Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 stycznia 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych

1.

Ustawa określa zasady i warunki przygotowania oraz realizacji strategicznych inwestycji

w zakresie sieci przesyłowych, a także źródła ich finansowania.

2.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

inwestor - operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 220, z późn. zm. realizującego strategiczną inwestycję w zakresie sieci przesyłowej;

2)

kataster nieruchomości - ewidencję gruntów i budynków w rozumieniu ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2101);

3)

sieć przesyłowa - sieć przesyłową w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;

4)

strategiczna inwestycja w zakresie sieci przesyłowej - zadanie inwestycyjne wraz z

wykonywaniem niezbędnych robót budowlanych w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 i 1529 oraz z 2018 r. poz. 12);

5)

uzbrojenie terenu - sieci uzbrojenia terenu w rozumieniu ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Wykaz strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych określa załącznik do

ustawy.

Strategiczne inwestycje w zakresie sieci przesyłowych są celami publicznymi w rozumieniu

ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2018 r. poz. 121 i 50).

1.

Wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej zawiera

1)

określenie linii rozgraniczających teren objęty wnioskiem, w tym linii rozgraniczających

teren przeznaczony pod budowę stacji elektroenergetycznej, opracowanych geodezyjnie

i przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub w przypadku jej braku na kopii mapy

katastralnej, w skali co najmniej 1:5000, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego

i kartograficznego;

2)

określenie zmian w dotychczasowym sposobie zagospodarowania i uzbrojeniu terenu;

3)

analizę powiązania inwestycji z uzbrojeniem terenu;

4)

charakterystykę planowanej inwestycji obejmującą określenie

a)

zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków,

a także innych potrzeb w zakresie uzbrojenia terenu, a w razie potrzeby również sposobu

zagospodarowywania odpadów,

b)

planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania

terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych, przedstawione

w formie opisowej i graficznej,

c)

charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji;

5)

decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaną zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1405, 1566 i 1999);

6)

pozwolenie wodnoprawne, jeżeli jest ono wymagane;

7)

mapy z projektem podziału tych nieruchomości, które tylko w części są położone w granicach

terenu objętego wnioskiem, w tym terenu przeznaczonego pod budowę stacji elektroenergetycznej,

sporządzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami;

8)

wskazanie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości oraz księgi

wieczystej, jeżeli jest prowadzona dla nieruchomości, na których jest planowana budowa

stacji elektroenergetycznej, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej ma wywołać skutek, o którym

mowa w art. 19 ust. 3;

9)

wskazanie ograniczonych praw rzeczowych obciążających nieruchomości, o których mowa w pkt 8, jeżeli dla nieruchomości prowadzona

jest księga wieczysta lub zbiór dokumentów i prawa te zostały w nich ujawnione;

10)

wskazanie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości oraz księgi

wieczystej, jeżeli jest prowadzona dla nieruchomości, w stosunku do których decyzja

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej ma wywołać

skutek, o którym mowa w art. 22 ust. 1;

11)

opinie, o których mowa w ust. 2;

12)

wskazanie gruntów pokrytych powierzchniowymi wodami płynącymi;

13)

uzgodnienie zarządców dróg publicznych - w zakresie, w jakim projektowana inwestycja

przebiega przez nieruchomości wchodzące w skład pasa drogowego, przylega do nieruchomości

wchodzących w skład pasa drogowego lub powoduje ograniczenia w sposobie zagospodarowania

pasa drogowego.

2.

Do wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej inwestor załącza opinie

1)

ministra właściwego do spraw zdrowia - w odniesieniu do inwestycji lokalizowanych

na obszarach, którym został nadany status uzdrowiska albo status obszaru ochrony uzdrowiskowej,

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach

ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1056);

2)

ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej, ministra właściwego do spraw energii,

ministra właściwego do spraw kultury i dziedzictwa narodowego, ministra właściwego

do spraw rybołówstwa, ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz Ministra Obrony

Narodowej - w odniesieniu do wznoszenia i wykorzystywania sztucznych wysp, konstrukcji

i urządzeń w polskich obszarach morskich, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2205);

3)

Ministra Obrony Narodowej - w przypadku gdy projektowana inwestycja przebiega lub

oddziałuje na tereny zamknięte ustanowione przez tego ministra bądź ich strefy ochronne;

4)

dyrektora właściwego urzędu morskiego - w odniesieniu do obszarów pasa technicznego,

pasa ochronnego, morskich portów i przystani, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej;

