Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 stycznia 2018 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach

Rozporządzenie określa

1)

tryb kierowania do wojskowych komisji lekarskich;

2)

szczegółowe warunki orzekania przez wojskowe komisje lekarskie o zdolności do czynnej

służby wojskowej, w tym o zdolności do odbywania tej służby w poszczególnych rodzajach

wojsk i służb oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych i funkcjach wojskowych

wymagających szczególnych predyspozycji zdrowotnych;

3)

szczegółowe warunki orzekania przez wojskowe komisje lekarskie o zdolności do odbywania

czynnej służby wojskowej poza granicami państwa;

4)

sposób ustalania przez wojskowe komisje lekarskie związku chorób, ułomności i śmierci

z czynną służbą wojskową;

5)

tryb orzekania przez wojskowe komisje lekarskie o zdolności do czynnej służby wojskowej

i do odbywania tej służby poza granicami państwa oraz ustalania związku chorób, ułomności

i śmierci z czynną służbą wojskową;

6)

sposób orzekania przez wojskowe komisje lekarskie o potrzebie udzielenia urlopu zdrowotnego

żołnierzowi odbywającemu czynną służbę wojskową;

7)

wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do czynnej służby

wojskowej oraz do odbywania tej służby poza granicami państwa;

8)

wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do odbywania czynnej

służby wojskowej w poszczególnych rodzajach wojsk i służb oraz na poszczególnych stanowiskach

służbowych i funkcjach wojskowych wymagających szczególnych predyspozycji zdrowotnych.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

żołnierzu niezawodowym, należy przez to rozumieć żołnierza odbywającego lub pełniącego

jeden z rodzajów czynnej służby wojskowej, o których mowa w art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej, zwanej dalej „ustawą”;

2)

czynnej służbie wojskowej, należy przez to rozumieć odbywanie lub pełnienie jednego

z rodzajów służby, o którym mowa w art. 59 pkt 1-7 ustawy.

1.

Do wojskowej komisji lekarskiej kieruje się

1)

osoby podlegające kwalifikacji wojskowej, osoby przeniesione do rezerwy niebędące

żołnierzami rezerwy, osoby, o których mowa w art. 34 ustawy, oraz osoby podlegające

ze względu na wiek obowiązkowi służby wojskowej, które zgłosiły się ochotniczo do

jej odbywania, oraz żołnierzy niezawodowych, przeznaczonych do odbycia czynnej służby

wojskowej lub odbywających czynną służbę wojskową

a)

w składzie personelu latającego, personelu naziemnego zabezpieczenia lotów i personelu

służby inżynieryjno-lotniczej,

b)

na okrętach wojennych i innych jednostkach pływających Marynarki Wojennej,

c)

w jednostkach desantowo-szturmowych,

d)

w Żandarmerii Wojskowej,

e)

w kompaniach jednostek reprezentacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,

f)

w jednostkach Wojsk Obrony Terytorialnej,

g)

w charakterze nurków i płetwonurków,

h)

w zasięgu działania promieniowania mikrofalowego,

i)

w warunkach działania prądu elektrycznego;

2)

żołnierzy niezawodowych skierowanych do odbywania służby poza granicami państwa przed

rozpoczęciem tej służby i bezpośrednio po powrocie do kraju w związku z zakończeniem

jej odbywania;

3)

żołnierzy niezawodowych oraz żołnierzy rezerwy, którzy złożyli wniosek o zawarcie

kontraktu na wykonywanie obowiązków w ramach Narodowych Sił Rezerwowych;

4)

żołnierzy niezawodowych, jeżeli w ich stanie zdrowia nastąpiło nagłe pogorszenie uniemożliwiające

lub utrudniające wykonywanie zadań służbowych;

5)

żołnierzy niezawodowych, którzy z powodu choroby nie wykonują zadań służbowych przez

kolejne

a)

10 dni kalendarzowych - w stosunku do pełniących służbę przygotowawczą, odbywających

przeszkolenie wojskowe lub ćwiczenia wojskowe,

b)

