Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 listopada 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o odnawialnych źródłach energii
Table of Provisions (266)
Statutory Text (266 Articles)
1.
Ustawa określa
1)
zasady i warunki wykonywania działalności w zakresie wytwarzania
a)
energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii,
b)
biogazu rolniczego
- w instalacjach odnawialnego źródła energii,
c)
biopłynów;
2)
mechanizmy i instrumenty wspierające wytwarzanie
a)
energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii,
b)
biogazu rolniczego,
c)
ciepła
- w instalacjach odnawialnego źródła energii;
3)
zasady wydawania gwarancji pochodzenia energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych
źródeł energii w instalacjach odnawialnego źródła energii;
4)
zasady realizacji krajowego planu działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych;
5)
warunki i tryb certyfikowania instalatorów mikroinstalacji, małych instalacji i instalacji
odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej nie większej niż
600 kW oraz akredytowania organizatorów szkoleń;
6)
zasady współpracy międzynarodowej w zakresie odnawialnych źródeł energii oraz wspólnych
projektów inwestycyjnych.
2.
Przepisów ustawy nie stosuje się do biokomponentów, paliw ciekłych i biopaliw ciekłych
zużywanych w transporcie w rozumieniu ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1344, 1356 i 1629), zwanej dalej „ustawą o biokomponentach i biopaliwach ciekłych”, z wyłączeniem przepisów
rozdziału 6.
3.
Do przyłączenia instalacji odnawialnego źródła energii do sieci stosuje się przepisy
ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne
(Dz. U. z 2018 r. poz. 755, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą - Prawo energetyczne”.
4.
Przepisy ustawy nie naruszają przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
Użyte w ustawie określenia oznaczają
1)
biogaz - gaz uzyskany z biomasy, w szczególności z instalacji przeróbki odpadów zwierzęcych
lub roślinnych, oczyszczalni ścieków oraz składowisk odpadów;
2)
biogaz rolniczy - gaz otrzymywany w procesie fermentacji metanowej surowców rolniczych,
produktów ubocznych rolnictwa, płynnych lub stałych odchodów zwierzęcych, produktów
ubocznych, odpadów lub pozostałości z przetwórstwa produktów pochodzenia rolniczego
lub biomasy leśnej, lub biomasy roślinnej zebranej z terenów innych niż zaewidencjonowane
jako rolne lub leśne, z wyłączeniem biogazu pozyskanego z surowców pochodzących z
oczyszczalni ścieków oraz składowisk odpadów;
3
biomasa - ulegającą biodegradacji część produktów, odpadów lub pozostałości pochodzenia
biologicznego z rolnictwa, w tym substancje roślinne i zwierzęce, leśnictwa i związanych
działów przemysłu, w tym rybołówstwa i akwakultury, przetworzoną biomasę, w szczególności
w postaci brykietu, peletu, toryfikatu i biowęgla, a także ulegającą biodegradacji
część odpadów przemysłowych lub komunalnych pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego,
w tym odpadów z instalacji do przetwarzania odpadów oraz odpadów z uzdatniania wody
i oczyszczania ścieków, w szczególności osadów ściekowych, zgodnie z przepisami o
odpadach w zakresie kwalifikowania części energii odzyskanej z termicznego przekształcania
odpadów;
3a)
(uchylony)
3b
biomasa pochodzenia rolniczego - biomasę pochodzącą z upraw energetycznych, a także
odpady lub pozostałości z produkcji rolnej oraz przemysłu przetwarzającego jej produkty;
4
biopłyny - ciekłe paliwa dla celów energetycznych innych niż w transporcie, w tym
do wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła, wytworzone z biomasy, wykorzystywane
w instalacjach spełniających wymagania w zakresie standardów emisyjnych, o ile takie
standardy zostały określone na podstawie przepisów o ochronie środowiska;
4a
biowęgiel - wysokoenergetyczne paliwo stałe o wartości opałowej nie mniejszej niż
21 GJ/t wytworzone w procesie termicznego przetwarzania stałych substancji pochodzenia
roślinnego lub zwierzęcego, ulegających biodegradacji i pochodzących z
a)
produktów, odpadów i pozostałości z produkcji rolnej i leśnej oraz przemysłu przetwarzającego
ich produkty,
b)
części odpadów innych niż wymienione w lit. a, które ulegają biodegradacji, z wyłączeniem
odpadów z instalacji do przetwarzania odpadów oraz odpadów z uzdatniania wody i oczyszczania
ścieków w rozumieniu przepisów o odpadach
- przy czym proces ten przebiega w temperaturze 320-700°C w atmosferze beztlenowej
lub przy znacznym niedoborze tlenu i przy ciśnieniu bliskim atmosferycznemu bez użycia
katalizatorów oraz substancji obcych;
5
dedykowana instalacja spalania biomasy - instalację odnawialnego źródła energii, w
której spalana jest wyłącznie biomasa albo biomasa łącznie z biogazem, biogazem rolniczym
lub biopłynami, przy czym w instalacji tej może być stosowane paliwo pomocnicze;
6)
dedykowana instalacja spalania wielopaliwowego - instalację spalania wielopaliwowego,
w której udział liczony według wartości energetycznej biomasy, biopłynów, biogazu
lub biogazu rolniczego jest większy niż 15% w łącznej wartości energetycznej wszystkich
spalonych paliw zużytych do wytworzenia energii elektrycznej lub ciepła w tej instalacji
w okresie rozliczeniowym określonym we wniosku, o którym mowa w art. 45 ust. 1, albo
w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w art. 83 ust. 2, o ile instalacja ta
a)
jest wyposażona w odrębne linie technologiczne służące do transportu do komory paleniskowej
biomasy, biopłynu, biogazu lub biogazu rolniczego lub
b)
wykorzystuje technologię fluidalną przeznaczoną do spalania odpadów przemysłowych
wspólnie z paliwami kopalnymi lub paliwami powstałymi z ich przetworzenia oraz z biomasą,
biopłynem, biogazem lub z biogazem rolniczym;
7)
(uchylony)
7a
drewno energetyczne - surowiec drzewny, który ze względu na cechy jakościowo-wymiarowe
posiada obniżoną wartość techniczną i użytkową uniemożliwiającą jego przemysłowe wykorzystanie,
a także surowiec drzewny stanowiący biomasę pochodzenia rolniczego;
8)
dystrybucja - dystrybucję w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;
9)
energia aerotermalna - energię o charakterze nieantropogenicznym magazynowaną w postaci
ciepła w powietrzu na danym terenie;
10)
energia geotermalna - energię o charakterze nieantropogenicznym skumulowaną w postaci
ciepła pod powierzchnią ziemi;
11)
energia hydrotermalna - energię o charakterze nieantropogenicznym skumulowaną w postaci
ciepła w wodach powierzchniowych;
11a
hybrydowa instalacja odnawialnego źródła energii - wyodrębniony zespół urządzeń opisanych
przez dane techniczne i handlowe, przyłączonych do tej samej sieci dystrybucyjnej
lub przesyłowej o napięciu znamionowym nie wyższym niż 110 kV, w których energia elektryczna
jest wytwarzana wyłącznie z odnawialnych źródeł energii, różniących się rodzajem oraz
charakterystyką dyspozycyjności wytwarzanej energii elektrycznej, oraz
a)
żadne z urządzeń wytwórczych nie ma mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż
80% łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej tego zespołu,
b)
urządzenia wytwórcze wchodzące w skład tego zespołu mogą być wyposażone w jeden albo
w kilka układów wyprowadzenia mocy, w ramach jednego albo kilku punktów przyłączenia,
c)
łączny stopień wykorzystania mocy zainstalowanej elektrycznej tego zespołu jest większy
niż 3504 MWh/MW/rok,
d)
zespół ten jest zlokalizowany na obszarze jednego powiatu albo nie więcej niż 5 gmin
graniczących ze sobą
- przy czym taki zespół urządzeń wytwórczych może być wspomagany magazynem energii
służącym do magazynowania energii wytworzonej z tego zespołu i wówczas oddawana z
niego energia jest traktowana jako energia z odnawialnego źródła energii;
12)
hydroenergia - energię spadku śródlądowych wód powierzchniowych, z wyłączeniem energii
uzyskiwanej z pracy pompowej w elektrowniach szczytowo-pompowych lub elektrowniach
wodnych z członem pompowym;
13)
instalacja odnawialnego źródła energii - instalację stanowiącą wyodrębniony zespół
a
urządzeń służących do wytwarzania energii opisanych przez dane techniczne i handlowe,
w których energia jest wytwarzana z odnawialnych źródeł energii, lub
b)
obiektów budowlanych i urządzeń stanowiących całość techniczno-użytkową służący do
wytwarzania biogazu rolniczego
- a także połączony z tym zespołem magazyn energii, w tym magazyn biogazu rolniczego;
14)
instalacja termicznego przekształcania odpadów - instalację odnawialnego źródła energii
będącą spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
(Dz. U. z 2018 r. poz. 992, 1000, 1479, 1544, 1564 i 1592), w której część wytwarzanej energii elektrycznej i ciepła pochodzi z ulegającej biodegradacji
części odpadów przemysłowych lub komunalnych, pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego,
w tym odpadów z instalacji do przetwarzania odpadów oraz odpadów z uzdatniania wody
i oczyszczania ścieków, w szczególności osadów ściekowych, zgodnie z przepisami o
odpadach w zakresie kwalifikowania części energii odzyskanej z termicznego przekształcania
odpadów;
15)
instalacja spalania wielopaliwowego - instalację odnawialnego źródła energii, w której
energia elektryczna lub ciepło są wytwarzane z biomasy, biopłynów, biogazu lub biogazu
rolniczego spalanych wspólnie z innymi paliwami;
15a
klaster energii - cywilnoprawne porozumienie, w skład którego mogą wchodzić osoby
fizyczne, osoby prawne, podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
wyższym i nauce
(Dz. U. poz. 1668 i 2024), lub jednostki samorządu terytorialnego, dotyczące wytwarzania i równoważenia zapotrzebowania,
dystrybucji lub obrotu energią z odnawialnych źródeł energii lub z innych źródeł lub
paliw, w ramach sieci dystrybucyjnej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV, na
obszarze działania tego klastra nieprzekraczającym granic jednego powiatu w rozumieniu
ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym
(Dz. U. z 2018 r. poz. 995, 1000, 1349 i 1432) lub 5 gmin w rozumieniu ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
(Dz. U. z 2018 r. poz. 994, 1000, 1349 i 1432); klaster energii reprezentuje koordynator, którym jest powołana w tym celu spółdzielnia,
stowarzyszenie, fundacja lub wskazany w porozumieniu cywilnoprawnym dowolny członek
klastra energii, zwany dalej „koordynatorem klastra energii”;
16)
końcowe zużycie energii brutto - nośniki energii dostarczone do celów energetycznych
przemysłowi, sektorowi transportowemu, gospodarstwom domowym, sektorowi usługowemu,
w tym sektorowi świadczącemu usługi publiczne, rolnictwu, leśnictwu i rybołówstwu,
łącznie ze
a)
zużyciem energii elektrycznej i ciepła przez przemysł energetyczny na wytwarzanie
energii elektrycznej i ciepła,
b)
stratami energii elektrycznej i ciepła powstającymi podczas ich przesyłania i dystrybucji;
17)
magazyn energii - wyodrębnione urządzenie lub zespół urządzeń służących do przechowywania
energii w dowolnej postaci, niepowodujących emisji będących obciążeniem dla środowiska,
w sposób pozwalający co najmniej na jej częściowe odzyskanie;
18
mała instalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej większej niż 50 kW i mniejszej niż 500 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej
o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu
większej niż 150 kW i nie większej niż 900 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna
jest większa niż 50 kW i mniejsza niż 500 kW;
19
mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu
znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej
niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50
kW;
19a
modernizacja - proces inwestycyjny, którego celem jest odtworzenie stanu pierwotnego
lub zmiana parametrów użytkowych lub technicznych instalacji odnawialnego źródła energii;
20)
odbiorca - odbiorcę w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;
21)
odbiorca końcowy - odbiorcę końcowego w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;
22)
odnawialne źródło energii - odnawialne, niekopalne źródła energii obejmujące energię
wiatru, energię promieniowania słonecznego, energię aerotermalną, energię geotermalną,
energię hydrotermalną, hydroenergię, energię fal, prądów i pływów morskich, energię
otrzymywaną z biomasy, biogazu, biogazu rolniczego oraz z biopłynów;
23)
operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego - operatora systemu dystrybucyjnego
w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;
24)
operator systemu dystrybucyjnego gazowego - operatora systemu dystrybucyjnego w rozumieniu
ustawy - Prawo energetyczne;
25)
operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego - operatora systemu przesyłowego
w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;
26)
paliwo gazowe - paliwo gazowe w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;
27)
paliwo pomocnicze - paliwo inne niż biomasa, biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy
stosowane wyłącznie do uruchomienia instalacji odnawialnego źródła energii, w której
zastosowane zabezpieczenia techniczne uniemożliwiają wytwarzanie z niego energii elektrycznej;
27a)
prosument - odbiorcę końcowego dokonującego zakupu energii elektrycznej na podstawie
umowy kompleksowej, wytwarzającego energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł
energii w mikroinstalacji w celu jej zużycia na potrzeby własne, niezwiązane z wykonywaną
działalnością gospodarczą regulowaną ustawą z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców
(Dz. U. poz. 646, 1479, 1629, 1633 i 2212), zwaną dalej „ustawą - Prawo przedsiębiorców”;
28)
przedsiębiorstwo energetyczne - przedsiębiorstwo energetyczne w rozumieniu ustawy
- Prawo energetyczne;
29)
przesyłanie - przesyłanie w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;
30)
rozruch technologiczny - pracę instalacji odnawialnego źródła energii mającą na celu
wyłącznie przeprowadzenie prób i testów umożliwiających końcowy odbiór tej instalacji;
31)
sieci - sieci w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;
32)
sieć dystrybucyjna - sieć dystrybucyjną w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;
33)
sieć przesyłowa - sieć przesyłową w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;
33a
spółdzielnia energetyczna - spółdzielnię w rozumieniu ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1285), której przedmiotem działalności jest wytwarzanie energii elektrycznej lub biogazu,
lub ciepła, w instalacjach odnawialnego źródła energii i równoważenie zapotrzebowania
energii elektrycznej lub biogazu, lub ciepła, wyłącznie na potrzeby własne spółdzielni
energetycznej i jej członków, przyłączonych do zdefiniowanej obszarowo sieci dystrybucyjnej
elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV lub sieci dystrybucyjnej
gazowej, lub sieci ciepłowniczej;
33b
stała cena zakupu - cenę energii elektrycznej, po jakiej od wytwórcy, o którym mowa
w art. 70a ust. 1, zakupu dokonuje sprzedawca zobowiązany lub cenę stanowiącą podstawę
do wyliczenia ujemnego salda dla wytwórcy, o którym mowa w art. 70a ust. 2 albo w
art. 70b ust. 9 pkt 2;
33c
toryfikat - wysokoenergetyczne paliwo stałe o wartości opałowej nie mniejszej niż
21 GJ/t wytworzone w procesie termicznego przetwarzania stałych substancji pochodzenia
roślinnego lub zwierzęcego, ulegających biodegradacji i pochodzących z
a)
produktów, odpadów i pozostałości z produkcji rolnej i leśnej oraz przemysłu przetwarzającego
ich produkty,
b)
części odpadów innych niż wymienione w lit. a, które ulegają biodegradacji, z wyłączeniem
odpadów z instalacji do przetwarzania odpadów oraz odpadów z uzdatniania wody i oczyszczania
ścieków w rozumieniu przepisów o odpadach
- przy czym proces ten przebiega w temperaturze pomiędzy 200-320°C w atmosferze beztlenowej
lub przy znacznym niedoborze tlenu i przy ciśnieniu bliskim atmosferycznemu bez użycia
katalizatorów oraz substancji obcych;
34)
układ hybrydowy - instalację odnawialnego źródła energii, wytwarzającą energię elektryczną
albo energię elektryczną i ciepło, w której w procesie wytwarzania energii elektrycznej
lub ciepła są wykorzystywane nośniki energii wytwarzane oddzielnie z odnawialnych
źródeł energii, z możliwością wykorzystania paliwa pomocniczego, i ze źródeł energii
innych niż odnawialne, pracujące na wspólny kolektor oraz zużywane wspólnie w tej
jednostce wytwórczej do wytworzenia energii elektrycznej lub ciepła;
35)
układ rozdzielony - układ urządzeń służący do wytwarzania energii elektrycznej albo
ciepła w odrębnych procesach technologicznych;
35a)
umowa kompleksowa - umowę kompleksową w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;
36)
wartość początkowa - wartość początkową w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości
(Dz. U. z 2018 r. poz. 395, 398, 650, 1629 i 2212);
37)
wyłączna strefa ekonomiczna - obszar wyłącznej strefy ekonomicznej Rzeczypospolitej
Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji
morskiej
(Dz. U. z 2017 r. poz. 2205 oraz z 2018 r. poz. 317, 1338 i 1563);
38)
wysokosprawna kogeneracja - wysokosprawną kogenerację w rozumieniu ustawy - Prawo
energetyczne;
39)
wytwórca - podmiot, który ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym, wytwarzający energię elektryczną lub ciepło z odnawialnych źródeł energii
lub wytwarzający biogaz rolniczy w instalacjach odnawialnego źródła energii znajdujących
się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w wyłącznej strefie ekonomicznej;
40)
zboża pełnowartościowe - ziarna zbóż spełniające wymagania jakościowe dla zbóż w zakupie
interwencyjnym określone w art. 7 rozporządzenia wymienionego w pkt 3, które podlegają
zakupowi interwencyjnemu.
Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej
z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i warunkach określonych
w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania energii elektrycznej
1)
w mikroinstalacji;
2)
w małej instalacji;
3)
z biogazu rolniczego;
4)
wyłącznie z biopłynów.
1.
Do wytwórców energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacjach odnawialnych
źródeł, których oferty wygrały aukcje rozstrzygnięte przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
2.
W przypadku gdy wytwórca, w instalacji objętej ofertą, o której mowa w ust. 1, nie
uzyskał stopnia wykorzystania mocy zainstalowanej elektrycznej w tej instalacji określonego
w art. 73 ust. 3a pkt 1 i 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,
obliczonego jako średnia arytmetyczna dla następujących po sobie okresów trzech pełnych
lat kalendarzowych, zwraca operatorowi rozliczeń, o którym mowa w art. 106, wraz z
odsetkami, pomoc publiczną uzyskaną w odniesieniu do energii elektrycznej sprzedanej
w roku, w którym wymagany stopień wykorzystania mocy zainstalowanej elektrycznej nie
został osiągnięty. W przypadku gdy okres, w którym przysługuje wsparcie, jest krótszy
niż trzy lata, weryfikacja stopnia wykorzystania mocy zainstalowanej elektrycznej
przeprowadzana jest dla tego okresu.
3.
Dokonując weryfikacji rzeczywistego stopnia wykorzystania mocy, o którym mowa w ust.
2, uwzględnia się na korzyść wytwórcy przypadki, w których instalacja odnawialnego
źródła energii pozostawała w gotowości do wytwarzania energii, jednak nastąpiło ograniczenie
wytworzenia energii albo do jej wytworzenia nie doszło w następstwie wydarzeń określonych
w art. 83 ust. 3b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
4.
Wytwórca energii elektrycznej z odnawialnego źródła energii w instalacji odnawialnego
źródła energii, którego oferta wygrała aukcję rozstrzygniętą przed dniem wejścia w
życie niniejszej ustawy, składa Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki w terminie 90
dni od dnia zakończenia okresu pełnych trzech lat kalendarzowych, w którym przysługiwało
wsparcie, oraz od dnia zakończenia okresu określonego w przepisach wydanych na podstawie
art. 77 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, oświadczenie
potwierdzające, że skumulowane otrzymane do dnia zakończenia okresu sprawozdawczego
wsparcie nie przekracza maksymalnej wartości pomocy publicznej, o której mowa w art.
39 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Oświadczenie zawiera
również informacje o wartości otrzymanej pomocy publicznej i dane wykorzystane przez
wytwórcę do obliczenia skumulowanego wsparcia. Skumulowane wsparcie oblicza się według
następującego wzoru
\(
SWP_n = \sum\limits_{i = u}^j {[(PM(S)_i + PI_i + UZ_i + PO_i + PM(N)_i )}
\)
\(
*\mathop \Pi \limits_{i = u}^j (1 + r_i )] + \sum\limits_{k = j}^s {[(PI_k + PA_k
)*\mathop \Pi \limits_{k = j}^s {1 \over {(1 + r_k )}}} ]
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
SWPn - wartość skumulowanego wsparcia otrzymanego przez wytwórcę dla danej instalacji
odnawialnego źródła energii w trzyletnim okresie sprawozdawczym oraz po zakończeniu
okresu określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 77 ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, obowiązującego w dniu złożenia przez wytwórcę
oferty, wyrażoną w złotych z dokładnością do jednego grosza,
i - kolejne lata kalendarzowe liczone od dnia, w którym wytwórca po raz pierwszy otrzymał
pomoc publiczną dla instalacji odnawialnego źródła energii, o której mowa w art. 72
ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, oznaczoną symbolami: PM(S)i, UZi, PIi, POi lub PM(N)i, do dnia złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 39 ust. 4 ustawy zmienianej
w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, w roku „j”,
j - rok kalendarzowy, w którym wytwórca złożył oświadczenie, o którym mowa w art.
39 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,
k - kolejne lata kalendarzowe, w których wytwórca otrzymywał pomoc publiczną dla danej
instalacji odnawialnego źródła energii oznaczoną symbolami: PIk lub PAk, liczone po dniu złożenia przez wytwórcę oświadczenia, o którym mowa w art. 39 ust.
4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, w roku „j”,
s - ostatni rok okresu pełnych trzech lat kalendarzowych, w którym przysługiwało wsparcie,
oraz od dnia zakończenia okresu określonego w przepisach wydanych na podstawie art.
77 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, albo ostatni rok
kalendarzowy okresu, w którym przysługiwało wsparcie, o którym mowa w przepisach wydanych
na podstawie art. 77 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,
obowiązującego w dniu złożenia przez wytwórcę oferty, o której mowa w art. 79 ustawy
zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,
u - rok, w którym wytwórca po raz pierwszy otrzymał pomoc publiczną dla danej instalacji
odnawialnego źródła energii, przy czym wartość pomocy publicznej należy liczyć nie
wcześniej niż od dnia 1 października 2005 r.,
PM(S)i - wartość sprzedanych praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia w rozumieniu
art. 44 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz
ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne
(Dz. U. z 2018 r. poz. 755, 650, 685 i 771), świadectw pochodzenia z kogeneracji w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne oraz wartość praw majątkowych wynikających ze świadectw efektywności energetycznej,
o których mowa w przepisach dotyczących efektywności energetycznej, liczoną na podstawie
przychodów z ich sprzedaży w roku „i”, wyrażoną w złotych z dokładnością do jednego
grosza,
PIi - wartość innej pomocy publicznej o charakterze inwestycyjnym, a także pomocy de minimis , otrzymanej w roku „i” dla danej instalacji odnawialnego źródła energii, wyrażoną
w złotych z dokładnością do jednego grosza, wyliczoną zgodnie z przepisami wydanymi
na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących
pomocy publicznej
(Dz. U. z 2018 r. poz. 362),
UZi - wartość pomocy publicznej w formie ulg i zwolnień w podatkach i opłatach otrzymanej
w roku „i” dla danej instalacji odnawialnego źródła energii z tytułu wytwarzania energii
elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii,
o której mowa w art. 72 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, wyrażoną
w złotych z dokładnością do jednego grosza, wyliczoną zgodnie z przepisami wydanymi
na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących
pomocy publicznej,
POi - wartość innej pomocy publicznej o charakterze operacyjnym otrzymanej w roku „i”,
dotyczącej instalacji odnawialnego źródła energii, o której mowa w art. 72 ustawy
zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, bez względu na formę i miejsce jej
udzielenia, wyrażoną w złotych z dokładnością do jednego grosza, wyliczoną zgodnie
z przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących
pomocy publicznej,
PM(N)i - wartość niesprzedanych praw majątkowych wynikających z uzyskanych świadectw pochodzenia,
w tym świadectw umorzonych, w roku „i”, ustaloną na podstawie opublikowanej przez
podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, średniej ważonej
ceny praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia za rok, w którym świadectwo
takie zostało wydane, obliczonej ze wszystkich transakcji giełdowych sesyjnych, zawartych
w danym roku kalendarzowym w instrumencie, w którym zostało zapisane, na giełdzie
towarowej, a w przypadku braku tej średniej ważonej, ustaloną na podstawie, opublikowanej
przez podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, średniej ważonej ceny praw majątkowych wynikających ze świadectw za miesiąc
kalendarzowy w roku „i”, w którym świadectwo zostało wydane, obliczonej ze wszystkich
transakcji giełdowych sesyjnych, zawartych w danym miesiącu kalendarzowym w instrumencie,
w którym zostało zapisane, na giełdzie towarowej w rozumieniu ustawy z dnia 26 października
2000 r. o giełdach towarowych
(Dz. U. z 2018 r. poz. 622, 685 i 771), wyrażoną w złotych z dokładnością do jednego grosza; nie dotyczy to świadectw pochodzenia
z kogeneracji wydanych dla energii elektrycznej wytworzonej w jednostkach kogeneracji,
o których mowa w art. 9l ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, w okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 29 kwietnia 2014 r.,
ri - stopę referencyjną wyrażoną w ułamku dziesiętnym, będącą średniorocznym wskaźnikiem
cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w roku „i” (spadek albo wzrost cen w roku
„i”) określonym w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonym w
Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, przy czym wartość
„ri” dla roku kalendarzowego „j” wynosi „0”,
PIk - wartość innej pomocy publicznej o charakterze inwestycyjnym, a także pomocy de minimis , otrzymanej w roku „k” dla danej instalacji odnawialnego źródła energii, wyrażoną
w złotych z dokładnością do jednego grosza, wyliczoną zgodnie z przepisami wydanymi
na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących
pomocy publicznej,
PAk- wartość pomocy publicznej, o której mowa w art. 93 ust. 1 i 2 ustawy zmienianej
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, otrzymaną w roku „k” dla danej instalacji
odnawialnego źródła energii przez wytwórcę, wyrażoną w złotych z dokładnością do jednego
grosza, w postaci ujemnego salda,
rk - stopę referencyjną wyrażoną w ułamku dziesiętnym, będącą średniorocznym wskaźnikiem
cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w roku „k” (spadek albo wzrost cen w roku
„k”) określonym w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonym w
Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, przy czym „rk” dla roku kalendarzowego „j” wynosi „0”.
5.
Na potrzeby obliczania wartości skumulowanego wsparcia na podstawie ust. 4, średnią
ważoną cenę praw majątkowych wynikających ze świadectw za okres, o którym mowa w art.
39 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, opublikowaną
przez podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1 tej ustawy, oblicza się według wzoru
\(
P = \sum\limits_{i = 1}^n {{{P_i * V_i } \over V}}
\)
\(
V = \sum\limits_{i = 1}^n {V_i }
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
P - średnią ważoną cenę praw majątkowych wynikających ze świadectw wyrażoną w złotych
z dokładnością do jednego grosza za 1 MWh lub za 1 toe,
n - liczbę transakcji sesyjnych zawartych w danym okresie, Pi - kurs ustalony dla i-tej transakcji sesyjnej wyrażony w złotych z dokładnością do
jednego grosza za 1 MWh lub za 1 toe,
Vi - wolumen obrotów i-tej transakcji sesyjnej wyrażony w MWh lub w toe,
V - łączny wolumen obrotów w danym okresie wyrażony w MWh lub w toe,
i - kolejne lata kalendarzowe liczone od dnia, w którym wytwórca po raz pierwszy otrzymał
pomoc publiczną dla instalacji odnawialnego źródła energii, o której mowa w art. 72
ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, do dnia złożenia oświadczenia,
o którym mowa w art. 39 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,
w roku „j”,
j - rok kalendarzowy, w którym wytwórca złożył oświadczenie, o którym mowa w art.
39 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
6.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może przeprowadzić kontrolę zgodności ze stanem
faktycznym oświadczenia, o którym mowa w ust. 4, w przypadku gdy wartość skumulowanego
wsparcia, otrzymanego do dnia zakończenia okresu sprawozdawczego, przekracza maksymalną
wartość pomocy publicznej, o której mowa w art. 39 ust. 1 ustawy zmienianej w art.
1, w brzmieniu dotychczasowym.
7.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, w terminie 30 dni od dnia zakończenia kontroli,
wydaje odpowiednio postanowienie o braku możliwości zakwalifikowania kwestionowanej
ilości energii elektrycznej jako energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł
energii w instalacji odnawialnego źródła energii lub decyzję określającą kwotę, którą
należy zwrócić operatorowi rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106
ustawy zmienianej w art. 1.
8.
Do kontroli, o których mowa w art. 84 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,
stosuje się przepis art. 85 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą.
1.
Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii elektrycznej
wprowadzonej przez prosumenta do sieci elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej
pobranej z tej sieci w stosunku ilościowym 1 do 0,7 z wyjątkiem mikroinstalacji o
łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 10 kW, dla których ten stosunek
ilościowy wynosi 1 do 0,8.
2.
Rozliczenia ilości energii, o której mowa w ust. 1, dokonuje się na podstawie wskazań
urządzenia pomiarowo-rozliczeniowego dla danej mikroinstalacji.
3.
Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii elektrycznej
wprowadzonej i pobranej z sieci przez prosumenta, na podstawie wskazań urządzenia
pomiarowo-rozliczeniowego dla danej mikroinstalacji, po uzyskaniu danych pomiarowych
od operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, przekazanych przez tego
operatora w taki sposób aby ilość wprowadzonej i pobranej przez prosumenta energii
była rozliczona po wcześniejszym sumarycznym bilansowaniu ilości energii z wszystkich
faz dla trójfazowych mikroinstalacji.
4.
Od ilości rozliczonej energii elektrycznej, w sposób, o którym mowa w ust. 1, prosument
nie uiszcza
1)
na rzecz sprzedawcy, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, opłat z tytułu jej rozliczenia;
2)
opłat za usługę dystrybucji, których wysokość zależy od ilości energii elektrycznej
pobranej przez prosumenta; opłaty te są uiszczane przez sprzedawcę, o którym mowa
w art. 40 ust. 1a, wobec operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego,
do sieci którego przyłączona jest mikroinstalacja.
5.
Rozliczeniu podlega energia elektryczna wprowadzona do sieci nie wcześniej niż na
365 dni przed dniem dokonania odczytu rozliczeniowego w bieżącym okresie rozliczeniowym.
Jako datę wprowadzenia energii elektrycznej do sieci w danym okresie rozliczeniowym
przyjmuje się datę odczytu rozliczeniowego, na podstawie którego określana jest ilość
energii elektrycznej wprowadzonej w całym okresie rozliczeniowym.
6.
Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, informuje prosumenta o ilości rozliczonej
energii, o której mowa w ust. 1, zgodnie z okresami rozliczeniowymi przyjętymi w umowie
kompleksowej.
7.
W zakresie nieuregulowanym ustawą do rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, w przypadku
prosumenta będącego konsumentem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1025, 1104, 1629 i 2073) stosuje się przepisy o ochronie praw odbiorcy końcowego oraz przepisy dotyczące ochrony
konsumenta.
8.
Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1,
nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców.
9.
(uchylony)
10.
Pobrana energia podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1, jest zużyciem energii
wyprodukowanej przez danego prosumenta w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1114, 1039, 1356, 1629 i 1697).
11.
Nadwyżką ilości energii elektrycznej wprowadzonej przez prosumenta do sieci wobec
ilości energii pobranej przez niego z tej sieci dysponuje sprzedawca, o którym mowa
w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa
w ust. 4.
12.
Nadwyżka ilości energii elektrycznej, o której mowa w ust. 11, nie stanowi przychodu
w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1036, z późn. zm..
Rada Ministrów wyda po raz pierwszy rozporządzenie na podstawie art. 72 ust. 2 ustawy
zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w celu określenia maksymalnej
ilości i wartości energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, która może zostać
sprzedana w drodze aukcji w 2019 r.
1.
Wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji, będący
1)
prosumentem,
2)
przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców
- informuje operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, do którego sieci
ma zostać przyłączona mikroinstalacja, o terminie przyłączenia mikroinstalacji, lokalizacji
przyłączenia mikroinstalacji, rodzaju odnawialnego źródła energii użytego w tej mikroinstalacji
oraz mocy zainstalowanej elektrycznej mikroinstalacji, nie później niż w terminie
30 dni przed dniem planowanego przyłączenia mikroinstalacji do sieci operatora systemu
dystrybucyjnego elektroenergetycznego.
2.
Wytwórca, o którym mowa w ust. 1, informuje operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego,
do sieci którego została przyłączona mikroinstalacja, o
1)
zmianie rodzaju odnawialnego źródła energii użytego w mikroinstalacji lub jej mocy
zainstalowanej elektrycznej - w terminie 14 dni od dnia zmiany tych danych;
2)
zawieszeniu trwającym od 30 dni do 24 miesięcy lub zakończeniu wytwarzania energii
elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji - w terminie 45 dni od
dnia zawieszenia lub zakończenia wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł
energii w mikroinstalacji.
1.
Maksymalna ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, która może zostać
sprzedana w drodze aukcji w 2018 r. przez wytwórców, którzy złożyli deklarację o przystąpieniu
do aukcji, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, w instalacjach odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW, o których mowa w art. 77 ust. 5
1)
pkt 2-4 i 8-13 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi
915 336 MWh, a jej wartość wynosi 512 588 160 zł;
2)
pkt 5, 15, 18, 20 i 23 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
wynosi 1 475 211 MWh, a jej wartość wynosi 767 716 880 zł;
3)
pkt 1 i 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi
1 149 296 MWh, a jej wartość wynosi 655 098 834 zł;
4)
pkt 16 i 21 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi
0 MWh, a jej wartość wynosi 0 zł;
5)
pkt 24 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi 0
MWh, a jej wartość wynosi 0 zł.
2.
Maksymalna ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, która może zostać
sprzedana w drodze aukcji w 2018 r. przez wytwórców, którzy złożyli deklarację o przystąpieniu
do aukcji, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, w instalacjach odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
zainstalowanej elektrycznej większej niż 1 MW, o których mowa w art. 77 ust. 5
1)
pkt 8-14 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi
33 864 470 MWh, a jej wartość wynosi 14 203 623 881 zł;
2)
pkt 15, 19, 20 i 23 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
wynosi 0 MWh, a jej wartość wynosi 0 zł;
3)
pkt 7 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi 1 467 617
MWh, a jej wartość wynosi 807 189 350 zł;
4)
pkt 17 i 22 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi
0 MWh, a jej wartość wynosi 0 zł;
5)
pkt 25 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi 0
MWh, a jej wartość wynosi 0 zł.
3.
Maksymalna ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, która może zostać
sprzedana w drodze aukcji w 2018 r. przez wytwórców, którzy uzyskali zaświadczenie
o dopuszczeniu do aukcji, o którym mowa w art. 76 ust. 1 ustawy zmienianej w art.
1, oraz wytworzyli energię elektryczną po raz pierwszy po dniu zamknięcia sesji aukcji
w instalacjach odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej
nie większej niż 1 MW, o których mowa w art. 77 ust. 5
1)
pkt 2-4 i 8-13 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi
13 311 000 MWh, a jej wartość wynosi 5 507 985 000 zł;
2)
pkt 5, 15, 18, 20 i 23 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
wynosi 3 750 000 MWh, a jej wartość wynosi 1 895 250 000 zł;
3)
pkt 1 i 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi
11 700 000 MWh, a jej wartość wynosi 7 160 400 000 zł;
4)
pkt 16 i 21 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi
16 065 000 MWh, a jej wartość wynosi 6 243 300 000 zł;
5)
pkt 24 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi 1 140 000
MWh, a jej wartość wynosi 473 100 000 zł.
4.
Maksymalna ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, która może zostać
sprzedana w drodze aukcji w 2018 r. przez wytwórców, którzy uzyskali zaświadczenie
o dopuszczeniu do aukcji, o którym mowa w art. 76 ust. 1 ustawy zmienianej w art.
1, oraz wytworzyli energię elektryczną po raz pierwszy po dniu zamknięcia sesji aukcji
w instalacjach odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej
większej niż 1 MW, o których mowa w art. 77 ust. 5
1)
pkt 8-14 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi
57 699 309 MWh, a jej wartość wynosi 24 929 301 412 zł;
2)
pkt 15, 19, 20 i 23 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
wynosi 5 400 000 MWh, a jej wartość wynosi 2 592 000 000 zł;
3)
pkt 7 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi 3 510 000
MWh, a jej wartość wynosi 1 930 500 000 zł;
4)
pkt 17 i 22 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu na danym niniejszą ustawą, wynosi
45 000 000 MWh, a jej wartość wynosi 15 750 000 000 zł;
5)
pkt 25 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi 10 260 000
MWh, a jej wartość wynosi 4 206 600 000 zł.
5.
Maksymalna ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, która może zostać
sprzedana w drodze aukcji w 2018 r. przez wytwórców, którzy uzyskali zaświadczenie
o dopuszczeniu do aukcji, o którym mowa w art. 76 ust. 1 ustawy zmienianej w art.
1, w zmodernizowanych instalacjach odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej nie większej niż 1 MW, o których mowa w art. 77 ust. 5
1)
pkt 2-4 i 8-13 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi
0 MWh, a jej wartość wynosi 0 zł;
2)
pkt 5, 15, 18, 20 i 23 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
wynosi 0 MWh, a jej wartość wynosi 0 zł;
3)
pkt 1 i 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi
0 MWh, a jej wartość wynosi 0 zł;
4)
pkt 16 i 21 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi
0 MWh, a jej wartość wynosi 0 zł;
5)
pkt 24 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi 0
MWh, a jej wartość wynosi 0 zł.
6.
Maksymalna ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, która może zostać
sprzedana w drodze aukcji w 2018 r. przez wytwórców, którzy uzyskali zaświadczenie
o dopuszczeniu do aukcji, o którym mowa w art. 76 ust. 1 ustawy zmienianej w art.
1, w zmodernizowanych instalacjach odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej większej niż 1 MW, o których mowa w art. 77 ust. 5
1)
pkt 8-14 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi
0 MWh, a jej wartość wynosi 0 zł;
2)
pkt 15, 19, 20 i 23 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
wynosi 0 MWh, a jej wartość wynosi 0 zł;
3)
pkt 7 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi 0 MWh,
a jej wartość wynosi 0 zł;
4)
pkt 17 i 22 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi
0 MWh, a jej wartość wynosi 0 zł;
5)
pkt 25 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi 0
MWh, a jej wartość wynosi 0 zł.
(uchylony)
1.
Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego przekazuje Prezesowi Urzędu
Regulacji Energetyki, zwanemu dalej „Prezesem URE”, sprawozdanie roczne zawierające
1)
informacje o
a)
łącznej ilości energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1, wprowadzonej przez
prosumenta do sieci,
b)
łącznej ilości energii elektrycznej sprzedanej sprzedawcy zobowiązanemu, o którym
mowa w art. 40 ust. 1, która została wytworzona z odnawialnego źródła energii w mikroinstalacji
i wprowadzona do sieci dystrybucyjnej,
2)
wykaz wytwórców energii elektrycznej w mikroinstalacji, ze wskazaniem terminu wprowadzenia
po raz pierwszy do sieci dystrybucyjnej przez poszczególnych wytwórców energii elektrycznej
wytworzonej z odnawialnego źródła energii w mikroinstalacji,
3)
wskazanie rodzaju mikroinstalacji oraz jej mocy zainstalowanej elektrycznej
- w terminie 30 dni od dnia zakończenia roku kalendarzowego.
2.
Na podstawie sprawozdań, o których mowa w ust. 1, Prezes URE, w terminie 75 dni od
dnia zakończenia roku kalendarzowego, sporządza zbiorczy raport, który
1)
przekazuje ministrowi właściwemu do spraw energii;
2)
zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki, zwanym
dalej „Biuletynem Informacji Publicznej URE”, z zachowaniem przepisów o ochronie danych
osobowych.
Minister właściwy do spraw energii po raz pierwszy wyda rozporządzenie na podstawie
art. 77 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, na
rok 2019.
Działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych
źródeł energii w małej instalacji, zwana dalej „działalnością gospodarczą w zakresie
małych instalacji”, jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców
i wymaga wpisu do rejestru wytwórców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie
małych instalacji, zwanego dalej „rejestrem wytwórców energii w małej instalacji”.
1.
Cena referencyjna, o której mowa w art. 77 ust. 3 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1,
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w złotych za 1 MWh, za jaką w 2018 r. może zostać
sprzedana przez wytwórców w drodze aukcji energia elektryczna z odnawialnych źródeł
energii, dla instalacji odnawialnego źródła energii
1)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie biogaz rolniczy do wytwarzania energii elektrycznej, wynosi 630 zł/MWh;
2)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie biogaz pozyskany ze składowisk odpadów do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 560 zł/MWh;
3)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie biogaz pozyskany z oczyszczalni ścieków do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 420 zł/MWh;
4)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie biogaz inny niż określony w pkt 2 i 3 do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 420 zł/MWh;
5)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie hydroenergię do wytwarzania energii elektrycznej, wynosi 550 zł/MWh;
6)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 500 kW i nie większej
niż 1 MW, wykorzystujących wyłącznie biogaz rolniczy do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 570 zł/MWh;
7)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 1 MW, wykorzystujących wyłącznie
biogaz rolniczy do wytwarzania energii elektrycznej, wynosi 550 zł/MWh;
8)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie biogaz pozyskany ze składowisk odpadów do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 550 zł/MWh;
9)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie biogaz pozyskany z oczyszczalni ścieków do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 385 zł/MWh;
10)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie biogaz inny niż określony w pkt 8 i 9 do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 385 zł/MWh;
11)
w dedykowanej instalacji spalania biomasy lub układach hybrydowych, wynosi 415 zł/MWh;
12)
w instalacji termicznego przekształcania odpadów lub dedykowanej instalacji spalania
wielopaliwowego, wynosi 325 zł/MWh;
13)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 MW, w dedykowanej instalacji
spalania biomasy lub układach hybrydowych, w wysokosprawnej kogeneracji, wynosi 450
zł/MWh;
14)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 50 MW w dedykowanej instalacji
spalania biomasy lub układach hybrydowych, w wysokosprawnej kogeneracji, wynosi 435
zł/MWh;
15)
wykorzystujących wyłącznie biopłyny do wytwarzania energii elektrycznej, wynosi 475
zł/MWh;
16)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW, wykorzystujących
do wytwarzania energii elektrycznej wyłącznie energię wiatru na lądzie, wynosi 320
zł/MWh;
17)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 1 MW, wykorzystujących do
wytwarzania energii elektrycznej wyłącznie energię wiatru na lądzie, wynosi 350 zł/MWh;
18)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 500 kW i nie większej
niż 1 MW, wykorzystujących wyłącznie hydroenergię do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 500 zł/MWh;
19)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 1 MW, wykorzystujących wyłącznie
hydroenergię do wytwarzania energii elektrycznej, wynosi 480 zł/MWh;
20)
wykorzystujących wyłącznie energię geotermalną do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 455 zł/MWh;
21)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW, wykorzystujących
wyłącznie energię promieniowania słonecznego do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 420 zł/MWh;
22)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 1 MW, wykorzystujących wyłącznie
energię promieniowania słonecznego do wytwarzania energii elektrycznej, wynosi 400
zł/MWh;
23)
wykorzystujących wyłącznie energię wiatru na morzu do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 450 zł/MWh;
24)
wyłącznie hybrydowej instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej nie większej niż 1 MW, wynosi 415 zł/MWh;
25)
wyłącznie hybrydowej instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej większej niż 1 MW, wynosi 410 zł/MWh.
2.
Cena referencyjna, o której mowa w art. 77 ust. 3 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1,
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w złotych za 1 MWh, za jaką w 2018 r. może zostać
sprzedana przez wytwórców w drodze aukcji energia elektryczna z odnawialnych źródeł
energii, dla instalacji zmodernizowanych
1)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie biogaz rolniczy do wytwarzania energii elektrycznej, wynosi 630 zł/MWh;
2)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie biogaz pozyskany ze składowisk odpadów do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 560 zł/MWh;
3)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie biogaz pozyskany z oczyszczalni ścieków do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 420 zł/MWh;
4)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie biogaz inny niż określony w pkt 2 i 3 do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 420 zł/MWh;
5)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie hydroenergię do wytwarzania energii elektrycznej, wynosi 550 zł/MWh;
6)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 500 kW i nie większej
niż 1 MW, wykorzystujących wyłącznie biogaz rolniczy do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 570 zł/MWh;
7)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 1 MW, wykorzystujących wyłącznie
biogaz rolniczy do wytwarzania energii elektrycznej, wynosi 550 zł/MWh;
8)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie biogaz pozyskany ze składowisk odpadów do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 550 zł/MWh;
9)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie biogaz pozyskany z oczyszczalni ścieków do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 385 zł/MWh;
10)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie biogaz inny niż określony w pkt 8 i 9 do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 385 zł/MWh;
11)
w dedykowanej instalacji spalania biomasy lub układach hybrydowych, wynosi 415 zł/MWh;
12)
w instalacji termicznego przekształcania odpadów lub dedykowanej instalacji spalania
wielopaliwowego, wynosi 325 zł/MWh;
13)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 MW, w dedykowanej instalacji
spalania biomasy lub układach hybrydowych, w wysokosprawnej kogeneracji, wynosi 450
zł/MWh;
14)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 50 MW, w dedykowanej instalacji
spalania biomasy lub układach hybrydowych, w wysokosprawnej kogeneracji, wynosi 435
zł/MWh;
15)
wykorzystujących wyłącznie biopłyny do wytwarzania energii elektrycznej, wynosi 475
zł/MWh;
16)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW, wykorzystujących
do wytwarzania energii elektrycznej wyłącznie energię wiatru na lądzie, wynosi 310
zł/MWh;
17)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 1 MW, wykorzystujących do
wytwarzania energii elektrycznej wyłącznie energię wiatru na lądzie, wynosi 350 zł/MWh;
18)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 500 kW i nie większej
niż 1 MW, wykorzystujących wyłącznie hydroenergię do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 500 zł/MWh;
19)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 1 MW, wykorzystujących wyłącznie
hydroenergię do wytwarzania energii elektrycznej, wynosi 480 zł/MWh;
20)
wykorzystujących wyłącznie energię geotermalną do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 455 zł/MWh;
21)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW, wykorzystujących
wyłącznie energię promieniowania słonecznego do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 420 zł/MWh;
22)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 1 MW, wykorzystujących wyłącznie
energię promieniowania słonecznego do wytwarzania energii elektrycznej, wynosi 400
zł/MWh;
23)
wykorzystujących wyłącznie energię wiatru na morzu do wytwarzania energii elektrycznej,
wynosi 450 zł/MWh;
24)
wyłącznie hybrydowej instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej nie większej niż 1 MW, wynosi 415 zł/MWh;
25)
wyłącznie hybrydowej instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej większej niż 1 MW, wynosi 410 zł/MWh.
3.
Okres obowiązku zakupu energii elektrycznej, o której mowa w art. 92 ust. 1 ustawy
zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz okres prawa do pokrycia
ujemnego salda, zgodnie z art. 92 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła energii, o których
mowa w art. 72 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
obowiązujące wytwórców, którzy w 2018 r. wygrają aukcję, wynoszą 15 lat.
4.
W przypadku instalacji, dla których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
zostały wydane świadectwa pochodzenia, okresy, o których mowa w ust. 3, liczy się
od pierwszego dnia wytworzenia energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii,
potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia, nie wcześniej jednak niż od dnia 1
października 2005 r.
1
Rejestr wytwórców energii w małej instalacji prowadzi Prezes URE.
2.
Prezes URE dokonuje wpisu do rejestru wytwórców energii w małej instalacji na podstawie
wniosku wytwórcy wykonującego działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji.
1.
Wytwórca, o którym mowa w art. 70a ust. 1 lub 2 ustawy zmienianej w art. 1, którego
oferta wygrała aukcję, o której mowa w art. 72 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
dotychczasowym, rozstrzygniętą przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, może
złożyć deklarację, o której mowa w art. 70b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.
2.
W przypadku uzyskania przez wytwórcę, o którym mowa w ust. 1, zaświadczenia, o którym
mowa w art. 70b ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, prawa i obowiązki tego wytwórcy
wynikające ze złożenia oferty, która wygrała aukcję, wygasają z końcem kwartału następującego
po kwartale, w którym wytwórca uzyskał to zaświadczenie.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wytwórca rozpoczyna sprzedaż niewykorzystanej
energii elektrycznej na zasadach określonych w art. 70a ust. 1 lub 2 ustawy zmienianej
w art. 1, z początkiem drugiego kwartału następującego po kwartale, w którym wytwórca
uzyskał zaświadczenie, o którym mowa w art. 70b ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1.
1.
Wytwórca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji jest obowiązany
1)
posiadać dokumenty potwierdzające tytuł prawny do
a)
obiektów budowlanych, w których będzie wykonywana działalność gospodarcza w zakresie
małych instalacji,
b)
małej instalacji;
2)
posiadać zawartą umowę o przyłączenie małej instalacji do sieci;
3)
dysponować odpowiednimi obiektami i instalacjami, w tym urządzeniami technicznymi,
spełniającymi wymagania określone w szczególności w przepisach o ochronie przeciwpożarowej,
w przepisach sanitarnych i w przepisach o ochronie środowiska, umożliwiającymi prawidłowe
wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie małych instalacji;
4)
nie wykorzystywać podczas wytwarzania energii elektrycznej w małej instalacji paliw
kopalnych lub paliw powstałych z ich przetworzenia, lub biomasy, biogazu, biogazu
rolniczego i biopłynów, do których dodano substancje niebędące biomasą, biogazem,
biogazem rolniczym lub biopłynami zwiększające ich wartość opałową;
5)
prowadzić dokumentację dotyczącą łącznej ilości
a)
energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w małej instalacji,
b)
energii elektrycznej sprzedanej sprzedawcy zobowiązanemu, o którym mowa w art. 40
ust. 1, która została wytworzona z odnawialnych źródeł energii w małej instalacji
i wprowadzona do sieci dystrybucyjnej,
c)
zużytych paliw do wytwarzania energii elektrycznej w małej instalacji oraz rodzaju
tych paliw,
d)
energii elektrycznej sprzedanej odbiorcom końcowym;
6)
posiadać dokumentację potwierdzającą datę wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej
w małej instalacji lub jej wytworzenia po modernizacji tej instalacji oraz datę zakończenia
jej modernizacji;
7)
przekazywać Prezesowi URE sprawozdania kwartalne zawierające informacje, o których
mowa w pkt 5, w terminie 30 dni od dnia zakończenia kwartału;
8)
przekazywać Prezesowi URE informacje, o których mowa w pkt 6, w terminie 30 dni od
dnia wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej w małej instalacji lub jej wytworzenia
po modernizacji tej instalacji oraz od dnia zakończenia jej modernizacji.
2.
Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,
o którym mowa w ust. 1 pkt 7, biorąc pod uwagę zakres danych wskazanych w ust. 1 pkt
5 oraz konieczność ujednolicenia formy przekazywania tych danych.
1.
Wytwórca, o którym mowa w art. 70a ust. 1 lub 2 ustawy zmienianej w art. 1, nie później
niż do dnia 31 grudnia 2019 r., może złożyć deklarację, o której mowa w art. 70b ust.
1 ustawy zmienianej w art. 1, w postaci papierowej.
2.