5)

właściwego organu administracji geologicznej - w odniesieniu do terenów zagrożonych

osuwaniem się mas ziemnych;

6)

dyrektora właściwej regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe

- w odniesieniu do gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa, będących

w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach

(Dz. U. z 2017 r. poz. 788);

7)

właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków - w odniesieniu do zabytków chronionych,

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2187 oraz z 2018 r. poz. 10);

8)

właściwego zarządcy infrastruktury kolejowej lub innego podmiotu władającego nieruchomością

wchodzącą w skład obszaru kolejowego - w zakresie, w jakim projektowana inwestycja

przebiega przez nieruchomości wchodzące w skład obszaru kolejowego, przylega do nieruchomości

wchodzących w skład obszaru kolejowego lub powoduje ograniczenia w sposobie zagospodarowania

tych nieruchomości;

9)

właściwego miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz wójta (burmistrza,

prezydenta miasta);

10)

Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego - w odniesieniu do obiektów budowanych w otoczeniu

lotnisk lub stanowiących przeszkody lotnicze, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. z 2017 r. poz. 959 i 1089 oraz z 2018 r. poz. 138);

11)

dyrektora parku narodowego - w odniesieniu do obszarów położonych w granicach parku

i jego otuliny, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

(Dz. U. z 2018 r. poz. 142 i 10);

12)

właściwego organu nadzoru górniczego - w odniesieniu do terenów górniczych;

13

właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa

Wodnego Wody Polskie - w odniesieniu do obszarów, o których mowa w art. 169 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne

(Dz. U. poz. 1566 i 2180), w zakresie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

3.

Opinię, o której mowa w ust. 2, lub uzgodnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 13, wydaje

się w terminie nie dłuższym niż 21 dni od dnia otrzymania wniosku.

4.

Kopię opinii, o której mowa w ust. 2, oraz uzgodnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt

13, właściwy organ przekazuje wojewodzie.

5.

Opinie, o których mowa w ust. 2, i uzgodnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 13, zastępują

uzgodnienia, pozwolenia, opinie, zgody bądź stanowiska właściwych organów, wymagane

odrębnymi przepisami dla lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej.

1.

Decyzję o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej,

na wniosek inwestora, wydaje właściwy miejscowo wojewoda.

2.

Wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej może odnosić się do całości lub części tej inwestycji.

3.

W przypadku strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej realizowanej na

obszarze dwóch lub więcej województw, decyzję o ustaleniu lokalizacji tej inwestycji

wydaje wojewoda, na którego obszarze właściwości znajduje się najdłuższy objęty wnioskiem

odcinek sieci przesyłowej realizowanej w ramach tej inwestycji.

4.

Organem wyższego stopnia w stosunku do wojewody w sprawach dotyczących strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej jest minister właściwy do spraw budownictwa,

planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.

1.

Decyzję o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

wydaje się w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 4 ust.

1. W przypadku niewydania decyzji w tym terminie, minister właściwy do spraw budownictwa,

planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa wymierza wojewodzie,

w drodze postanowienia, co do którego przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy,

karę pieniężną w wysokości 1000 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z tytułu kar pieniężnych

stanowią dochód budżetu państwa.

2.

Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym postanowienie, o którym

mowa w ust. 1, stanie się ostateczne. W przypadku nieuiszczenia kary pieniężnej podlega

ona ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3.

Do terminu wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się terminów przewidzianych

w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania

oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od

organu.

1.

Wojewoda zawiadamia o wszczęciu postępowania o ustalenie lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

1)

wnioskodawcę;

2)

właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem; zawiadomienia

wysyła się na adres określony w katastrze nieruchomości, przy czym doręczenie zawiadomienia

na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne;

3)

pozostałe strony, w drodze obwieszczenia w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych

ze względu na lokalizację strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, na

stronach internetowych urzędu wojewódzkiego, a także w prasie o zasięgu ogólnopolskim;

w obwieszczeniu zamieszcza się oznaczenia nieruchomości objętych wnioskiem, według

katastru nieruchomości oraz księgi wieczystej, a także informację o miejscu, w którym

strony mogą zapoznać się z aktami sprawy;

4)

właściwe miejscowo organy w sprawach, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3.

2.

