Ustawa z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1114, z późn. zm. w art. 89 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Stawka akcyzy na energię elektryczną wynosi 5,00 zł za megawatogodzinę (MWh).

”

.

Wustawie z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców

w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii

elektrycznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1571) po art. 11a dodaje się art. 11b w brzmieniu

„

Art. 11b.

1.

Stawki opłaty przejściowej od dnia 1 stycznia 2019 r. na miesiąc wynoszą netto

1)

0,02 zł - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. a;

2)

0,10 zł - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. b;

3)

0,33 zł - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. c;

4)

0,08 zł na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10

ust. 1 pkt 2 lit. a;

5)

0,19 zł na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10

ust. 1 pkt 2 lit. b;

6)

0,20 zł na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10

ust. 1 pkt 2 lit. c;

7)

0,06 zł na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10

ust. 1 pkt 3.

2.

Przez stawkę opłaty przejściowej netto, o której mowa w ust. 1, rozumie się stawkę

tej opłaty pomniejszoną o należny podatek od towarów i usług.

”

.

W ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych

i innych substancji

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1271 i 1669) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 22

a)

w ust. 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Tworzy się Krajowy system zielonych inwestycji, w ramach którego środki pochodzące

ze sprzedaży jednostek przyznanej emisji oraz środki uzyskane w wyniku przeprowadzenia

aukcji, o których mowa w art. 27 ust. 3 zdanie drugie ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami

do emisji gazów cieplarnianych, gromadzone na rachunku, o którym mowa w art. 23 ust. 1 oraz 1a, są przeznaczane

na

”

,

-

w pkt 1 w lit. c średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. d-h w brzmieniu

„

d)

inwestycji realizowanych przez operatora systemu dystrybucyjnego,

e)

inwestycji w instalacje odnawialnych źródeł energii,

f)

inwestycji w jednostki kogeneracji wytwarzające energię elektryczną i ciepło użytkowe

w wysokosprawnej kogeneracji,

g)

inwestycji mających na celu dostosowanie do przepisów prawa Unii Europejskiej mających

na celu ochronę środowiska, w szczególności poziomów emisji ustalonych w decyzji wykonawczej

Komisji (UE) 2017/1442 z dnia 31 lipca 2017 r. ustanawiającej konkluzje dotyczące

najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego

spalania zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (Dz. Urz.

UE L 212 z 17.08.2017, str. 1),

h)

inwestycji w magazyny energii elektrycznej;

”

,

b)

w ust. 2

-

po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

inwestycji w jednostki kogeneracji wytwarzające energię elektryczną i ciepło użytkowe

w wysokosprawnej kogeneracji;

”

,

-

po pkt 8 dodaje się pkt 8a-8c w brzmieniu

„

8a)

inwestycji realizowanych przez operatora systemu dystrybucyjnego;

8b)

dostosowania jednostek wytwórczych do poziomów emisji ustalonych w przepisach prawa

Unii Europejskiej mających na celu ochronę środowiska, w szczególności w decyzji wykonawczej

Komisji (UE) 2017/1442 z dnia 31 lipca 2017 r. ustanawiającej konkluzje dotyczące

najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego

spalania zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE;

8c)

inwestycji w magazyny energii elektrycznej;

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje programów i projektów przeznaczonych

do realizacji w obszarach, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4, 6-8, 9 i 10, kierując

się koniecznością wypełniania zobowiązań wynikających z przepisów prawa Unii Europejskiej

i umów międzynarodowych z zakresu ochrony środowiska oraz potrzebą zapewnienia przejrzystości

procedur wyboru programów i projektów, a także mając na uwadze wyznaczone obszary

oraz wielkość osiąganych efektów ekologicznych.

”

,

d)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Minister właściwy do spraw energii, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

środowiska, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje programów i projektów przeznaczonych

do realizacji w obszarach, o których mowa w ust. 2 pkt 5, 5a i 8a-8c, kierując się

koniecznością wypełniania zobowiązań wynikających z przepisów prawa Unii Europejskiej

i umów międzynarodowych z zakresu ochrony środowiska oraz potrzebą zapewnienia przejrzystości

procedur wyboru programów i projektów, a także mając na uwadze wyznaczone obszary

oraz wielkość osiąganych efektów środowiskowych.