W przypadku złożenia deklaracji, o której mowa w art. 70b ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 1, w postaci papierowej i elektronicznej oraz istnienia rozbieżności pomiędzy
treścią deklaracji złożonych w tych postaciach, wiążąca jest treść deklaracji złożonej
w postaci papierowej.
1.
Wniosek o wpis do rejestru wytwórców energii w małej instalacji zawiera
1)
oznaczenie wytwórcy, jego siedziby, adresu i inne dane teleadresowe;
2)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) wytwórcy;
3)
numer wpisu wytwórcy we właściwym rejestrze;
4)
dane osoby uprawnionej do reprezentacji wytwórcy, jej adres lub numer telefonu - w
przypadku, gdy taka osoba została wyznaczona przez wytwórcę;
5)
określenie rodzaju i zakresu wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie małych
instalacji oraz miejsca lub miejsc i przewidywanej daty rozpoczęcia jej wykonywania;
6)
opis małej instalacji, w szczególności określenie jej rodzaju i łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej lub mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu.
2.
Do wniosku o wpis do rejestru wytwórców energii w małej instalacji dołącza się oświadczenia
wytwórcy o
1)
niezaleganiu z uiszczaniem podatków, opłat oraz składek na ubezpieczenie społeczne;
2)
zgodności z prawdą danych zawartych we wniosku i spełnieniu warunków, o których mowa
w art. 9 ust. 1, o następującej treści
„
Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że
1)
dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru wytwórców energii w małej instalacji są
kompletne i zgodne z prawdą;
2)
znane mi są warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w małej instalacji określone w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii i spełniam warunki określone w art. 9 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy.
”
;
klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
3.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 2, zawierają
1)
oznaczenie wytwórcy, jego siedziby i adresu oraz miejsca i datę złożenia oświadczenia;
2)
podpis wytwórcy albo osoby uprawnionej do reprezentacji wytwórcy, ze wskazaniem imienia
i nazwiska oraz pełnionej funkcji.
4.
W przypadku gdy
1)
wniosek o wpis do rejestru wytwórców energii w małej instalacji nie zawiera danych,
o których mowa w ust. 1, lub
2)
do wniosku o wpis do rejestru wytwórców energii w małej instalacji nie dołączono oświadczeń
określonych w ust. 2
- Prezes URE niezwłocznie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7
dni od dnia doręczenia wezwania. Nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie skutkuje
pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.
5.
Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku
o wpis do rejestru wytwórców energii w małej instalacji, biorąc pod uwagę zakres przekazywanych
danych oraz konieczność ujednolicenia formy ich przekazywania.
1.
W 2018 r. do aukcji ogłaszanych, organizowanych i przeprowadzanych przez Prezesa Urzędu
Regulacji Energetyki po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy nie stosuje się przepisów
art. 78 ust. 6, art. 79 ust. 1 i 4 oraz art. 81 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1,
a także przepisów art. 79 ust. 7 i art. 81 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą.
2.
Ogłoszenie o aukcji, o której mowa w ust. 1, oprócz danych określonych w art. 78 ust.
2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zawiera także
informacje o miejscu i sposobie składania ofert, z uwzględnieniem możliwości wykorzystania
funkcji systemu, o którym mowa w art. 78 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1.
3.
Wytwórcy podpisują oferty, pod rygorem nieważności, podpisem własnoręcznym albo kwalifikowanym
podpisem elektronicznym lub podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, zgodnie
z zasadami określonym w regulaminie aukcji, o którym mowa w art. 78 ust. 9 ustawy
zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
4.
Ofertę opatruje się datą oraz godziną jej złożenia z dokładnością co najmniej do jednej
minuty, a także nadaje się jej - zgodnie z kolejnością - indywidualny numer wpływu,
stanowiący unikalne ID danej oferty.
5.
Oferty podlegają odrzuceniu jeżeli
1)
nie zostały złożone w sposób, o którym mowa w ust. 2, lub
2)
nie spełniają wymagań określonych w art. 79 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 lub
w art. 79 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
lub
3)
zawierają dane niezgodne z potwierdzeniem, o którym mowa w art. 71 ust. 4 ustawy zmienianej
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, lub
4)
zawierają dane niezgodne z uzyskanym zaświadczeniem, o którym mowa w art. 76 ust.
1 ustawy zmienianej w art. 1.
6.
Oferta złożona w aukcji, o której mowa w ust. 1, wiąże uczestnika aukcji i nie może
zostać zmodyfikowana ani wycofana.
7.
Prezes URE przekazuje ministrowi właściwemu do spraw energii informację, w postaci
elektronicznej, o wyniku aukcji albo o jej unieważnieniu, w terminie 14 dni od dnia
jej rozstrzygnięcia lub unieważnienia.
8.
Informacja, o której mowa w ust. 7, zawiera
1)
wykaz ofert, które wygrały daną aukcję, w tym
a)
wskazanie wytwórców, których oferty wygrały aukcję,
b)
informację o
-
cenie w złotych z dokładnością do jednego grosza za 1 MWh, po której energia elektryczna
wytworzona z odnawialnych źródeł energii została sprzedana w drodze aukcji przez poszczególnych
wytwórców oraz cenie skorygowanej podanej w oświadczeniu, o którym mowa w art. 79
ust. 3 pkt 9 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wyrażonej
w złotych z dokładnością do jednego grosza za 1 MWh,
-
ilości w MWh i wartości w złotych, z dokładnością do jednego grosza, sprzedanej w
drodze aukcji energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii przez
poszczególnych wytwórców, z uwzględnieniem podziału na kolejne następujące po sobie
lata kalendarzowe, albo
2)
wskazanie przyczyn unieważnienia aukcji.
1.
Do rejestru wytwórców energii w małej instalacji wpisuje się dane, o których mowa
w art. 10 ust. 1 pkt 1-3 i 5.
2.
Rejestr wytwórców energii w małej instalacji może być prowadzony w systemie teleinformatycznym.
3.
Rejestr wytwórców energii w małej instalacji jest jawny.
4.
Prezes URE prostuje z urzędu wpis do rejestru wytwórców energii w małej instalacji
zawierający oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym.
1.
Prezes URE jest obowiązany dokonać wpisu wytwórcy do rejestru wytwórców energii w
małej instalacji w terminie 7 dni od dnia wpływu do niego wniosku o wpis wraz z oświadczeniami,
o których mowa w art. 10 ust. 2.
2.
Jeżeli Prezes URE nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w ust. 1, a od dnia wpływu
do niego wniosku upłynęło 14 dni, wytwórca może rozpocząć działalność. Nie dotyczy
to przypadku, gdy Prezes URE wezwał wytwórcę do uzupełnienia wniosku o wpis nie później
niż przed upływem 7 dni od dnia jego otrzymania. W takiej sytuacji termin, o którym
mowa w zdaniu pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu uzupełnienia wniosku o
wpis.
3.
Prezes URE wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru.
1.
Wytwórców energii elektrycznej w małej instalacji w rozumieniu art. 2 pkt 18 ustawy
zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, którzy z dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy stają się wytwórcami energii w mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy
zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z urzędu wykreśla się z
rejestru wytwórców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji,
o którym mowa w art. 7 ustawy zmienianej w art. 1.
2.
Postępowania o wpis do rejestru wytwórców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie
małych instalacji, o którym mowa w art. 7 ustawy zmienianej w art. 1, wytwórców energii
elektrycznej w małej instalacji w rozumieniu art. 2 pkt 18 ustawy zmienianej w art.
1, w brzmieniu dotychczasowym, którzy z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stają
się wytwórcami energii w mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy zmienianej
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wszczęte i niezakończone przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy, umarza się.
3.
Organ prowadzący rejestr wytwórców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie
małych instalacji, o którym mowa w art. 7 ustawy zmienianej w art. 1, nie później
niż w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, potwierdza zaświadczeniem
wykreślenie z tego rejestru wpisu wytwórcy energii elektrycznej w małej instalacji
w rozumieniu art. 2 pkt 18 tej ustawy, w brzmieniu dotychczasowym, który z dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy stał się wytwórcą energii w mikroinstalacji w rozumieniu
art. 2 pkt 19 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
1.
Wytwórca wpisany do rejestru wytwórców energii w małej instalacji pisemnie informuje
Prezesa URE o
1)
zmianie danych zawartych w tym rejestrze,
2)
zakończeniu lub zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie małych
instalacji
- w terminie 14 dni od dnia zmiany tych danych albo od dnia zakończenia lub zawieszenia
wykonywania tej działalności.
2.
Na podstawie informacji, o której mowa w ust. 1, Prezes URE dokonuje zmiany wpisu
w rejestrze wytwórców energii w małej instalacji.
1.
Wytwórców energii elektrycznej w małej instalacji, którzy w dniu wejścia w życie niniejszej
ustawy posiadają ważne koncesje na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie
wytwarzania energii elektrycznej w odnawialnych źródłach energii, wpisuje się z urzędu,
w terminie nie dłuższym niż 21 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, do rejestru
wytwórców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji, o którym
mowa w art. 7 ustawy zmienianej w art. 1, zgodnie z zakresem koncesji.
2.
Koncesje na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej
w odnawialnych źródłach energii wygasają z dniem dokonania wpisu do rejestru wytwórców
wykonujących działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji, o którym mowa w
art. 7 ustawy zmienianej w art. 1.
3.
Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej, o którym mowa w art. 7 ustawy zmienianej
w art. 1, może wezwać wytwórcę, o którym mowa w ust. 1, do uzupełnienia danych objętych
zakresem wpisu, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego wezwania.
4.
Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 3, organ prowadzący rejestr
działalności regulowanej, o którym mowa w art. 7 ustawy zmienianej w art. 1, wydaje
decyzję o wykreśleniu wytwórcy, o którym mowa w ust. 1, z tego rejestru.
5.
Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej, o którym mowa w art. 7 ustawy zmienianej
w art. 1, potwierdza dokonanie wpisu do rejestru przez wydanie zaświadczenia, nie
później niż w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Prezes URE, w drodze decyzji, odmawia wpisu do rejestru wytwórców energii w małej
instalacji, w przypadku gdy
1)
wydano prawomocne orzeczenie zakazujące wytwórcy wykonywania działalności gospodarczej
w zakresie małych instalacji;
2)
w okresie 3 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku o wpis do rejestru wytwórców
energii w małej instalacji wytwórcę wykreślono z tego rejestru z przyczyn, o których
mowa w art. 14 ust. 1.
Przepisy art. 6 ust. 3 pkt 5 i ust. 4 pkt 5 stosuje się od dnia ogłoszenia pozytywnej
decyzji Komisji Europejskiej o zgodności pomocy publicznej przewidzianej w tych przepisach
ze wspólnym rynkiem.
1.
Prezes URE wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez wytwórcę działalności gospodarczej
w zakresie małych instalacji w przypadku
1)
złożenia przez wytwórcę oświadczenia, o którym mowa w art. 10 ust. 2 pkt 1 lub 2,
niezgodnego ze stanem faktycznym;
2)
posługiwania się przez wytwórcę nieprawdziwymi dokumentami, o których mowa w art.
9 ust. 1 pkt 1 lub 2;
3)
nieusunięcia przez wytwórcę naruszeń warunków, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt
1-3 i 6, w terminie wyznaczonym przez Prezesa URE;
4)
naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 4 i 5.
2.
Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 3 Prezes URE wyznacza termin usunięcia
stwierdzonych naruszeń.
1.
Przepisu art. 46 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, nie stosuje się do energii elektrycznej wytworzonej do dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy.
2.
Przepisu art. 60a ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1 nie stosuje się do instalacji
spalania wielopaliwowego oraz dedykowanych instalacji spalania wielopaliwowego, w
odniesieniu do których rozpoczęcie prac w rozumieniu art. 2 pkt 23 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego
niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i
108 Traktatu
(Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, z późn. zm., nastąpi przed dniem 1 stycznia 2019 r.
3.
Minimalny udział wagowy biomasy pochodzenia rolniczego, w łącznym udziale wagowym
biomasy dla instalacji spalania wielopaliwowego oraz dedykowanych instalacji spalania
wielopaliwowego o mocy zainstalowanej elektrycznej wyższej niż 5 MW, w odniesieniu
do których rozpoczęcie prac w rozumieniu art. 2 pkt 23 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego
niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i
108 Traktatu nastąpi od dnia 1 stycznia 2019 r., wynosi 10%.
1.
W przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 14 ust. 1, Prezes URE z urzędu wykreśla
wytwórcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji z rejestru
wytwórców energii w małej instalacji.
2.
Wytwórca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji, którego
wykreślono z rejestru wytwórców energii w małej instalacji, może uzyskać ponowny wpis
do tego rejestru nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji, o której
mowa w art. 14 ust. 1.
2a.
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do wytwórcy, który wykonywał działalność gospodarczą
w zakresie małych instalacji bez wpisu do rejestru wytwórców energii w małej instalacji.
Nie dotyczy to sytuacji określonej w art. 11a ust. 2.
3.
W przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 14 ust. 1, Prezes URE informuje
sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, o wykreśleniu wytwórcy wykonującego
działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji z rejestru wytwórców energii
w małej instalacji, w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji.
Przepis art. 7a ustawy zmienianej w art. 3 stosuje się wyłącznie do umów przyznających
prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane związane z lokalizacją elektrowni
wiatrowej, zawartych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
1.
Od decyzji, o której mowa w art. 14 ust. 1, wytwórcy wykonującemu działalność gospodarczą
w zakresie małych instalacji służy odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu
ochrony konkurencji i konsumentów, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
2.
Postępowanie w sprawie odwołania od decyzji Prezesa URE toczy się według przepisów
ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą - Kodeks postępowania cywilnego”, o postępowaniu w sprawach z zakresu regulacji energetyki.
3.
Do postanowień wydanych przez Prezesa URE, na które przysługuje zażalenie, przepisy
ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia
postanowienia.
Prezes URE wykreśla wytwórcę z rejestru wytwórców energii w małej instalacji na jego
wniosek, a także po uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
Gospodarczej albo Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 1 lit. c, pkt 15 lit. b, pkt 16, 25, 26, pkt 29 lit. d tiret drugie, pkt
33 lit. e w zakresie dodawanego art. 74 ust. 9, pkt 34 lit. b, pkt 50 i 51, które
wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2018 r.;
2)
art. 2 pkt 1 i 6 oraz art. 3 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem następującym po
dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2018 r.
1.
Na podstawie
1)
danych zawartych w rejestrze wytwórców energii w małej instalacji,
2)
sprawozdań, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 7,
3)
informacji, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 8
- Prezes URE sporządza zbiorczy raport roczny.
2.
Zbiorczy raport roczny zawiera
1
wykaz wytwórców energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w małych instalacjach;
2
informację o łącznej ilości energii elektrycznej
a)
wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w małych instalacjach,
b)
sprzedanej sprzedawcy zobowiązanemu, o którym mowa w art. 40 ust. 1, która została
wytworzona z odnawialnych źródeł energii w małych instalacjach i wprowadzona do sieci
dystrybucyjnej.
3.
Prezes URE
1)
przekazuje zbiorczy raport roczny ministrowi właściwemu do spraw energii, w terminie
do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku sprawozdawczym;
2)
udostępnia zbiorczy raport roczny w Biuletynie Informacji Publicznej URE, z zachowaniem
przepisów o ochronie danych osobowych.
1.
W sprawach dotyczących wykonywania działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej
z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji i w małej instalacji w zakresie nieuregulowanym
w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy - Prawo przedsiębiorców.
2.
Prezes URE ma prawo wglądu do dokumentów, żądania przedstawienia dokumentów lub informacji
mających znaczenie dla oceny wykonania obowiązków, o których mowa w art. 7 oraz w
art. 9, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji
prawnie chronionych.
Przepisy art. 4 i art. 5 stosuje się do prosumentów wytwarzających energię elektryczną
z biogazu rolniczego.
1.
Wytwórca biogazu rolniczego w instalacji odnawialnego źródła energii o rocznej wydajności
biogazu rolniczego do 200 tys. m
1)
energię elektryczną lub ciepło wytworzone z biogazu rolniczego w mikroinstalacji;
2)
biogaz rolniczy wytworzony w mikroinstalacji biogazu rolniczego.
2.
Wytwarzanie i sprzedaż energii elektrycznej, ciepła lub biogazu rolniczego w mikroinstalacjach,
o których mowa w ust. 1, stanowi działalność wytwórczą w rolnictwie w rozumieniu ustawy
- Prawo przedsiębiorców.
1.
Wytwórca, o którym mowa w art. 19 ust. 1, lub wytwórca będący przedsiębiorcą w rozumieniu
ustawy - Prawo przedsiębiorców, wykonujący działalność, o której mowa w art. 19 ust.
1, nie później niż na 30 dni przed dniem planowanego przyłączenia mikroinstalacji
lub mikroinstalacji biogazu rolniczego do sieci dystrybucyjnej, pisemnie informują
operatora systemu dystrybucyjnego
1)
elektroenergetycznego, w przypadku gdy do jego sieci ma zostać przyłączona mikroinstalacja,
o planowanym terminie jej przyłączenia, planowanej lokalizacji oraz rodzaju i mocy
zainstalowanej elektrycznej mikroinstalacji;
2)
gazowego, w przypadku gdy do jego sieci ma zostać przyłączona mikroinstalacja biogazu
rolniczego, o planowanym terminie jej przyłączenia, planowanej lokalizacji oraz maksymalnej
rocznej wydajności tej mikroinstalacji.
2.
Wytwórca, o którym mowa w ust. 1, którego mikroinstalacja jest przyłączona do sieci
operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego jest obowiązany informować
tego operatora o
1)
zmianie mocy zainstalowanej elektrycznej mikroinstalacji - w terminie 14 dni od dnia
zmiany;
2)
zawieszeniu trwającym od 30 dni do 24 miesięcy lub zakończeniu wytwarzania energii
elektrycznej w mikroinstalacji - w terminie 45 dni od dnia zawieszenia lub zakończenia
wytwarzania energii elektrycznej;
3)
terminie wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej w mikroinstalacji - w terminie
14 dni od dnia jej wytworzenia.
3.
Wytwórca, o którym mowa w ust. 1, którego mikroinstalacja biogazu rolniczego jest
przyłączona do sieci operatora systemu dystrybucyjnego gazowego jest obowiązany informować
tego operatora o
1)
zmianie maksymalnej rocznej wydajności mikroinstalacji biogazu rolniczego - w terminie
14 dni od dnia zmiany;
2)
zawieszeniu trwającym od 30 dni do 24 miesięcy lub zakończeniu wytwarzania biogazu
rolniczego w mikroinstalacji biogazu rolniczego - w terminie 45 dni od dnia zmiany
tych danych albo od dnia zawieszenia lub zakończenia wytwarzania biogazu rolniczego.
1.
Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego albo operator systemu dystrybucyjnego
gazowego przekazuje Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa,
zwanemu dalej „Dyrektorem Generalnym KOWR”, odpowiednio informacje o
1)
wytwórcach energii elektrycznej z biogazu rolniczego w mikroinstalacji albo
2)
wytwórcach biogazu rolniczego,
3)
lokalizacji i rodzaju mikroinstalacji i jej mocy zainstalowanej elektrycznej albo
4)
rocznej wydajności instalacji odnawialnego źródła energii, przyłączonych do jego sieci
- w terminie 14 dni od dnia ich przyłączenia.
2.
Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego oraz operator systemu dystrybucyjnego
gazowego przekazują Dyrektorowi Generalnemu KOWR informacje o
1)
zmianie danych, o których mowa w ust. 1,
2)
odłączeniu mikroinstalacji albo instalacji odnawialnego źródła energii od jego sieci
dystrybucyjnej
- w terminie 14 dni od dnia uzyskania informacji o zmianie tych danych albo od dnia
ich odłączenia od sieci dystrybucyjnej.
1.
Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego oraz operator systemu dystrybucyjnego
gazowego, do których sieci została przyłączona instalacja, o której mowa w art. 20
ust. 1, przekazują Dyrektorowi Generalnemu KOWR sprawozdania kwartalne zawierające
informacje dotyczące
1)
odpowiednio ilości energii elektrycznej albo biogazu rolniczego wytworzonej przez
poszczególnych wytwórców,
2)
łącznej ilości energii elektrycznej sprzedanej sprzedawcy zobowiązanemu, o którym
mowa w art. 40 ust. 1, która została wytworzona z biogazu rolniczego w poszczególnych
mikroinstalacjach i wprowadzona do jego sieci dystrybucyjnej - w przypadku wytwórców
energii elektrycznej z biogazu rolniczego,
3)
ilości biogazu rolniczego wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej gazowej - w przypadku
wytwórców biogazu rolniczego,
4)
wykazu odpowiednio wytwórców energii elektrycznej w mikroinstalacji albo wytwórców
biogazu rolniczego
- w terminie 30 dni od dnia zakończenia kwartału.
2.
Na podstawie sprawozdań kwartalnych, o których mowa w ust. 1, Dyrektor Generalny KOWR,
w terminie 75 dni od dnia zakończenia kwartału, sporządza zbiorczy raport, który zamieszcza
w Biuletynie Informacji Publicznej Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, z zachowaniem
przepisów o ochronie danych osobowych.
Przepisów art. 20-22 nie stosuje się do prosumentów wytwarzających energię elektryczną
z biogazu rolniczego.
Działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania
1)
biogazu rolniczego w instalacjach odnawialnego źródła energii innych niż mikroinstalacja
biogazu rolniczego,
2)
energii elektrycznej z biogazu rolniczego w instalacjach innych niż mikroinstalacja
- zwana dalej „działalnością gospodarczą w zakresie biogazu rolniczego”, jest działalnością
regulowaną w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców i wymaga wpisu do rejestru
wytwórców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie biogazu rolniczego, zwanego
dalej „rejestrem wytwórców biogazu rolniczego”.
1.
Rejestr wytwórców biogazu rolniczego prowadzi Dyrektor Generalny KOWR.
2.
Dyrektor Generalny KOWR dokonuje wpisu do rejestru wytwórców biogazu rolniczego na
podstawie wniosku wytwórcy wykonującego działalność gospodarczą w zakresie biogazu
rolniczego.
3.
Wytwórca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie biogazu rolniczego oraz wytwórca
realizujący lub planujący realizację projektów inwestycyjnych dotyczących instalacji
odnawialnego źródła energii, w której energia elektryczna będzie wytwarzana z biogazu
rolniczego
1)
wykonują obowiązek określony w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 256/2014 z dnia 26 lutego 2014 r.
w sprawie zgłaszania Komisji projektów inwestycyjnych dotyczących infrastruktury energetycznej
w Unii Europejskiej, zastępującym rozporządzenie Rady (UE, EURATOM) nr 617/2010 oraz
uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 736/96
(Dz. Urz. UE L 84 z 20.03.2014, str. 61);
2)
przekazują Dyrektorowi Generalnemu KOWR informacje dotyczące infrastruktury energetycznej
służącej do wytwarzania energii elektrycznej z biogazu rolniczego w instalacjach odnawialnego
źródła energii o mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 20 MW.
Wytwórca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie biogazu rolniczego jest obowiązany
1)
posiadać dokument potwierdzający tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których będzie
wykonywana działalność gospodarcza w zakresie biogazu rolniczego;
2)
dysponować odpowiednimi obiektami i instalacjami, w tym urządzeniami technicznymi,
spełniającymi wymagania określone w szczególności w przepisach o ochronie przeciwpożarowej,
w przepisach sanitarnych i w przepisach o ochronie środowiska, umożliwiającymi wykonywanie
tej działalności gospodarczej;
3)
wykorzystywać wyłącznie substraty wymienione w art. 2 pkt 2;
4)
prowadzić dokumentację dotyczącą odpowiednio
a)
ilości oraz rodzaju wszystkich substratów wykorzystanych do wytworzenia biogazu rolniczego
lub do wytworzenia energii elektrycznej z biogazu rolniczego,
b)
łącznej ilości wytworzonego biogazu rolniczego, z wyszczególnieniem ilości biogazu
rolniczego wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej gazowej, wykorzystanej do wytworzenia
energii elektrycznej w układzie rozdzielonym lub kogeneracyjnym lub wykorzystanej
w inny sposób,
c)
ilości energii elektrycznej wytworzonej z biogazu rolniczego w układzie rozdzielonym
lub kogeneracyjnym,
d)
ilości energii elektrycznej sprzedanej, w tym ilości energii elektrycznej sprzedanej
sprzedawcy zobowiązanemu, o którym mowa w art. 40 ust. 1, która została wytworzona
z biogazu rolniczego i wprowadzona do sieci dystrybucyjnej,
e)
ilości produktu ubocznego powstałego w wyniku wytworzenia biogazu rolniczego,
f
ilości zakupionego biogazu rolniczego oraz danych podmiotu, od którego został zakupiony
biogaz rolniczy;
5)
posiadać dokumentację potwierdzającą datę wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej
z biogazu rolniczego albo biogazu rolniczego w danej instalacji odnawialnego źródła
energii lub datę modernizacji tej instalacji;
6)
przekazywać Dyrektorowi Generalnemu KOWR sprawozdania kwartalne zawierające informacje,
o których mowa w pkt 4, w terminie 45 dni od dnia zakończenia kwartału.
7)
(uchylony)
1.
Wniosek o wpis do rejestru wytwórców biogazu rolniczego zawiera
1)
oznaczenie wytwórcy, jego siedziby i adresu;
2)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) wytwórcy;
3)
numer wpisu wytwórcy we właściwym rejestrze;
4)
określenie
a)
rodzaju i zakresu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie biogazu rolniczego
oraz miejsca lub miejsc jej wykonywania,
b)
rocznej wydajności instalacji odnawialnego źródła energii, w której jest wytwarzany
biogaz rolniczy, mierzonej w m³/rok lub łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej instalacji
odnawialnego źródła energii, w której jest wytwarzana energia elektryczna z biogazu
rolniczego.
2.
Do wniosku o wpis do rejestru wytwórców biogazu rolniczego dołącza się oświadczenia
wytwórcy o
1)
niezaleganiu z uiszczaniem podatków, opłat oraz składek na ubezpieczenie społeczne;
2)
zgodności z prawdą danych zawartych we wniosku i spełnieniu warunków, o których mowa
w art. 25 pkt 1 i 2, o następującej treści
„
Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że
1)
dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru wytwórców biogazu rolniczego są kompletne
i zgodne z prawdą;
2)
znane mi są warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania biogazu
rolniczego lub wytwarzania energii elektrycznej z biogazu rolniczego określone w art. 25 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii i spełniam warunki określone w art. 25 pkt 1 i 2.
”
;
klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
3.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 2, zawierają
1)
oznaczenie wytwórcy, jego siedziby i adresu oraz miejsca i datę złożenia oświadczenia;
2)
podpis wytwórcy albo osoby uprawnionej do reprezentacji wytwórcy, ze wskazaniem imienia
i nazwiska oraz pełnionej funkcji.
4.
W przypadku gdy
1)
wniosek o wpis do rejestru wytwórców biogazu rolniczego nie zawiera danych, o których
mowa w ust. 1, lub
2)
do wniosku o wpis do rejestru wytwórców biogazu rolniczego nie dołączono oświadczeń
określonych w ust. 2
- Dyrektor Generalny KOWR niezwłocznie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku
w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym
terminie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.
5.
Przepisy ust. 1-4 stosuje się do wniosku o zmianę danych zawartych w rejestrze wytwórców
biogazu rolniczego.
1.
Do rejestru wytwórców biogazu rolniczego wpisuje się dane, o których mowa w art. 26
ust. 1.
2.
Rejestr wytwórców biogazu rolniczego może być prowadzony w systemie teleinformatycznym.
3.
Rejestr wytwórców biogazu rolniczego jest jawny.
4.
Dyrektor Generalny KOWR prostuje z urzędu wpis do rejestru wytwórców biogazu rolniczego
zawierający oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym.
1.
Dyrektor Generalny KOWR jest obowiązany dokonać wpisu wytwórcy do rejestru wytwórców
biogazu rolniczego w terminie 7 dni od dnia wpływu do niego wniosku o wpis wraz z
oświadczeniami, o których mowa w art. 26 ust. 2.
2.
Jeżeli Dyrektor Generalny KOWR nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w ust. 1,
a od dnia wpływu do niego wniosku upłynęło 14 dni, wytwórca może rozpocząć działalność.
Nie dotyczy to przypadku, gdy Dyrektor Generalny KOWR wezwał wytwórcę do uzupełnienia
wniosku o wpis nie później niż przed upływem 7 dni od dnia jego otrzymania. W takiej
sytuacji termin, o którym mowa w zdaniu pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu
uzupełnienia wniosku o wpis.
3.
Dyrektor Generalny KOWR wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru.
1.
Wytwórca wpisany do rejestru wytwórców biogazu rolniczego pisemnie informuje Dyrektora
Generalnego KOWR o
1)
zmianie danych zawartych w tym rejestrze,
2)
zakończeniu lub zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie biogazu
rolniczego
- w terminie 14 dni od dnia zmiany tych danych albo od dnia zakończenia lub zawieszenia
wykonywania tej działalności.
2.
Na podstawie informacji, o której mowa w ust. 1, Dyrektor Generalny KOWR dokonuje
zmiany wpisu w rejestrze wytwórców biogazu rolniczego.
3.
Dyrektor Generalny KOWR przekazuje Prezesowi URE informacje o
1)
zmianie dokonanej w rejestrze wytwórców biogazu rolniczego - w terminie 7 dni od dnia
dokonania tej zmiany;
2)
wykorzystywaniu substratów innych niż wymienione w art. 2 pkt 2 - niezwłocznie po
uzyskaniu takich informacji.
Dyrektor Generalny KOWR, w drodze decyzji, odmawia wpisu do rejestru wytwórców biogazu
rolniczego, w przypadku gdy
1)
wydano prawomocne orzeczenie zakazujące wytwórcy wykonywania działalności gospodarczej
w zakresie biogazu rolniczego;
2)
w okresie 3 lat poprzedzających złożenie wniosku o wpis do rejestru wytwórców biogazu
rolniczego wytwórcę wykreślono z tego rejestru z przyczyn, o których mowa w art. 30
ust. 1.
1.
Dyrektor Generalny KOWR wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez wytwórcę działalności
gospodarczej w zakresie biogazu rolniczego w przypadku
1)
złożenia przez wytwórcę oświadczenia, o którym mowa w art. 26 ust. 2 pkt 1 lub 2,
niezgodnego ze stanem faktycznym;
2)
posługiwania się przez wytwórcę nieprawdziwymi dokumentami, o których mowa w art.
25 pkt 1, 4 lub 5;
3)
nieusunięcia przez wytwórcę naruszeń warunków, o których mowa w art. 25 pkt 1, 2 i
6, w terminie wyznaczonym przez Dyrektora Generalnego KOWR;
4)
naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 25 pkt 3-5.
2.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
3.
Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 3 Dyrektor Generalny KOWR wyznacza
termin usunięcia stwierdzonych naruszeń.
1.
W przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 30 ust. 1, Dyrektor Generalny KOWR
z urzędu wykreśla wytwórcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie biogazu
rolniczego z rejestru wytwórców biogazu rolniczego.
2.
Wytwórca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie biogazu rolniczego, wobec którego
wydano decyzję, o której mowa w art. 30 ust. 1, może uzyskać wpis do rejestru wytwórców
biogazu rolniczego nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji.
3.
W przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 30 ust. 1, Dyrektor Generalny KOWR
informuje sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, o wykreśleniu
wytwórcy wykonującego działalność gospodarczą w zakresie biogazu rolniczego z rejestru
wytwórców biogazu rolniczego, w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji.
Dyrektor Generalny KOWR wykreśla wytwórcę z rejestru wytwórców biogazu rolniczego
na jego wniosek, a także po uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji
o Działalności Gospodarczej albo Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.
1.
Na podstawie
1)
danych zawartych w rejestrze wytwórców biogazu rolniczego,
2)
sprawozdań, o których mowa w art. 22 ust. 1 oraz w art. 25 pkt 6
- Dyrektor Generalny KOWR sporządza zbiorczy raport roczny.
2.
Zbiorczy raport roczny zawiera
1)
informacje, o których mowa w art. 22 ust. 1 i art. 25 pkt 4;
2)
wykaz wytwórców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie biogazu rolniczego.
3.
Dyrektor Generalny KOWR przekazuje zbiorczy raport roczny ministrowi właściwemu do
spraw energii, ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych, ministrowi właściwemu
do spraw środowiska oraz Prezesowi URE, w terminie do dnia 31 marca roku następującego
po roku sprawozdawczym.
1.
Dyrektor Generalny KOWR może przeprowadzić kontrolę wykonywania działalności gospodarczej
w zakresie biogazu rolniczego.
2.
Czynności kontrolne wykonują pracownicy Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa na podstawie
pisemnego upoważnienia Dyrektora Generalnego KOWR oraz po okazaniu legitymacji służbowej.
3.
Osoby upoważnione do przeprowadzenia kontroli są uprawnione do
1)
wstępu na teren nieruchomości, obiektów, lokali lub ich części, gdzie jest wykonywana
działalność gospodarcza w zakresie biogazu rolniczego;
2)
żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników informacji
oraz udostępniania danych mających związek z przedmiotem kontroli.
4.
Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół, który zawiera także wnioski i zalecenia
oraz informację o sposobie złożenia zastrzeżeń co do jego treści. Termin do złożenia
zastrzeżeń wynosi nie mniej niż 7 dni od dnia doręczenia protokołu.
5.
Przeprowadzający kontrolę zamieszcza w protokole adnotację o odmowie podpisania protokołu
przez kontrolowanego.
6.
Dyrektor Generalny KOWR może upoważnić do przeprowadzenia kontroli inny organ administracji
wyspecjalizowany w kontroli danego rodzaju działalności gospodarczej. Do kontroli
przeprowadzanej przez ten organ przepisy ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.
1.
Działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania
1)
biopłynów,
2)
energii elektrycznej wyłącznie z biopłynów w instalacjach odnawialnego źródła energii
- zwana dalej „działalnością gospodarczą w zakresie biopłynów”, jest działalnością
regulowaną w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców i wymaga wpisu do rejestru
wytwórców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie biopłynów, zwanego dalej
„rejestrem wytwórców biopłynów”.
2.
Rejestr wytwórców biopłynów prowadzi Dyrektor Generalny KOWR.
3.
Dyrektor Generalny KOWR dokonuje wpisu do rejestru wytwórców biopłynów na podstawie
wniosku wytwórcy wykonującego działalność gospodarczą w zakresie biopłynów.
1.
Wytwórca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie biopłynów jest obowiązany
1)
posiadać dokument potwierdzający tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których będzie
wykonywana działalność gospodarcza w zakresie biopłynów;
2)
dysponować odpowiednimi obiektami budowlanymi i instalacjami, w tym urządzeniami technicznymi,
spełniającymi wymagania określone w szczególności w przepisach o ochronie przeciwpożarowej,
w przepisach sanitarnych i w przepisach o ochronie środowiska, umożliwiającymi wykonywanie
tej działalności gospodarczej;
3)
wykorzystywać wyłącznie biomasę lub ziarna zbóż pełnowartościowych;
4)
prowadzić dokumentację dotyczącą
a)
ilości oraz rodzaju biomasy lub ziaren zbóż pełnowartościowych, wykorzystanych do
wytworzenia biopłynów,
b)
ilości i rodzaju wytworzonych biopłynów,
c)
ilości energii elektrycznej wytworzonej z biopłynów;
5)
posiadać dokumentację potwierdzającą datę
a)
wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej z biopłynów lub
b)
wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej z biopłynów po modernizacji instalacji,
w której ta energia została wytworzona, lub
c)
zakończenia modernizacji instalacji, w której energia elektryczna z biopłynów została
wytworzona;
6)
przekazywać Dyrektorowi Generalnemu KOWR sprawozdania kwartalne zawierające informacje,
o których mowa w pkt 4, w terminie 45 dni od dnia zakończenia kwartału.
7)
(uchylony)
2.
Na podstawie
1)
danych zawartych w rejestrze wytwórców biopłynów,
2)
sprawozdań, o których mowa w ust. 1 pkt 6
3)
(uchylony)
- Dyrektor Generalny KOWR sporządza zbiorczy raport roczny.
3.
Zbiorczy raport roczny zawiera
1)
informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 4;
2)
wykaz wytwórców
a)
wykonujących działalność gospodarczą w zakresie biopłynów,
b)
energii elektrycznej z biopłynów.
4.
Dyrektor Generalny KOWR przekazuje zbiorczy raport roczny ministrowi właściwemu do
spraw energii, ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych, ministrowi właściwemu
do spraw środowiska oraz Prezesowi URE, w terminie do dnia 31 marca roku następującego
po roku sprawozdawczym.
Do działalności gospodarczej w zakresie biopłynów przepisy art. 26-27a, art. 28 ust.
1 i 2 oraz ust. 3 pkt 1, art. 29-31a oraz art. 33 stosuje się odpowiednio.
W sprawach dotyczących wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania
energii elektrycznej z biogazu rolniczego, energii elektrycznej wyłącznie z biopłynów,
biogazu rolniczego, w instalacjach odnawialnego źródła energii, oraz wytwarzania biopłynów,
w zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale, stosuje się przepisy ustawy - Prawo
przedsiębiorców.
1.
Do postępowania przed Dyrektorem Generalnym KOWR stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2018 r. poz. 2096), zwanej dalej „ustawą - Kodeks postępowania administracyjnego”.
2.
Organem wyższego stopnia w stosunku do Dyrektora Generalnego KOWR jest minister właściwy
do spraw rynków rolnych.
1.
(uchylony)
2.
(uchylony)
3.
Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, z którym zamierza współpracować
klaster energii, jest obowiązany do zawarcia z koordynatorem klastra energii umowy
o świadczenie usług dystrybucji, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
4.
Obszar działania klastra energii ustala się na podstawie miejsc przyłączenia wytwórców
i odbiorców energii będących członkami tego klastra.
5.
Działalność klastra energii nie może obejmować połączeń z sąsiednimi krajami.
(uchylony)
1.
Spółdzielnia energetyczna działa na obszarze jednego operatora systemu dystrybucyjnego
elektroenergetycznego lub sieci dystrybucyjnej gazowej lub ciepłowniczej, zaopatrujących
w energię elektryczną, biogaz lub ciepło wytwórców i odbiorców będących członkami
tej spółdzielni, których instalacje są przyłączone do sieci danego operatora lub do
danej sieci ciepłowniczej.
2.
Obszar działania spółdzielni energetycznej ustala się na podstawie miejsc przyłączenia
wytwórców i odbiorców będących członkami tej spółdzielni do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
lub sieci dystrybucyjnej gazowej, lub sieci ciepłowniczej.
Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, z którym zamierza współpracować
spółdzielnia energetyczna, jest obowiązany do zawarcia umowy o świadczenie usług dystrybucji,
o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne, która w szczególności określa
zasady
1)
świadczenia usług dystrybucji na rzecz odbiorców będących członkami spółdzielni energetycznej;
2)
wyznaczania i udostępniania danych pomiarowych.
Spółdzielnia energetyczna spełnia łącznie następujące warunki
1)
łączna moc zainstalowana elektryczna wszystkich instalacji odnawialnego źródła energii
należących do członków spółdzielni umożliwia pokrycie nie mniej niż 70% rocznego zapotrzebowania
na energię elektryczną wszystkich członków tej spółdzielni;
2)
przynajmniej jedna instalacja odnawialnego źródła energii uzyska stopień wykorzystania
mocy zainstalowanej elektrycznej większy niż 3504 MWh/MW/rok;
3)
liczba jej członków jest mniejsza niż 1000;
4)
przedmiotem jej działalności jest wytwarzanie
a)
energii elektrycznej w instalacjach odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej nie większej niż 10 MW lub
b)
biogazu w instalacjach odnawialnego źródła energii o rocznej wydajności nie większej
niż 40 mln m
c)
ciepła w instalacjach odnawialnego źródła energii o łącznej mocy osiągalnej nie większej
niż 30 MW;
5)
prowadzi działalność na obszarze gmin wiejskich lub miejsko-wiejskich w rozumieniu
przepisów o statystyce publicznej.
1.
Pomoc inwestycyjna przeznaczona na realizację inwestycji w zakresie danej instalacji
odnawialnego źródła energii, o której mowa w art. 72, pomniejsza cenę wynikającą z
oferty, o której mowa w art. 79 ust. 3, złożonej przez wytwórcę, którego oferta wygrała
aukcję.
2.
Do pomocy inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, nie zalicza się
1)
wartości praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia oraz świadectw pochodzenia
biogazu rolniczego w rozumieniu niniejszej ustawy oraz ustawy - Prawo energetyczne,
wartości praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia z kogeneracji w rozumieniu
ustawy - Prawo energetyczne oraz wartości praw majątkowych wynikających ze świadectw
efektywności energetycznej, o których mowa w przepisach dotyczących efektywności energetycznej;
2)
środków na pokrycie kosztów osieroconych na podstawie ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców
w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii
elektrycznej
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1571);
3)
wartości uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na podstawie przepisów rozdziału 6 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji
gazów cieplarnianych
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1201);
4)
w przypadku zmodernizowanej instalacji odnawialnego źródła energii - pomocy przeznaczonej
na budowę lub eksploatację tej instalacji, mających miejsce przed rozpoczęciem robót
związanych z modernizacją instalacji, na bazie której dokonana została modernizacja.
3.
Wartość pomocy inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, jest wyrażana w kwocie pieniężnej,
po przeliczeniu jej w sposób pozwalający na ustalenie kwoty, jaką otrzymałby beneficjent
pomocy, gdyby została ona udzielona w formie dotacji, zgodnie z przepisami wydanymi
na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących
pomocy publicznej
(Dz. U. z 2018 r. poz. 362).
4.
Wartość pomocy inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, oblicza się na dzień złożenia
oświadczenia, o którym mowa w art. 79 ust. 3 pkt 9, według następującego wzoru
\(
PI_c = \sum\limits_{i = u}^j {(PI_i } * \mathop \Pi \limits_i^j (1 + r_i )),
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
PIc - sumę zwaloryzowanej wartości pomocy inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, wyrażoną
w złotych,
PIi - wartość w roku „i” pomocy inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, wyrażoną w złotych,
udzieloną w danym roku „i”,
j - rok kalendarzowy, w którym wytwórca złożył oświadczenie, o którym mowa w art.
79 ust. 3 pkt 9,
i - kolejne lata kalendarzowe liczone od roku kalendarzowego „u” do roku kalendarzowego
„j”,
u - rok kalendarzowy, w którym po raz pierwszy udzielono pomocy inwestycyjnej przeznaczonej
na realizację inwestycji w zakresie danej instalacji odnawialnego źródła energii,
o której mowa w art. 72, oznaczonej symbolem PIi,
ri - stopę referencyjną wyrażoną w ułamku dziesiętnym, będącą spadkiem lub wzrostem
średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w roku „i” określonym
w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, zwanego dalej „Prezesem GUS”,
ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, przy
czym wartość ri dla roku kalendarzowego „j” wynosi 0; w przypadku gdy do dnia złożenia oświadczenia,
o którym mowa w art. 79 ust. 3 pkt 9, stopa referencyjna w roku „i” nie została opublikowana,
należy przyjąć spadek lub wzrost wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych z listopada
roku „i”, w ujęciu rok do roku.
5.
Wytwórcy, o których mowa w art. 72 ust. 1, dokonują obliczenia ceny skorygowanej stanowiącej
cenę zakupu energii elektrycznej, o której mowa w art. 92 ust. 1, lub podstawę wypłaty
ujemnego salda, o którym mowa w art. 93 ust. 1 pkt 4 albo ust. 2 pkt 3, według następującego
wzoru
\(
C_s = C_0 - {{PI_c } \over {I + I_{PM_{OZE} } }},
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
Cs - cenę skorygowaną, wyrażoną w zł/MWh; w przypadku nieudzielenia pomocy inwestycyjnej,
o której mowa w ust. 1, wartość Cs jest równa wartości Co,
Co - cenę, o której mowa w art. 79 ust. 3 pkt 3, wynikającą z oferty, wyrażoną w zł/MWh,
PIc - sumę zwaloryzowanej wartości pomocy inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, wyrażoną
w złotych, obliczoną zgodnie z ust. 4,
I - ilość energii elektrycznej, o której mowa w art. 79 ust. 3 pkt 3, wyrażoną w MWh,
wynikającą z oferty,
IpMOZE - ilość energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii,
wyrażoną w MWh, w odniesieniu do której Prezes URE od dnia 1 października 2005 r.
do dnia złożenia oferty, o której mowa w art. 79, wydał świadectwa pochodzenia potwierdzające
wytworzenie energii z odnawialnych źródeł energii; w przypadku wytwórcy, o którym
mowa w art. 72 ust. 1 pkt 2, wartość IPMOZE wynosi 0.
6.
Do oświadczenia, o którym mowa w art. 79 ust. 3 pkt 9, wytwórca, o którym mowa w art.
72 ust. 1, dołącza informacje o wielkości udzielonej pomocy publicznej obliczonej
zgodnie z ust. 3 i 4, oraz cenie skorygowanej, obliczonej zgodnie z ust. 5.
7.
W przypadku gdy po dniu złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 79 ust. 3 pkt
9, wytwórcy, o którym mowa w art. 72 ust. 1, którego oferta wygrała aukcję, zostanie
udzielona pomoc inwestycyjna, o której mowa w ust. 1, lub wzrośnie wartość tej pomocy,
wytwórca ten jest zobowiązany do przekazania Prezesowi URE, najpóźniej w dziesiątym
dniu miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło udzielenie takiej pomocy,
oświadczenia zawierającego jej wartość obliczoną zgodnie z ust. 3, datę jej udzielenia,
wskazanie podmiotu udzielającego pomocy oraz cenę skorygowaną. Cenę skorygowaną oblicza
się według następującego wzoru
\(
C_{sn} = C_s - {{PI} \over {I_p }},
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
Csn - nową cenę skorygowaną, wyrażoną w zł/MWh, która staje się ceną skorygowaną (Cs) obowiązującą od miesiąca następującego po miesiącu złożenia oświadczenia, o którym
mowa w zdaniu pierwszym, stanowiącą cenę zakupu energii elektrycznej, o której mowa
w art. 92 ust. 1, lub podstawę wypłaty ujemnego salda zgodnie z art. 93 ust. 1 pkt
4 albo ust. 2 pkt 3,
Cs - cenę skorygowaną, wyrażoną w zł/MWh, z uwzględnieniem art. 92 ust. 10, obowiązującą
do końca miesiąca, w którym złożono oświadczenie, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
stanowiącą cenę zakupu energii elektrycznej, o której mowa w art. 92 ust. 1, lub podstawę
wypłaty ujemnego salda zgodnie z art. 93 ust. 1 pkt 4 albo ust. 2 pkt 3,
PI - wysokość udzielonej pomocy inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, lub wzrost
jej wartości, wyrażone w złotych, udzielonej po dniu złożenia oświadczenia, o którym
mowa w art. 79 ust. 3 pkt 9, obliczone zgodnie z ust. 3,
Ip - ilość energii elektrycznej, wyrażonej w MWh, o której mowa w art. 79 ust. 3 pkt
3, pomniejszoną o ilość energii elektrycznej sprzedanej w ramach systemu aukcyjnego
do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym udzielono pomocy PI, stanowiącą
podstawę obowiązku zakupu energii, o którym mowa w art. 92 ust. 1, lub podstawę wypłaty
ujemnego salda zgodnie z art. 93 ust. 1 pkt 4 albo ust. 2 pkt 3.
8.
O wysokości ceny skorygowanej, o której mowa w ust. 7, wytwórca powiadamia operatora
rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106, a w przypadku instalacji
odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż
500 kW - także sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, w terminie,
o którym mowa w ust. 7.
9.
Wytwórca, o którym mowa w art. 72 ust. 1, którego oferta wygrała aukcję, jest obowiązany
do przekazywania Prezesowi URE, w całym okresie wsparcia, w terminie 30 dni od zakończenia
roku kalendarzowego, oświadczenia o nieudzieleniu pomocy inwestycyjnej, o której mowa
w ust. 1, w poprzednim roku kalendarzowym, albo oświadczenia o wartości tej pomocy
obliczonej zgodnie z ust. 3, zawierającego datę jej udzielenia oraz wskazanie podmiotu
udzielającego pomocy.
10.
Zmiana wartości udzielonej pomocy inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, która uwzględniona
została przy obliczaniu ceny skorygowanej, o której mowa w ust. 5 i 7, polegająca
na obniżeniu wartości tej pomocy, nie powoduje zmiany wartości tej ceny.
1.
Pomoc inwestycyjna przeznaczona na realizację inwestycji w zakresie danej instalacji
odnawialnego źródła energii, o której mowa w art. 70a ust. 1 lub 2, pomniejsza stałą
cenę zakupu energii elektrycznej, o której mowa w art. 70e, obowiązującą w dniu złożenia
deklaracji, o której mowa w art. 70b ust. 1.
2.
Do pomocy inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, nie zalicza się
1)
wartości praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia oraz świadectw pochodzenia
biogazu rolniczego w rozumieniu niniejszej ustawy oraz ustawy - Prawo energetyczne,
wartości praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia z kogeneracji w rozumieniu
ustawy - Prawo energetyczne oraz wartości praw majątkowych wynikających ze świadectw
efektywności energetycznej, o których mowa w przepisach dotyczących efektywności energetycznej;
2)
wartości uprawnień do emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu przepisów rozdziału 6 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji
gazów cieplarnianych;
3)
w przypadku zmodernizowanej instalacji odnawialnego źródła energii - pomocy przeznaczonej
na budowę lub eksploatację tej instalacji, mających miejsce przed rozpoczęciem robót
związanych z modernizacją instalacji, na bazie której dokonana została modernizacja.
3.
Wartość pomocy inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, jest wyrażana w kwocie pieniężnej,
po przeliczeniu jej w sposób pozwalający na ustalenie kwoty, jaką otrzymałby beneficjent
pomocy, gdyby została ona udzielona w formie dotacji, zgodnie z przepisami wydanymi
na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących
pomocy publicznej.
4.
Wartość pomocy inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, oblicza się na dzień złożenia
deklaracji, o której mowa w art. 70b ust. 1, według następującego wzoru
\(
PI_c = \sum\limits_{i = u}^j {(PI_i } * \mathop \Pi \limits_i^j (1 + r_i )),
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
PIc - sumę zwaloryzowanej wartości pomocy inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, wyrażoną
w złotych,
PIi - wartość w roku „i” pomocy inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, wyrażoną w złotych,
udzieloną w danym roku „i”,
j - rok kalendarzowy, w którym wytwórca złożył deklarację, o której mowa w art. 70b
ust. 1,
i - kolejne lata kalendarzowe liczone od roku kalendarzowego „u” do roku kalendarzowego
„j”,
u - rok kalendarzowy, w którym po raz pierwszy udzielono pomocy inwestycyjnej na realizację
inwestycji w zakresie danej instalacji odnawialnego źródła energii, o której mowa
w art. 70a ust. 1 albo 2, oznaczonej symbolem PIi,
ri - stopę referencyjną wyrażoną w ułamku dziesiętnym, będącą spadkiem lub wzrostem
średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w roku „i” określonym
w komunikacie Prezesa GUS, ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej
„Monitor Polski”, przy czym wartość ri dla roku kalendarzowego „j” wynosi 0; w przypadku gdy do dnia złożenia deklaracji,
o której mowa w art. 70b ust. 1, stopa referencyjna w roku „i” nie została opublikowana,
należy przyjąć spadek lub wzrost wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych z listopada
roku „i”, w ujęciu rok do roku.
5.
