawnień, obowiązków i wymogów wynikających z art. 8-10, art. 20, art. 21, art. 23,

art. 24-27, art. 27aa, art. 27c oraz art. 42-48, sprawuje Przewodniczący Komitetu.

2.

(uchylony)

1

Organizacja pożytku publicznego podlega kontroli Przewodniczącego Komitetu w zakresie

określonym w art. 28 ust. 1.

2

Przewodniczący Komitetu może zarządzić kontrolę z urzędu, a także na wniosek organu

administracji publicznej, organizacji pozarządowej lub podmiotów wymienionych w art.

3 ust. 3.

3

Przewodniczący Komitetu może powierzyć przeprowadzenie kontroli

1)

wojewodzie;

2)

Dyrektorowi Narodowego Instytutu.

4

Kontrolę przeprowadzają osoby posiadające imienne upoważnienie Przewodniczącego Komitetu

określające kontrolowaną organizację pożytku publicznego i podstawę prawną do podjęcia

kontroli. W przypadku powierzenia przeprowadzenia kontroli jednemu z organów, o których

mowa w ust. 3, pisemne upoważnienie wydaje ten organ.

1.

Nie można równocześnie podejmować i prowadzić więcej niż jednej kontroli, o której

mowa w art. 29, wobec tej samej organizacji pożytku publicznego.

2.

Czas trwania wszystkich kontroli w jednym roku kalendarzowym nie może przekraczać

24 dni roboczych.

3.

Przedłużenie czasu trwania kontroli wymaga uzasadnienia na piśmie.

4.

Jeżeli wyniki kontroli wykazały rażące naruszenie przepisów prawa przez organizację

pożytku publicznego, można przeprowadzić powtórną kontrolę wobec tej organizacji w

tym samym zakresie przedmiotowym w danym roku kalendarzowym, a czas jej trwania nie

może przekraczać 7 dni. Czasu trwania powtórnej kontroli nie wlicza się do czasu,

o którym mowa w ust. 2.

1.

Osoby upoważnione do dokonywania kontroli są uprawnione do wstępu na teren nieruchomości

lub jej części, na którym jest prowadzona działalność organizacji pożytku publicznego,

oraz żądania pisemnych lub ustnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników

informacji, a także udostępniania danych mających związek z przedmiotem kontroli.

2.

Czynności kontrolnych, o których mowa w ust. 1, dokonuje się w obecności członka organu

zarządzającego lub jego przedstawiciela albo pracownika kontrolowanej organizacji

pożytku publicznego, a w razie nieobecności tych osób - w obecności przywołanego świadka.

1.

Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół, który podpisują osoby przeprowadzające

kontrolę i członek organu zarządzającego uprawniony do reprezentowania kontrolowanej

organizacji pożytku publicznego lub osoba przez niego upoważniona. Odmowa podpisu

protokołu przez członka organu zarządzającego organizacji pożytku publicznego lub

osobę przez niego upoważnioną wymaga podania przyczyny. W przypadku odmowy podpisu

protokół uznaje się za podpisany w dniu odmowy.

2.

Członek organu zarządzającego uprawniony do reprezentowania kontrolowanej organizacji

pożytku publicznego lub osoba przez niego upoważniona może, w terminie 14 dni od dnia

podpisania protokołu, złożyć na piśmie wyjaśnienia albo zgłosić zastrzeżenia do treści

protokołu.

3.

Osoby przeprowadzające kontrolę, w przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń, o których

mowa w ust. 2, przekazują na piśmie stanowisko członkowi organu zarządzającego kontrolowanej

organizacji pożytku publicznego uprawnionemu do reprezentowania tej organizacji lub

osobie przez niego upoważnionej w terminie 14 dni.

4.

Po zakończeniu kontroli, z uwzględnieniem terminu, o którym mowa w ust. 3, osoby przeprowadzające

kontrolę sporządzają wystąpienie pokontrolne.

Wystąpienie pokontrolne zawiera ocenę stanu faktycznego wynikającą z ustaleń zawartych

w protokole kontroli, w tym opis ustalonych uchybień, z uwzględnieniem przyczyn ich

powstania, zakresu, skutków oraz osób odpowiedzialnych za ich powstanie, a także termin

usunięcia uchybień, nie krótszy niż 30 dni od dnia doręczenia wystąpienia pokontrolnego.

1

Przewodniczący Komitetu, po zakończeniu postępowania kontrolnego, w terminie 14 dni,

przekazuje organizacji pożytku publicznego wystąpienie pokontrolne. W przypadku powierzenia

przeprowadzenia kontroli, organy, o których mowa w art. 29 ust. 3, przekazują wystąpienie

pokontrolne organizacji pożytku publicznego oraz Przewodniczącemu Komitetu.

2.

Dyrektor Narodowego Instytutu może wystąpić do sądu rejestrowego o wykreślenie informacji,

o której mowa w art. 22 ust. 2, lub o wykreślenie organizacji, o której mowa w art.

22 ust. 3, z Krajowego Rejestru Sądowego, w przypadku

1)

nieusunięcia uchybień określonych w wystąpieniu pokontrolnym lub uchylania się od

poddania się kontroli przez organizację pożytku publicznego;

2)

rażącego naruszenia przepisów prawa stwierdzonego w wyniku kontroli, o której mowa

w art. 29.

3

Dyrektor Narodowego Instytutu występuje do sądu rejestrowego o wykreślenie informacji,

o której mowa w art. 22 ust. 2, lub organizacji, o której mowa w art. 22 ust. 3, z

Krajowego Rejestru Sądowego, w przypadku niespełniania wymogów, określonych odpowiednio

w art. 20 oraz w art. 21, przez organizację pożytku publicznego, stwierdzonych w wyniku

kontroli.

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

1.