30 dni kalendarzowych - w stosunku do odbywających zasadniczą służbę wojskową lub

pełniących okresową służbę wojskową;

6)

żołnierzy niezawodowych bezpośrednio przed zwolnieniem z czynnej służby wojskowej,

jeżeli w ocenie właściwego lekarza jednostki wojskowej/jednostki zabezpieczającej,

jego stan zdrowia w okresie służby uległ pogorszeniu;

7)

żołnierzy niezawodowych, jeżeli dowód z orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej został

dopuszczony w postępowaniu karnym, postępowaniu karnym skarbowym lub postępowaniu

w sprawach o wykroczenia;

8)

żołnierzy rezerwy przeznaczonych do odbycia lub odbywających czynną służbę wojskową

w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego albo w Służbie Wywiadu Wojskowego.

2.

Do wojskowej komisji lekarskiej kieruje się również osoby podlegające kwalifikacji

wojskowej, w okresie, kiedy nie urzęduje powiatowa komisja lekarska, osoby przeniesione

do rezerwy niebędące żołnierzami rezerwy i inne osoby podlegające ze względu na wiek

obowiązkowi służby wojskowej, osoby, które zgłosiły się ochotniczo do odbywania czynnej

służby wojskowej i nieposiadające orzeczonej zdolności do tej służby, osoby przeznaczone

do odbycia czynnej służby wojskowej oraz żołnierzy rezerwy przeznaczonych do odbycia

czynnej służby wojskowej.

1.

Do wojskowej komisji lekarskiej kieruje się zgodnie z właściwością i zasięgiem działania

tych komisji określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 8 pkt 1 ustawy,

z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Żołnierza niezawodowego powracającego po zakończeniu odbywania czynnej służby wojskowej

poza granicami państwa kieruje się do właściwej wojskowej komisji lekarskiej nie później

niż w ciągu 4 dni od dnia powrotu, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach w ciągu

7 dni od dnia powrotu.

1.

Do wojskowej komisji lekarskiej kieruje żołnierzy i osoby, o których mowa w § 3 ust.

1 pkt 1-6 i ust. 2, z urzędu lub na wniosek tych osób, organ określony w art. 29 ust.

2 ustawy, zgodnie z właściwością określoną w tym przepisie.

2.

Do wojskowej komisji lekarskiej kieruje żołnierzy niezawodowych, o których mowa w

§ 3 ust. 1 pkt 7, organ określony w przepisach o postępowaniu karnym, postępowaniu

karnym skarbowym lub postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

Organ kierujący żołnierza niezawodowego do wojskowej komisji lekarskiej przekazuje

tej komisji posiadane informacje i dokumenty, które dotyczą stanu zdrowia żołnierza

niezawodowego i mogą mieć znaczenie dla ustalenia związku choroby lub ułomności z

czynną służbą wojskową.

Wzór skierowania do wojskowej komisji lekarskiej określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

1.

Orzekając o zdolności do czynnej służby wojskowej, wojskowe komisje lekarskie zaliczają

jednocześnie daną osobę do jednej z kategorii zdolności do takiej służby, o których

mowa w art. 30a ust. 1 ustawy, według Wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności

fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej oraz do odbywania takiej służby

poza granicami państwa, określonego w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

2.

Orzekając o czasowej niezdolności do czynnej służby wojskowej, o której mowa w art.

30a ust. 1 pkt 2 ustawy, wojskowe komisje lekarskie ustalają jednocześnie okres niezdolności

do takiej służby, nie dłuższy niż dwadzieścia cztery miesiące, stosownie do rodzaju

upośledzenia ogólnego stanu zdrowia albo stanu chorobowego oraz rokowań odzyskania

zdolności do czynnej służby wojskowej.

1.

