Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 grudnia 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zasadach pobytu wojsk obcych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zasadach ich przemieszczania się przez to terytorium

1.

Ustawa określa zasady pobytu wojsk obcych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

oraz zasady ich przemieszczania się przez to terytorium.

2.

Przepisów ustawy określających status wojsk obcych nie stosuje się do tych wojsk obcych,

których status jest określony w umowach międzynarodowych ratyfikowanych w trybie art. 89 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.

(Dz. U. poz. 483, z 2001 r. poz. 319, z 2006 r. poz. 1471 oraz z 2009 r. poz. 946).

W rozumieniu ustawy poniższe określenia oznaczają

1)

wojska obce - żołnierzy wojsk obcych i personel cywilny im towarzyszący;

2)

żołnierze wojsk obcych - żołnierzy należących do lądowych, morskich lub powietrznych

wojsk państwa obcego albo pozostających pod dowództwem organizacji międzynarodowej,

przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu wykonania określonych

zadań;

3)

personel cywilny - pracowników cywilnych zatrudnionych w wojskach państwa obcego albo

wojskach pozostających pod dowództwem organizacji międzynarodowej, towarzyszących

tym wojskom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

strona wysyłająca - państwo, do którego należą wojska obce, albo organizację międzynarodową,

pod której dowództwem wojska te pozostają;

5)

organy wojskowe strony wysyłającej - organy wojskowe państwa albo organizacji międzynarodowej,

które na mocy prawa tego państwa, statutu organizacji międzynarodowej lub umowy międzynarodowej

są właściwe względem żołnierzy wojsk obcych lub ich personelu cywilnego.

1.

Zgodę na pobyt wojsk obcych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwaną dalej „zgodą”,

wydają

1)

Minister Obrony Narodowej

a)

w przypadku wojsk Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego, sporządzonego w Waszyngtonie

dnia 4 kwietnia 1949 r., wojsk pozostających pod dowództwem organów Organizacji Traktatu

Północnoatlantyckiego albo wojsk uczestniczących w szkoleniu w ramach Partnerstwa

dla Pokoju, jeżeli okres ich pobytu nie przekracza trzech miesięcy,

b)

po zasięgnięciu opinii zainteresowanych ministrów - w przypadku wojsk państw obcych

albo wojsk pozostających pod dowództwem organów organizacji międzynarodowych innych

niż wymienione w lit. a, pod warunkiem że okres ich pobytu nie przekracza trzech miesięcy,

liczebność - tysiąca osób, a pobyt ma na celu udział w szkoleniu wojskowym, o ile

właściwe organy tych państw albo organizacji międzynarodowych uznają zasady pobytu

(status) ich wojsk wynikające z ustawy oraz złożą zobowiązanie, że ich wojska będą

przestrzegały prawa polskiego;

2)

Rada Ministrów na czas określony

a)

w przypadku wojsk, o których mowa w pkt 1 lit. a, jeżeli okres ich pobytu przekracza

trzy miesiące albo jeżeli jej przedmiotem jest przedłużenie pobytu,

b)

w przypadku wojsk państw obcych albo wojsk pozostających pod dowództwem organów organizacji

międzynarodowych innych niż wymienione w pkt 1 lit. a, w innych przypadkach niż te,

o których mowa w pkt 1 lit. b, lub w przypadku przedłużenia pobytu, o ile właściwe

organy tych państw albo organizacji międzynarodowych uznają zasady pobytu (status)

ich wojsk wynikające z ustawy oraz złożą zobowiązanie, że ich wojska będą przestrzegały

prawa polskiego.

1a

Minister Obrony Narodowej może upoważnić w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt

1 lit. a, Dowódcę Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódcę Operacyjnego Rodzajów

Sił Zbrojnych, Dowódcę Wojsk Obrony Terytorialnej oraz Szefa Inspektoratu Wsparcia

Sił Zbrojnych do wyrażania zgody w sytuacji

1)

klęski żywiołowej i likwidacji jej skutków,

2)

katastrofy lądowej, morskiej lub lotniczej,

3)

konieczności udzielenia pomocy humanitarnej,

4)

realizacji ćwiczenia wojskowego wynikającego z planu zatwierdzonego przez Ministra

Obrony Narodowej

- jeżeli wojska obce są odpowiednikiem wojsk podległych odpowiednio Dowódcy Generalnemu

Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódcy Operacyjnemu Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódcy Wojsk

Obrony Terytorialnej lub Szefowi Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych, którymi ten

dowódca lub szef dowodzi, ich liczebność nie przekracza pięciuset osób, a okres pobytu

nie przekracza dwóch miesięcy.