Z dniem doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1

1)

nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego,

w tym nieruchomości będące przedmiotem zarządu lub trwałego zarządu wykonywanego przez

określone jednostki organizacyjne lub inne właściwe podmioty, objęte wnioskiem o wydanie

decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej,

nie mogą być przedmiotem obrotu w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami;

2)

w odniesieniu do nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, do dnia, w którym decyzja ta

stała się ostateczna, nie wydaje się decyzji o pozwoleniu na budowę, a toczące się

postępowania ulegają zawieszeniu z mocy prawa;

3)

w odniesieniu do nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, do dnia, w którym decyzja ta

stała się ostateczna, zawiesza się postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy

lub decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1073 i 1566).

3.

Przepisów ust. 2 pkt 2 i 3 nie stosuje się do postępowań w sprawie o wydanie decyzji

o warunkach zabudowy lub decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego,

lub decyzji o pozwoleniu na budowę wszczętych na wniosek inwestora.

4.

W przypadku zbycia własności lub prawa użytkowania wieczystego nieruchomości objętej

wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej, po doręczeniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, zbywca zgłasza

właściwemu wojewodzie imię i nazwisko oraz adres zamieszkania lub nazwę i siedzibę

nowego właściciela lub użytkownika wieczystego. Brak dokonania takiego zgłoszenia

i prowadzenie postępowania bez udziału nowego właściciela lub użytkownika wieczystego

nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania.

5.

Czynność prawna dokonana z naruszeniem ust. 2 pkt 1 jest nieważna.

6.

Wojewoda niezwłocznie składa wniosek do właściwego sądu o ujawnienie w księdze wieczystej

wzmianki o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej, a jeżeli nieruchomość nie ma założonej księgi wieczystej

- o złożenie do istniejącego zbioru dokumentów zawiadomienia o wszczęciu takiego postępowania.

1.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

zawiera

1)

zatwierdzenie linii rozgraniczających teren strategicznej inwestycji w zakresie sieci

przesyłowej, w tym linii rozgraniczających teren przeznaczony pod budowę stacji elektroenergetycznej;

2)

warunki techniczne realizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej;

3)

warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska i ochrony zabytków, w tym dotyczące

przeciwdziałania poważnym awariom przemysłowym;

4)

warunki ochrony przeciwpożarowej dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej;

5)

wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich;

6)

zatwierdzenie podziałów nieruchomości, o których mowa w art. 19 ust. 1;

7)

oznaczenie nieruchomości, na których jest planowana budowa stacji elektroenergetycznej,

w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 19 ust. 3-5;

8)

oznaczenie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 22

ust. 1;

9)

termin wydania nieruchomości lub opróżnienia lokali i innych pomieszczeń, nie krótszy

niż 120 dni od dnia, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej stała się ostateczna.

2.

Sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej powierza się osobie, o której mowa w art. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, albo osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego architektów posiadającej

uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności architektonicznej

albo uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez

ograniczeń w specjalności architektonicznej.

1.

Nieuregulowany stan prawny nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu

lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej lub brak danych

w katastrze nieruchomości pozwalających na ustalenie danych osobowych, w szczególności

adresu zamieszkania, właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, nie stanowi

przeszkody do wszczęcia i prowadzenia postępowania o ustalenie lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej oraz wydania i doręczenia decyzji o ustaleniu

lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej oraz zawiadomienia

o jej wydaniu.

2.

Przez nieuregulowany stan prawny należy rozumieć także sytuację, kiedy dotychczasowy

właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie żyje, a spadkobiercy nie wykazali

prawa do spadku.

3.

W przypadkach określonych w art. 97 § 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149) nie zawiesza się postępowania.

4.

Przepisów art. 30 § 5 i art. 34 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się. W przypadkach określonych w tych przepisach organ prowadzący postępowanie

wyznacza z urzędu przedstawiciela uprawnionego do działania w postępowaniu, jeżeli

jest to konieczne dla przeprowadzenia postępowania.

1.

Wojewoda doręcza decyzję o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej wnioskodawcy, a pozostałe strony zawiadamia o jej wydaniu, w drodze

obwieszczenia, w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na lokalizację

tej inwestycji, na stronach internetowych urzędu wojewódzkiego oraz tych gmin, a także

w prasie o zasięgu ogólnopolskim, ze skutkiem doręczenia na dzień obwieszczenia w

urzędzie wojewódzkim. Właścicielom i użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych

decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

zawiadomienie o wydaniu decyzji doręcza się na adres określony w katastrze nieruchomości,

przy czym doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest

skuteczne.

2.