Dyrektor Narodowego Instytutu

1

w przypadku naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 23, w szczególności niezamieszczenia

na stronie podmiotowej Narodowego Instytutu w Biuletynie Informacji Publicznej w terminie

sprawozdania finansowego i merytorycznego, lub zamieszczenia sprawozdań niekompletnych,

lub budzących wątpliwości co do prawidłowości działalności organizacji pożytku publicznego,

wzywa organizację pożytku publicznego do zaniechania naruszeń oraz przedstawienia

niezbędnych wyjaśnień;

2)

w przypadku niezastosowania się organizacji do wezwania w terminie 30 dni od jego

otrzymania, występuje do sądu rejestrowego o wykreślenie informacji, o której mowa

w art. 22 ust. 2, lub organizacji, o której mowa w art. 22 ust. 3.

2.

Przepis ust. 1 ma zastosowanie również w przypadkach

1)

prowadzenia zbiórki publicznej bez wymaganego zgłoszenia lub nienadesłania do ministra

właściwego do spraw administracji publicznej sprawozdania z przeprowadzonej zbiórki

publicznej lub sprawozdania ze sposobu rozdysponowania zebranych ofiar;

2)

nienadesłania informacji o rozliczeniu środków pochodzących ze zbiórki publicznej

lub informacji o otrzymanych darowiznach, o których mowa w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2343, 2175, 2201 i 2369);

3)

prowadzenia

a

placówek zapewniających całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym

lub osobom w podeszłym wieku, centrum integracji społecznej, domów pomocy społecznej,

placówek opiekuńczo-wychowawczych, regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych

i interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych, określonych w przepisach o wspieraniu rodziny

i systemie pieczy zastępczej, oraz szkół lub placówek publicznych określonych w ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 59, 949 i 2203), bez zezwolenia,

b)

podmiotu wykonującego działalność leczniczą bez uzyskania wymaganego wpisu do rejestru

w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej;

4)

posiadania zaległości podatkowych stwierdzonych prawomocną decyzją lub tytułem wykonawczym,

o którym mowa w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1201, 1475, 1954 i 2491 oraz z 2018 r. poz. 138), w wysokości przekraczającej wysokość przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze

przedsiębiorstw ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za rok poprzedni,

jeżeli zaległość ta istnieje co najmniej 6 miesięcy;

5)

niewypełniania obowiązków wynikających z ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1049);

6)

naruszenia przepisów związanych z korzystaniem z uprawnień, o których mowa w art.

24;

7)

niewykonania wyroku sądu powszechnego lub administracyjnego;

8)

posiadania zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, w wysokości przekraczającej

3-krotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw ogłoszonego

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za rok poprzedni.

3

W przypadku powtarzającego się wykorzystywania otrzymanych dotacji niezgodnie z przeznaczeniem

stwierdzonego decyzją organów administracji publicznej lub prawomocnym orzeczeniem

sądu, Dyrektor Narodowego Instytutu może wystąpić do sądu rejestrowego o wykreślenie

informacji, o której mowa w art. 22 ust. 2, lub organizacji, o której mowa w art.

22 ust. 3.

4

Właściwe organy udzielają Dyrektorowi Narodowego Instytutu informacji o naruszeniach,

o których mowa w ust. 2 i 3. Informacje te są przekazywane z urzędu w terminie 30

dni, licząc od dnia stwierdzenia tych naruszeń.

5.

W przypadkach określonych w ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy działu I rozdziału 8 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Dyrektor Narodowego Instytutu, na podstawie przekazanej przez sąd lub organ administracji

publicznej informacji o naruszeniu wymogów określonych w art. 20, występuje do sądu

rejestrowego o wykreślenie informacji, o której mowa w art. 22 ust. 2, lub organizacji,

o której mowa w art. 22 ust. 3, z Krajowego Rejestru Sądowego.

Przewodniczący Komitetu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki, sposób

i tryb przeprowadzania kontroli organizacji pożytku publicznego, w tym wzór upoważnienia

do przeprowadzenia kontroli, uwzględniając konieczność zapewnienia jej sprawnego i

skutecznego przebiegu.

1.

W zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą, do nadzoru i kontroli wydatkowania środków

publicznych stosuje się odpowiednio przepisy o finansach publicznych.

2.

Przepisy ust. 1, art. 28 i art. 30-33b nie wyłączają stosowania odrębnych przepisów

dotyczących kontroli, a także uprawnień nadzorczych innych organów.

1.

W skład Komitetu wchodzą

1)

Przewodniczący Komitetu;

2)

wiceprzewodniczący - sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów powoływany

i odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek Przewodniczącego Komitetu;

3)

członkowie

a)

ministrowie, których szczegółowy zakres działania określają przepisy wydane na podstawie

art. 33 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów

(Dz. U. z 2012 r. poz. 392 oraz z 2015 r. poz. 1064), reprezentowani przez sekretarza stanu, z zastrzeżeniem ust. 3,

b)

Dyrektor Narodowego Instytutu.

2.

Przewodniczący Komitetu wchodzi w skład Rady Ministrów.

3.

W każdym czasie w pracach Komitetu może brać udział minister.

4.

W posiedzeniach Komitetu mogą uczestniczyć zaproszeni przez Przewodniczącego Komitetu

przedstawiciele organów administracji rządowej.

5.

W posiedzeniach Komitetu mogą również uczestniczyć z głosem doradczym osoby posiadające

odpowiednią wiedzę lub doświadczenie w zakresie zagadnień objętych zadaniami Komitetu,

zaproszone przez Przewodniczącego Komitetu z własnej inicjatywy lub wskazane przez

poszczególnych członków Komitetu.

1.

Do zadań Komitetu należy

1)

koordynowanie i monitorowanie współpracy organów administracji rządowej z sektorem

organizacji pozarządowych oraz innych zorganizowanych form społeczeństwa obywatelskiego;

2)

przygotowywanie i konsultowanie z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi

w art. 3 ust. 3 programów wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego oraz monitorowanie

ich wdrażania;

3)

opracowywanie i opiniowanie projektów aktów prawnych w zakresie rozwoju społeczeństwa

obywatelskiego.