”

;

2)

w art. 23 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

20% środków uzyskanych w wyniku przeprowadzenia aukcji, o których mowa w art. 27 ust. 3 zdanie drugie ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami

do emisji gazów cieplarnianych, przekazuje się na wyodrębnione subkonto w ramach Rachunku klimatycznego. Środki

te mogą być przeznaczone wyłącznie na dofinansowanie realizacji na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej inwestycji w obszarach, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt 5, 5a i 8a-8c.

”

;

3)

w art. 30 ust. 4-7 otrzymują brzmienie

„

4.

Krajowy operator przedkłada ministrowi właściwemu do spraw środowiska do zaakceptowania

listę i informacje, o których mowa w ust. 3. W zakresie programów i projektów przeznaczonych

do realizacji w obszarach, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt 5, 5a i 8a-8c, listę

i informacje, o których mowa w ust. 3, krajowy operator przedkłada do zaakceptowania

ministrowi właściwemu do spraw energii.

5.

Minister właściwy do spraw środowiska, a w zakresie programów i projektów przeznaczonych

do realizacji w obszarach, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt 5, 5a i 8a-8c, minister

właściwy do spraw energii, biorąc pod uwagę wyniki naboru, o którym mowa w art. 29

ust. 1, oraz opinię Rady Konsultacyjnej, akceptuje poszczególne programy i projekty

umieszczone na liście, o której mowa w ust. 3 pkt 2, lub odmawia akceptacji, w drodze

decyzji, poszczególnych programów i projektów.

6.

Minister właściwy do spraw środowiska, a w zakresie programów i projektów przeznaczonych

do realizacji w obszarach, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt 5, 5a i 8a-8c, minister

właściwy do spraw energii, zamieszcza na stronie internetowej urzędu obsługującego

właściwego ministra wykaz podmiotów, których programy lub projekty zostały zaakceptowane,

zwanych dalej „beneficjentami”, wraz z listą tych programów i projektów.

7.

Krajowy operator po otrzymaniu zaakceptowanej przez ministra właściwego do spraw środowiska

lub ministra właściwego do spraw energii listy programów i projektów zawiera umowę

o udzielenie dotacji z każdym z beneficjentów albo z beneficjentem i bankiem udzielającym

beneficjentowi kredytu na realizację programu lub projektu.

”

;

4)

w art. 31 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Podmiot, którego program lub projekt znajdujący się na liście, o której mowa w art.

30 ust. 3 pkt 2, nie został zaakceptowany przez odpowiednio ministra właściwego do

spraw środowiska lub ministra właściwego do spraw energii, może, w terminie 14 dni

od dnia otrzymania decyzji, złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy odpowiednio

do ministra właściwego do spraw środowiska lub ministra właściwego do spraw energii.

2.

W przypadku gdy odpowiednio minister właściwy do spraw środowiska lub minister właściwy

do spraw energii utrzyma w mocy swoją decyzję, podmiotowi przysługuje prawo wniesienia

skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w terminie 14 dni od dnia otrzymania

decyzji.

”

.

W ustawie z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów

cieplarnianych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1201) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 16 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Uprawnienia do emisji znajdujące się na rachunku w rejestrze Unii, z wyłączeniem krajowego

rachunku posiadania, niewykorzystane w danym okresie rozliczeniowym są zastępowane

równoważną liczbą uprawnień do emisji ważnych w kolejnym okresie rozliczeniowym, z

zastrzeżeniem uprawnień do emisji, o których mowa w art. 27 ust. 3 zdanie drugie.

