Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 16 lutego 2018 r. w sprawie pomocy de minimis w ramach programów lub przedsięwzięć

1.

Rozporządzenie określa programy lub przedsięwzięcia ustanawiane przez ministra właściwego

do spraw nauki, w ramach których będzie udzielana pomoc de minimis na realizację zadań wynikających z polityki naukowej i naukowo-technicznej państwa,

zwana dalej „pomocą”, przeznaczenie, warunki i tryb przyznawania oraz rozliczania,

sposób kumulowania, maksymalne wielkości, maksymalną intensywność pomocy, a także

szczegółowy zakres informacji zawartych we wniosku o przyznanie pomocy oraz w raporcie

rocznym i raporcie końcowym z wykorzystania środków finansowych stanowiących pomoc.

2.

Pomoc przyznaje się zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania

art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis

(Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji nr 1407/2013”.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o przedsiębiorcy, należy przez to rozumieć przedsiębiorstwo

w rozumieniu art. 1 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r.

uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu

art. 107 i 108 Traktatu

(Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, z późn. zm.)

1.

Pomoc nie może być przyznana w przypadkach, o których mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia

Komisji nr 1407/2013.

2.

Jeżeli przedsiębiorca ubiegający się o pomoc prowadzi działalność w sektorach wyłączonych,

o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a-c rozporządzenia Komisji nr 1407/2013, oraz

w innych sektorach lub obszarach działalności wchodzących w zakres stosowania rozporządzenia

Komisji nr 1407/2013, pomoc może zostać mu przyznana pod warunkiem, że przedsiębiorca

ten zobowiąże się do prowadzenia wyodrębnionej ewidencji księgowej dla działalności

w sektorze wyłączonym oraz dla pozostałej działalności gospodarczej, w tym do przypisywania

przychodów i kosztów na podstawie konsekwentnie stosowanych i mających uzasadnienie

metod.

Pomoc jest przyznawana z zachowaniem warunków dotyczących kumulacji określonych w

art. 5 rozporządzenia Komisji nr 1407/2013.

Wielkość pomocy ustala się zgodnie z art. 3 ust. 2, 3 i 5-9 rozporządzenia Komisji

nr 1407/2013.

1.

Minister właściwy do spraw nauki, zwany dalej „ministrem”, przyznaje pomoc na podstawie

wniosku złożonego w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym podpisem

elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP osoby upoważnionej

do reprezentowania przedsiębiorcy, na elektroniczną skrzynkę podawczą ministra.

2.

Szczegółowy zakres informacji zawartych we wniosku o przyznanie pomocy określa załącznik

nr 1 do rozporządzenia.

3.

Do wniosku o przyznanie pomocy przedsiębiorca dołącza

1)

wszystkie zaświadczenia o pomocy de minimis , pomocy de minimis w rolnictwie i pomocy de minimis w rybołówstwie, jakie otrzymał w roku podatkowym, w którym ubiega się o pomoc, oraz

w okresie dwóch poprzednich latach podatkowych albo oświadczenia o wielkości pomocy

de minimis otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie;

2)

informacje niezbędne do przyznania pomocy określone w przepisach dotyczących zakresu

informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc wydanych na podstawie

art. 37 ust. 2a ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących

pomocy publicznej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 362).

Zespół, o którym mowa w art. 52 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki, dokonuje oceny wniosków o przyznanie pomocy i przedstawia ministrowi jej wyniki

wraz z opinią dotyczącą przyznania albo odmowy przyznania pomocy. W przypadku propozycji

dotyczącej przyznania pomocy w kwocie niższej niż wnioskowana albo odmowy przyznania

pomocy, zespół przedstawia ministrowi szczegółowe uzasadnienie.

W terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy przedsiębiorca składa

w urzędzie obsługującym ministra trzy egzemplarze umowy określającej warunki jej realizacji

i finansowania, a także rozliczania przyznanej pomocy, zwanej dalej „umową”, podpisanej

przez osoby upoważnione do reprezentowania przedsiębiorcy. Niedotrzymanie terminu

uznaje się za rezygnację z zawarcia umowy i z przyznanej pomocy.

1.

Przedsiębiorca składa raport roczny z wykorzystania środków finansowych na naukę stanowiących

pomoc w poprzednim roku, zwany dalej „raportem rocznym”, w terminie do dnia 15 lutego

roku następującego po roku, w którym została przyznana mu pomoc.

2.

Przedsiębiorca składa raport końcowy z wykorzystania środków finansowych na naukę

stanowiących pomoc, zwany dalej „raportem końcowym”, w terminie 60 dni od dnia zakończenia

realizacji zadania określonego w umowie.

3.

Szczegółowy zakres informacji zawartych w raporcie rocznym i raporcie końcowym określa

załącznik nr 2 do rozporządzenia.

4.