2.

Do zadań Komitetu należy także

1)

współpraca w sprawach związanych z rozwojem społeczeństwa obywatelskiego z innymi

państwami, organizacjami oraz instytucjami międzynarodowymi i zagranicznymi;

2)

współpraca w przygotowywaniu sprawozdań i raportów z realizacji wiążących Rzeczpospolitą

Polską umów międzynarodowych dotyczących rozwoju społeczeństwa obywatelskiego;

3)

przedstawianie opinii w sprawie możliwości przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską

do umów międzynarodowych dotyczących rozwoju społeczeństwa obywatelskiego.

1.

Przewodniczący Komitetu kieruje pracami Komitetu.

2.

Przewodniczący Komitetu może, z własnej inicjatywy lub na wniosek członka Komitetu,

tworzyć zespoły robocze, określając ich skład, zakres zadań oraz tryb i harmonogram

prac.

1.

Komitet podejmuje rozstrzygnięcia w drodze uchwał na posiedzeniach.

2.

Uchwały Komitetu podejmowane są w głosowaniu jawnym, zwykłą większością głosów, w

obecności co najmniej połowy członków Komitetu, w tym Przewodniczącego Komitetu. W

przypadku równej liczby głosów rozstrzyga głos Przewodniczącego Komitetu.

3.

Uchwały w imieniu Komitetu podpisuje Przewodniczący Komitetu.

4.

Projekty uchwał Komitetu mogą być też poddane pod głosowanie w trybie obiegowym.

5.

Osobom zaproszonym do udziału w posiedzeniu Komitetu, o których mowa w art. 34a ust.

4 i 5, nie przysługuje prawo głosowania nad uchwałami.

Szczegółowy sposób i tryb pracy Komitetu określa regulamin uchwalony przez Komitet

na pierwszym posiedzeniu.

Komitet przyjmuje plan prac Komitetu i przedstawia go Radzie Ministrów do zatwierdzenia.

1.

Obsługę Komitetu oraz Przewodniczącego Komitetu zapewnia Kancelaria Prezesa Rady Ministrów.

2.

Posiedzenia Komitetu odbywają się w siedzibie Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

3.

W uzasadnionych przypadkach posiedzenia Komitetu mogą odbywać się w innym miejscu,

wskazanym przez Przewodniczącego Komitetu.

4.

Koszty obsługi, o której mowa w ust. 1, są pokrywane z budżetu państwa z części, której

dysponentem jest Kancelaria Prezesa Rady Ministrów.

Przewodniczący Komitetu przedkłada Radzie Ministrów, w terminie do dnia 30 czerwca

każdego roku, sprawozdanie za poprzedni rok kalendarzowy, zawierające informacje o

prowadzonej działalności w zakresie wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego

oraz o realizacji planu, o którym mowa w art. 34f.

1

Tworzy się Radę Działalności Pożytku Publicznego jako organ opiniodawczo-doradczy

Przewodniczącego Komitetu.

2.

Do zadań Rady należy w szczególności

1)

wyrażanie opinii w sprawach dotyczących stosowania ustawy;

2)

wyrażanie opinii o projektach aktów prawnych oraz programach rządowych, związanych

z funkcjonowaniem organizacji pozarządowych oraz działalnością pożytku publicznego

oraz wolontariatu;

3)

udzielanie pomocy i wyrażanie opinii w przypadku sporów między organami administracji

publicznej a organizacjami pozarządowymi, lub podmiotami wymienionymi w art. 3 ust.

3, związanych z działalnością pożytku publicznego;

4)

zbieranie i dokonywanie analizy informacji o prowadzonych kontrolach i ich skutkach;

5)

wyrażanie opinii w sprawach zadań publicznych, zlecania tych zadań do realizacji przez

organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 oraz rekomendowanych

standardów realizacji zadań publicznych;

6)

tworzenie, we współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi

w art. 3 ust. 3, mechanizmów informowania o standardach prowadzenia działalności pożytku

publicznego oraz o stwierdzonych przypadkach naruszenia tych standardów;

7)

(uchylony)

8)

organizowanie wyborów przedstawicieli organizacji pozarządowych do składu komitetu

monitorującego, o którym mowa w art. 14 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie

polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020.

3.

Kadencja Rady trwa 3 lata.

4.

Termin wyrażenia przez Radę opinii wynosi 30 dni od dnia doręczenia projektów aktów

prawnych lub programów rządowych, związanych z funkcjonowaniem organizacji pozarządowych

oraz działalnością pożytku publicznego oraz wolontariatu. Nieprzedstawienie opinii

w terminie oznacza rezygnację z prawa do jej wyrażenia.

1.

Rada składa się z co najmniej 20 członków, w tym z

1)

przedstawicieli organów administracji rządowej i jednostek im podległych lub przez

nie nadzorowanych;

2)

przedstawicieli jednostek samorządu terytorialnego;

3)

przedstawicieli organizacji pozarządowych, związków i porozumień organizacji pozarządowych

oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3.

1a.

Przedstawiciele organizacji pozarządowych, związków i porozumień organizacji pozarządowych

oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 stanowią co najmniej połowę składu Rady.

2.

Członków Rady powołuje i odwołuje Przewodniczący Komitetu, z tym że powołanie członków

Rady, reprezentujących

1)

organizacje pozarządowe, związki i porozumienia organizacji pozarządowych oraz podmioty

wymienione w art. 3 ust. 3, następuje spośród kandydatów, z których każdy ma poparcie

co najmniej 20 organizacji pozarządowych lub podmiotów określonych w art. 3 ust. 3,

lub co najmniej 3 związków stowarzyszeń zrzeszających organizacje pozarządowe lub

podmioty określone w art. 3 ust. 3;

2)

organy administracji rządowej i jednostki im podległe lub przez nie nadzorowane, następuje

spośród osób zgłoszonych przez te organy i kierowników takich jednostek;

3)

jednostki samorządu terytorialnego, następuje spośród osób zgłoszonych przez stronę

samorządową w Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego.