Zawiadomienie o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w

zakresie sieci przesyłowej zawiera informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać

się z treścią tej decyzji.

3.

Przepisu ust. 1 w części dotyczącej doręczania zawiadomienia nie stosuje się w przypadku

nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do doręczenia i zawiadamiania stron o decyzji

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej wydanej

przez organ wyższego stopnia.

1.

W sprawach określonych w niniejszym rozdziale przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu

przestrzennym nie stosuje się, z wyjątkiem art. 57 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu

przestrzennym, który stosuje się odpowiednio do decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej.

2.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

wiąże właściwe organy przy sporządzaniu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda przekazuje

niezwłocznie wydane decyzje o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej właściwym wójtom (burmistrzom, prezydentom miasta).

3.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

jest wiążąca dla właściwych organów w zakresie wydawania decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu, pozwolenia na budowę, decyzji o ustaleniu lokalizacji linii

kolejowej, decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, decyzji o ustaleniu

lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej oraz inwestycji

towarzyszącej, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu oraz

zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w celu umieszczenia w pasie drogowym uzbrojenia

terenu, wchodzącego w skład tej inwestycji.

Ostateczna decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci

przesyłowej stanowi podstawę do dokonywania wpisów w księdze wieczystej i w katastrze

nieruchomości.

1.

Pozwolenie na budowę strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej wydaje

wojewoda na zasadach i w trybie określonym w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

2.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

wiąże wojewodę wydającego pozwolenie na budowę.

3.

Pozwolenie na budowę strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej może, w

zależności od żądania określonego we wniosku, obejmować całe zamierzenie budowlane

położone na obszarze danego województwa lub jego część.

4.

Do postępowania w sprawie pozwolenia na budowę strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej przepisy art. 6, art. 7 ust. 1, art. 9 oraz art. 10 stosuje się

odpowiednio.

5.

Organem wyższego stopnia w stosunku do wojewody w sprawach dotyczących pozwolenia

na budowę strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej jest Główny Inspektor

Nadzoru Budowlanego.

6.

Ilekroć w przepisach ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane jest mowa o decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, rozumie się przez

to także decyzję o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci

przesyłowej.

1.

Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej następuje zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko.

2.

Organ właściwy do wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, niezwłocznie zawiadamia

organ wyższego stopnia o złożeniu wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach

realizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej oraz o wydaniu takiej

decyzji.

3.

Termin wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, wynosi miesiąc od dnia złożenia wniosku.

4.

Do terminu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach

prawa do dokonania określonych czynności, w szczególności w ramach postępowania w

sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, okresów zawieszenia postępowania

oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od

organu.

1.

Jeżeli do przeprowadzenia pomiarów, badań lub innych prac niezbędnych do sporządzenia

raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko dla strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej, o którym mowa w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko, konieczne jest wejście na teren cudzej nieruchomości, inwestor może wystąpić z wnioskiem

do wojewody o wydanie decyzji o zezwoleniu na wejście na teren nieruchomości.

2.

Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1, inwestor jest obowiązany wystąpić

do właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości o zgodę na wejście na teren

tej nieruchomości oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania

z nieruchomości.

3.

W przypadku nieuzyskania zgody, o której mowa w ust. 2, w terminie 30 dni od dnia

wystąpienia inwestora, wojewoda, na wniosek inwestora, wydaje decyzję o zezwoleniu

na wejście na teren nieruchomości.

4.

Wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

ogólną charakterystykę planowanej strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej;

2)

określenie granic terenu objętego wnioskiem;

3)

oznaczenie nieruchomości lub ich części, na które wejście jest konieczne w celu sporządzenia

raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;

4)

wskazanie pomiarów, badań lub innych prac, które mają być przeprowadzone przez inwestora;

5)

oświadczenie inwestora o braku zgody właściciela lub użytkownika wieczystego, o której

mowa w ust. 2.

1.

Do postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na wejście na teren nieruchomości,

o którym mowa w art. 15 ust. 1, przepisy art. 5 ust. 4, art. 6, art. 7 ust. 1, art.

9 oraz art. 10 stosuje się odpowiednio.

2.

Decyzję o zezwoleniu na wejście na teren nieruchomości wydaje się na czas określony,

nie dłuższy niż 3 lata.

3.

Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji o zezwoleniu na wejście na teren nieruchomości

stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

Inwestor po zakończeniu pomiarów, badań lub innych prac, o których mowa w art. 15

ust. 1, jest obowiązany przywrócić nieruchomość do stanu poprzedniego. Jeżeli przywrócenie

nieruchomości do stanu poprzedniego nie jest możliwe albo powoduje nadmierne trudności

lub koszty, właścicielom lub użytkownikom wieczystym nieruchomości przysługuje od

inwestora odszkodowanie.

2.

Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy

art. 124 ust. 2 i 4-7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

1.

Do gruntów objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej nie stosuje się przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

2.

Do usuwania drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, z wyjątkiem

drzew i krzewów usuwanych z nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, nie stosuje

się przepisów o ochronie przyrody w zakresie obowiązku uzyskiwania zezwoleń na ich

usunięcie oraz opłat z tym związanych.

3.

Koszty wycinki i uprzątnięcia drzew i krzewów, w tym drzew i krzewów znajdujących

się na gruntach będących w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe,

ponosi inwestor.

4.

Drewno pozyskane z wycinki drzew i krzewów znajdujących się na gruntach będących w

zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe staje się nieodpłatnie własnością

Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.

1.

Decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

zatwierdza się podziały nieruchomości. Mapy z projektami podziału nieruchomości stanowią

integralną część decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej.

2.

Linie rozgraniczające teren ustalone decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej stanowią linie podziału nieruchomości.

3.

Z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej stała się ostateczna, nieruchomości znajdujące się w liniach rozgraniczających

teren tej inwestycji w zakresie określonym w art. 8 ust. 1 pkt 7, stają się z mocy

prawa własnością Skarbu Państwa, za odszkodowaniem.

4.

Jeżeli nieruchomości, o których mowa w ust. 3, zostały oddane w użytkowanie wieczyste,

prawo to wygasa za odszkodowaniem z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej stała się ostateczna.

5.

Jeżeli nieruchomości, o których mowa w ust. 3, lub prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości są obciążone ograniczonymi

prawami rzeczowymi z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej stała się ostateczna, prawa te wygasają za odszkodowaniem.

6.

Z dniem wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej inwestor uzyskuje prawo do dysponowania nieruchomościami, o których

mowa w art. 8 ust. 1 pkt 7 i 8, na cele budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z tym że rozpoczęcie robót budowlanych może nastąpić z dniem, w którym decyzja o

ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej stała

się ostateczna.

7.

Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania w przypadkach, o których mowa w

ust. 3-6, stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z uwzględnieniem

art. 17.

8.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 3, została przejęta część nieruchomości,

a pozostała część nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele,

wojewoda na żądanie dotychczasowego właściciela lub użytkownika wieczystego nabywa

w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa tę część nieruchomości.

9.

Nieruchomości nabyte przez Skarb Państwa, o których mowa w ust. 3 i 8, nie mogą być

przedmiotem obrotu w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami, z wyjątkiem

sytuacji określonej w art. 23 ust. 2. Czynność prawna dokonana z naruszeniem tego

zakazu jest nieważna.

1.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

stanowi podstawę do wydania przez wojewodę decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu

ustanowionego na nieruchomości, o której mowa w art. 19 ust. 3, stanowiącej własność

Skarbu Państwa, lub zarządu w odniesieniu do gruntów znajdujących się w zarządzie

Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.

2.

Jeżeli nieruchomość, o której mowa w art. 19 ust. 3, stanowiąca własność Skarbu Państwa

została uprzednio wydzierżawiona, wynajęta, użyczona lub oddana do używania osobie

trzeciej, decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci

przesyłowej stanowi podstawę do wypowiedzenia przez wojewodę umowy: dzierżawy, najmu,

użyczenia lub oddania nieruchomości tej do używania osobie trzeciej, ze skutkiem natychmiastowym.

3.

Za straty poniesione na skutek rozwiązania przez wojewodę umowy, o której mowa w ust.

2, przysługuje odszkodowanie od Skarbu Państwa.

1.

Za nieruchomości, użytkowanie wieczyste oraz ograniczone prawa rzeczowe do nieruchomości, o których mowa w art. 19 ust. 3-5, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej w wyniku rokowań

pomiędzy wojewodą a dotychczasowym właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub osobą,

której przysługuje ograniczone prawo rzeczowe do nieruchomości. Uzgodnienia dokonuje się w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

2.

Jeśli w terminie 2 miesięcy od dnia, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej stała się ostateczna, nie dojdzie do uzgodnienia,

o którym mowa w ust. 1, wysokość odszkodowania ustala wojewoda w drodze decyzji.