Wytwórcy, o których mowa w art. 70b ust. 1, dokonują obliczenia ceny skorygowanej
stanowiącej cenę zakupu energii elektrycznej, o której mowa w art. 70c ust. 2 albo
6, według następującego wzoru
\(
C_s = C_O - {{PI_C } \over {I + I_{PM_{OZE} } }},
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
Cs - cenę zakupu, o której mowa w art. 70c ust. 2 albo 6, skorygowaną, wyrażoną w zł/MWh;
w przypadku nieudzielenia pomocy inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, wartość Cs jest równa wartości Co,
Co - cenę, o której mowa w art. 70e, wyrażoną w zł/MWh, obowiązującą w dniu złożenia
deklaracji, o której mowa w art. 70b ust. 1,
PIc - sumę zwaloryzowanej wartości pomocy inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, wyrażoną
w złotych, obliczoną zgodnie z ust. 4,
I - ilość energii elektrycznej, o której mowa w art. 70b ust. 3 pkt 2, wyrażoną w
MWh, określoną przez wytwórcę w deklaracji, o której mowa w art. 70b ust. 1,
IpMOZE - ilość energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii,
wyrażoną w MWh, w odniesieniu do której Prezes URE od dnia 1 października 2005 r.
do dnia złożenia deklaracji, o której mowa w art. 70b ust. 1, wydał świadectwa pochodzenia
potwierdzające wytworzenie energii z odnawialnych źródeł energii oraz ilość energii,
w odniesieniu do której operator rozliczeń energii odnawialnej, od dnia wytworzenia
po raz pierwszy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii na potrzeby aukcyjnego
systemu wsparcia do dnia złożenia deklaracji, o której mowa w art. 70b ust. 1, rozliczył
ujemne saldo zgodnie z art. 93 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 3; w przypadku wytwórcy,
o którym mowa w art. 70b ust. 4 pkt 1, wartość IPMOZE wynosi 0.
6.
W ramach składanego przez wytwórcę oświadczenia, o którym mowa w art. 70b ust. 3 pkt
6, wytwórca ten przekazuje informacje o wielkości udzielonej pomocy publicznej przeliczonej
i obliczonej zgodnie z ust. 3 i 4, oraz cenie skorygowanej, obliczonej zgodnie z ust.
5.
7.
W przypadku, w którym po dniu złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 70b ust.
3 pkt 6, wytwórcy wskazanemu w art. 70b ust. 1, zostanie udzielona pomoc inwestycyjna,
o której mowa w ust. 1, lub wzrośnie wartość tej pomocy, wytwórca ten jest zobowiązany
do przekazania Prezesowi URE, najpóźniej w dziesiątym dniu miesiąca następującego
po upływie miesiąca, w którym nastąpiło udzielenie pomocy, oświadczenia zawierającego
jej wartość przeliczoną zgodnie z ust. 3, datę jej udzielenia, wskazanie podmiotu
udzielającego pomocy inwestycyjnej oraz cenę skorygowaną. Cenę skorygowaną oblicza
się według następującego wzoru
\(
C_{sn} = C_s - {{PI} \over {I_P }},
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
Csn - nową cenę skorygowaną, wyrażoną w zł/MWh, która staje się ceną skorygowaną (Cs) obowiązującą od miesiąca następującego po miesiącu złożenia deklaracji, o której
mowa w art. 70b ust. 1, stanowiącą cenę zakupu energii elektrycznej, o której mowa
w art. 70e ust. 1,
Cs - cenę skorygowaną, wyrażoną w zł/MWh, obowiązującą do końca miesiąca, w którym złożono
oświadczenie, o którym mowa w zdaniu pierwszym, stanowiącą cenę zakupu energii elektrycznej,
o której mowa w art. 70e ust. 1,
PI - wysokość udzielonej pomocy inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, lub wzrost
jej wartości, wyrażone w złotych, udzielonej po dniu złożenia oświadczenia, o którym
mowa w art. 70b ust. 3 pkt 6, obliczone zgodnie z ust. 3,
Ip - ilość energii elektrycznej, wyrażonej w MWh, o której mowa w art. 70b ust. 3 pkt
2, pomniejszoną o ilość energii elektrycznej wytworzonej oraz wprowadzonej do sieci
i sprzedanej zgodnie z art. 70a-70f.
8.
O wysokości ceny skorygowanej, o której mowa w ust. 7, wytwórca powiadamia
1)
sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, w przypadku wytwórców, o
których mowa w art. 70b ust. 9 pkt 1, albo
2)
operatora rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106, w przypadku wytwórców,
o których mowa w art. 70b ust. 9 pkt 2
- w terminie wskazanym w ust. 7.
9.
Wytwórca, o którym mowa w art. 70b ust. 1, który uzyskał zaświadczenie, o którym mowa
w art. 70b ust. 8, jest obowiązany do przekazywania Prezesowi URE, w całym okresie
wsparcia, w terminie 30 dni od zakończenia roku kalendarzowego, oświadczenia o nieudzieleniu
pomocy inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, w poprzednim roku kalendarzowym, albo
oświadczenia o wartości tej pomocy, przeliczonej zgodnie z ust. 3, zawierającego datę
jej udzielenia oraz wskazanie podmiotu udzielającego pomocy.
10.
Zmiana wartości udzielonej pomocy inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, która została
uwzględniona przy obliczaniu ceny skorygowanej, o której mowa w ust. 5 i 7, polegająca
na obniżeniu wartości tej pomocy, nie powoduje zmiany wartości tej ceny.
1
Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE sprzedawca
energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na podstawie umowy, o
której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
1a.
Sprzedawca zobowiązany ma obowiązek dokonać rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust.
1, chyba że rozliczenia dokonuje wybrany przez prosumenta sprzedawca inny niż sprzedawca
zobowiązany, na podstawie umowy kompleksowej.
1b.
Obowiązek rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1, powstaje od daty wytworzenia
po raz pierwszy energii elektrycznej z odnawialnego źródła energii i trwa przez okres
kolejnych 15 lat, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2035 r.
1c.
Przez datę wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej z odnawialnego źródła
energii rozumie się dzień, w którym energia elektryczna została po raz pierwszy wprowadzona
do sieci dystrybucyjnej.
1d.
W zakresie nieuregulowanym ustawą do umów, o których mowa w ust. 1 lub w art. 41 ust.
19, w przypadku prosumenta będącego konsumentem w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje się przepisy o ochronie praw odbiorcy końcowego oraz przepisy dotyczące ochrony
konsumenta.
2.
Operatorzy systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych, w terminie do dnia 15 września
każdego roku, przekazują Prezesowi URE informacje dotyczące sprzedawców energii elektrycznej
o największym wolumenie jej sprzedaży w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 sierpnia
tego roku odbiorcom końcowym przyłączonym do sieci dystrybucyjnej danego operatora
na obszarze działania tego operatora.
3
Na podstawie informacji, o których mowa w ust. 2, Prezes URE, w drodze decyzji, wyznacza
sprzedawcę zobowiązanego
1)
na obszarze działania danego operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego,
w terminie do dnia 31 października każdego roku, na rok następny;
2)
będącego sprzedawcą energii elektrycznej o największym wolumenie jej sprzedaży w okresie
od dnia 1 stycznia do dnia 31 sierpnia tego roku na obszarze działania operatora systemu
przesyłowego elektroenergetycznego, w terminie do dnia 31 października każdego roku,
na rok następny.
4.
Decyzje, o których mowa w ust. 3, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.
5.
W przypadku gdy operatorzy systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych nie przekażą
Prezesowi URE informacji, o których mowa w ust. 2, w terminie do dnia 15 września
danego roku, Prezes URE, w drodze decyzji, wyznacza sprzedawcę zobowiązanego biorąc
pod uwagę dane dotyczące wolumenu sprzedaży energii elektrycznej z roku poprzedniego.
5a
W przypadku gdy na obszarze działania operatora systemu dystrybucyjnego nie zostanie
wyznaczony sprzedawca zobowiązany, podmiotem obowiązanym do zakupu energii elektrycznej,
o której mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust.
1, od wytwórców przyłączonych do sieci tego operatora, jest podmiot, o którym mowa
w ust. 3 pkt 2.
5b
Na realizację obowiązku, o którym mowa w ust. 1, nie ma wpływu zakończenie działalności
przez operatora systemu elektroenergetycznego, na obszarze którego wyznaczony został
sprzedawca zobowiązany.
5c
W przypadku wygaśnięcia lub cofnięcia przez Prezesa URE sprzedawcy zobowiązanemu koncesji
na wytwarzanie lub obrót energią elektryczną, do końca danego roku kalendarzowego
podmiotem obowiązanym do zakupu energii elektrycznej od wytwórców przyłączonych do
sieci, na której sprzedawca ten został wyznaczony, jest podmiot, o którym mowa w ust.
3 pkt 2.
6.
Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego oraz operatorzy systemów dystrybucyjnych
elektroenergetycznych niezwłocznie zamieszczają na swojej stronie internetowej informację
o wyznaczeniu sprzedawcy zobowiązanego.
7.
Po wyznaczeniu sprzedawcy zobowiązanego, operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego
oraz operatorzy systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych niezwłocznie zawierają
z tym sprzedawcą umowę o świadczenie usług przesyłania albo umowę o świadczenie usług
dystrybucji lub dokonują zmiany tych umów w celu umożliwienia realizacji przez sprzedawcę
zobowiązanego dokonania zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust.
1, w art. 42 ust. 1 lub w art. 92 ust. 1.
8
Koszty zakupu energii elektrycznej, ponoszone w związku z realizacją przez sprzedawcę
zobowiązanego obowiązku zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust.
1, art. 42 ust. 1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, uwzględnia się w kalkulacji
cen ustalanych w taryfie tego sprzedawcy, przyjmując, że każda jednostka energii elektrycznej
sprzedawana przez tego sprzedawcę odbiorcom końcowym jest obciążona tymi kosztami
w równej wysokości.
1.
Z uwzględnieniem art. 80 ust. 9, sprzedawca zobowiązany dokonuje zakupu oferowanej
1)
niewykorzystanej energii elektrycznej wytworzonej przez wytwórcę, innego niż prosument,
w mikroinstalacji z odnawialnych źródeł energii, w tym przechowywanej w magazynie
energii, lub energii elektrycznej, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1;
2)
energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji przez
wytwórcę będącego przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców
a)
pod warunkiem że energia elektryczna została wytworzona w tej mikroinstalacji po raz
pierwszy przed dniem wejścia w życie rozdziału 4,
b)
w mikroinstalacji zmodernizowanej po dniu wejścia w życie rozdziału 4;
3)
energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji przez
wytwórcę będącego przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców, pod
warunkiem że energia elektryczna została wytworzona w tej mikroinstalacji po raz pierwszy
po dniu wejścia w życie rozdziału 4.
2.
Warunkiem dokonania zakupu przez danego sprzedawcę zobowiązanego energii elektrycznej,
o której mowa w ust. 1, jest wprowadzenie tej energii do sieci dystrybucyjnej.
3.
Obowiązek zakupu energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w
mikroinstalacji zmodernizowanej po dniu wejścia w życie rozdziału 4 dotyczy wyłącznie
energii wytworzonej proporcjonalnie do przyrostu łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej
tej instalacji.
4.
Obowiązek zakupu oferowanej energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 3,
powstaje od pierwszego dnia wprowadzenia tej energii do sieci dystrybucyjnej i trwa
przez okres kolejnych 15 lat, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2035 r., przy czym
okres ten liczy się od daty wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej z odnawialnych
źródeł energii.
5.
Obowiązek zakupu energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o której mowa
w ust. 1 pkt 2 lit. a, powstaje od pierwszego dnia wprowadzenia tej energii do sieci
dystrybucyjnej i trwa przez okres kolejnych 15 lat, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia
2035 r., przy czym okres ten liczy się od dnia wytworzenia po raz pierwszy energii
elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia,
o którym mowa w art. 44 ust. 1.
6.
Obowiązek zakupu energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, o
której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, powstaje od pierwszego dnia wprowadzenia tej energii
do sieci dystrybucyjnej i trwa przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozdziału
4, przy czym okres ten liczy się od dnia wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej
w zmodernizowanej mikroinstalacji potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia,
o którym mowa w art. 44 ust. 1.
7.
Energia elektryczna wytworzona z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji zmodernizowanej
po dniu wejścia w życie rozdziału 4 może zostać zakupiona wyłącznie w przypadku, gdy
1)
w wyniku modernizacji mikroinstalacji nastąpił przyrost mocy zainstalowanej elektrycznej,
ale nie więcej niż do 40 kW;
2)
nakłady na modernizację mikroinstalacji wyniosły nie mniej niż 30% wartości początkowej
modernizowanej mikroinstalacji;
3)
urządzenia wchodzące w skład zmodernizowanej mikroinstalacji, służące do wytwarzania
energii elektrycznej, zamontowane w czasie modernizacji zostały wyprodukowane nie
później niż w terminie 48 miesięcy przed dniem wytworzenia po raz pierwszy energii
elektrycznej w zmodernizowanej mikroinstalacji.
8.
Cena zakupu energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1, wynosi 100% średniej ceny
sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym w poprzednim kwartale ogłoszonej
przez Prezesa URE na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 18a ustawy - Prawo energetyczne.
9.
Koszty bilansowania handlowego energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacjach,
o których mowa w ust. 1, pokrywają w całości sprzedawcy zobowiązani.
10.
(uchylony)
11.
(uchylony)
12.
(uchylony)
13.
(uchylony)
14.
(uchylony)
15.
(uchylony)
16.
(uchylony)
17.
(uchylony)
18.
(uchylony)
19.
Świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej dotyczących wprowadzanej do sieci
energii wytworzonej w mikroinstalacji przez wytwórcę, innego niż prosument, a przedsiębiorstwem
energetycznym zajmującym się dystrybucją energii elektrycznej, odbywa się na podstawie
umowy o świadczenie usług dystrybucji, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
20.
(uchylony)
1.
Z uwzględnieniem art. 80 ust. 9, sprzedawca zobowiązany dokonuje zakupu oferowanej
energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej w
1)
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja, o łącznej mocy elektrycznej
mniejszej niż 500 kW, w tym energii elektrycznej wytworzonej w okresie rozruchu technologicznego
tej instalacji, w której energia elektryczna została wytworzona po raz pierwszy przed
dniem wejścia w życie rozdziału 4;
2)
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja albo instalacji wykorzystującej
wyłącznie biogaz rolniczy do wytworzenia energii elektrycznej, o łącznej mocy elektrycznej
mniejszej niż 500 kW, zmodernizowanej po dniu wejścia w życie rozdziału 4;
3)
instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej wyłącznie biogaz rolniczy do
wytworzenia energii elektrycznej, w tym energii elektrycznej wytworzonej w okresie
rozruchu technologicznego tej instalacji, w której energia elektryczna została wytworzona
po raz pierwszy przed dniem wejścia w życie rozdziału 4;
4)
instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej wyłącznie biogaz rolniczy do
wytworzenia energii elektrycznej, zmodernizowanej po dniu wejścia w życie rozdziału
4.
2.
Warunkiem zakupu przez sprzedawcę zobowiązanego energii elektrycznej, o której mowa
w ust. 1, jest zaoferowanie sprzedaży całej wytworzonej i wprowadzonej do sieci przesyłowej
lub sieci dystrybucyjnej energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacji
odnawialnego źródła energii, w okresie co najmniej 90 następujących po sobie dni kalendarzowych.
3.
Obowiązek zakupu energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, o
której mowa w ust. 1 pkt 1, powstaje od pierwszego dnia wprowadzenia tej energii do
sieci dystrybucyjnej lub sieci przesyłowej i trwa przez okres kolejnych 15 lat, nie
dłużej niż do dnia 31 grudnia 2035 r., przy czym okres ten liczy się od dnia wytworzenia
po raz pierwszy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, potwierdzonego
wydanym świadectwem pochodzenia, o którym mowa w art. 44 ust. 1.
4.
Obowiązek zakupu energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, o
której mowa w ust. 1 pkt 2
1)
dotyczy ilości energii elektrycznej wytworzonej proporcjonalnie do przyrostu łącznej
mocy zainstalowanej elektrycznej tej instalacji; w przypadku, o którym mowa w ust.
8, ilość energii elektrycznej objętej obowiązkiem zakupu odpowiada procentowej wielkości
nakładów poniesionych na modernizację, nie więcej niż 75% wartości początkowej modernizowanej
instalacji, oraz
2)
powstaje od pierwszego dnia wprowadzenia tej energii do sieci dystrybucyjnej lub sieci
przesyłowej i trwa maksymalnie przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozdziału
4, przy czym okres ten liczy się od dnia wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej
z odnawialnych źródeł energii, potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia, o którym
mowa w art. 44 ust. 1.
5.
Sprzedawca zobowiązany dokonuje zakupu oferowanej energii elektrycznej wytworzonej
z odnawialnych źródeł energii w okresie rozruchu technologicznego instalacji odnawialnego
źródła energii, nie dłużej niż przez 90 dni, licząc od dnia pierwszego wprowadzenia
energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii do sieci właściwego
operatora, z wyłączeniem instalacji spalania wielopaliwowego oraz dedykowanej instalacji
spalania wielopaliwowego.
6.
(uchylony)
7.
Energia elektryczna wytworzona z odnawialnych źródeł energii w instalacji, o której
mowa w ust. 1 pkt 2, może zostać zakupiona wyłącznie w przypadku, gdy
1)
urządzenia wchodzące w skład tej instalacji, służące do wytwarzania tej energii, zamontowane
w czasie modernizacji zostały wyprodukowane nie później niż w terminie 48 miesięcy
przed dniem wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej w tej zmodernizowanej
instalacji;
2)
w wyniku modernizacji tej instalacji nastąpił przyrost łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej;
3)
nakłady na modernizację tej instalacji wyniosły co najmniej 30% wartości początkowej
modernizowanej instalacji;
4)
zmodernizowana instalacja odnawialnego źródła energii nie będzie wykorzystywana do
wytwarzania energii elektrycznej z biomasy, biopłynów, biogazu lub biogazu rolniczego
w instalacjach spalania wielopaliwowego, z wyłączeniem dedykowanych instalacji spalania
wielopaliwowego.
8.
W przypadku modernizacji instalacji
1)
niestanowiącej instalacji odnawialnego źródła energii, w wyniku której powstała instalacja
odnawialnego źródła energii, z wyłączeniem dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego,
albo
2)
spalania wielopaliwowego, w wyniku której powstała instalacja odnawialnego źródła
energii, która nie będzie wykorzystywana do wytwarzania energii elektrycznej w instalacji
spalania wielopaliwowego, albo
3)
odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej
niż 5 MW, wykorzystującej hydroenergię do wytworzenia energii elektrycznej
- energia elektryczna wytworzona w instalacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, może
zostać zakupiona po spełnieniu warunków, o których mowa w ust. 7 pkt 1, 3 i 4.
9.
Energia elektryczna wytworzona z odnawialnych źródeł energii w instalacji, o której
mowa w ust. 1 pkt 2, wykorzystującej do wytwarzania tej energii elektrycznej biomasę
spalaną w dedykowanej instalacji spalania biomasy, w dedykowanej instalacji spalania
wielopaliwowego lub w układach hybrydowych, może zostać zakupiona wyłącznie w przypadku,
gdy zostanie wytworzona w instalacji odnawialnego źródła energii o
1)
łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 MW;
2)
mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 MWt - w przypadku instalacji odnawialnego źródła energii wytwarzającej energię elektryczną
w wysokosprawnej kogeneracji.
1.
Cena zakupu energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o której mowa w art.
42 ust. 1 i 5, stanowi równowartość średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na
rynku konkurencyjnym w poprzednim kwartale, ogłoszonej przez Prezesa URE na podstawie
art. 23 ust. 2 pkt 18a ustawy - Prawo energetyczne.
2
Sprzedawca zobowiązany jest odpowiedzialny za bilansowanie handlowe energii elektrycznej
zakupionej z instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej mniejszej niż 500 kW. Koszty bilansowania handlowego energii wytworzonej
w tej instalacji pokrywa w całości sprzedawca zobowiązany dokonujący zakupu tej energii.
3.
Ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej w instalacji
odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja, którą jest obowiązany zakupić
sprzedawca zobowiązany, ustala się na podstawie rzeczywistych wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych.
1
Wytwórcy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o której mowa w art.
41 ust. 1 pkt 2, oraz wytwórcy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii
w instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja, w której energia
elektryczna została wytworzona po raz pierwszy przed dniem wejścia w życie rozdziału
4, przysługuje świadectwo pochodzenia tej energii potwierdzające jej wytworzenie z
odnawialnych źródeł energii, zwane dalej „świadectwem pochodzenia”.
1a.
Świadectwo pochodzenia wydaje się oddzielnie dla energii elektrycznej wytworzonej
z
1)
biogazu rolniczego;
2)
innych niż biogaz rolniczy odnawialnych źródeł energii.
2.
W przypadku gdy energia elektryczna została wytworzona w instalacji, o której mowa
w ust. 1, spełniającej jednocześnie warunki wysokosprawnej kogeneracji, wytwórcy,
o którym mowa w ust. 1, oprócz świadectwa pochodzenia przysługuje również świadectwo
pochodzenia z kogeneracji w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne.
3.
Świadectwo pochodzenia nie przysługuje dla tej części energii elektrycznej, do wytworzenia
której
1)
wykorzystano drewno inne niż drewno energetyczne oraz zboża pełnowartościowe w przypadku
a)
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja,
wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biogaz inny niż biogaz rolniczy,
b)
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja
wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę spalaną w dedykowanej
instalacji spalania biomasy,
c)
instalacji spalania wielopaliwowego, dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego
oraz układu hybrydowego, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej biomasę,
biogaz lub biogaz rolniczy,
d)
instalacji termicznego przekształcania odpadów;
2)
wykorzystano drewno inne niż drewno energetyczne w przypadku instalacji spalania wielopaliwowego,
dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących
do wytwarzania energii elektrycznej biopłyny;
3)
wykorzystano paliwa kopalne lub paliwa powstałe z ich przetworzenia w przypadku instalacji
odnawialnego źródła energii wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę
spalaną w dedykowanej instalacji spalania biomasy;
4)
wykorzystano biomasę zanieczyszczoną w celu zwiększenia jej wartości opałowej - w
przypadku dedykowanej instalacji spalania biomasy, a także hybrydowej instalacji odnawialnego
źródła energii, instalacji spalania wielopaliwowego, dedykowanej instalacji spalania
wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej
biomasę, biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy;
5)
wykorzystywano substraty inne niż wymienione w art. 2 pkt 2 - w przypadku wytwarzania
energii elektrycznej z biogazu rolniczego;
6)
wykorzystywano, w przypadku wytwarzania energii elektrycznej z biopłynów
a)
substraty inne niż wymienione w art. 2 pkt 4,
b)
biopłyny, które nie spełniają kryteriów zrównoważonego rozwoju, określonych w art. 28b-28bc ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych;
7
nie dochowano minimalnego udziału biomasy pochodzenia rolniczego w łącznej masie biomasy,
określonego w art. 60a ust. 2 lub przepisach wydanych na podstawie art. 60a ust. 3
- w przypadku instalacji odnawialnego źródła energii, o której mowa w art. 60a ust.
2.
4.
W przypadku gdy energia elektryczna została wytworzona z biopłynów w instalacji, o
której mowa w ust. 1, świadectwo pochodzenia przysługuje, jeżeli do wniosku o wydanie
świadectwa pochodzenia wytwórca dołączy dokumenty określone w art. 28c ust. 1 pkt 2 lub ust. 2 pkt 1 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, potwierdzające spełnienie kryteriów zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art.
28b-28bc tej ustawy.
5.
Świadectwo pochodzenia dla energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej
w mikroinstalacji albo w instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja
przysługuje przez okres kolejnych 15 lat, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2035 r.,
przy czym okres ten liczy się od dnia wytworzenia po raz pierwszy tej energii, potwierdzonego
wydanym świadectwem pochodzenia.
6.
Świadectwo pochodzenia dla energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej
w mikroinstalacji albo instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja,
zmodernizowanej po dniu wejścia w życie rozdziału 4, przysługuje w okresie 6 miesięcy
od dnia wejścia w życie rozdziału 4.
7.
Świadectwo pochodzenia dla energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji albo
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja, zmodernizowanej
po dniu wejścia w życie rozdziału 4, przysługuje proporcjonalnie do przyrostu łącznej
mocy zainstalowanej elektrycznej tej instalacji. W przypadku, o którym mowa w art.
42 ust. 8, świadectwo pochodzenia przysługuje dla energii elektrycznej objętej obowiązkiem
zakupu w ilości odpowiadającej procentowej wielkości nakładów poniesionych na modernizację,
nie więcej niż 75% wartości początkowej modernizowanej instalacji.
8.
Wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wykorzystujący do wytwarzania
tej energii elektrycznej biomasę, biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy w instalacji
spalania wielopaliwowego, z wyłączeniem dedykowanych instalacji spalania wielopaliwowego,
może uzyskać świadectwo pochodzenia potwierdzające wytworzenie energii elektrycznej
w danym roku wyłącznie w ilości nie większej niż średnią roczną
1)
ilość energii elektrycznej wytworzoną w latach 2011-2013 przez tego wytwórcę przy
wykorzystaniu biomasy, biopłynów, biogazu lub biogazu rolniczego w tej instalacji,
2)
ilość energii elektrycznej wytworzoną przez tego wytwórcę przy wykorzystaniu biomasy,
biopłynów, biogazu lub biogazu rolniczego w okresie wykonywania działalności gospodarczej
w tej instalacji, nie dłuższym niż 3 lata - w przypadku gdy wytwórca rozpoczął wykonywanie
takiej działalności po dniu 31 grudnia 2013 r.
- potwierdzonej wydanym świadectwem pochodzenia.
9.
Prezes URE informuje wytwórców, o których mowa w ust. 8, o ilości energii elektrycznej
z odnawialnych źródeł energii, dla której przysługuje świadectwo pochodzenia.
10.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość współczynnika korygującego
przysługującego świadectwu pochodzenia dla energii elektrycznej z odnawialnych źródeł
energii wytworzonej w instalacji, o której mowa w ust. 8, z wyłączeniem energii elektrycznej
z odnawialnych źródeł energii wytworzonej w dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego,
oraz okres jego obowiązywania, biorąc pod uwagę politykę energetyczną państwa, w szczególności
kierunki rozwoju odnawialnych źródeł energii.
11.
Świadectwo pochodzenia nie przysługuje dla energii elektrycznej z odnawialnych źródeł
energii wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej większej niż 5 MW, wykorzystującej hydroenergię do wytworzenia tej energii.
12.
Świadectwo pochodzenia nie przysługuje dla energii elektrycznej wytworzonej w instalacji
odnawialnego źródła energii z biogazu rolniczego, dla którego zostało wydane świadectwo
pochodzenia biogazu rolniczego.
13.
Wytwórca energii elektrycznej, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 2, może zawrzeć
ze sprzedawcą zobowiązanym umowę sprzedaży energii elektrycznej, o której mowa w art.
5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo energetyczne, na podstawie której rozliczenia
z tytułu różnicy między ilością energii elektrycznej pobraną z sieci a ilością energii
elektrycznej wprowadzoną do tej sieci dokonuje się w danym półroczu. Rozliczenia dokonuje
się na podstawie rzeczywistych wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych.
14.
W przypadku, o którym mowa w ust. 13, świadectwo pochodzenia nie przysługuje.
15.
Sprzedawca zobowiązany informuje Prezesa URE o przypadku, o którym mowa w ust. 13,
w terminie 7 dni od dnia zawarcia umowy sprzedaży energii elektrycznej, o której mowa
w art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo energetyczne.
1
Świadectwo pochodzenia wydaje Prezes URE na wniosek wytwórcy energii elektrycznej
z odnawialnych źródeł energii, o którym mowa w art. 44 ust. 1.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera
1)
imię i nazwisko oraz adres zamieszkania albo nazwę i adres siedziby wytwórcy;
2)
numer koncesji albo numer wpisu do rejestru wytwórców energii w małej instalacji albo
rejestru wytwórców biogazu rolniczego, a w przypadku wytwórców energii elektrycznej
w mikroinstalacji - oświadczenie o zgłoszeniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 lub w
art. 20 ust. 1;
3)
dane dotyczące ilości energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii
wytworzonej w określonej instalacji odnawialnego źródła energii;
4)
wskazanie okresu, co najmniej jednego lub maksymalnie dwunastu następujących po sobie
miesięcy danego roku kalendarzowego, w którym energia elektryczna z odnawialnych źródeł
energii została wytworzona;
5)
wskazanie dnia wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł
energii potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia;
6
wskazanie ilości energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej
w instalacji odnawialnego źródła energii, dla której ma zostać wydane świadectwo pochodzenia,
z uwzględnieniem art. 46 ust. 4;
7)
oświadczenie następującej treści
„
Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że
1)
do wytworzenia energii elektrycznej zaliczonej do wytworzonej z odnawialnego źródła
energii nie wykorzystywano
a)
drewna innego niż drewno energetyczne oraz zbóż pełnowartościowych w przypadku
-
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja,
wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biogaz inny niż biogaz rolniczy,
-
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja
wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę spalaną w dedykowanej
instalacji spalania biomasy,
-
instalacji spalania wielopaliwowego, dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego
oraz układu hybrydowego, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej biomasę,
biogaz lub biogaz rolniczy,
-
instalacji termicznego przekształcania odpadów,
b)
drewna innego niż drewno energetyczne w przypadku instalacji spalania wielopaliwowego,
dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących
do wytwarzania energii elektrycznej biopłyny,
c)
paliw kopalnych lub paliw powstałych z ich przetworzenia w przypadku instalacji odnawialnego
źródła energii wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę spalaną
w dedykowanej instalacji spalania biomasy,
d)
biomasy zanieczyszczonej w celu zwiększenia jej wartości opałowej - w przypadku dedykowanej
instalacji spalania biomasy, a także hybrydowej instalacji odnawialnego źródła energii,
instalacji spalania wielopaliwowego, dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego
oraz układu hybrydowego, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej biomasę,
biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy;
2)
do wytworzenia energii elektrycznej z biogazu rolniczego wykorzystano wyłącznie substraty,
o których mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii;
3)
do wytworzenia energii elektrycznej z biopłynów wykorzystano wyłącznie substraty,
o których mowa w art. 2 pkt 4 ustawy wymienionej w pkt 2, lub biopłyny, które spełniają
kryteria zrównoważonego rozwoju, określone w art. 28b-28bc ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych;
4
dochowany został wymóg udziału biomasy pochodzenia rolniczego w łącznej masie biomasy
określony w art. 60a ust. 2 lub przepisach wydanych na podstawie art. 60a ust. 3 ustawy
wymienionej w pkt 2 - w przypadku instalacji odnawialnego źródła energii, o której
mowa w art. 60a ust. 2.
”
;
klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań;
8)
wskazanie podmiotu, który będzie organizował obrót prawami majątkowymi wynikającymi
ze świadectw pochodzenia.
3.
W przypadku wytworzonej energii elektrycznej z biopłynów, do wniosku, o którym mowa
w ust. 1, dołącza się dokumenty określone w art. 28c ust. 1 pkt 2 lub ust. 2 pkt 1 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, potwierdzające spełnienie kryteriów zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art.
28b-28bc tej ustawy.
4.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się operatorowi systemu elektroenergetycznego,
w terminie 45 dni od dnia zakończenia okresu wytworzenia danej ilości energii elektrycznej
z odnawialnych źródeł energii objętej tym wnioskiem.
5.
Operator systemu elektroenergetycznego przekazuje Prezesowi URE wniosek, o którym
mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania, wraz z potwierdzeniem danych
dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła
energii.
6.
Ilość energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii określa się na
podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych na zaciskach
1)
generatora;
2)
ogniwa fotowoltaicznego;
3)
ogniwa paliwowego, w którym następuje bezpośrednia przemiana energii chemicznej w
energię elektryczną.
7.
W przypadku braku urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych na zaciskach, o których mowa
w ust. 6, dopuszcza się dokonywanie pomiarów w miejscu przyłączenia instalacji odnawialnego
źródła energii do sieci operatora systemu elektroenergetycznego.
1.
W przypadku gdy wniosek o wydanie świadectwa pochodzenia nie zawiera danych, o których
mowa w art. 45 ust. 2 lub 3, Prezes URE niezwłocznie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia
wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym
terminie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.
2.
Prezes URE wydaje świadectwo pochodzenia albo postanowienie o odmowie wydania świadectwa
pochodzenia, w terminie 45 dni od dnia przekazania przez operatora systemu elektroenergetycznego
kompletnego wniosku o wydanie świadectwa pochodzenia.
3.
Podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, publikuje średnie ważone wolumenem
transakcji sesyjnych giełdowych ceny energii elektrycznej z prowadzonego przez siebie
rynku, na którym zawierane są transakcje sesyjne giełdowe z dostawą energii elektrycznej
w dniu następnym i dwa dni po dniu zawarcia transakcji giełdowych sesyjnych - dla
każdej godziny dostawy energii elektrycznej. Średnie ważone, o których mowa w zdaniu
pierwszym, publikowane są na stronie internetowej podmiotu, o którym mowa w art. 64
ust. 1 pkt 1.
4
Świadectwo pochodzenia nie przysługuje dla energii elektrycznej wytworzonej w instalacji
odnawialnego źródła energii w godzinach dostawy, o których mowa w ust. 3, dla których
średnie ważone wolumenem transakcji sesyjnych giełdowych ceny energii elektrycznej
z rynku, o którym mowa w ust. 3, były niższe niż 0 złotych za 1 MWh przez co najmniej
sześć kolejnych godzin dostawy tej energii. Dla określenia ilości energii elektrycznej
wytworzonej w godzinach tej dostawy, w przypadku instalacji odnawialnego źródła energii,
która jest opomiarowana w sposób
1)
umożliwiający ustalenie ilości wytworzonej energii elektrycznej w przedziałach godzinowych
- przyjmuje się wskazania urządzenia pomiarowo-rozliczeniowego tej instalacji;
2)
uniemożliwiający ustalenie ilości wytworzonej energii elektrycznej w przedziałach
godzinowych - przyjmuje się ilość energii elektrycznej, jaka mogłaby zostać wytworzona
w tej instalacji w godzinach, o których mowa w ust. 3, przy założeniu że instalacja
ta pracowała w tym czasie z mocą zainstalowaną elektryczną.
5.
Przepis ust. 4 stosuje się, jeżeli ceny, o których mowa w ust. 3, były niższe niż
0 złotych za 1 MWh przez co najmniej sześć kolejnych godzin dostawy energii elektrycznej,
o których mowa w ust. 3.
6.
(uchylony)
7.
(uchylony)
8.
(uchylony)
9.
Świadectwo pochodzenia zawiera dane, o których mowa w art. 45 ust. 2 pkt 1-4, 6 i
8.
10.
Świadectwo pochodzenia wydaje się wyłącznie w postaci elektronicznej i przekazuje
się bezpośrednio do rejestru świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu
rolniczego.
11.
Do wydawania świadectw pochodzenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego o wydawaniu zaświadczeń.
Świadectwami pochodzenia, o których mowa w art. 47, są również świadectwa pochodzenia
wydane na podstawie ustawy - Prawo energetyczne.
1.
Podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1, monitoruje ceny, po jakich są zbywane na
giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez ten podmiot prawa majątkowe wynikające
ze świadectw pochodzenia.
2.
Podmiot, o którym mowa w art. 52 ust. 2, jest obowiązany do wykonania obowiązku określonego
w art. 52 ust. 1 pkt 1, w przypadku, gdy którakolwiek z średnioważonych cen praw majątkowych
wynikających ze świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego
będzie niższa od wartości jednostkowej opłaty zastępczej określonej w art. 56.
3.
Podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1, publikuje na swojej stronie internetowej
1)
miesięczną cenę średnioważoną praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia,
z uwzględnieniem wszystkich transakcji sesyjnych z okresu 3 pełnych miesięcy kalendarzowych
poprzedzających dzień publikacji tej ceny - pierwszego dnia roboczego każdego miesiąca
kalendarzowego;
2)
roczną cenę średnioważoną praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia,
z uwzględnieniem wszystkich transakcji sesyjnych z okresu ubiegłego roku kalendarzowego
- pierwszego dnia roboczego każdego roku kalendarzowego.
4.
Ceny, o których mowa w ust. 3, wyraża się w złotych z dokładnością do jednego grosza
za 1 MWh i oblicza się według wzoru
\(
P = \sum\limits_{i = 1}^n {{{P_i \times V_i } \over V}} ,
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
P - cenę średnioważoną praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia wyrażoną
w złotych z dokładnością do jednego grosza za 1 MWh,
n- liczbę transakcji sesyjnych zawartych w danym okresie,
Pi- kurs ustalony dla i-tej transakcji sesyjnej wyrażony w złotych z dokładnością do
jednego grosza za 1 MWh,
Vi - wolumen obrotów i-tej transakcji sesyjnej wyrażony w MWh,
V - łączny wolumen obrotów w danym okresie,
\(
V = \sum\nolimits_{i = 1}^n {V_i .}
\)
5.
Cena, o której mowa w ust. 3
1)
pkt 1 - obowiązuje w miesiącu kalendarzowym, w którym została opublikowana;
2)
pkt 2 - obowiązuje w roku kalendarzowym, w którym została opublikowana.
6.
Godziny publikacji cen, o których mowa w ust. 3, określa podmiot, o którym mowa w
art. 64 ust. 1.
7.
Podmiot, o którym mowa w art. 52 ust. 2, mimo zaistnienia podstaw do realizacji obowiązku
przez umorzenie świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego,
może wnieść opłatę zastępczą, o ile wykaże, że składał w transakcjach sesyjnych zlecenia
kupna praw majątkowych wynikających ze
1)
świadectw pochodzenia wydanych dla energii elektrycznej z biogazu rolniczego wytworzonej
od dnia wejścia w życie rozdziału 4 oraz świadectw pochodzenia biogazu rolniczego
ale z uwagi na brak ofert sprzedaży tych praw nie nabył żadnych praw na sześciu sesjach
od początku roku kalendarzowego, którego dotyczy obowiązek, o którym mowa w art. 52
ust. 1, do 31 maja roku następnego, w zakresie określonym w art. 59 pkt 2 albo w art.
190 ust. 2 pkt 2,
2)
świadectw pochodzenia innych niż wymienione w pkt 1 ale z uwagi na brak ofert sprzedaży
tych praw nie nabył żadnych praw na sześciu sesjach od początku roku kalendarzowego,
którego dotyczy obowiązek, o którym mowa w art. 52 ust. 1, do 31 maja roku następnego,
w zakresie określonym w art. 59 pkt 1 albo w art. 190 ust. 2 pkt 1
- a na tych sesjach nie zawarto żadnych transakcji giełdowych sesyjnych, w których
towarem giełdowym były prawa majątkowe wynikające z tych świadectw.
8.
Przepisy ust. 1-6 stosuje się oddzielnie do praw majątkowych wynikających ze
1)
świadectw pochodzenia wydanych dla energii elektrycznej z biogazu rolniczego wytworzonej
od dnia wejścia w życie rozdziału 4;
2)
świadectw pochodzenia innych niż określone w pkt 1;
3)
świadectw pochodzenia biogazu rolniczego.
9.
Średnioważone ceny obliczone i opublikowane z praw majątkowych, o których mowa w ust.
8 pkt 1 oraz pkt 3, dotyczą sposobu realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 52
ust. 1 w zakresie opisanym w art. 59 pkt 2 oraz w art. 190 ust. 2 pkt 2.
10.
Średnioważone ceny obliczone i opublikowane z praw majątkowych, o których mowa w ust.
8 pkt 2, dotyczą sposobu realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1 w zakresie
opisanym w art. 59 pkt 1 oraz w art. 190 ust. 2 pkt 1.
1
Wytwórca, który zamierza wytwarzać biogaz rolniczy w instalacjach odnawialnego źródła
energii, dla których rozpoczęcie prac nastąpiło po dniu wejścia w życie rozdziału
4, oraz chce uzyskać świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego, składa do Prezesa
URE wniosek o wydanie urzędowego potwierdzenia efektu zachęty.
2.
Wniosek o wydanie urzędowego potwierdzenia efektu zachęty zawiera
1)
imię i nazwisko oraz adres zamieszkania albo nazwę i adres siedziby wytwórcy;
2)
opis techniczno-ekonomiczny projektowanej inwestycji.
3.
Do wydawania urzędowego potwierdzenia efektu zachęty stosuje się przepisy ustawy -
Kodeks postępowania administracyjnego o wydawaniu zaświadczeń.
4.
Prezes URE na podstawie opisu techniczno-ekonomicznego projektowanej inwestycji, stwierdza
czy projektowana inwestycja zostałaby zrealizowana w przypadku, w którym dla biogazu
rolniczego wytworzonego w instalacji, której dotyczy projektowana inwestycja, nie
przysługiwałoby świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego.
5.
Wytwórca, który uzyskał postanowienie o odmowie wydania urzędowego potwierdzenia efektu
zachęty dla projektowanej inwestycji, nie może wnioskować do Prezesa URE o wydanie
świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego dla biogazu rolniczego wytworzonego w instalacji,
której dotyczy projektowana inwestycja.
6.
Od postanowienia, o którym mowa w ust. 5, służy odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie
- sądu ochrony konkurencji i konsumentów, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
1.
Wytwórcy biogazu rolniczego w instalacji odnawialnego źródła energii, w której biogaz
rolniczy został wytworzony, przysługuje świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego
potwierdzające jego wytworzenie oraz wprowadzenie do sieci dystrybucyjnej gazowej.
2.
Świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego nie przysługuje, w przypadku gdy
1)
do wytworzenia biogazu rolniczego wykorzystano substraty inne niż wymienione w art.
2 pkt 2;
2)
zostało wydane świadectwo pochodzenia dla energii elektrycznej wytworzonej w instalacji
odnawialnego źródła energii z tego biogazu rolniczego.
3
Świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego przysługuje przez okres kolejnych 15 lat,
licząc od dnia wytworzenia po raz pierwszy biogazu rolniczego lub energii elektrycznej
z biogazu rolniczego, potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia biogazu rolniczego
lub świadectwem pochodzenia energii elektrycznej z biogazu rolniczego, nie dłużej
niż do dnia 31 grudnia 2035 r.
4.
Świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego przysługuje dla biogazu rolniczego wytworzonego
w zmodernizowanej instalacji odnawialnego źródła energii w okresie 6 miesięcy od dnia
wejścia w życie rozdziału 4.
5.
Świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego przysługuje również w okresie rozruchu technologicznego
instalacji odnawialnego źródła energii, nie dłużej niż przez 90 dni, licząc od pierwszego
dnia wprowadzenia biogazu rolniczego do sieci właściwego operatora systemu dystrybucyjnego
gazowego.
1.
Świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego wydaje Prezes URE na wniosek wytwórcy biogazu
rolniczego.
2.
Wniosek o wydanie świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego zawiera
1)
imię i nazwisko oraz adres zamieszkania albo nazwę i adres siedziby wytwórcy biogazu
rolniczego;
2)
numer wpisu do rejestru wytwórców biogazy rolniczego;
3)
wskazanie ilości biogazu rolniczego wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii,
na którą ma zostać wydane świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego;
4)
dane dotyczące ekwiwalentnej ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji
odnawialnego źródła energii, obliczonej w sposób określony w przepisach wydanych na
podstawie art. 62 i odpowiadającej ilości biogazu rolniczego wytworzonego w takiej
instalacji, która ma zostać objęta świadectwem pochodzenia biogazu rolniczego;
5)
określenie lokalizacji i wydajności instalacji odnawialnego źródła energii, w której
został wytworzony biogaz rolniczy;
6)
wskazanie okresu, co najmniej jednego lub maksymalnie dwunastu następujących po sobie
miesięcy danego roku kalendarzowego, w którym został wytworzony biogaz rolniczy;
7)
wskazanie dnia wytworzenia po raz pierwszy biogazu rolniczego, dla którego przysługuje
świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego;
8)
oświadczenie następującej treści
„
Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że do wytworzenia biogazu rolniczego w instalacji odnawialnego źródła
energii wykorzystano wyłącznie substraty, o których mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.
”
;
klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań;
9)
wskazanie podmiotu, który będzie organizował obrót prawami majątkowymi wynikającymi
ze świadectw pochodzenia biogazu rolniczego.
3.
Wniosek o wydanie świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego składa się operatorowi
systemu dystrybucyjnego gazowego, na którego obszarze działania znajduje się instalacja
odnawialnego źródła energii określona we wniosku, w terminie 45 dni od dnia zakończenia
okresu wytworzenia danej ilości biogazu rolniczego objętej tym wnioskiem.
4.
Operator systemu dystrybucyjnego gazowego przekazuje Prezesowi URE wniosek o wydanie
świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania
wraz z potwierdzeniem danych dotyczących ilości wytworzonego biogazu rolniczego w
instalacji odnawialnego źródła energii.
5.
Ilość wytworzonego biogazu rolniczego wprowadzonego do sieci dystrybucyjnej gazowej
określa się na podstawie wskazań układu pomiarowego.
1.
W przypadku gdy wniosek o wydanie świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego nie zawiera
danych, o których mowa w art. 49 ust. 2, Prezes URE niezwłocznie wzywa wnioskodawcę
do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Nieuzupełnienie
wniosku w wyznaczonym terminie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.
2.
Prezes URE wydaje świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego albo postanowienie o odmowie
wydania świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego, w terminie 45 dni od dnia przekazania
przez operatora systemu dystrybucyjnego gazowego kompletnego wniosku o wydanie świadectwa
pochodzenia biogazu rolniczego.
3.
Świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego zawiera dane, o których mowa w art. 49 ust.
2 pkt 1-6 i 9.
4.
Świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego wydaje się wyłącznie w postaci elektronicznej
i przekazuje się bezpośrednio do rejestru świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia
biogazu rolniczego.
1.
Prezes URE odmawia, w drodze postanowienia, wydania świadectwa pochodzenia lub świadectwa
pochodzenia biogazu rolniczego, w przypadku gdy
1
nie zostały spełnione warunki określone w art. 44, art. 47a lub art. 48 lub
2)
wniosek o wydanie świadectwa pochodzenia lub wniosek o wydanie świadectwa pochodzenia
biogazu rolniczego został złożony po upływie terminu, o którym mowa odpowiednio w
art. 45 ust. 4 albo w art. 49 ust. 3.
2.
Na postanowienie służy zażalenie.
1.
Przedsiębiorstwo energetyczne, odbiorca końcowy, odbiorca przemysłowy oraz towarowy
dom maklerski lub dom maklerski, o których mowa w ust. 2, są obowiązane
1)
uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi URE świadectwo pochodzenia lub świadectwo
pochodzenia biogazu rolniczego wydane
a)
odpowiednio dla energii elektrycznej lub biogazu rolniczego, wytworzonych w instalacjach
odnawialnego źródła energii znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
lub zlokalizowanych w wyłącznej strefie ekonomicznej lub
b)
na podstawie ustawy - Prawo energetyczne lub
2)
uiścić opłatę zastępczą w terminie określonym w art. 68 ust. 2 obliczoną w sposób
określony w art. 56.
2.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, wykonują
1)
odbiorca przemysłowy, który w roku kalendarzowym poprzedzającym rok realizacji obowiązku
zużył nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej i złożył oświadczenie, o którym mowa
w ust. 3;
2)
przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania
energii elektrycznej lub obrotu tą energią i sprzedające tę energię odbiorcom końcowym
niebędącym odbiorcami przemysłowymi, o których mowa w pkt 1;
3
odbiorca końcowy inny niż odbiorca przemysłowy, o którym mowa w pkt 1, będący członkiem
giełdy w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych
(Dz. U. z 2018 r. poz. 622, 685 i 771), zwanej dalej „ustawą o giełdach towarowych”, lub członkiem rynku organizowanego
przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany,
w odniesieniu do transakcji zawieranych we własnym imieniu na giełdzie towarowej lub
na rynku organizowanym przez ten podmiot;
4)
odbiorca końcowy inny niż odbiorca przemysłowy, o którym mowa w pkt 1, będący członkiem
giełdowej izby rozrachunkowej w rozumieniu przepisów ustawy o giełdach towarowych,
w odniesieniu do transakcji zawieranych przez niego poza giełdą towarową lub rynkiem,
o których mowa w pkt 3, będących przedmiotem rozliczeń prowadzonych w ramach tej izby
przez spółkę prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową, przez Krajowy Depozyt Papierów
Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych
S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1768, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą o obrocie instrumentami finansowymi”;
5)
towarowy dom maklerski lub dom maklerski w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych, innych
niż odbiorcy przemysłowi, o których mowa w pkt 1, na giełdzie towarowej lub na rynku
organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek
regulowany.
3.
Odbiorca przemysłowy składa Prezesowi URE oświadczenie potwierdzające
1)
wykonywanie działalności gospodarczej oznaczonej kodami Polskiej Klasyfikacji Działalności
(PKD), o których mowa w ust. 6,
2)
ilość zużytej energii elektrycznej oraz ilość energii elektrycznej zakupionej na własny
użytek w roku kalendarzowym poprzedzającym rok realizacji obowiązku,
3)
wartość współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej,
4)
ilość energii elektrycznej objętej obowiązkiem, o którym mowa w ust. 1, oraz stanowiącej
podstawę do obliczenia opłaty OZE, o której mowa w art. 96 ust. 1, wyrażoną w procentach
- wraz z opinią biegłego rewidenta potwierdzającą prawidłowość wyliczenia wartości
współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej, w terminie do dnia 30 listopada
roku poprzedzającego rok realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 1.
4.
Prezes URE sporządza wykaz odbiorców przemysłowych, którzy złożyli oświadczenie, o
którym mowa w ust. 3, wraz z informacją, o której mowa w ust. 5, i ogłasza je w Biuletynie
Informacji Publicznej URE, w terminie do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok
realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 1.
5.
Informacja zawiera
1)
nazwę i adres siedziby odbiorcy przemysłowego;
2)
numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym lub Numer Identyfikacji
Podatkowej (NIP);
3)
dane dotyczące ilości energii elektrycznej objętej obowiązkiem, o którym mowa w ust.
1, oraz stanowiącej podstawę do obliczenia opłaty OZE, o której mowa w art. 96 ust.
1, wyrażonej w procentach;
4)
wskazanie, czy dany odbiorca przemysłowy jest odbiorcą przemysłowym, o którym mowa
w ust. 2 pkt 1.
6.
Przez odbiorcę przemysłowego rozumie się odbiorcę końcowego
1)
którego przeważającą działalnością gospodarczą jest działalność określona w Polskiej
Klasyfikacji Działalności (PKD) i oznaczona następującymi kodami: 0510; 0729; 0811;
0891; 0893; 0899; 1032; 1039; 1041; 1062; 1104; 1106; 1310; 1320; 1394; 1395; 1411;
1610; 1621; 1711; 1712; 1722; 1920; 2012; 2013; 2014; 2015; 2016; 2017; 2060; 2110;
2221; 2222; 2311; 2312; 2313; 2314; 2319; 2320; 2331; 2342; 2343; 2349; 2399; 2410;
2420; 2431; 2432; 2434; 2441; 2442; 2443; 2444; 2445; 2446; 2720; 3299; 2011; 2332;
2351; 2352; 2451; 2452; 2453; 2454; 2611; 2680; 3832;
2)
dla którego wartość współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej wynosi
nie mniej niż 3%.
1.