3.

Przewodniczący Komitetu odwołuje członka Rady przed upływem kadencji

1)

na jego wniosek;

2)

na wniosek podmiotu, o którym mowa w ust. 2, reprezentowanego przez tego członka;

3)

w przypadku skazania członka Rady prawomocnym wyrokiem za przestępstwo popełnione

z winy umyślnej;

4)

jeżeli stał się trwale niezdolny do pełnienia obowiązków członka Rady z powodu choroby

stwierdzonej orzeczeniem lekarskim;

5)

w przypadku nieusprawiedliwionej nieobecności na trzech kolejnych posiedzeniach Rady.

Posiedzenia Rady są zwoływane przez Przewodniczącego Komitetu lub na wniosek co najmniej

jednej czwartej liczby członków Rady.

Rada może

1)

powoływać ekspertów;

2)

zapraszać do uczestnictwa w jej posiedzeniach przedstawicieli organów administracji

publicznej i organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3

niereprezentowanych w Radzie, a także przedstawicieli rad wojewódzkich, powiatowych

i gminnych;

3)

zlecać przeprowadzanie badań i opracowanie ekspertyz związanych z realizacją jej zadań.

1

Koszty funkcjonowania Rady związane z obsługą, przeprowadzaniem badań i opracowywaniem

ekspertyz, a także z uczestnictwem w jej posiedzeniach ekspertów, członków Rady i

osób niebędących jej członkami, pokrywa się z budżetu państwa z części, której dysponentem

jest Kancelaria Prezesa Rady Ministrów.

2.

Za udział w pracach Rady przysługują diety oraz zwrot kosztów podróży na zasadach

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77.

3

Pracodawca jest obowiązany zwolnić pracownika będącego członkiem Rady od pracy w celu

wzięcia udziału w posiedzeniach Rady. Za czas zwolnienia pracownik zachowuje prawo

do wynagrodzenia ustalonego według zasad obowiązujących przy obliczaniu ekwiwalentu

pieniężnego za urlop wypoczynkowy, pokrywanego z budżetu państwa z części, której

dysponentem jest Kancelaria Prezesa Rady Ministrów.

Przewodniczący Komitetu określi, w drodze rozporządzenia, tryb powoływania członków

Rady, organizację i tryb działania Rady oraz zasady uczestnictwa w jej pracach przedstawicieli

organów administracji publicznej i organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych

w art. 3 ust. 3 niereprezentowanych w Radzie, uwzględniając potrzebę zapewnienia reprezentatywności

organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3, różnorodność

rodzajów działalności pożytku publicznego i terminy zgłaszania kandydatów na członków

Rady oraz zapewniając sprawne funkcjonowanie Rady i wypełnianie przez nią obowiązków

wynikających z ustawy.

Rada przedstawia Przewodniczącemu Komitetu, na koniec kadencji, sprawozdanie ze swojej

działalności.

Obsługę administracyjno-biurową Rady zapewnia Kancelaria Prezesa Rady Ministrów.

1.

Marszałek województwa na wspólny wniosek co najmniej 50 organizacji pozarządowych

oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3, prowadzących działalność na terenie województwa,

tworzy w terminie 2 miesięcy od dnia wpłynięcia wniosku Wojewódzką Radę Działalności

Pożytku Publicznego jako organ konsultacyjny i opiniodawczy, zwaną dalej „Radą Wojewódzką”.

1a.

W przypadku nieutworzenia Rady Wojewódzkiej w terminie, o którym mowa w ust. 1, mają

zastosowanie przepisy art. 90 i art. 91 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2096 oraz z 2018 r. poz. 130).

2.

Do zadań Rady Wojewódzkiej należy w szczególności

1)

wyrażanie opinii w sprawach dotyczących funkcjonowania organizacji pozarządowych oraz

podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3, w tym w zakresie programów współpracy z organizacjami

pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3;

2)

wyrażanie opinii o projektach uchwał i aktów prawa miejscowego dotyczących sfery zadań

publicznych, o której mowa w art. 4;

3)

udzielanie pomocy i wyrażanie opinii w przypadku sporów między organami administracji

publicznej a organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust.

3;

4)

wyrażanie opinii w sprawach dotyczących zadań publicznych, w tym zlecania tych zadań

do realizacji przez organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust.

3, oraz w sprawach rekomendowanych standardów realizacji zadań publicznych;

5)

wyrażanie opinii o projekcie strategii rozwoju województwa;

6)

organizowanie wyborów przedstawicieli organizacji pozarządowych do składu komitetu

monitorującego, o którym mowa w art. 14 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie

polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020.

2a.

Rada Wojewódzka, po zasięgnięciu opinii organu wykonawczego, określa w uchwale sposób

realizacji zadań, o których mowa w ust. 2.

3.

Termin wyrażenia przez Radę Wojewódzką opinii wynosi 30 dni od dnia doręczenia odpowiednio

projektu programu współpracy oraz projektu strategii rozwoju województwa. Nieprzedstawienie

opinii w terminie oznacza rezygnację z prawa do jej wyrażenia.

4.

Kadencja Rady Wojewódzkiej trwa 3 lata.

1.

Rada Wojewódzka składa się z

1)

przedstawiciela wojewody;

2)

przedstawicieli marszałka województwa;

3)

przedstawicieli sejmiku województwa;

4)

przedstawicieli organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust.

3, prowadzących działalność na terenie województwa.

2.

Przedstawiciele organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust.

3, prowadzących działalność na terenie województwa, stanowią co najmniej połowę składu

Rady Wojewódzkiej.

3.