Niezależnie od orzeczenia o zdolności do czynnej służby wojskowej, w stosunku do żołnierzy

i osób, o których mowa w § 3, przeznaczonych do odbycia lub odbywających taką służbę

w niżej wymienionych jednostkach wojskowych albo na stanowiskach służbowych lub funkcjach

wojskowych, wojskowe komisje lekarskie wydają orzeczenia o zdolności lub niezdolności

do służby

1)

w składzie personelu latającego, personelu naziemnego zabezpieczenia lotów i personelu

służby inżynieryjno-lotniczej;

2)

na okrętach wojennych i innych jednostkach pływających Marynarki Wojennej;

3)

w jednostkach desantowo-szturmowych;

4)

w Żandarmerii Wojskowej;

5)

w kompaniach jednostek reprezentacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;

6)

w jednostkach Wojsk Obrony Terytorialnej;

7)

w charakterze nurków i płetwonurków;

8)

w zasięgu działania promieniowania mikrofalowego;

9)

w warunkach działania prądu elektrycznego.

2.

Niezależnie od orzeczenia o zdolności do czynnej służby wojskowej, w stosunku do żołnierzy

rezerwy przeznaczonych do odbycia lub odbywających taką służbę w Służbie Kontrwywiadu

Wojskowego albo w Służbie Wywiadu Wojskowego wojskowe komisje lekarskie wydają orzeczenia

o zdolności lub niezdolności do tej służby.

3.

Na potrzeby orzekania o zdolności do odbywania czynnej służby wojskowej, o której

mowa w ust. 1 pkt 1, ustala się następujące kategorie zdolności do tej służby

1)

kandydaci i piloci samolotów bojowych naddźwiękowych oraz piloci doświadczalni samolotów

naddźwiękowych

a)

zdolny - Z/IA,

b)

trwale lub czasowo niezdolny - N/IA;

2)

kandydaci i piloci samolotów bojowych poddźwiękowych oraz piloci doświadczalni samolotów

poddźwiękowych

a)

zdolny - Z/IB,

b)

trwale lub czasowo niezdolny - N/IB;

3)

kandydaci i piloci doświadczalni samolotów i śmigłowców innych niż wymienione w pkt

1 i 2

a)

zdolny - Z/IC,

b)

trwale lub czasowo niezdolny - N/IC;

4)

pozostały personel latający i kandydaci do tego personelu

a)

zdolny - Z/II,

b)

trwale lub czasowo niezdolny - N/II;

5)

personel naziemnego zabezpieczenia lotów i kandydaci do tego personelu oraz personel

służby inżynieryjno-lotniczej i kandydaci do tego personelu

a)

zdolny - Z/III, Z/SIL,

b)

trwale lub czasowo niezdolny - N/III, N/SIL.

4.

Na potrzeby orzekania o zdolności do odbywania czynnej służby wojskowej, o której

mowa w ust. 1 pkt 2 i 6, ustala się następujące kategorie zdolności do tej służby

1)

kandydaci do służby na okrętach wojennych i innych jednostkach pływających Marynarki

Wojennej

a)

zdolny - Z/I -IV/A,

b)

trwale lub czasowo niezdolny - N/I -IV/A;

2)

żołnierze niezawodowi odbywający czynną służbę wojskową na okrętach wojennych i innych

jednostkach pływających Marynarki Wojennej oraz słuchacze kursów szkolenia specjalistów

morskich

a)

zdolny - Z/I -IV/B,

b)

niezdolny - N/I -IV/B - podlega wyokrętowaniu,

c)

czasowo niezdolny - N/I -IV/B - podlega wyokrętowaniu na okres do 3 miesięcy.

5.

Na potrzeby orzekania o zdolności do odbywania czynnej służby wojskowej poza granicami

państwa ustala się następujące kategorie zdolności do tej służby

1)

zdolny do służby poza granicami państwa - Z;

2)

niezdolny do służby poza granicami państwa - N.

1.

