Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie stosowania przymusu bezpośredniego wobec osoby z zaburzeniami psychicznymi

Rozporządzenie określa

1)

sposób dokumentowania zastosowania przymusu bezpośredniego oraz sposób dokonywania

oceny zasadności jego zastosowania;

2)

sposób przeprowadzania oceny stanu fizycznego osoby z zaburzeniami psychicznymi unieruchomionej

lub izolowanej;

3)

rodzaje i wzory dokumentów stosowanych przy wykonywaniu czynności, o których mowa

w pkt 1 i 2.

1.

Zastosowanie przymusu bezpośredniego dokumentuje się w karcie zastosowania przymusu

bezpośredniego.

2.

Karta zastosowania przymusu bezpośredniego obejmuje

1)

stwierdzenie zastosowania przymusu bezpośredniego, z uwzględnieniem jego rodzaju albo

rodzajów oraz przyczyny jego zastosowania;

2)

wskazanie czasu trwania przymusu bezpośredniego, w tym daty i godziny rozpoczęcia

i zakończenia jego stosowania, oraz uzasadnienie poszczególnych okresów jego przedłużania

- jeżeli dotyczy;

3)

opis przebiegu stosowania przymusu bezpośredniego, z uwzględnieniem wyników badań

przeprowadzonych przez lekarza lub lekarza psychiatrę oraz skutków stosowania przymusu

bezpośredniego dla zdrowia osoby, wobec której został zastosowany, a także imienia

i nazwiska oraz stanowiska osoby stosującej przymus bezpośredni;

4)

imię i nazwisko osób: zlecającej zastosowanie przymusu bezpośredniego, nadzorującej

jego wykonanie, zatwierdzającej jego zastosowanie, podejmującej decyzję o zaprzestaniu

jego stosowania, a także przedłużającej stosowanie przymusu bezpośredniego - jeżeli

dotyczy;

5)

potwierdzenie przekazania dokumentacji, o której mowa w § 5 ust. 1, podmiotowi oceniającemu

zasadność zastosowania przymusu bezpośredniego.

Kartę zastosowania przymusu bezpośredniego

1)

wobec osoby przebywającej w szpitalu psychiatrycznym, innym zakładzie leczniczym albo

w jednostce organizacyjnej pomocy społecznej, sporządza się według wzoru określonego

w załączniku nr 1 do rozporządzenia;

2)

wobec osoby, której pomocy udziela zespół ratownictwa medycznego, albo w trakcie wykonywania

czynności, o których mowa w art. 21 ust. 3 albo w art. 46a ust. 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego, zwanej dalej „ustawą”, sporządza się według wzoru określonego w załączniku nr 2

do rozporządzenia.

1.

Ocenę stanu fizycznego osoby z zaburzeniami psychicznymi unieruchomionej lub izolowanej

przeprowadza się w ramach kontroli, o której mowa w art. 18a ust. 3 ustawy. Ocena

ta obejmuje informacje dotyczące zachowania, w tym przyjęcia posiłku oraz płynu, snu,

a także parametrów wskazanych do oceny na podstawie decyzji lekarza nadzorującego

lub kierującego akcją prowadzenia medycznych czynności ratunkowych.

2.

Ocenę stanu fizycznego osoby z zaburzeniami psychicznymi unieruchomionej lub izolowanej

sporządza się według wzoru określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

1.

Ocenę zasadności zastosowania przymusu bezpośredniego lekarz, o którym mowa w art.

18 ust. 10 ustawy, przeprowadza na podstawie karty zastosowania przymusu bezpośredniego

oraz innej przekazanej dokumentacji medycznej, jeżeli zawarte w niej wpisy mają znaczenie

dla zastosowanego przymusu bezpośredniego, uwzględniając przy ocenie wymagania, o

których mowa w art. 18-18f ustawy, oraz aktualny stan wiedzy medycznej.

2.

Ocena zasadności zastosowania przymusu bezpośredniego obejmuje

1)

ocenę istnienia podstawy prawnej i faktycznej do podjęcia decyzji o zastosowaniu przymusu

bezpośredniego;

2)

ocenę zasadności zastosowanego rodzaju środka przymusu bezpośredniego;

3)

ocenę prawidłowości zastosowanej procedury dla danego rodzaju przymusu bezpośredniego

oraz jej przeprowadzenia, w tym zasadność czasu stosowania poszczególnych środków

przymusu bezpośredniego o charakterze ciągłym;

4)

ocenę sposobu działania w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia pacjenta - jeżeli

dotyczy;

5)

ocenę prawidłowego udokumentowania zastosowania przymusu bezpośredniego.

3.

Ocenę zasadności zastosowania przymusu bezpośredniego lekarz, o którym mowa w art.

18 ust. 10 ustawy, zamieszcza w karcie zastosowania przymusu bezpośredniego, o której

mowa w § 3 pkt 1 albo 2.

Karta zastosowania przymusu bezpośredniego oraz ocena stanu fizycznego osoby z zaburzeniami

psychicznymi unieruchomionej lub izolowanej stanowią załączniki do indywidualnej dokumentacji

medycznej osoby, wobec której zastosowano przymus bezpośredni.

Do przymusu bezpośredniego, którego stosowanie rozpoczęto przed dniem wejścia w życie

niniejszego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2018 r.