Członków Rady Wojewódzkiej powołuje i odwołuje marszałek województwa, z tym że powołanie

członków Rady Wojewódzkiej, reprezentujących organizacje pozarządowe lub podmioty

wymienione w art. 3 ust. 3, następuje spośród kandydatów zgłoszonych przez te organizacje

lub podmioty.

4.

Zarząd województwa określi, w drodze uchwały, tryb powoływania członków Rady Wojewódzkiej,

uwzględniając potrzebę zapewnienia reprezentatywności organizacji pozarządowych oraz

podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3, w zakresie form prawnych i rodzajów działalności

pożytku publicznego tych organizacji i podmiotów, a także terminy i sposób zgłaszania

kandydatów na członków Rady Wojewódzkiej.

5.

Marszałek województwa odwołuje członka Rady Wojewódzkiej przed upływem kadencji

1)

na jego wniosek;

2)

na wniosek podmiotu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 4;

3)

w przypadku skazania członka Rady Wojewódzkiej prawomocnym wyrokiem za przestępstwo

popełnione z winy umyślnej;

4)

jeżeli stał się trwale niezdolny do pełnienia obowiązków członka Rady Wojewódzkiej

z powodu choroby stwierdzonej orzeczeniem lekarskim;

5)

w przypadku nieusprawiedliwionej nieobecności na trzech kolejnych posiedzeniach Rady

Wojewódzkiej.

6.

Zarząd województwa określi, w drodze uchwały, organizację i tryb działania Rady Wojewódzkiej,

biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia sprawnego funkcjonowania Rady Wojewódzkiej.

7.

Zarząd województwa pokrywa koszty przejazdów członków Rady Wojewódzkiej na warunkach

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77 i koszty ekspertyz związanych z realizacją zadań Rady Wojewódzkiej.

1.

Rada Wojewódzka obraduje na posiedzeniach.

2.

Uchwały Rady Wojewódzkiej są podejmowane zwykłą większością głosów w obecności co

najmniej połowy członków Rady Wojewódzkiej.

Art 41d. Do Rady Wojewódzkiej stosuje się odpowiednio przepisy art. 38.

1.

Organ wykonawczy właściwej jednostki samorządu terytorialnego na wspólny wniosek co

najmniej 5 organizacji pozarządowych lub podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3, prowadzących

działalność odpowiednio na terenie powiatu lub gminy, tworzy w terminie 2 miesięcy

od dnia wpłynięcia wniosku odpowiednio Powiatową Radę Działalności Pożytku Publicznego

lub Gminną Radę Działalności Pożytku Publicznego jako organ konsultacyjny i opiniodawczy,

zwaną dalej odpowiednio „Radą Powiatową” lub „Radą Gminną”.

1a.

W przypadku nieutworzenia Rady Powiatowej lub Rady Gminnej w terminie, o którym mowa

w ust. 1, mają zastosowanie przepisy art. 101 i art. 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1875 i 2232 oraz z 2018 r. poz. 130) oraz art. 87 i art. 88 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1868 oraz z 2018 r. poz. 130).

2.

(uchylony)

3.

Kadencja Rady Powiatowej oraz Rady Gminnej trwa 3 lata.

Rada Powiatowa oraz Rada Gminna składa się z

1)

przedstawicieli organu stanowiącego odpowiednio powiatu lub gminy;

2)

przedstawicieli organu wykonawczego odpowiednio powiatu lub gminy;

3)

przedstawicieli organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust.

3, prowadzących działalność na terenie odpowiednio powiatu lub gminy, stanowiących

co najmniej połowę członków.

1.

Organ stanowiący odpowiednio powiatu lub gminy określi, w drodze uchwały, tryb powoływania

członków oraz organizację i tryb działania odpowiednio Rady Powiatowej lub Rady Gminnej,

biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia reprezentatywności organizacji pozarządowych

oraz podmiotów, o których mowa w art. 3 ust. 3, terminy i sposób zgłaszania kandydatur

na członków Rady Powiatowej lub Rady Gminnej oraz potrzebę zapewnienia sprawnego funkcjonowania

tych Rad.

2.

Organ wykonawczy odpowiednio powiatu lub gminy odwołuje członka Rady Powiatowej lub

Rady Gminnej przed upływem kadencji

1)

na jego wniosek;

2)

na wniosek przedstawicieli podmiotu, o którym mowa w art. 41f pkt 1 albo pkt 2 albo

pkt 3, jedynie w odniesieniu do członka reprezentującego ten podmiot;

3)

w przypadku skazania go prawomocnym wyrokiem za przestępstwo popełnione z winy umyślnej;

4)

w przypadku powstania trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków członka Rady Powiatowej

lub Rady Gminnej z powodu choroby stwierdzonej orzeczeniem lekarskim;

5)

w przypadku nieusprawiedliwionej nieobecności na trzech kolejnych posiedzeniach Rady

Powiatowej lub Rady Gminnej.

Rada Wojewódzka, Rada Powiatowa oraz Rada Gminna współpracują ze sobą na zasadach

partnerstwa i suwerenności stron, w szczególności przez wzajemne informowanie się

o kierunkach działań.

1.

Do zadań Rady Powiatowej oraz Rady Gminnej należy w szczególności

1)

opiniowanie projektów strategii rozwoju odpowiednio powiatów lub gmin;

2)

opiniowanie projektów uchwał i aktów prawa miejscowego dotyczących sfery zadań publicznych,

o której mowa w art. 4, oraz współpracy z organizacjami pozarządowymi i podmiotami

wymienionymi w art. 3 ust. 3, w tym programów współpracy z organizacjami pozarządowymi

oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3;

3)

wyrażanie opinii w sprawach dotyczących funkcjonowania organizacji pozarządowych oraz

podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3;

4)

udzielanie pomocy i wyrażanie opinii w przypadku sporów między organami administracji

publicznej a organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust.