2.

W zgodzie należy określić stronę wysyłającą, cel i okres pobytu oraz liczebność wojsk

obcych, datę i przejście graniczne, przez które nastąpi wjazd, ilość i rodzaj wwożonego

sprzętu wojskowego oraz broni, amunicji i materiałów niebezpiecznych, trasy przejazdu

i miejsce stacjonowania, datę i przejście graniczne, przez które nastąpi wyjazd, a

także inne okoliczności mające znaczenie organizacyjno-techniczne.

3.

Zgoda może być wyrażona również w porozumieniu zawartym z właściwymi organami państwa

wysyłającego albo z organem organizacji międzynarodowej, pod którego dowództwem wojska

te pozostają.

4.

O wyrażeniu zgody zawiadamia się niezwłocznie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,

Marszałków Sejmu i Senatu oraz inne zainteresowane organy władzy publicznej.

1.

Zgodę na pobyt wojsk obcych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach wzmocnienia

wojskowego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej przez stronę wysyłającą w operacjach

wojskowych prowadzonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w czasie pokoju wydaje

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Ministra Obrony Narodowej skierowany

po uzyskaniu zgody Prezesa Rady Ministrów.

2.

W zgodzie, o której mowa w ust. 1, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej określa cel

pobytu wojsk obcych i zakres ich uprawnień, a także inne okoliczności mające znaczenie

dla obronności Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Określając zakres uprawnień, o których mowa w ust. 2, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

wskazuje, które uprawnienia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej będą przysługiwać

wojskom obcym w czasie pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach wzmocnienia

wojskowego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

O wyrażeniu zgody, o której mowa w ust. 1, zawiadamia się niezwłocznie Marszałków

Sejmu i Senatu oraz inne zainteresowane organy władzy publicznej.

5.

Do pobytu wojsk obcych, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 13

ust. 1 pkt 3 oraz ust. 3.

1.

Przepisy dotyczące pobytu wojsk obcych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stosuje

się odpowiednio do przemieszczania się tych wojsk przez to terytorium, o ile ustawa

nie stanowi inaczej.

2.

Zgodę na przemieszczenie się wojsk obcych przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

wydaje Minister Obrony Narodowej.

2a.

Minister Obrony Narodowej może upoważnić Dowódcę Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych,

Dowódcę Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódcę Wojsk Obrony Terytorialnej lub

Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych do wyrażania zgody na przemieszczanie się

przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

1)

pojedynczych pojazdów, jednostek taboru pływającego, statków powietrznych, wagonów

kolejowych lub pociągów należących do wojsk obcych lub przewożących ładunki tych wojsk;

2)

kolumn pojazdów wojsk obcych oraz formacji jednostek taboru pływającego lub statków

powietrznych, w których skład wchodzi nie więcej niż dwadzieścia pojazdów, jednostek

taboru pływającego lub statków powietrznych.

3.

W przypadku gdy liczebność przemieszczających się wojsk obcych przekracza tysiąc osób,

o wydaniu zgody Minister Obrony Narodowej informuje niezwłocznie Radę Ministrów.

4.

Przemieszczanie się obcego wojskowego statku powietrznego odbywa się na zasadach i

w trybie przepisów ustawy z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 660).

1.

Działalność organów władzy publicznej związaną z pobytem wojsk obcych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej koordynuje Minister Obrony Narodowej.

2.

Koordynacja, o której mowa w ust. 1, polega na informowaniu właściwych organów władzy

publicznej o przedsięwzięciach związanych z pobytem wojsk obcych lub uzgadnianiu z

nimi tych przedsięwzięć.

Podczas pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wojska obce są obowiązane do

przestrzegania prawa polskiego.

1.

Żołnierze wojsk obcych i ich personel cywilny mogą przekraczać granicę państwową Rzeczypospolitej

Polskiej na podstawie dokumentów innych niż wymagane przez prawo polskie.

2.

Ministrowie właściwi do spraw wewnętrznych, do spraw administracji publicznej oraz

Minister Obrony Narodowej mogą określić, w drodze rozporządzenia, inne niż wymagane

przez prawo polskie rodzaje dokumentów uprawniających żołnierzy wojsk obcych i ich

personel cywilny do przekraczania granicy państwowej.