3.

Wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 2, ustala się na podstawie operatu szacunkowego

sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, według stanu nieruchomości w dniu wydania

decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

przez organ pierwszej instancji oraz według jej wartości w dniu wydania decyzji ustalającej

wysokość odszkodowania. Odszkodowanie podlega waloryzacji na dzień wypłaty, według

zasad obowiązujących w przypadku zwrotu wywłaszczonych nieruchomości.

4.

W przypadku, o którym mowa w art. 19 ust. 5, wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi

lub użytkownikowi wieczystemu zmniejsza się o kwotę równą wartości odszkodowania ustalonego

z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych.

5.

Suma wysokości odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi

wieczystemu, z wyłączeniem kwot, o których mowa w ust. 8 i 9, oraz wysokości odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych, w tym hipoteki, ustanowionych na tej nieruchomości lub na prawie użytkowania wieczystego

nie może przekroczyć wartości nieruchomości lub wartości prawa użytkowania wieczystego.

Roszczenia osób uprawnionych z tytułu ograniczonych praw rzeczowych zaspokaja się według pierwszeństwa tych praw, ustalonego zgodnie z odrębnymi przepisami.

6.

Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 19 ust. 3, lub na prawie użytkowania

wieczystego tych nieruchomości jest ustanowiona hipoteka, wysokość odszkodowania z

tytułu wygaśnięcia hipoteki ustala się w wysokości świadczenia głównego wierzytelności

zabezpieczonej hipoteką w zakresie, w jakim wierzytelność ta nie wygasła, wraz z odsetkami

zabezpieczonymi tą hipoteką obliczonymi na dzień spłaty wierzyciela hipotecznego.

Odszkodowanie to podlega zaliczeniu na spłatę świadczenia głównego wierzytelności

zabezpieczonej hipoteką wraz z odsetkami.

7.

Odszkodowanie z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych, w tym hipoteki, wypłaca się osobom, którym te prawa przysługiwały. Wysokość odszkodowania

z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych nie może przekraczać wartości nieruchomości ustalonej zgodnie z ust. 3.

8.

Jeżeli dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości objętej decyzją

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej wyda

tę nieruchomość lub wyda nieruchomość i opróżni lokal oraz inne pomieszczenia nie

później, niż w terminie 28 dni od dnia otrzymania od inwestora wezwania do wydania

nieruchomości, wysokość odszkodowania powiększa się o kwotę równą 5% wartości nieruchomości

lub wartości prawa użytkowania wieczystego, określonej w operacie, o którym mowa w

ust. 3.

9.

W przypadku gdy decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej dotyczy nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym albo budynkiem,

w którym został wyodrębniony lokal mieszkalny, wysokość odszkodowania przysługującego

dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu tej nieruchomości zamieszkałemu

w tym budynku albo lokalu powiększa się o kwotę 10 000 zł w odniesieniu do tej nieruchomości.

10.

Odszkodowania za nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym podlegają przekazaniu

do depozytu sądowego na okres 10 lat.

11.

Organem właściwym do wypłaty odszkodowań jest wojewoda.

12.

Na wniosek osoby uprawnionej do otrzymania odszkodowania wypłaca się zaliczkę w wysokości

70% odszkodowania ustalonego przez organ pierwszej instancji w decyzji ustalającej

wysokość odszkodowania. Wypłata zaliczki następuje jednorazowo w terminie 30 dni od

dnia złożenia wniosku.

13.

Osoba, której wypłacono zaliczkę, lub jej spadkobiercy, są obowiązani do zwrotu zaliczki

po jej waloryzacji na dzień zwrotu, jeżeli decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej została zmieniona, uchylona w całości lub

w części dotyczącej tej osoby lub stwierdzono jej nieważność.

1.

W odniesieniu do nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, w celu zapewnienia prawa do wejścia na teren

nieruchomości dla prowadzenia budowy strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej,

a także prac związanych z budową, przebudową, utrzymaniem, eksploatacją, konserwacją,

remontami oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, wojewoda w decyzji o

ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej ograniczy

sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie

na nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej,

a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych

do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Przepisy art. 124 ust. 2 i 5-8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio.

2.

Niezwłocznie po wykonaniu robót, o których mowa w ust. 1, na inwestorze ciąży obowiązek

przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego. Jeżeli przywrócenie nieruchomości

do stanu poprzedniego nie jest możliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty,

właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu przysługuje od inwestora odszkodowanie.

Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy

art. 124 ust. 2 i 4-7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

1.

Inwestor nabywa z mocy prawa z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej stała się ostateczna, prawo użytkowania wieczystego

nieruchomości gruntowych, określonych w art. 8 ust. 1 pkt 7, oraz prawo własności

budynków, innych urządzeń trwale z gruntem związanych i lokali znajdujących się na

tych nieruchomościach.

2.

Nabycie prawa użytkowania wieczystego, prawa własności budynków, innych urządzeń trwale

z gruntem związanych i lokali znajdujących się na tych nieruchomościach stwierdza

wojewoda w drodze decyzji.

3.

Opłaty z tytułu ustanowienia użytkowania wieczystego są naliczane i nakładane zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

4.

W decyzji, o której mowa w ust. 2, ustala się warunki użytkowania wieczystego, z zachowaniem

zasad określonych w art. 62 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i w art. 236 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2017 r. poz. 459, 933 i 1132) oraz kwotę należną za nabycie prawa własności budynków, innych urządzeń trwale z

gruntem związanych i lokali znajdujących się na tych nieruchomościach.

5.

Stroną postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 2, jest wyłącznie inwestor. Przepisu art. 31 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.

- Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy

ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, przy czym ilekroć w przepisach tej ustawy jest mowa o decyzji o ustaleniu lokalizacji

inwestycji celu publicznego, rozumie się przez to także decyzję o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej. Przepisu art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami nie stosuje się.

1.

Decyzje, o których mowa w art. 5 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 14 ust. 1 oraz art.

15 ust. 1, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

2.

Odwołanie od decyzji, o których mowa w ust. 1, wnosi się w terminie 7 dni od dnia

ich doręczenia stronie albo w terminie 14 dni od dnia obwieszczenia lub doręczenia

zawiadomienia o ich wydaniu.

3.

Odwołanie od decyzji, o których mowa w ust. 1, powinno zawierać zarzuty odnoszące

się do decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz

wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.

4.

Odwołanie od decyzji, o których mowa w ust. 1, rozpatruje się w terminie 14 dni. Przepisu art. 135 ustawy z dnia 14 czerwca

1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.

5.

W postępowaniu przed organem wyższego stopnia oraz przed sądem administracyjnym nie

można uchylić decyzji, o których mowa w ust. 1, ani stwierdzić ich nieważności w całości,

gdy wadą dotknięta jest tylko część decyzji dotycząca strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej, nieruchomości lub działki.

6.

W postępowaniu administracyjnym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, o których

mowa w ust. 1, nie stosuje się art. 159 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania

administracyjnego.

1.

Do skarg na decyzje, o których mowa w art. 25 ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, 1370 i 2451), z wyłączeniem art. 61 § 3-6, art. 115-122 i art. 152 tej ustawy, z tym że

1)

przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia wniesienia

skargi;

2)

skargę rozpoznaje się w terminie 30 dni od dnia jej wpłynięcia do sądu.

2.

Termin rozpoznania skargi kasacyjnej wynosi 2 miesiące od dnia jej wniesienia.

1.

Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności

tej decyzji został złożony po upływie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna,

a inwestor rozpoczął budowę. Przepis art. 158 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

2.

W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, sąd administracyjny po upływie 14 dni od

dnia rozpoczęcia budowy nie uchyla tej decyzji, lecz stwierdza, że decyzja ta narusza

prawo z przyczyn wymienionych w art. 145 lub art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

3.

W przypadku stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej albo stwierdzenia, że decyzja ta została wydana

z naruszeniem prawa, naprawienie szkody powstałej w wykonaniu tej decyzji może nastąpić

wyłącznie przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej na rzecz poszkodowanego.

4.

Nie uchyla się decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej w trybie wznowienia postępowania, jeżeli wniosek o wznowienie postępowania

został złożony po upływie 14 dni od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna,

a inwestor rozpoczął budowę.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do decyzji o pozwoleniu na budowę dla strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej oraz decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach

realizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej.

Strategiczne inwestycje w zakresie sieci przesyłowych finansuje się

1)

ze środków własnych podmiotów realizujących strategiczne inwestycje w zakresie sieci

przesyłowych;

2)

ze środków pochodzących z budżetu państwa, co nie wyłącza finansowania tych inwestycji

ze źródeł, o których mowa w pkt 3 lub 4;

3)

ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej;

4)

z innych źródeł.

