Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2018 r. w sprawie wyłączenia lub ograniczenia stosowania art. 26 ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych

Rozporządzenie określa grupy podatników, grupy płatników lub czynności, w przypadku

których zostaje wyłączone lub ograniczone stosowanie art. 26 ust. 2e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, zwanej dalej „ustawą”, jeżeli spełnione zostały warunki do niepobrania podatku,

zastosowania stawki podatku lub zwolnienia, wynikające z przepisów szczególnych lub

umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

1.

Wyłącza się stosowanie art. 26 ust. 2e ustawy w przypadku wypłat należności

1)

z tytułu odsetek lub dyskonta od obligacji emitowanych przez

a)

Skarb Państwa i oferowanych na rynkach zagranicznych,

b)

Bank Gospodarstwa Krajowego i oferowanych na rynkach zagranicznych, przeznaczonych

na finansowanie ustawowych celów działalności Banku Gospodarstwa Krajowego, dotyczących

wspierania polityki gospodarczej Rady Ministrów, realizacji rządowych programów społeczno-gospodarczych,

programów samorządności lokalnej i rozwoju regionalnego

- uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy;

2)

na rzecz banków centralnych niemających siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, uzyskanych z tytułu odsetek lub dyskonta od obligacji skarbowych wyemitowanych

przez Skarb Państwa na rynku krajowym i nabytych od dnia 7 listopada 2015 r.;

3)

na rzecz jednostek gospodarczych utworzonych przez organ administracji państwowej

wspólnie z innymi państwami na podstawie porozumienia lub umowy, chyba że porozumienia

te lub umowy stanowią inaczej;

4)

na rzecz organizacji międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest członkiem;

5)

na rzecz podmiotów, z którymi Rzeczpospolita Polska zawarła umowy o współpracy, jeżeli

zostały zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych od tych należności;

6)

na rzecz podmiotów zwolnionych z podatku dochodowego od osób prawnych, pod warunkiem

wskazania ich nazwy w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną

jest Rzeczpospolita Polska;

7)

z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także

środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego;

8)

z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach

polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem

ładunków i pasażerów tranzytowych;

9)

uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa

żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego

przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego

przez pasażera.

2.

W przypadku wypłat należności, o których mowa w ust. 1 pkt 7-9, wyłączenie stosowania

art. 26 ust. 2e ustawy stosuje się jedynie do wypłat należności na rzecz podatników

mających siedzibę lub zarząd na terytorium państwa będącego stroną zawartej z Rzecząpospolitą

Polską umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której przepisy określają zasady

opodatkowania dochodów z dywidend, odsetek oraz należności licencyjnych, jeżeli istnieje

podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z państwem siedziby lub zarządu

tych podatników.

Ogranicza się stosowanie art. 26 ust. 2e ustawy w ten sposób, że płatnicy są obowiązani

pobrać zryczałtowany podatek dochodowy, według zasad określonych w tym przepisie ustawy,

od wypłat należności dokonywanych w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 31

grudnia 2019 r., jeżeli

1)

łączna kwota należności wypłacanych z tytułu papierów wartościowych zapisanych na

rachunkach papierów wartościowych albo na rachunkach zbiorczych przekracza kwotę 2 000 000

zł;

2)

łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 i art.

22 ust. 1 ustawy, innych niż wskazane w pkt 1, przekracza kwotę 2 000 000 zł.

Wyłącza się stosowanie art. 26 ust. 2e ustawy w przypadku dokonywanych do dnia 30

czerwca 2019 r. wypłat należności

1)

innych niż określone w § 2 ust. 1 pkt 7-9 na rzecz podatników, o których mowa w §

2 ust. 2, jeżeli istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z państwem

siedziby lub zarządu tych podatników;

2)

z tytułu dywidend i innych przychodów (dochodów) z udziału w zyskach osób prawnych

na rzecz podatników, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy.

Przepisy § 2-4 stosuje się, jeżeli spełnione zostały warunki do niepobrania podatku,

zastosowania stawki podatku lub zwolnienia, wynikające z przepisów szczególnych lub

umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.