Obowiązek, o którym mowa w art. 52 ust. 1, w odniesieniu do odbiorców przemysłowych,
którzy złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 52 ust. 3, i dla których wartość
współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej wyniosła
1)
nie mniej niż 3% i nie więcej niż 20% - wykonywany jest w odniesieniu do 80% ilości
energii elektrycznej zakupionej przez odbiorcę przemysłowego na własny użytek w roku
realizacji obowiązku;
2)
więcej niż 20% i nie więcej niż 40% - wykonywany jest w odniesieniu do 60% ilości
energii elektrycznej zakupionej na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego w roku
realizacji obowiązku;
3)
więcej niż 40% - wykonywany jest w odniesieniu do 15% ilości energii elektrycznej
zakupionej na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego w roku realizacji obowiązku.
2
Przez współczynnik intensywności zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w ust.
1 oraz w art. 52 ust. 3 pkt 3 i ust. 6, rozumie się stosunek kosztów energii elektrycznej
zużytej na własne potrzeby do wartości dodanej brutto obliczany jako średnia arytmetyczna
z trzech ostatnich lat poprzedzających rok realizacji obowiązku.
3
W przypadku gdy działalność gospodarcza odbiorcy przemysłowego, o której mowa w art.
52 ust. 6 pkt 1, jest wykonywana w okresie krótszym niż trzy lata, współczynnik intensywności
zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 oraz w art. 52 ust. 3 pkt 3 i
ust. 6, oblicza się jako średnią arytmetyczną z okresu wykonywania tej działalności.
4.
Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania
współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej, biorąc pod uwagę zasady
rachunkowości stosowane przez odbiorcę przemysłowego oraz koszty energii elektrycznej
ponoszone przez tego odbiorcę.
Odbiorca przemysłowy, który złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 52 ust. 3, jest
obowiązany w terminie do dnia 31 sierpnia roku następującego po roku realizacji obowiązku,
o którym mowa w art. 52 ust. 1, przekazać Prezesowi URE
1)
informację o
a)
ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek w roku realizacji obowiązku,
b)
spełnianiu warunków, o których mowa w art. 53 ust. 1,
c)
wykonaniu obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1 - w przypadku odbiorców przemysłowych,
o których mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1;
2)
oświadczenie następującej treści
„
Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że
1)
dane zawarte w informacji, o której mowa w art. 54 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, są zgodne z prawdą;
2)
znane mi są i spełniam warunki określone w art. 53 ust. 1 ustawy, o której mowa w
pkt 1.
”
;
klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
1.
Odbiorca przemysłowy, który nie przekazał Prezesowi URE w terminie informacji oraz
oświadczenia, o których mowa w art. 54, podał w tej informacji nieprawdziwe lub wprowadzające
w błąd dane, skorzystał z uprawnienia, o którym mowa w art. 53 ust. 1 oraz w art.
96 ust. 2, nie spełniając określonych w tych przepisach warunków lub został wpisany
do wykazu, o którym mowa w art. 52 ust. 4, na podstawie oświadczenia, o którym mowa
w art. 52 ust. 3, nie spełniając wymagań, o których mowa w art. 52 ust. 6, nie może
skorzystać z uprawnień, o których mowa w art. 53 ust. 1 oraz w art. 96 ust. 2, przez
okres 5 lat od zakończenia roku, którego dotyczył obowiązek, o którym mowa w art.
52 ust. 1.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, odbiorca przemysłowy, który w roku kalendarzowym
poprzedzającym rok realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1, zużył nie
mniej niż 100 GWh energii elektrycznej i złożył oświadczenie, o którym mowa w art.
52 ust. 3, wykonuje ten obowiązek za rok następujący po roku realizacji obowiązku,
samodzielnie, bez możliwości skorzystania z uprawnień, o których mowa w art. 53 ust.
1 oraz w art. 96 ust. 2.
1.
Prezes URE sporządza wykaz odbiorców przemysłowych, o których mowa w art. 55 ust.
1, i ogłasza go w Biuletynie Informacji Publicznej URE, w terminie do dnia 31 grudnia
roku następującego po roku realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1.
2.
Przepisy art. 54 stosuje się odpowiednio do odbiorców przemysłowych, o których mowa
w art. 55 ust. 1, umieszczonych w wykazie, o którym mowa w ust. 1.
1.
Opłatę zastępczą oblicza się według wzoru
\(
Oz = Ozjo \times (Eo - Eu) + Ozjb \times (Eb - Es)
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
Oz - opłatę zastępczą wyrażoną w złotych z dokładnością do jednego grosza za 1 MWh,
Ozjo - jednostkową opłatę zastępczą wynoszącą w danym roku kalendarzowym 125% rocznej
ceny średnioważonej praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia innych
niż wydanych dla energii elektrycznej z biogazu rolniczego wytworzonej od dnia wejścia
w życie rozdziału 4, publikowanej zgodnie z art. 47 ust. 3 pkt 2, jednak nie więcej
niż 300,03 złotych za 1 MWh,
Eo - ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą z obowiązku uzyskania
i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia wydanych dla energii wytworzonej
z biogazu rolniczego przed dniem wejścia w życie rozdziału 4 oraz wydanych dla energii
wytworzonej z innych niż biogaz rolniczy odnawialnych źródeł energii w danym roku,
Eu - ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą ze świadectw pochodzenia
wydanych dla energii wytworzonej z biogazu rolniczego przed dniem wejścia w życie
rozdziału 4 oraz wydanych dla energii wytworzonej z innych niż biogaz rolniczy odnawialnych
źródeł energii, które obowiązany podmiot, o którym mowa w art. 52 ust. 2, przedstawił
do umorzenia w danym roku,
Ozjb - jednostkową opłatę zastępczą wynoszącą w danym roku kalendarzowym 125% rocznej
ceny średnioważonej praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia wydanych
dla energii elektrycznej z biogazu rolniczego wytworzonej od dnia wejścia w życie
rozdziału 4, publikowanej zgodnie z art. 47 ust. 3 pkt 2, jednak nie więcej niż 300,03
złotych za 1 MWh,
Eb - ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą z obowiązku uzyskania
i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia energii elektrycznej wytworzonej
z biogazu rolniczego od dnia wejścia w życie rozdziału 4 oraz świadectw pochodzenia
biogazu rolniczego w danym roku,
Es - ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą ze świadectw pochodzenia
wydanych dla energii elektrycznej wytworzonej z biogazu rolniczego od dnia wejścia
w życie rozdziału 4 oraz świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, które obowiązany
podmiot, o którym mowa w art. 52 ust. 2, przedstawił do umorzenia w danym roku.
2.
Jeżeli roczne ceny średnioważone, o których mowa w ust. 1, publikowane są przez więcej
niż jeden podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1, jednostkową opłatę zastępczą oznaczoną
odpowiednio symbolem Ozjo oraz Ozjb ustala się na podstawie średniej arytmetycznej
rocznych cen średnioważonych opublikowanych przez te podmioty.
1.
Przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na obrót energią elektryczną, w
terminie 30 dni od zakończenia roku kalendarzowego, w którym zakupiło energię elektryczną
wytworzoną w instalacji odnawialnego źródła energii w wyniku transakcji zawartej za
pośrednictwem towarowego domu maklerskiego lub domu maklerskiego na giełdzie towarowej,
lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, przekazuje towarowemu domowi maklerskiemu lub domowi maklerskiemu
deklarację o ilości energii elektrycznej zakupionej w wyniku tej transakcji i zużytej
na własny użytek oraz przeznaczonej do dalszej odsprzedaży.
2.
Deklaracja, o której mowa w ust. 1, stanowi podstawę wykonania przez towarowy dom
maklerski lub dom maklerski obowiązków, o których mowa w art. 52 ust. 1.
3.
Realizacja zlecenia nabycia energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego
źródła energii na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, przez towarowy dom maklerski
lub dom maklerski może nastąpić po złożeniu przez składającego zlecenie zabezpieczenia
na pokrycie kosztów wykonania przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski obowiązków,
o których mowa w art. 52 ust. 1, w odniesieniu do transakcji, o których mowa w art.
52 ust. 2 pkt 5.
4.
Wysokość zabezpieczenia oraz sposób jego złożenia określa umowa zawarta między towarowym
domem maklerskim lub domem maklerskim a składającym zlecenie.
1.
Do wypełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1, nie zalicza się umorzonych
świadectw pochodzenia wydanych dla energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego
źródła energii wykorzystującej w procesie przetwarzania energię elektryczną pozyskiwaną
z biogazu rolniczego, dla którego wytwórca biogazu rolniczego wystąpił z wnioskiem
o wydanie świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego.
2.
Koszty uzasadnione uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia lub
świadectw pochodzenia biogazu rolniczego albo uiszczenia opłaty zastępczej, o której
mowa w art. 52 ust. 1 pkt 2, uwzględnia się w kalkulacji cen ustalanych w taryfach
przedsiębiorstw realizujących te obowiązki, przyjmując, że każda jednostka energii
elektrycznej sprzedawana przez dane przedsiębiorstwo energetyczne odbiorcom końcowym
jest w tej samej wysokości obciążona tymi kosztami.
3.
Kosztami, o których mowa w ust. 2, są koszty
1)
uzyskania świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, jednakże
nie wyższe niż koszty będące iloczynem ilości energii elektrycznej wynikającej ze
świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, które przedsiębiorstwo
energetyczne planuje przedstawić do umorzenia w pierwszym roku stosowania taryfy [w
MWh], oraz jednostkowej opłaty zastępczej obowiązującej w roku sporządzenia taryfy
[w zł/MWh], lub
2)
opłaty zastępczej poniesionej w roku poprzedzającym rok sporządzenia taryfy.
4.
Ilość energii elektrycznej, o której mowa w ust. 3 pkt 1, nie może być wyższa od różnicy
między ilością energii elektrycznej wynikającej z obowiązującego udziału ilościowego
dla danego podmiotu, o którym mowa w art. 59, albo z przepisów wydanych na podstawie
art. 60, a ilością energii wynikającej z poniesionej opłaty zastępczej.
Obowiązek, o którym mowa w art. 52 ust. 1, uznaje się za spełniony przez podmioty,
o których mowa w art. 52 ust. 2, jeżeli za dany rok udział ilościowy sumy energii
elektrycznej wynikającej z umorzonych świadectw pochodzenia potwierdzających wytworzenie
energii elektrycznej z
1)
biogazu rolniczego przed dniem wejścia w życie rozdziału 4 lub innych niż biogaz rolniczy
odnawialnych źródeł energii lub uiszczonej opłaty zastępczej, w danym roku w
a)
ilości energii elektrycznej sprzedanej odbiorcom końcowym niebędącym odbiorcami przemysłowymi,
o których mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1, albo
b)
całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej
na własny użytek, na podstawie transakcji zawieranych we własnym imieniu na giełdzie
towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, albo
c)
całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej
na własny użytek, na podstawie transakcji zawieranych poza giełdą towarową lub rynkiem,
o którym mowa w lit. b, będących przedmiotem rozliczeń prowadzonych w ramach giełdowej izby rozrachunkowej
przez spółkę prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową, przez Krajowy Depozyt Papierów
Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych
S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust.
2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, albo
d)
całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej
na podstawie transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych na giełdzie towarowej
lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, albo
e)
ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek
- wynosi 19,35%;
2)
biogazu rolniczego od dnia wejścia w życie rozdziału 4 lub ekwiwalentnej ilości energii
elektrycznej wynikającej z umorzonych świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, lub
uiszczonej opłaty zastępczej, w danym roku w
a)
ilości energii elektrycznej sprzedanej odbiorcom końcowym niebędącym odbiorcami przemysłowymi,
o których mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1, albo
b)
całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej
na własny użytek, na podstawie transakcji zawieranych we własnym imieniu na giełdzie
towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, albo
c)
całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej
na własny użytek, na podstawie transakcji zawieranych poza giełdą towarową lub rynkiem,
o którym mowa w lit. b, będących przedmiotem rozliczeń prowadzonych w ramach giełdowej izby rozrachunkowej
przez spółkę prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową, przez Krajowy Depozyt Papierów
Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych
S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust.
2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, albo
d)
całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej
na podstawie transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych na giełdzie towarowej
lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, albo
e)
ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek
- wynosi 0,65%.
Minister właściwy do spraw energii może, w drodze rozporządzenia, w terminie do dnia
31 sierpnia danego roku, zmienić wielkość udziału, o którym mowa w art. 59 pkt 1 lub
2, na kolejne lata kalendarzowe, biorąc pod uwagę rodzaj podmiotu zobowiązanego, ilość
wytworzonej energii elektrycznej w mikroinstalacjach i w małych instalacjach, zobowiązania
wynikające z umów międzynarodowych, dotychczasową wielkość udziału energii elektrycznej
i paliw pozyskiwanych z odnawialnych źródeł energii w ogólnej ilości energii i paliw
zużywanych w energetyce oraz w transporcie, ilość wytworzonego biogazu rolniczego,
a także wysokość ceny energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym.
1.
Wytwórcy energii elektrycznej lub ciepła, wytwarzanych w instalacjach odnawialnego
źródła energii wykorzystujących w procesie wytwarzania energii nośniki energii, o
których mowa w art. 2 pkt 22, oraz inne paliwa, stosują urządzenia pomiarowo-rozliczeniowe
umożliwiające pomiar i rejestrację wytwarzanej ilości energii elektrycznej lub ciepła.
2.
Minimalny udział wagowy biomasy pochodzenia rolniczego, w łącznym udziale wagowym
biomasy wynosi
1)
85% - dla instalacji spalania wielopaliwowego oraz dedykowanych instalacji spalania
wielopaliwowego o mocy zainstalowanej elektrycznej wyższej niż 5 MW;
2)
10% - dla dedykowanych instalacji spalania biomasy oraz układów hybrydowych o mocy
zainstalowanej elektrycznej wyższej niż 20 MW.
3.
Minister właściwy do spraw energii może określić, w drodze rozporządzenia, w terminie
do dnia 31 sierpnia danego roku, wielkość udziału, o którym mowa w ust. 2, niższą
niż określona w tym przepisie, biorąc pod uwagę rodzaj podmiotu zobowiązanego, ilość
wytwarzanej energii elektrycznej w instalacjach, zobowiązania wynikające z umów międzynarodowych
oraz dotychczasową wielkość udziału energii elektrycznej i paliw pozyskiwanych z odnawialnych
źródeł energii w ogólnej ilości energii i paliw zużywanych w energetyce oraz transporcie.
Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia
1)
wymagania dotyczące sposobu obliczania, pomiarów i rejestracji ilości energii elektrycznej
lub ciepła wytwarzanych w instalacjach odnawialnego źródła energii wykorzystujących
w procesie wytwarzania energii nośniki energii, o których mowa w art. 2 pkt 22, oraz
inne paliwa,
2)
miejsce i sposób dokonywania pomiarów ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach
odnawialnego źródła energii na potrzeby realizacji obowiązku potwierdzania danych,
o którym mowa w art. 45 ust. 5,
3)
miejsce i sposób dokonywania pomiarów ilości energii elektrycznej na potrzeby ustalenia
rzeczywistego rozliczenia obowiązku wytworzenia przez wytwórcę, który wygrał aukcję,
energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o której mowa w art. 72 ust. 1,
lub uzyskał zaświadczenie, o którym mowa w art. 70b ust. 8
- biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej oraz potrzebę ustalenia ilości wytwarzanej
energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacjach odnawialnego źródła
energii.
Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres
obowiązku potwierdzania danych, o którym mowa w art. 49 ust. 4, w tym
1)
wymagania dotyczące pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości wytwarzanego
biogazu rolniczego,
2)
miejsce dokonywania pomiarów ilości wytwarzanego biogazu rolniczego na potrzeby realizacji
obowiązku potwierdzania danych, o których mowa w art. 49 ust. 4,
3)
sposób przeliczania ilości wytworzonego biogazu rolniczego na ekwiwalentną ilość energii
elektrycznej wytwarzanej w instalacjach odnawialnego źródła energii na potrzeby wypełnienia
obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1
- biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa funkcjonowania systemu gazowego,
dostępne technologie wytwarzania biogazu rolniczego oraz potrzebę ustalenia ilości
tego biogazu.
1.
Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu
rolniczego są zbywalne i stanowią towar giełdowy w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych.
2.
Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu
rolniczego powstają po raz pierwszy z chwilą zapisania tych świadectw, na podstawie
informacji o wydanych świadectwach pochodzenia lub świadectwach pochodzenia biogazu
rolniczego, o których mowa w art. 64 ust. 4, na koncie ewidencyjnym w rejestrze świadectw
pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego prowadzonym przez podmiot,
o którym mowa w art. 64 ust. 1, i przysługują osobie będącej posiadaczem tego konta.
3.
Przeniesienie praw majątkowych wynikających ze świadectwa pochodzenia lub świadectwa
pochodzenia biogazu rolniczego następuje z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu w
rejestrze świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, o którym
mowa w art. 64 ust. 1.
1.
Rejestr świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego prowadzi
podmiot prowadzący
1)
giełdę towarową w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych lub
2)
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi
- organizujący obrót prawami majątkowymi wynikającymi ze świadectw pochodzenia.
2.
Rejestr świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego prowadzi
się w sposób zapewniający
1)
identyfikację podmiotów, którym przysługują prawa majątkowe wynikające ze świadectw
pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego;
2)
identyfikację przysługujących praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia
lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego oraz odpowiadającej tym prawom ilości
energii elektrycznej;
3)
zgodność ilości energii elektrycznej objętej zarejestrowanymi świadectwami pochodzenia
lub świadectwami pochodzenia biogazu rolniczego z ilością energii elektrycznej lub
ilością biogazu rolniczego, odpowiadającą prawom majątkowym wynikającym z tych świadectw.
3.
Podmiot, o którym mowa w ust. 1, wydaje, na wniosek podmiotu, o którym mowa w art.
52 ust. 2, lub innego podmiotu, któremu przysługują prawa majątkowe wynikające ze
świadectwa pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego, dokument stwierdzający
te prawa i określający odpowiadającą tym prawom ilość energii elektrycznej lub ekwiwalentną
ilość energii elektrycznej wynikającą z ilości wytworzonego biogazu rolniczego.
4.
Prezes URE przekazuje informacje o wydanych i umorzonych świadectwach pochodzenia
lub świadectwach pochodzenia biogazu rolniczego podmiotowi prowadzącemu rejestr tych
świadectw.
5.
Wpis do rejestru świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego
oraz dokonane zmiany w rejestrze podlegają opłacie w wysokości odzwierciedlającej
koszty prowadzenia rejestru, nie większej niż 2% maksymalnej wysokości jednostkowej
opłaty zastępczej, o której mowa w art. 56, za 1 MWh. Opłatę pobiera się za każdy
wpis lub zmianę dokonaną w rejestrze.
1.
Prezes URE, na wniosek podmiotu, o którym mowa w art. 52 ust. 2, umarza, w drodze
decyzji, w całości lub części świadectwa pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu
rolniczego.
2.
Do wniosku o umorzenie świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego
dołącza się dokument, o którym mowa w art. 64 ust. 3.
Towarowy dom maklerski lub dom maklerski, wykonując obowiązek, o którym mowa w art.
52 ust. 1, w odniesieniu do transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych,
może złożyć wniosek do Prezesa URE o umorzenie świadectw pochodzenia lub świadectw
pochodzenia biogazu rolniczego należących do innego podmiotu, któremu przysługują
wynikające z tych świadectw prawa majątkowe, o ile dołączy pisemną zgodę tego podmiotu
na zaliczenie tych świadectw do wypełnienia obowiązku przez towarowy dom maklerski
lub dom maklerski.
1.
Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu
rolniczego wygasają z chwilą ich umorzenia.
2.
Świadectwo pochodzenia lub świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego umorzone w terminie
do dnia 30 czerwca danego roku kalendarzowego uwzględnia się przy rozliczeniu wykonania
obowiązku określonego w art. 52 ust. 1 za poprzedni rok kalendarzowy.
1.
Opłata zastępcza, o której mowa w art. 52 ust. 1 pkt 2, stanowi przychód Narodowego
Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, zwanego dalej „Narodowym Funduszem”.
2.
Opłatę zastępczą, o której mowa w art. 52 ust. 1 pkt 2, uiszcza się na rachunek bankowy
Narodowego Funduszu w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku, za poprzedni rok kalendarzowy.
Ustawa wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 4-7 oraz art. 29 w zakresie art. 20a ust. 1 pkt 2, które wchodzą w życie
z dniem 29 września 2018 r.;
2)
art. 10 pkt 1, art. 16 pkt 1, art. 46 oraz art. 57, które wchodzą w życie z dniem
1 stycznia 2020 r.;
3)
art. 25, art. 27, art. 33, art. 37, art. 47 oraz art. 52 pkt 1 i 2, które wchodzą
w życie po upływie 4 miesięcy od dnia ogłoszenia;
4)
art. 41 oraz art. 65, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 lipca
2018 r.;
5)
art. 44, który wchodzi w życie z dniem 31 maja 2019 r.;
6)
art. 66, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
1.
Narodowy Fundusz przedstawia ministrowi właściwemu do spraw energii oraz Prezesowi
URE informacje o wpłatach z tytułu opłat zastępczych dokonywanych w danym kwartale
na rachunek bankowy Narodowego Funduszu, w terminie 45 dni od dnia zakończenia każdego
kwartału.
2.
Informacje, o których mowa w ust. 1, zawierają w szczególności
1)
oznaczenie podmiotów dokonujących poszczególnych wpłat;
2)
tytuły wpłat;
3)
kwoty wpłat;
4)
daty wpływu poszczególnych wpłat na rachunek bankowy Narodowego Funduszu.
Energia elektryczna wytworzona w danej instalacji odnawialnego źródła energii może
korzystać z
1)
systemu wsparcia świadectw pochodzenia albo
2)
systemu wsparcia świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, albo
3)
systemu wsparcia, o którym mowa w art. 70a-70f, albo
4)
aukcyjnego systemu wsparcia.
Prezes URE ma prawo
1)
wglądu do dokumentów,
2)
żądania przedstawienia dokumentów lub informacji mających znaczenie dla oceny wykonania
obowiązków, o których mowa w art. 41 ust. 1, w art. 42 ust. 1, w art. 44, w art. 45,
w art. 48, w art. 49 oraz w art. 52-55, lub
3)
badania zgodności ze stanem faktycznym deklaracji, o której mowa w art. 57 ust. 1
- z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie
chronionych.
1.
Wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w małej instalacji lub
w mikroinstalacji, posiadającej wyodrębniony zespół urządzeń służących do wyprowadzania
mocy wyłącznie z tej instalacji do sieci elektroenergetycznej dystrybucyjnej, będący
przedsiębiorstwem energetycznym, wykorzystujący do wytworzenia energii elektrycznej
wyłącznie
1)
biogaz rolniczy albo
2)
biogaz pozyskany ze składowisk odpadów, albo
3)
biogaz pozyskany z oczyszczalni ścieków, albo
4)
biogaz inny niż określony w pkt 1-3, albo
5)
hydroenergię
- może dokonać sprzedaży, której przedmiotem będzie niewykorzystana, a wprowadzona
do sieci energia elektryczna, po stałej cenie zakupu, obliczonej zgodnie z art. 70e,
z uwzględnieniem art. 70d, sprzedawcy zobowiązanemu albo innemu podmiotowi.
2.
Wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego
źródła energii posiadającej wyodrębniony zespół urządzeń służących do wyprowadzania
mocy wyłącznie z tej instalacji do sieci elektroenergetycznej dystrybucyjnej, o łącznej
mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 500 kW i nie większej niż 1 MW,
wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej w tej instalacji odnawialnego
źródła energii wyłącznie
1)
biogaz rolniczy albo
2)
biogaz pozyskany ze składowisk odpadów, albo
3)
biogaz pozyskany z oczyszczalni ścieków, albo
4)
biogaz inny niż określony w pkt 1-3, albo
5)
hydroenergię
- może dokonać sprzedaży, której przedmiotem jest niewykorzystana, a wprowadzona do
sieci energia elektryczna wybranemu podmiotowi innemu niż sprzedawca zobowiązany;
przepis art. 70e stosuje się odpowiednio, z uwzględnieniem art. 70c ust. 6 pkt 1 i
art. 70d.
3.
Wytwórcy, o którym mowa w ust. 2, przysługuje prawo do pokrycia ujemnego salda, o
którym mowa w art. 93 ust. 2 pkt 3.
4.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do przedsiębiorstw będących w trudnej sytuacji
w rozumieniu art. 2 pkt 18 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego
niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i
108 Traktatu
(Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, z późn. zm..
1.
W celu sprzedaży niewykorzystanej energii elektrycznej zgodnie z art. 70a ust. 1 albo
2 wytwórcy, o których mowa w tych przepisach, składają Prezesowi URE deklarację o
zamiarze sprzedaży niewykorzystanej energii elektrycznej po stałej cenie zakupu ustalonej
zgodnie z art. 70e.
2.
Deklaracja, o której mowa w ust. 1, jest składana w postaci elektronicznej za pośrednictwem
internetowej platformy aukcyjnej.
3.
Deklaracja, o której mowa w ust. 1, zawiera
1)
imię i nazwisko oraz adres zamieszkania albo nazwę i adres siedziby wytwórcy;
2)
łączną ilość niewykorzystanej energii elektrycznej określoną w MWh, jaką wytwórca
planuje sprzedać w okresie wskazanym w deklaracji;
3)
okres sprzedaży niewykorzystanej ilości energii elektrycznej, obejmujący planowaną
datę rozpoczęcia i zakończenia sprzedaży niewykorzystanej energii elektrycznej;
4)
lokalizację i moc zainstalowaną elektryczną instalacji odnawialnego źródła energii
oraz miejsce jej przyłączenia do sieci dystrybucyjnej lub sieci przesyłowej, określone
w warunkach przyłączenia albo w umowie o przyłączenie;
5)
podpis wytwórcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania, z załączeniem oryginału
lub uwierzytelnionej kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do działania
w imieniu wytwórcy;
6)
oświadczenie wytwórcy o następującej treści
„
Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że
a)
do wytworzenia energii elektrycznej nie będą wykorzystane substraty inne niż wymienione
w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii - w przypadku wytwarzania energii elektrycznej z biogazu rolniczego,
b)
wartość pomocy inwestycyjnej, o której mowa w art. 39a ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, obliczona zgodnie z art. 39a ust. 3 i 4, wynosi … złotych.
Cena skorygowana obliczona zgodnie z art. 39a ust. 5 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii wynosi … złotych za 1 MWh.
”
;
klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań;
7)
w przypadku wytwórcy, o którym mowa w art. 70a ust. 1 - informację, czy niewykorzystana
energia elektryczna zostanie sprzedana sprzedawcy zobowiązanemu, czy innemu podmiotowi;
8)
wskazanie sprzedawcy zobowiązanego, na którego obszarze działania zlokalizowana jest
lub będzie ta instalacja - w przypadku wytwórców, którzy zadeklarowali sprzedaż energii
sprzedawcy zobowiązanemu.
4.
Do deklaracji, o której mowa w ust. 1, wytwórca dołącza
1)
w przypadku instalacji planowanej do uruchomienia
a)
oryginał lub poświadczoną kopię prawomocnego pozwolenia na budowę wydanego dla projektowanej
instalacji odnawialnego źródła energii,
b)
oryginał lub poświadczoną kopię warunków przyłączenia lub umowy o przyłączenie instalacji
odnawialnego źródła energii do sieci przesyłowej lub sieci dystrybucyjnej,
c)
oświadczenie, że urządzenia wchodzące w skład tej instalacji, służące do wytwarzania
energii elektrycznej, o której mowa w art. 70a ust. 1 albo 2, zamontowane w czasie
budowy, zostały wyprodukowane w okresie 36 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień
wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej w tej instalacji odnawialnego źródła
energii, z wyłączeniem instalacji wykorzystującej wyłącznie hydroenergię do wytwarzania
energii elektrycznej, a same urządzenia nie były wcześniej amortyzowane w rozumieniu
przepisów o rachunkowości przez jakikolwiek podmiot,
d)
zobowiązanie do wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł
energii w instalacji odnawialnego źródła energii, w terminie 36 miesięcy od dnia wydania
zaświadczenia, o którym mowa w ust. 8,
e)
harmonogram rzeczowo-finansowy realizacji tej instalacji,
f)
oryginał lub poświadczoną kopię schematu instalacji odnawialnego źródła energii ze
wskazaniem urządzeń służących do wytwarzania energii elektrycznej oraz urządzeń służących
do wyprowadzenia mocy, wchodzących w skład tej instalacji, z oznaczeniem lokalizacji
urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych oraz miejsca przyłączenia tej instalacji do sieci
elektroenergetycznej, naniesionych na mapę poglądową uwzględniającą numery ewidencyjne
działek i obrębów;
2)
w przypadku instalacji uruchomionej i wytwarzającej energię z odnawialnego źródła
energii
a)
oświadczenie o dniu wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej z odnawialnych
źródeł energii, potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia, ale nie wcześniej
jednak niż od dnia 1 października 2005 r., albo oświadczenie o zrealizowaniu tej instalacji
po dniu 1 lipca 2016 r. oraz zobowiązanie do rozpoczęcia sprzedaży energii elektrycznej
nie później niż pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie 3 miesięcy od dnia
wydania zaświadczenia, o którym mowa w ust. 8,
b)
oryginał lub poświadczoną kopię schematu instalacji odnawialnego źródła energii ze
wskazaniem urządzeń służących do wytwarzania energii elektrycznej oraz urządzeń służących
do wyprowadzenia mocy, wchodzących w skład tej instalacji, z oznaczeniem lokalizacji
urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych oraz miejsca przyłączenia tej instalacji do sieci
elektroenergetycznej, naniesionych na mapę poglądową uwzględniającą numery ewidencyjne
działek i obrębów.
5.
Okres ważności dokumentów, o których mowa w ust. 4 pkt 1 lit. a oraz b, w dniu ich
złożenia, nie może być krótszy niż 6 miesięcy.
6.
Wytwórca, o którym mowa w art. 70a ust. 1 i 2, wraz ze złożeniem deklaracji, o której
mowa w ust. 1, wnosi opłatę rezerwacyjną na odrębny rachunek bankowy wskazany przez
Prezesa URE lub ustanawia gwarancję bankową. Wysokość opłaty rezerwacyjnej i gwarancji
bankowej wynosi 30 złotych za 1 kW mocy zainstalowanej elektrycznej instalacji.
7.
W przypadku wytwórców wytwarzających energię elektryczną w instalacji odnawialnego
źródła energii, o których mowa w ust. 1 i 2, opłata rezerwacyjna, o której mowa w
ust. 6, podlega zwrotowi w terminie
1)
60 dni od dnia sprzedaży po raz pierwszy niewykorzystanej energii elektrycznej zgodnie
z przepisami ust. 1 i 8, art. 70a oraz art. 70c-70f, albo
2)
30 dni od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w ust. 13.
8.
Prezes URE wydaje wytwórcy, o którym mowa w art. 70a ust. 1 i 2, zaświadczenie o możliwości
sprzedaży niewykorzystanej energii elektrycznej zgodnie z przepisami ust. 1, art.
70a oraz art. 70c-70e oraz w okresie, o którym mowa w art. 70f, w terminie 45 dni
od dnia złożenia kompletnej deklaracji, o której mowa w ust. 1.
9.
Prezes URE przekazuje informacje zawierające dane o wytwórcy, o którym mowa w art.
70a ust. 1 lub 2, który uzyskał zaświadczenie, o którym mowa w ust. 8
1)
właściwym sprzedawcom zobowiązanym oraz operatorowi rozliczeń energii odnawialnej,
o którym mowa w art. 106, w przypadku wytwórców, którzy zadeklarowali sprzedaż niewykorzystanej
energii elektrycznej sprzedawcy zobowiązanemu;
2)
operatorowi rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106, w przypadku wytwórców,
którzy zadeklarowali sprzedaż niewykorzystanej energii elektrycznej wybranemu podmiotowi,
innemu niż sprzedawca zobowiązany.
10.
Wytwórca, który uzyskał zaświadczenie, o którym mowa w ust. 8, może zmienić deklarację,
o której mowa w ust. 1, w zakresie
1)
sprzedawcy zobowiązanego lub innego podmiotu, o których mowa w ust. 3 pkt 7, ze skutkiem
na koniec kwartału następującego po kwartale, w którym złożono zmienioną deklarację;
2)
mocy zainstalowanej instalacji odnawialnego źródła energii, o której mowa w ust. 3
pkt 4, przy czym zmiana może polegać wyłącznie na zwiększeniu tej mocy oraz ewentualnej
zmianie łącznej ilości energii elektrycznej, o której mowa w ust. 3 pkt 2; w tej sytuacji
do zmienionej deklaracji wytwórca załącza dokumenty, o których mowa w ust. 4 pkt 1.
11.
W przypadku instalacji planowanej do uruchomienia, wytwórca energii elektrycznej z
odnawialnych źródeł energii, który uzyskał zaświadczenie, o którym mowa w ust. 8,
przekazuje Prezesowi URE informację o stanie wykonania harmonogramu, o którym mowa
w ust. 4 pkt 1 lit. e - w terminie 30 dni od zakończenia każdego roku kalendarzowego.
12.
Wytwórca, który uzyskał zaświadczenie, o którym mowa w ust. 8, który nie spełni zobowiązania
do wytwarzania energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 4 pkt 1 lit. d oraz pkt
2 lit. a, w określonych w tych przepisach terminach, może ponownie złożyć deklarację,
o której mowa w ust. 1, po upływie 3 lat, licząc od dnia, w którym zobowiązanie stało
się wymagalne.
13.
Prezes URE, w drodze postanowienia, odmawia wydania zaświadczenia, o którym mowa w
ust. 8, w przypadku
1)
złożenia deklaracji, o której mowa w ust. 1, niespełniającej warunków, o których mowa
w ust. 2-5 lub
2)
niewniesienia opłaty rezerwacyjnej, o której mowa w ust. 6, lub
3)
przekroczenia maksymalnej mocy zainstalowanej elektrycznej poszczególnych rodzajów
instalacji odnawialnego źródła energii określonej na podstawie art. 70d.
14.
Na postanowienie, o którym mowa w ust. 13, służy zażalenie. Zażalenie wnosi się do
Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu ochrony konkurencji i konsumentów, w terminie 7
dni od dnia doręczenia postanowienia. Postępowanie w sprawie zażalenia na postanowienie
Prezesa URE toczy się według przepisów ustawy - Kodeks postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach z zakresu regulacji energetyki.
15.
W przypadku, o którym mowa w ust. 10, przepisy ust. 1-9 i 11-14 stosuje się odpowiednio.
16.
Wytwórca zamierzający sprzedawać niewykorzystaną energię elektryczną na zasadach określonych
w art. 70a ust. 1 i 2, wytworzoną w zmodernizowanej instalacji odnawialnego źródła
energii, może złożyć Prezesowi URE deklarację zgodnie z ust. 1-8, pod warunkiem że
1)
na dzień składania deklaracji instalacja nie spełnia warunku, o którym mowa w art.
74 ust. 2 pkt 1;
2)
zmodernizowana instalacja będzie spełniała warunki określone w art. 74 ust. 2 pkt
2;
3)
do rozpoczęcia okresu, w którym instalacja spełniałaby warunek określony w art. 74
ust. 2 pkt 1 pozostało mniej niż 24 miesiące;
4)
modernizacja instalacji, mająca na celu spełnienie warunków określonych w art. 74
ust. 2 pkt 2, będzie przeprowadzona po otrzymaniu zaświadczenia, o którym mowa w ust.
8;
5)
wytwarzanie energii elektrycznej w zmodernizowanej instalacji rozpocznie się nie wcześniej
niż w dniu, w którym instalacja spełniałaby warunek określony w art. 74 ust. 2 pkt
1.
17.
W przypadku, o którym mowa w ust. 16, przepisy ust. 9 i 11-14 stosuje się odpowiednio.
1.
Wytwórca, który zamierza sprzedawać niewykorzystaną energię elektryczną sprzedawcy
zobowiązanemu, zawiera z tym sprzedawcą umowę sprzedaży niewykorzystanej energii elektrycznej
w terminie
1)
1 miesiąca od dnia wydania przez Prezesa URE zaświadczenia, o którym mowa w art. 70b
ust. 8 - w przypadku wytwórcy wytwarzającego energię elektryczną w instalacji, o której
mowa w art. 70b ust. 4 pkt 2;
2)
6 miesięcy od dnia wydania przez Prezesa URE zaświadczenia, o którym mowa w art. 70b
ust. 8 - w przypadku wytwórcy zamierzającego wytwarzać energię elektryczną w instalacji,
o której mowa w art. 70b ust. 4 pkt 1.
2.
Sprzedawca zobowiązany dokonuje zakupu energii elektrycznej wytworzonej przez wytwórcę
w instalacji odnawialnego źródła energii, o której mowa w art. 70b ust. 9 pkt 1, po
cenie zakupu obliczonej zgodnie z art. 39a ust. 5, z uwzględnieniem art. 39a ust.
7, w okresie wskazanym w zaświadczeniu, o którym mowa w art. 70b ust. 8.
3.
Koszty bilansowania handlowego energii elektrycznej, o której mowa w art. 70b ust.
9 pkt 1, pokrywają w całości sprzedawcy zobowiązani.
4.
Koszty uzasadnione bilansowania handlowego w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne
w przypadku energii elektrycznej, o której mowa w art. 70b ust. 9 pkt 1, uwzględnia
się w kalkulacji cen ustalanych w taryfach przedsiębiorstw pokrywających te koszty,
przyjmując, że każda jednostka energii elektrycznej sprzedawana przez dane przedsiębiorstwo
energetyczne odbiorcom końcowym jest obciążona w równej wysokości tymi kosztami.
5.
Sprzedawca zobowiązany jest odpowiedzialny za bilansowanie handlowe energii elektrycznej,
o której mowa w art. 70b ust. 9 pkt 1.
6.
Prawo do pokrycia ujemnego salda, o którym mowa w art. 93 ust. 2 pkt 3, przysługuje
1)
wytwórcom, o których mowa w art. 70a ust. 1, którzy zadeklarowali sprzedaż niewykorzystanej
energii elektrycznej wybranemu podmiotowi, innemu niż sprzedawca zobowiązany;
2)
sprzedawcy zobowiązanemu, który dokonuje zakupu energii wytworzonej w instalacji odnawialnego
źródła energii, o której mowa w art. 70a ust. 1.
1.
Maksymalna moc zainstalowana elektryczna poszczególnych rodzajów instalacji odnawialnego
źródła energii, o których mowa w art. 70a ust. 1 i 2, dla których w kolejnym roku
kalendarzowym Prezes URE może wydać zaświadczenie, o którym mowa w art. 70b ust. 8,
może zostać ograniczona przez wskazanie wartości maksymalnych tej mocy w przypadkach
1)
osiągnięcia mocy zainstalowanej elektrycznej w instalacjach odnawialnego źródła energii
na poziomie umożliwiającym realizację celu wynikającego z umów międzynarodowych;
2)
wystąpienia stanu zagrożenia bezpieczeństwa funkcjonowania systemu elektroenergetycznego,
rozumianego jako przekroczenie produkcji energii elektrycznej z instalacji odnawialnych
źródeł energii, która przez okres dłuższy niż sześć miesięcy nie może zostać zbilansowana
w ramach krajowego systemu elektroenergetycznego.
2.
Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, w terminie do dnia 31 października
danego roku kalendarzowego, maksymalną moc zainstalowaną elektryczną poszczególnych
typów instalacji odnawialnego źródła energii, o których mowa w ust. 1, dla których
w kolejnym roku kalendarzowym Prezes URE może wydać zaświadczenie, o którym mowa w
art. 70b ust. 8, biorąc pod uwagę
1)
bezpieczeństwo funkcjonowania systemu elektroenergetycznego;
2)
potrzebę ochrony środowiska naturalnego;
3)
potrzebę zapewnienia zrównoważonego gospodarowania zasobami wodnymi;
4)
cele gospodarcze i społeczne.
1.
Stała cena zakupu dla poszczególnych rodzajów instalacji odnawialnych źródeł energii,
o których mowa w art. 70a ust. 1 i 2, wynosi 90% ceny referencyjnej, o której mowa
w art. 77 ust. 3 pkt 1, obowiązującej na dzień złożenia deklaracji, o której mowa
w art. 70b ust. 1, odpowiednio dla instalacji wykorzystującej dany rodzaj odnawialnego
źródła energii.
2.
Zakup niewykorzystanej energii elektrycznej zgodnie z art. 70a ust. 1 i 2, lub prawo
do pokrycia ujemnego salda zgodnie z art. 93 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 3, obowiązuje
wytwórców, którzy uzyskają zaświadczenie, o którym mowa w art. 70b ust. 8.
3.
Stała cena zakupu podlega corocznej waloryzacji średniorocznym wskaźnikiem cen towarów
i usług konsumpcyjnych ogółem z poprzedniego roku kalendarzowego, określonym w komunikacie
Prezesa GUS, ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
1.
Obowiązek zakupu niewykorzystanej energii elektrycznej zgodnie z art. 70c ust. 2 lub
prawo do pokrycia ujemnego salda, o którym mowa w art. 93 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt
3, powstaje od pierwszego dnia sprzedaży energii elektrycznej objętej systemem wsparcia,
o którym mowa w ustawie, i trwa przez okres kolejnych 15 lat, nie dłużej niż do dnia
31 grudnia 2035 r.
2.
W przypadku instalacji, dla których zostały wydane świadectwa pochodzenia, okres,
o którym mowa w ust. 1, liczy się od pierwszego dnia wytworzenia energii elektrycznej
z odnawialnych źródeł energii, potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia nie
wcześniej jednak niż od dnia 1 października 2005 r.
1
Wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o którym mowa w art.
44, w instalacji odnawialnego źródła energii posiadającej wyodrębniony zespół urządzeń
służących do wyprowadzania mocy wyłącznie z tej instalacji do sieci elektroenergetycznej
dystrybucyjnej lub przesyłowej, który zamierza przystąpić do aukcji, składa do Prezesa
URE deklarację o przystąpieniu do aukcji.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do wytwórców energii elektrycznej z odnawialnych źródeł
energii wytwarzanej w instalacjach
1)
spalania wielopaliwowego, z wyłączeniem dedykowanych instalacji spalania wielopaliwowego;
2)
odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż
20 MW, wykorzystujących wyłącznie hydroenergię do wytworzenia energii elektrycznej.
3)
(uchylony)
2a
Deklaracja o przystąpieniu do aukcji zawiera
1)
imię i nazwisko oraz adres zamieszkania albo nazwę i adres siedziby wytwórcy;
2)
lokalizację, moc zainstalowaną elektryczną [MW], moc osiągalną cieplną w skojarzeniu
[MW], wskazanie wykorzystywanych paliw oraz rodzaj instalacji odnawialnego źródła
energii;
3)
miejsce przyłączenia instalacji odnawialnego źródła energii do sieci elektroenergetycznej,
określone w umowie o przyłączenie;
4)
podpis wytwórcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania, z załączeniem oryginału
lub uwierzytelnionej kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do działania
w imieniu wytwórcy.
2b
Do deklaracji o przystąpieniu do aukcji wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych
źródeł energii dołącza oryginał lub poświadczoną kopię schematu instalacji odnawialnego
źródła energii ze wskazaniem urządzeń służących do wytwarzania energii elektrycznej
oraz urządzeń służących do wyprowadzenia mocy, wchodzących w skład tej instalacji,
z oznaczeniem lokalizacji urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych oraz miejsca przyłączenia
tej instalacji do sieci elektroenergetycznej, naniesionych na mapę poglądową uwzględniającą
numery ewidencyjne działek i obrębów.
3.
Do deklaracji o przystąpieniu do aukcji wytwórca energii elektrycznej w instalacji
odnawialnego źródła energii wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę,
biogaz, biogaz rolniczy lub biopłyny dołącza oświadczenie następującej treści
„
Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że
1)
do wytworzenia energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii nie będą
wykorzystywane
a)
drewno inne niż drewno energetyczne oraz zboże pełnowartościowe w przypadku
-
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja,
wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biogaz inny niż biogaz rolniczy,
-
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja
wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę spalaną w dedykowanej
instalacji spalania biomasy,
-
instalacji spalania wielopaliwowego, dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego
oraz układu hybrydowego, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej biomasę,
biogaz lub biogaz rolniczy,
-
(uchylone)
b)
drewno inne niż drewno energetyczne w przypadku instalacji spalania wielopaliwowego,
dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących
do wytwarzania energii elektrycznej biopłyny,
c)
paliwa kopalne lub paliwa powstałe z ich przetworzenia w przypadku instalacji odnawialnego
źródła energii wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę spalaną
w dedykowanej instalacji spalania biomasy,
d)
biomasa zanieczyszczona w celu zwiększenia jej wartości opałowej - w przypadku dedykowanej
instalacji spalania biomasy, a także hybrydowej instalacji odnawialnego źródła energii,
dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących
do wytwarzania energii elektrycznej biomasę, biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy,
e)
substraty inne niż wymienione w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii - w przypadku wytwarzania energii elektrycznej z biogazu rolniczego,
f)
substraty inne niż wymienione w art. 2 pkt 4 ustawy wymienionej w lit. e - w przypadku
wytwarzania energii elektrycznej z biopłynów,
g)
biopłyny, które nie spełniają kryteriów zrównoważonego rozwoju, określonych w art. 28b-28bc ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych;
2
dochowany zostanie wymóg udziału biomasy pochodzenia rolniczego w łącznej masie biomasy
określony w art. 60a ust. 2 lub przepisach wydanych na podstawie art. 60a ust. 3 ustawy
wymienionej w pkt 1 lit. e - w przypadku instalacji odnawialnego źródła energii, o
której mowa w art. 60a ust. 2.
”
;
klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
4
Prezes URE potwierdza przyjęcie deklaracji o przystąpieniu do aukcji w terminie 30
dni od dnia jej otrzymania albo, jeśli nie zostały spełnione wymagania określone w
ust. 1-3, zwraca ją wytwórcy.
5
Potwierdzenie, o którym mowa w ust. 4, zawiera informację dotyczącą pierwszego dnia
wytworzenia energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, potwierdzonego
wydanym świadectwem pochodzenia, nie wcześniej jednak niż od dnia 1 października 2005 r.
1.
Energia elektryczna z odnawialnych źródeł energii wytworzona oddzielnie w instalacjach
odnawialnego źródła energii, o których mowa w art. 73 ust. 3a i 4, może zostać sprzedana
w drodze aukcji przez wytwórców, którzy
1)
złożyli deklarację o przystąpieniu do aukcji, o której mowa w art. 71 ust. 1, w instalacjach
odnawialnego źródła energii;
2)
uzyskali zaświadczenie o dopuszczeniu do aukcji, o którym mowa w art. 76 ust. 1, oraz
wytworzą energię elektryczną po raz pierwszy po dniu zamknięcia sesji aukcji w instalacjach
odnawialnego źródła energii, z uwzględnieniem instalacji, o których mowa w art. 73
ust. 8;
3)
uzyskali zaświadczenie o dopuszczeniu do aukcji, o którym mowa w art. 76 ust. 1, w
zmodernizowanych instalacjach odnawialnego źródła energii.
2.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, w terminie do dnia 31 października
każdego roku, maksymalną ilość i wartość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł
energii, która może zostać sprzedana w drodze aukcji w następnym roku kalendarzowym
przez wytwórców określonych w ust. 1, przy czym ilość i wartość tej energii elektrycznej
obejmuje ekwiwalentną ilość energii elektrycznej wynikającą z przeliczenia biogazu
rolniczego, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 62.
3.
Rada Ministrów, przy określeniu maksymalnej ilości i wartości energii elektrycznej
z odnawialnych źródeł energii, o której mowa w ust. 2, bierze pod uwagę
1)
politykę energetyczną państwa oraz dotychczasowy udział energii i paliw wytworzonych
w instalacjach odnawialnego źródła energii zużywanych w energetyce oraz w transporcie;
2)
bezpieczeństwo funkcjonowania systemu elektroenergetycznego, jak również zobowiązania
wynikające z umów międzynarodowych;
3)
potrzebę ochrony środowiska naturalnego, w tym zmniejszenia zanieczyszczenia azotem
pochodzenia rolniczego, a także redukcji emisji zanieczyszczeń atmosferycznych, w
szczególności metanu;
4)
potrzebę zapewnienia zrównoważonego gospodarowania zasobami wodnymi;
5)
cele gospodarcze i społeczne, w tym udział wykorzystywanych technologii do wytwarzania
energii lub paliw z odnawialnych źródeł energii w tworzeniu nowych miejsc pracy;
6)
potrzebę efektywnego wykorzystania energii pierwotnej uzyskanej w wyniku jednoczesnego
wytwarzania energii elektrycznej, ciepła, chłodu lub paliw pochodzących ze źródeł
odnawialnych.
4.
Określona przez Radę Ministrów maksymalna wartość energii elektrycznej z odnawialnych
źródeł energii, o której mowa w ust. 1, nie uwzględnia zasady corocznej waloryzacji
cen sprzedaży energii elektrycznej, o której mowa w art. 92 ust. 10, średniorocznym
wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem z poprzedniego roku kalendarzowego.
1.
Wytwórca, który do dnia 31 grudnia 2020 r. wytworzył energię elektryczną w instalacji
odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja lub instalacja, o której mowa
w art. 70a ust. 1 lub 2, może sprzedawać tę energię, z zastrzeżeniem, że wytworzona
energia będzie w całości wprowadzana do sieci i sprzedawana na giełdzie towarowej
lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany.
2.
Wytwórca, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni przed dniem wytworzenia po raz
pierwszy energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, składa do
Prezesa URE pisemne oświadczenie, że energia elektryczna wytworzona w tej instalacji
będzie w całości wprowadzana do sieci i sprzedawana na giełdzie towarowej lub na rynku
organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek
regulowany.
3.
W przypadku gdy
1)
wytwórca, o którym mowa w ust. 1, nie złoży oświadczenia, o którym mowa w ust. 2,
albo złoży to oświadczenie po upływie terminu określonego w ust. 2, albo
2)
stwierdzono niezgodność stanu faktycznego z treścią złożonego oświadczenia
- Prezes URE wydaje decyzję o zakazie uczestnictwa tego wytwórcy w systemie wsparcia
określonym w przepisach rozdziału 4 w stosunku do energii elektrycznej z odnawialnego
źródła energii wytworzonej w tej instalacji; o wydanej decyzji Prezes URE niezwłocznie
informuje właściwego sprzedawcę zobowiązanego albo operatora rozliczeń energii odnawialnej.
4.
Decyzja, o której mowa w ust. 3, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
5.
Od decyzji, o której mowa w ust. 3, służy odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie
- sądu ochrony konkurencji i konsumentów, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
6.
Postępowanie w sprawie odwołania od decyzji Prezesa URE toczy się według przepisów
ustawy - Kodeks postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach z zakresu regulacji energetyki.
7.
W przypadku wygrania aukcji przez wytwórcę, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 2,
15-letni okres sprzedaży energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej
w instalacji odnawialnego źródła energii objętej systemem aukcyjnym rozpoczyna się
od dnia sprzedaży po raz pierwszy energii elektrycznej po dniu wygrania danej aukcji
przez tego wytwórcę i trwa nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2035 r.
1.
Prezes URE ogłasza, organizuje i przeprowadza aukcje nie rzadziej niż raz w roku.
2.
Przedmiotem aukcji jest sprzedaż energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego
źródła energii i wprowadzonej do sieci przez wytwórców, o których mowa w art. 72 ust.