3.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, może określić w szczególności, że wystarczającymi

dokumentami uprawniającymi do przekroczenia granicy państwowej są

1)

dokument tożsamości z fotografią, wydany przez stronę wysyłającą, określający imię

i nazwisko, datę urodzenia, stopień i numer wojskowy (o ile został nadany) i rodzaj

służby;

2)

indywidualny lub zbiorowy rozkaz wyjazdu sporządzony w języku urzędowym strony wysyłającej

oraz w języku angielskim lub w innym języku oficjalnym organizacji międzynarodowej.

1.

Żołnierze wojsk obcych i ich personel cywilny w sprawach karnych o czyny popełnione

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegają jurysdykcji sądów polskich.

2.

W prokuraturze okręgowej w wydziale do spraw wojskowych prowadzi się sprawy karne

o czyny popełnione przez żołnierzy wojsk obcych oraz członków ich personelu cywilnego

w związku z pełnieniem obowiązków służbowych.

3.

O zatrzymaniu lub tymczasowym aresztowaniu żołnierza wojsk obcych lub członka ich

personelu cywilnego zawiadamia się niezwłocznie organy wojskowe strony wysyłającej.

4.

W sprawach karnych o czyny popełnione przez żołnierzy wojsk obcych lub ich personel

cywilny może nastąpić przekazanie ścigania karnego na zasadach określonych w Kodeksie postępowania karnego.

5.

Przekazanie ścigania nie może nastąpić w przypadku popełnienia przestępstwa

1)

przeciwko bezpieczeństwu wewnętrznemu lub zewnętrznemu Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

przeciwko polskim urzędom lub funkcjonariuszom publicznym;

3)

przeciwko istotnym polskim interesom gospodarczym;

4)

fałszywych zeznań złożonych wobec urzędu polskiego.

6.

W razie przekazania ścigania karnego żołnierz wojsk obcych lub członek ich personelu

cywilnego powinien zostać niezwłocznie przejęty przez stronę wysyłającą.

W zakresie przestępstw i wykroczeń popełnionych przez żołnierzy wojsk obcych i ich

personel cywilny wyłącznie na szkodę strony wysyłającej, na szkodę jej wojsk lub szkodę

żołnierzy tych wojsk i personelu cywilnego strony wysyłającej jurysdykcja sądów polskich

jest wyłączona.

1.

Żołnierze wojsk obcych podczas pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegają

przepisom dyscyplinarnym strony wysyłającej.

2.

Właściwe organy strony wysyłającej są uprawnione do prowadzenia na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, na podstawie prawa strony wysyłającej, postępowania w sprawach dyscyplinarnych

w stosunku do żołnierzy wojsk obcych, a także orzekania i wykonywania kar dyscyplinarnych.

3.

Polskie organy porządkowe, określone w odrębnych przepisach, postępują wobec żołnierzy

wojsk obcych według zasad obowiązujących w stosunku do żołnierzy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej.

1.

Stronę wysyłającą zwalnia się, pod warunkiem wzajemności, z odpowiedzialności za szkody

w mieniu stanowiącym własność Skarbu Państwa, użytkowanym przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej

Polskiej, wyrządzone przez wojska obce albo żołnierzy wojsk obcych lub ich personel

cywilny, o ile szkody te zostały wyrządzone podczas wykonywania zadań związanych z

realizacją celów określonych w zgodzie.

2.

W przypadku wyrządzenia przez wojska obce w związku z realizacją celów określonych

w zgodzie szkód w innym mieniu stanowiącym wyłączną własność Skarbu Państwa, w tym

również w mieniu znajdującym się w zarządzie przedsiębiorstwa Lasy Państwowe, wysokość

odszkodowania jest ustalana na drodze dyplomatycznej, z zastrzeżeniem ust. 1.

3.

Osoby fizyczne, osoby prawne lub niepaństwowe jednostki organizacyjne niemające osobowości

prawnej mogą dochodzić swoich roszczeń z tytułu szkód wyrządzonych im przez wojska

obce albo żołnierzy wojsk obcych lub ich personel cywilny także w następującym trybie

1)

podmiot poszkodowany kieruje roszczenie do Ministra Obrony Narodowej, który przekazuje

je do rozpatrzenia specjalnie powołanej do tego komisji, w której skład mogą wchodzić

przedstawiciele zainteresowanych resortów;

2)

komisja rozpatruje roszczenie, biorąc pod uwagę wszelkie okoliczności sprawy, w oparciu

o dokumentację zgromadzoną w sprawie, a w szczególności dokumenty własne, dokumenty

zgromadzone przez właściwe organy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, a także

właściwe organy wojskowe strony wysyłającej oraz przygotowuje protokół, w którym w

porozumieniu z osobą poszkodowaną określa wysokość odszkodowania; na podstawie tego

protokołu Minister Obrony Narodowej podejmuje decyzję o wypłaceniu odszkodowania;

3)

odszkodowanie jest wypłacane przez Ministra Obrony Narodowej, który zwraca się następnie

do właściwych organów wojskowych strony wysyłającej o zwrot poniesionych kosztów;

4)

w przypadku braku porozumienia co do wysokości odszkodowania podmiot poszkodowany

może skierować roszczenie przeciwko Skarbowi Państwa.

