Umowa międzynarodowa Umowa ramowa o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mongolią, z drugiej strony, sporządzona w Ułan Bator dnia 30 kwietnia 2013 r.

1.

Poszanowanie zasad demokracji i praw człowieka, określonych w Powszechnej deklaracji

praw człowieka i innych międzynarodowych aktach prawnych dotyczących praw człowieka,

oraz zasady praworządności stanowi fundament polityki wewnętrznej i międzynarodowej

obu Stron oraz zasadniczy element niniejszej umowy.

2.

Strony potwierdzają wspólne wartości określone w Karcie Narodów Zjednoczonych.

3.

Strony potwierdzają zobowiązanie do promowania wszystkich aspektów zrównoważonego

rozwoju, współpracy w celu sprostania wyzwaniom związanym ze zmianą klimatu i globalizacją,

oraz do przyczyniania się do osiągnięcia uznanych na szczeblu międzynarodowym celów

rozwojowych, w szczególności celów zawartych w milenijnych celach rozwoju. Strony

potwierdzają swoje zaangażowanie w osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony środowiska

naturalnego oraz struktur społecznych sprzyjających włączeniu społecznemu.

4.

Strony potwierdzają swoje zobowiązanie do respektowania deklaracji paryskiej z 2005 r.

w sprawie skuteczności pomocy oraz zgadzają się co do zacieśnienia współpracy w celu

dalszej poprawy wyników osiąganych w zakresie rozwoju.

5.

Strony potwierdzają swoje przywiązanie do zasad dobrego zarządzania, w tym niezależności

sądownictwa oraz walki z korupcją.

W celu zacieśnienia stosunków dwustronnych Strony zobowiązują się prowadzić wszechstronny

dialog i promować dalszą współpracę we wszystkich sektorach będących przedmiotem wspólnego

zainteresowania. Ich wysiłki będą w szczególności miary na celu

a)

nawiązanie współpracy politycznej i gospodarczej w ramach wszystkich właściwych organizacji

i forów regionalnych i międzynarodowych;

b)

nawiązanie współpracy w zakresie zwalczania najcięższych przestępstw wzbudzających

niepokój społeczności międzynarodowej;

c)

nawiązanie współpracy w zakresie przeciwdziałania rozprzestrzenianiu broni masowego

rażenia oraz broni strzeleckiej i lekkiej;

d)

rozwój handlu i inwestycji między Stronami przynoszący wzajemne korzyści; nawiązanie

współpracy we wszystkich dziedzinach handlu i inwestycji będących przedmiotem wspólnego

zainteresowania w celu ułatwienia przepływu towarów i inwestycji oraz zapobiegania

powstawaniu przeszkód w handlu i inwestycjach, a także usuwania takich przeszkód;

e)

nawiązanie współpracy w dziedzinie sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa, w tym

praworządności i współpracy prawnej, ochrony danych, migracji, przemytu i handlu ludźmi,

zwalczania przestępczości zorganizowanej, terroryzmu, prania pieniędzy i nielegalnych

narkotyków;

f)

nawiązanie współpracy we wszystkich innych sektorach stanowiących przedmiot wzajemnego

zainteresowania, zwłaszcza w zakresie polityki makroekonomicznej oraz usług finansowych,

podatków i ceł, w tym dobrego zarządzania w dziedzinie podatków, polityki przemysłowej

oraz małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), społeczeństwa informacyjnego, sektora

audiowizualnego i mediów, nauki i technologii, energii, transportu, oświaty i kultury,

środowiska naturalnego i zasobów naturalnych, rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich,

zdrowia, zatrudnienia oraz spraw społecznych i statystyk;

g)

zwiększenie udziału obu Stron w ponadregionalnych i regionalnych programach współpracy,

w których możliwy jest udział drugiej Strony;

h)

podniesienie roli i statusu Stron w swoich wzajemnych regionach;

i)

promowanie porozumienia między obywatelami poprzez współpracę różnych podmiotów pozarządowych,

takich jak niezależne ośrodki badawcze, środowisko uniwersyteckie, społeczeństwo obywatelskie

oraz media, w formie seminariów, konferencji, kontaktów młodzieżowych i innych działań;

j)

propagowanie eliminowania ubóstwa w kontekście zrównoważonego rozwoju oraz stopniowego

włączenia Mongolii do gospodarki światowej.

1.

Strony uznają, że rozprzestrzenianie broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia

bez względu na to, czy jest to działalność państw, czy innych grup, stanowi jedno

z największych zagrożeń dla stabilności i bezpieczeństwa w wymiarze międzynarodowym.

2.

Strony postanawiają w związku z tym współpracować i przeciwdziałać rozprzestrzenianiu

broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia poprzez pełne przestrzeganie i wdrażanie

na poziomie krajowym zobowiązań podjętych przez Strony w ramach międzynarodowych traktatów

i porozumień o rozbrojeniu i nierozprzestrzenianiu oraz innych odnośnych zobowiązań

międzynarodowych, takich jak rezolucja Rady Bezpieczestwa ONZ nr 1540. Strony uzgadniają,

że niniejsze postanowienie stanowi zasadniczy element umowy.

3.

Strony zgadzają się również współpracować i wspierać walkę z rozprzestrzenianiem broni

masowego rażenia i środków jej przenoszenia poprzez

-

podejmowanie kroków mających na celu, stosownie do okoliczności, podpisanie, ratyfikację

lub przystąpienie do wszystkich innych odpowiednich instrumentów międzynarodowych

oraz ich pełne wdrożenie;

-

stworzenie skutecznego systemu kontroli wywozu na poziomie krajowym pozwalającego

na kontrolę wywozu i tranzytu towarów związanych z BMR, w tym kontrole ostatecznego

użycia technologii podwójnego zastosowania pod kątem BMR, oraz obejmującego skuteczne

sankcje w przypadku naruszenia kontroli wywozu.

4.

Strony zgadzają się ustanowić regularny dialog polityczny, który będzie towarzyszył

tym elementom i je konsolidował. Ten dialog może się odbywać na szczeblu regionalnym.

1.

Strony uznają, że nielegalna produkcja broni strzeleckiej i lekkiej, jej transfer

i obrót nią, w tym amunicją do tej broni, a także nadmierne gromadzenie, nieprawidłowe

zarządzanie, niewłaściwie zabezpieczone zapasy oraz niekontrolowane rozprzestrzenianie

nadal stwarzają poważne zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego.

2.

Strony postanawiają przestrzegać zobowiązań każdej ze Stron dotyczących rozwiązania

wszystkich aspektów nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką, w tym amunicją

do niej, oraz w pełni wywiązać się z tych zobowiązań w ramach istniejących porozumień

międzynarodowych i rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ oraz zobowiązań w ramach innych

instrumentów międzynarodowych mających zastosowanie w tej dziedzinie, takich jak Program

działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi BSiL, zwalczania i eliminowania

go we wszystkich aspektach.

3.

Strony postanawiają współpracować oraz dbać o skoordynowanie, wzajemne uzupełnianie

się oraz synergię swoich wysiłków służących rozwiązaniu problemu nielegalnego handlu

bronią strzelecką i lekką, w tym amunicją do niej, na poziomie światowym, regionalnym,

ponadregionalnym oraz krajowym, a także postanawiają nawiązać regularny dialog polityczny,

który będzie towarzyszył tym wysiłkom i je konsolidował.

1.

Strony potwierdzają, że najcięższe przestępstwa wzbudzające niepokój całej społeczności

międzynarodowej nie mogą pozostawać bezkarne i że należy zapewnić ich skuteczne ściganie

poprzez podejmowanie środków, odpowiednio, na szczeblu krajowym i międzynarodowym,

w tym poprzez Międzynarodowy Trybunał Karny. Strony uznają, że ustanowienie skutecznie

działającego Międzynarodowego Trybunału Karnego stanowi znaczące osiągnięcie na rzecz

pokoju i sprawiedliwości na świecie.

2.

Strony postanawiają współpracować oraz podjąć niezbędne środki, stosownie do okoliczności,

w celu pełnego wspierania uniwersalności stosowania i nienaruszalności statutu rzymskiego

i powiązanych instrumentów, a także zgadzają się zacieśniać swoją współpracę z Międzynarodowym

Trybunałem Karnym. Strony zobowiązują się wdrażać statut rzymski oraz podjąć niezbędne

kroki w celu ratyfikacji powiązanych instrumentów (takich jak umowa w sprawie przywilejów

i immunitetów MTK).

3.

Strony zgadzają się, że korzystne byłoby prowadzenie dialogu w tej kwestii.

1.

Strony zgadzają się współpracować przy zapobieganiu aktom terroryzmu i przy zwalczaniu

takich aktów, potwierdzając znaczenie walki z terroryzmem, zgodnie z obowiązującymi

konwencjami międzynarodowymi, w tym międzynarodowym prawem humanitarnym i prawami

człowieka, jak również własnymi odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi,

równocześnie biorąc pod uwagę Globalną Strategię Zwalczania Terroryzmu ONZ, zawartą

w rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 60/288 z dnia 8 września 2006 r.

2.

