Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 16 lutego 2018 r. w sprawie świadectwa służby funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej

Rozporządzenie określa

1)

szczegółowe dane, które powinno zawierać świadectwo służby;

2)

tryb wydawania i dokonywania sprostowań świadectwa służby;

3)

informacje, które są zamieszczane w świadectwie służby na żądanie funkcjonariusza

Służby Celno-Skarbowej, zwanego dalej „funkcjonariuszem”;

4)

wzór formularza świadectwa służby.

1.

W świadectwie służby umieszcza się dane niezbędne do ustalenia uprawnień ze stosunku

służbowego i uprawnień z ubezpieczenia społecznego funkcjonariusza dotyczące

1)

imienia (imion) i nazwiska funkcjonariusza, daty i miejsca jego urodzenia oraz imion

rodziców, jednostki lub jednostek organizacyjnych, w których funkcjonariusz pełnił

służbę, okresu pełnienia służby lub zatrudnienia oraz rodzaju służby (przygotowawcza,

stała);

2)

okresu pełnienia służby w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów o emeryturach

i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych;

3)

zajmowanego stanowiska i posiadanego stopnia służbowego w dniu zwolnienia ze służby,

wygaśnięcia stosunku służbowego albo wydalenia ze Służby Celno-Skarbowej;

4)

podstawy prawnej zwolnienia ze służby, wygaśnięcia stosunku służbowego albo wydalenia

ze Służby Celno-Skarbowej;

5)

liczby

a)

dni urlopu wypoczynkowego oraz urlopu dodatkowego przysługującego i wykorzystanego

w roku kalendarzowym, w którym funkcjonariusz został zwolniony ze służby, wydalony

ze Służby Celno-Skarbowej albo w którym stosunek służbowy wygasł,

b)

dni urlopu wypoczynkowego niewykorzystanego w roku kalendarzowym, w którym funkcjonariusz

został zwolniony ze służby, wydalony ze Służby Celno-Skarbowej albo w którym stosunek

służbowy wygasł, za które funkcjonariuszowi wypłacono ekwiwalent pieniężny,

c)

dni lub godzin wykorzystanego w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek służbowy,

zwolnienia, o którym mowa w art. 188 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2018 r. poz. 108, 4, 138, 305 i 357);

6)

wykorzystanego

a)

urlopu bezpłatnego, podstawy prawnej jego udzielenia oraz okresu trwania urlopu,

b)

urlopu macierzyńskiego, podstawy prawnej jego udzielenia, wymiaru oraz okresu trwania

urlopu,

c)

urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, podstawy prawnej jego udzielenia, wymiaru

oraz okresu trwania urlopu,

d)

urlopu ojcowskiego, jego wymiaru oraz części urlopu,

e)

urlopu rodzicielskiego, podstawy prawnej jego udzielenia, wymiaru oraz części urlopu,

f)

urlopu wychowawczego, podstawy prawnej jego udzielenia, wymiaru, okresu oraz części

urlopu;

7)

okresów nieskładkowych przypadających w okresie pełnienia służby lub zatrudnienia,

których dotyczy świadectwo służby, uwzględnianych przy ustalaniu prawa do emerytury

lub renty;

8)

wypłaty odprawy emerytalnej albo rentowej;

9)

potrąceń z uposażenia, o których mowa w art. 249 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, zwanej dalej „ustawą”;

10)

przywrócenia funkcjonariusza do służby określone w art. 184 ust. 3 i 4, art. 185 ust.

1 i 3 oraz art. 187 ustawy.

2.

Wzór świadectwa służby określa załącznik do rozporządzenia.

1.

Na wniosek funkcjonariusza złożony w postaci papierowej, co najmniej 7 dni przed datą

ustania stosunku służbowego, w świadectwie służby umieszcza się dodatkowo informacje

o

1)

wysokości i składnikach uposażenia;

2)

zajmowanych stanowiskach służbowych.

2.

W przypadku złożenia wniosku po upływie terminu określonego w ust. 1, jednakże przed

datą ustania stosunku służbowego, funkcjonariuszowi wydaje się świadectwo służby zawierające

informacje, o których mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od dnia ustania stosunku służbowego.

1.

Świadectwo służby wydaje kierownik jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz

pełnił służbę.

2.

Wydanie świadectwa służby nie może być uzależnione od uprzedniego rozliczenia się

funkcjonariusza z jednostką organizacyjną Krajowej Administracji Skarbowej.

3.

W uzasadnionych przypadkach kierownik jednostki organizacyjnej wydaje odpis świadectwa

służby funkcjonariuszowi albo osobie, o której mowa w art. 251 ust. 1 ustawy.

1.

Funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby świadectwo służby wydaje się w dniu zwolnienia

ze służby. Otrzymanie świadectwa służby funkcjonariusz potwierdza na kopii świadectwa

własnoręcznym, czytelnym podpisem oraz datą. Kopię świadectwa służby przechowuje się

w aktach osobowych funkcjonariusza.

2.

Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 1, wydanie świadectwa służby nie jest możliwe,

świadectwo służby przesyła się w terminie 7 dni od dnia zwolnienia ze służby w sposób

określony w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149).

3.

Funkcjonariuszowi

1)

którego stosunek służbowy wygasł na podstawie art. 182 pkt 2 ustawy,

2)

wydalonemu ze Służby Celno-Skarbowej na podstawie orzeczenia dyscyplinarnego

- świadectwo służby przesyła się w terminie 7 dni od dnia odpowiednio wygaśnięcia

stosunku służbowego lub uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego; przepis ust.

2 stosuje się odpowiednio.

4.

W przypadku śmierci funkcjonariusza świadectwo służby sporządza się niezwłocznie i

włącza się do akt osobowych zmarłego funkcjonariusza.

1.

Funkcjonariusz może w terminie 7 dni od dnia otrzymania świadectwa służby wystąpić

do kierownika jednostki organizacyjnej z żądaniem jego sprostowania złożonym w postaci

papierowej.

2.

Kierownik jednostki organizacyjnej, w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku, o którym

mowa w ust. 1

1)

wydaje nowe świadectwo służby - w przypadku uwzględnienia żądania;

2)

przesyła w postaci papierowej informację z podaniem przyczyn odmowy - w przypadku

nieuwzględnienia żądania.

Kierownik jednostki organizacyjnej

1)

dokonuje sprostowania wydanego uprzednio świadectwa służby, uzupełniając je o informacje

o dokonanych zmianach, jeżeli mają one wpływ na treść wystawionego świadectwa - w

przypadku zmiany decyzji o zwolnieniu ze służby albo zmiany orzeczenia dyscyplinarnego

o wydaleniu ze Służby Celno-Skarbowej;

2)

pozostawia w aktach osobowych funkcjonariusza poprzednio sporządzone świadectwo służby

i umieszcza na nim adnotację o jego zmianie, potwierdzając dokonanie adnotacji własnoręcznym

podpisem oraz przystawiając pieczęć - w przypadku określonym w pkt 1 oraz w § 6 ust.

2 pkt 1.

W przypadku, o którym mowa w art. 188 ust. 3 ustawy, świadectwo służby wydaje się

lub dokonuje jego sprostowania na wniosek złożony w postaci papierowej do kierownika

jednostki organizacyjnej. Przepisy § 5 ust. 1-3, § 6 oraz § 7 stosuje się odpowiednio.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 marca 2018 r.