”

;

2)

w art. 27

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Uprawnienia do emisji przydzielone instalacji wytwarzającej energię elektryczną, w

przypadku której proces inwestycyjny został faktycznie rozpoczęty najpóźniej w dniu

31 grudnia 2008 r., mogą zostać wydane tej instalacji od roku, w którym rozpoczęto

eksploatację tej instalacji. Uprawnienia, które nie zostały wydane instalacji wytwarzającej

energię elektryczną do roku rozpoczęcia eksploatacji, zostają sprzedane w drodze aukcji

po zakończeniu roku, w którym powinny były zostać wydane tej instalacji, nie później

jednak niż do dnia 31 grudnia 2019 r.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Prowadzący instalację wytwarzającą energię elektryczną, w przypadku której proces

inwestycyjny został faktycznie rozpoczęty najpóźniej w dniu 31 grudnia 2008 r., jest

obowiązany niezwłocznie poinformować, pismem w postaci elektronicznej opatrzonym kwalifikowanym

podpisem elektronicznym albo pismem w postaci papierowej, ministra właściwego do spraw

środowiska o braku możliwości rozpoczęcia eksploatacji tej instalacji przed upływem

roku kalendarzowego, do którego został przypisany przydział uprawnień. W przypadku

przedłożenia powyższej informacji uprawnienia do emisji są kierowane do aukcji na

zasadach określonych w ust. 3 zdanie drugie.

”

;

3)

w art. 49 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Środki uzyskane ze sprzedaży w drodze aukcji uprawnień do emisji, o których mowa w

art. 27 ust. 3 zdanie drugie, przekazuje się w wysokości

1)

20% na wyodrębnione subkonto, o którym mowa w art. 23 ust. 1a ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów

cieplarnianych i innych substancji;

2)

80% do Funduszu Wypłaty Różnicy Ceny, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym

oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 2538).

”

.

1.

W 2019 r. ceny i stawki opłat zawarte w taryfie lub zbiorze cen i stawek opłat za

energię elektryczną opracowywanym przez przedsiębiorstwo energetyczne i wprowadzanym

jako obowiązujący dla określonych w nim odbiorców, zwanym dalej „cennikiem energii

elektrycznej”, przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się

1)

przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej - określa się w wysokości nie wyższej

niż ceny i stawki opłat brutto stosowane w dniu 31 grudnia 2018 r., uwzględniając

zmniejszenie stawek opłaty przejściowej, o której mowa w art. 11b ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 2;

2)

obrotem energią elektryczną - określa się w wysokości nie wyższej niż ceny i stawki

opłat brutto stosowane w dniu 30 czerwca 2018 r., uwzględniając zmniejszenie stawki

podatku akcyzowego na energię elektryczną, o której mowa w art. 89 ust. 3 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

W przypadku gdy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ceny i stawki opłat

w taryfie lub cenniku energii elektrycznej na 2019 r. zostały ustalone na podstawie

przepisów obowiązujących przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przedsiębiorstwo

energetyczne, w terminie do dnia 30 stycznia 2019 r., wystąpi do Prezesa Urzędu Regulacji

Energetyki, zwanego dalej „Prezesem URE”, z wnioskiem o zmianę taryfy lub uwzględnia

w cenniku energii elektrycznej ceny i stawki opłat ustalone zgodnie z ust. 1.

3.

Przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane do uwzględnienia cen i stawek opłat,

o których mowa w ust. 1, w rozliczeniu z odbiorcą za okres od dnia 1 stycznia 2019 r.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną, które po dniu 30 czerwca 2018 r. zawarło umowy sprzedaży energii

elektrycznej lub umowy kompleksowe

1)

z ceną lub stawką opłaty wyższą od ceny lub stawki opłaty wynikającej z ostatnio obowiązującej

umowy, albo

2)

po raz pierwszy z odbiorcą końcowym, z ceną lub stawką opłaty wyższą niż cena lub

stawka opłaty wskazana w taryfie lub cenniku energii elektrycznej, o której mowa w

art. 5 ust. 1 pkt 2

- jest obowiązane do zmiany warunków tej umowy nie później niż do dnia 1 kwietnia

2019 r., ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2019 r.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, zmiana warunków umowy następuje poprzez zmianę

ceny energii elektrycznej na cenę nie wyższą niż wskazana w taryfie lub cenniku energii

elektrycznej, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną lub dystrybucji energii elektrycznej może zwrócić się do Zarządcy

Rozliczeń S.A., o którym mowa w rozdziale 7 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych

u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży

mocy i energii elektrycznej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1571), zwanego dalej „zarządcą rozliczeń cen”, z wnioskiem o wypłatę kwoty na pokrycie

różnicy między ceną wskazaną w taryfie lub cenniku energii elektrycznej, o której

mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, a średnioważoną ceną energii elektrycznej na rynku hurtowym,

obliczoną zgodnie ze wzorem określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 2,

zwanej dalej „kwotą różnicy ceny”.