Strony współpracują przede wszystkim

a)

w ramach pełnego wdrożenia rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1373 i nr 1267 oraz

kolejnych rezolucji, w tym nr 1822, jak również innych odpowiednich rezolucji ONZ

i swoich odpowiednich zobowiązań na mocy innych istotnych konwencji i instrumentów

międzynarodowych;

b)

poprzez wymianę informacji o terrorystach, grupach terrorystycznych oraz ich sieciach

wsparcia zgodnie z prawem międzynarodowym i krajowym;

c)

poprzez wymianę opinii o środkach i metodach stosowanych w celu zwalczania terroryzmu,

w tym w dziedzinie szkoleń oraz technologii, oraz wymianę wiedzy fachowej związanej

z zapobieganiem terroryzmowi;

d)

poprzez współpracę mającą na celu pogłębienie konsensusu międzynarodowego w odniesieniu

do walki z terroryzmem, w tym definicji prawnej aktów terrorystycznych, a zwłaszcza

poprzez działanie na rzecz osiągnięcia porozumienia w odniesieniu do kompleksowej

konwencji w sprawie terroryzmu międzynarodowego;

e)

poprzez dzielenie się odpowiednimi najlepszymi praktykami w zakresie ochrony praw

człowieka w walce z terroryzmem;

f)

poprzez skuteczną realizację i zacieśnianie swojej współpracy w zwalczaniu terroryzmu

w ramach ASEM.

1.

Strony zobowiązują się osiągnąć europejskie wspólne zasady, normy i standardy w Mongolii

oraz współpracować w propagowaniu wymiany informacji i dzielenia się doświadczeniami

w celu ich wprowadzenia i wdrożenia.

2.

Strony starają się wzmocnić dialog i współpracę między swoimi władzami w zakresie

kwestii standaryzacji, które zgodnie z ustaleniami Stron mogą obejmować utworzenie

ram współpracy ułatwiających wymiany ekspertów, informacji i wiedzy fachowej.

1.

Strony postanawiają wymieniać opinie i współpracować w ramach forów i organizacji

regionalnych i międzynarodowych, takich jak ONZ oraz odpowiednie agencje, programy

i organy ONZ, Światowa Organizacja Handlu, Traktat o przyjaźni i współpracy oraz dialogu

Azja-Europa (ASEM).

2.

Strony postanawiają również propagować współpracę między niezależnymi ośrodkami badawczymi,

pracownikami akademickimi, organizacjami pozarządowymi oraz mediami w dziedzinach

objętych niniejszą umową. Współpraca ta może w szczególności obejmować organizację

programów szkoleniowych, warsztatów i seminariów, wymianę ekspertów, badania i inne

działania uzgodnione przez Strony.

1.

We wszystkich sektorach objętych dialogiem i współpracą, które ustanawia się na mocy

niniejszej umowy, oraz kładąc przy tym odpowiedni nacisk na kwestie objęte współpracą

dwustronną, obie strony zgadzają się kontynuować powiązane działania na szczeblu dwustronnym,

regionalnym lub poprzez połączenie obu tych wymiarów. Przy wyborze odpowiednich ram

działania Strony będą dążyły do maksymalizacji uzyskanego wpływu na wszystkie zainteresowane

strony oraz do umocnienia ich zaangażowania, przy jednoczesnym jak najlepszym wykorzystaniu

dostępnych zasobów, uwzględnieniu politycznej i instytucjonalnej wykonalności oraz

zapewnieniu spójności z innymi działaniami, w które zaangażowane są Unia Europejska

i inni partnerzy ASEM.

2.

Strony mogą we właściwych przypadkach postanowić o rozszerzeniu wsparcia finansowego

na działania w ramach współpracy w dziedzinach objętych umową oraz na działania powiązane,

zgodnie z ich odpowiednimi procedurami finansowymi i zasobami.

1.

Głównym celem współpracy rozwojowej jest ograniczenie ubóstwa poprzez realizację milenijnych

celów rozwoju w kontekście zrównoważonego rozwoju i integracji z gospodarką światową.

Strony zgadzają się prowadzić regularny dialog w sprawie współpracy w zakresie rozwoju

zgodnie z odpowiednimi priorytetami każdej ze Stron i obszarami będącymi przedmiotem

wspólnego zainteresowania.

2.

Strategie współpracy rozwojowej Stron mają na celu między innymi

a)

promowanie rozwoju ludzkiego i społecznego;

b)

osiągnięcie zrównoważonego wzrostu gospodarczego;

c)

promowanie zrównoważenia środowiskowego i regeneracji środowiska oraz najlepszych

praktyk w tej dziedzinie, a także zachowania zasobów naturalnych;

d)

zapobieganie zmianie klimatu i zwalczanie jej skutków;

e)

wspieranie polityki i instrumentów mających na celu dalszą integrację z gospodarką

światową i międzynarodowym systemem handlu;

f)

ustanowienie procesów zgodnych z zasadami zawartymi w deklaracji paryskiej w sprawie

skuteczności pomocy, w programie działania z Akry i z innymi zobowiązaniami międzynarodowymi

mającymi na celu poprawę świadczenia i skuteczności pomocy.

1.

Celem Stron jest propagowanie zrównoważonego wzrostu gospodarczego, ograniczenie ubóstwa

oraz ograniczenie rozbieżności społeczno-gospodarczych.

2.

Strony potwierdzają swoje zobowiązanie do osiągnięcia milenijnych celów rozwoju, powinny

również potwierdzić swoje zobowiązania w zakresie deklaracji paryskiej w sprawie skuteczności

pomocy z 2005 r.

3.

Umowa powinna również mieć na celu uwzględnienie zobowiązań w zakresie społecznych

i środowiskowych aspektów handlu, potwierdzając ponownie, że handel powinien propagować

zrównoważony rozwój we wszystkich jego aspektach, a także oceny swoich skutków gospodarczych,

społecznych i środowiskowych.

1.

Strony mają na celu podkreślenie potrzeby prowadzenia wzajemnie się wspierającej polityki

gospodarczej i społecznej, podkreślenie istotnej roli stworzenia godnej pracy oraz

zobowiązania Stron do wspierania dialogu społecznego.

2.

Strony zamierzają przyczyniać się do skutecznego wdrażania podstawowych standardów

pracy Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) oraz zacieśniania współpracy w zakresie

zatrudnienia i kwestii społecznych.

3.

Strony zamierzają ponadto propagować politykę mająca na celu zagwarantowanie dostępności

i dostaw żywności dla ludności oraz paszy dla zwierząt gospodarskich, w sposób zrównoważony

oraz przyjazny dla środowiska.

1.

Strony potwierdzają potrzebę wysokiego poziomu ochrony środowiska oraz ochrony zasobów

naturalnych i bioróżnorodności oraz zarządzania nimi, w tym lasami, zgodnie z zasadami

zrównoważonego rozwoju.

2.

Strony zamierzają propagować ratyfikację i wprowadzenie w życie wielostronnych porozumień

w sprawie środowiska oraz przestrzeganie zasad w nich zawartych w dziedzinie środowiska.

3.

Strony zamierzają wzmocnić współpracę w zakresie globalnych kwestii ochrony środowiska,

zwłaszcza zmiany klimatu.

1.

Strony podejmują dialog na temat dwustronnego i wielostronnego handlu oraz kwestii

związanych z handlem, mając na względzie zacieśnienie dwustronnych stosunków handlowych

i rozwój wielostronnego systemu handlowego.

2.

Strony zobowiązują się wspierać rozwój i zróżnicowanie wzajemnej wymiany handlowej

w jak największym stopniu i w sposób przynoszący wzajemne korzyści. Strony zobowiązują

się do stworzenia lepszych warunków wzajemnego dostępu do swoich rynków poprzez dążenie

do eliminacji barier w handlu, w szczególności poprzez terminową likwidację barier

pozataryfowych oraz podejmowanie działań poprawiających przejrzystość, z uwzględnieniem

prac prowadzonych w tej dziedzinie przez organizacje międzynarodowe.

3.

Uznając, że handel odgrywa istotną rolę w rozwoju oraz że pomoc w formie systemu preferencji

taryfowych okazała się bardzo korzystna dla krajów rozwijających się, Strony starają

się zwiększyć swój udział w konsultacjach dotyczących takiej pomocy, w pełnej zgodności

z zasadami WTO.

4.

Strony informują się wzajemnie o rozwoju polityki handlowej i polityki w kwestiach

związanych z handlem, takich jak polityka rolna, bezpieczeństwo żywności, ochrona

konsumentów i środowiska.

5.

Strony wspierają dialog i współpracę w celu rozwijania stosunków handlowych i inwestycyjnych,

w tym rozwiązywania problemów handlowych, w dziedzinach o których mowa w art. 10-27

oraz w innych kwestiach.

1.

Strony współpracują w zakresie bezpieczeństwa żywności oraz kwestii sanitarnych i

fitosanitarnych w celu ochrony życia i zdrowia ludzi, zwierząt i roślin na terytoriach

Stron.

2.

Strony prowadzą rozmowy i wymieniają informacje na temat swoich odpowiednich środków,

określonych w porozumieniu Światowej Organizacji Handlu (WTO) w sprawie środków sanitarnych

i fitosanitarnych, Międzynarodowej Konwencji Ochrony Roślin, Światowej Organizacji

Zdrowia Zwierząt oraz Komisji Kodeksu Żywnościowego (CODEX Alimentarius).