Wojskowe komisje lekarskie wydają orzeczenia, o których mowa w § 9 ust. 1-5, według

kryteriów zdrowotnych określonych w

1)

załączniku nr 2 do rozporządzenia - w odniesieniu do czynnej służby wojskowej, o której

mowa w § 9 ust. 1 pkt 3-6, 8 i 9, a na potrzeby orzekania o zdolności do odbywania

czynnej służby wojskowej, o której mowa w § 9 ust. 1 pkt 4, również w przepisach wydanych

na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych

organach porządkowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1483, z późn. zm.;

2)

Wykazie chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej

służby wojskowej w składzie personelu latającego, personelu naziemnego zabezpieczenia

lotów i personelu służby inżynieryjno-lotniczej, określonym w załączniku nr 3 do rozporządzenia

- w odniesieniu do czynnej służby wojskowej, o której mowa w § 9 ust. 1 pkt 1;

3)

Wykazie chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej

służby wojskowej na okrętach wojennych i innych jednostkach pływających Marynarki

Wojennej, a także w charakterze nurków i płetwonurków, określonym w załączniku nr

4 do rozporządzenia - w odniesieniu do czynnej służby wojskowej, o której mowa w §

9 ust. 1 pkt 2 i 7.

2.

Jeżeli dla danego przypadku brak jest odpowiedniej pozycji w załącznikach nr 2-4 do

rozporządzenia, przypadek ten kwalifikuje się według pozycji najbardziej zbliżonej.

i 2405 oraz z 2018 r. poz. 138.

1.

Orzekając o zdolności żołnierza niezawodowego do odbywania czynnej służby wojskowej

poza granicami państwa, wojskowa komisja lekarska dokonuje pełnej oceny jego stanu

zdrowia, stosownie do specyfiki klimatyczno-geograficznej oraz sanitarno-epidemiologicznej

rejonu, w którym ma on odbywać służbę.

2.

Jeżeli stan zdrowia żołnierza niezawodowego ulegnie pogorszeniu po wydaniu przez wojskową

komisję lekarską orzeczenia o zdolności do odbywania czynnej służby wojskowej poza

granicami państwa, dowódca jednostki wojskowej, w której odbywa on służbę, na wniosek

właściwego lekarza tej jednostki wojskowej/jednostki zabezpieczającej, ponownie kieruje

tego żołnierza do wojskowej komisji lekarskiej.

Po powrocie żołnierza do kraju wojskowa komisja lekarska określa jego zdolność do

czynnej służby wojskowej, dokonując pełnej oceny jego stanu zdrowia, przy uwzględnieniu

warunków, w jakich pełnił służbę poza granicami państwa, a w szczególności specyfiki

klimatyczno-geograficznej oraz sanitarno-epidemiologicznej rejonu, w którym pełnił

tę służbę.

1.

Orzekając o zdolności lub niezdolności do czynnej służby wojskowej, w razie stwierdzenia

u żołnierza niezawodowego choroby lub ułomności, wojskowa komisja lekarska orzeka

również o związku lub braku związku tej choroby lub ułomności z czynną służbą wojskową,

kierując się kryteriami zdrowotnymi określonymi w wykazie chorób i stanów chorobowych

ustalonym na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i

wojskowych oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2193).

2.

Orzekając o związku śmierci żołnierza niezawodowego z czynną służbą wojskową, wojskowa

komisja lekarska ustala jednocześnie, czy śmierć jest następstwem wypadku pozostającego

w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej lub choroby powstałej w związku ze

szczególnymi właściwościami lub warunkami takiej służby, z tytułu których przysługują

świadczenia odszkodowawcze przewidziane w ustawie z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących

w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1950).