3;

5)

wyrażanie opinii w sprawach dotyczących zadań publicznych, w tym zlecania tych zadań

do realizacji przez organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust.

3, oraz w sprawach rekomendowanych standardów realizacji zadań publicznych.

1a.

Rada Powiatowa lub Rada Gminna, po zasięgnięciu opinii organu wykonawczego właściwej

jednostki samorządu terytorialnego, określa, w drodze uchwały, sposób realizacji zadań,

o których mowa w ust. 1.

2.

Termin wyrażenia przez Radę Powiatową lub Radę Gminną opinii wynosi 14 dni od dnia

doręczenia odpowiednio projektu programu współpracy oraz projektu strategii rozwoju

powiatu lub gminy. Nieprzedstawienie opinii w terminie oznacza rezygnację z prawa

do jej wyrażenia.

Do Rady Powiatowej oraz Rady Gminnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 38.

Wojewoda może ustanowić pełnomocnika wojewody do spraw społeczeństwa obywatelskiego.

Przepisu art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej

w województwie

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2234) nie stosuje się.

Do zadań pełnomocnika wojewody do spraw społeczeństwa obywatelskiego należy

1)

monitorowanie wdrażania programów wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego

oraz programów, o których mowa w art. 5b ust. 1;

2)

koordynowanie współpracy jednostek administracji rządowej w województwie z organizacjami

pozarządowymi, które zgodnie z zakresem swoich zadań statutowych działają na rzecz

rozwoju społeczeństwa obywatelskiego.

1.

Postępowania wszczęte, a niezakończone wydaniem decyzji ostatecznej albo prawomocnego

postanowienia sądu, w zakresie wskazanym w art. 22 ust. 9, art. 27 ust. 2a, art. 27aa

ust. 4, art. 33 ust. 2 i 3, art. 33a ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 39, w brzmieniu

obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, są prowadzone na podstawie

dotychczasowych przepisów, przy czym organ, który przejął zadania i kompetencje ministra

właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego zgodnie z przepisami niniejszej ustawy

1)

prowadzi w dalszym ciągu postępowania, które zostały wszczęte przez ministra właściwego

do spraw zabezpieczenia społecznego, o czym zawiadamia strony tych postępowań;

2)

z mocy prawa wstępuje w miejsce ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego

do toczących się w chwili wejścia w życie niniejszej ustawy postępowań przed sądami

rejestrowymi.

2.

Należności i zobowiązania ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego

związane z wykonywaniem jego kompetencji wynikających z działu II rozdziałów 3 i 4

ustawy zmienianej w art. 39 stają się należnościami i zobowiązaniami Narodowego Instytutu

z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Narodowy Instytut staje się stroną umów i porozumień zawartych w celu wykonania kompetencji

ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego wynikających z działu II rozdziałów

3 i 4 ustawy zmienianej w art. 39.

1.

Wolontariusze mogą wykonywać, na zasadach określonych w niniejszym rozdziale, świadczenia

na rzecz

1)

organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 w zakresie ich

działalności statutowej, w szczególności w zakresie działalności pożytku publicznego,

z wyłączeniem prowadzonej przez nie działalności gospodarczej,

2)

organów administracji publicznej, z wyłączeniem prowadzonej przez nie działalności

gospodarczej,

3)

jednostek organizacyjnych podległych organom administracji publicznej lub nadzorowanych

przez te organy, z wyłączeniem prowadzonej przez te jednostki działalności gospodarczej,

4)

podmiotów leczniczych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej w zakresie

wykonywanej przez nie działalności leczniczej

- zwanych dalej „korzystającymi”.

2.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do wolontariuszy wykonujących

na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej świadczenia na rzecz organizacji międzynarodowych,

jeżeli postanowienia umów międzynarodowych nie stanowią inaczej.

3.

Członek stowarzyszenia może również wykonywać świadczenia, jako wolontariusz, na rzecz

stowarzyszenia, którego jest członkiem.

Wolontariusz powinien posiadać kwalifikacje i spełniać wymagania odpowiednie do rodzaju

i zakresu wykonywanych świadczeń, jeżeli obowiązek posiadania takich kwalifikacji

i spełniania stosownych wymagań wynika z odrębnych przepisów.

Do wykazu organizacji mających status organizacji pożytku publicznego, o którym mowa

w art. 27a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 39, na dzień 30 listopada 2016 r., na które

podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych może przekazać 1% podatku z zeznań

podatkowych składanych za rok podatkowy, oraz do czynności związanych z jego tworzeniem

i prowadzeniem stosuje się dotychczasowe przepisy wykonawcze, z tym zastrzeżeniem,

że kompetencje przyznane tymi przepisami ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia

społecznego wykonywać będzie Dyrektor.

1.

Świadczenia wolontariuszy są wykonywane w zakresie, w sposób i w czasie określonych

w porozumieniu z korzystającym. Porozumienie powinno zawierać postanowienie o możliwości

jego rozwiązania.

2.

Na żądanie wolontariusza korzystający jest obowiązany potwierdzić na piśmie treść

porozumienia, o którym mowa w ust. 1, a także wydać pisemne zaświadczenie o wykonaniu

świadczeń przez wolontariusza, w tym o zakresie wykonywanych świadczeń.

3.

Na prośbę wolontariusza korzystający może przedłożyć pisemną opinię o wykonaniu świadczeń

przez wolontariusza.

4.

Jeżeli świadczenie wolontariusza wykonywane jest przez okres dłuższy niż 30 dni, porozumienie

powinno być sporządzone na piśmie.

5.

Do porozumień zawieranych między korzystającym a wolontariuszem w zakresie nieuregulowanym

niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

1.