1, pod warunkiem że
1)
do jej wytworzenia nie wykorzystano
a)
drewna innego niż drewno energetyczne oraz zbóż pełnowartościowych w przypadku
-
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja,
wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biogaz inny niż biogaz rolniczy,
-
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja
wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę spalaną w dedykowanej
instalacji spalania biomasy,
-
instalacji spalania wielopaliwowego, dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego
oraz układu hybrydowego, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej biomasę,
biogaz lub biogaz rolniczy,
-
instalacji termicznego przekształcania odpadów,
b)
drewna innego niż drewno energetyczne w przypadku instalacji spalania wielopaliwowego,
dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących
do wytwarzania energii elektrycznej biopłyny,
c)
paliw kopalnych lub paliw powstałych z ich przetworzenia w przypadku instalacji odnawialnego
źródła energii wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę spalaną
w dedykowanej instalacji spalania biomasy,
d)
biomasy zanieczyszczonej w celu zwiększenia jej wartości opałowej - w przypadku dedykowanej
instalacji spalania biomasy, a także hybrydowej instalacji odnawialnego źródła energii,
dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego, oraz układu hybrydowego, wykorzystujących
do wytwarzania energii elektrycznej biomasę, biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy,
e)
substratów innych niż wymienione w art. 2 pkt 2 - w przypadku wytwarzania energii
elektrycznej z biogazu rolniczego,
f)
substratów innych niż wymienione w art. 2 pkt 4 - w przypadku wytwarzania energii
elektrycznej z biopłynów,
g)
biopłynów, które nie spełniają kryteriów zrównoważonego rozwoju, określonych w art. 28b-28bc ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych;
2
dochowany zostanie wymóg udziału biomasy pochodzenia rolniczego w łącznej masie biomasy
określony w art. 60a ust. 2 lub w przepisach wydanych na podstawie art. 60a ust. 3
- w przypadku instalacji odnawialnego źródła energii, o której mowa w art. 60a ust.
1.
3.
Prezes URE przeprowadza odrębne aukcje na sprzedaż energii elektrycznej wytwarzanej
w instalacjach odnawialnego źródła energii, o których mowa w art. 72.
3a
Aukcje dla wytwórców, o których mowa w art. 72 ust. 1, przeprowadza się odrębnie,
z uwzględnieniem ust. 4, na sprzedaż energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach
odnawialnego źródła energii, o których mowa w art. 77 ust. 5
1)
pkt 2-4 i 8-14;
2)
pkt 5, 15, 18-20 i 23;
3)
pkt 1, 6 i 7;
4)
pkt 16, 17, 21 i 22;
5)
pkt 24 i 25.
3b
Aukcje, o których mowa w ust. 3a pkt 3, obejmują również sprzedaż biogazu rolniczego,
wytworzonego w instalacji odnawialnego źródła energii oraz wprowadzanego do sieci
dystrybucyjnej gazowej.
4.
Aukcje, o których mowa w ust. 3a, przeprowadza się odrębnie dla instalacji odnawialnego
źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej
1)
nie większej niż 1 MW;
2)
większej niż 1 MW.
5
W przypadku gdy ilość i wartość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii
określona w przepisach wydanych na podstawie art. 72 ust. 2 nie zostanie sprzedana,
po ostatniej przeprowadzonej w danym roku aukcji, zgodnie z kolejnością określoną
przez Prezesa URE albo w przepisach wydanych na podstawie ust. 7, w celu jej sprzedaży
Prezes URE może, po uwzględnieniu przepisów wydanych na podstawie art. 80 ust. 5,
ogłosić, zorganizować i przeprowadzić w danym roku kolejne aukcje na tę ilość i wartość
energii elektrycznej.
5a
Prezes URE przeprowadza aukcje uwzględniając podział określony w ust. 3a i 4 oraz
w art. 72 ust. 1, dla ilości i wartości energii, o których mowa w ust. 5, biorąc pod
uwagę cel w zakresie odnawialnych źródeł energii i istniejący potencjał w zakresie
krajowych zasobów energii zgłoszony w deklaracjach, o których mowa w art. 71 ust.
1, oraz objęty wydanymi zaświadczeniami dla wytwórców.
6.
(uchylony)
7
Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw energii, może określić, w
drodze rozporządzenia, kolejność przeprowadzania aukcji, o których mowa w art. 72,
biorąc pod uwagę
1)
cel w zakresie odnawialnych źródeł energii;
2)
istniejący potencjał w zakresie krajowych zasobów energii zgłoszony w deklaracjach,
o których mowa w art. 71 ust. 1, oraz objęty wydanymi zaświadczeniami dla wytwórców.
8.
W aukcji przeprowadzanej przez Prezesa URE mogą wziąć udział wytwórcy energii elektrycznej
z odnawialnych źródeł energii w instalacjach odnawialnego źródła energii zlokalizowanych
poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i poza obszarem wyłącznej strefy ekonomicznej.
9
Ilość i wartość energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła
energii zlokalizowanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i poza obszarem
wyłącznej strefy ekonomicznej, jaka może zostać sprzedana w drodze aukcji w następnym
roku kalendarzowym wynosi 5% ilości i wartości energii elektrycznej, przeznaczonej
do sprzedaży w drodze aukcji w roku poprzednim, w instalacjach, o których mowa w art.
72 ust. 1 pkt 2.
10.
Warunkiem przystąpienia do aukcji wytwórcy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł
energii w instalacji odnawialnego źródła energii zlokalizowanej poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej i poza obszarem wyłącznej strefy ekonomicznej jest
1)
zawarcie umowy międzyrządowej między Rzecząpospolitą Polską a państwem, na terytorium
którego będzie zlokalizowana ta instalacja, gwarantującej wzajemność korzystania z
systemu wsparcia wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii;
2)
zapewnienie możliwości fizycznego przesyłu energii elektrycznej do sieci przesyłowej
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z kraju, w którym zlokalizowana jest ta instalacja.
11.
Z możliwości, o której mowa w ust. 8, mogą skorzystać wytwórcy energii elektrycznej
wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii w instalacjach odnawialnego źródła energii,
o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 2, spełniający następujące wymagania
1)
energia elektryczna z odnawialnych źródeł energii wytwarzana w instalacji odnawialnego
źródła energii zlokalizowanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i poza obszarem
wyłącznej strefy ekonomicznej będzie spełniać warunki uznania jej za energię elektryczną
wytworzoną ze źródeł odnawialnych w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w
sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającej i w następstwie
uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE
(Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 16, z późn. zm.;
2)
wytworzenie energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii poza terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej i poza obszarem wyłącznej strefy ekonomicznej zostanie potwierdzone
przez uprawniony do tego podmiot, w rozumieniu przepisów państwa - miejsca wytworzenia
energii elektrycznej, z możliwością weryfikacji danych zawartych w potwierdzeniu przez
Prezesa URE;
3
wytwórca energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii zlokalizowanej
poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i poza obszarem wyłącznej strefy ekonomicznej,
składający ofertę w aukcji zgodnie z przepisami niniejszej ustawy, w przypadku, w
którym dla instalacji odnawialnego źródła energii została udzielona pomoc inwestycyjna
w państwie, na terenie którego instalacja ta została zlokalizowana, rozlicza ją na
zasadach określonych w art. 39;
4)
wytwórca energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii zlokalizowanej
poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i poza obszarem wyłącznej strefy ekonomicznej
spełnia wymogi oceny formalnej przygotowania do wytwarzania energii elektrycznej w
danej instalacji, o których mowa w art. 75, i uzyskał od Prezesa URE zaświadczenie
o dopuszczeniu do udziału w aukcji, oraz spełnia wymogi stawiane uczestnikowi aukcji,
o których mowa w art. 39, w art. 74 i art. 79.
12.
Umowa, o której mowa w ust. 10 pkt 1, zawiera w szczególności postanowienia dotyczące
1)
zasad uczestnictwa wytwórców energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, których
instalacje odnawialnego źródła energii znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej i obszarze wyłącznej strefy ekonomicznej, w systemie wsparcia odnawialnych
źródeł energii, obowiązującym w państwie będącym stroną tej umowy, w tym szczegółowy
wykaz dokumentów, jaki wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii,
którego instalacje znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i obszarze
wyłącznej strefy ekonomicznej, jest zobowiązany przedłożyć w celu uczestnictwa w systemie
wsparcia odnawialnych źródeł energii, obowiązującym w państwie będącym stroną tej
umowy;
2)
zasad uczestnictwa wytwórców energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, których
instalacje odnawialnego źródła energii znajdują się poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej i obszarem wyłącznej strefy ekonomicznej, w systemie wsparcia określonym
w niniejszej ustawie, w tym szczegółowy wykaz dokumentów, jaki wytwórca energii elektrycznej
z odnawialnych źródeł energii, którego instalacje znajdują się poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej i obszarem wyłącznej strefy ekonomicznej, jest zobowiązany przedłożyć Prezesowi
URE w celu przeprowadzenia oceny formalnej, o której mowa w art. 75, przygotowania
do wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii;
3)
sposobu realizacji obowiązków określonych w art. 83 oraz zasad przeprowadzania kontroli,
o której mowa w art. 84;
4)
zasad zastosowania art. 93.
1
Energia elektryczna z odnawialnych źródeł energii wytworzona po raz pierwszy po dniu
zamknięcia sesji aukcji w instalacji odnawialnego źródła energii lub w zmodernizowanej
instalacji odnawialnego źródła energii, może zostać sprzedana w drodze aukcji wyłącznie
w przypadku, gdy urządzenia wchodzące w skład tych instalacji, służące do wytwarzania
i przetwarzania tej energii elektrycznej, zamontowane w czasie budowy albo modernizacji,
zostały wyprodukowane w okresie 36 miesięcy, a w przypadku instalacji wykorzystującej
do wytworzenia energii elektrycznej wyłącznie
1)
energię promieniowania słonecznego - w okresie 18 miesięcy,
2)
energię wiatru na lądzie - w okresie 24 miesięcy,
3)
energię wiatru na morzu - w okresie 72 miesięcy
- bezpośrednio poprzedzających dzień wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej
w tej instalacji odnawialnego źródła energii, z wyłączeniem układu hybrydowego, dedykowanej
instalacji spalania wielopaliwowego oraz instalacji wykorzystującej wyłącznie hydroenergię
do wytwarzania energii elektrycznej, a same urządzenia nie były wcześniej amortyzowane
w rozumieniu przepisów o rachunkowości przez jakikolwiek podmiot.
2
Energia elektryczna z odnawialnych źródeł energii wytworzona w zmodernizowanej instalacji
odnawialnego źródła energii może zostać sprzedana w drodze aukcji wyłącznie w przypadku,
gdy
1)
instalacji tej nie przysługuje świadectwo pochodzenia lub świadectwo pochodzenia biogazu
rolniczego, o którym mowa w art. 48 ust. 1, w dniu złożenia oferty albo nie przysługuje
obowiązek zakupu energii, o którym mowa w art. 70c ust. 2 lub art. 92 ust. 1, oraz
nie przysługuje prawo do pokrycia ujemnego salda zgodnie z art. 70a ust. 3, art. 70c
ust. 6 lub art. 92 ust. 5;
2)
w wyniku modernizacji instalacji odnawialnego źródła energii
a)
nastąpiło
-
odtworzenie stanu pierwotnego lub
-
zmiana parametrów użytkowych lub technicznych, powodujących przyrost łącznej mocy
zainstalowanej elektrycznej lub wzrost ilości wytwarzanej energii elektrycznej z odnawialnych
źródeł energii,
b)
poniesione i udokumentowane nakłady na modernizację takiej instalacji wyniosły nie
mniej niż 40% kosztów kwalifikowanych wybudowania nowej referencyjnej instalacji.
2a
Do kosztów kwalifikowanych wybudowania nowej referencyjnej instalacji zalicza się
koszty
1)
zakupu, wytworzenia lub pierwszego uruchomienia instalacji odnawialnego źródła energii;
2)
sprawdzenia lub przystosowania nabytego urządzenia wchodzącego w skład instalacji
odnawialnego źródła energii;
3)
szkolenia personelu lub instruktażu - pod warunkiem że koszty te są ujęte w wartości
początkowej zakupionych lub wytworzonych wartości niematerialnych i prawnych w ewidencji
środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych wytwórcy energii;
4)
zakupu wartości niematerialnych i prawnych dedykowanych lub wytworzonych bezpośrednio
dla wytwórcy energii lub powszechnie niedostępnych, dokonanych bezpośrednio od wytwórcy,
producenta lub wyłącznego lub autoryzowanego dystrybutora.
3
W przypadku przeprowadzenia modernizacji instalacji, której wytwórcy przysługuje
1)
świadectwo pochodzenia lub świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego,
2)
prawo do pokrycia ujemnego salda,
3)
obowiązek zakupu energii przez sprzedawcę zobowiązanego
- w trakcie okresu kiedy wsparcie to przysługuje, wytwórca energii w tej instalacji
nie traci prawa, o którym mowa w pkt 1-3, jak również modernizacja ta nie wpływa na
przedłużenie okresu wsparcia przysługującego wytwórcy energii w tej instalacji.
4.
(uchylony)
5.
(uchylony)
6
W przypadku modernizacji
1)
instalacji niestanowiącej instalacji odnawialnego źródła energii, w wyniku której
powstała dedykowana instalacja spalania biomasy, dedykowana instalacja spalania wielopaliwowego
albo układ hybrydowy,
2)
instalacji spalania wielopaliwowego, w wyniku której powstała dedykowana instalacja
spalania biomasy, dedykowana instalacja spalania wielopaliwowego albo układ hybrydowy,
3)
instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej
nie większej niż 20 MW, wykorzystującej hydroenergię do wytworzenia energii elektrycznej,
4)
dedykowanej instalacji spalania biomasy,
5)
dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego,
6)
układu hybrydowego
- energia elektryczna może zostać sprzedana w drodze aukcji po spełnieniu warunków,
o których mowa w ust. 1 i 2.
7
Wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w zmodernizowanej instalacji
odnawialnego źródła energii, który zamierza przystąpić do aukcji, może wystąpić do
Prezesa URE z wnioskiem o wydanie zaświadczenia o dopuszczeniu do aukcji, o której
mowa w art. 72 ust. 1 pkt 3, pod warunkiem że
1)
na dzień złożenia wniosku o wydanie zaświadczenia o dopuszczeniu do aukcji instalacja
nie spełnia warunku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1;
2)
zmodernizowana instalacja będzie spełniała warunki określone w ust. 2 pkt 2;
3)
do rozpoczęcia okresu, w którym instalacja spełniałaby warunek określony w ust. 2
pkt 1, pozostało mniej niż 24 miesiące;
4)
modernizacja instalacji, mająca na celu spełnienie warunków określonych w ust. 2 pkt
2, będzie przeprowadzona po zamknięciu sesji aukcji;
5)
wytwarzanie energii elektrycznej w zmodernizowanej instalacji odnawialnego źródła
energii rozpocznie się nie wcześniej niż w dniu, w którym instalacja będzie spełniać
warunek określony w ust. 2 pkt 1.
8
W przypadku, o którym mowa w ust. 7, przepisy art. 75 i art. 76 stosuje się odpowiednio.
9
Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy katalog
kosztów kwalifikowanych wybudowania nowej referencyjnej instalacji, biorąc pod uwagę
1)
istotne parametry techniczne i ekonomiczne funkcjonowania instalacji odnawialnego
źródła energii;
2)
nakłady inwestycyjne ponoszone w okresie przygotowania projektu i jego budowy wraz
z niezbędną infrastrukturą techniczną;
3)
założenia dotyczące technicznych warunków pracy instalacji odnawialnego źródła energii,
w tym sprawności wytwarzania energii elektrycznej lub biogazu rolniczego.
1
Wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej po raz pierwszy
po dniu zamknięcia sesji aukcji w instalacji odnawialnego źródła energii, o którym
mowa w art. 72 ust. 1 pkt 2, lub w instalacji zmodernizowanej, o którym mowa w art.
72 ust. 1 pkt 3, posiadającej wyodrębniony zespół urządzeń służących do wyprowadzania
mocy wyłącznie z tej instalacji do sieci elektroenergetycznej dystrybucyjnej lub przesyłowej,
który zamierza przystąpić do aukcji, podlega procedurze oceny formalnej przygotowania
do wytwarzania energii elektrycznej w danej instalacji.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do wytwórcy, który złożył deklarację przystąpienia
do aukcji, o której mowa w art. 71 ust. 1.
3.
Procedurę oceny formalnej przeprowadza Prezes URE, na wniosek wytwórcy o wydanie zaświadczenia
o dopuszczeniu do udziału w aukcji.
4.
Wniosek o wydanie zaświadczenia o dopuszczeniu do udziału w aukcji zawiera
1)
imię i nazwisko oraz adres zamieszkania albo nazwę i adres siedziby wytwórcy;
2)
lokalizację i moc zainstalowaną elektryczną instalacji odnawialnego źródła energii;
3)
podpis wytwórcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania, z załączeniem oryginału
lub uwierzytelnionej kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do działania
w imieniu wytwórcy;
4)
w przypadku instalacji wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę,
biogaz, biogaz rolniczy lub biopłyny - oświadczenie wytwórcy lub osoby upoważnionej
do jego reprezentowania, o następującej treści
„
Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że
1)
do wytworzenia energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii nie będą
wykorzystywane
a)
drewno inne niż drewno energetyczne oraz zboże pełnowartościowe w przypadku
-
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja,
wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biogaz inny niż biogaz rolniczy,
-
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja
wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę spalaną w dedykowanej
instalacji spalania biomasy,
-
instalacji spalania wielopaliwowego, dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego
oraz układu hybrydowego, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej biomasę,
biogaz lub biogaz rolniczy,
-
instalacji termicznego przekształcania odpadów,
b)
drewno inne niż drewno energetyczne w przypadku instalacji spalania wielopaliwowego,
dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących
do wytwarzania energii elektrycznej biopłyny,
c)
paliwa kopalne lub paliwa powstałe z ich przetworzenia w przypadku instalacji odnawialnego
źródła energii wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę spalaną
w dedykowanej instalacji spalania biomasy,
d)
biomasa zanieczyszczona w celu zwiększenia jej wartości opałowej - w przypadku dedykowanej
instalacji spalania biomasy, a także hybrydowej instalacji odnawialnego źródła energii,
dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego, oraz układu hybrydowego, wykorzystujących
do wytwarzania energii elektrycznej biomasę, biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy,
e)
substraty inne niż wymienione w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii - w przypadku wytwarzania energii elektrycznej z biogazu rolniczego,
f)
substraty inne niż wymienione w art. 2 pkt 4 ustawy wymienionej w lit. e - w przypadku
wytwarzania energii elektrycznej z biopłynów,
g)
biopłyny, które nie spełniają kryteriów zrównoważonego rozwoju, określonych w art. 28b-28bc ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych;
2
dochowany zostanie wymóg udziału biomasy pochodzenia rolniczego w łącznej masie biomasy
określony w art. 60a ust. 2 lub w przepisach wydanych na podstawie art. 60a ust. 3
ustawy wymienionej w pkt 1 lit. e - w przypadku instalacji odnawialnego źródła energii,
o której mowa w art. 60a ust. 2.
”
;
klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
5
Do wniosku o wydanie zaświadczenia o dopuszczeniu do aukcji wytwórca dołącza oryginały
lub poświadczone kopie
1)
warunków przyłączenia lub umowy o przyłączenie do sieci przesyłowych lub dystrybucyjnych
instalacji odnawialnego źródła energii, o których mowa w
a)
art. 72 ust. 1 pkt 2,
b)
art. 72 ust. 1 pkt 3 - w przypadku zwiększenia mocy zainstalowanej elektrycznej takich
instalacji;
2)
prawomocnego pozwolenia na budowę wydanego dla projektowanej instalacji odnawialnego
źródła energii lub jej modernizacji, jeżeli jest ono wymagane na podstawie przepisów
prawa budowlanego - z wyłączeniem instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej do wytworzenia
energii elektrycznej energię wiatru na morzu;
3)
prawomocnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla projektowanej instalacji
odnawialnego źródła energii lub jej modernizacji, jeżeli jest ona wymagana na podstawie
przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego
ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania
na środowisko
(Dz. U. z 2018 r. poz. 2081);
4)
wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z przepisami
ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1945), w przypadku sporządzenia tego planu;
5)
w przypadku instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej do wytworzenia
energii elektrycznej energię wiatru na morzu - prawomocnego pozwolenia na wznoszenie
i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich
dla przedsięwzięć zlokalizowanych w wyłącznej strefie ekonomicznej i ostatecznej decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach;
6)
harmonogramu rzeczowo-finansowego realizacji budowy lub modernizacji instalacji odnawialnego
źródła energii albo oświadczenia o zrealizowaniu inwestycji;
7)
schematu instalacji odnawialnego źródła energii ze wskazaniem urządzeń służących do
wytwarzania energii elektrycznej oraz urządzeń służących do wyprowadzenia mocy, wchodzących
w skład tej instalacji, z oznaczeniem lokalizacji urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych
oraz miejsca przyłączenia tej instalacji do sieci elektroenergetycznej, naniesionych
na mapę poglądową uwzględniającą numery ewidencyjne działek i obrębów.
6
Okres ważności dokumentów, o których mowa w ust. 5 pkt 1 lit. a oraz pkt 2 i 3, w
dniu ich złożenia nie może być krótszy niż 6 miesięcy.
7.
Do wytwórcy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego
źródła energii, którego instalacja odnawialnego źródła energii będzie zlokalizowana
poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i poza obszarem wyłącznej strefy ekonomicznej,
przepisów ust. 5 i 6 nie stosuje się.
8.
Wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego
źródła energii, którego instalacja odnawialnego źródła energii będzie zlokalizowana
poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i poza obszarem wyłącznej strefy ekonomicznej,
do wniosku o wydanie zaświadczenia o dopuszczeniu do udziału w aukcji dołącza oryginały
lub poświadczone kopie dokumentów wynikających z umowy, o której mowa w art. 73 ust.
10 pkt 1. Dokumenty sporządzone w języku obcym są składane wraz z tłumaczeniem przysięgłym
na język polski.
1.
Prezes URE wydaje zaświadczenie o dopuszczeniu do aukcji lub odmawia jego wydania,
w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie tego zaświadczenia.
2.
Prezes URE odmawia, w drodze postanowienia, wydania zaświadczenia o dopuszczeniu do
aukcji. Na postanowienia służy zażalenie.
3.
Zażalenie na postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o dopuszczeniu do aukcji
wnosi się do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu ochrony konkurencji i konsumentów,
w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
4
Termin ważności zaświadczenia o dopuszczeniu do aukcji wynosi 12 miesięcy i liczy
się od dnia wydania zaświadczenia. Termin nie może być dłuższy niż termin ważności
dokumentów, o których mowa w art. 75 ust. 5 pkt 1 lit. a oraz pkt 2 i 5.
5
Termin ważności zaświadczenia o dopuszczeniu do aukcji dla wytwórcy, o którym mowa
w art. 73 ust. 8, nie może być dłuższy niż termin wynikający ze szczegółowych postanowień
umowy, o której mowa w art. 73 ust. 10 pkt 1, lub termin ważności dokumentów, o których
mowa w art. 75 ust. 5 pkt 1 lit. a oraz pkt 2 i 5.
1.
Okres, w którym przysługuje obowiązek zakupu, o którym mowa w art. 92 ust. 1, oraz
okres, w którym przysługuje prawo do pokrycia ujemnego salda zgodnie z art. 92 ust.
5, w odniesieniu do energii wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła energii,
przysługujące wytwórcom, którzy wygrali aukcję, nie mogą być dłuższe niż 15 lat od
dnia wytworzenia po raz pierwszy energii w tych instalacjach, potwierdzonego wydanym
świadectwem pochodzenia, nie wcześniej jednak niż od dnia 1 października 2005 r.,
albo od dnia sprzedaży po raz pierwszy energii elektrycznej po dniu zamknięcia sesji
aukcji.
2.
Okres, o którym mowa w ust. 1, może zostać ograniczony, w przypadku gdy jest to niezbędne
do
1)
osiągnięcia produkcji energii elektrycznej w instalacjach odnawialnego źródła energii
na poziomie umożliwiającym realizację celu wynikającego z umów międzynarodowych;
2)
zapewnienia zgodności alokacji pomocy przyznanej wytwórcom z treścią decyzji Komisji
Europejskiej o zgodności ze wspólnym rynkiem.
3.
Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia
1)
maksymalną cenę w złotych za 1 MWh, za jaką może zostać w danym roku kalendarzowym
sprzedana przez wytwórców w drodze aukcji energia elektryczna z odnawialnych źródeł
energii, zwaną dalej „ceną referencyjną”;
2)
okres, w którym przysługuje obowiązek zakupu zgodnie z art. 92 ust. 1, oraz okres,
w którym przysługuje prawo do pokrycia ujemnego salda, o którym mowa w art. 92 ust.
5, w odniesieniu do energii wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła energii,
przysługujące wytwórcom, o których mowa w art. 72 ust. 1, obowiązujący wytwórców,
którzy w danym roku wygrają aukcję.
4.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw energii
bierze pod uwagę
1)
istotne parametry techniczne i ekonomiczne funkcjonowania instalacji odnawialnego
źródła energii;
2)
nakłady inwestycyjne ponoszone w okresie przygotowania projektu i jego budowy wraz
z niezbędną infrastrukturą techniczną;
3)
założenia dotyczące technicznych warunków pracy instalacji odnawialnego źródła energii,
w tym sprawności wytwarzania energii elektrycznej lub biogazu rolniczego, współczynniki
wykorzystania dostępnej mocy elektrycznej, współczynniki zużycia wytworzonej energii
elektrycznej i biogazu rolniczego na pokrycie potrzeb własnych oraz na pokrycie strat
powstających przed wprowadzeniem energii elektrycznej lub biogazu rolniczego do sieci;
4)
koszty operacyjne oraz dodatkowe nakłady inwestycyjne ponoszone w okresie eksploatacji,
w którym instalacja odnawialnego źródła energii podlega mechanizmom i instrumentom
wsparcia;
5)
przewidywane kształtowanie się cen biomasy i innych paliw oraz jednostkowe ceny uprawnień
do emisji CO2;
6)
koszty kapitału własnego wytwórcy energii elektrycznej lub biogazu rolniczego;
7)
wpływ instalacji odnawialnego źródła energii na środowisko naturalne, w tym na redukcję
emisji zanieczyszczeń atmosferycznych, w szczególności metanu;
8)
zrównoważone zagospodarowanie zasobów wodnych;
9)
cele gospodarcze i społeczne, w tym udział wykorzystywanych technologii do wytwarzania
energii lub paliw z odnawialnych źródeł energii w tworzeniu nowych miejsc pracy;
10)
oszczędności energii pierwotnej uzyskanej w wyniku jednoczesnego wytwarzania energii
elektrycznej, ciepła, chłodu lub paliw pochodzących ze źródeł odnawialnych;
11)
wystąpienie przesłanek, o których mowa w ust. 2.
5.
Cenę referencyjną minister właściwy do spraw energii określa oddzielnie dla instalacji
odnawialnego źródła energii, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 i 2, oraz dla instalacji
zmodernizowanych, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 3
1)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie biogaz rolniczy do wytwarzania energii elektrycznej;
2)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie biogaz pozyskany ze składowisk odpadów do wytwarzania energii elektrycznej;
3)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie biogaz pozyskany z oczyszczalni ścieków do wytwarzania energii elektrycznej;
4)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie biogaz inny niż określony w pkt 2 i 3 do wytwarzania energii elektrycznej;
5)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie hydroenergię do wytwarzania energii elektrycznej;
6)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 500 kW i nie większej
niż 1 MW, wykorzystujących wyłącznie biogaz rolniczy do wytwarzania energii elektrycznej;
7)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 1 MW, wykorzystujących wyłącznie
biogaz rolniczy do wytwarzania energii elektrycznej;
8)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie biogaz pozyskany ze składowisk odpadów do wytwarzania energii elektrycznej;
9)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie biogaz pozyskany z oczyszczalni ścieków do wytwarzania energii elektrycznej;
10)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 500 kW, wykorzystujących
wyłącznie biogaz inny niż określony w pkt 8 i 9 do wytwarzania energii elektrycznej;
11)
w dedykowanej instalacji spalania biomasy lub układach hybrydowych;
12)
w instalacji termicznego przekształcania odpadów lub dedykowanej instalacji spalania
wielopaliwowego;
13)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 MW, w instalacji termicznego
przekształcania odpadów, w dedykowanej instalacji spalania biomasy lub układach hybrydowych,
w wysokosprawnej kogeneracji;
14)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 50 MW, w instalacji termicznego
przekształcania odpadów, w dedykowanej instalacji spalania biomasy lub układach hybrydowych,
w wysokosprawnej kogeneracji;
15)
wykorzystujących wyłącznie biopłyny do wytwarzania energii elektrycznej;
16)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW, wykorzystujących
do wytwarzania energii elektrycznej wyłącznie energię wiatru na lądzie;
17)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 1 MW, wykorzystujących do
wytwarzania energii elektrycznej wyłącznie energię wiatru na lądzie;
18)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 500 kW i nie większej
niż 1 MW, wykorzystujących wyłącznie hydroenergię do wytwarzania energii elektrycznej;
19)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 1 MW, wykorzystujących wyłącznie
hydroenergię do wytwarzania energii elektrycznej;
20)
wykorzystujących wyłącznie energię geotermalną do wytwarzania energii elektrycznej;
21)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW, wykorzystujących
wyłącznie energię promieniowania słonecznego do wytwarzania energii elektrycznej;
22)
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 1 MW, wykorzystujących wyłącznie
energię promieniowania słonecznego do wytwarzania energii elektrycznej;
23)
wykorzystujących wyłącznie energię wiatru na morzu do wytwarzania energii elektrycznej;
24)
wyłącznie hybrydowej instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej nie większej niż 1 MW;
25)
wyłącznie hybrydowej instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej większej niż 1 MW.
6.
Ceny referencyjne określone dla instalacji odnawialnego źródła energii oraz dla instalacji
zmodernizowanych po dniu wejścia w życie rozdziału 4, o których mowa w ust. 5 pkt
1, 6 i 7, stosuje się odpowiednio do instalacji odnawialnego źródła energii, w której
jest wytwarzany oraz wprowadzany do sieci dystrybucyjnej gazowej biogaz rolniczy,
biorąc pod uwagę sposób przeliczania ilości wytworzonego biogazu rolniczego na ekwiwalentną
ilość energii elektrycznej określony w przepisach wydanych na podstawie art. 62.
1.
Prezes URE zamieszcza ogłoszenie o aukcji w Biuletynie Informacji Publicznej URE nie
później niż 30 dni przed dniem jej rozpoczęcia.
2
Ogłoszenie o aukcji zawiera
1)
oznaczenie aukcji;
2)
termin przeprowadzenia sesji aukcji;
3)
godziny otwarcia i zamknięcia sesji aukcji;
4)
wskazanie maksymalnej ilości i wartości energii elektrycznej z odnawialnych źródeł
energii, jaka może zostać sprzedana w danej aukcji, w tym maksymalnej ilości i wartości
energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, jaka może zostać sprzedana w danej
aukcji przez wytwórców energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacji
odnawialnego źródła energii zlokalizowanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
i poza obszarem wyłącznej strefy ekonomicznej;
5)
wskazanie instalacji odnawialnego źródła energii, o których mowa w art. 72 ust. 1,
objętych aukcją.
3
W aukcji na sprzedaż energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej
w instalacjach eksploatowanych przez wytwórców, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt
1, mogą wziąć udział wytwórcy, którzy uzyskali potwierdzenie przyjęcia deklaracji,
o którym mowa w art. 71 ust. 4, oraz posiadający ustanowioną gwarancję bankową lub
kaucję wniesioną na rachunek bankowy wskazany przez Prezesa URE, przy czym wartość
zabezpieczenia wynosi 30 złotych za każdy 1 kW mocy zainstalowanej elektrycznej danej
instalacji odnawialnego źródła energii.
4
W aukcji na sprzedaż energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej
w instalacji, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 2 i 3, mogą wziąć udział wytwórcy,
którzy posiadają zaświadczenie o dopuszczeniu do aukcji, o którym mowa w art. 76 ust.
1, oraz posiadający ustanowioną gwarancję bankową lub kaucję wniesioną na rachunek
bankowy wskazany przez Prezesa URE, przy czym wartość zabezpieczenia wynosi 60 złotych
za każdy 1 kW mocy zainstalowanej elektrycznej danej instalacji odnawialnego źródła
energii.
5
Aukcję rozstrzyga się, jeżeli zostały złożone nie mniej niż trzy ważne oferty spełniające
wymagania określone w ustawie.
6.
Aukcję prowadzi się w postaci elektronicznej za pośrednictwem internetowej platformy
aukcyjnej.
7.
Dostawcę internetowej platformy aukcyjnej wyłania się w trybie przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1986).
8.
Prezes URE ustala regulamin aukcji.
9
Regulamin aukcji określa
1)
szczegółowe zasady organizacji aukcji, w tym składania ofert;
2)
przebieg i sposób rozstrzygnięcia aukcji;
3)
warunki przetwarzania danych dotyczących uczestników aukcji;
4)
wymagania techniczne dotyczące dostępu do internetowej platformy aukcyjnej;
5)
sposób zapewnienia bezpieczeństwa i prawidłowości przebiegu aukcji;
6)
warunki zawieszenia dostępu do internetowej platformy aukcyjnej;
7)
szczegółowe warunki techniczne składania wniosku oraz oświadczenia, o których mowa
w art. 83a ust. 1 i 2.
10.
Regulamin aukcji zatwierdza minister właściwy do spraw energii.
11.
Regulamin aukcji ogłasza się w Biuletynie Informacji Publicznej URE.
1.
Wytwórca będący uczestnikiem aukcji, od godziny otwarcia do godziny zamknięcia sesji
aukcji, przekazuje ofertę za pomocą formularza zamieszczonego na internetowej platformie
aukcyjnej, o której mowa w art. 78 ust. 6.
2.
Uczestnik aukcji w trakcie sesji aukcji składa jedną ofertę dla energii elektrycznej,
która będzie wytworzona w danej instalacji.
3.
Oferta złożona przez uczestnika aukcji zawiera w szczególności
1)
nazwę i adres siedziby uczestnika aukcji;
2)
rodzaj i moc zainstalowaną elektryczną instalacji odnawialnego źródła energii, w której
będzie wytwarzana energia elektryczna przez uczestnika aukcji;
3
łączną ilość energii elektrycznej wyrażoną w MWh i cenę, pomniejszoną o kwotę podatku
od towarów i usług, wyrażoną w złotych z dokładnością do jednego grosza za 1 MWh,
za jaką uczestnik aukcji zobowiązuje się sprzedać tę energię w ramach systemu aukcyjnego,
w okresie wskazanym w ofercie;
4
wskazanie sprzedawcy zobowiązanego, na którego obszarze działania zlokalizowana będzie
ta instalacja - w przypadku, gdy energia elektryczna będzie wytwarzana w instalacjach
odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż
500 kW zlokalizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na obszarze wyłącznej
strefy ekonomicznej; w przypadku braku takiego sprzedawcy wytwórca wskazuje sprzedawcę
zobowiązanego wyznaczonego na obszarze działania operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego;
4a
wskazanie okresu, w którym wytwórca, w przypadku wygrania aukcji, będzie korzystać
z aukcyjnego systemu wsparcia;
5
w przypadku wytwórców, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 2, oświadczenie o następującej
treści
„
Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że instalacja odnawialnego źródła energii, w której będzie wytwarzana
energia elektryczna z odnawialnych źródeł energii, spełnia wymagania, o których mowa
w art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.
”
;
klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań;
5a
w przypadku wytwórców, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 3, oświadczenie o następującej
treści
„
Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że instalacja odnawialnego źródła energii, w której będzie wytwarzana
energia elektryczna z odnawialnych źródeł energii, spełnia wymagania, o których mowa
w art. 74 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.
”
;
klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań;
6
ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wyrażoną w MWh, jaką uczestnik
aukcji zobowiązuje się sprzedać w ramach systemu aukcyjnego w kolejnych następujących
po sobie latach kalendarzowych, począwszy od roku, w którym po raz pierwszy nastąpi
sprzedaż energii elektrycznej wytworzonej w danej instalacji w ramach systemu aukcyjnego,
z uwzględnieniem terminów określonych w pkt 8;
7)
miejsce przyłączenia instalacji odnawialnego źródła energii do sieci dystrybucyjnej
lub sieci przesyłowej, określone w warunkach przyłączenia albo w umowie o przyłączenie;
8
zobowiązanie się uczestnika aukcji do
a)
sprzedaży po raz pierwszy, w terminie 36 miesięcy od dnia zamknięcia sesji aukcji,
energii wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii, która powstanie lub
zostanie zmodernizowana po dniu przeprowadzenia aukcji, o której mowa w art. 73 ust.
2, a w przypadku energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła
energii wykorzystującej do wytworzenia energii elektrycznej
-
wyłącznie energię promieniowania słonecznego - w terminie 18 miesięcy od dnia zamknięcia
sesji aukcji,
-
wyłącznie energię wiatru na lądzie - w terminie 30 miesięcy od dnia zamknięcia sesji
aukcji,
-
wyłącznie energię wiatru na morzu - w terminie 72 miesięcy od dnia zamknięcia sesji
aukcji,
b)
rozpoczęcia sprzedaży energii elektrycznej w ramach systemu aukcyjnego, nie później
niż pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie pełnego miesiąca kalendarzowego
od dnia, w którym nastąpiło zamknięcie sesji aukcji - w przypadku wytwórcy, o którym
mowa w art. 71 ust. 1; jeżeli instalacja jest w trakcie postoju remontowego, to termin,
o którym mowa w zdaniu poprzednim, może, na wniosek wytwórcy, ulec wydłużeniu do dnia
zakończenia remontu, lecz nie dłużej niż o cztery miesiące;
9
w przypadku wytwórców, o których mowa w art. 72 ust. 1, oświadczenie o następującej
treści
„
Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że
1)
do wytworzenia energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii nie będą
wykorzystywane
a)
drewno inne niż drewno energetyczne - w przypadku
-
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja,
wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biogaz inny niż biogaz rolniczy,
-
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja,
wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę spalaną w dedykowanej
instalacji spalania biomasy,
-
dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących
do wytwarzania energii elektrycznej biomasę, biogaz lub biogaz rolniczy,
b)
drewno inne niż drewno energetyczne - w przypadku dedykowanej instalacji spalania
wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej
biopłyny,
c)
paliwa kopalne lub paliwa powstałe z ich przetworzenia - w przypadku instalacji odnawialnego
źródła energii wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę spalaną
w dedykowanej instalacji spalania biomasy,
d)
biomasa zanieczyszczona w celu zwiększenia jej wartości opałowej - w przypadku dedykowanej
instalacji spalania biomasy, a także hybrydowej instalacji odnawialnego źródła energii,
dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących
do wytwarzania energii elektrycznej biomasę, biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy,
e)
substraty inne niż wymienione w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii - w przypadku wytwarzania energii elektrycznej z biogazu rolniczego,
f)
substraty inne niż wymienione w art. 2 pkt 4 ustawy wymienionej w lit. e - w przypadku
wytwarzania energii elektrycznej z biopłynów,
g)
biopłyny, które nie spełniają kryteriów zrównoważonego rozwoju, określonych w art. 28b-28bc ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych;
2)
wartość pomocy inwestycyjnej, o której mowa w art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, obliczona zgodnie z art. 39 ust. 3 i 4 tej ustawy, wynosi … złotych. Cena skorygowana
obliczona zgodnie z art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii wynosi … złotych za 1 MWh.
”
;
klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań;
4
Oferty opatruje się, pod rygorem nieważności, kwalifikowanym podpisem elektronicznym
albo podpisem zaufanym.
5.
Aukcja odbywa się w jednej sesji aukcji.
6.
Oferta każdego uczestnika aukcji jest niedostępna dla pozostałych uczestników aukcji.
7
Na godzinę przed zamknięciem sesji aukcji oferty nie podlegają modyfikacji ani wycofaniu.
8
Oferta podlega odrzuceniu, jeżeli cena sprzedaży energii elektrycznej, o której mowa
w ust. 3 pkt 3, wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii, o której mowa
w art. 72, przekracza
1)
cenę referencyjną,
2)
maksymalną cenę, o której mowa w art. 80 ust. 5 pkt 4
- obowiązujące w dniu ogłoszenia danej aukcji.
1
Aukcję wygrywają uczestnicy aukcji
1)
którzy zaoferowali najniższą cenę sprzedaży energii elektrycznej z odnawialnych źródeł
energii, pomniejszoną o kwotę podatku od towarów i usług oraz
2)
których oferty łącznie nie przekroczyły 100% wartości lub ilości energii elektrycznej
z odnawialnych źródeł energii określonej w ogłoszeniu o aukcji i 80% ilości energii
elektrycznej objętej wszystkimi ofertami.
2
W przypadku gdy kilku uczestników aukcji zaoferuje taką samą najniższą cenę sprzedaży
energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, o sprzedaży energii
elektrycznej rozstrzyga kolejność złożonych ofert.
3.
W przypadku gdy pozostała do sprzedaży ilość lub wartość energii elektrycznej wytworzonej
z odnawialnych źródeł energii jest mniejsza od ilości lub wartości zawartej w ofercie
następnego według kolejności uczestnika aukcji, przypadająca na tego uczestnika ilość
energii elektrycznej nie podlega sprzedaży w tej aukcji.
4.
Prezes URE przeprowadza aukcję interwencyjną na zakup energii elektrycznej, o której
mowa w art. 92 ust. 1, lub wytwarzanie energii elektrycznej z gwarancją pokrycia ujemnego
salda, o którym mowa w art. 92 ust. 5.
5.
W przypadku konieczności dokonania dodatkowej interwencji na rynku odnawialnych źródeł
energii, minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
warunki aukcji interwencyjnej, w tym
1
termin ogłoszenia oraz otwarcia i zamknięcia sesji aukcji;
2
łączną ilość i wartość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, która może
zostać sprzedana przez wytwórców w drodze aukcji interwencyjnej, z uwzględnieniem
przepisów wydanych na podstawie art. 72 ust. 2;
3
wskazanie rodzaju instalacji odnawialnego źródła energii, o którym mowa w art. 77
ust. 5, objętego aukcją interwencyjną;
4)
maksymalną cenę, za jaką może zostać sprzedana w drodze aukcji interwencyjnej energia
elektryczna z instalacji odnawialnego źródła energii;
5)
okres obowiązku zakupu energii elektrycznej, o której mowa w art. 92 ust. 1, oraz
okres prawa do pokrycia ujemnego salda, o którym mowa w art. 92 ust. 5, wytworzonej
w instalacjach odnawialnego źródła energii, o których mowa w art. 72, przy czym okres
ten nie może być dłuższy niż 15 lat od dnia wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej
w tych instalacjach, potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia, albo od dnia
sprzedaży po raz pierwszy energii elektrycznej po dniu zamknięcia aukcji.
6.
Minister właściwy do spraw energii przy określeniu warunków aukcji interwencyjnej,
o której mowa w ust. 4, bierze pod uwagę wytyczne wskazane w art. 77 ust. 4 pkt 1-6,
a także
1)
politykę energetyczną państwa oraz dotychczasowy udział energii i paliw wytworzonych
w instalacjach odnawialnego źródła energii zużywanych w energetyce oraz w transporcie;
2)
bezpieczeństwo funkcjonowania systemu elektroenergetycznego, jak również zobowiązania
wynikające z umów międzynarodowych;
3)
potrzebę ochrony środowiska naturalnego, w tym zmniejszenia zanieczyszczenia azotem
pochodzenia rolniczego, a także redukcji emisji zanieczyszczeń atmosferycznych, w
szczególności metanu;
4)
potrzebę zapewnienia zrównoważonego gospodarowania zasobami wodnymi;
5)
cele gospodarcze i społeczne, w tym udział wykorzystywanych technologii do wytwarzania
energii lub paliw z odnawialnych źródeł energii w tworzeniu nowych miejsc pracy;
6)
potrzebę efektywnego wykorzystania energii pierwotnej uzyskanej w wyniku jednoczesnego
wytwarzania energii elektrycznej, ciepła, chłodu, lub paliw pochodzących ze źródeł
odnawialnych.
7.
Przy określaniu maksymalnej ceny, o której mowa w ust. 5 pkt 4, minister właściwy
do spraw energii bierze pod uwagę, że cena referencyjna w aukcji interwencyjnej przeprowadzanej
w latach 2016-2018 dla wszystkich instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystujących
wyłącznie biogaz rolniczy do wytwarzania energii elektrycznej, wynosi nie mniej niż
550 zł/MWh.
8
W aukcji, o której mowa w ust. 4, mogą wziąć udział wytwórcy, którzy uzyskali potwierdzenie
przyjęcia deklaracji, o którym mowa w art. 71 ust. 4, oraz wytwórcy, którzy uzyskali
zaświadczenie o dopuszczeniu do aukcji, o którym mowa w art. 76 ust. 1.
9
W przypadku gdy aukcję wygra wytwórca, który złożył deklarację o przystąpieniu do
aukcji
1)
o której mowa w art. 71 ust. 1, albo
2)
interwencyjnej
- przepisów art. 41-69 nie stosuje się do energii elektrycznej wytworzonej w instalacji
odnawialnego źródła energii, w której ma zostać wytworzona energia elektryczna objęta
ofertą, od dnia, o którym mowa w informacji przekazanej Prezesowi URE na podstawie
art. 83 ust. 1 pkt 2, a w przypadku wytwórców, którzy nie przekazali tej informacji,
od dnia, o którym mowa w art. 79 ust. 3 pkt 8 lit. b.
10
W przypadku gdy aukcję wygra wytwórca energii elektrycznej, o której mowa w art. 41
ust. 1 pkt 3, przepisu art. 41 nie stosuje się od dnia pierwszego wytworzenia energii
przez tego wytwórcę w ramach systemu aukcyjnego, lecz nie później niż od pierwszego
dnia miesiąca następującego po upływie miesiąca kalendarzowego od dnia, w którym nastąpiło
zamknięcie sesji aukcji.
11
Do aukcji interwencyjnej stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1-3, art. 39, art.
73 ust. 1-3 i 4, art. 78 ust. 2-11, art. 79, art. 81 oraz art. 83-88.
1.
Prezes URE zamyka sesję aukcji w terminie określonym w ogłoszeniu o aukcji.
2.
Prezes URE niezwłocznie po zamknięciu aukcji podaje do publicznej wiadomości na swojej
stronie internetowej informacje o
1)
wynikach aukcji, w tym o
a)
wytwórcach, których oferty wygrały aukcję,
b
minimalnej i maksymalnej cenie w złotych, pomniejszonej o kwotę podatku od towarów
i usług, z dokładnością do jednego grosza za 1 MWh, po jakiej energia elektryczna
wytworzona z odnawialnych źródeł energii została sprzedana w drodze aukcji,
c)
łącznej ilości w MWh i wartości w złotych, z dokładnością do jednego grosza, sprzedanej
w drodze aukcji energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, z
uwzględnieniem podziału na kolejne następujące po sobie lata kalendarzowe, albo 2)
unieważnieniu aukcji.
3.
Prezes URE unieważnia aukcję, w przypadku gdy
1)
wszystkie oferty zostały odrzucone;
2)
z przyczyn technicznych aukcja nie może zostać przeprowadzona.
4.
Kaucja, o której mowa w art. 78 ust. 3, podlega zwrotowi w terminie
1
60 dni od dnia wypełnienia przez wytwórcę zobowiązania, o którym mowa w art. 79 ust.
3 pkt 8;
2)
14 dni od dnia zamknięcia aukcji - w przypadku wytwórcy, którego oferta nie wygrała
aukcji.
4a
W przypadku niewypełnienia przez wytwórcę zobowiązania, o którym mowa w art. 79 ust.
3 pkt 8, kaucja, o której mowa w art. 78 ust. 3 i 4, podlega przepadkowi na rzecz
Prezesa URE.
5.
Prezes URE niezwłocznie po zamknięciu aukcji informuje o jej wynikach wytwórców, których
oferty wygrały aukcję.
6
Prezes URE niezwłocznie po rozstrzygnięciu aukcji przekazuje informacje zawierające
dane wytwórców energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, których oferty
wygrały aukcję, oraz dane dotyczące ilości i ceny skorygowanej energii elektrycznej
wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, podanej w oświadczeniu, o którym mowa w
art. 79 ust. 3 pkt 9, z uwzględnieniem podziału na kolejne następujące po sobie lata
kalendarzowe
1)
właściwym sprzedawcom zobowiązanym oraz operatorowi rozliczeń energii odnawialnej,
o którym mowa w art. 106, jaką jest obowiązany zakupić sprzedawca zobowiązany - w
przypadku wytwórców energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW;
2)
operatorowi rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106 - w przypadku
wytwórców energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej
mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 500 kW.
7
Prezes URE przekazuje ministrowi właściwemu do spraw energii informację, w postaci
elektronicznej, o wyniku aukcji albo o jej unieważnieniu, w terminie 5 dni roboczych
od dnia zamknięcia sesji aukcji.
8.
Informacja, o której mowa w ust. 7, zawiera
1)
wykaz ofert, które wygrały aukcję, w tym
a)
wskazanie wytwórców, których oferty wygrały aukcję,
b)
informację o
-
-
ilości w MWh i wartości w złotych, z dokładnością do jednego grosza, sprzedanej w
drodze aukcji energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii przez
poszczególnych wytwórców, z uwzględnieniem podziału na kolejne następujące po sobie
lata kalendarzowe, albo
2)
wskazanie przyczyn unieważnienia aukcji.
9
W przypadku wytwórców, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a, koniec terminu określonego
w art. 7 ust. 2a pkt 1 ustawy - Prawo energetyczne, w odniesieniu do mocy instalacji
objętej wygraną ofertą aukcyjną, nie może przypadać przed upływem terminu na wytworzenie
po raz pierwszy energii elektrycznej określonego w art. 79 ust. 3 pkt 8.
10
Umowy o przyłączenie do sieci instalacji odnawialnego źródła energii, na podstawie
których termin określony w art. 7 ust. 2a pkt 1 ustawy - Prawo energetyczne upływa
przed końcem odpowiedniego terminu określonego w art. 79 ust. 3 pkt 8, wymagają dostosowania
w terminie 30 dni od dnia poinformowania właściwego przedsiębiorstwa energetycznego
przez wytwórcę o wygraniu aukcji.
11
W przypadku odmowy przez przedsiębiorstwo energetyczne dostosowania umowy o przyłączenie
do sieci instalacji odnawialnego źródła energii, o którym mowa w ust. 8, stosuje się
przepisy art. 8 ustawy - Prawo energetyczne, z zastrzeżeniem, że Prezes URE wydaje
rozstrzygnięcie w terminie 30 dni licząc od dnia wpływu wniosku o rozstrzygnięcie
sporu.
1.
Wytwórca energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt
1, w terminie miesiąca, a w przypadku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 2 i 3, w
terminie 6 miesięcy od dnia zamknięcia sesji aukcji, zawiera z właściwym sprzedawcą
zobowiązanym umowę sprzedaży, która zawiera w szczególności
1
cenę skorygowaną energii elektrycznej, pomniejszoną o kwotę podatku od towarów i usług
podaną w pkt 2 oświadczenia, o którym mowa w art. 79 ust. 3 pkt 9;
2)
ilość energii elektrycznej w MWh, jaką jest obowiązany wytworzyć wytwórca energii
elektrycznej w poszczególnych latach;
3)
okres trwania umowy;
4)
informacje o prawach wytwórcy energii elektrycznej, w tym sposobie wnoszenia skarg
i rozstrzygania sporów;
5)
zobowiązanie wytwórcy do zgłoszenia sprzedawcy zobowiązanemu daty wytworzenia po raz
pierwszy energii elektrycznej;
6)
postanowienia dotyczące odpowiedzialności stron za niewykonanie lub nienależyte wykonanie
umowy, z zastrzeżeniem, że powstanie różnicy pomiędzy ilością wytworzonej energii
elektrycznej zgłoszonej sprzedawcy zobowiązanemu a ilością energii elektrycznej rzeczywiście
dostarczonej do sieci przesyłowej lub dystrybucyjnej, w okresie, o którym mowa w art.