Orzeczenie o zdolności do czynnej służby wojskowej, o zdolności do odbywania czynnej

służby wojskowej poza granicami państwa, o zdolności do odbywania czynnej służby wojskowej

w poszczególnych rodzajach wojsk i służb oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych

i funkcjach wojskowych, a także o związku choroby lub ułomności z czynną służbą wojskową

wojskowe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego i wyników badań

specjalistycznych, a w razie potrzeby - także obserwacji szpitalnej, badania psychologicznego

wykonywanego przez wojskowe pracownie psychologiczne, dokumentacji medycznej oraz

informacji i dokumentów, o których mowa w § 6, wykorzystując w szczególności

1)

opinię służbowo-lekarską uwzględniającą historię choroby, przebieg leczenia i jego

wyniki oraz czynniki ryzyka na stanowisku służbowym zajmowanym przez żołnierza niezawodowego

lub pełnionej przez niego funkcji wojskowej;

2)

historie leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego;

3)

wyniki pomiarów czynników szkodliwych występujących w środowisku służby;

4)

książeczkę zdrowia żołnierza niezawodowego;

5)

informacje zawarte w pisemnym oświadczeniu żołnierza niezawodowego.

1.

Orzeczenie o związku śmierci żołnierza niezawodowego z czynną służbą wojskową wskutek

wypadku wojskowe komisje lekarskie wydają na podstawie akt postępowania powypadkowego

lub dokumentacji medycznej.

2.

Orzeczenie o związku śmierci żołnierza niezawodowego z czynną służbą wojskową wskutek

choroby wojskowa komisja lekarska wydaje na podstawie dokumentacji medycznej oraz

opisu przebiegu i warunków pełnienia służby przez żołnierza niezawodowego.

1.

Wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych

badań lekarskich i skompletowaniu wymaganej dokumentacji.

2.

Jeżeli wojskowa komisja lekarska stwierdzi, iż do wydania orzeczenia są niezbędne

dokumenty inne niż określone w ust. 1, w szczególności dotyczące chorób, ułomności

i śmierci oraz ich związku z czynną służbą wojskową, pisemnie wzywa żołnierza niezawodowego,

a w razie jego śmierci członka rodziny, o którym mowa w art. 12 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących

w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową, do ich dostarczenia w terminie nieprzekraczającym 14 dni od dnia doręczenia wezwania.

W takim przypadku wojskowa komisja lekarska może wystąpić także do organu, który skierował

żołnierza niezawodowego do komisji, oraz do dowódców jednostek wojskowych, w których

pełnił on służbę, o dostarczenie niezbędnych dokumentów w terminie nieprzekraczającym

14 dni od dnia doręczenia żądania.

3.

Po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego do dostarczenia dokumentów wojskowa

komisja lekarska może wydać orzeczenie na podstawie posiadanej dokumentacji.

4.

Jeżeli dokumentów nie dostarczył dowódca jednostki wojskowej, przewodniczący wojskowej

komisji lekarskiej zawiadamia o tym przełożonego tego dowódcy.

1.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej powinno zawierać w szczególności

1)

rozpoznanie;

2)

ustalenie kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej;

3)

w razie stwierdzenia chorób i ułomności - określenie ich związku lub braku związku

z czynną służbą wojskową.

2.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej dotyczące zmarłego żołnierza niezawodowego

powinno ustalać w szczególności

1)

przyczynę śmierci;

2)

związek lub brak związku śmierci z czynną służbą wojskową.

3.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej o zdolności do odbywania czynnej służby wojskowej

poza granicami państwa powinno zawierać również ustalenie rejonu, w którym żołnierz

niezawodowy jest zdolny odbywać taką służbę.

4.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej

1)

w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej sporządza się według wzoru określonego

w załączniku nr 5 do rozporządzenia;

2)

w sprawie ustalenia związku śmierci z czynną służbą wojskową sporządza się według

wzoru określonego w załączniku nr 6 do rozporządzenia.

1.

Wojskowa komisja lekarska orzeka w składzie trzech lekarzy. Przewodniczącego składu

orzekającego wyznacza przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej.

2.

Wojskowa komisja lekarska orzeka większością głosów składu orzekającego.

3.