4.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, skład i tryb powoływania

komisji oraz sposób jej działania. Rozporządzenie to określi w szczególności

1)

organy delegujące swoich przedstawicieli do udziału w komisji;

1a)

organy obowiązane do sporządzania, gromadzenia i przekazywania komisji dokumentów

w sprawie szkód oraz wysokość wynagrodzenia osób wykonujących czynności z tym związane;

2)

czynności przewodniczącego i sekretarza komisji;

3)

sposób postępowania komisji;

4)

dokumenty sporządzane przez komisję;

5)

wysokość wynagrodzenia osób wchodzących w skład komisji za udział w jej pracach;

6)

wydatki zaliczane do kosztów postępowania przed komisją;

7)

sposób refundowania kosztów poniesionych w toku postępowania przed komisją.

5.

Do udziału w pracach komisji można zaprosić przedstawicieli właściwych organów wojskowych

strony wysyłającej.

Do szkód wyrządzonych przez wojska obce albo żołnierzy wojsk obcych lub ich personel

cywilny żołnierzom lub pracownikom cywilnym Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

stosuje się odpowiednio art. 11 ust. 1.

1.

Podczas pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej żołnierze wojsk obcych w czasie

wykonywania zadań służbowych

1)

powinni nosić umundurowanie wojsk, do których należą;

2)

są uprawnieni, na podstawie rozkazu wydanego przez organy wojskowe strony wysyłającej,

do posiadania i noszenia broni;

3)

mogą używać broni i środków przymusu bezpośredniego przewidzianych w przepisach prawa

polskiego, z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

Zasady noszenia umundurowania oraz posiadania i noszenia broni w czasie wykonywania

zadań służbowych regulują przepisy strony wysyłającej.

3.

Użycie broni i środków przymusu bezpośredniego przez żołnierzy wojsk obcych podczas

pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może nastąpić

1)

na terenie obozów, obiektów lub innych nieruchomości, w których wojska obce są zakwaterowane;

2)

w czasie ich przemieszczania się w związku z wykonywaniem zadań związanych z realizacją

celów określonych w zgodzie;

3)

w czasie ćwiczeń wojsk obcych.

Żołnierze wojsk obcych i ich personel cywilny są uprawnieni do kierowania pojazdami

lub ich zespołami, wojskowymi statkami powietrznymi lub okrętami wojennymi na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie praw jazdy lub pozwoleń wydanych przez właściwe

organy państwa, którego są obywatelami.

1.

Żołnierze wojsk obcych i ich personel cywilny są zwolnieni z obowiązku meldunkowego

i mogą korzystać z hoteli i internatów wojskowych na zasadach określonych w przepisach

dotyczących zakwaterowania Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i

tryb zakwaterowania żołnierzy wojsk obcych i ich personelu cywilnego przebywających

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Rozporządzenie to określi w szczególności

1)

sposób zakwaterowania stałego, tymczasowego, zbiorowego oraz biwakowego na poligonach;

2)

wysokość opłat za zakwaterowanie.

1.

Pobyt żołnierzy wojsk obcych i ich personelu cywilnego na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, na zasadach określonych w ustawie, nie jest uważany za pobyt lub zamieszkanie,

od którego jest uzależnione poddanie w jakiejkolwiek formie opodatkowaniu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Żołnierze wojsk obcych i ich personel cywilny są zwolnieni od opodatkowania w odniesieniu

do wynagrodzenia i wypłacanych im dodatków przez stronę wysyłającą lub od mienia ruchomego,

które znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie w związku z ich

czasowym pobytem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem że mienie

to zostanie wywiezione przy opuszczeniu terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 nie uprawniają do zwolnienia od opodatkowania, któremu żołnierze

wojsk obcych i ich personel cywilny podlegają zgodnie z odrębnymi przepisami prawa

polskiego, nawet jeśli są uważani za osoby przebywające lub zamieszkałe poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

Żołnierze wojsk obcych i ich personel cywilny przekraczający granicę Rzeczypospolitej

Polskiej podlegają polskim przepisom celnym i dewizowym, z tym że oficjalne dokumenty

wojsk obcych opatrzone odpowiednią urzędową pieczęcią nie podlegają rewizji celnej.