3.

Strony postanawiają zwiększyć wzajemne zrozumienie i zacieśnić współpracę w kwestiach

sanitarnych i fitosanitarnych oraz w zakresie dobrostanu zwierząt. Tego rodzaju budowanie

potencjału odnosi się do konkretnych potrzeb każdej ze Stron i jest przeprowadzane

w celu wspierania danej Strony w dostosowaniu się do ram prawnych drugiej Strony.

4.

Strony w odpowiednim czasie nawiązują dialog w kwestiach sanitarnych i fitosanitarnych

na wniosek jednej ze Stron o rozważenie zagadnień sanitarnych i fitosanitarnych oraz

innych pilnych związanych z nimi kwestii objętych niniejszym artykułem.

Strony wspierają stosowanie międzynarodowych norm oraz współpracują i wymieniają informacje

dotyczące norm, procedur oceny zgodności i przepisów technicznych, szczególnie w ramach

porozumienia WTO w sprawie barier technicznych w handlu.

1.

Strony zwrócą szczególną uwagę na zwiększenie bezpieczeństwa handlu międzynarodowego,

w tym usług transportowych, na zapewnienie skutecznego i efektywnego egzekwowania

praw własności intelektualnej przez organy celne oraz na zapewnienie równowagi między

ułatwieniami w handlu a walką z oszustwami i nieprawidłowościami.

2.

Bez uszczerbku dla innych form współpracy ustanowionych niniejszą umową, Strony wyrażają

zainteresowanie rozważeniem zawarcia w przyszłości protokołów o współpracy celnej

i o wzajemnej pomocy, w ramach instytucjonalnych określonych w niniejszej umowie.

Strony dzielą się doświadczeniami i badają możliwości uproszczenia procedur przywozowych,

wywozowych i innych procedur celnych, zapewnienia przejrzystości przepisów celnych

i handlowych, rozwijania współpracy celnej oraz skutecznych mechanizmów wzajemnej

pomocy administracyjnej, a także dążą do zbieżności poglądów i wspólnych działań w

kontekście odpowiednich inicjatyw międzynarodowych, w tym ułatwień w handlu.

Strony wspierają większy przepływ inwestycji poprzez rozwój atrakcyjnych i stabilnych

warunków dla wzajemnych inwestycji dzięki konsekwentnemu dialogowi, którego celem

jest umacnianie zrozumienia i współpracy w zakresie inwestycji, badanie mechanizmów

administracyjnych ułatwiających przepływy inwestycji oraz promowanie stabilnych, przejrzystych,

otwartych i niedyskryminacyjnych warunków dla inwestorów.

Strony promują skuteczne ustanowienie i stosowanie zasad konkurencji oraz rozpowszechnianie

informaq'i w celu wspierania przejrzystości oraz pewności prawnej dla przedsiębiorstw

działających na rynkach drugiej Strony. Strony powinny wymieniać opinie w kwestiach

dotyczących praktyk antykonkurencyjnych, które mogłyby negatywnie wpłynąć na handel

dwustronny oraz przepływy inwestycyjne.

Strony rozpoczną regularny dialog mający na celu w szczególności wymianę informacji

o swoich wewnętrznych regulacjach i przepisach, wspieranie dostępu do rynków drugiej

strony, wspieranie dostępu do kapitału i technologii oraz wspieranie handlu usługami

między oboma regionami i na rynkach krajów trzecich.

Strony dążą do ułatwienia przepływu kapitału w celu propagowania celów umowy.

Strony mają na celu ustanowienie zasad proceduralnych, w tym odpowiedniej przejrzystości

oraz przepisów umożliwiających zaskarżenie, które wspierają utworzenie skutecznego

systemu zamówień propagującego optymalny stosunek ceny do jakości w zamówieniach publicznych

oraz ułatwiającego handel międzynarodowy.

Strony działają na rzecz osiągnięcia wzajemnego otwarcia swoich rynków zamówień rządowych,

w celu osiągnięcia wzajemnych korzyści.

Strony uznają znaczenie przejrzystości oraz odpowiednich procedur przy zarządzaniu

swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi dotyczącymi handlu; w tym celu potwierdzają

one swoje zobowiązania określone w art. X GATT z 1994 r. oraz art. III GATS.

1.

Strony postanawiają zacieśnić współpracę oraz propagować wzajemne zrozumienie między

obiema Stronami w dziedzinie surowców.

2.

Współpraca ta oraz propagowanie wzajemnego zrozumienia powinno dotyczyć takich kwestii

jak ramy regulacyjne dla sektorów surowców (w tym zarządzanie dochodami z górnictwa

na rzecz rozwoju społeczno-gospodarczego oraz ochrona środowiska i przepisy bezpieczeństwa

dotyczące górnictwa oraz sektorów surowców) oraz handel surowcami. W celu propagowania

ściślejszej współpracy i wzajemnego zrozumienia każda ze Stron może wystąpić z wnioskiem

o doraźne spotkanie dotyczące surowców.

3.

Strony uznają, że przejrzyste, niedyskryminacyjne, nie powodujące zakłóceń i oparte

na poszanowaniu przepisów otoczenie regulacyjne jest najlepszym sposobem stworzenia

warunków sprzyjających bezpośrednim inwestycjom zagranicznym w produkcję i handel

surowcami.

4.

Strony postanawiają propagować współpracę przy usuwaniu barier dla handlu surowcami,

uwzględniając swoje odpowiednie strategie i cele gospodarcze i z myślą o propagowaniu

handlu.

5.

Na wniosek dowolnej ze Stron każda kwestia dotycząca handlu surowcami może zostać

poruszona i omówiona podczas posiedzeń Wspólnego Komitetu i Podkomitetu, które posiadają

uprawnienia do przyjęcia decyzji w tych kwestiach na mocy art. 56, zgodnie z zasadami

określonymi w powyższych ustępach.

Strony propagują politykę rozwoju regionalnego.

1.

Strony potwierdzają olbrzymie znaczenie, które przywiązują do ochrony praw własności

intelektualnej oraz zobowiązują się ustanowić właściwe środki w celu zapewnienia odpowiedniej

i skutecznej ochrony i wykonania tych praw, zwłaszcza w zakresie naruszenia praw własności

intelektualnej.

Ponadto Strony postanawiają zawrzeć jak najszybciej porozumienie dwustronne w sprawie

oznaczeń geograficznych.

2.

Strony wymieniają informacje i doświadczenia dotyczące takich kwestii jak praktyka,

wspieranie, rozpowszechnianie, upowszechnianie, zarządzanie, harmonizacja, ochrona

i skuteczne stosowanie praw własności intelektualnej, zapobieganie naruszaniu takich

praw, walka z fałszerstwem i piractwem, poprzez współpracę celną i inne odpowiednie

formy współpracy, oraz ustanowienie i umacnianie organizacji odpowiedzialnych za kontrolę

i ochronę tych praw. Strony pomagają sobie wzajemnie w ulepszaniu ochrony, wykorzystywania

i komercjalizacji własności intelektualnej w oparciu o doświadczenia europejskie,

oraz w lepszym rozpowszechnianiu wiedzy w tej dziedzinie.

1.

Niniejszym ustanawia się Podkomitet ds. Handlu i Inwestycji.

2.

Podkomitet wspiera Wspólny Komitet w wykonywaniu jego zadań we wszystkich dziedzinach

objętych niniejszym rozdziałem.

3.

Podkomitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.

1.

Przy współpracy w zakresie sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa Strony zwracają

szczególną uwagę na konsolidację zasad praworządności oraz ogólne wzmocnienie instytucji

na wszystkich szczeblach w obszarze egzekwowania prawa, a zwłaszcza organizacji wymiaru

sprawiedliwości.

2.

Współpraca między Stronami może również obejmować wzajemną wymianę informacji dotyczących

systemów prawnych i prawodawstwa. Strony dążą do rozwinięcia wzajemnej pomocy prawnej

w ramach istniejących ram prawnych.

1.

Strony postanawiają współpracować w celu podniesienia stopnia ochrony danych osobowych

do poziomu najwyższych norm międzynarodowych, takich jak normy zawarte w wytycznych

ONZ w sprawie skomputeryzowanych archiwów danych osobowych (rezolucja Zgromadzenia

Ogólnego ONZ nr 45/95 z dnia 14 grudnia 1990 r.).

2.

Współpraca w zakresie ochrony danych osobowych może obejmować m.in. wsparcie techniczne

w formie wymiany informacji i wiedzy fachowej.

1.

Strony ustanawiają współpracę mającą służyć zapobieganiu nielegalnej imigracji oraz

nielegalnemu przebywaniu osób fizycznych posiadających obywatelstwo Stron na ich odpowiednich

terytoriach.

2.

W ramach współpracy służącej zapobieganiu nielegalnej imigracji Strony zgadzają się

dokonać readmisji, bez zbędnej zwłoki, swoich obywateli, którzy nie spełniają warunków

obowiązujących przy wjeździe na terytorium drugiej Strony, przebywaniu na jej terytorium

lub zamieszkiwaniu na nim, a także obywateli, którzy przestali spełniać te warunki.