2.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczenia

kwoty różnicy ceny oraz średnioważonej ceny energii elektrycznej na rynku hurtowym,

biorąc pod uwagę wartość unikniętego wzrostu cen energii elektrycznej oraz interes

przedsiębiorstw energetycznych wykonujących działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną lub dystrybucji energii elektrycznej.

1.

Wniosek, o którym mowa w art. 7 ust. 1, składa się do zarządcy rozliczeń cen, za okres

co najmniej miesiąca kalendarzowego, przy użyciu formularza udostępnionego na platformie

elektronicznej utworzonej w tym celu przez zarządcę rozliczeń cen i opatruje się kwalifikowanym

podpisem elektronicznym albo podpisem zaufanym.

2.

Wniosek zawiera w szczególności

1)

oznaczenie wnioskodawcy - jego firmę, siedzibę i adres poczty elektronicznej;

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile wnioskodawca

taki numer posiada, albo numer w równoważnym rejestrze państw członkowskich Unii Europejskiej,

Konfederacji Szwajcarskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Turcji;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP);

4)

wolumen energii elektrycznej zakupionej i zużytej przez odbiorców końcowych w 2019 r.,

za którą w okresie objętym wnioskiem przysługuje przedsiębiorstwu energetycznemu kwota

różnicy ceny, wyrażony w MWh, z dokładnością do trzech miejsc po przecinku;

5)

wnioskowaną wysokość kwoty różnicy ceny, obliczoną zgodnie z art. 7 ust. 1, z zaokrągleniem

w górę do pełnego złotego;

6)

oznaczenie okresu, którego wniosek dotyczy;

7)

numer rachunku bankowego, na który ma zostać dokonana wypłata kwoty różnicy ceny;

8)

oświadczenie o następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że dane zawarte we wniosku są zgodne z prawdą.”; klauzula ta zastępuje

pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

3.

Wolumen energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, może obejmować prognozowany

przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie

obrotu energią elektryczną lub dystrybucji energii elektrycznej wolumen sprzedaży

energii elektrycznej w okresie, którego dotyczy wniosek, lub wolumen sprzedaży energii

elektrycznej określony na podstawie rzeczywistych odczytów urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych.

4.

Zarządca rozliczeń cen weryfikuje wniosek pod względem prawidłowości dokonanych przez

przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną lub dystrybucji energii elektrycznej obliczeń i kompletności wymaganych

dokumentów.

5.

W przypadku pozytywnej weryfikacji wniosku zarządca rozliczeń cen zatwierdza wniosek

i dokonuje wypłaty kwoty różnicy ceny w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawidłowo

sporządzonego wniosku.

6.

W przypadku gdy wniosek zawiera braki formalne lub błędy obliczeniowe, zarządca rozliczeń

cen, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku, wzywa przedsiębiorstwo energetyczne

wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną lub dystrybucji

energii elektrycznej do usunięcia tych braków formalnych lub błędów obliczeniowych.

7.

W przypadku nieusunięcia braków formalnych lub błędów obliczeniowych zawartych we

wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania, zarządca rozliczeń cen odmawia

zatwierdzenia wniosku, informując przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność

gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną lub dystrybucji energii elektrycznej

o przyczynie tej odmowy.

8.

Odmowa zatwierdzenia wniosku, o której mowa w ust. 7, nie pozbawia przedsiębiorstwa

energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną

lub dystrybucji energii elektrycznej możliwości ponownego złożenia wniosku. Przepisy

ust. 1-7 stosuje się odpowiednio.

9.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną lub dystrybucji energii elektrycznej może złożyć wniosek najpóźniej

do dnia 20 stycznia 2020 r. Wnioski złożone po upływie tego terminu pozostawia się

bez rozpoznania.

10.