Raport roczny i raport końcowy składa się w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego

kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym

ePUAP osoby upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy na elektroniczną skrzynkę

podawczą ministra.

Niezłożenie raportu rocznego w terminie, o którym mowa w § 9 ust. 1, albo raportu

końcowego w terminie, o którym mowa w § 9 ust. 2, stanowi podstawę do odstąpienia

przez ministra od umowy z wezwaniem do zwrotu, w całości albo w części, przekazanych

środków finansowych stanowiących pomoc.

1.

Do oceny są kierowane wyłącznie raporty roczne i raporty końcowe spełniające wymagania

formalne określone w rozporządzeniu. W przypadku złożenia raportu rocznego albo raportu

końcowego niespełniającego wymagań, wzywa się przedsiębiorcę do usunięcia braków formalnych

w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania z pouczeniem, że ich nieusunięcie spowoduje

nieprzyjęcie raportu przez ministra.

2.

W przypadku stwierdzenia, że przekazany raport roczny albo raport końcowy został sporządzony

nieprawidłowo lub jest nierzetelny, wzywa się przedsiębiorcę do jego uzupełnienia

lub poprawienia w wyznaczonym terminie, z pouczeniem, że nieuzupełnienie lub niepoprawienie

raportu spowoduje jego nieprzyjęcie przez ministra.

3.

W przypadku nieprzyjęcia przez ministra raportu rocznego albo raportu końcowego przepis

§ 10 stosuje się odpowiednio.

1.

Na podstawie oceny raportu rocznego minister może wezwać przedsiębiorcę do zwrotu,

w całości albo w części, przekazanych środków finansowych stanowiących pomoc.

2.

Na podstawie oceny raportu końcowego minister uznaje zadanie, na które została przyznana

pomoc, za

1)

zrealizowane;

2)

zrealizowane nienależycie albo niezrealizowane, z wezwaniem do zwrotu przekazanych

środków finansowych stanowiących pomoc.

3.

Zwrotu środków finansowych stanowiących pomoc dokonuje się na rachunek bankowy urzędu

obsługującego ministra wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości

podatkowych naliczonymi za okres od dnia przekazania tych środków do dnia ich zwrotu.

1.

W terminie 14 dni od dnia

1)

ustalonego w umowie jako dzień zakończenia realizacji zadania, na które została przyznana

pomoc, albo

2)

zakończenia realizacji zadania, na które została przyznana pomoc, jeżeli nastąpiło

ono przed dniem ustalonym w umowie

- niewykorzystane środki finansowe stanowiące pomoc podlegają zwrotowi na rachunek

bankowy urzędu obsługującego ministra.

2.

Niezwrócenie niewykorzystanych środków finansowych stanowiących pomoc w terminie,

o którym mowa w ust. 1, powoduje naliczenie odsetek w wysokości określonej jak dla

zaległości podatkowych od dnia następującego po dniu, w którym termin ten upłynął,

do dnia zwrotu tych środków.

Pomocy udziela się na zadania mające na celu wzmacnianie kompetencji pracowników przedsiębiorców

lub osób współpracujących z tymi przedsiębiorcami, w zakresie zarządzania badaniami

naukowymi oraz komercjalizacją wyników prac B+R przez ich udział w stażach zagranicznych

w jednostkach naukowych lub u zagranicznych przedsiębiorców posiadających doświadczenie

w prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej oraz komercjalizacji jej wyników, w

ramach programu TOP100 Innowatorzy Gospodarki.

1.

Kosztami kwalifikującymi się do objęcia pomocą, zwanymi dalej „kosztami kwalifikowalnymi”,

są

1)

koszty wynagrodzeń osób zaangażowanych bezpośrednio w realizację zadania, o którym

mowa w § 14;

2)

koszty stypendiów wypłaconych stażystom;

3)

koszty udziału w szkoleniach i konferencjach oraz koszty organizacji szkoleń, konferencji,

paneli ekspertów, staży i spotkań związanych z tematyką zadania, o którym mowa w §

14;

4)

koszty opracowań, wydawnictw, zakupu usług informatycznych oraz zbiorów informacji

(bazy danych, dostęp do źródeł informacji, profesjonalne opracowania);

5)

koszty krajowych i zagranicznych podróży służbowych związanych z realizacją zadania,

o którym mowa w § 14, osób bezpośrednio zaangażowanych w jego realizację;

6)

koszty udziału w przedsięwzięciach informacyjno-promocyjnych w ramach wystaw, targów.

2.

Intensywność pomocy nie może przekroczyć

1)

w przypadku mikroprzedsiębiorcy lub małego przedsiębiorcy - 100% kosztów kwalifikowalnych;

2)

w przypadku pozostałych przedsiębiorców - 80% kosztów kwalifikowalnych.

Zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia pomoc jest udzielana do dnia 30 czerwca

2021 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.