W tym celu Strony wydadzą swoim obywatelom odpowiednie dokumenty tożsamości. Jeżeli

osoba, która ma zostać poddana readmisji, nie posiada żadnych dokumentów lub innych

dowodów potwierdzających jej obywatelstwo, właściwe przedstawicielstwo dyplomatyczne

i konsularne zainteresowanego państwa członkowskiego lub Mongolii dokona - na prośbę

Mongolii lub zainteresowanego państwa członkowskiego - przygotowań w celu przeprowadzenia

rozmowy z daną osobą i ustalenia jej obywatelstwa.

3.

UE wspiera finansowo wprowadzanie w życie tego porozumienia poprzez odpowiednie dwustronne

instrumenty współpracy.

4.

Strony zgadzają się wynegocjować, na wniosek dowolnej ze Stron, umowę między UE a

Mongolią regulującą szczególne zobowiązania w zakresie readmisji swoich obywateli,

w tym zobowiązania dotyczące obywateli innych państw oraz bezpaństwowców.

1.

Strony współpracują w celu zapewnienia zrównoważonego podejścia poprzez skuteczną

koordynację między właściwymi organami, w tym organami z sektora zdrowia, sprawiedliwości,

ceł, spraw wewnętrznych oraz innych odpowiednich sektorów, w celu zmniejszenia podaży

nielegalnych narkotyków, handlu nimi oraz popytu na nie, przy poszanowaniu praw człowieka.

Współpraca ta ma również na celu ograniczenie szkód wywoływanych przez narkotyki,

rozwiązanie problemu produkcji narkotyków syntetycznych, handlu nimi oraz ich wykorzystywania,

osiągnięcie bardziej skutecznego zapobiegania wykorzystywaniu prekursorów narkotyków

do nielegalnej produkcji narkotyków oraz substancji psychotropowych.

2.

Strony określają środki współpracy służące osiągnięciu tych celów. Działania podejmuje

się na podstawie powszechnie uznanych zasad zgodnie z odpowiednimi konwencjami międzynarodowymi,

deklaracją polityczną oraz specjalną deklaracją w sprawie wytycznych dotyczących zmniejszenia

popytu na narkotyki, zatwierdzoną przez 20. specjalną sesję Zgromadzenia Ogólnego

Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie narkotyków w czerwcu 1998 r., a także

zgodnie z deklaracją polityczną i planem działania przyjętym na 52. sesji Komisji

ds. Środków Odurzających ONZ w marcu 2009 r.

3.

Współpraca między Stronami obejmuje wsparcie techniczne i administracyjne w następujących

obszarach: opracowanie krajowych przepisów i polityki; tworzenie instytucji krajowych

i ośrodków informacji; wsparcie dla działań społeczeństwa obywatelskiego w dziedzinie

narkotyków oraz starań mających na celu zmniejszenie popytu na narkotyki i łagodzenie

szkód związanych z nadużywaniem narkotyków; szkolenie personelu; badania dotyczące

narkotyków; oraz zapobieganie wykorzystywaniu prekursorów narkotyków używanych do

nielegalnej produkcji narkotyków oraz substanq'i psychotropowych. Strony mogą zgodzić

się na włączenie innych obszarów.

Strony postanawiają współpracować przy zwalczaniu przestępczości zorganizowanej, gospodarczej

i finansowej, w tym korupcji. Współpraca ta ma w szczególności na celu wdrażanie i

promowanie odpowiednich międzynarodowych standardów i aktów, takich jak konwencja

ONZ w sprawie międzynarodowej przestępczości zorganizowanej i jej protokoły uzupełniające

oraz Konwencja ONZ przeciwko korupcji.

1.

Strony zgadzają się co do potrzeby podjęcia działań i współpracy w celu zapobiegania

wykorzystywaniu ich systemów finansowych oraz określonych niefinansowych przedsiębiorstw

i zawodów do prania zysków z działalności przestępczej, takiej jak handel narkotykami

i korupcja.

2.

Obie Strony postanawiają współpracować w zakresie wsparcia technicznego i administracyjnego

służących tworzeniu i wdrażaniu przepisów oraz w zakresie skutecznego funkcjonowania

mechanizmów zwalczania procederu prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. Współpraca

pozwala w szczególności na wymianę istotnych informacji w ramach prawodawstwa każdej

ze Stron oraz przyjęcie właściwych norm celem zwalczania prania pieniędzy i finansowania

terroryzmu, odpowiadających normom przyjętym przez Unię oraz podmioty międzynarodowe

działające w tym obszarze, takie jak Grupa Specjalna ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy

(FATF).

1.

Strony postanawiają współpracować w zakresie promowania i skutecznej ochrony praw

człowieka, w tym w odniesieniu do ratyfikacji i wdrażania międzynarodowych instrumentów

dotyczących praw człowieka.

2.

Współpraca ta może obejmować między innymi

a)

wspieranie opracowywania i wdrażania krajowych planów działania w zakresie praw człowieka;

b)

promowanie praw człowieka i edukacji w tej dziedzinie;

c)

wspieranie krajowych i regionalnych instytucji działających w zakresie praw człowieka;

d)

nawiązanie znaczącego, szeroko zakrojonego dialogu w zakresie praw człowieka;

e)

zacieśnienie współpracy z instytutami ONZ działającymi w zakresie praw człowieka.

1.

Strony postanawiają osiągnąć bardziej zbliżone wspólne zasady i standardy oraz zacieśnić

współpracę w celu usprawnienia systemów rachunkowych, audytowych, nadzorczych i regulacyjnych

w bankowości, ubezpieczeniach oraz innych obszarach sektora finansowego.

2.

Strony współpracują w celu stworzenia regulacyjnych ram prawnych, infrastruktury oraz

zasobów ludzkich, jak również wprowadzenia ładu korporacyjnego i międzynarodowych

standardów rachunkowości na rynku kapitałowym Mongolii w ramach współpracy dwustronnej

zgodnie ze zobowiązaniem GATS i WTO w sprawie dokumentu o wzajemnym porozumieniu w

kwestii usług finansowych.

1.

Strony postanawiają współpracować w promowaniu wymiany informacji na temat panujących

u nich trendów gospodarczych i politycznych oraz wymiany doświadczeń dotyczących koordynowania

polityki gospodarczej w ramach regionalnej współpracy i integracji gospodarczej.

2.

Strony dążą również do pogłębienia dialogu między swoimi organami w kwestiach gospodarczych,

które zgodnie z uzgodnieniami Stron mogą obejmować takie obszary jak polityka pieniężna,

polityka budżetowa, w tym opodatkowanie działalności gospodarczej, finanse publiczne,

stabilizacja makroekonomiczna i zadłużenie zewnętrzne.

3.

Strony współpracują oraz propagują wzajemne zrozumienie w dziedzinie dywersyfikacji

gospodarczej oraz rozwoju przemysłowego.

W celu umacniania i rozwijania działalności gospodarczej z jednoczesnym uwzględnieniem

potrzeby opracowania odpowiednich ram regulacyjnych Strony uznają zasady właściwego

zarządzania w dziedzinie podatków, uznawane przez państwa członkowskie na poziomie

Unii, oraz zobowiązują się do ich wdrażania. W tym celu Strony, bez uszczerbku dla

kompetencji Unii i państw członkowskich, będą usprawniały międzynarodową współpracę

w dziedzinie opodatkowania, ułatwiały pobór uzasadnionych dochodów podatkowych oraz

opracowywały środki służące skutecznej realizacji wyżej wymienionych zasad.

Strony, biorąc pod uwagę swoją politykę gospodarczą i swoje cele, zgadzają się propagować

współpracę w zakresie polityki przemysłowej we wszystkich dziedzinach uznanych za

właściwe, w celu zwiększenia konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw, między

innymi poprzez

a)

wymianę informacji i doświadczeń w zakresie stwarzania ogólnych warunków dla poprawy

konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw;

b)

promowanie rozwoju kontaktów między podmiotami gospodarczymi, zachęcanie do wspólnych

inwestycji oraz zakładanie wspólnych przedsiębiorstw i sieci informacyjnych, w szczególności

w ramach istniejących programów horyzontalnych Unii Europejskiej, pobudzając w ten

sposób transfery „miękkiej” i „twardej” technologii pomiędzy partnerami;

c)

zapewnienie informacji i wspieranie innowacji oraz wymiana dobrych praktyk w zakresie

dostępu do finansowania, zwłaszcza w przypadku małych i mikroprzedsiębiorstw;

d)

ułatwienie i wspieranie odpowiednich działań prowadzonych przez sektor prywatny obu

stron;

e)

propagowanie godnej pracy, odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstw oraz zachęcanie

do stosowania odpowiedzialnych praktyk handlowych, obejmujących zrównoważoną konsumpcję

i produkcję. Współpraca ta obejmuje również kwestie widziane z perspektywy konsumenta,

takie jak informacje o produkcie oraz rola konsumenta na rynku;

f)

wspólne projekty badawcze w wybranych branżach przemysłu oraz współpracę w zakresie

norm, procedur oceny zgodności oraz regulacji technicznych, zgodnie z wzajemnymi uzgodnieniami;

g)

wsparcie poprzez informacje w zakresie modernizacji techniki i technologii w zakładach

oczyszczania ścieków garbarskich;

h)

wymiana informacji oraz rekomendowanie możliwości współpracy oraz partnerów w dziedzinie

handlu i inwestycji poprzez wzajemnie dostępne istniejące sieci;

i)

wspieranie współpracy między obiema prywatnymi przedsiębiorstwami obu Stron, zwłaszcza

między małymi i średnimi przedsiębiorstwami;

j)

rozważenie wynegocjowania dodatkowej umowy w sprawie wymiany informacji, warsztatów

dotyczących ściślejszej współpracy oraz innych imprez promocyjnych między MŚP obu

Stron;

k)

udzielenie informacji w sprawie wsparcia technicznego dotyczącego eksportu żywności

oraz produktów rolnych na rynek europejski w zakresie systemu preferencyjnego Unii

Europejskiej.