1.

Żołnierze wojsk obcych i ich personel cywilny korzystają ze świadczeń zdrowotnych

udzielanych przez podmioty wykonujące działalność leczniczą za odpłatnością, na zasadach

określonych w odrębnych przepisach dla osób nieuprawnionych.

2.

Należności za świadczenia zdrowotne, o których mowa w ust. 1, pokrywa Minister Obrony

Narodowej, który występuje następnie do strony wysyłającej o zwrot poniesionych kosztów,

wskazując termin i sposób zapłaty należności.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb ponoszenia i regulowania opłat

za świadczenia zdrowotne udzielane żołnierzom wojsk obcych i ich personelowi cywilnemu.

Rozporządzenie to określi w szczególności

1)

sposób obliczania kosztów udzielanych świadczeń zdrowotnych;

2)

tryb zaliczkowego pokrywania kosztów w przypadkach wymagających znacznego zaangażowania

środków finansowych;

3)

sposób przekazywania opłat za świadczenia zdrowotne i refundowania kosztów przez wojska

obce.

1.

Pojazdy wojsk obcych, zarejestrowane i dopuszczone do ruchu drogowego na podstawie

przepisów obowiązujących w państwie, do którego należą, oraz opatrzone wyraźnie znakiem

wskazującym na państwo rejestracji, są dopuszczone do ruchu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, zgodnie z prawem polskim.

2.

Jeżeli za korzystanie z dróg publicznych są pobierane opłaty, organy wojskowe strony

wysyłającej mogą wystąpić, za pośrednictwem Ministra Obrony Narodowej, o zwolnienie

od tych opłat na zasadzie wzajemności. Zwolnienia nie stosuje się w przypadku korzystania

przez wojska obce z płatnych autostrad.

3.

Jeżeli przepisy wymagają wydania specjalnych zezwoleń na przewóz materiałów niebezpiecznych,

wnioski o wydanie takich zezwoleń są kierowane do właściwych organów za pośrednictwem

Ministra Obrony Narodowej.

4.

Do wojsk obcych poruszających się po drogach na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1260 i 1926) odnoszące się do ruchu pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

5.

Zwalnia się od obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia określonego w art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym

Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2060 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 1089 i 1926) wojska obce, których status jest określony w umowach międzynarodowych ratyfikowanych

za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie.

Przewozy wojsk obcych kolejami odbywają się na takich samych zasadach jak przewozy

Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Statki powietrzne wojsk obcych mogą korzystać, z wyjątkiem sytuacji awaryjnych, z

cywilnych lotnisk komunikacyjnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach

obowiązujących cywilne statki powietrzne i za zezwoleniem właściwych organów wojskowych

i cywilnych.

1.

Potrzeby wojsk obcych w zakresie telekomunikacji są realizowane na takich samych zasadach

jak potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Przydziału pasm częstotliwości na potrzeby wojsk obcych dokonuje się z zasobów Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Przydziału pasm częstotliwości wykraczających

poza te zasoby dokonuje się za pośrednictwem właściwych organów wojskowych Rzeczypospolitej

Polskiej, zgodnie z prawem polskim.

3.

Zasady korzystania z linii i urządzeń telekomunikacyjnych oraz pasm częstotliwości

przez wojska obce regulują przepisy prawa polskiego lub umowy międzynarodowe.

1.

Poligony wojskowe pozostające w trwałym zarządzie lub w posiadaniu na podstawie innego

tytułu prawnego Ministra Obrony Narodowej mogą być udostępniane wojskom obcym, nieodpłatnie

lub odpłatnie, w celu przeprowadzania ćwiczeń wyłącznie z udziałem ich własnych jednostek

lub ćwiczeń wspólnych z jednostkami wojskowymi Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Ćwiczenia, o których mowa w ust. 1, mogą być przeprowadzane również - na takich samych

zasadach jak ćwiczenia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej - w polskiej przestrzeni

powietrznej oraz na polskich śródlądowych drogach wodnych, morskich wodach wewnętrznych

i morzu terytorialnym.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania i rozliczania opłat

wnoszonych przez wojska obce w związku z udostępnieniem im poligonów wojskowych. Rozporządzenie

to określi w szczególności

1)

wydatki wchodzące w skład kosztów korzystania z poligonów;

2)

dokumenty sporządzane przy obliczaniu i rozliczaniu kosztów;

3)

tryb przekazywania środków finansowych wnoszonych przez wojska obce.

(pominięty)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.