Członek składu orzekającego wojskowej komisji lekarskiej może wnieść na piśmie sprzeciw

wobec projektu orzeczenia z podaniem uzasadnienia. W takim przypadku przewodniczący

wojskowej komisji lekarskiej przesyła sprzeciw łącznie z projektem orzeczenia i pozostałą

dokumentacją do wojskowej komisji lekarskiej wyższego stopnia, która jest obowiązana

zająć stanowisko w sprawie w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania sprzeciwu.

4.

Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia zajmuje stanowisko na podstawie otrzymanej

dokumentacji. W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia może przeprowadzić

ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne, badania psychologiczne wykonywane

przez wojskowe pracownie psychologiczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną,

a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie.

5.

W razie uznania zasadności sprzeciwu przez wojskową komisję lekarską wyższego stopnia,

skład orzekający wydaje orzeczenie zgodne z tym stanowiskiem. Jeżeli orzeczenie dotyczy

spraw, o których mowa w § 19 ust. 1, opracowuje się projekt orzeczenia zgodny z tym

stanowiskiem.

6.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego

oraz opatruje się je pieczęcią urzędową wojskowej komisji lekarskiej.

1.

Projekt orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej ustalającego związek lub brak związku

śmierci z czynną służbą wojskową przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej przesyła

łącznie z pozostałą dokumentacją do wojskowej komisji lekarskiej wyższego stopnia.

2.

Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia zajmuje stanowisko na podstawie otrzymanej

dokumentacji.

3.

W razie zatwierdzenia projektu orzeczenia przez wojskową komisję lekarską wyższego

stopnia wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie w brzmieniu zatwierdzonego projektu.

4.

W razie niezatwierdzenia projektu orzeczenia przez wojskową komisję lekarską wyższego

stopnia komisja ta nakazuje ponowne rozpatrzenie sprawy i wydanie orzeczenia uwzględniającego

jej stanowisko.

5.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego

oraz opatruje się je pieczęcią urzędową wojskowej komisji lekarskiej.

6.

Do orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wydanego w trybie określonym w ust. 3 lub

4 nie stosuje się przepisu ust. 1.

Wojskowymi komisjami lekarskimi wyższego stopnia, o których mowa w § 18, 19, 22 i

23, są wojskowe komisje lekarskie określone w przepisach wydanych na podstawie art.

29 ust. 8 pkt 1 ustawy.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej wydane w trybie określonym w § 18 ust. 1 lub

5 zdanie pierwsze albo § 19 ust. 3 lub 4, jako wydane w pierwszej instancji, doręcza

się żołnierzowi niezawodowemu, a w razie jego śmierci członkowi rodziny, o którym

mowa w art. 12 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących

w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową, a także organowi, który skierował żołnierza niezawodowego do wojskowej komisji lekarskiej.

1.

Od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wydanego w pierwszej instancji służy stronie

odwołanie na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149).

2.

Odwołanie wnosi się do właściwej wojskowej komisji lekarskiej wyższego stopnia, za

pośrednictwem komisji, która wydała orzeczenie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia

orzeczenia.

1.

Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia rozpatruje odwołanie w składzie trzech

lekarzy. Przewodniczącego składu orzekającego wyznacza przewodniczący wojskowej komisji

lekarskiej wyższego stopnia. Do składu Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej rozpatrującej

odwołanie od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej ustalającego związek lub brak

związku śmierci z czynną służbą wojskową nie mogą być wyznaczone osoby biorące udział

w zatwierdzaniu projektu tego orzeczenia.

2.

Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia, rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie

dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska

wyższego stopnia może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne,

badania psychologiczne wykonywane przez wojskowe pracownie psychologiczne oraz skierować

żołnierza na obserwację szpitalną, jeżeli wyraża on na to zgodę, oraz przeprowadzić

dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie.

3.

Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia orzeka w sprawie odwołania większością

głosów składu orzekającego. Przepisy § 18 ust. 3 i 4 oraz ust. 5 zdanie pierwsze stosuje

się odpowiednio, z tym że Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w Warszawie rozpatruje

sprzeciw wobec projektu swojego orzeczenia w składzie pięciu oficerów lekarzy.

4.

Do orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wyższego stopnia stosuje się odpowiednio

przepis § 21, z tym że orzeczenie to doręcza się również wojskowej komisji lekarskiej,

która wydała orzeczenie w pierwszej instancji, wraz z aktami sprawy.

Sentencję ostatecznego orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wpisuje się do książeczki

zdrowia żołnierza niezawodowego.

1.

Na podstawie ostatecznego orzeczenia o zdolności do odbywania czynnej służby wojskowej

poza granicami państwa wojskowa komisja lekarska, która wydała orzeczenie w pierwszej

instancji, wystawia certyfikat zdrowia, według wzoru określonego w załączniku nr 7

do rozporządzenia.

2.

Certyfikaty dla żołnierzy niezawodowych - kandydatów do pełnienia służby w misjach

specjalnych Organizacji Narodów Zjednoczonych wydaje się według wzoru ustalonego przez

Organizację Narodów Zjednoczonych (formularz MS -2), stanowiącego załącznik nr 8 do

rozporządzenia.

3.

Wydanie certyfikatu odnotowuje się w książeczce zdrowia żołnierza niezawodowego.

1.

Minister Obrony Narodowej może w trybie nadzoru uchylić każde orzeczenie wojskowej

komisji lekarskiej sprzeczne z prawem lub wydane z pominięciem istotnych okoliczności

faktycznych.

2.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również przewodniczącemu Centralnej

Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie.

3.

Uchylając orzeczenie, odpowiednio Minister Obrony Narodowej albo przewodniczący Centralnej

Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie wskazuje okoliczności wymagające wyjaśnienia

w toku dalszego postępowania w sprawie.

4.

W razie uchylenia orzeczenia sprawę rozpatruje ponownie w pierwszej instancji wojskowa

komisja lekarska wyznaczona odpowiednio przez Ministra Obrony Narodowej albo przewodniczącego

Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie zgodnie z zaleceniami, o których

mowa w ust. 3.

1.

Dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz niezawodowy odbywa czynną służbę wojskową,

kieruje żołnierza do wojskowej komisji lekarskiej w przypadkach, o których mowa w

§ 3 ust. 1 pkt 4 i 5, a także - na wniosek właściwego lekarza jednostki wojskowej/jednostki

zabezpieczającej - po zakończeniu leczenia szpitalnego lub ambulatoryjnego.

2.

Do kierowania żołnierza niezawodowego do wojskowej komisji lekarskiej, o którym mowa

w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy § 4, 6 i 7.

1.

Wojskowa komisja lekarska, orzekając o potrzebie udzielenia urlopu zdrowotnego, ocenia

w szczególności

1)

rodzaj upośledzenia ogólnego stanu zdrowia albo stanu chorobowego;

2)

konieczność kontynuowania leczenia szpitalnego lub ambulatoryjnego w publicznym zakładzie

opieki zdrowotnej utworzonym przez Ministra Obrony Narodowej albo w innym zakładzie

zapewniającym udzielenie żołnierzowi niezawodowemu świadczeń zdrowotnych na zasadach

określonych w art. 69 i 69a ustawy;

3)

rokowania odzyskania stanu zdrowia wymaganego w jednostce wojskowej albo na stanowisku

służbowym lub funkcji wojskowej, na której żołnierz niezawodowy odbywa czynną służbę

wojskową, oraz możliwości wykonywania przez niego zadań służbowych.

2.

Wojskowa komisja lekarska, orzekając o potrzebie udzielenia urlopu zdrowotnego, wskazuje

również proponowany wymiar tego urlopu, w granicach określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 70 ust. 6 ustawy.

3.

Do orzekania o potrzebie udzielenia urlopu zdrowotnego przez wojskowe komisje lekarskie

stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 4.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.