1.

Zgodnie z ogólnym kodeksem etyki w turystyce opracowanym przez Światową Organizację

Turystyki oraz z zasadami zrównoważonego rozwoju opartymi na „Agendzie 21 na poziomie

lokalnym” Strony dążą do osiągnięcia lepszej wymiany informacji i ustanowienia najlepszych

praktyk, tak aby zapewnić zrównoważony rozwój turystyki.

2.

Strony postanawiają rozwijać współprace w zakresie ochrony i zwiększania potencjału

dziedzictwa naturalnego i kulturowego, łagodzenia negatywnych skutków turystyki oraz

większego pozytywnego wkładu branży turystycznej w zrównoważony rozwój społeczności

lokalnej, m.in. poprzez rozwój ekoturystyki przy jednoczesnym przestrzeganiu integralności

i interesów społeczności lokalnych i tubylczych oraz poprawę szkoleń w branży turystycznej.

1.

Uznając, że technologie informacyjno-komunikacyjne są ważnym elementem współczesnego

życia oraz posiadają ogromne znaczenie dla rozwoju gospodarczego i społecznego, Strony

podejmują wymianę poglądów na temat swojej polityki w tej dziedzinie w celu promowania

rozwoju gospodarczego

2.

Współpraca w tej dziedzinie powinna koncentrować się m.in. na

a)

uczestniczeniu w kompleksowym dialogu regionalnym na temat różnych aspektów społeczeństwa

informacyjnego, w szczególności na temat kierunków polityki i uregulowań łączności

elektronicznej, w tym na temat usług powszechnych, licencjonowania, ogólnych zezwoleń,

ochrony prywatności i danych osobowych, oraz na temat niezależności i operacyjności

władz regulujących wspomniane zagadnienia;

b)

wzajemnym połączeniu i interoperacyjności sieci funkcjonujących i usług świadczonych

w Unii, Mongolii i Azji;

c)

ujednoliceniu i rozpowszechnieniu nowych technologii informacyjno-komunikacyjnych;

d)

wspieraniu współpracy między Stronami w zakresie badań w dziedzinie technologii informacyjno-komunikacyjnych;

e)

współpracy dotyczącej telewizji cyfrowej, w tym wymiany doświadczeń w zakresie rozmieszczenia,

aspektów regulacyjnych, a w szczególności zarządzania widmem i badań w tym zakresie;

f)

współpracy w zakresie wspólnych projektów badawczych w dziedzinie technologii informacyjno-komunikacyjnych;

g)

aspektach bezpieczeństwa technologii informacyjno-komunikacyjnych, jak również zwalczaniu

cyberprzestępczości; h) ocenach zgodności sprzętu telekomunikacyjnego, w tym sprzętu

radiowego;

i)

współpracy w zakresie rozwoju sieci szerokopasmowej;

j)

wymiany informacji dotyczących polityki konkurencji w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych.

Strony promują, wspierają i ułatwiają wymiany, współpracę i dialog między odpowiednimi

instytucjami i podmiotami w sektorze audiowizualnym i medialnym. Postanawiają one

nawiązać regularny dialog w tych dziedzinach.

1.

Strony zgadzają się współpracować w dziedzinie badań naukowych i rozwoju technologicznego

w dziedzinach stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania i przynoszących wzajemne

korzyści.

2.

Celem takiej współpracy jest

a)

wspieranie wymiany informacji i know-how z zakresu nauki i technologii, w szczególności

z wdrażania polityk i programów;

b)

promowanie partnerstw badawczych między społecznościami naukowymi, ośrodkami badawczymi,

uczelniami i sektorem przemysłu Stron;

c)

propagowanie szkoleń i mobilności naukowców;

d)

zachęcanie uczelni wyższych, centrów badawczych oraz przemysłowych, w tym małych i

średnich przedsiębiorstw Stron do udziału w ich odpowiednich programach w zakresie

nauki i rozwoju technologicznego.

3.

Współpraca może przybrać formę wspólnych projektów badawczych i programów wymiany,

jak również spotkań i szkoleń naukowców w ramach programów mobilności międzynarodowej

oraz programów wymiany międzynarodowej, zakładających jak największe rozpowszechnianie

wyników badań, nauki i najlepszych praktyk.

4.

Współpraca prowadzona jest zgodnie z przepisami i regulacjami obu Stron. Są one oparte

na zasadach wzajemności, sprawiedliwego traktowania i wzajemnych korzyści oraz zapewniają

odpowiednią ochronę własności intelektualnej.

5.

Strony postanawiają dołożyć wszelkich starań w celu zwiększenia wiedzy opinii publicznej

o możliwościach oferowanych przez programy każdej ze Stron w zakresie współpracy naukowej

i technologicznej.

1.

Strony podejmują starania w celu zacieśnienia współpracy w sektorze energii, dążąc

do

a)

poprawy bezpieczeństwa energetycznego, w tym poprzez dywersyfikację dostaw energii

oraz rozwinięcie nowych zrównoważonych, innowacyjnych i odnawialnych form energii,

w tym m.in. biopaliw i biomasy, energii wiatrowej i słonecznej oraz wytwarzania energii

wodnej i wspierania rozwoju odpowiednich ram politycznych w celu stworzenia odpowiednich

warunków dla inwestycji i równych szans w zakresie energii odnawialnej oraz włączenia

tych elementów do odpowiednich obszarów polityki;

b)

osiągnięcia racjonalnego wykorzystania energii dzięki wspólnemu wysiłkowi dostawców

i odbiorców poprzez promowanie efektywności energetycznej w produkcji, transporcie,

dystrybucji i zużyciu końcowym energii;

c)

propagowania stosowania międzynarodowych uznanych standardów bezpieczeństwa jądrowego,

ochrony instalacji jądrowych, nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz gwarancji;

d)

wspierania transferu technologii służących zrównoważonej produkcji i wykorzystaniu

energii;

e)

poprawy budowania zdolności i ułatwiania inwestycji w tym obszarze, w oparciu o przejrzyste

i niedyskryminujące zasady handlowe.

2.

W tych celach Strony postanawiają promować kontakty i wspólne badania w celu osiągnięcia

wzajemnych korzyści, w szczególności za pośrednictwem odpowiednich ram regionalnych

i międzynarodowych. W odniesieniu do artykułu 43 i wniosków Światowego Szczytu Zrównoważonego

Rozwoju, który odbył się w Johannesburgu w 2002 r., Strony podkreślają potrzebę odniesienia

się do powiązań między dostępem do usług energetycznych po przystępnych cenach a zrównoważonym

rozwojem. Działania te można promować we współpracy z inicjatywą energetyczną Unii

Europejskiej, zapoczątkowaną podczas Światowego Szczytu Zrównoważonego Rozwoju.

3.

Handel materiałami jądrowymi będzie prowadzony zgodnie z postanowieniami Traktatu

ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej. W razie konieczności handel

materiałami jądrowymi podlega postanowieniom specjalnego porozumienia, które ma zostać

zawarte między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Mongolią.

1.

Strony postanawiają współpracować we właściwych obszarach polityki transportowej,

mając na względzie poprawę możliwości inwestowania, przepływu towarów i pasażerów,

wspieranie bezpieczeństwa i ochrony w transporcie lotniczym, zajęcie się wpływem transportu

na środowisko oraz poprawę wydajności swoich systemów transportu.

2.