83 ust. 2, nie będzie uważane za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy.
2.
W przypadku zmiany sprzedawcy zobowiązanego wytwórca energii elektrycznej w instalacji
odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż
500 kW, niezwłocznie zawiera umowę sprzedaży ze sprzedawcą zobowiązanym. Do umowy
tej przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, dotychczasowy sprzedawca zobowiązany przekazuje
sprzedawcy zobowiązanemu dane dotyczące ilości energii elektrycznej zakupionej przez
niego w poszczególnych latach od danego wytwórcy energii elektrycznej.
1.
Wytwórca energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, o której
mowa w art. 72, którego oferta wygrała aukcję, przekazuje Prezesowi URE
1
informację o stanie wykonania harmonogramu, o którym mowa w art. 75 ust. 5 pkt 6 -
w terminie 30 dni od zakończenia każdego roku kalendarzowego;
2
informację o dniu wytworzenia oraz wprowadzenia energii elektrycznej z odnawialnych
źródeł energii do sieci, potwierdzoną przez operatora sieci przesyłowej elektroenergetycznej
lub operatora sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej i jej sprzedaży w ramach systemu
aukcyjnego - w terminie 30 dni od dnia tej sprzedaży po raz pierwszy w ramach wygranej
oferty aukcyjnej;
3
informację o ilości energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wyrażoną w
MWh, jaką sprzedał w poprzednim roku kalendarzowym w ramach systemu aukcyjnego - w
terminie 30 dni od zakończenia każdego roku kalendarzowego;
4
w przypadku instalacji zmodernizowanych, w terminie 60 dni od dnia zakończenia tej
modernizacji, oświadczenie następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej
za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że modernizacja instalacji odnawialnego źródła energii, w której będzie
wytwarzana energia elektryczna z odnawialnych źródeł energii została zakończona oraz
spełnia wymagania, o których mowa w art. 74 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.”;
klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
1a
Informację, o której mowa w ust. 1 pkt 2, wytwórca przekazuje operatorowi rozliczeń
energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106, a w przypadku instalacji odnawialnego
źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW - także
sprzedawcy zobowiązanemu - w terminie określonym w ust. 1 pkt 2.
2
Rozliczenie obowiązku sprzedaży w ramach systemu aukcyjnego przez wytwórcę, który
wygrał aukcję, energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o której mowa w
art. 72 ust. 1, w ilości określonej przez niego w ofercie, następuje po zakończeniu
okresu każdych pełnych trzech lat kalendarzowych, w którym przysługiwało wsparcie,
oraz po zakończeniu okresu wsparcia.
3.
(uchylony)
3a
W przypadku gdy wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacji
odnawialnego źródła energii, którego oferta wygrała aukcję przeprowadzoną na podstawie
art. 73 ust. 3a pkt 5, nie uzyskał stopnia wykorzystania mocy zainstalowanej elektrycznej
w tej instalacji określonego w art. 2 pkt 11a lit. c, obliczonego jako średnia arytmetyczna
dla następujących po sobie okresów trzech pełnych lat kalendarzowych, zwraca operatorowi
rozliczeń, o którym mowa w art. 106, wraz z odsetkami, pomoc publiczną uzyskaną w
odniesieniu do energii elektrycznej sprzedanej w roku, w którym wymagany stopień wykorzystania
mocy zainstalowanej elektrycznej nie został osiągnięty. W przypadku gdy okres, w którym
przysługuje wsparcie, jest krótszy niż trzy lata, weryfikacja stopnia wykorzystania
mocy zainstalowanej elektrycznej przeprowadzana jest dla tego okresu.
3b.
Dokonując weryfikacji rzeczywistego stopnia wykorzystania mocy, o którym mowa w art.
73 ust. 3a pkt 5, uwzględnia się na korzyść wytwórcy sytuacje, w których instalacja
odnawialnego źródła energii pozostawała w gotowości do wytwarzania energii, jednak
nastąpiło ograniczenie wytworzenia energii albo do jej wytworzenia nie doszło w następstwie
1
obowiązywania regulacji prawa powszechnie obowiązującego;
2)
konieczności zapewnienia bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej;
3)
wystąpienia awarii w systemie elektroenergetycznym;
4)
działania siły wyższej, rozumianej jako zdarzenie lub seria zdarzeń, niezależnych
od wytwórcy, których nie mógł on uniknąć lub przezwyciężyć, do których zalicza się
a
klęski żywiołowe, w tym katastrofę naturalną w rozumieniu ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1897),
b)
wojnę, działania wojenne, akty terroryzmu, zamieszki, awarię elektrowni jądrowej;
5
wydania po dniu złożenia oferty, o której mowa w ust. 1, decyzji administracyjnej
mającej wpływ na zakres korzystania z wód przez instalację odnawialnego źródła energii
wykorzystującą do produkcji energii elektrycznej hydroenergię, w wyniku której nastąpiło
ograniczenie ilości wytwarzanej przez wytwórcę energii;
6
wystąpienia awarii technicznej instalacji odnawialnego źródła energii, rozumianej
jako gwałtowne, nieprzewidziane i niezależne od wytwórcy uszkodzenie lub zniszczenie
tej instalacji lub zniszczenie obiektów budowlanych lub urządzeń warunkujących pracę
tej instalacji;
7
zmian przepływu hydrologicznego przekraczającego 25% przepływu średniego z wielolecia,
potwierdzonego danymi hydrologicznymi Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej,
w przynajmniej jednym z lat kalendarzowych weryfikowanego okresu rozliczeniowego,
wskazanego w ust. 2, w przekroju wodowskazowym określającym przepływy dla instalacji
odnawialnego źródła energii wykorzystującej do wytworzenia energii elektrycznej hydroenergię.
3c
Instalacja odnawialnego źródła energii, o której mowa w art. 72 ust. 1, dla której
nie zostało spełnione zobowiązanie, o którym mowa w art. 79 ust. 3 pkt 8, może ponownie
zostać objęta ofertą w aukcji na sprzedaż energii elektrycznej z odnawialnych źródeł
energii po upływie 3 lat, licząc od dnia, w którym zobowiązanie stało się wymagalne.
3d
Dokonując weryfikacji rzeczywistego udziału wartości energetycznej biomasy, biopłynów,
biogazu lub biogazu rolniczego w łącznej wartości energetycznej wszystkich spalonych
paliw zużytych do wytworzenia energii elektrycznej lub ciepła w dedykowanej instalacji
spalania wielopaliwowego przez wytwórcę energii elektrycznej, o której mowa w art.
72, uwzględnia się wyłącznie miesiące kalendarzowe, za które wykazano sprzedaż energii
elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w sprawozdaniu, o którym mowa
w art. 93 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 2 pkt 3.
4.
Na potrzeby ustalenia rzeczywistego rozliczenia obowiązku wytworzenia przez wytwórcę,
który wygrał aukcję, energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o której
mowa w art. 72, przyjmuje się
1)
parametry techniczne i technologiczne wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych
źródeł energii,
2)
wymagania dotyczące pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości wytwarzanej
energii elektrycznej w instalacjach odnawialnego źródła energii wykorzystujących,
w procesie wytwarzania energii elektrycznej, nośniki energii, o których mowa w art.
2 pkt 22, oraz inne paliwa,
3)
minimalny udział biomasy, o której mowa w art. 44 ust. 3 pkt 7, w łącznej masie biomasy
spalanej w instalacjach spalania wielopaliwowego, dedykowanych instalacjach spalania
wielopaliwowego, układach hybrydowych oraz dedykowanych instalacjach spalania biomasy,
4)
miejsce dokonywania pomiarów ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach
odnawialnego źródła energii
- określone w przepisach wydanych na podstawie art. 61.
1.
Przed zawarciem umowy przenoszącej własność instalacji odnawialnego źródła energii,
wytwórca przenoszący własność oraz nabywca tej instalacji występują do Prezesa URE
z wnioskiem o wyrażenie zgody na przejście zobowiązania sprzedawcy zobowiązanego i
prawa, określonych odpowiednio w art. 92 ust. 1 i 5, oraz obowiązków wynikających
z wygranej aukcji na jej nabywcę, przedkładając dokumentację określoną w art. 75 ust.
5 pkt 7.
2.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, nabywca dołącza oświadczenie następującej treści
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że w nabywanej instalacji będzie wytwarzana energia elektryczna z odnawialnych
źródeł energii oraz oświadczam, że z dniem jej nabycia przyjmuję prawa i obowiązki
wytwórcy, o którym mowa w art. 83a ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.”.
3.
Prezes URE odmawia wydania zgody na przejście zobowiązania sprzedawcy zobowiązanego
i prawa, określonych odpowiednio w art. 92 ust. 1 i 5, oraz obowiązków wynikających
z wygranej aukcji, jeżeli podmiot zamierzający nabyć instalację nie złoży oświadczenia,
o którym mowa w ust. 2. Wyrażenie zgody lub odmowa wyrażenia zgody następuje w drodze
postanowienia, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku.
4.
Na postanowienie, o którym mowa w ust. 3, służy zażalenie do Sądu Okręgowego w Warszawie
- sądu ochrony konkurencji i konsumentów, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
Postępowanie w sprawie zażalenia od postanowienia Prezesa URE toczy się według przepisów
ustawy - Kodeks postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach z zakresu regulacji energetyki.
5.
W przypadku wyrażenia zgody na przejście zobowiązania sprzedawcy zobowiązanego i prawa,
określonych odpowiednio w art. 92 ust. 1 i 5, oraz obowiązków wynikających z wygranej
aukcji, przechodzą one na nabywcę instalacji z dniem jej nabycia.
Prezes URE ma prawo do przeprowadzenia kontroli zgodności ze stanem faktycznym przekazanych
informacji i złożonych oświadczeń, o których mowa w art. 39 ust. 7 i 9, art. 39a ust.
7 i 9, art. 70b ust. 3 pkt 6, art. 71 ust. 3, art. 75 ust. 4 pkt 4, art. 79 ust. 3
pkt 2, 3, 5-7 i 9 oraz art. 83 ust. 1 pkt 4, oraz prawidłowości ceny skorygowanej,
o której mowa w art. 39 ust. 5 i 7 oraz art. 39a ust. 5 i 7.
1.
Kontrola jest przeprowadzana przez pracowników Urzędu Regulacji Energetyki na podstawie
pisemnego upoważnienia Prezesa URE, a w przypadku kontroli w siedzibie wytwórcy lub
w miejscu wykonywania działalności gospodarczej, również po okazaniu legitymacji służbowej.
2.
Prezes URE może upoważnić do przeprowadzenia kontroli inny organ administracji wyspecjalizowany
w kontroli danego rodzaju działalności gospodarczej. Do kontroli przeprowadzanej przez
ten organ przepisy ust. 1 oraz art. 86 i art. 87 stosuje się odpowiednio.
Osoby upoważnione do przeprowadzenia kontroli są uprawnione do
1)
wstępu na teren nieruchomości, obiektów, lokali lub ich części, należących do wytwórcy
energii elektrycznej wytwarzanej w instalacji odnawialnego źródła energii, którzy
wygrali aukcję;
2)
żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub danych zawartych
na innych nośnikach informacji, mających związek z przedmiotem kontroli, oraz udostępnienia
ich.
Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół zawierający ocenę zgodności ze stanem
faktycznym przekazanych informacji i złożonych oświadczeń, o których mowa w art. 39
ust. 7 i 9, art. 39a ust. 7 i 9, art. 70b ust. 3 pkt 6, art. 71 ust. 3, art. 75 ust.
4 pkt 4, art. 79 ust. 3 pkt 2, 3, 5-7 i 9 oraz art. 83 ust. 1 pkt 4, oraz prawidłowości
ceny skorygowanej, o której mowa w art. 39 ust. 5 i 7 oraz art. 39a ust. 5 i 7. Termin
do złożenia zastrzeżeń nie może być krótszy niż 7 dni od dnia doręczenia protokołu.
1.
W przypadku stwierdzenia w wyniku kontroli niezgodności ze stanem faktycznym przekazanych
informacji i złożonych oświadczeń, o których mowa w art. 39 ust. 7 i 9, art. 39a ust.
7 i 9, art. 70b ust. 3 pkt 6, art. 71 ust. 3, art. 75 ust. 4 pkt 4, art. 79 ust. 3
pkt 2, 3, 5-7 i 9 oraz art. 83 ust. 1 pkt 4, Prezes URE, w terminie 30 dni od dnia
zakończenia kontroli, wydaje odpowiednio postanowienie o braku możliwości zakwalifikowania
kwestionowanej ilości energii elektrycznej jako energii elektrycznej wytworzonej z
odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii lub decyzję o
obowiązku zwrotu operatorowi rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106,
pomocy uzyskanej w drodze aukcji, określając kwotę wsparcia wraz z odsetkami, która
podlega zwrotowi do operatora rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art.
106, w terminie miesiąca od dnia otrzymania decyzji.
2.
W przypadku gdy z przeprowadzonej kontroli wynika, że cena skorygowana jest nieprawidłowa,
Prezes URE wydaje decyzję, ustalającą prawidłową cenę skorygowaną, niższą niż cena,
o której mowa w oświadczeniu złożonym odpowiednio na podstawie art. 39 ust. 7 i 9,
art. 39a ust. 7 i 9, art. 70b ust. 3 pkt 6, art. 79 ust. 3 pkt 9, określając jednocześnie
kwotę wsparcia wraz z odsetkami, która podlega zwrotowi do operatora rozliczeń energii
odnawialnej, o którym mowa w art. 106, w terminie miesiąca od dnia otrzymania decyzji.
3.
Od decyzji, o której mowa w ust. 2, służy odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie
- sądu ochrony konkurencji i konsumentów, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
4.
Postępowanie w sprawie odwołania od decyzji, o której mowa w ust. 2, toczy się według
przepisów ustawy - Kodeks postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach z zakresu regulacji energetyki.
1.
Prezes URE przekazuje właściwemu sprzedawcy zobowiązanemu informację o postanowieniu
lub decyzji, o których mowa w art. 88, w terminie 14 dni od dnia, w którym to postanowienie
lub decyzja stały się ostateczne. Sprzedawca zobowiązany dokonuje korekty, o której
mowa w art. 93 ust. 1 pkt 5 oraz ust. 2 pkt 4.
2.
Prezes URE przekazuje operatorowi rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art.
106, informację o postanowieniu lub decyzji, o których mowa w art. 88, w terminie
3 dni od dnia, w którym to postanowienie stało się ostateczne.
1.
Do postępowań przed Prezesem URE stosuje się przepisy ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego.
2
Na postanowienie, o którym mowa w art. 88 ust. 1, służy zażalenie do Sądu Okręgowego
w Warszawie - sądu ochrony konkurencji i konsumentów. Zażalenie wnosi się w terminie
7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
W sprawach dotyczących kontroli wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania
energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacjach odnawialnego źródła
energii, w zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale, stosuje się przepisy ustawy
- Prawo przedsiębiorców.
1
Sprzedawca zobowiązany dokonuje zakupu energii elektrycznej wytworzonej, wprowadzonej
do sieci i sprzedanej w instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej mniejszej niż 500 kW, od wytwórcy tej energii, który wygrał aukcję rozstrzygniętą
nie później niż w terminie do dnia 30 czerwca 2021 r., po cenie skorygowanej, o której
mowa w art. 39 ust. 5 albo 7, pomniejszonej o kwotę podatku od towarów i usług, oraz
wyłącznie w ilości nie większej niż określona przez danego wytwórcę w złożonej przez
niego ofercie, o której mowa w art. 79, dla okresów, o których mowa w art. 83 ust.
2, oraz po cenie skorygowanej, o której mowa w art. 39a ust. 5 albo 7.
2.
Koszty bilansowania handlowego energii wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła
energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW pokrywają
w całości sprzedawcy zobowiązani.
3.
Koszty uzasadnione bilansowania handlowego w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne
w przypadku instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej
mniejszej niż 500 kW uwzględnia się w kalkulacji cen ustalanych w taryfach przedsiębiorstw
pokrywających te koszty, przyjmując, że każda jednostka energii elektrycznej sprzedawana
przez dane przedsiębiorstwo energetyczne odbiorcom końcowym jest w tej samej wysokości
obciążona tymi kosztami.
4.
Sprzedawca zobowiązany jest odpowiedzialny za bilansowanie handlowe energii elektrycznej
wytworzonej w instalacji, o której mowa w ust. 1.
5
Wytwórcy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej zgodnie z
art. 73 ust. 2 w instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej nie mniejszej niż 500 kW, który wygrał aukcję rozstrzygniętą nie później
niż w terminie do dnia 30 czerwca 2021 r., przysługuje prawo do pokrycia ujemnego
salda, o którym mowa w art. 93 ust. 2 pkt 3.
6
Obowiązek zakupu energii elektrycznej przez sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa
w ust. 1, oraz prawo do pokrycia ujemnego salda, o którym mowa w art. 93 ust. 2 pkt
3, przysługują w okresie wskazanym przez wytwórcę w ofercie, ale nie dłużej niż w
okresie określonym na podstawie art. 77 ust. 3 pkt 2, obowiązującym w dniu złożenia
oferty, o której mowa w art. 79 ust. 1, z zastrzeżeniem, iż okres ten nie może trwać
dłużej niż do dnia
1)
31 grudnia 2035 r. - w przypadku instalacji odnawialnego źródła energii, o której
mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, oraz instalacji odnawialnego źródła energii, o której
mowa w art. 72 ust. 1 pkt 2;
2)
31 grudnia 2040 r. - w przypadku instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej
do wytworzenia energii elektrycznej energię wiatru na morzu;
3)
31 grudnia 2040 r. - w przypadku instalacji odnawialnego źródła energii, o której
mowa w art. 72 ust. 1 pkt 3, przy czym okres ten liczy się od dnia złożenia oświadczenia,
o którym mowa w art. 83 ust. 1 pkt 4.
6a
W przypadku niewypełnienia przez wytwórcę zobowiązania, o którym mowa w art. 79 ust.
3 pkt 8, przepisu ust. 6 nie stosuje się.
7
Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1, oraz prawo do pokrycia
ujemnego salda, o którym mowa w ust. 5, przysługuje w okresie określonym na podstawie
art. 77 ust. 3 pkt 2, obowiązującym w dniu złożenia oferty, o której mowa w art. 79
ust. 1.
8.
(uchylony)
9
W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w art. 88 ust. 1, sprzedawca zobowiązany
dokonuje zakupu energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej w instalacji
odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej mniejszej niż 500 kW, po
średniej kwartalnej cenie energii elektrycznej niepodlegającej obowiązkowi, o którym
mowa w art. 49a ustawy - Prawo energetyczne, zamieszczonej przez Prezesa URE w Biuletynie
Informacji Publicznej URE, obowiązującej w poprzednim kwartale.
10
Cena sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, podana
w ofertach uczestników aukcji, których oferty wygrały aukcję, a także cena skorygowana,
o której mowa w art. 39 ust. 5 i 7 oraz art. 39a ust. 5 i 7, cena zakupu obliczona
zgodnie z art. 39a ust. 5 z uwzględnieniem art. 39a ust. 7, oraz cena stanowiąca podstawę
do obliczenia ujemnego salda dla wytwórcy, o którym mowa w art. 70c ust. 6, podlegają
corocznej waloryzacji średniorocznym wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych
ogółem z poprzedniego roku kalendarzowego, określonym w komunikacie Prezesa GUS, ogłoszonym
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
11
Ilość energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej w
instalacji odnawialnego źródła energii wprowadzonej do sieci, którą jest obowiązany
1)
zakupić sprzedawca zobowiązany, w przypadku wytwórcy energii elektrycznej z odnawialnych
źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej mniejszej niż 500 kW, z wyjątkiem wytwórcy wymienionego w art. 70b ust.
9 pkt 2,
2)
rozliczyć z operatorem rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106, w
przypadku wytwórcy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacji
odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej
niż 500 kW lub w przypadku wytwórcy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii
w instalacji odnawialnego źródła energii, o którym mowa w art. 70b ust. 9 pkt 2
- ustala się na podstawie udostępnianych przez operatora systemu elektroenergetycznego,
na którego obszarze działania została przyłączona instalacja odnawialnego źródła energii,
rzeczywistych wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych w ujęciu dobowym w danym
miesiącu; prawo dostępu do tych danych otrzymuje także operator rozliczeń energii
odnawialnej w celu weryfikacji wniosków, o których mowa w art. 93 ust. 1 pkt 4 oraz
ust. 2 pkt 3.
11a
Operator systemu elektroenergetycznego, na którego obszarze działania została przyłączona
instalacja odnawialnego źródła energii, przekazuje operatorowi rozliczeń energii odnawialnej,
o którym mowa w art. 106, w terminie 10 dni po zakończeniu miesiąca, dane w ujęciu
dobowym dotyczące ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego
źródła energii, określone na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych.
12.
Dopuszcza się określenie ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci, o której
mowa w ust. 11, metodą proporcjonalną w stosunku do ilości energii elektrycznej wytworzonej
z odnawialnych źródeł energii w instalacjach odnawialnego źródła energii określonej
na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych na zaciskach
1)
generatora;
2)
ogniwa fotowoltaicznego;
3)
ogniwa paliwowego, w którym następuje bezpośrednia przemiana energii chemicznej w
energię elektryczną.
1.
W celu wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 70c ust. 2 oraz w art. 92 ust. 1,
6 i 9, sprzedawca zobowiązany jest obowiązany do
1)
prowadzenia dokumentacji w ujęciu dobowym dotyczącej ilości, wyrażonej w kWh, i ceny
energii elektrycznej, pomniejszonej o kwotę podatku od towarów i usług, wytworzonej
z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii zakupionej
w danym miesiącu, wyrażonej w złotych z dokładnością do jednego grosza za 1 MWh, z
uwzględnieniem wskazania wytwórcy i daty pierwszego wprowadzenia energii elektrycznej
do sieci dystrybucyjnej lub sieci przesyłowej przez danego wytwórcę;
2)
prowadzenia dokumentacji dotyczącej ilości energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych
źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii, wyrażonej w MWh, sprzedanej
w danym miesiącu;
3)
obliczenia wartości energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii
w instalacji odnawialnego źródła energii sprzedanej w danym miesiącu jako iloczyn
ilości energii elektrycznej, o której mowa w pkt 2, i średniej dziennej ceny energii
elektrycznej, stanowiącej średnią arytmetyczną obliczoną ze średnich ważonych wolumenem
transakcji sesyjnych giełdowych cen energii elektrycznej we wszystkich godzinach dnia
dostawy tej energii, zawartych na rynku, na którym są zawierane transakcje sesyjne
giełdowe z dostawą energii elektrycznej w dniu następnym i dwa dni po dniu zawarcia
transakcji sesyjnych giełdowych, niezawierającej kwot podatku od towarów i usług,
wyrażonej w złotych z dokładnością do jednego grosza za 1 MWh, obliczanej i publikowanej
przez podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, zgodnie z przyjętymi przez ten
podmiot zasadami;
4)
przekazywania operatorowi rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106,
w terminie 10 dni po zakończeniu miesiąca, sprawozdania miesięcznego zawierającego
informacje, o których mowa w pkt 1-3, oraz wniosku o pokrycie ujemnego salda, obliczonego
na podstawie różnicy między wartością sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej z
odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii a wartością zakupu
tej energii elektrycznej, wynikającej z realizacji obowiązku, o którym mowa w art.
40 ust. 1, wykazanej w sprawozdaniu oraz informacji o korektach kwot wynikających
ze sprawozdań za poprzednie miesiące w przypadku zaistniałej korekty danych o ilości
wytworzonej energii elektrycznej;
5
odjęcia zakwestionowanej ilości energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł
i energii w instalacji odnawialnego źródła energii zawartej w sprawozdaniu, o którym
mowa w pkt 4, w kolejnym okresie sprawozdawczym - w przypadku wydania postanowienia,
o którym mowa w art. 88 ust. 1; zakwestionowana ilość energii elektrycznej nie stanowi
podstawy do wyliczenia ujemnego salda, o którym mowa w pkt 4.
2.
Wytwórca energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w instalacji
odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej
niż 500 kW, w celu sprzedaży energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w
okresie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 77 ust. 3 oraz wytwórca
energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego
źródła energii, o którym mowa w art. 70a ust. 2 i art. 70b ust. 9 pkt 2, w celu sprzedaży
energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w okresie określonym w art. 70f
jest obowiązany do
1
prowadzenia dokumentacji w ujęciu dobowym dotyczącej ilości energii elektrycznej objętej
ofertą, o której mowa w art. 79, oraz podlegającej sprzedaży, o której mowa w art.
70a ust. 2 i art. 70b ust. 9 pkt 2, wyrażonej w kWh, i jej ceny, pomniejszonej o kwotę
podatku od towarów i usług, wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w instalacji
odnawialnego źródła energii, sprzedanej w danym miesiącu, wyrażonej w złotych z dokładnością
do jednego grosza za 1 MWh, z uwzględnieniem wskazania daty pierwszego wprowadzenia
tej energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej lub sieci przesyłowej;
2)
obliczenia wartości energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii
w instalacji odnawialnego źródła energii sprzedanej w danym miesiącu jako iloczyn
ilości energii elektrycznej, o której mowa w pkt 1, i średniej dziennej ceny energii
elektrycznej, stanowiącej średnią arytmetyczną obliczoną ze średnich ważonych wolumenem
transakcji sesyjnych giełdowych cen energii elektrycznej we wszystkich godzinach dnia
dostawy tej energii, zawartych na rynku, na którym są zawierane transakcje sesyjne
giełdowe z dostawą energii elektrycznej w dniu następnym i dwa dni po dniu zawarcia
transakcji sesyjnych giełdowych, niezawierającej kwot podatku od towarów i usług,
wyrażonej w złotych z dokładnością do jednego grosza za 1 MWh, obliczanej i publikowanej
przez podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, zgodnie z przyjętymi przez ten
podmiot zasadami;
3
przekazywania operatorowi rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106,
w terminie 10 dni po zakończeniu miesiąca, sprawozdania miesięcznego zawierającego
informacje, o których mowa w pkt 1 i 2, oraz wniosku o pokrycie ujemnego salda, obliczonego
na podstawie różnicy między wartością sprzedaży energii elektrycznej, o której mowa
w pkt 1, obliczoną zgodnie z pkt 2, a wartością tej energii elektrycznej ustaloną
na podstawie ceny zawartej w ofercie tego wytwórcy, która wygrała aukcję, skorygowanej
zgodnie z art. 39 ust. 5 albo 7, wykazanej w sprawozdaniu, z uwzględnieniem waloryzacji,
o której mowa w art. 92 ust. 10, oraz z uwzględnieniem ust. 4 i 6, lub ceny zakupu
obliczonej zgodnie z art. 39a ust. 5 z uwzględnieniem art. 39a ust. 7;
4
odjęcia zakwestionowanej ilości energii elektrycznej zawartej w sprawozdaniu, o którym
mowa w pkt 3, w kolejnym okresie sprawozdawczym - w przypadku wydania postanowienia,
o którym mowa w art. 88 ust. 1; zakwestionowana ilość energii elektrycznej nie stanowi
podstawy do wyliczenia ujemnego salda, o którym mowa w pkt 3.
3.
Podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, publikuje średnie ważone wolumenem
transakcji sesyjnych giełdowych ceny energii elektrycznej z prowadzonego przez siebie
rynku, na którym zawierane są transakcje sesyjne giełdowe z dostawą energii elektrycznej
w dniu następnym i dwa dni po dniu zawarcia transakcji giełdowych sesyjnych - dla
każdej godziny dostawy energii elektrycznej. Średnie ważone, o których mowa w zdaniu
pierwszym, publikowane są na stronie internetowej podmiotu, o którym mowa w art. 64
ust. 1 pkt 1.
4.
Od ilości energii elektrycznej, o której mowa w ust. 2 pkt 1, odejmuje się ilość energii
elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii w godzinach dostawy,
o których mowa w ust. 3, dla których średnie ważone wolumenem transakcji sesyjnych
giełdowych ceny energii elektrycznej z rynku, o którym mowa w ust. 3, były niższe
niż 0 złotych za 1 MWh.
5.
Przepis ust. 4 stosuje się, jeżeli ceny, o których mowa w ust. 3, były niższe niż
0 złotych za 1 MWh przez co najmniej sześć kolejnych godzin dostawy energii elektrycznej,
o których mowa w ust. 3.
6
W celu określenia ilości wytworzonej energii elektrycznej wytworzonej w godzinach
dostawy, o których mowa w ust. 3, dla których średnie ważone wolumenem transakcji
sesyjnych giełdowych ceny energii elektrycznej z rynku, o którym mowa w ust. 3, były
niższe niż 0 złotych za 1 MWh przez co najmniej sześć kolejnych godzin dostawy energii
elektrycznej, o której mowa w ust. 4, w instalacji odnawialnego źródła energii, która
jest opomiarowana w sposób uniemożliwiający ustalenie ilości wytworzonej energii elektrycznej
w przedziałach godzinowych, dla określenia ilości wytworzonej energii elektrycznej
przyjmuje się ilość energii elektrycznej, jaka mogłaby zostać wytworzona w tej instalacji
w godzinach, o których mowa w ust. 4, przy założeniu, że instalacja ta pracowała w
tym czasie z mocą zainstalowaną elektryczną.
7.
(uchylony)
8.
(uchylony)
9
Operator rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106, po weryfikacji wniosku
dokonanej na podstawie sprawozdania przekazanego przez sprzedawcę zobowiązanego lub
wytwórcę energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w instalacji
odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej
niż 500 kW lub wytwórcę energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii
w instalacji odnawialnego źródła energii, o którym mowa w art. 70a ust. 2 lub art.
70b ust. 9 pkt 2, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku, wypłaca temu sprzedawcy
zobowiązanemu lub wytwórcy, na wskazany przez niego we wniosku rachunek bankowy, kwotę
przeznaczoną na pokrycie ujemnego salda zgodnie z ust. 1 pkt 4 lub ust. 2 pkt 3.
10.
W przypadku gdy w danym miesiącu ilość energii elektrycznej, o której mowa w ust.
1 pkt 2, jest mniejsza niż ilość energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1 pkt
1, wypłata jest równa iloczynowi kwoty określonej we wniosku, o którym mowa w ust.
1 pkt 4, i ilorazu ilości sprzedanej energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1
pkt 3, i ilości zakupionej energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1 pkt 1.
11.
W przypadku gdy w danym miesiącu saldo, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 albo ust. 2 pkt
3, jest dodatnie, jest ono rozliczane z przyszłym ujemnym saldem, o którym mowa w
ust. 1 pkt 4 albo ust. 2 pkt 3.
12
W przypadku gdy saldo obliczone zgodnie z ust. 1 pkt 4 albo ust. 2 pkt 3, jest dodatnie
i nie może zostać rozliczone do końca okresu określonego zgodnie z art. 77 ust. 1-3,
lub w okresie określonym w art. 70f, jest ono zwracane operatorowi rozliczeń energii
odnawialnej, o którym mowa w art. 106, przez sprzedawcę zobowiązanego albo wytwórcę
energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej nie mniejszej niż 500 kW albo wytwórcę energii elektrycznej wytworzonej
z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii, o którym mowa
w art. 70a ust. 2 lub art. 70b ust. 9 pkt 2, w sześciu równych miesięcznych ratach,
począwszy od końca ostatniego miesiąca, w którym zakończył się ten okres.
13
Ilość energii elektrycznej wytworzonej w ciągu doby, przewyższająca ilość energii
elektrycznej, jaka mogłaby zostać wytworzona w tej instalacji przy założeniu, że instalacja
ta pracowała w tym czasie z mocą przewyższającą maksymalną moc zainstalowaną czynną
przy współczynniku mocy cosφ = 1, nie stanowi podstawy do wyliczenia ujemnego salda zgodnie z ust. 1 pkt 4 lub ust.
2 pkt 3.
1
Operator rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106, w terminie do dnia
30 września każdego roku, przekazuje Prezesowi URE informacje o planowanych w roku
następnym wypłatach na pokrycie ujemnego salda, o którym mowa w art. 93 ust. 1 pkt
4 i ust. 2 pkt 3, biorąc pod uwagę informacje zawarte w sprawozdaniach miesięcznych
przekazywanych przez sprzedawców zobowiązanych oraz wytwórców energii elektrycznej
wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii
o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 500 kW oraz wytwórców
energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego
źródła energii, o którym mowa w art. 70b ust. 9 pkt 2, otrzymanych w danym roku.
2.
Prezes URE planuje wypłaty na pokrycie ujemnego salda, o którym mowa w art. 93 ust.
1 pkt 4 i ust. 2 pkt 3, w roku następnym, biorąc pod uwagę
1)
informacje, o których mowa w ust. 1;
2
maksymalną ilość energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w
instalacji odnawialnego źródła energii, jaka może zostać sprzedana w drodze aukcji
w następnym roku kalendarzowym, określoną w przepisach wydanych na podstawie art.
72 ust. 2;
3)
(uchylony)
4
maksymalną moc zainstalowaną elektryczną instalacji odnawialnego źródła energii, o
których mowa w art. 70a ust. 1 i 2, dla których w następnym roku kalendarzowym Prezes
URE może wydać zaświadczenia, o których mowa w art. 70b ust. 8, o ile została ona
określona w przepisach wydanych na podstawie art. 70d ust. 2;
5
średnią cenę sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym w poprzednim kwartale
ogłoszoną przez Prezesa URE na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 18a ustawy - Prawo energetyczne,
wyliczoną jako średnia z trzech ostatnich kwartałów poprzedzających datę publikacji
stawki opłaty, o której mowa w art. 95 ust. 1.
1.
Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego pobiera opłatę, zwaną dalej „opłatą
OZE”, związaną z zapewnieniem dostępności energii ze źródeł odnawialnych w krajowym
systemie elektroenergetycznym. Opłatę OZE przeznacza się wyłącznie na pokrycie ujemnego
salda, o którym mowa w art. 93 ust. 1 pkt 4 lub ust. 2 pkt 3, oraz kosztów działalności
operatora rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106, prowadzonej na
podstawie ustawy.
2.
Opłatę OZE oblicza, w sposób określony w art. 96 ust. 1, operator systemu dystrybucyjnego
elektroenergetycznego, zwany dalej „płatnikiem opłaty OZE”.
3.
Płatnik opłaty OZE pobiera opłatę OZE od
1)
odbiorcy końcowego przyłączonego bezpośrednio do sieci dystrybucyjnej płatnika opłaty
OZE;
2)
przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przesyłania
lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędącego płatnikiem opłaty OZE, przyłączonego
bezpośrednio do sieci dystrybucyjnej płatnika opłaty OZE;
3)
przedsiębiorstwa energetycznego wytwarzającego energię elektryczną przyłączonego do
sieci dystrybucyjnej płatnika opłaty OZE, sprzedającego energię elektryczną przynajmniej
jednemu odbiorcy końcowemu lub przedsiębiorstwu energetycznemu świadczącemu usługi
przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędącego płatnikiem opłaty OZE,
którzy są przyłączeni do urządzeń, instalacji lub sieci tego przedsiębiorstwa energetycznego
wytwarzającego energię elektryczną.
4.
Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego pobiera opłatę OZE od podmiotów
przyłączonych bezpośrednio do sieci przesyłowej, niebędących płatnikami opłaty OZE.
1.
Płatnik opłaty OZE oblicza należną opłatę OZE jako iloczyn stawki opłaty OZE oraz
sumy ilości energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez odbiorców końcowych
przyłączonych
1)
bezpośrednio do sieci danego płatnika opłaty OZE;
2)
do sieci przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie
przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędącego płatnikiem opłaty OZE,
przyłączonego do sieci płatnika opłaty OZE;
3)
do sieci przedsiębiorstwa energetycznego wytwarzającego energię elektryczną przyłączonego
do sieci płatnika opłaty OZE bezpośrednio lub poprzez sieć przedsiębiorstwa energetycznego
świadczącego na ich rzecz usługę przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej.
2.
Podstawą do obliczenia opłaty OZE pobieranej od odbiorcy przemysłowego, który złożył
oświadczenie, o którym mowa w art. 52 ust. 3, i dla którego wartość współczynnika
intensywności zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w art. 53 ust. 2, wyniosła
1)
nie mniej niż 3% i nie więcej niż 20% - jest 80%,
2)
więcej niż 20% i nie więcej niż 40% - jest 60%,
3)
więcej niż 40% - jest 15%
- ilości energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez tego odbiorcę w danym
okresie rozliczeniowym.
3.
Energię elektryczną zużywaną przez
1)
płatników opłaty OZE,
2)
przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania
lub dystrybucji energii elektrycznej niebędące płatnikami opłaty OZE,
3)
przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania
energii elektrycznej
- w części, w jakiej nie jest zużywana do jej wytwarzania, przesyłania lub dystrybucji,
uwzględnia się w ilościach energii elektrycznej, w odniesieniu do której pobiera się
opłatę OZE.
1.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania
lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędące płatnikiem opłaty OZE, uwzględnia
w taryfie za usługi przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej opłatę związaną
z zapewnieniem dostępności energii ze źródeł odnawialnych w krajowym systemie elektroenergetycznym.
Opłatę ustala się na podstawie stawki opłaty OZE, o której mowa w art. 98 ust. 1,
obowiązującej w danym roku, wyrażonej w złotych za MWh.
2.
Opłatę z tytułu świadczenia usługi przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej
związaną z zapewnieniem dostępności energii ze źródeł odnawialnych w krajowym systemie
elektroenergetycznym oblicza się jako iloczyn stawki opłaty OZE, o której mowa w art.
98 ust. 1, oraz ilości energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez odbiorcę
końcowego, z uwzględnieniem art. 96 ust. 2.
3.
Przedsiębiorstwo energetyczne wytwarzające energię elektryczną ustala opłatę związaną
z zapewnieniem dostępności energii ze źródeł odnawialnych w krajowym systemie elektroenergetycznym
jako iloczyn stawki opłaty OZE, o której mowa w art. 98 ust. 1, obowiązującej w danym
roku, wyrażonej w złotych za MWh, oraz ilości energii elektrycznej pobranej z sieci
i zużytej przez odbiorcę końcowego przyłączonego do sieci przedsiębiorstwa energetycznego,
które sprzedaje temu odbiorcy energię elektryczną.
4.
W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w
zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędące płatnikiem opłaty
OZE, jest przyłączone jednocześnie do sieci więcej niż jednego płatnika opłaty OZE,
wnosi opłatę OZE do każdego z tych płatników, proporcjonalnie do ilości energii elektrycznej
pobranej z sieci płatników opłaty OZE w okresie rozliczeniowym.
5.
Przedsiębiorstwo energetyczne wytwarzające energię elektryczną przyłączone jednocześnie
do sieci więcej niż jednego płatnika opłaty OZE wnosi opłatę OZE do każdego z tych
płatników, proporcjonalnie do ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci płatników
opłaty OZE w okresie rozliczeniowym.
1
Prezes URE kalkuluje stawkę opłaty OZE na dany rok kalendarzowy według wzoru
\(
SRi=Gi/Qi-1,
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
SRi - stawkę opłaty OZE na dany rok kalendarzowy, wyrażoną w złotych za MWh,
Gi - wysokość kwoty planowanej do pobrania w roku kalendarzowym, na który jest kalkulowana
stawka opłaty OZE,
Qi-1 - ilość energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez odbiorców końcowych
w krajowym systemie elektroenergetycznym, która stanowiła podstawę do obliczenia opłaty
OZE, o której mowa w art. 96 ust. 1 i 2, w okresie 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających
dzień 1 lipca roku, w którym jest kalkulowana stawka opłaty OZE na kolejny rok kalendarzowy.
2
Prezes URE publikuje stawkę opłaty OZE na kolejny rok kalendarzowy w Biuletynie Informacji
Publicznej URE, w terminie do dnia 30 listopada.
3.
Stawkę opłaty OZE ustala się w złotych z dokładnością do jednego grosza za MWh.
4
Prezes URE może, nie częściej niż raz w roku kalendarzowym, zmienić stawkę opłaty
OZE, pod warunkiem że jest to niezbędne do
1)
wypełnienia zobowiązań wynikających z ilości wytwarzanej energii elektrycznej w instalacjach
objętych ofertami, które wygrały aukcje, lub
2)
zabezpieczenia środków na przeprowadzenie kolejnych, zaplanowanych aukcji, lub
3)
realizacji zobowiązań wynikających ze sprzedanej energii przez wytwórców w instalacjach
odnawialnego źródła energii zlokalizowanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
5
Stawka opłaty OZE, o której mowa w ust. 4, obowiązuje od pierwszego dnia miesiąca
kalendarzowego następującego po dniu jej publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej
URE.
Wysokość kwoty oznaczonej symbolem „Gi”, o którym mowa w art. 98 ust. 1, stanowiącej podstawę do kalkulowania w danym roku
„i” stawki opłaty OZE na rok następny, oblicza się według wzoru
\(
G_i = \sum {K_{OZE_{fi} } + L_{OZEi} - E_{OZEi,} }
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
ΣKOZEfi - sumę środków przeznaczonych na pokrycie ujemnego salda, o którym mowa w art. 93
ust. 1 pkt 4 oraz ust. 2 pkt 3,
LOZEi- wydatki i koszty, o których mowa w art. 102 ust. 2,
EOZEi - prognozowany, na dzień 31 grudnia danego roku „i”, stan środków na rachunku opłaty OZE, zgodnie z informacją, o której mowa w art.
102 ust. 3 pkt 2.
1
Przedsiębiorstwo energetyczne przyłączone do sieci przesyłowej
1)
wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii
elektrycznej, niebędące płatnikiem opłaty OZE,
2)
wytwarzające energię elektryczną
- przekazuje operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego informację, w
szczególności o ilościach energii elektrycznej, która stanowi podstawę do obliczenia
opłaty OZE, w terminie do piątego dnia miesiąca następującego po okresie rozliczeniowym,
o którym mowa w art. 101.
2.
Płatnik opłaty OZE przekazuje operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego
oraz Prezesowi URE w szczególności informację o
1)
ilościach energii elektrycznej, która stanowi podstawę do naliczenia opłaty OZE,
2
wielkości należnych środków z tytułu opłaty OZE
- w terminie do szóstego dnia miesiąca następującego po okresie rozliczeniowym, o
którym mowa w art. 101.
2a
Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego przekazuje Prezesowi URE informacje,
o których mowa w ust. 2, dotyczące podmiotów, od których pobiera opłatę OZE, w terminie
do szóstego dnia miesiąca następującego po okresie rozliczeniowym, o którym mowa w
art. 101.
3.
Płatnik opłaty OZE przekazuje operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego
środki z tytułu opłaty OZE należne za dany okres rozliczeniowy, w terminie do dwudziestego
pierwszego dnia miesiąca następującego po okresie rozliczeniowym, o którym mowa w
art. 101. Środki należne są pomniejszane na fakturze wystawionej płatnikowi opłaty
OZE przez operatora systemu przesyłowego o wierzytelności z tytułu opłaty OZE z poprzednich
okresów rozliczeniowych odpisane w tym okresie rozliczeniowym jako wierzytelności
nieściągalne w rozumieniu przepisów art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Szczegółowe zasady rozliczeń między płatnikiem opłaty OZE a operatorem systemu przesyłowego
określa umowa lub instrukcja, o której mowa w art. 9g ust. 1 ustawy - Prawo energetyczne.
4.
Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego gromadzi środki z tytułu opłaty
OZE, pomniejszone o należny podatek od towarów i usług, na wyodrębnionym rachunku
bankowym.
5.
Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego w umowie lub instrukcji, o której
mowa w art. 9g ust. 1 ustawy - Prawo energetyczne, może określić inne zakresy przekazywanych
informacji niż te, o których mowa w ust. 1-3, lub inne terminy niż te, o których mowa
w ust. 1-3 lub art. 101.
Okresem rozliczeniowym dla rozliczeń dokonywanych między
1)
operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego a
a)
płatnikiem opłaty OZE,
b)
odbiorcą końcowym przyłączonym bezpośrednio do sieci przesyłowej,
c)
wytwórcą i przedsiębiorstwem energetycznym wykonującym działalność gospodarczą w zakresie
przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędącymi płatnikiem opłaty OZE,
przyłączonym bezpośrednio do sieci przesyłowej
- jest miesiąc kalendarzowy;
2)
płatnikiem opłaty OZE a
a)
odbiorcą końcowym,
b)
wytwórcą i przedsiębiorstwem energetycznym wykonującym działalność gospodarczą w zakresie
przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędącymi płatnikiem opłaty OZE
przyłączonym do sieci dystrybucyjnej płatnika opłaty OZE
- jest okres, w którym są dokonywane rozliczenia za energię elektryczną i są świadczone
usługi przesyłania lub dystrybucji tej energii elektrycznej.
1.
Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego przekazuje operatorowi rozliczeń
energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106, informacje o środkach zgromadzonych
z tytułu opłaty OZE za dany okres rozliczeniowy z uwzględnieniem dokonanych korekt
rozliczeń za okresy poprzednie na rachunku, o którym mowa w art. 100 ust. 4, oraz
o wysokości odsetek od tych środków, w terminie do dwudziestego trzeciego dnia miesiąca
następującego po zakończeniu okresu rozliczeniowego.
2.
Operator rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106, w terminie 7 dni
od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 1, wystawia na jej podstawie notę
księgową operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego.
3.
Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego, w terminie 7 dni roboczych od
dnia otrzymania noty księgowej, przekazuje na wyodrębniony rachunek bankowy operatora
rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106, zwany dalej „rachunkiem opłaty
OZE”, środki w wysokości wynikającej z otrzymanej noty księgowej.
1.
W przypadku gdy kwota środków na rachunku opłaty OZE oraz na lokatach, o których mowa
w art. 105, jest niewystarczająca na pokrycie ujemnego salda, o którym mowa w art.
93 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 3, operator rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa
w art. 106
1)
może pokryć ujemne saldo ze środków zgromadzonych na rachunku opłaty przejściowej,
o którym mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych
u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży
mocy i energii elektrycznej
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1571), jeżeli nie spowoduje to niewykonanie zobowiązań wynikających z tej ustawy; wykorzystane
środki z rachunku opłaty przejściowej podlegają zwrotowi w pełnej wysokości na ten
rachunek;
2)
zaciąga zadłużenie na pokrycie ujemnego salda.
2.
Wydatki związane z zaciągniętym zadłużeniem, o którym mowa w ust. 1, oraz koszty bieżącej
działalności operatora rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106, związane
z prowadzeniem rachunku opłaty OZE i rozliczaniem ujemnego salda, o którym mowa w
art. 93 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 3, oznaczone symbolem „LOZEi”, oblicza się według wzoru
\(
L_{OZEi} = C_{OZEi} + I_{OZEi} + F_{OZEi,}
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
COZEi - kwotę należności głównych (kapitału) z tytułu zadłużenia zaciągniętego przez operatora
rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106, w przypadku, o którym mowa
w ust. 1, wymagalnych w danym roku kalendarzowym,
IOZEi - kwotę odsetek z tytułu zadłużenia zaciągniętego przez operatora rozliczeń energii
odnawialnej, o którym mowa w art. 106, w przypadku, o którym mowa w ust. 1,
FOZEi - planowane w danym roku koszty bieżącej działalności operatora rozliczeń energii
odnawialnej, o którym mowa w art. 106, związane z prowadzeniem rachunku opłaty OZE
i pokrycie ujemnego salda, o którym mowa w art. 93 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 3.
3.
Operator rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106, przekazuje Prezesowi
URE informacje o
1)
wysokości wydatków i kosztów, o których mowa w ust. 2,
2)
prognozowanym stanie środków na rachunku opłaty OZE na dzień 31 grudnia danego roku
- w terminie do dnia 30 września każdego roku.
1.
Środki z tytułu
1)
odsetek od środków zgromadzonych na rachunku opłaty OZE,
2)
lokat, o których mowa w art. 105
- przeznacza się na pokrycie ujemnego salda, o którym mowa w art. 93 ust. 1 pkt 4
i ust. 2 pkt 3.
2.
Operator rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106, przekazuje Prezesowi
URE informację o stanie środków zgromadzonych na rachunku opłaty OZE na ostatni dzień
roku poprzedniego, w terminie do dnia 31 stycznia.
1.
Środki uzyskane z opłaty OZE oraz środki, o których mowa w art. 103 ust. 1, nie stanowią
przychodu operatora rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106, w rozumieniu
ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.
2.
Środki przekazane przez operatora rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art.
106, na rzecz sprzedawcy zobowiązanego i wytwórcy energii elektrycznej wytworzonej
z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 500 kW, oraz wydatki i koszty finansowane
ze środków, o których mowa w ust. 1, nie stanowią u operatora rozliczeń energii odnawialnej,
o którym mowa w art. 106, kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy wymienionej
w ust. 1.
3.
Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego tworzy rezerwę, w ciężar kosztów,
do wysokości środków uzyskanych z opłaty OZE, pomniejszonych o należny podatek od
towarów i usług. Utworzenie rezerwy następuje odpowiednio w terminie, w którym opłata
OZE stanie się należna.
4.
Rezerwę, o której mowa w ust. 3, zwiększa się także o odsetki od środków zgromadzonych
na rachunku opłaty OZE, jeżeli odsetki te stanowią u operatora systemu przesyłowego
elektroenergetycznego przychód w rozumieniu ustawy wymienionej w ust. 1.
5.
Zmniejszenie lub rozwiązanie rezerwy, o której mowa w ust. 3, następuje w miesiącu,
w którym operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego przekaże środki na rachunek
opłaty OZE albo ustaną przyczyny jej utworzenia. Równowartość zmniejszonej lub rozwiązanej
rezerwy stanowi u operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego przychód w
rozumieniu ustawy wymienionej w ust. 1, w dacie dokonania tej czynności.
6.
Środki przekazane przez operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego na rachunek
opłaty OZE stanowią u operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego koszty
uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy wymienionej w ust. 1, w dacie ich przekazania.
1.
(uchylony)
2.
Termin wymagalności lokat środków zgromadzonych na rachunku opłaty OZE, operator rozliczeń
energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106, dostosowuje do terminu wypłat kwot
na pokrycie ujemnego salda, o którym mowa w art. 93 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 3.
Środki zgromadzone na rachunku opłaty OZE mogą zostać przeznaczone na pokrycie niedoboru
środków na rachunku opłaty przejściowej, o którym mowa w ustawie wymienionej w art.
102 ust. 1 pkt 1, jeżeli nie spowoduje to niewykonania zobowiązań wynikających z ustawy;
wykorzystane środki z rachunku opłaty OZE podlegają zwrotowi w pełnej wysokości na
ten rachunek.
Zadania operatora rozliczeń energii odnawialnej wykonuje Zarządca Rozliczeń S.A.,
o którym mowa w rozdziale 7 ustawy wymienionej w art. 102 ust. 1 pkt 1.
1.
Przedmiotem działalności operatora rozliczeń energii odnawialnej jest
1)
gromadzenie środków pieniężnych na pokrycie ujemnego salda, o którym mowa w art. 93
ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 3;
2)
rozliczanie ujemnego salda, o którym mowa w art. 93 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 3;
3)
zarządzanie środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku opłaty OZE na zasadach
określonych w ustawie.
2.
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
Operator rozliczeń energii odnawialnej
1)
składa ministrowi właściwemu do spraw energii corocznie, w terminie do końca pierwszego
kwartału, sprawozdanie ze swojej działalności, w tym informacje o wpływach z opłaty
OZE i stanie środków na rachunku opłaty OZE, kosztach działalności, bieżącym i planowanym
zadłużeniu spółki;
2)
przedstawia, na żądanie ministra właściwego do spraw energii, informacje o swojej
działalności inne niż określone w pkt 1.