(pominięte)

Do postępowań w sprawach dotyczących strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych,

wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy

dotychczasowe lub na wniosek inwestora przepisy ustawy.

1.

Decyzje wydane w związku ze strategicznymi inwestycjami w zakresie sieci przesyłowej

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują moc.

2.

W przypadku gdy lokalizacja strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

przewidziana jest w uchwalonym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego,

decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego lub decyzji o warunkach

zabudowy, inwestor w każdym czasie może wystąpić o wydanie

1)

pozwolenia na budowę strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej na zasadach

i w trybie określonych w niniejszej ustawie;

2)

decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

w trybie niniejszej ustawy;

3)

decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie w zakresie skutków, o których

mowa w art. 19 ust. 3 lub art. 22 ust. 1, z zastrzeżeniem że w takim przypadku

a)

wniosek, o którym mowa w art. 4 ust. 1, zawiera dane określone w art. 4 ust. 1 pkt

7-9,

b)

przepisu art. 4 ust. 2 nie stosuje się.

1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

2.

Przepisy rozdziałów 1-5 tracą moc z dniem 31 grudnia 2025 r.

1.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanych na podstawie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1405 i 1566) oraz decyzji, przed wydaniem których przeprowadza się ponowną ocenę oddziaływania

na środowisko, stosuje się przepisy niniejszej ustawy oraz ustawy zmienianej w art.

509 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

dotyczących ustalenia linii brzegu stosuje się przepisy dotychczasowe.

3.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

dotyczących pozwoleń na budowę, zgłoszeń, o których mowa w art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 i 1529), a także decyzji wydawanych na podstawie

1)

ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji

inwestycji w zakresie dróg publicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1496 i 1566),

2)

ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek

obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1067 oraz z 2017 r. poz. 1566),

3)

ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji

inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1122 i 1566),

4)

ustawy z dnia 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem

skutków powodzi

(Dz. U. z 2016 r. poz. 825 oraz z 2017 r. poz. 1566),

5)

ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o postępowaniu kompensacyjnym w podmiotach o szczególnym

znaczeniu dla polskiego przemysłu stoczniowego

(Dz. U. z 2016 r. poz. 592),

6)

ustawy z dnia 24 czerwca 2010 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem

skutków powodzi z 2010 r.

(Dz. U. poz. 835 i 993),

7)

ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego

skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1731 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 1566),

8)

ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1727, z późn. zm.,

9)

ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie

obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących

(Dz. U. z 2017 r. poz. 552 i 1566),

10)

ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji

w zakresie sieci przesyłowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1812 oraz z 2017 r. poz. 635 i 1566),

11)

ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1537, 1920 i 2003 oraz z 2017 r. poz. 1529 i 1566),

12)

ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy

w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1372),

13)

ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji

inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1377, 1381 i 1566)

- stosuje się przepisy dotychczasowe.

4.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, niewymienionych

w ust. 1-3, stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że organem wyższego stopnia

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego jest Prezes Wód Polskich.

5.

Organy, które po wejściu w życie ustawy utracą właściwość do wydawania pozwoleń wodnoprawnych,

niezwłocznie przekażą sprawy wszczęte i niezakończone organom właściwym w sprawach

pozwoleń wodnoprawnych.

6.

Marszałkowie województw oraz wojewódzkie samorządowe jednostki organizacyjne realizujące

zadania marszałków województw określone w przepisach ustawy uchylanej w art. 573 przekażą

właściwym dyrektorom zarządów zlewni Wód Polskich dokumentację niezbędną do realizacji

zadań określonych w ustawie.

7.

Pozwolenia wodnoprawne wydane na podstawie przepisów ustawy uchylanej w art. 573 zachowują

moc.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r., z wyjątkiem

1)

art. 102-112, art. 494, art. 502, art. 506, art. 515, art. 525 ust. 3-6 oraz 8 i 9,

art. 539 ust. 3-5 i 7, art. 540 ust. 1-4, 6 i 7, art. 541, art. 542, art. 544 ust.

1, art. 554 oraz art. 570, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 532 ust. 5 i 6, które wchodzą w życie z dniem 31 grudnia 2017 r.;

3)

art. 524, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.;

4)

art. 274 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.;

5)

art. 36 ust. 1-3 oraz 6 i 7 oraz art. 303 ust. 1 i 4, które wchodzą w życie z dniem

1 stycznia 2021 r.