Niezłożenie wniosku w terminie, o którym mowa w ust. 9, powoduje utratę prawa do otrzymania

kwoty różnicy ceny.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną i dystrybucji energii elektrycznej dokonuje korekty otrzymanej

kwoty różnicy ceny po uzyskaniu potwierdzenia danych od operatora lub operatorów systemów

dystrybucyjnych o wolumenie sprzedanej energii elektrycznej za okres od dnia 1 stycznia

2019 r. do dnia 31 grudnia 2019 r., oraz składa wniosek do zarządcy rozliczeń cen

o korektę otrzymanej kwoty różnicy ceny.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, obejmujący korektę wszystkich wniosków złożonych

na podstawie art. 7 ust. 1, składa się do zarządcy rozliczeń cen jednorazowo, w terminie

od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 30 września 2020 r., przy użyciu formularza elektronicznego

udostępnionego na platformie elektronicznej utworzonej w tym celu przez zarządcę rozliczeń

cen. Przepisy art. 8 ust. 2 pkt 1-3 i 7 oraz ust. 4-7 stosuje się odpowiednio.

3.

W przypadku gdy wypłacona przedsiębiorstwu energetycznemu wykonującemu działalność

gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną lub dystrybucji energii elektrycznej

kwota różnicy ceny przewyższa należną kwotę różnicy ceny za 2019 r., przedsiębiorstwo

to, po zatwierdzeniu przez zarządcę rozliczeń cen różnicy między tymi kwotami, dokonuje

zwrotu tej kwoty, w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o zatwierdzeniu

tej kwoty.

4.

W przypadku gdy wypłacona przedsiębiorstwu energetycznemu wykonującemu działalność

gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną lub dystrybucji energii elektrycznej

kwota różnicy ceny jest niższa niż należna kwota różnicy ceny za 2019 r., zarządca

rozliczeń cen dokonuje wypłaty różnicy między tymi kwotami w terminie 14 dni od dnia

otrzymania wniosku.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

energią elektryczną lub dystrybucji energii elektrycznej, które na podstawie wniosku,

o którym mowa w art. 7 ust. 1, otrzymało kwotę różnicy ceny nienależnie, obowiązane

jest do jej zwrotu.

2.

Zarządca rozliczeń cen wzywa do zwrotu nienależnie pobranych kwot różnicy cen, określając

kwotę podlegającą zwrotowi oraz termin jej zwrotu.

3.

Od nienależnie pobranych kwot różnicy cen naliczane są odsetki ustawowe za opóźnienie

od dnia otrzymania kwoty różnicy ceny.

1.

Tworzy się Fundusz Wypłaty Różnicy Ceny, zwany dalej „Funduszem”.

2.

Kwoty różnic cen finansowane są z Funduszu.

3.

Fundusz jest państwowym funduszem celowym.

4.

Dysponentem Funduszu jest minister właściwy do spraw energii.

5.

Zarządzanie Funduszem powierza się zarządcy rozliczeń cen.

6.

Szczegółowe zasady współpracy zarządcy rozliczeń cen oraz dysponenta Funduszu w zakresie

zarządzania Funduszem określa umowa.

7.

Bank Gospodarstwa Krajowego, zwany dalej „BGK”, prowadzi obsługę bankową Funduszu.

1.

Stawki opłaty przejściowej od dnia 1 stycznia 2019 r. na miesiąc wynoszą netto

1)

0,02 zł - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. a;

2)

0,10 zł - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. b;

3)

0,33 zł - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. c;

4)

0,08 zł na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10

ust. 1 pkt 2 lit. a;

5)

0,19 zł na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10

ust. 1 pkt 2 lit. b;

6)

0,20 zł na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10

ust. 1 pkt 2 lit. c;

7)

0,06 zł na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10

ust. 1 pkt 3.

2.

Przez stawkę opłaty przejściowej netto, o której mowa w ust. 1, rozumie się stawkę

tej opłaty pomniejszoną o należny podatek od towarów i usług.

Przychodami Funduszu są

1)

80% środków uzyskanych w wyniku przeprowadzenia aukcji, o których mowa w art. 27 ust. 3 zdanie drugie ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami

do emisji gazów cieplarnianych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1201 i 2538);

2)

środki stanowiące zwrot kwot różnic cen;

3)

dotacje celowe z budżetu państwa;

4)

odsetki od wolnych środków finansowych przekazanych w zarządzanie ministrowi właściwemu

do spraw finansów publicznych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2077, z późn. zm.;

5)

dobrowolne wpłaty, darowizny i zapisy;

6)

wpływy z innych środków publicznych;

7)

wpływy z innych tytułów.