Korzystający ma obowiązek

1)

informować wolontariusza o ryzyku dla zdrowia i bezpieczeństwa związanym z wykonywanymi

świadczeniami oraz o zasadach ochrony przed zagrożeniami;

2)

zapewnić wolontariuszowi, na dotyczących pracowników zasadach określonych w odrębnych

przepisach, bezpieczne i higieniczne warunki wykonywania przez niego świadczeń, w

tym - w zależności od rodzaju świadczeń i zagrożeń związanych z ich wykonywaniem -

odpowiednie środki ochrony indywidualnej;

3)

pokrywać, na dotyczących pracowników zasadach określonych w odrębnych przepisach,

koszty podróży służbowych i diet.

2.

Korzystający może pokrywać, na dotyczących pracowników zasadach określonych w odrębnych

przepisach, także inne niezbędne koszty ponoszone przez wolontariusza, związane z

wykonywaniem świadczeń na rzecz korzystającego.

3.

Korzystający może pokrywać koszty szkoleń wolontariuszy w zakresie wykonywanych przez

nich świadczeń określonych w porozumieniu, o którym mowa w art. 44 ust. 1.

4.

Wolontariusz może, w formie pisemnej pod rygorem nieważności, zwolnić korzystającego

w całości lub w części z obowiązków wymienionych w ust. 1 pkt 3.

1.

Wolontariuszowi mogą przysługiwać świadczenia zdrowotne na zasadach przewidzianych

w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

2.

Wolontariuszowi przysługuje zaopatrzenie z tytułu wypadku przy wykonywaniu świadczeń,

o których mowa w art. 42, na podstawie odrębnych przepisów, z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Wolontariuszowi, który wykonuje świadczenia przez okres nie dłuższy niż 30 dni, korzystający

zobowiązany jest zapewnić ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków.

4.

Jeżeli porozumienie zawarte między korzystającym a wolontariuszem dotyczy delegowania

wolontariusza do wykonywania świadczeń na terytorium innego państwa, na obszarze którego

trwa konflikt zbrojny, wystąpiła klęska żywiołowa lub katastrofa naturalna, korzystający

jest obowiązany zapewnić wolontariuszowi ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych

wypadków oraz ubezpieczenie kosztów leczenia podczas pobytu za granicą, jeżeli kosztów

tych nie pokrywa się z innego tytułu, w szczególności na podstawie przepisów o koordynacji,

w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1938, z późn. zm.. Przepisu ust. 2 i 3 nie stosuje się.

5.

Jeżeli delegowanie wolontariusza do wykonywania świadczeń na terytorium innego państwa

ma miejsce w warunkach innych niż wskazane w ust. 4, korzystający może zapewnić wolontariuszowi

ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków oraz ubezpieczenie kosztów leczenia

podczas pobytu za granicą, jeżeli kosztów tych nie pokrywa się z innego tytułu, w

szczególności na podstawie przepisów o koordynacji, w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych. Przepisu ust. 2 nie stosuje się.

6.

Korzystający może zapewnić wolontariuszowi ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej,

w zakresie wykonywanych świadczeń.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10a ust. 6, art. 19, art.

19a ust. 7d, art. 23 ust. 5 i 8, art. 27a ust. 10, art. 27ab ust. 6, art. 27c ust.

3, art. 33b oraz art. 40 ustawy zmienianej w art. 39 zachowują moc do dnia wejścia

w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 10a ust. 6, art. 19, art.

19a ust. 7d, art. 23 ust. 5 i 8, art. 27a ust. 10, art. 27ab ust. 6, art. 27c ust.

3, art. 33b oraz art. 40 ustawy zmienianej w art. 39, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Korzystający ma obowiązek poinformować wolontariusza o przysługujących mu prawach

i ciążących obowiązkach oraz zapewnić dostępność tych informacji.

Kadencja członków Rady Działalności Pożytku Publicznego, o których mowa w art. 36

ust. 1 ustawy zmienianej w art. 39, powołanych na podstawie dotychczasowych przepisów

trwa do końca okresu, na który zostali powołani.

Jeżeli porozumienie zawarte między korzystającym, o którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt

2 i 3, a wolontariuszem dotyczy wydelegowania wolontariusza w celu wykonywania przez

niego świadczeń na terytorium innego państwa, na podstawie umowy międzynarodowej wiążącej

Rzeczpospolitą Polską, wolontariuszowi przysługuje prawo do świadczeń i pokrycia kosztów

ogólnie przyjętych w stosunkach danego rodzaju, chyba że umowy międzynarodowe stanowią

inaczej.

Członkowie Rady pierwszej kadencji zostaną powołani w terminie 3 miesięcy od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy.

Wydatki na cele, o których mowa w art. 45 ust. 1 i 3 oraz w art. 46 ust. 3 i 6 stanowią

1)

koszty prowadzenia działalności statutowej organizacji pozarządowych oraz podmiotów

wymienionych w art. 3 ust. 3 jako korzystających;

2)

koszty korzystających, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 i 3.

Wartość świadczenia wolontariusza nie stanowi darowizny na rzecz korzystającego w

rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego oraz przepisów podatkowych.

Rada Ministrów, na podstawie informacji uzyskanych od organów administracji rządowej

i jednostek samorządu terytorialnego, przedstawia co 2 lata Sejmowi i Senatowi Rzeczypospolitej

Polskiej sprawozdanie z wykonania ustawy w terminie do dnia 30 listopada roku następującego

po upływie okresu sprawozdawczego.

1.

Kto, działając w imieniu organizacji pozarządowej, podmiotów wymienionych w art. 3

ust. 3 lub innych podmiotów, które nie są organizacjami pożytku publicznego, informuje

organ administracji publicznej, osobę fizyczną lub prawną, że organizacja lub podmiot

status taki posiada, podlega karze grzywny.

2.

(uchylony)

1.

Kto, działając w imieniu organizacji pożytku publicznego, która została uwzględniona

w wykazie, o którym mowa w art. 27a, wzywa do przekazania lub przekazuje środki finansowe

pochodzące z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych na rzecz organizacji pożytku

publicznego, która nie została uwzględniona w tym wykazie, podlega karze grzywny.