(uchylony)
(uchylony)
1.
Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się w obszarze danej sieci ciepłowniczej obrotem
ciepłem lub wytwarzaniem ciepła i jego sprzedażą odbiorcom końcowym dokonuje zakupu
oferowanego mu ciepła wytworzonego w przyłączonych do tej sieci instalacjach
1)
termicznego przekształcania odpadów,
2)
odnawialnego źródła energii, innych niż instalacja termicznego przekształcania odpadów,
wytworzonego z odnawialnych źródeł energii z wyłączeniem ciepła wytworzonego w instalacjach
spalania wielopaliwowego innego niż ciepło użytkowe wytworzone w wysokosprawnej kogeneracji
- w ilości nie większej niż zapotrzebowanie odbiorców końcowych tego przedsiębiorstwa,
przyłączonych do tej sieci.
2.
Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane do wyrażenia
zgody na przyłączenie instalacji, o której mowa w ust. 1, do sieci ciepłowniczej.
Przyłączenie jest realizowane zgodnie z przepisami prawa energetycznego, z uwzględnieniem
przepisów wydanych na podstawie ust. 3.
3.
Minister właściwy do spraw energii określi w drodze rozporządzenia
1)
szczegółowy zakres obowiązku i warunki techniczne zakupu ciepła, o którym mowa w ust.
1,
2)
warunki przyłączenia do sieci instalacji, o których mowa w ust. 1, w tym wymagania
techniczne w zakresie przyłączania tych instalacji,
3)
sposób ustalania rzeczywistej ilości ciepła objętego obowiązkiem zakupu ciepła, o
którym mowa w ust. 1,
4)
zasady i sposób prowadzenia przez Prezesa URE kontroli warunków technicznych określonych
w pkt 1,
5)
sposób uwzględniania w kalkulacji cen ciepła ustalanych w taryfach przedsiębiorstwa
energetycznego, o którym mowa w ust. 1, kosztów realizacji obowiązku zakupu ciepła,
o którym mowa w ust. 1,
6)
sposób załatwiania reklamacji w zakresie przyłączania, o którym mowa w pkt 2
- biorąc pod uwagę politykę energetyczną państwa, bezpieczeństwo funkcjonowania pracy
sieci ciepłowniczych, potrzebę ochrony środowiska naturalnego, cele gospodarcze i
społeczne, w tym ochronę interesów odbiorców ciepła, a także udział wykorzystywanych
technologii do wytwarzania ciepła z odnawialnych źródeł energii w tworzeniu nowych
miejsc pracy, jak również potrzebę efektywnego wykorzystania energii pierwotnej uzyskanej
w wyniku jednoczesnego wytwarzania energii elektrycznej, ciepła, chłodu, lub paliw
pochodzących ze źródeł odnawialnych.
1.
W przypadku ciepła wytworzonego z biopłynów, przedsiębiorstwo energetyczne, o którym
mowa w art. 116 ust. 1, jest obowiązane do zakupu tego ciepła pod warunkiem, że biopłyny
wykorzystane do jego wytworzenia spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju, o których
mowa w art. 28b-28bd ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.
2.
Podmiot oferujący ciepło wytworzone z biopłynów przedsiębiorstwu energetycznemu, o
którym mowa w art. 116 ust. 1, potwierdza spełnienie kryteriów zrównoważonego rozwoju,
o których mowa w
1)
art. 28b-28bc ustawy wymienionej w ust. 1 - dokumentami określonymi w art. 28c ust.
1 pkt 2 lub ust. 2 pkt 1 tej ustawy;
2)
art. 28bd ustawy wymienionej w ust. 1 - poprzez oświadczenie o następującej treści
„
Oświadczam, że biopłyny wykorzystane do wytworzenia ciepła spełniają kryterium zrównoważonej
gospodarki rolnej, o którym mowa w art. 28bd ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.
”
.
3.
Potwierdzenie spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 28b-28bc
ustawy wymienionej w ust. 1, odbywa się przez system bilansu masy, o którym mowa w
art. 130 ust. 5.
Operator systemu dystrybucyjnego gazowego, w obszarze swojego działania, odbiera biogaz
lub biogaz rolniczy spełniający parametry jakościowe dla paliw gazowych wprowadzanych
do sieci, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 i 2 ustawy -
Prawo energetyczne, wytwarzanego w instalacji odnawialnego źródła energii przyłączonej
bezpośrednio do sieci tego operatora.
(uchylony)
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
energii oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe cechy jakościowo-wymiarowe drewna energetycznego biorąc pod uwagę konieczność
optymalnego wykorzystania surowca drzewnego na potrzeby przemysłowe oraz energetyczne.
1.
Gwarancja pochodzenia energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii
w instalacjach odnawialnego źródła energii, zwana dalej „gwarancją pochodzenia”, jest
dokumentem poświadczającym odbiorcy końcowemu, że określona w tym dokumencie ilość
energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej lub sieci przesyłowej została
wytworzona z odnawialnych źródeł energii w instalacjach odnawialnego źródła energii.
2.
Z gwarancji pochodzenia nie wynikają prawa majątkowe.
3.
Przekazanie gwarancji pochodzenia następuje niezależnie od przeniesienia praw majątkowych
wynikających ze świadectw pochodzenia.
1.
Gwarancję pochodzenia wydaje się na pisemny wniosek wytwórcy energii elektrycznej
wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, zwany dalej „wnioskiem o wydanie gwarancji
pochodzenia”.
2.
Wniosek o wydanie gwarancji pochodzenia składa się do operatora systemu dystrybucyjnego
elektroenergetycznego lub operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego, na
którego obszarze działania została przyłączona instalacja odnawialnego źródła energii,
w terminie 30 dni od dnia zakończenia wytworzenia danej ilości energii elektrycznej
objętej wnioskiem.
3.
Wniosek o wydanie gwarancji pochodzenia zawiera
1)
oznaczenie wytwórcy energii elektrycznej;
2)
określenie lokalizacji, rodzaju i łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej instalacji
odnawialnego źródła energii, w którym została wytworzona energia elektryczna z odnawialnych
źródeł energii;
3)
dane dotyczące ilości wprowadzonej do sieci energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych
źródeł energii w instalacjach odnawialnego źródła energii;
4)
określenie okresu, obejmującego jeden lub więcej następujących po sobie miesięcy kalendarzowych
danego roku kalendarzowego, w którym energia elektryczna została wytworzona z odnawialnych
źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii, ze wskazaniem daty rozpoczęcia
i zakończenia wytwarzania tej energii;
5)
wskazanie, czy instalacja odnawialnego źródła energii określona we wniosku korzystała
z mechanizmów i instrumentów wspierających wytwarzanie energii elektrycznej w tych
instalacjach;
6
wskazanie daty wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej w odnawialnym źródle
energii.
4.
Do wydawania gwarancji pochodzenia oraz innych dokumentów potwierdzających wydanie
gwarancji pochodzenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego o wydawaniu zaświadczeń.
5.
Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego lub operator systemu przesyłowego
elektroenergetycznego dokonuje weryfikacji danych, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i
2, zawartych we wniosku o wydanie gwarancji pochodzenia i w terminie 30 dni od dnia
jego otrzymania przekazuje ten wniosek Prezesowi URE, wraz z potwierdzeniem ilości
wytworzonej energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wprowadzonej do sieci,
ustalonej na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych.
6.
Na potrzeby ustalenia rzeczywistej ilości energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych
źródeł energii w instalacjach odnawialnego źródła energii w celu wydawania gwarancji
pochodzenia przyjmuje się
1)
parametry techniczne i technologiczne wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych
źródeł energii,
2)
wymagania dotyczące pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości wytwarzanej
energii elektrycznej w instalacjach odnawialnego źródła energii wykorzystujących,
w procesie wytwarzania energii elektrycznej, nośniki energii, o których mowa w art.
2 pkt 22, oraz inne paliwa,
3)
miejsce dokonywania pomiarów ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach
odnawialnego źródła energii
- określone w przepisach wydanych na podstawie art. 61.
1.
W przypadku gdy wniosek o wydanie gwarancji pochodzenia nie zawiera danych, o których
mowa w art. 121 ust. 3, Prezes URE niezwłocznie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia
wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym
terminie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.
2.
Prezes URE wydaje gwarancję pochodzenia w terminie 30 dni od dnia przekazania przez
operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego lub operatora systemu przesyłowego
elektroenergetycznego wniosku o wydanie gwarancji pochodzenia.
3.
Gwarancja pochodzenia jest ważna przez okres 12 miesięcy od dnia zakończenia wytwarzania
energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła
energii, objętej wnioskiem o wydanie gwarancji pochodzenia.
4.
Po upływie okresu określonego w ust. 3 gwarancja pochodzenia wygasa i podlega wykreśleniu
z rejestru gwarancji pochodzenia, o którym mowa w art. 124 ust. 1.
5.
Gwarancję pochodzenia oznacza się indywidualnym numerem, zawiera się w niej dane,
o których mowa w art. 121 ust. 3, oraz określa się termin jej ważności.
6.
Gwarancja pochodzenia traci ważność z dniem wydania przez podmiot, o którym mowa w
art. 124 ust. 1, dokumentu, o którym mowa w art. 124 ust. 4.
7.
Gwarancję pochodzenia wydaje się za wytworzoną energię elektryczną z dokładnością
do 1 MWh.
8.
Gwarancję pochodzenia wydaje się w postaci elektronicznej i przekazuje się bezpośrednio
do rejestru gwarancji pochodzenia, o którym mowa w art. 124 ust. 1.
9.
Gwarancja pochodzenia podlega po przekazaniu do rejestru gwarancji pochodzenia rozdzieleniu
w całości przez podmiot, o którym mowa w art. 124 ust. 1, na gwarancje pochodzenia
w postaci elektronicznej w ilości równej ilości MWh wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
lub do sieci przesyłowej energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii
w instalacjach odnawialnego źródła energii i wskazanej w tej gwarancji pochodzenia.
10.
Gwarancję pochodzenia niewymagającą rozdzielenia lub gwarancję pochodzenia powstałą
na skutek rozdzielenia, wpisuje się na konto wytwórcy w rejestrze gwarancji pochodzenia.
11.
Przez gwarancję pochodzenia niewymagającą rozdzielenia rozumie się gwarancję pochodzenia,
z której treści wynika, iż ogranicza się do potwierdzenia odbiorcy końcowemu wytworzenia
z odnawialnych źródeł energii w instalacjach odnawialnego źródła energii dokładnie
1 MWh energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej lub do sieci przesyłowej.
12.
Gwarancję pochodzenia powstałą na skutek rozdzielenia oznacza się indywidualnym numerem
gwarancji pochodzenia, która uległa rozdzieleniu i zawiera się w niej dane oraz termin,
o których mowa w ust. 5, przy czym dodatkowo wskazuje się, iż ogranicza się ona do
potwierdzenia odbiorcy końcowemu wytworzenia z odnawialnych źródeł energii w instalacjach
odnawialnego źródła energii dokładnie 1 MWh wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej lub
do sieci przesyłowej energii elektrycznej z ilości energii elektrycznej wskazanej
w gwarancji pochodzenia, która uległa rozdzieleniu.
13.
Termin ważności wskazany w gwarancji pochodzenia, która uległa rozdzieleniu jest terminem
ważności gwarancji pochodzenia powstałych na skutek tego rozdzielenia.
14.
Do gwarancji pochodzenia uznanych przez Prezesa URE, które nie były rozdzielane na
gwarancje pochodzenia w sposób, o którym mowa w ust. 9, przepisy ust. 9-13 stosuje
się odpowiednio.
1.
Prezes URE, na pisemny wniosek podmiotu, uznaje gwarancję pochodzenia wydaną w innym
państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym.
2.
Prezes URE odmawia uznania gwarancji pochodzenia, o której mowa w ust. 1, w przypadku,
gdy wystąpią uzasadnione wątpliwości co do jej autentyczności lub wiarygodności.
3.
O przyczynie odmowy uznania gwarancji pochodzenia, o której mowa w ust. 2, Prezes
URE niezwłocznie informuje Komisję Europejską, podając przyczynę odmowy.
4.
Gwarancja pochodzenia, o której mowa w ust. 1, jest ważna przez okres 12 miesięcy
od dnia zakończenia wytwarzania energii elektrycznej, na którą została wydana.
1.
Rejestr gwarancji pochodzenia prowadzi podmiot prowadzący
1)
giełdę towarową w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych lub
2)
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi
- organizujący obrót gwarancjami pochodzenia.
2.
Podmiot, o którym mowa w ust. 1, prowadzi rejestr gwarancji pochodzenia w sposób zapewniający
identyfikację
1)
wytwórców, którym wydano gwarancję pochodzenia;
2)
podmiotów, których gwarancje pochodzenia wydane w innym państwie członkowskim Unii
Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zostały
uznane przez Prezesa URE;
3)
przysługujących gwarancji pochodzenia oraz odpowiadającej im ilości energii elektrycznej.
3.
Prezes URE przekazuje informacje o wydanych oraz uznanych gwarancjach pochodzenia
podmiotowi, o którym mowa w ust. 1.
4.
Podmiot, o którym mowa w ust. 1, wydaje podmiotowi posiadającemu konto w rejestrze
gwarancji pochodzenia dokument potwierdzający przysługujące temu podmiotowi gwarancje
pochodzenia w celu poświadczenia odbiorcy końcowemu, że określona w tym dokumencie
ilość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej lub do sieci przesyłowej
została wytworzona z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła
energii.
5.
Wytwórca oraz podmiot posiadający konto w rejestrze gwarancji pochodzenia informują
pisemnie Prezesa URE oraz podmiot, o którym mowa w ust. 1, o przekazaniu gwarancji
pochodzenia odbiorcy końcowemu, w terminie 7 dni od dnia jej przekazania.
6.
Informację, o której mowa w ust. 5, wpisuje się do rejestru gwarancji pochodzenia.
7.
Przeniesienie gwarancji pochodzenia następuje z chwilą dokonania odpowiedniego wpisu
w rejestrze gwarancji pochodzenia.
8.
Wpis do rejestru gwarancji pochodzenia, o którym mowa w ust. 1, oraz zmiany dokonane
w tym rejestrze podlegają opłacie w wysokości odzwierciedlającej koszty prowadzenia
tego rejestru.
9.
Podmiot, o którym mowa w ust. 1, może organizować obrót gwarancjami pochodzenia.
1.
Prezes URE odmawia
1)
wydania gwarancji pochodzenia - w przypadku, gdy wniosek o wydanie gwarancji pochodzenia
został złożony operatorowi systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego lub operatorowi
systemu przesyłowego elektroenergetycznego po upływie terminu, o którym mowa w art.
121 ust. 2;
2)
uznania gwarancji pochodzenia, o której mowa w art. 123 ust. 1, w przypadku, o którym
mowa w art. 123 ust. 2.
2.
Prezes URE odmawia, w drodze postanowienia, wydania gwarancji pochodzenia lub uznania
gwarancji pochodzenia. Na postanowienie służy zażalenie.
3.
Zażalenie wnosi się do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu ochrony konkurencji i konsumentów,
w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Przepisy ustawy - Kodeks postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach z zakresu regulacji energetyki stosuje się odpowiednio.
1.
Działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych do 2020 r. określa krajowy plan
działania opracowany przez ministra właściwego do spraw energii.
2.
Krajowy plan działania określa w szczególności
1)
krajowy cel w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii
brutto;
2)
krajowy cel w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych w transporcie;
3)
cele pośrednie, obejmujące dwuletnie okresy, określające sposób dojścia do krajowego
celu wymienionego w pkt 1;
4)
wpływ środków polityki efektywności energetycznej na końcowe zużycie energii brutto
oraz działania, jakie należy podjąć w tym zakresie dla osiągnięcia krajowego celu
wymienionego w pkt 1;
5)
końcowe zużycie energii brutto ze źródeł odnawialnych w elektroenergetyce, ciepłownictwie
i chłodnictwie oraz w transporcie;
6)
działania, jakie powinny zostać podjęte dla osiągnięcia celów pośrednich w poszczególnych
latach, aż do osiągnięcia krajowego celu wymienionego w pkt 1, w zakresie
a)
współpracy organów administracji rządowej z jednostkami samorządu terytorialnego,
b)
współpracy międzynarodowej dotyczącej pozyskiwania energii i paliw ze źródeł odnawialnych
oraz projektów energetycznych,
c)
krajowej strategii rozwoju zasobów biomasy.
3.
Rada Ministrów przyjmuje Krajowy plan działania, w drodze uchwały, na wniosek ministra
właściwego do spraw energii.
4.
Minister właściwy do spraw energii przekazuje Komisji Europejskiej krajowy plan działania
przyjęty przez Radę Ministrów.
5.
W przypadku
1)
gdy udział energii ze źródeł odnawialnych określony w krajowym planie działania dla
danego okresu obniży się poniżej celu pośredniego określonego dla okresu bezpośrednio
go poprzedzającego,
2)
wydania zaleceń przez Komisję Europejską
- minister właściwy do spraw energii opracowuje aktualizację krajowego planu działania.
6.
Do aktualizacji krajowego planu działania przepisy ust. 2-4 stosuje się odpowiednio.
1.
Minister właściwy do spraw energii monitoruje realizację krajowych celów wskazanych
w art. 126 ust. 2 pkt 1 i 2, w szczególności na podstawie danych przekazanych przez
Prezesa URE oraz wyników badań statystycznych prowadzonych zgodnie z programem badań
statystycznych statystyki publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej
(Dz. U. z 2018 r. poz. 997, 1000, 1629 i 1669).
2.
Minister właściwy do spraw energii, co 2 lata, sporządza i przedstawia Radzie Ministrów
sprawozdanie zawierające wyniki monitorowania realizacji krajowego celu, wraz ze wskazaniem
postępu w promowaniu wykorzystania energii i paliw ze źródeł odnawialnych.
3.
Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 2, zawiera informacje dotyczące w szczególności
1)
udziału energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii brutto, w podziale
na sektory: elektroenergetyki, ciepłownictwa i chłodnictwa oraz transportu;
2)
techniczne możliwości przyłączenia instalacji odnawialnego źródła energii do sieci;
3)
wpływu środków polityki efektywności energetycznej na końcowe zużycie energii brutto;
4)
działań podejmowanych dla realizacji krajowego celu, o którym mowa w art. 126 ust.
2 pkt 1;
5)
przewidywanego zapotrzebowania na energię ze źródeł odnawialnych;
6)
planowanych i będących w budowie instalacji odnawialnego źródła energii;
7)
postępu dokonanego w usprawnianiu procedur administracyjnych oraz usuwaniu barier
regulacyjnych i innych w rozwoju wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych.
4.
Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw energii, przyjmuje sprawozdanie,
o którym mowa w ust. 2, w terminie do dnia 30 listopada roku, w którym sprawozdanie
zostało sporządzone.
5.
Minister właściwy do spraw energii przekazuje Komisji Europejskiej przyjęte przez
Radę Ministrów sprawozdanie, o którym mowa w ust. 2, w terminie do dnia 31 grudnia
roku, w którym sprawozdanie zostało sporządzone.
1.
Zadania związane z funkcjonowaniem rynku energii ze źródeł odnawialnych, zużywanych
w sektorach: elektroenergetyki, ciepłownictwa i chłodnictwa oraz transportu, wykonują
1)
minister właściwy do spraw energii;
2)
minister właściwy do spraw rozwoju wsi;
3)
minister właściwy do spraw środowiska;
4)
Dyrektor Generalny KOWR;
5)
Prezes URE;
6)
Prezes GUS.
2.
Zadania ministra właściwego do spraw energii obejmują
1)
określanie krajowych środków mających na celu rozwój wykorzystania energii ze źródeł
odnawialnych;
2)
monitorowanie funkcjonowania instrumentów wspierających pozyskiwanie i wytwarzanie
energii ze źródeł odnawialnych oraz działań mających na celu ich wykorzystanie;
3)
podejmowanie działań mających na celu usprawnienie procedur administracyjnych związanych
z prowadzeniem procesu inwestycyjnego w zakresie instalacji odnawialnego źródła energii
oraz usuwanie barier mogących ograniczać wzrost pozyskiwania energii ze źródeł odnawialnych
i ich wykorzystania;
4)
monitorowanie funkcjonowania systemu gwarancji pochodzenia;
5)
opracowywanie analiz w zakresie zapotrzebowania na energię ze źródeł odnawialnych
oraz jej wykorzystania.
3.
Zadania ministra właściwego do spraw rozwoju wsi obejmują
1)
promowanie wykorzystania biomasy pochodzenia rolniczego na cele energetyczne, z uwzględnieniem
potrzeb produkcji żywności;
2)
monitorowanie zmian powierzchni gruntów przeznaczonych na uprawy energetyczne.
4.
Zadania ministra właściwego do spraw środowiska obejmują opracowywanie analiz w zakresie
określenia
1)
szacunkowego wpływu wytwarzania biokomponentów i biopłynów na zasoby wodne oraz na
jakość wody i gleby;
2)
szacunkowej wartości ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w związku z wytwarzaniem
energii ze źródeł odnawialnych.
5.
Zadania Dyrektora Generalnego KOWR obejmują
1)
monitorowanie ilości i rodzajów surowców wykorzystanych do wytwarzania energii elektrycznej
lub ciepła z biogazu rolniczego, wytwarzania biogazu rolniczego, a także biokomponentów
stosowanych w paliwach transportowych;
2)
gromadzenie informacji dotyczących istniejącej, będącej w budowie lub planowanej infrastruktury
energetycznej służącej do wytwarzania biogazu rolniczego lub wytwarzania energii elektrycznej
lub ciepła z biogazu rolniczego oraz wytwarzania biokomponentów.
6.
Zadania Prezesa URE obejmują
1)
udostępnianie informacji, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 19 ustawy - Prawo energetyczne,
dotyczących odnawialnych źródeł energii;
2)
monitorowanie wykonania przez przedsiębiorstwa energetyczne obowiązku zapewnienia
pierwszeństwa w przesyłaniu lub dystrybucji energii elektrycznej wytwarzanej w instalacjach
odnawialnego źródła energii.
7.
Zadania Prezesa GUS obejmują prowadzenie stałej statystyki dotyczącej udziału energii
ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii brutto w elektroenergetyce, ciepłownictwie
i chłodnictwie oraz w transporcie.
8.
Organy, o których mowa w ust. 1, udostępniają w Biuletynie Informacji Publicznej informacje
zgromadzone w trakcie realizacji zadań, o których mowa w ust. 2-7.
1.
Udział energii ze źródeł odnawialnych oblicza się jako iloraz wartości końcowego zużycia
energii brutto ze źródeł odnawialnych oraz wartości końcowego zużycia energii brutto
ze wszystkich źródeł, wyrażony w procentach.
2.
Przy obliczaniu udziału energii ze źródeł odnawialnych stosuje się metodologię i definicje
określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 z dnia 22 października
2008 r. w sprawie statystyki energii
(Dz. Urz. UE L 304 z 14.11.2008, str. 1, z późn. zm.).
3.
(uchylony)
1.
Energia elektryczna wytworzona z biopłynów może być zaliczona na poczet realizacji
krajowego celu, o którym mowa w art. 126 ust. 2 pkt 1, wyłącznie wtedy, gdy biopłyny
wykorzystane do wytworzenia tej energii spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju,
o których mowa w art. 28b-28bd ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.
2.
Wykazanie, że biopłyny spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju, o których mowa w
art. 28b-28bc ustawy wymienionej w ust. 1, odbywa się na podstawie dokumentów określonych
w art. 28c ust. 1 pkt 2 lub ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej w ust. 1.
3.
Wsparcie finansowe w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z biopłynów, pochodzące
ze środków publicznych, w tym środków funduszy Unii Europejskiej, może zostać udzielone
podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie wsparcia finansowego, pod warunkiem, że biopłyny
wykorzystane do wytworzenia tej energii objęte wsparciem, spełniają kryteria zrównoważonego
rozwoju, o których mowa w art. 28b-28bd ustawy wymienionej w ust. 1.
4.
Potwierdzenie spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 28b-28bc
ustawy wymienionej w ust. 1, odbywa się przez system bilansu masy.
5.
W przypadku wytworzenia energii elektrycznej z biopłynów, wytwórca, o którym mowa
w art. 45 ust. 1 albo art. 72, jest obowiązany wdrożyć system bilansu masy, który
1)
umożliwia mieszanie partii biomasy albo biopłynów o różnym stopniu zrównoważenia;
2)
w przypadku, o którym mowa w pkt 1, pozwala określić stopień zrównoważenia oraz wielkość
poszczególnych partii biomasy albo biopłynów;
3)
zapewnia, że suma wszystkich partii biomasy albo biopłynów wyprowadzonych z mieszanki
posiada ten sam stopień zrównoważenia i jest równa sumie wszystkich partii biomasy
albo biopłynów wprowadzonych do tej mieszanki.
6.
W sprawach dotyczących weryfikacji spełnienia przez biopłyny kryteriów zrównoważonego
rozwoju, o których mowa w art. 28b-28bd ustawy wymienionej w ust. 1, w zakresie nieuregulowanym
niniejszą ustawą, stosuje się przepisy ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.
1.
Minister właściwy do spraw energii tworzy elektroniczną bazę danych wykorzystania
energii ze źródeł odnawialnych i udostępnia ją w Biuletynie Informacji Publicznej,
z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie
chronionych.
2.
Prezes URE oraz Zarząd Narodowego Funduszu przekazują ministrowi właściwemu do spraw
energii informacje związane z wykorzystaniem energii ze źródeł odnawialnych, które
niezwłocznie od dnia otrzymania przez ministra właściwego do spraw energii zamieszcza
się w elektronicznej bazie danych, o której mowa w ust. 1.
3.
Informacje, o których mowa w ust. 2, przekazywane przez Prezesa URE dotyczą w szczególności
1)
mocy zainstalowanej elektrycznej poszczególnych rodzajów instalacji odnawialnego źródła
energii objętych koncesją Prezesa URE na wykonywanie działalności gospodarczej polegającej
na wytwarzaniu energii elektrycznej;
2)
ilości energii elektrycznej wytworzonej ze źródeł odnawialnych w instalacjach odnawialnego
źródła energii, określonego na podstawie wydanych przez Prezesa URE świadectw pochodzenia
oraz świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, z podziałem na rodzaje instalacji odnawialnego
źródła energii;
3)
ilości energii elektrycznej wytworzonej ze źródeł odnawialnych w instalacjach odnawialnego
źródła energii, objętego postanowieniami o odmowie wydania świadectw pochodzenia lub
świadectw pochodzenia z biogazu rolniczego;
4)
liczbie wydanych gwarancji pochodzenia dla energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych
wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła energii, z podziałem na rodzaje instalacji
odnawialnego źródła energii, na które zostały one wydane.
4.
Informacje wskazane w ust. 3 Prezes URE przekazuje ministrowi właściwemu do spraw
energii w terminie 25 dni od dnia zakończenia każdego kwartału.
5.
W celu realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 2, Zarząd Narodowego Funduszu przekazuje
ministrowi właściwemu do spraw energii informacje o wysokości uiszczonych opłat zastępczych,
według stanu na koniec danego kwartału, w terminie 45 dni od dnia zakończenia każdego
kwartału.
6.
Dane zamieszczone w elektronicznej bazie danych wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych
są jawne.
1.
Minister właściwy do spraw energii jest obowiązany do udostępniania informacji o kosztach
i korzyściach wynikających ze stosowania urządzeń i systemów grzewczych, chłodniczych
i elektrycznych, wykorzystujących energię z odnawialnych źródeł energii.
2.
Informacje, o których mowa w ust. 1, udostępnia się w formie ustnej, pisemnej lub
elektronicznej.
Minister właściwy do spraw energii przy udziale jednostek samorządu terytorialnego
opracowuje programy informacyjne, doradcze lub szkoleniowe informujące społeczeństwo
o korzyściach i rozwiązaniach praktycznych związanych z rozwojem i wykorzystaniem
energii z odnawialnych źródeł energii.
Minister właściwy do spraw energii zapewnia dostęp do informacji i wytycznych o sposobach
optymalnego połączenia instalacji odnawialnych źródeł energii, wysoko efektywnych
technologii oraz systemów grzewczych i chłodniczych.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 30, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2)
art. 122, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r.
Przez energię ze źródeł odnawialnych rozumie się - dla celów statystycznych - energię
z odnawialnych źródeł niekopalnych, a mianowicie energię wiatru, energię promieniowania
słonecznego, energię aerotermalną, geotermalną, hydrotermalną, energię fal, prądów
i pływów morskich, energię spadku rzek oraz energię pozyskiwaną z biomasy, biogazu
pochodzącego ze składowisk odpadów, a także biogazu powstałego w procesach odprowadzania
lub oczyszczania ścieków albo rozkładu składowanych szczątków roślinnych i zwierzęcych.
1.
Osoba dokonująca instalacji
1)
mikroinstalacji lub
2)
małych instalacji, lub
3)
instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej nie
większej niż 600 kW
- zwana dalej „instalatorem”, może wystąpić z wnioskiem do Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego,
zwanego dalej „Prezesem UDT”, o wydanie dokumentu potwierdzającego posiadanie przez
instalatora kwalifikacji do instalowania danego rodzaju instalacji odnawialnego źródła
energii, zwanego dalej „certyfikatem”.
2.
Certyfikat potwierdza posiadanie kwalifikacji do instalowania następujących rodzajów
instalacji odnawialnego źródła energii
1)
kotłów i pieców na biomasę lub
2)
systemów fotowoltaicznych, lub
3)
słonecznych systemów grzewczych, lub
4)
pomp ciepła, lub
5)
płytkich systemów geotermalnych.
3.
Certyfikat może być wydany instalatorowi, który
1)
posiada
a)
pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych,
b)
dokument potwierdzający kwalifikacje związane z instalowaniem urządzeń lub instalacji
sanitarnych, energetycznych, grzewczych, chłodniczych lub elektrycznych lub
c)
udokumentowane trzyletnie doświadczenie zawodowe w zakresie instalowania lub modernizacji
urządzeń i instalacji sanitarnych, energetycznych, grzewczych, chłodniczych lub elektrycznych,
lub
d)
świadectwo ukończenia co najmniej dwusemestralnych studiów podyplomowych lub równorzędnych,
których program dotyczył zagadnień zawartych w zakresie programowym szkoleń określonym
w przepisach wydanych na podstawie art. 152 pkt 2, lub
e)
zaświadczenie o ukończeniu szkolenia u producenta danego rodzaju instalacji odnawialnego
źródła energii, które w części teoretycznej i praktycznej zawierało zagadnienia w
zakresie projektowania, instalowania, konserwacji, modernizacji i utrzymania w należytym
stanie technicznym instalacji odnawialnego źródła energii;
2)
nie był skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne przeciwko wiarygodności
dokumentów i obrotowi gospodarczemu;
3)
ukończył szkolenie podstawowe dla osób ubiegających się o wydanie certyfikatu instalatora
mikroinstalacji, małej instalacji lub instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej
mocy zainstalowanej cieplnej nie większej niż 600 kW, poświadczone zaświadczeniem,
przeprowadzone przez akredytowanego organizatora szkoleń, o którym mowa w art. 146
ust. 1 lub w art. 153 ust. 1, w zakresie dotyczącym instalowania danego rodzaju instalacji
odnawialnego źródła energii;
4)
złożył z wynikiem pozytywnym egzamin przeprowadzony przez komisję egzaminacyjną, o
której mowa w art. 137 ust. 2, odpowiednio dla danego rodzaju instalacji odnawialnego
źródła energii, nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia ukończenia szkolenia
podstawowego.
4
Instalatorowi, który posiada
1)
dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe w zawodzie technik urządzeń i systemów
energetyki odnawialnej lub
2
dyplom ukończenia studiów wyższych na kierunku lub w specjalności w zakresie instalacji
odnawialnego źródła energii albo urządzeń i instalacji sanitarnych, elektroenergetycznych,
grzewczych, chłodniczych, cieplnych i klimatyzacyjnych lub elektrycznych wydany po
dniu 1 września 2005 r. na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym
(Dz. U. z 2017 r. poz. 2183, z późn. zm. albo na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
- może być wydany certyfikat, jeżeli spełnia on warunki określone w ust. 3 pkt 1 lit.
a oraz w pkt 2.
1.
Egzamin dla instalatorów ubiegających się o wydanie certyfikatu przeprowadza się nie
rzadziej niż dwa razy w roku. Informację o terminie i miejscu egzaminu Prezes UDT
ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Dozoru Technicznego, nie później
niż w terminie trzydziestu dni przed dniem egzaminu.
2.
Egzamin dla instalatorów dla danego rodzaju instalacji przeprowadza komisja egzaminacyjna,
zwana dalej „Komisją”.
3.
Prezes UDT powołuje członków Komisji spośród osób wskazanych we wnioskach podmiotów,
o których mowa w ust. 4, oraz osób wyznaczonych przez siebie, spełniających wymagania
określone w przepisach wydanych na podstawie art. 152 pkt 3, w okresie 4 lat od dnia
potwierdzenia spełnienia tych wymagań.
4.
Wniosek o powołanie członka Komisji mogą zgłosić w szczególności
1)
izby gospodarcze i izby rzeczoznawców oraz stowarzyszenia naukowo-techniczne - w przypadku,
gdy zgodnie ze statutem wykonują działalność w zakresie instalacji odnawialnego źródła
energii;
2)
jednostki i instytucje o zasięgu regionalnym lub ogólnokrajowym wykonujące działalność
w zakresie danego rodzaju instalacji odnawialnego źródła energii;
3)
producenci oraz przedsiębiorcy wykonujący działalność w zakresie instalacji odnawialnego
źródła energii;
4)
ośrodki szkoleniowe lub szkoły, w których prowadzi się kształcenie zawodowe z zakresu
instalacji odnawialnego źródła energii lub energetyki.
5.
W skład Komisji wchodzi nie mniej niż 3 członków.
6.
Za przeprowadzenie egzaminu dla instalatorów członkom Komisji przysługuje wynagrodzenie,
które nie może być wyższe niż 20% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej,
ogłaszanego przez Prezesa GUS na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1270).
1.
Wniosek o wydanie certyfikatu zawiera w szczególności
1)
imię (imiona) i nazwisko wnioskodawcy;
2)
datę i miejsce urodzenia wnioskodawcy;
3)
adres zamieszkania oraz adres do korespondencji wnioskodawcy;
4)
numer PESEL, o ile został nadany, albo rodzaj i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość
wnioskodawcy;
5)
określenie zakresu certyfikatu, ze wskazaniem rodzaju instalacji odnawialnego źródła
energii;
6)
aktualne miejsce pracy lub wykonywania działalności gospodarczej przez wnioskodawcę;
7)
podpis wnioskodawcy.
2.
Do wniosku o wydanie certyfikatu wnioskodawca dołącza
1)
kopię dokumentów potwierdzających spełnienie wymagań, o których mowa w art. 136 ust.
3 pkt 1 lit. b, c, d lub e albo w ust. 4;
2)
oświadczenie o wyrażeniu zgody albo o odmowie ujawnienia w rejestrze, o którym mowa
w art. 158 ust. 1 pkt 1, informacji dotyczących miejsca pracy albo wykonywania działalności
gospodarczej przez instalatora.
3.
Do wniosku o wydanie certyfikatu wnioskodawca dołącza oświadczenie następującej treści
„
Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że posiadam pełną zdolność do czynności prawnych, korzystam z pełni praw
publicznych i nie byłem skazany prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko wiarygodności
dokumentów i obrotowi gospodarczemu.
”
;
klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
4.
Wniosek o wydanie certyfikatu może być złożony za pomocą środków komunikacji elektronicznej
w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1219 oraz z 2018 r. poz. 650).
5.
Wniosek o wydanie certyfikatu złożony za pomocą środków komunikacji elektronicznej
opatruje się
1)
kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo
2
podpisem zaufanym.
1.
Przed wydaniem certyfikatu Prezes UDT sprawdza spełnianie przez instalatora ubiegającego
się o wydanie certyfikatu wymagań, o których mowa w art. 136 ust. 3 lub 4.
2.
Prezes UDT wydaje certyfikat albo zawiadamia o odmowie jego wydania, w terminie 30
dni od dnia złożenia wniosku o wydanie certyfikatu.
3.
Certyfikat jest ważny przez okres 5 lat.
Prezes UDT odmawia wydania certyfikatu w przypadku stwierdzenia
1)
niespełniania przez osobę ubiegającą się o wydanie certyfikatu któregokolwiek z wymagań
określonych w art. 136 ust. 3 lub 4 albo
2)
cofnięcia instalatorowi certyfikatu - w przypadku, gdy od dnia cofnięcia certyfikatu
nie upłynął rok.
1.
Prezes UDT cofa wydany certyfikat w przypadku
1)
ograniczenia lub utraty zdolności do czynności prawnych instalatora;
2)
pozbawienia instalatora praw publicznych;
3)
skazania instalatora prawomocnym wyrokiem sądu za umyślnie popełnione przestępstwo
przeciwko wiarygodności dokumentów i obrotowi gospodarczemu;
4)
gdy certyfikat jest wykorzystywany przez instalatora niezgodnie z jego zakresem lub
mikroinstalacja, mała instalacja lub instalacja odnawialnego źródła energii o łącznej
mocy zainstalowanej cieplnej nie większej niż 600 kW została zainstalowana przez instalatora
niezgodnie z przepisami.
2.
Instalator, któremu cofnięto certyfikat, może ubiegać się ponownie o wydanie certyfikatu
po upływie roku od dnia cofnięcia certyfikatu.
Prezes UDT przedłuża ważność certyfikatu na okres kolejnych 5 lat, jeżeli instalator
1)
spełnia warunki, o których mowa w art. 136 ust. 3 lub 4;
2)
ukończył, w terminie 12 miesięcy poprzedzających dzień upływu ważności certyfikatu,
szkolenie przypominające;
3)
zainstalował, poddał modernizacji lub utrzymuje w należytym stanie technicznym co
najmniej pięć mikroinstalacji, małych instalacji lub instalacji odnawialnego źródła
energii o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej nie większej niż 600 kW.
1.
Wniosek o przedłużenie ważności certyfikatu składa się do Prezesa UDT w terminie 30
dni przed dniem upływu ważności certyfikatu.
2.
Wniosek o przedłużenie ważności certyfikatu zawiera dane określone w art. 138 ust.
1. Do wniosku dołącza się
1)
oświadczenie o spełnianiu warunków, o których mowa w art. 136 ust. 3 lub 4;
2)
zaświadczenie wydane przez akredytowanego organizatora szkoleń o ukończeniu, w terminie
12 miesięcy poprzedzających dzień upływu ważności certyfikatu, szkolenia przypominającego;
3)
wykaz zainstalowanych, poddanych modernizacji lub utrzymywanych w należytym stanie
technicznym co najmniej pięciu mikroinstalacji, małych instalacji lub instalacji odnawialnego
źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej nie większej niż 600 kW potwierdzających
ciągłość jego pracy, zawierający w szczególności
a)
wskazanie miejsca lub miejsc zainstalowania instalacji,
b)
opis mikroinstalacji, małej instalacji albo instalacji odnawialnego źródła energii
o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej nie większej niż 600 kW, w szczególności jej
rodzaj i moc zainstalowaną elektryczną, z określeniem rodzaju wykonanych czynności;
4)
oświadczenie o następującej treści
„
Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że dane zawarte we wniosku o przedłużenie ważności certyfikatu są kompletne
i zgodne z prawdą.
”
;
klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
3.
Jeżeli we wniosku nie wskazano adresu instalatora i nie ma możności ustalenia tego
adresu na podstawie posiadanych danych, wniosek pozostawia się bez rozpoznania.
4.
Jeżeli wniosek nie czyni zadość wymaganiom określonym w ust. 2, Prezes UDT wzywa instalatora
do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje
pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
1.
Prezes UDT wydaje wtórnik certyfikatu na wniosek instalatora w przypadku utraty lub
zniszczenia certyfikatu.
2.
W przypadku odzyskania utraconego certyfikatu instalator, który uzyskał wtórnik certyfikatu,
zwraca certyfikat Prezesowi UDT.
1.
Osoby będące obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz osoby będące
obywatelami innych państw, którym na podstawie umów międzynarodowych lub przepisów
prawa Unii Europejskiej przysługuje prawo podjęcia zatrudnienia na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, mogą instalować mikroinstalacje, małe instalacje lub instalacje odnawialnego
źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej nie większej niż 600 kW, jeżeli
posiadają ważny
1)
certyfikat lub równoważny dokument wydany w tym państwie zgodnie z kryteriami określonymi
w załączniku IV dyrektywy 2009/28/WE w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł
odnawialnych i zgłoszą Prezesowi UDT zamiar rozpoczęcia instalacji mikroinstalacji,
małej instalacji albo instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
cieplnej nie większej niż 600 kW nie później niż w terminie 30 dni przed zamierzonym
dniem rozpoczęcia instalacji, lub
2)
certyfikat wydany na podstawie art. 139 ust. 2.
2.
W zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zawiera się
1)
dane, o których mowa w art. 138 ust. 1;
2)
oświadczenie o ważności i możliwości stosowania w obrocie certyfikatu lub równoważnego
dokumentu wydanego w innym państwie.
3.
Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, stanowi podstawę do dokonania wpisu do rejestru,
o którym mowa w art. 158 ust. 1 pkt 1.
1.
Akredytowanym organizatorem szkolenia podstawowego lub przypominającego, o których
mowa w art. 136 ust. 3 pkt 3 oraz w art. 143 ust. 2 pkt 2, może być podmiot, który
1)
posiada system zarządzania szkoleniami;
2)
posiada warunki lokalowe i wyposażenie gwarantujące prawidłowe przeprowadzenie szkoleń;
3)
dysponuje kadrą posiadającą kwalifikacje niezbędne do przeprowadzenia szkolenia;
4)
uzyskał akredytację Prezesa UDT w zakresie szkolenia odpowiedniego dla danego rodzaju
instalacji odnawialnego źródła energii, o których mowa w art. 136 ust. 2, zwaną dalej
„akredytacją”.
2.
System zarządzania szkoleniami, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, dla danego rodzaju instalacji
odnawialnego źródła energii, przy uwzględnieniu dobrej praktyki szkoleniowej, zawiera
w szczególności
1)
wskazanie osoby odpowiedzialnej za zarządzanie organizacją szkoleń;
2)
procedurę dokumentowania i weryfikacji kompetencji osób prowadzących szkolenia oraz
zapewnienia aktualizacji ich wiedzy;
3)
procedurę rejestrowania uczestników szkoleń oraz dokumentowania przebiegu szkoleń
wraz z oceną ich efektywności;
4)
procedurę nadzoru nad
a)
aktualizacją i dokonywaniem zmian w programach szkoleń i materiałach szkoleniowych,
b)
stanem urządzeń technicznych, w tym wyposażeniem laboratoryjnym lub innymi urządzeniami
do zajęć praktycznych;
5)
zasady informowania o
a)
wysokości opłat za szkolenia oraz sposobie ich wnoszenia,
b)
miejscu oraz czasie szkolenia,
c)
zakresie programowym szkolenia, w tym przepisach prawnych, normach, specyfikacjach
technicznych i innych pomocach niezbędnych do realizacji programu szkolenia,
d)
wyposażeniu dostarczanym przez organizatora, w tym środkach ochrony indywidualnej,
oraz wymaganiach bezpieczeństwa i higieny pracy związanych z miejscami szkolenia.
1.
Prezes UDT udziela akredytacji na wniosek organizatora szkolenia.
2.
Wniosek o udzielenie akredytacji zawiera
1)
oznaczenie firmy organizatora szkolenia i adresu jego siedziby;
2)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) organizatora szkolenia, jeżeli został nadany;
3)
określenie
a)
typu przeprowadzanych szkoleń,
b)
rodzaju instalacji odnawialnego źródła energii w zakresie, w którym zamierza prowadzić
szkolenie,
c)
miejsca lub miejsc prowadzenia szkolenia;
4)
podpis wnioskodawcy albo osoby uprawnionej do reprezentacji wnioskodawcy, ze wskazaniem
imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.
3.
Do wniosku o udzielenie akredytacji dołącza się
1)
tablicę korelacji zakresu programowego szkolenia prowadzonego przez organizatora z
zakresem programowym szkolenia określonym w przepisach wydanych na podstawie art.
152,
2)
procedury systemu zarządzania szkoleniami, o których mowa w art. 146 ust. 2 pkt 2-4,
3)
wykaz szkoleń z określeniem zakresu programowego dla danego typu szkolenia, z podziałem
na grupy tematyczne i zagadnienia,
4)
wykaz zajęć szkoleniowych oraz liczby godzin edukacyjnych,
5)
wykaz urządzeń technicznych, w tym wyposażenia laboratoryjnego lub innych urządzeń
do zajęć praktycznych, 6) wykaz osób prowadzących zajęcia teoretyczne i praktyczne
wraz z ich danymi osobowymi oraz danymi dotyczącymi wykształcenia oraz przebiegu praktyki
zawodowej - dla danego typu szkolenia i rodzaju instalacji odnawialnego źródła energii.
4.
Wniosek o udzielenie akredytacji może być złożony za pomocą środków komunikacji elektronicznej
w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną.
5.
Wniosek o udzielenie akredytacji złożony za pomocą środków komunikacji elektronicznej
opatruje się
1)
kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo
2
podpisem zaufanym.
1.
Jeżeli we wniosku nie wskazano adresu organizatora szkolenia i nie ma możności ustalenia
tego adresu na podstawie posiadanych danych, wniosek pozostawia się bez rozpoznania.
2.
Jeżeli wniosek nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w art. 147, Prezes UDT wzywa
organizatora szkolenia do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie
tych braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
1.
Prezes UDT udziela akredytacji organizatorowi szkolenia albo zawiadamia o odmowie
jej udzielenia, w terminie nie dłuższym niż 60 dni od dnia złożenia wniosku o udzielenie
akredytacji.
2.
Akredytacja jest ważna przez okres 5 lat od dnia jej udzielenia i podlega okresowej
weryfikacji, co najmniej raz w okresie ważności udzielonej akredytacji.
Prezes UDT odmawia udzielenia akredytacji organizatorowi szkoleń, w przypadku gdy
organizator szkolenia nie spełnia któregokolwiek z wymagań określonych w art. 146
ust. 1 pkt 1-3.
1.
Prezes UDT może ograniczyć zakres udzielonej akredytacji na wniosek akredytowanego
organizatora szkoleń. Przepisy art. 147 ust. 1, 2, 4 i 5 stosuje się odpowiednio.
2.
Prezes UDT cofa udzieloną akredytację, w przypadku negatywnego wyniku okresowej weryfikacji,
o której mowa w art. 149 ust. 2.
Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia
1)
szczegółowe warunki udzielania akredytacji organizatorowi szkoleń oraz sposób jej
okresowej weryfikacji, wzór wniosku o udzielenie akredytacji, wzór zgłoszenia, o którym
mowa w art. 153 ust. 1 pkt 1, oraz wzór zaświadczenia potwierdzającego ukończenie
szkolenia,
2)
zakres programowy szkoleń podstawowych i przypominających, części teoretycznej i praktycznej,
obejmujący minimalny zakres wiedzy i umiejętności odpowiednio dla danego rodzaju instalacji,
o których mowa w art. 136 ust. 2, dla osób ubiegających się o wydanie lub przedłużenie
ważności certyfikatu,
3)
wymagania kwalifikacyjne dla kandydata na członka Komisji, tryb powoływania, okresowej
weryfikacji i odwoływania członków Komisji, sposób działania Komisji oraz sposób i
wysokość wynagrodzenia członków Komisji za przeprowadzenie egzaminu na instalatorów,
4)
sposób opracowywania, weryfikacji i przechowywania pytań egzaminacyjnych,
5)
warunki i formę przeprowadzania egzaminu oraz kryteria jego oceny,
6)
wzory wniosków o wydanie certyfikatu oraz o przedłużenie ważności certyfikatu, wzór
graficzny certyfikatu i jego wtórnika oraz wzór zgłoszenia, o którym mowa w art. 145
ust. 1 pkt 1,
7)
sposób prowadzenia rejestrów, o których mowa w art. 158 ust. 1, oraz warunki i sposób
przechowywania dokumentacji dotyczącej udzielonej akredytacji i wydania certyfikatu
- biorąc pod uwagę zapewnienie bezstronnego i niezależnego przebiegu postępowań w
sprawie akredytacji organizatorów szkoleń oraz certyfikacji instalatorów danego rodzaju
instalacji, zapewnienie odpowiednich kompetencji instalatorów mikroinstalacji, małych
instalacji lub instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
cieplnej nie większej niż 600 kW, a także odpowiedniego sposobu dokumentowania, ewidencjonowania
oraz przechowywania dokumentacji dotyczącej tych postępowań.
1.
Podmiot prowadzący działalność w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji
Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, może być organizatorem
szkolenia podstawowego lub przypominającego, o których mowa w art. 136 ust. 3 pkt
3 oraz w art. 143 ust. 2 pkt 2, jeżeli posiada ważną
1)
akredytację udzieloną przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederację Szwajcarską
lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, i zgłosi Prezesowi UDT zamiar rozpoczęcia
szkoleń nie później niż w terminie 60 dni przed zamierzonym dniem rozpoczęcia szkoleń,
lub
2)
akredytację udzieloną na podstawie art. 149 ust. 1.
2.
Zgłoszenie o zamiarze rozpoczęcia szkoleń zawiera
1)
dane, o których mowa w art. 147 ust. 2;
2)
oświadczenie o ważności akredytacji udzielonej przez inne państwo członkowskie Unii
Europejskiej, Konfederację Szwajcarską lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
3.
Zgłoszenie o zamiarze rozpoczęcia szkoleń stanowi podstawę do dokonania wpisu do rejestru,
o którym mowa w art. 158 ust. 1 pkt 2.
1.
Przy Prezesie UDT działa Komitet Odwoławczy, zwany dalej „Komitetem”, który liczy
nie więcej niż 10 osób posiadających wiedzę i doświadczenie w zakresie certyfikacji
i akredytacji.
2.
Do zadań Komitetu należy rozpatrywanie odwołań w sprawach odmowy wydania certyfikatu,
cofnięcia certyfikatu, odmowy przedłużenia ważności certyfikatu, odmowy udzielenia
akredytacji oraz cofnięcia akredytacji.
3.
Kadencja Komitetu trwa 4 lata od dnia powołania.
4.
W skład Komitetu wchodzą proporcjonalnie, w liczbie zapewniającej brak dominacji którejkolwiek
ze stron, osoby reprezentujące organy administracji rządowej oraz ogólnopolskie stowarzyszenia
i organizacje konsumenckie, pracodawców, gospodarcze i naukowo-techniczne, jeżeli
zakres ich działania obejmuje zadania związane z promowaniem wykorzystania odnawialnych
źródeł energii.
5.
Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa UDT o zgłoszonych
kandydatach, na wniosek organów, stowarzyszeń i organizacji, o których mowa w ust.
4, powołuje oraz odwołuje członków Komitetu.
6.
Organizację i tryb pracy Komitetu określa regulamin nadany przez Prezesa UDT w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw energii.
7.
Obsługę administracyjno-organizacyjną Komitetu zapewnia Urząd Dozoru Technicznego.
1.
W przypadku
1)
odmowy wydania certyfikatu,
2)
cofnięcia certyfikatu,
3)
odmowy przedłużenia ważności certyfikatu,
4)
odmowy udzielenia akredytacji,
5)
cofnięcia akredytacji
- przysługuje odwołanie.
2.