Współpraca między Stronami w tej dziedzinie ma na celu propagowanie

a)

wymiany informacji o polityce transportowej i praktykach każdej ze Stron, w szczególności

dotyczących transportu miejskiego, transportu na obszarach wiejskich, transportu lotniczego

oraz ich logistyki, wzajemnych połączeniach i interoperacyjności multimodalnych sieci

transportowych, jak również zarządzania drogami, koleją i lotniskami;

b)

kwestii dotyczących nawigacji satelitarnej, z naciskiem na sprawy związane z rozwojem

przepisów, przemysłu i rynku, które przynoszą wzajemne korzyści. W tym kontekście

należy uwzględnić europejski systemy globalnej nawigacji satelitarnej EGNOS i Galileo;

c)

dialogu w dziedzinie usług transportu lotniczego, w celu przeanalizowania rozwoju

stosunków w dziedzinach takich jak bezpieczeństwo lotnicze, ochrona lotnicza, ochrona

środowiska, zarządzanie transportem lotniczym, stosowanie prawa konkurencji oraz uregulowań

ekonomicznych sektora transportu lotniczego, w celu wspierania zbliżenia przepisów

oraz usunięcia przeszkód utrudniających działalność gospodarczą. Należy dodatkowo

promować projekty dotyczące współpracy w lotnictwie cywilnym, stanowiące przedmiot

wspólnego zainteresowania. Na tej podstawie Strony zbadają możliwy zakres wzmocnionej

współpracy w dziedzinie lotnictwa cywilnego;

d)

zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w sektorze transportu;

e)

wprowadzenie norm i przepisów w dziedzinie bezpieczeństwa, ochrony oraz środowiska

naturalnego, w szczególności w odniesieniu do transportu lotniczego, zgodnie z odpowiednimi

konwencjami międzynarodowymi;

f)

współpracy na odpowiednich forach międzynarodowych, służącej zapewnieniu lepszego

wdrażania międzynarodowych przepisów oraz realizacji celów określonych w tym artykule.

1.

Strony zgadzają się na wspieranie współpracy w zakresie edukacji i kultury, która

w pełni respektowałaby ich różnorodność, zwiększając wzajemne zrozumienie i wiedzę

o swoich kulturach. W tym celu Strony będą wspierać i promować działania swoich instytutów

kultury i społeczeństwa obywatelskiego.

2.

Strony dążą również do podejmowania odpowiednich działań celem promowania wymiany

kulturalnej oraz realizowania wspólnych inicjatyw w różnych sferach kultury, w tym

współpracy przy zachowaniu dziedzictwa kulturowego w poszanowaniu różnorodności kulturowej.

3.

Strony postanawiają przeprowadzać konsultacje i współpracować na odpowiednich forach

międzynarodowych, takich jak UNESCO, w celu osiągnięcia wspólnych celów i propagowania

różnorodności kulturowej, jak również ochrony dziedzictwa kulturowego. W związku z

różnorodnością kulturową Strony postanawiają również promować ratyfikację i wdrażanie

Konwencji UNESCO w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego,

przyjętej w dniu 20 października 2005 r.

4.

Strony kładą ponadto nacisk na środki służące tworzeniu powiązań między odpowiednimi

wyspecjalizowanymi agencjami oraz propagowaniu wymiany informacji, know-how, studentów,

ekspertów, młodzieży i działaczy młodzieżowych oraz zasobów technicznych, przy wykorzystaniu

udogodnień oferowanych przez programy Unii Europejskiej w Azji w zakresie edukacji

i kształcenia, jak również doświadczeń zdobytych w tej dziedzinie przez obie Strony.

Obie Strony postanawiają również propagować wdrażanie odpowiednich programów w szkolnictwie

wyższym, takich jak program Erasmus Mundus, w celu propagowania współpracy oraz modernizacji

szkolnictwa wyższego, oraz promowania mobilności pracowników naukowych.

1.

Strony zgadzają się co do potrzeby zachowania zasobów naturalnych i bioróżnorodności

oraz zarządzania nimi w zrównoważony sposób, co stanowi podstawę rozwoju obecnych

i przyszłych pokoleń.

2.

Strony zgadzają się, że współpraca w tej dziedzinie przyczynia się do promowania ochrony

środowiska i poprawy jego stanu, w dążeniu do osiągnięcia zrównoważonego rozwoju. We wszelkich działaniach

podejmowanych przez Strony na mocy niniejszej umowy uwzględniane są wyniki Światowego

Szczytu Zrównoważonego Rozwoju oraz działania wykonawcze w ramach odpowiednich wielostronnych

porozumień w zakresie środowiska naturalnego.

3.

Strony postanawiają współpracować w dziedzinie zmiany klimatu w celu dostosowania

się do negatywnych skutków zmiany klimatu, redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz

wprowadzenia swoich gospodarek na ścieżkę zrównoważonego niskoemisyjnego wzrostu gospodarczego.

W tym kontekście Strony zbadają możliwość korzystania z mechanizmów rynków uprawnień

do emisji dwutlenku węgla.

4.

Strony postanawiają współpracować w celu zwiększenia wzajemnej skuteczności polityki

handlowej i polityki ochrony środowiska oraz włączenia zagadnień środowiskowych do

wszystkich sektorów współpracy.

5.

Strony starają się kontynuować i wzmacniać współpracę w ramach regionalnych programów

ochrony środowiska w odniesieniu do

a)

propagowania świadomości ekologicznej oraz zwiększania lokalnego zaangażowania, w

tym udziału rdzennych i lokalnych społeczności w ochronie środowiska oraz wysiłkach

na rzecz zrównoważonego rozwoju;

b)

zwalczania zmiany klimatu, zwłaszcza w zakresie wpływu na środowisko i zasoby naturalne;

c)

budowania potencjału w zakresie uczestnictwa w wielostronnych porozumieniach w sprawie

środowiska i ich wdrażania, obejmujących kwestie takie jak bioróżnorodność, bezpieczeństwo

biologiczne i zagrożenia chemiczne;

d)

promowania i rozpowszechniania technologu, produktów i usług przyjaznych dla środowiska,

w tym poprzez stosowanie instrumentów regulacyjnych racjonalnych z ekologicznego punktu

widzenia;

e)

ulepszonego zarządzania gospodarką leśną, w tym zwalczania nielegalnego wyrębu i związanego

z nim handlu oraz promowania zrównoważonego zarządzania gospodarką leśną;

f)

zapobiegania nielegalnemu przewozowi przez granicę odpadów stałych i niebezpiecznych

oraz produktów pochodzących od żywych zmodyfikowanych organizmów;

g)

poprawy jakości otaczającego powietrza, ekologicznego zarządzania odpadami, zrównoważonego

zintegrowanego gospodarowania zasobami wodnymi oraz zarządzania chemikaliami, a także

propagowania zrównoważonej konsumpcji i produkcji;

h)

ochrony gruntów oraz zrównoważonego zarządzania gruntami;

i)

skutecznego zarządzania parkami narodowymi oraz wyznaczania i ochrony obszarów cechujących

się różnorodnością biologiczną oraz zagrożonych ekosystemów, z należytym poszanowaniem

społeczności lokalnych i tubylczych zamieszkujących te obszary lub ich okolice.

6.

Strony ułatwiają sobie nawzajem dostęp do prowadzonych przez siebie programów w tej

dziedzinie, zgodnie z określonymi warunkami takich programów

a)

ustanowienie sieci monitorującej rezerwy wodne oraz jej modernizacja;

b)

wprowadzenie technologii odsalania oraz ponownego wykorzystania wody;

c)

rozwój ekoturystyki.

Strony zgadzają się rozwijać dialog w zakresie rolnictwa, zwierząt gospodarskich,

rybołówstwa oraz rozwoju obszarów wiejskich. Strony mogą prowadzić wymianę informacji

i rozwijać wzajemne stosunki w zakresie

a)

polityki rolnej i ogólnych perspektyw żywnościowych i rolniczych w skali międzynarodowej;

b)

możliwości ułatwienia handlu roślinami, zwierzętami, zwierzętami gospodarskimi oraz

ich produktami, w celu dalszego rozwoju przemysłu lekkiego w sektorze obszarów wiejskich;

c)

dobrostanu zwierząt i zwierząt gospodarskich;

d)

polityki rozwoju obszarów wiejskich;

e)

wymiany doświadczeń oraz sieci współpracy między miejscowymi działaczami lub podmiotami

gospodarczymi, zwłaszcza w takich obszarach jak badania i transfer technologii;

f)

polityki zdrowia i jakości w zakresie roślin, zwierząt i zwierząt gospodarskich, zwłaszcza

chronionych oznaczeń geograficznych;

g)

propozycji współpracy oraz inicjatyw przedstawianych międzynarodowym organizaq'om

rolniczym;

h)

rozwoju zrównoważonego i przyjaznego środowisku rolnictwa, w tym produkqi roślinnej,

biopaliw oraz transferu biotechnologii;

i)

ochrony odmian roślin, technologii produkcji nasion, biotechnologii rolniczej;

j)

stworzenia baz danych i sieci informacji w zakresie rolnictwa i zwierząt gospodarskich;

k)

szkoleń dotyczących rolnictwa oraz sektora weterynaryjnego.

1.

Strony postanawiają współpracować w sektorze zdrowia obejmującym takie dziedziny jak

reforma systemu opieki zdrowotnej, poważne choroby zakaźne i inne zagrożenia dla zdrowia,

choroby niezakaźne oraz międzynarodowe porozumienia w sprawie ochrony zdrowia mające

na celu osiągnięcie poprawy warunków zdrowotnych oraz podniesienie poziomu zdrowia

publicznego.

2.