Środki Funduszu przeznacza się na

1)

wypłatę kwot różnic cen;

2)

wypłatę wynagrodzenia dla BGK za prowadzenie obsługi bankowej Funduszu.

1.

W przypadku gdy kwota środków na rachunku Funduszu jest niewystarczająca na wypłatę

kwot różnic cen, zarządca rozliczeń cen może czasowo pokryć niewystarczającą kwotę

środków na tę wypłatę ze środków zgromadzonych na rachunku

1)

opłaty przejściowej, o którym mowa w art. 17 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 2,

2)

opłaty OZE, o którym mowa w art. 101a ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2389 i 2245)

- jeżeli nie spowoduje to niewykonania zobowiązań wynikających z tych ustaw.

2.

Pobrane środki, o których mowa w ust. 1, podlegają zwrotowi w pełnej wysokości z rachunku

Funduszu na rachunki opłat, o których mowa w ust. 1.

Do zadań dysponenta Funduszu należy w szczególności

1)

nadzór nad wykonywaniem przez zarządcę rozliczeń cen zadań, o których mowa w art.

16 ust. 1 pkt 1 i 2;

2)

zatwierdzanie przedłożonego przez zarządcę rozliczeń cen sprawozdania z wykonania

rocznego planu finansowego Funduszu.

1.

Do zadań zarządcy rozliczeń cen w zakresie zarządzania Funduszem należy

1)

weryfikacja wniosków, o których mowa w art. 7 ust. 1 oraz art. 9 ust. 1;

2)

dokonywanie wypłat kwot różnic cen oraz korekt tych wypłat;

3)

przygotowanie i przedłożenie dysponentowi Funduszu sprawozdania z wykonania rocznego

planu finansowego Funduszu;

4)

przekazywanie w imieniu dysponenta Funduszu, na podstawie odrębnego upoważnienia,

wolnych środków Funduszu w zarządzanie zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;

5)

przygotowanie i przedłożenie dysponentowi Funduszu projektu rocznego planu finansowego

Funduszu;

6)

dysponowanie rachunkiem bankowym Funduszu;

7)

prowadzenie ewidencji finansowo-księgowej Funduszu zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2018 r. poz. 395, 398, 650, 1629, 2212 i 2244);

8)

sporządzanie, podpisywanie i przekazywanie, w imieniu dysponenta Funduszu, na podstawie

odrębnego upoważnienia, sprawozdań budżetowych i finansowych.

2.

Zarządca rozliczeń cen nie pobiera wynagrodzenia za zarządzanie Funduszem, a koszty

z tym związane pokrywa w ramach kosztów działalności, o której mowa w art. 49 ust.

1 pkt 5 ustawy zmienianej w art. 2.

Zarządca rozliczeń cen składa dysponentowi Funduszu sprawozdanie ze swojej działalności

za okres kwartału kalendarzowego, w tym informacje o wpływach na rachunek Funduszu,

wypłatach z rachunku Funduszu i stanie środków na rachunku Funduszu, w terminie do

21. dnia miesiąca następującego po upływie tego kwartału kalendarzowego.

1.

Karze pieniężnej podlega ten, kto

1)

nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 5;

2)

nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 6;

3)

nie dokonuje korekty, o której mowa w art. 9 ust. 1.

2.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakłada Prezes URE w drodze decyzji.

3.

Zarządca rozliczeń cen, w przypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia czynów,

o których mowa w ust. 1, informuje o tym Prezesa URE, przekazując Prezesowi URE dokumentację

zebraną w sprawie.

4.

Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 5% przychodu

ukaranego przedsiębiorcy, wynikającego z działalności koncesjonowanej, osiągniętego

w poprzednim roku podatkowym.

5.

Kara pieniężna jest płatna na konto Funduszu.

6.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym

decyzja Prezesa URE o wymierzeniu kary pieniężnej stała się prawomocna.

7.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, podlegają egzekucji w trybie przepisów o

postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy zmienianej

w art. 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 22 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Plan finansowy Funduszu na rok 2019 dysponent Funduszu sporządza w terminie 30 dni

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2019 r.