Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 lutego 2018 r. w sprawie badań lekarskich osoby zatrzymanej przez funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej

Rozporządzenie określa

1)

tryb przeprowadzania badań lekarskich osoby zatrzymanej przez funkcjonariuszy Służby

Celno-Skarbowej, zwanej dalej „osobą zatrzymaną”;

2)

przypadki uzasadniające potrzebę niezwłocznego udzielenia osobie zatrzymanej pierwszej

pomocy medycznej lub potrzebę poddania jej niezbędnym badaniom lekarskim;

3)

czas i organizację badań, o których mowa w pkt 1, oraz sposób ich dokumentowania.

Osobę zatrzymaną poddaje się niezbędnym badaniom lekarskim, w przypadku gdy

1)

została jej udzielona pierwsza pomoc lub kwalifikowana pierwsza pomoc;

2)

zachodzi uzasadniona obawa, że znajduje się w stanie zagrażającym jej życiu lub zdrowiu;

3)

oświadczyła, że cierpi na schorzenia wymagające stałego lub okresowego leczenia, którego

przerwanie zagrażałoby jej życiu lub zdrowiu;

4)

z posiadanych przez Krajową Administrację Skarbową informacji lub okoliczności zatrzymania

wynika, że może być chora na chorobę zakaźną w rozumieniu ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi

(Dz. U. z 2018 r. poz. 151);

5)

jest kobietą w ciąży.

Badanie lekarskie osoby zatrzymanej

1)

przeprowadza się po dokonaniu niezbędnych czynności związanych z zatrzymaniem;

2)

w przypadku, o którym mowa w § 2 pkt 2, może być przeprowadzone w czasie prowadzenia

niezbędnych czynności związanych z zatrzymaniem.

1.

Osoba zatrzymana jest kierowana na badanie lekarskie na podstawie pisemnego wniosku

kierownika komórki organizacyjnej, w której pełnią służbę funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej

dokonujący zatrzymania, lub upoważnionego przez niego funkcjonariusza. Wzór wniosku

o przeprowadzenie badania lekarskiego osoby zatrzymanej określa załącznik nr 1 do

rozporządzenia.

2.

W przypadku, o którym mowa w § 2 pkt 2, wniosek może być złożony w formie ustnej.

Kierownik komórki organizacyjnej, o której mowa w ust. 1, niezwłocznie potwierdza

w formie pisemnej treść wniosku.

Badanie lekarskie osoby zatrzymanej przeprowadza lekarz udzielający jej świadczeń

zdrowotnych na miejscu lub lekarz najbliższego podmiotu wykonującego działalność leczniczą,

właściwego ze względu na stan zdrowia tej osoby.

1.

Kierownik komórki organizacyjnej, o której mowa w § 4 ust. 1, zapewnia przewiezienie

osoby zatrzymanej do najbliższego podmiotu wykonującego działalność leczniczą w celu

przeprowadzenia badania lekarskiego.

2.

W przypadku gdy stan zdrowia osoby zatrzymanej wskazuje na potrzebę zapewnienia specjalnych

warunków transportu, przewiezienia dokonuje się specjalistycznym środkiem transportu

sanitarnego.

Osobie zatrzymanej udziela się niezwłocznie pierwszej pomocy lub kwalifikowanej pierwszej

pomocy w przypadku, gdy osoba ta znajduje się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego,

określonego w ustawie z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2195).

1.

Po przeprowadzeniu badania lekarskiego osoby zatrzymanej lekarz wydaje zaświadczenie

lekarskie o istnieniu albo braku przeciwwskazań medycznych do zatrzymania. Zaświadczenie

dołącza się do dokumentacji sporządzonej w związku z zatrzymaniem osoby. Wzór zaświadczenia

lekarskiego o istnieniu albo braku przeciwwskazań medycznych do zatrzymania określa

załącznik nr 2 do rozporządzenia.

2.

W przypadku gdy osoba zatrzymana swym zachowaniem uniemożliwia lub nie wyraża zgody

na przeprowadzenie badania lekarskiego, lekarz odnotowuje okoliczność tę w zaświadczeniu

lekarskim.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 marca 2018 r.