Współpraca odbywa się w szczególności poprzez

a)

szeroko zakrojone programy mające na celu systematyczną reformę sektora zdrowia, w

tym poprawę systemu opieki zdrowotnej, świadczeń zdrowotnych, warunków zdrowotnych

oraz informacji w zakresie zdrowia;

b)

wspólne działania w zakresie epidemiologii, w tym współpracę w zakresie wczesnego

zapobiegania zagrożeniom takim jak ptasia grypa i pandemia grypy, a także inne poważne

choroby zakaźne;

c)

zapobieganie chorobom niezakaźnym i ich kontrolę poprzez wymianę informacji i dobrych

praktyk, promowanie zdrowego trybu życia, uwzględnienie najważniejszych uwarunkowań

zdrowotnych, takich jak odżywianie, uzależnienie od narkotyków, alkoholu czy tytoniu.

d)

promowanie wdrażania przez Strony porozumień międzynarodowych w zakresie zdrowia,

takich jak Ramowa konwencja o ograniczeniu użycia tytoniu i Międzynarodowe przepisy

zdrowotne.

1.

Strony postanawiają zacieśnić współpracę w dziedzinie zatrudnienia i spraw społecznych,

w tym współpracę w zakresie spójności regionalnej i społecznej, bezpieczeństwa i zdrowia

w miejscu pracy, równouprawnienia płci oraz godnej pracy, w celu wzmocnienia społecznego

wymiaru globalizacji.

2.

Strony potwierdzają konieczność wspierania procesu globalizacji, który byłby korzystny

dla wszystkich, a także promowania pełnego i wydajnego zatrudnienia oraz godnej pracy

jako kluczowych elementów zrównoważonego rozwoju i ograniczania ubóstwa, zgodnie z

rezolucją Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 60/1 z dnia 24 października 2005 r. (rezultaty

światowego szczytu) oraz z deklaracją ministerialną przyjętą na obradach wysokiego

szczebla Rady Gospodarczo-Społecznej ONZ z lipca 2006 r. (Rada Gospodarczo-Społeczna

ONZ E/2006/L8 z dnia 5 lipca 2006 r.). Strony uwzględniają cechy i odmienny charakter

sytuacji gospodarczej i społecznej każdej ze Stron.

3.

Strony potwierdzają swoje zobowiązanie do pełnego przestrzegania i skutecznego wdrażania

podstawowych norm pracy i norm socjalnych uznanych na arenie międzynarodowej, określonych

przede wszystkim w Deklaracji MOP dotyczącej podstawowych zasad i praw w pracy z 1998 r.

oraz w deklaracji MOP dotyczącej sprawiedliwości społecznej na rzecz uczciwej globalizacji

z 2008 r. We wszelkich działaniach podejmowanych przez Strony na mocy niniejszej umowy

uwzględniane są działania wykonawcze w ramach odpowiednich międzynarodowych porozumień

dotyczących pracy i spraw społecznych. Strony postanawiają współpracować oraz w stosownych

przypadkach zapewniać wsparcie techniczne w celu ratyfikacji oraz skutecznego wykonania

konwencji MOP objętych deklaracją MOP z 1998 r. oraz innych odpowiednich konwencji.

4.

Formy współpracy mogą obejmować m.in. konkretne programy i projekty, zgodnie z wzajemnymi

uzgodnieniami, jak również dialog, współpracę i inicjatywy podejmowane w zakresie

kwestii stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania na szczeblu dwustronnym lub

wielostronnym, takim jak MOP.

1.

Strony zgadzają się wspierać harmonizację metod i praktyk statystycznych, w tym gromadzenia

i rozpowszechniania danych statystycznych, a tym samym możliwość wykorzystania, na

wspólnie zaakceptowanych warunkach, danych o handlu towarami i usługami oraz, w bardziej

ogólnym kontekście, danych o jakimkolwiek obszarze objętym przedmiotową umową, który

wiąże się z gromadzeniem, przetwarzaniem, analizą i rozpowszechnianiem danych statystycznych.

2.

Strony postanawiają propagować ustanowienie bezpośrednich kontaktów między odpowiednimi

organami, w celu: wzmocnienia przyjaznej współpracy w dziedzinie statystyki; lepszej

budowy zdolności organów statystycznych poprzez modernizację i podniesienie jakości

systemów statystycznych; wzmocnienie zasobów ludzkich; szkolenia we wszystkich odpowiednich

obszarach; oraz wspieranie krajowych systemów statystycznych zorganizowanych zgodnie

z praktykami ustanowionymi na szczeblu międzynarodowym, a także niezbędnej infrastruktury.

3.

Współpraca obejmuje dziedziny stanowiące przedmiot wzajemnego zainteresowania, z naciskiem

na

I.

Statystyka gospodarcza

a)

rachunki narodowe

b)

statystki przedsiębiorstw oraz rejestracja

c)

statystki dotyczące rolnictwa/upraw, hodowli zwierząt, rozwoju obszarów wiejskich

d)

środowisko naturalne i złoża minerałów

e)

przemysł

f)

zagraniczny handel towarami i usługami

g)

statystyki dotyczące handlu hurtowego i detalicznego h) polityka korygowania danych

i)

bezpieczeństwo żywnościowe j) salda płatności

II.

Statystyka społeczna

a)

statystyki dotyczące płci

b)

statystyki dotyczące migracji

c)

badania gospodarstw domowych

III.

Informatyka

a)

wymiana doświadczeń w zakresie technologii elektronicznej oraz metodologii w zakresie

zapewniania bezpieczeństwa, ochrony, przechowywania i prywatności informacji oraz

wdrażania tych doświadczeń

b)

wymiana doświadczeń w zakresie stworzenia internetowej bazy danych dla konsumentów

opartej na przyjaznej dla użytkowników stronie internetowej oraz w zakresie szkoleń

w tej dziedzinie

c)

wsparcie dla specjalistów IT z krajowego urzędu statystycznego Mongolii przy tworzeniu

baz danych

d)

współpraca przy zaangażowaniu się w przeszkolenie użytkowników w zakresie baz danych

1.

Strony uznają rolę i potencjalny wkład zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego,

w szczególności środowiska akademickiego, w dialog oraz współpracę w ramach tej umowy,

jak również zobowiązują się do wspierania skutecznego dialogu ze społeczeństwem obywatelskim

oraz skutecznego udziału społeczeństwa obywatelskiego w tym procesie.

2.

Z zastrzeżeniem uregulowań prawnych i administracyjnych każdej ze Stron, zorganizowane

społeczeństwo obywatelskie może

a)

brać udział w procesie tworzenia polityki na szczeblu krajowym, zgodnie z zasadami

demokratycznymi;

b)

być informowane o wynikach konsultacji dotyczących strategii rozwoju i współpracy

oraz polityk sektorowych, a także brać udział w takich konsultacjach, szczególnie

w obszarach, które go dotyczą, włączając w to wszystkie etapy procesu rozwoju;

c)

otrzymywać środki finansowe, w zakresie, na jaki pozwalają na to przepisy wewnętrzne

każdej ze Stron, oraz wsparcie na rzecz budowania zdolności w obszarach o szczególnym

znaczeniu;

d)

brać udział we wdrażaniu programów współpracy w dziedzinach, które go dotyczą.

Strony postanawiają współpracować w celu modernizacji administracji państwowej. Współpraca

w tym obszarze skupia się na

a)

poprawie wydajności organizacyjnej;

b)

poprawie efektywności instytucji w zakresie świadczonych usług;

c)

zapewnieniu przejrzystego zarządzania środkami publicznymi oraz odpowiedzialności

za nie;

d)

poprawie ram prawnych i instytucjonalnych;

e)

rozwijaniu zdolności administracyjnych w celu opracowywania i wdrażania polityki (świadczenie

usług publicznych, struktura i wykonanie budżetu, przeciwdziałanie korupcji);

f)

wzmocnieniu systemów sądowniczych; oraz

g)

reformie systemu bezpieczeństwa.

1.

Strony postanawiają nasilić współpracę w zakresie zarządzania ryzykiem związanym z

klęskami żywiołowymi w ramach ciągłego opracowywania i wdrażania środków mających

na celu ograniczenie ryzyka dla różnych społeczności i opanowanie skutków klęsk żywiołowych

na wszystkich poziomach społeczeństwa. Należy położyć nacisk na działania zapobiegawcze

i proaktywne podejście do postępowania w sytuacji zagrożenia i ryzyka mające na celu

zmniejszanie ryzyka i narażenia na klęski żywiołowe.

2.

Współpraca w tej dziedzinie koncentruje się na następujących elementach programu

a)

zmniejszeniu ryzyka klęsk żywiołowych lub zapobieganiu klęskom żywiołowym i ich łagodzeniu;

b)

zarządzaniu wiedzą, innowacjach, badaniach i kształceniu w celu stworzenia kultury

bezpieczeństwa i odporności na wszystkich szczeblach;

c)

przygotowaniu na klęski żywiołowe;

d)

polityce, zdolnościach instytucjonalnych i osiąganiu porozumienia w zarządzaniu klęskami

żywiołowymi;

e)

reagowaniu na klęski żywiołowe;

f)

ocenie i monitorowaniu ryzyka związanego z klęskami żywiołowymi.

1.

Strony postanawiają udostępnić właściwe zasoby, w tym środki finansowe, na realizację

celów określonych w niniejszej umowie w zakresie, w jakim pozwalają na to zasoby i

przepisy każdej ze Stron.

2.