2.

Kto, działając w imieniu organizacji pożytku publicznego, która nie została uwzględniona

w wykazie, o którym mowa w art. 27a, wzywa do przekazania środków finansowych pochodzących

z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych za pośrednictwem organizacji pożytku publicznego,

która została uwzględniona w tym wykazie, podlega karze grzywny.

Kto, prowadząc promocję 1% podatku dochodowego od osób fizycznych, nie wypełnia obowiązku

przekazywania informacji, o której mowa w art. 27c, podlega karze grzywny.

Orzekanie w sprawach, o których mowa w art. 50b-50d, następuje w trybie określonym

w ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1713, z późn. zm..

(pominięty)

(pominięty)

Ustawa wchodzi w życie na zasadach określonych w odrębnej ustawie

Tworzy się Komitet do spraw Pożytku Publicznego.

1.

Do przyjętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rządowych programów, o

których mowa w art. 5c ustawy zmienianej w art. 39, w brzmieniu obowiązującym przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, dotyczących wspierania rozwoju organizacji

pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy zmienianej w art.

39 stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do programu, o którym mowa w art. 43 ust. 1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 45 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Ustanawia się organy Krajowej Administracji Skarbowej

1)

Szefa Krajowej Administracji Skarbowej;

2)

dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej;

3)

dyrektora izby administracji skarbowej;

4)

naczelnika urzędu celno-skarbowego.

2.

Naczelnicy urzędów skarbowych stają się organami Krajowej Administracji Skarbowej.

1.

Postępowania kontrolne oraz kontrole podatkowe prowadzone w toku postępowania kontrolnego,

prowadzone na podstawie ustawy uchylanej w art. 159 pkt 1, wszczęte i niezakończone

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, prowadzone przez

1)

dyrektora urzędu kontroli skarbowej - prowadzi naczelnik urzędu celno-skarbowego mający

siedzibę w tym samym województwie, w którym miał siedzibę dyrektor urzędu kontroli

skarbowej, na podstawie dotychczasowych przepisów;

2)

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej - prowadzi dyrektor izby administracji skarbowej

właściwy dla województwa mazowieckiego, na podstawie dotychczasowych przepisów.

1a.

W ramach postępowań kontrolnych, o których mowa w ust. 1 pkt 1, naczelnik urzędu celno-skarbowego

może, w drodze decyzji, dokonać zabezpieczenia zobowiązania podatkowego. Przepisy

dotychczasowe stosuje się.

2.

W sprawach z zakresu stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznych, wznowienia postępowania,

wygaśnięcia, uchylenia lub zmiany decyzji wydanej przez Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej, po dniu wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, właściwym organem

jest Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

3.

W sprawach z zakresu stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznych, wznowienia postępowania,

wygaśnięcia, uchylenia lub zmiany decyzji wydanej przez dyrektora urzędu kontroli

skarbowej, po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy właściwym jest naczelnik urzędu

celno-skarbowego mający siedzibę w tym samym województwie, w którym miał siedzibę

dyrektor urzędu kontroli skarbowej.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do postępowań wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzonych przez organy kontroli skarbowej

na podstawie innych przepisów, niż przepisy ustawy uchylanej w art. 159 pkt 1.

5.

Postępowania kontrolne przejęte przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych

na podstawie art. 119g § 1 ustawy, o której mowa w art. 38, i niezakończone przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzi Szef Krajowej Administracji Skarbowej

na podstawie dotychczasowych przepisów.

Czynności już podjęte w postępowaniach i w kontrolach, o których mowa w art. 199-253,

pozostają w mocy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 1, art. 4 pkt 1 i pkt 11 lit. c i d, lit. e w zakresie § 12 i 13 oraz lit. f,

art. 11, art. 13, art. 27, art. 38 pkt 39 lit. a tiret drugie, pkt 65 lit. a, pkt

68 lit. a w zakresie pkt 1, pkt 76 lit. b tiret drugie, art. 119, art. 148, art. 160

ust. 2 i 3, art. 162 ust. 1 pkt 1, art. 164, art. 165 ust. 1, 2 i 6, art. 178, art.

190 ust. 1, art. 201 ust. 1 i art. 259 ust. 1, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 150, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.;

2a)

art. 112 pkt 2-4, które wchodzą w życie z dniem 27 lutego 2017 r.;

3)

art. 4 pkt 12, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;

4)

art. 149a

a)

pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 13 listopada 2017 r.,

b)

pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 4 czerwca 2018 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 1, art. 116-219, art. 314, art. 326-336, art. 347, art. 348, art. 358 i art.

359, które wchodzą w życie po upływie 3 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 4 pkt 9, 12, 14 lit. a, art. 15 pkt 26, pkt 29 lit. a w zakresie art. 22 ust.

1 pkt 3a, pkt 48, 49, pkt 54 w zakresie art. 36a ust. 14 i pkt 114 w zakresie art.

71d, art. 66 pkt 1, art. 80, art. 111 pkt 2, art. 113 pkt 2, art. 115, art. 220-223,

art. 225-313, art. 315-325, art. 349-357 i art. 360-368, które wchodzą w życie po

upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

3)

art. 15 pkt 118 lit. f i h oraz pkt 123 lit. m, które wchodzą w życie z dniem 1 lutego

2017 r.;

4)

art. 15 pkt 31, pkt 32 w zakresie art. 22ac ust. 1, art. 22ae ust. 2, art. 22ak ust.

1 i art. 85b ust. 2 i 5, pkt 33-43, pkt 44 w zakresie art. 22ar i art. 22at ust. 1

pkt 1, pkt 46, 47 i 120, art. 105 i art. 337-346, które wchodzą w życie z dniem 15

lutego 2017 r.;

5)

art. 4 pkt 5, 10 i 11, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2017 r.;

6)

art. 224, który wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2017 r.;

7)

art. 66 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.