Strony zgadzają się propagować rozwój i wdrażanie wzajemnego wsparcia technicznego

i administracyjnego służącego skutecznej ochronie ich interesów finansowych w dziedzinie

pomocy rozwojowej oraz innych finansowanych działań w ramach współpracy. Strony niezwłocznie

odpowiadają na wnioski dotyczące wzajemnej pomocy administracyjnej przekazane przez

władze sądowe lub śledcze drugiej Strony, w celu wzmocnienia walki z oszustwami i

nieprawidłowościami finansowymi.

3.

Strony zachęcają Europejski Bank Inwestycyjny do kontynuowania swoich działań w Mongolii,

zgodnie ze jego procedurami oraz kryteriami finansowania.

4.

Strony zapewniają pomoc finansową zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami

i współpracują w ramach ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej i Mongolii.

Strony podejmują skuteczne środki w celu zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji

i innym nielegalnym działaniom oraz ich zwalczania, między innymi za pośrednictwem

wzajemnej pomocy administracyjnej i wzajemnej pomocy prawnej w dziedzinach objętych

niniejszą umową. Wszelkie dalsze umowy lub instrumenty finansowe, które zostaną zawarte

przez Strony, zawierają szczegółowe klauzule dotyczące współpracy finansowej obejmujące

kontrole i inspekcje na miejscu oraz środki zwalczania nadużyć finansowych, w tym

między innymi czynności prowadzone przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych

(OLAF).

1.

Strony zgadzają się ustanowić w ramach niniejszej umowy Wspólny Komitet składający

się z przedstawicieli obu stron na odpowiednio wysokim szczeblu, który będzie miał

następujące zadania

a)

zapewnienie sprawnego funkcjonowania i wykonywania umowy;

b)

ustalenie priorytetów w związku z celami umowy;

c)

wydawanie zaleceń dotyczących propagowania celów umowy.

2.

Wspólny Komitet oraz Podkomitet ustanowiony w art. 28, na potrzeby realizacji celów

niniejszej umowy, posiadają uprawnienia do podejmowania decyzji w sprawach w niej

określonych. Decyzje podejmowane są za porozumieniem Stron, po zakończeniu odpowiednich

procedur wewnętrznych wymaganych do określenia stanowiska obu Stron w tej kwestii.

Podjęte decyzje wiążą Strony, które stosują środki niezbędne do wprowadzenia ich w

życie.

3.

Wspólny Komitet spotyka się co roku na przemian w Ułan Bator i w Brukseli, w terminie

ustalonym w drodze wzajemnego porozumienia. W drodze porozumienia pomiędzy Stronami

można również zwoływać nadzwyczajne posiedzenia Wspólnego Komitetu. Wspólnemu Komitetowi

przewodniczy naprzemiennie każda ze Stron. Porządek posiedzeń Wspólnego Komitetu ustala

się w drodze porozumienia między Stronami.

4.

Wspólny Komitet może ustanowić specjalistyczne grupy robocze celem udzielenia mu wsparcia

w wykonywaniu jego zadań. Te grupy robocze zdają szczegółowe sprawozdania ze swej

działalności Wspólnemu Komitetowi na każdym z jego posiedzeń.

5.

Strony postanawiają, że zadaniem Wspólnego Komitetu będzie również zapewnienie właściwego

funkcjonowania wszelkich umów bądź protokołów o charakterze sektorowym, które zostały

lub zostaną zawarte przez Strony.

6.

Wspólny Komitet przyjmuje swój własny regulamin.

1.

Strony mogą za wzajemną zgodą rozszerzyć niniejszą umowę w celu zacieśnienia współpracy,

w tym poprzez uzupełnienie jej za pomocą umów lub protokołów dotyczących poszczególnych

sektorów lub działań.

2.

W odniesieniu do wdrażania niniejszej Umowy każda z umawiających się Stron może przedstawić

propozycje dotyczące rozszerzenia zakresu współpracy, biorąc pod uwagę doświadczenie

uzyskane podczas jej stosowania.

Bez uszczerbku dla odpowiednich postanowień Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu

o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ani przedmiotowa umowa, ani działania podejmowane na jej podstawie,

nie mają wpływu na uprawnienia państw członkowskich do podejmowania działań w ramach współpracy dwustronnej z Mongolią,

bądź też do zawierania, w odpowiednich przypadkach, nowych umów o partnerstwie i współpracy

z Mongolią.

Niniejsza umowa nie wpływa na stosowanie lub wykonywanie zobowiązań podjętych przez

odpowiednie Strony w stosunkach ze stronami trzecimi.

1.

W przypadku rozbieżności dotyczących stosowania lub interpretacji niniejszej umowy

każda ze Stron może odwołać się do Wspólnego Komitetu.

2.

W przypadku gdy jedna ze Stron uzna, że druga Strona nie wypełniła któregokolwiek

ze swoich zobowiązań wynikających z niniejszej umowy, może podjąć właściwe środki.

3.

Przedtem jednak, z wyjątkiem szczególnie nagłych przypadków, powinna dostarczyć Wspólnemu

Komitetowi pełne informacje w tym zakresie konieczne do dokładnego zbadania sytuacji

w celu znalezienia rozwiązania zadowalającego obie Strony.

4.

Przy wyborze środków pierwszeństwo należy przyznać tym, które w najmniejszym stopniu

zakłócają funkcjonowanie niniejszej umowy. O środkach tych powiadamia się niezwłocznie

drugą Stronę i jeżeli druga Strona przedstawi taki wniosek, stają się one przedmiotem

konsultacji w ramach Wspólnego Komitetu.

5.

Strony uznają, że do celów prawidłowej interpretaq'i i właściwego stosowania w praktyce

niniejszej umowy wyrażenie „szczególnie nagłe przypadki” zawarte w ustępie 3 oznacza

przypadki istotnego naruszenia umowy przez jedną ze Stron. Istotne naruszenie umowy

polega na

(i)

wypowiedzeniu niniejszej umowy, nieznajdującemu potwierdzenia w zasadach ogólnych

prawa międzynarodowego; lub

(ii)

naruszeniu zasadniczych elementów umowy, a mianowicie jej art. 1 ust. I i art. 3.

Aby ułatwić współpracę w ramach niniejszej umowy, obie Strony zgadzają się przyznać

konieczne ułatwienia ekspertom i urzędnikom zaangażowanym w realizację współpracy

w celu wykonywania ich zadań, zgodnie z wewnętrznymi przepisami i regulacjami obu

Stron.

Niniejsza Umowa ma zastosowanie, z jednej strony, do terytorium, na którym stosuje

się Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej na warunkach

określonych w tych Traktatach oraz, z drugiej strony, do terytorium Mongolii.

Do celów niniejszej Umowy określenie „Strony” oznacza z jednej strony Unię lub jej

państwa członkowskie lub Unię i jej państwa członkowskie, zgodnie z ich stosownymi

uprawnieniami, a z drugiej strony Mongolię.

1.

Umowa wchodzi w życie w pierwszym dniu miesiąca następującego po dacie, z którą ostatnia

Strona powiadomiła drugą Stronę o zakończeniu procedur prawnych koniecznych do tego

celu.

2.

Niniejsza umowa jest ważna przez okres pięciu lat. Umowa jest automatycznie przedłużana

na kolejne okresy jednego roku, chyba że jedna ze Stron powiadomi pisemnie drugą Stronę

o swoim zamiarze nieprzedłużania niniejszej umowy na sześć miesięcy przed końcem kolejnego

rocznego okresu.

3.

Wszelkie zmiany do niniejszej umowy wprowadzane są za porozumieniem Stron. Wszelkie

zmiany nabierają mocy prawnej, dopiero kiedy ostatnia Strona poinformuje drugą Stronę,

że dopełnione zostały wszystkie konieczne formalności.

4.

Jeżeli Strona wprowadzi bardziej restrykcyjny system handlu dotyczący eksportu surowców,

taki jak wprowadzenie nowych zakazów, ograniczeń, dowolnego rodzaju ceł lub opłat,

które nie spełniają wymogów określonych w odpowiednich postanowieniach art. VIII,

XI, XX lub XXI GATT z 1994 r., nie są dopuszczalne w ramach odstępstw WTO lub nie

zostały zaakceptowane przez Wspólny Komitet lub Podkomitet ds. Handlu i Inwestycji

na mocy art. 56, innych niż te obowiązujące w momencie parafowania umowy, druga Strona

może podjąć odpowiednie środki zgodnie z art. 59 ust. 3 i 4.

5.

Niniejsza umowa może zostać rozwiązana przez jedną ze Stron poprzez pisemne powiadomienie

o wypowiedzeniu przekazane drugiej Stronie. Rozwiązanie umowy staje się skuteczne

sześć miesięcy po otrzymaniu powiadomienia przez drugą Stronę.

Powiadomienia dokonywane zgodnie z art. 63 należy kierować odpowiednio do Sekretarza

Generalnego Rady Unii Europejskiej oraz Ministerstwa Spraw Zagranicznych Mongolii.

Niniejszą umowę sporządzono w w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim,

estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim,

niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim,

szwedzkim, węgierskim i włoskim oraz mongolskim, teksty w każdym z tych języków są

na równi autentyczne.