Odwołanie wnosi się do Komitetu, za pośrednictwem Prezesa UDT, w terminie 14 dni od
dnia otrzymania zawiadomienia o odmowie wydania certyfikatu, cofnięcia certyfikatu,
odmowie przedłużenia ważności certyfikatu, odmowie udzielenia akredytacji lub cofnięcia
akredytacji.
3.
Komitet rozpatruje odwołania w składzie co najmniej trzyosobowym, w terminie nie dłuższym
niż 30 dni od dnia wniesienia odwołania.
4.
Nadanie odwołania w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu
ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe
(Dz. U. z 2018 r. poz. 2188) lub złożenie go w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go
do Komitetu.
1.
Po rozpatrzeniu odwołania, o którym mowa w art. 155 ust. 1, Komitet
1)
stwierdza zasadność odwołania i przekazuje sprawę Prezesowi UDT do ponownego rozpoznania
albo
2)
oddala odwołanie.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, osobie lub podmiotowi przysługuje skarga
do sądu administracyjnego, którą wnosi się za pośrednictwem Komitetu, w terminie 30
dni od dnia doręczenia zawiadomienia o oddaleniu odwołania. W postępowaniu przed sądem
stosuje się odpowiednio przepisy o zaskarżaniu do sądu decyzji.
1.
Opłaty pobiera się za
1)
przeprowadzenie egzaminu - w wysokości, obowiązującej w dniu ogłoszenia terminu egzaminu
w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Dozoru Technicznego, nie niższej niż 5%
i nie wyższej niż 20% kwoty przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, ogłaszanego
przez Prezesa GUS na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych;
2)
wydanie certyfikatu - w wysokości, obowiązującej w dniu złożenia wniosku o wydanie
certyfikatu, nie wyższej niż 5% kwoty przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej,
ogłaszanego przez Prezesa GUS na podstawie przepisów ustawy wymienionej w pkt 1;
3)
przedłużenie ważności certyfikatu - w wysokości, obowiązującej w dniu złożenia wniosku
o przedłużenie ważności certyfikatu, nie niższej niż 5% i nie wyższej niż 10% kwoty
przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, ogłaszanego przez Prezesa GUS na
podstawie przepisów ustawy wymienionej w pkt 1;
4)
wydanie wtórnika certyfikatu, wynoszącą 50 złotych za każdy wydany wtórnik;
5)
udzielanie akredytacji - w wysokości obowiązującej w dniu złożenia wniosku o udzielenie
akredytacji, wynoszącej 150% kwoty przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej,
ogłaszanego przez Prezesa GUS na podstawie przepisów ustawy wymienionej w pkt 1.
2.
Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat,
o których mowa w ust. 1 pkt 1-3 i 5, a także sposób ich wnoszenia, biorąc pod uwagę
konieczność zapewnienia pokrycia kosztów przeprowadzania egzaminów i kosztów wydawania
certyfikatów oraz dokumentów potwierdzających udzielanie akredytacji.
3.
Opłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3 i 5, nie podlegają zwrotowi w przypadku odmowy
1)
wydania certyfikatu;
2)
przedłużenia ważności certyfikatu;
3)
udzielenia akredytacji.
4.
Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią przychód Urzędu Dozoru Technicznego.
1.
Prezes UDT prowadzi w systemie teleinformatycznym rejestry
1)
certyfikowanych instalatorów, wydanych certyfikatów i ich wtórników;
2)
akredytowanych organizatorów szkoleń.
2.
Rejestr, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje następujące dane
1)
imię (imiona) i nazwisko instalatora;
2)
datę i miejsce urodzenia instalatora;
3)
numer PESEL - o ile został nadany, albo rodzaj i numer dokumentu potwierdzającego
tożsamość instalatora;
4)
adres zamieszkania oraz adres do korespondencji;
5)
numer zaświadczenia potwierdzającego ukończenie szkolenia;
6)
numer protokołu z przeprowadzonego egzaminu;
7)
numer, datę i miejsce wydania certyfikatu lub jego wtórnika;
8)
datę ważności i zakres certyfikatu;
9)
miejsce pracy albo wykonywania działalności gospodarczej przez instalatora;
10)
datę cofnięcia certyfikatu.
3.
Dane, o których mowa w ust. 2
1)
pkt 1, 7 i 8 - są jawne;
2)
pkt 9 - są jawne w przypadku złożenia przez zainteresowanego oświadczenia o wyrażeniu
zgody na ich ujawnienie, o których mowa w art. 138 ust. 2 pkt 2.
4.
Do rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wpisuje się osoby, o których mowa w art.
145 ust. 1.
5.
Rejestr, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, obejmuje dane, o których mowa w art. 147 ust.
2, oraz datę ważności i zakres akredytacji.
6.
Rejestr, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest jawny.
7.
Do rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, wpisuje się podmioty, o których mowa w
art. 153 ust. 1.
1.
Prezes UDT administruje i przetwarza dane zawarte w rejestrach, o których mowa w art.
158 ust. 1, zgodnie z przepisami o ochronie danych osobowych.
2.
Prezes UDT usuwa z rejestru, o którym mowa w art. 158 ust. 1
1)
pkt 1, dane dotyczące instalatora, po upływie 5 lat od dnia wygaśnięcia lub cofnięcia
certyfikatu;
2)
pkt 2, dane organizatora szkoleń, po upływie 3 miesięcy od dnia wygaśnięcia lub cofnięcia
akredytacji.
Prezes UDT przechowuje przez okres 5 lat dokumentację dotyczącą postępowania w sprawie
wydania certyfikatów lub ich wtórników oraz udzielenia akredytacji.
1.
Współpraca międzynarodowa w zakresie odnawialnych źródeł energii polega na przekazaniu
w danym roku określonej ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach odnawialnego
źródła energii między Rzecząpospolitą Polską a innymi państwami członkowskimi Unii
Europejskiej, Konfederacją Szwajcarską lub państwami członkowskimi Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) - stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwana
dalej „transferem statystycznym”.
2.
Transfer statystyczny odbywa się na podstawie umowy międzynarodowej albo na podstawie
umowy cywilnoprawnej.
3.
W umowach, o których mowa w ust. 2, określa się w szczególności
1)
ilość przekazywanej energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła
energii;
2)
cenę energii elektrycznej, o której mowa w pkt 1;
3)
sposób prowadzenia rozliczeń za energię elektryczną, o której mowa w pkt 1;
4)
okres obowiązywania umowy i warunki jej rozwiązania;
5)
zobowiązanie obydwu stron umowy do przekazywania Komisji Europejskiej informacji o
transferze statystycznym określonej ilości energii elektrycznej, o której mowa w pkt
1, w szczególności o ilości i cenie tej energii.
4.
Strony umów, o których mowa w ust. 2, przekazują Komisji Europejskiej informację o
transferze statystycznym określonej ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach
odnawialnego źródła energii, w terminie 3 miesięcy od zakończenia roku, w którym dokonano
transferu statystycznego.
5.
W przypadku nieosiągnięcia przez Rzeczpospolitą Polską krajowego celu, o którym mowa
w art. 126 ust. 2 pkt 1, w poprzednim roku kalendarzowym, nie dokonuje się transferów
statystycznych z Rzeczypospolitej Polskiej.
6.
Zawarcie umowy cywilnoprawnej wymaga uzyskania zgody Rady Ministrów.
7.
Umowę cywilnoprawną przekazuje się Radzie Ministrów do wiadomości, w terminie 14 dni
od dnia jej zawarcia.
Minister właściwy do spraw energii przesyła Komisji Europejskiej informacje dotyczące
transferu statystycznego, który może zostać uwzględniony w realizacji krajowego celu
określonego w art. 126 ust. 2 pkt 1, w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy, o której
mowa w art. 161 ust. 2.
1.
Transfer statystyczny nie ma wpływu na osiągnięcie krajowego celu, o którym mowa w
art. 126 ust. 2 pkt 1.
2.
Warunkiem osiągnięcia krajowego celu wynikającego z krajowego planu działania jest
realizacja zobowiązania stron umowy, o której mowa w art. 161 ust. 2, do przekazywania
Komisji Europejskiej informacji o transferze statystycznym.
3.
W przypadku przekazania określonej ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach
odnawialnego źródła energii w formie transferu statystycznego, należy
1)
przekazaną ilość określonej energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach odnawialnego
źródła energii przez Rzeczpospolitą Polską innym państwom członkowskim Unii Europejskiej,
Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o
Wolnym Handlu (EFTA) - stronom umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, odjąć od
określonej ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła
energii, która jest uwzględniana przy obliczaniu krajowego celu;
2)
przyjętą określoną ilość energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach odnawialnego
źródła energii przez Rzeczpospolitą Polską od innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o
Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dodać do
określonej ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła
energii, która jest uwzględniana przy obliczaniu krajowego celu.
1.
Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej w instalacjach
odnawialnego źródła energii na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na obszarze
wyłącznej strefy ekonomicznej, w terminie do dnia 31 grudnia 2016 r., może przystąpić
na warunkach określonych w umowie zawieranej z innymi podmiotami z państw członkowskich
Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
do realizacji wspólnego projektu energetycznego, dotyczącego energii elektrycznej
wytwarzanej w instalacjach odnawialnego źródła energii, zwanego dalej „wspólnym projektem
energetycznym”.
2.
Wspólnym projektem energetycznym jest w szczególności budowa nowej instalacji odnawialnego
źródła energii lub modernizacja istniejącej instalacji odnawialnego źródła energii,
dokonana po dniu 25 czerwca 2009 r., oraz z której wytworzona określona ilość energii
elektrycznej będzie zaliczana do krajowego celu, o którym mowa w art. 126 ust. 2 pkt
1.
3.
Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, które przystąpiło do wspólnego
projektu energetycznego, informuje niezwłocznie ministra właściwego do spraw energii
o każdym zrealizowanym etapie wspólnego projektu energetycznego.
4.
Zakres współfinansowania wspólnego projektu energetycznego, termin jego realizacji
oraz obowiązki stron określi umowa, o której mowa w ust. 1.
1.
Minister właściwy do spraw energii, stosując obiektywne i przejrzyste zasady oraz
biorąc pod uwagę politykę energetyczną państwa wyraża, w drodze decyzji, zgodę na
przystąpienie przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 164 ust. 1, do
wspólnego projektu energetycznego.
2.
Decyzję, o której mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera
1)
oznaczenie przedsiębiorstw energetycznych, które zamierzają realizować wspólny projekt
energetyczny;
2)
opis instalacji odnawialnego źródła energii, którego dotyczy wspólny projekt energetyczny;
3)
określenie udziału lub ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego
źródła energii, która będzie mogła być zaliczana do krajowego celu danego państwa
członkowskiego Unii Europejskiej;
4)
określenie okresu, w latach kalendarzowych, w którym wytworzona energia elektryczna
będzie mogła być zaliczana do krajowego celu danego państwa członkowskiego;
5)
zasady korzystania instalacji odnawialnego źródła energii z mechanizmów i instrumentów
wspierających wytwarzanie energii elektrycznej w instalacjach odnawialnego źródła
energii.
4.
Minister właściwy do spraw energii, wyrażając zgodę, o której mowa w ust. 1, określi
udział lub ilość energii elektrycznej, która będzie zaliczona do krajowego celu, o
którym mowa w art. 126 ust. 2 pkt 1.
5.
Po wyrażeniu zgody, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw energii przekazuje
Komisji Europejskiej informację zawierającą
1)
oznaczenie państwa członkowskiego Unii Europejskiej, z którego podmioty będą uczestniczyły
we wspólnym projekcie energetycznym;
2)
opis instalacji odnawialnego źródła energii, którego ma dotyczyć wspólny projekt energetyczny;
3)
określenie udziału lub ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego
źródła energii, która będzie mogła być zaliczana do krajowego celu danego państwa
członkowskiego Unii Europejskiej;
4)
okres, w latach kalendarzowych, w którym wytworzona energia elektryczna będzie mogła
być zaliczana do krajowego celu danego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
6.
W przypadku konieczności zmiany wspólnego projektu energetycznego przedsiębiorstwo
energetyczne, które uzyskało zgodę, o której mowa w ust. 1, występuje do ministra
właściwego do spraw energii z wnioskiem o wyrażenie zgody na zmianę wspólnego projektu
energetycznego.
7.
Do wyrażenia zgody na zmianę wspólnego projektu energetycznego przepisy ust. 1-4 stosuje
się odpowiednio.
Minister właściwy do spraw energii przekazuje Komisji Europejskiej oraz państwu członkowskiemu,
z którym jest realizowany wspólny projekt energetyczny, w terminie do dnia 31 marca
roku następującego po roku kalendarzowym realizacji wspólnego projektu energetycznego,
informację o udziale lub ilości energii elektrycznej wytworzonej na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej w instalacji odnawialnego źródła energii objętej wspólnym projektem energetycznym
1)
oddanej do eksploatacji po dniu 25 czerwca 2009 r. lub
2)
zmodernizowanej po dniu 25 czerwca 2009 r.
- jeżeli energia elektryczna zostanie zaliczona do krajowego celu danego państwa członkowskiego
Unii Europejskiej.
1.
Minister właściwy do spraw energii, realizując zobowiązania międzynarodowe, może uwzględnić
w krajowym celu, o którym mowa w art. 126 ust. 2 pkt 1, energię elektryczną wytworzoną
w instalacji odnawialnego źródła energii zlokalizowanej na terenie państwa niebędącego
członkiem Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym, wyłącznie w przypadku, gdy energia elektryczna
1)
wytworzona w instalacjach odnawialnego źródła zostanie zużyta na obszarze Unii Europejskiej;
2)
zostanie zużyta na obszarze państw członkowskich Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem
że
a)
ilość energii elektrycznej równoważna ilości energii elektrycznej uwzględnianej do
obliczeń jest przypisana do alokowanej mocy połączeń międzysystemowych przez właściwych
operatorów systemów przesyłowych w kraju pochodzenia, kraju przeznaczenia i, o ile
ma to zastosowanie, w każdym kraju trzecim tranzytu,
b)
ilość energii elektrycznej równoważna ilości energii elektrycznej uwzględnianej do
obliczeń została zarejestrowana w wykazie zbilansowania przez właściwego operatora
systemu przesyłowego,
c)
przypisana zdolność i wytwarzanie energii elektrycznej w instalacjach odnawialnego
źródła energii odnoszą się do tego samego okresu, o którym mowa w pkt 3;
3)
jest wytwarzana w instalacji odnawialnego źródła energii, którą oddano do eksploatacji
po dniu 25 czerwca 2009 r., lub w tej części instalacji odnawialnego źródła energii,
którą zmodernizowano po tym dniu;
4)
nie była objęta instrumentami wspierającymi wytwarzanie tej energii w ramach systemu
wsparcia obowiązującego w państwie niebędącym członkiem Unii Europejskiej, Konfederacji
Szwajcarskiej lub państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) - stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, z wyłączeniem pomocy
inwestycyjnej przyznanej dla tej instalacji odnawialnego źródła energii.
2.
Minister właściwy do spraw energii przekazuje Komisji Europejskiej raport, w którym
określa ilość energii elektrycznej wytworzonej w danym roku kalendarzowym oraz ilość
energii elektrycznej zaliczanej do krajowego celu danego państwa członkowskiego Unii
Europejskiej, w terminie do dnia 30 czerwca roku następującego po roku, za który raport
jest sporządzony.
Karze pieniężnej podlega ten, kto
1)
nie przestrzega obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia Prezesowi URE świadectw
pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego, w terminie określonym w
art. 67 ust. 2 oraz na zasadach określonych w art. 47 albo nie uiszcza opłaty zastępczej,
w terminie określonym w art. 68 ust. 2;
2)
nie przestrzega obowiązku zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust.
1;
3)
nie przestrzega obowiązku zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 42 ust.
1;
4)
nie dokonuje zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 92 ust. 1;
5)
przedkłada Prezesowi URE wniosek o wydanie świadectwa pochodzenia lub wniosek o wydanie
świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego, o których mowa odpowiednio w art. 45 ust.
1 oraz w art. 49 ust. 1, zawierający dane, informacje lub oświadczenia niezgodne ze
stanem faktycznym;
6)
nie przestrzega obowiązku zakupu ciepła, o którym mowa w art. 116 ust. 1;
6a)
będąc sprzedawcą, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, nie dokonuje rozliczenia, o którym
mowa w art. 4 ust. 1;
7)
nie przestrzega obowiązku odbioru biogazu lub biogazu rolniczego, o którym mowa w
art. 118;
8)
nie przestrzega obowiązku, o którym mowa w art. 64 ust. 3;
9)
nie przestrzega obowiązku, o którym mowa w art. 40 ust. 2 lub 6;
10)
nie przestrzega obowiązku, o którym mowa w art. 47 ust. 2;
11)
nie przedkłada w terminie Prezesowi URE sprawozdania, o którym mowa w art. 9 ust.
1 pkt 7, lub podaje w tym sprawozdaniu nieprawdziwe informacje;
11a
odmawia wglądu lub nie przedstawia Prezesowi URE dokumentów lub informacji, o których
mowa w art. 70 pkt 1 lub 2;
11b
nie przedkłada Prezesowi URE oświadczenia, o którym mowa w art. 70b ust. 3 pkt 6,
lub podaje w tym oświadczeniu nieprawdziwe informacje;
12)
nie przekazuje w terminie informacji, o których mowa w art. 5 ust. 1 lub 2, albo w
art. 12 ust. 1, lub podaje nieprawdziwe informacje;
13)
nie przekazuje towarowemu domowi maklerskiemu lub domowi maklerskiemu deklaracji,
o której mowa w art. 57 ust. 1, lub przekazuje deklarację niezgodną ze stanem faktycznym;
14)
wytwarza energię elektryczną lub ciepło z odnawialnych źródeł energii w małej instalacji
bez wpisu do rejestru wytwórców energii w małej instalacji, o którym mowa w art. 7,
lub niezgodnie z treścią tego wpisu;
15
dokonał sprzedaży energii elektrycznej w ramach aukcji, o której mowa w art. 73 ust.
2, poniżej 85% ilości tej energii określonej w ofercie, w okresach rozliczeniowych
wskazanych w art. 83 ust. 2, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 83 ust.
3b;
16
nie przekazuje w terminie Prezesowi URE informacji, o której mowa w art. 39 ust. 7
i 9, art. 39a ust. 7 i 9, art. 70b ust. 11, art. 83 ust. 1 pkt 1-3, lub przekazuje
nieprawdziwą informację;
17)
utrudnia przeprowadzenie kontroli wykonywanej przez Prezesa URE;
18)
nie przekazuje w terminie Prezesowi URE informacji, o której mowa w art. 44 ust. 15,
lub podaje nieprawdziwą informację;
19)
(uchylony)
20)
wytwarza biogaz rolniczy w instalacji odnawialnego źródła energii lub wytwarza energię
elektryczną z biogazu rolniczego w instalacji odnawialnego źródła energii innej niż
mikroinstalacja bez wpisu do rejestru wytwórców biogazu rolniczego, o którym mowa
w art. 23, lub niezgodnie z treścią tego wpisu;
21)
wytwarza biopłyny lub wytwarza energię elektryczną wyłącznie z biopłynów bez wpisu
do rejestru wytwórców biopłynów, o którym mowa w art. 34 ust. 1, lub niezgodnie z
treścią tego wpisu;
22)
nie przekazuje w terminie Dyrektorowi Generalnemu KOWR sprawozdania, o którym mowa
w art. 22 ust. 1, w art. 25 pkt 6 lub w art. 35 ust. 1 pkt 6, lub podaje w tym sprawozdaniu
nieprawdziwe informacje;
23)
nie przekazuje w terminie informacji, o których mowa w art. 20 ust. 1 lub 2, w art.
21 ust. 1 lub 2, w art. 24 ust. 3 pkt 2 albo w art. 28 ust. 1, lub podaje nieprawdziwe
informacje;
24)
utrudnia przeprowadzenie kontroli, o której mowa w art. 33, lub kontroli wykonywania
działalności gospodarczej w zakresie biopłynów, o której mowa w art. 34 ust. 1;
25
nie przekazuje Prezesowi URE informacji lub oświadczenia, o których mowa w art. 54;
26
nie spełnia zobowiązania do wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej z odnawialnych
źródeł energii, o którym mowa w art. 70b ust. 4 pkt 1 lit. d.
1.
Karę pieniężną, o której mowa w art. 168
1
pkt 1-18, 25 i 26, wymierza Prezes URE;
2)
pkt 20-24, wymierza Dyrektor Generalny KOWR
- w drodze decyzji.
2.
Od decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, służy odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie
- sądu ochrony konkurencji i konsumentów, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
3.
Postępowanie w sprawie odwołania od decyzji Prezesa URE toczy się według przepisów
ustawy - Kodeks postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach z zakresu regulacji energetyki.
4.
Do postanowień wydanych przez Prezesa URE, na które przysługuje zażalenie, przepisy
ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia
postanowienia.
5.
Do postępowania przed Dyrektorem Generalnym KOWR stosuje się przepisy ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Organem wyższego stopnia w stosunku do Dyrektora Generalnego KOWR jest minister
właściwy do spraw rynków rolnych.
1.
Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach określonych w art. 168 pkt 1-5
i 10 nie może być wyższa niż 15% przychodu ukaranego podmiotu, osiągniętego w poprzednim
roku podatkowym, a jeżeli kara pieniężna jest związana z działalnością gospodarczą
wykonywaną na podstawie koncesji albo wpisu do rejestru działalności regulowanej,
wysokość kary nie może być wyższa niż 15% przychodu ukaranego przedsiębiorcy, wynikającego
z prowadzonej działalności koncesjonowanej albo działalności wykonywanej na podstawie
wpisu do rejestru działalności regulowanej, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.
2.
Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach określonych w art. 168 pkt 1 i
3 nie może być niższa niż
1)
w zakresie nieprzestrzegania obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1, obliczona
według wzoru
\(
K_o = 1,3 \times (O_z - O_{zz} ),
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
Ko- minimalną wysokość kary pieniężnej, wyrażoną w złotych,
Oz - opłatę zastępczą, obliczoną zgodnie z art. 56, wyrażoną w złotych,
Ozz - uiszczoną opłatę zastępczą, wyrażoną w złotych;
2)
w zakresie nieprzestrzegania obowiązku, o którym mowa w art. 42 ust. 1, obliczona
według wzoru
\(
K_{oz} = C_c \times (E_{oo} - E_{zo} ),
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
Koz - minimalną wysokość kary pieniężnej, wyrażoną w złotych,
Cc - średnią cenę sprzedaży energii elektrycznej w poprzednim roku kalendarzowym ogłoszoną
przez Prezesa URE, na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b ustawy - Prawo energetyczne,
wyrażoną w złotych za 1 MWh,
Eoo - ilość oferowanej do zakupu energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego
źródła energii, wyrażoną w MWh,
Ezo - ilość zakupionej energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła
energii w danym roku, wyrażoną w MWh.
3.
Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach określonych w art. 168 pkt 6-8
nie może być wyższa niż 15% przychodu ukaranego podmiotu, osiągniętego w poprzednim
roku podatkowym, a jeżeli kara pieniężna związana jest z działalnością gospodarczą
wykonywaną na podstawie koncesji albo wpisu do rejestru działalności regulowanej,
wysokość kary nie może być niższa niż 1% i nie wyższa niż 15% przychodu ukaranego
przedsiębiorcy, wynikającego z wykonywanej działalności koncesjonowanej albo działalności
prowadzonej na podstawie wpisu do rejestru działalności regulowanej, osiągniętego
w poprzednim roku podatkowym.
4.
Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach określonych w art. 168
1
pkt 9, 11a i 17, wynosi 10 000 zł;
2
pkt 11, 11b, 12, 14, 16 i 18, wynosi 1000 zł;
3
pkt 26, wynosi 1000 zł za każde rozpoczęte 6 miesięcy niespełnienia zobowiązania,
licząc od dnia powstania obowiązku.
5.
Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadku, o którym mowa w art. 168 pkt 13,
nie może być niższa niż wysokość opłaty zastępczej nieuiszczonej przez towarowy dom
maklerski lub dom maklerski, obliczonej według wzoru, o którym mowa w art. 56, w stosunku
do energii elektrycznej zużytej przez przedsiębiorstwo energetyczne na własny użytek,
a niewskazanej w deklaracji, o której mowa w art. 57 ust. 1.
6
Wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadku, o którym mowa w art. 168 pkt 15,
oblicza się według wzoru
\(
K_O = 0,5 \times [C_s \times (E_{OA} - E_{WA} )],
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
KO - wysokość kary pieniężnej wyrażoną w złotych,
CS - cenę skorygowaną wyrażoną w zł/MWh, stanowiącą cenę zakupu energii elektrycznej,
o której mowa w art. 92 ust. 1, lub podstawę wypłaty ujemnego salda obliczonego zgodnie
z art. 93 ust. 1 pkt 4 albo ust. 2 pkt 3,
EOA - ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, jaką wytwórca zobowiązał
się wytworzyć, wprowadzić do sieci i sprzedać po zamknięciu sesji aukcji, w okresie
rozliczeniowym określonym w art. 83 ust. 2, wyrażoną w MWh,
EWA - ilość sprzedanej w ramach systemu aukcyjnego energii elektrycznej z odnawialnych
źródeł energii w okresie rozliczeniowym określonym w art. 83 ust. 2, wyrażoną w MWh.
7.
Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach określonych w art. 168
1)
pkt 20, 21 i 24 - wynosi 10 000 złotych;
2
pkt 22, 23 i 25 - wynosi 1000 złotych.
Organy, o których mowa w art. 169 ust. 1, w terminie do dnia 31 marca każdego roku,
przekazują ministrowi właściwemu do spraw energii sprawozdanie zawierające informacje
o liczbie i wysokości wymierzonych kar pieniężnych za rok poprzedni.
W przypadku nałożenia na przedsiębiorstwo energetyczne kary pieniężnej, określonej
w art. 168 pkt 1-18, Prezes URE może nałożyć karę pieniężną na kierownika przedsiębiorstwa
energetycznego, z tym że kara ta może być wymierzona w kwocie nie większej niż 300%
jego miesięcznego wynagrodzenia.
Prezes URE może odstąpić od wymierzenia kary w przypadku, gdy przedsiębiorstwo energetyczne,
o którym mowa w art. 52 ust. 2 pkt 2, wykonało w niepełnym zakresie obowiązek określony
w art. 52 ust. 1, przyjmując do określenia podstawy wysokości tego obowiązku oświadczenie,
o którym mowa w art. 52 ust. 3, zawierające nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd
dane.
1.
Ustalając wysokość kary pieniężnej, organy, o których mowa w art. 169 ust. 1, uwzględnia
zakres naruszeń, powtarzalność naruszeń lub korzyści finansowe możliwe do uzyskania
z tytułu naruszenia.
2.
Organy, o których mowa w art. 169 ust. 1, mogą odstąpić od wymierzenia kary, jeżeli
zakres naruszeń jest znikomy, a podmiot zaprzestał naruszania prawa lub zrealizował
obowiązek, zanim organy, o których mowa w art. 169 ust. 1, powzięły o tym wiadomość.
1.
Kary pieniężne, o których mowa w art. 168 oraz w art. 172, uiszcza się na rachunek
bankowy wskazany w decyzji o wymierzeniu kary w terminie 14 dni od dnia, w którym
decyzja Prezesa URE albo decyzja Dyrektora Generalnego KOWR o wymierzeniu kary pieniężnej
stała się prawomocna.
2.
Wpływy z tytułu kar pieniężnych, o których mowa w art. 168 oraz w art. 172, stanowią
dochód budżetu państwa i są wnoszone na rachunek właściwego urzędu skarbowego.
Kary pieniężne, o których mowa w art. 168 oraz w art. 172, podlegają ściągnięciu w
trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Prezes URE niezwłocznie powiadamia Komisję Europejską o zmianach przepisów w zakresie
kar pieniężnych i o działaniach podejmowanych w przypadku naruszeń przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r.
w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii
elektrycznej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1228/2003
(Dz. Urz. UE L 211 z 14.08.2009, str. 15, z późn. zm.).
(pominięte)
Od dnia wejścia w życie rozdziału 4 stawka netto opłaty, o której mowa w art. 95 ust.
1, wynosi 2,51 złotych za 1 MWh i obowiązuje do końca roku kalendarzowego, w którym
rozdział 4 wszedł w życie.
1.
Świadectwa pochodzenia i świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego wydane przed dniem
wejścia w życie rozdziału 4 zachowują ważność.
2.
Do wykonania i rozliczenia obowiązku, o którym mowa w art. 9a ust. 1 i 8 ustawy zmienianej
w art. 179, za okres przed dniem wejścia w życie art. 179 pkt 5, oraz w zakresie kar
pieniężnych za nieprzestrzeganie tego obowiązku w tym okresie stosuje się przepisy
dotychczasowe.
3.
W sprawach związanych z wydaniem świadectw pochodzenia dla energii elektrycznej wytworzonej
przed dniem wejścia w życie rozdziału 4, stosuje się przepisy dotychczasowe oraz art.
9e
4.
Do spraw o wydanie świadectwa pochodzenia i świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego,
dla energii elektrycznej i biogazu rolniczego wytworzonych przed dniem wejścia w życie
rozdziału 4, wszczętych na podstawie wniosków złożonych po dniu wejścia w życie rozdziału
4, stosuje się przepisy dotychczasowe.
5.
Z dniem wejścia w życie rozdziału 4 niniejszej ustawy, rejestr świadectw pochodzenia
lub świadectw pochodzenia biogazu, prowadzony na podstawie przepisów ustawy zmienianej
w art. 179, staje się odpowiednio rejestrem świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia
biogazu rolniczego, o którym mowa w art. 64 niniejszej ustawy.
6.
Prawa majątkowe wynikające ze świadectw pochodzenia oraz świadectw pochodzenia biogazu
wydanych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 179, stają się odpowiednio
prawami majątkowymi wynikającymi ze świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia
biogazu rolniczego, o których mowa w art. 63 niniejszej ustawy.
7.
Do wykonania i rozliczenia obowiązku, o którym mowa w art. 188 i art. 188a, stosuje
się przepisy dotychczasowe. W zakresie kar pieniężnych za niewykonanie tych obowiązków
stosuje się odpowiednio przepisy określone w rozdziale 9 niniejszej ustawy.
Przepisy dotyczące obowiązku, o którym mowa w art. 9a ust. 1 ustawy zmienianej w art.
179, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się w terminie do dnia 30 czerwca
2019 r.
1.
Za 2015 r. odbiorca przemysłowy, przedsiębiorstwo energetyczne, odbiorca końcowy oraz
towarowy dom maklerski lub dom maklerski, o których mowa w ust. 2 pkt 1-5, w zakresie
określonym w ust. 17, są obowiązani
1)
uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi URE świadectwo pochodzenia lub świadectwo
pochodzenia biogazu rolniczego wydane odpowiednio dla energii elektrycznej lub biogazu
rolniczego, wytworzonych w instalacjach odnawialnego źródła energii znajdujących się
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zlokalizowanych w wyłącznej strefie ekonomicznej
lub
2)
uiścić opłatę zastępczą, obliczoną w sposób określony w ust. 16
- do dnia 30 czerwca 2016 r.
2.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, wykonują
1)
odbiorca przemysłowy, który w roku kalendarzowym poprzedzającym rok realizacji obowiązku
zużył nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej, a także złożył oświadczenie, o którym
mowa w ust. 4;
2)
przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania
energii elektrycznej lub obrotu tą energią i sprzedające tę energię odbiorcom końcowym
niebędącym odbiorcami przemysłowymi, o których mowa w pkt 1;
3)
odbiorca końcowy, inny niż odbiorca przemysłowy, o którym mowa w pkt 1, będący członkiem
giełdy w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych lub członkiem rynku organizowanego przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, w odniesieniu do transakcji zawieranych we własnym imieniu
na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez ten podmiot;
4)
odbiorca końcowy, inny niż odbiorca przemysłowy, o którym mowa w pkt 1, będący członkiem
giełdowej izby rozrachunkowej w rozumieniu przepisów ustawy o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji zawieranych przez niego poza giełdą towarową lub rynkiem,
o których mowa w pkt 3, będących przedmiotem rozliczeń prowadzonych w ramach tej izby
przez spółkę prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową, przez Krajowy Depozyt Papierów
Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych
S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;
5)
towarowy dom maklerski lub dom maklerski w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych, innych
niż odbiorcy przemysłowi, o których mowa w pkt 1, na giełdzie towarowej lub na rynku
organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek
regulowany.
3.
Przez odbiorcę przemysłowego rozumie się odbiorcę końcowego
1)
którego przeważającą działalnością gospodarczą jest działalność określona w Polskiej
Klasyfikacji Działalności (PKD) i oznaczona następującymi kodami: 0510; 0729; 0811;
0891; 0893; 0899; 1032; 1039; 1041; 1062; 1104; 1106; 1310; 1320; 1394; 1395; 1411;
1610; 1621; 1711; 1712; 1722; 1920; 2012; 2013; 2014; 2015; 2016; 2017; 2060; 2110;
2221; 2222; 2311; 2312; 2313; 2314; 2319; 2320; 2331; 2342; 2343; 2349; 2399; 2410;
2420; 2431; 2432; 2434; 2441; 2442; 2443; 2444; 2445; 2446; 2720; 3299; 2011; 2332;
2351; 2352; 2451; 2452; 2453; 2454; 2611; 2680; 3832;
2)
dla którego wartość współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej wynosi
nie mniej niż 3%.
4.
Do wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia wejścia
w życie art. 179 pkt 5 niniejszej ustawy odbiorca przemysłowy składa Prezesowi URE
oświadczenie potwierdzające
1)
wykonywanie działalności gospodarczej oznaczonej kodami Polskiej Klasyfikacji Działalności
(PKD), o których mowa w ust. 3,
2)
ilość zużytej energii elektrycznej oraz ilość energii elektrycznej zakupionej na własny
użytek w roku kalendarzowym poprzedzającym rok realizacji obowiązku, o którym mowa
w ust. 1,
3)
wartość współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej
- wraz z opinią biegłego rewidenta potwierdzającą prawidłowość wyliczenia wartości
współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej.
5
W terminie 21 dni od dnia wejścia w życie art. 179 pkt 5 niniejszej ustawy Prezes
URE sporządza wykaz odbiorców przemysłowych, którzy złożyli oświadczenie, o którym
mowa w ust. 4, wraz z informacją, o której mowa w ust. 6, i ogłasza je w Biuletynie
Informacji Publicznej URE.
6.
Informacja zawiera
1)
nazwę i adres siedziby odbiorcy przemysłowego;
2)
numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym lub Numer Identyfikacji
Podatkowej (NIP);
3)
dane dotyczące ilości energii elektrycznej objętej obowiązkiem, o którym mowa w ust.
1, wyrażonej w procentach;
4)
wskazanie, czy dany odbiorca przemysłowy jest odbiorcą przemysłowym, o którym mowa
w ust. 2 pkt 1.
7.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do odbiorców przemysłowych, którzy
złożyli oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, i dla których wartość współczynnika
intensywności zużycia energii elektrycznej wyniosła
1)
nie mniej niż 3% i nie więcej niż 20% - wykonywany jest w odniesieniu do 80% ilości
energii elektrycznej zakupionej przez odbiorcę przemysłowego na własny użytek w 2015 r.;
2)
powyżej 20% i nie więcej niż 40% - wykonywany jest w odniesieniu do 60% ilości energii
elektrycznej zakupionej na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego w 2015 r.;
3)
powyżej 40% - wykonywany jest w odniesieniu do 15% ilości energii elektrycznej zakupionej
na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego w 2015 r.
8.
Przez współczynnik intensywności zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w ust.
4 i 7, rozumie się stosunek kosztów energii elektrycznej zużytej na własny użytek
do wartości dodanej brutto obliczanej jako średnia arytmetyczna z lat 2012-2014.
9.
W przypadku, gdy działalność gospodarcza jest wykonywana w okresie krótszym niż trzy
lata, wartość dodaną brutto, o której mowa w ust. 8, oblicza się jako średnią arytmetyczną
z okresu wykonywania tej działalności.
10.
Współczynnik intensywności zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 8, oznaczony
symbolem „Ei” oblicza się jako iloraz kwalifikowanych kosztów energii elektrycznej
„C” i jednostkowej wartości dodanej brutto „GVA” według wzoru
\(
Ei = C/GVA \times 100\%
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
C - kwalifikowane koszty energii elektrycznej [w zł],
GVA - jednostkowa wartość dodana brutto [w zł].
11.
Kwalifikowane koszty energii elektrycznej, o których mowa w ust. 10, oznaczone symbolem
„C”, oblicza się jako średnią arytmetyczną poniesionych kosztów energii elektrycznej
zużytej na potrzeby własne w latach 2012-2014; poniesione koszty energii elektrycznej
uwzględniają wszystkie składowe kosztu energii elektrycznej oraz opłaty wynikające
z realizacji usługi dystrybucji i przesyłu energii elektrycznej.
12.
Jednostkową wartość dodaną brutto, o której mowa w ust. 10, oznaczoną symbolem „GVA”,
oblicza się jako średnią arytmetyczną z lat 2012-2014 według następujących zasad
1)
dla jednostek sporządzających rachunek zysków i strat zgodnie z art. 47 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości w wariancie porównawczym jako przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi pomniejszone
o koszty działalności operacyjnej po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń oraz
ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń pracowniczych, powiększone o pozostałe
przychody operacyjne i pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne;
2)
dla jednostek sporządzających rachunek zysków i strat zgodnie z art. 47 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości w wariancie kalkulacyjnym jako przychody netto ze sprzedaży produktów, towarów i
materiałów pomniejszone o koszty sprzedanych produktów, towarów i materiałów, koszty
sprzedaży oraz koszty ogólnego zarządu po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń
oraz ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń pracowniczych, powiększone o pozostałe
przychody operacyjne i pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne;
3)
dla jednostek sporządzających sprawozdania finansowe jednostki zgodnie z Międzynarodowymi
Standardami Rachunkowości na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości jako przychody ze sprzedaży powiększone o pozostałe przychody operacyjne, pomniejszone
o koszty działalności operacyjnej po wyłączeniu kosztów amortyzacji oraz kosztów świadczeń
pracowniczych (w tym kosztów wynagrodzeń oraz ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń
pracowniczych) oraz pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne;
4)
dla jednostek niesporządzających sprawozdań finansowych jednostki zgodnie z Międzynarodowymi
Standardami Rachunkowości na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.
13.
Opinia biegłego rewidenta, o której mowa w ust. 4, obejmuje poświadczenie poprawności
wyliczenia średniej arytmetycznej poniesionych kosztów energii elektrycznej zużytej
na potrzeby własne w latach 2012-2014, oznaczonej symbolem „C”, o której mowa w ust.
11, oraz jednostkowej wartości dodanej brutto, oznaczonej symbolem „GVA”, o której
mowa w ust. 12.
14.
Odbiorca przemysłowy, który złożył oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, jest obowiązany
do dnia 31 sierpnia 2016 r., przekazać Prezesowi URE
1)
informację o
a)
ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek w roku realizacji obowiązku,
b)
spełnianiu warunków, o których mowa w ust. 7,
c)
wykonaniu obowiązku, o którym mowa w ust. 1 - w przypadku odbiorców przemysłowych,
o których mowa w ust. 2 pkt 1;
2)
oświadczenie następującej treści
„
Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że
1)
dane zawarte w informacji, o której mowa w art. 188 ust. 14 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, są zgodne z prawdą;
2)
znane mi są i spełniam warunki określone w art. 188 ust. 7 ustawy, o której mowa w
pkt 1.
”
;
klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
15.
Odbiorca przemysłowy, który nie przekazał Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki w
terminie informacji oraz oświadczenia, o których mowa w ust. 14, podał w tej informacji
nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd dane lub skorzystał z uprawnienia, o którym
mowa w ust. 7, nie spełniając określonych w tym przepisie warunków, nie może skorzystać
z uprawnienia, o którym mowa w art. 53 ust. 1, oraz w art. 96 ust. 2, w latach 2016-2020.
16.
Opłatę zastępczą oblicza się według wzoru
\(
Oz = Ozj \times (Eo - Eu),
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
Oz - opłatę zastępczą wyrażoną w złotych z dokładnością do jednego grosza za 1 MWh,
Ozj - jednostkową opłatę zastępczą wynoszącą 300,03 złotych za 1 MWh,
Eo - ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą z obowiązku uzyskania
i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu
rolniczego w danym roku,
Eu - ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą ze świadectw pochodzenia
lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, które obowiązany podmiot, o którym mowa
w ust. 2, przedstawił do umorzenia w danym roku.
17.
Obowiązek za 2015 r., o którym mowa w ust. 1, uznaje się za spełniony przez podmioty,
o których mowa w ust. 2, jeżeli udział ilościowy sumy energii elektrycznej wytworzonej
w instalacjach odnawialnego źródła energii wynikającej z umorzonych świadectw pochodzenia
lub ekwiwalentnej ilości energii elektrycznej wynikającej z umorzonych świadectw pochodzenia
biogazu rolniczego, lub uiszczonej opłaty zastępczej, w
1)
sprzedaży energii elektrycznej odbiorcom końcowym niebędącym odbiorcami przemysłowymi,
o których mowa w ust. 2 pkt 1, albo
2)
całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej
na własny użytek, na podstawie transakcji zawieranych we własnym imieniu na giełdzie
towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, albo
3)
całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej
na podstawie transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych na giełdzie towarowej
lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, albo
4)
ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek
- za ten rok wynosi 14%.
18.
Do realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 173 niniejszej ustawy
oraz art. 9a ust. 7-9 i 15 ustawy zmienianej w art. 179 stosuje się odpowiednio.
19.
Do wypełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, nie zalicza się umorzonych świadectw
pochodzenia, o których mowa w art. 9e ust. 1 ustawy zmienianej w art. 179, wydanych
dla energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej
w procesie przetwarzania energię pozyskiwaną z biogazu rolniczego, dla którego przedsiębiorstwo
energetyczne zajmujące się wytwarzaniem biogazu rolniczego wystąpiło lub wystąpi z
wnioskiem, o którym mowa w art. 9o ust. 3 tej ustawy.
20.
Podmiot wykonujący zadania sprzedawcy z urzędu w 2015 r. jest obowiązany do zakupu
energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach odnawialnych źródeł energii przyłączonych
do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej znajdującej się na terenie obejmującym obszar
działania tego sprzedawcy, oferowanej przez przedsiębiorstwo energetyczne, które uzyskało
koncesję na jej wytwarzanie lub zostało wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 23 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii; zakup ten odbywa się po średniej cenie sprzedaży energii elektrycznej w poprzednim
roku kalendarzowym, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b ustawy zmienianej
w art. 179.
21.
Obowiązek zakupu energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach odnawialnych źródeł
energii, o którym mowa w ust. 20, uznaje się za spełniony, jeżeli podmiot wykonujący
zadania sprzedawcy z urzędu zakupił całą oferowaną mu ilość energii elektrycznej wytworzonej
w instalacjach odnawialnych źródeł energii, przyłączonych do sieci przesyłowej lub
dystrybucyjnej elektroenergetycznej znajdującej się na terenie obejmującym obszar
działania tego sprzedawcy.
22.
Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem ciepłem i sprzedające to ciepło
w 2015 r. jest obowiązane do zakupu oferowanego ciepła wytwarzanego w przyłączonych
do sieci instalacjach odnawialnych źródeł energii znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, w ilości nie większej niż zapotrzebowanie odbiorców tego przedsiębiorstwa,
przyłączonych do sieci, do której są przyłączone odnawialne źródła energii.
23.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 22, uznaje się za spełniony, jeżeli oferowane do sprzedaży
ciepło, wytworzone w instalacjach odnawialnych źródeł energii, zakupiono w ilości
1)
w jakiej je oferowano lub
2)
równej zapotrzebowaniu odbiorców przedsiębiorstwa energetycznego realizującego ten
obowiązek i przyłączonych do sieci ciepłowniczej, do której jest przyłączona instalacja
odnawialnego źródła energii, proporcjonalnie do udziału mocy zainstalowanej tej instalacji
w całkowitej mocy zamówionej przez odbiorców, z uwzględnieniem charakterystyki odbioru
oraz możliwości przesyłania ciepła wytwarzanego w tym źródle
- pod warunkiem że koszty zakupu tego ciepła nie spowodują wzrostu cen ciepła lub
stawek opłat za ciepło dostarczone odbiorcom w danym roku o więcej niż wartość średniorocznego
wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w poprzednim roku kalendarzowym,
określonego w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonym w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
24.
W przypadku gdy więcej niż jedno przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust.
22, zajmuje się obrotem ciepłem i sprzedaje to ciepło odbiorcom przyłączonym do połączonych
i współpracujących ze sobą sieci ciepłowniczych, obowiązek zakupu dotyczy ciepła wytworzonego
w przyłączonych do tych sieci instalacjach odnawialnych źródeł energii, proporcjonalnie
do udziału mocy zainstalowanej każdej instalacji odnawialnego źródła energii tych
przedsiębiorstw w łącznej mocy zamówionej przez odbiorców z uwzględnieniem charakterystyki
odbioru oraz możliwości przesyłania ciepła wytwarzanego w tych instalacjach przez
wszystkie przedsiębiorstwa energetyczne dostarczające ciepło do odbiorców przyłączonych
do tych sieci.
1.
Za pierwsze półrocze 2016 r. odbiorca przemysłowy, przedsiębiorstwo energetyczne,
odbiorca końcowy oraz towarowy dom maklerski lub dom maklerski, o których mowa w ust.
2, w zakresie określonym w ust. 7, są obowiązani
1)
uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi URE świadectwo pochodzenia lub świadectwo
pochodzenia biogazu rolniczego wydane odpowiednio dla energii elektrycznej lub biogazu
rolniczego, wytworzonych w instalacjach odnawialnego źródła energii znajdujących się
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zlokalizowanych w wyłącznej strefie ekonomicznej
lub
2)
uiścić opłatę zastępczą, obliczoną w sposób określony w ust. 6
- do dnia 30 czerwca 2017 r.
2.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, wykonują
1)
odbiorca przemysłowy, o którym mowa w art. 188 ust. 3, który w roku kalendarzowym
poprzedzającym rok realizacji obowiązku zużył nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej,
a także złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 199 ust. 1;
2)
przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania
energii elektrycznej lub obrotu tą energią i sprzedające tę energię odbiorcom końcowym
niebędącym odbiorcami przemysłowymi, o których mowa w pkt 1;
3)
odbiorca końcowy, inny niż odbiorca przemysłowy, o którym mowa w pkt 1, będący członkiem
giełdy w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych lub członkiem rynku organizowanego przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, w odniesieniu do transakcji zawieranych we własnym imieniu
na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez ten podmiot;
4)
odbiorca końcowy, inny niż odbiorca przemysłowy, o którym mowa w pkt 1, będący członkiem
giełdowej izby rozrachunkowej w rozumieniu przepisów ustawy o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji zawieranych przez niego poza giełdą towarową lub rynkiem,
o których mowa w pkt 3, będących przedmiotem rozliczeń prowadzonych w ramach tej izby
przez spółkę prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową, przez Krajowy Depozyt Papierów
Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych
S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;
5)
towarowy dom maklerski lub dom maklerski w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych, innych
niż odbiorcy przemysłowi, o których mowa w pkt 1, na giełdzie towarowej lub na rynku
organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek
regulowany.
3.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do odbiorców przemysłowych, którzy
złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 199 ust. 1, i dla których wartość współczynnika
intensywności zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w art. 188 ust. 8, wyniosła
1)
nie mniej niż 3% i nie więcej niż 20% - wykonywany jest w odniesieniu do 80% ilości
energii elektrycznej zakupionej przez odbiorcę przemysłowego na własny użytek w pierwszym
półroczu 2016 r.;
2)
powyżej 20% i nie więcej niż 40% - wykonywany jest w odniesieniu do 60% ilości energii
elektrycznej zakupionej na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego w pierwszym
półroczu 2016 r.;
3)
powyżej 40% - wykonywany jest w odniesieniu do 15% ilości energii elektrycznej zakupionej
na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego w pierwszym półroczu 2016 r.
4.
Odbiorca przemysłowy, który złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 199 ust. 1,
jest obowiązany do dnia 31 sierpnia 2017 r., przekazać Prezesowi URE
1)
informację o
a)
ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek w roku realizacji obowiązku,
b)
spełnianiu warunków, o których mowa w ust. 3,
c)
wykonaniu obowiązku, o którym mowa w ust. 1 - w przypadku odbiorców przemysłowych,
o których mowa w ust. 2 pkt 1;
2)
oświadczenie następującej treści
„
Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że
1)
dane zawarte w informacji, o której mowa w art. 188a ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, są zgodne z prawdą;
2)
znane mi są i spełniam warunki określone w art. 188a ust. 3 ustawy, o której mowa
w pkt 1.
”
;
klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
5.
Odbiorca przemysłowy, który nie przekazał Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki w
terminie informacji oraz oświadczenia, o których mowa w ust. 4, podał w tej informacji
nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd dane lub skorzystał z uprawnienia, o którym
mowa w ust. 3, nie spełniając określonych w tym przepisie warunków, nie może skorzystać
z uprawnienia, o którym mowa w art. 53 ust. 1, oraz w art. 96 ust. 2, w latach 2017-2021.
6.
Opłatę zastępczą oblicza się według wzoru
\(
Oz = Ozj \times (Eo - Eu),
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
Oz - opłatę zastępczą wyrażoną w złotych z dokładnością do jednego grosza za 1 MWh,
Ozj - jednostkową opłatę zastępczą wynoszącą 300,03 złotych za 1 MWh,
Eo - ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą z obowiązku uzyskania
i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu
rolniczego w pierwszym półroczu 2016 r.,
Eu - ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą ze świadectw pochodzenia
lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, które obowiązany podmiot, o którym mowa
w ust. 2, przedstawił do umorzenia za pierwsze półrocze 2016 r.
7.
Obowiązek za pierwsze półrocze 2016 r., o którym mowa w ust. 1, uznaje się za spełniony
przez podmioty, o których mowa w ust. 2, jeżeli udział ilościowy sumy energii elektrycznej
wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła energii wynikającej z umorzonych świadectw
pochodzenia lub ekwiwalentnej ilości energii elektrycznej wynikającej z umorzonych
świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, lub uiszczonej opłaty zastępczej, w
1)
sprzedaży energii elektrycznej odbiorcom końcowym niebędącym odbiorcami przemysłowymi,
o których mowa w ust. 2 pkt 1, albo
2)
całkowitej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej na
własny użytek, na podstawie transakcji zawieranych we własnym imieniu na giełdzie
towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, albo
3)
całkowitej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej na
podstawie transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych na giełdzie towarowej
lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, albo
4)
ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek
- za pierwsze półrocze roku 2016 wynosi 15%.
8.
Do realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 173 niniejszej ustawy
oraz art. 9a ust. 7-9 i 15 ustawy zmienianej w art. 179 stosuje się odpowiednio.
9.
Do wypełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, nie zalicza się umorzonych świadectw
pochodzenia, o których mowa w art. 9e ust. 1 ustawy zmienianej w art. 179, wydanych
dla energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej
w procesie przetwarzania energię pozyskiwaną z biogazu rolniczego, dla którego przedsiębiorstwo
energetyczne zajmujące się wytwarzaniem biogazu rolniczego wystąpiło lub wystąpi z
wnioskiem, o którym mowa w art. 9o ust. 3 tej ustawy.
10.
Podmiot wykonujący zadania sprzedawcy z urzędu w pierwszym półroczu 2016 r. jest obowiązany
do zakupu energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach odnawialnych źródeł energii
przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej znajdującej się na terenie obejmującym
obszar działania tego sprzedawcy, oferowanej przez przedsiębiorstwo energetyczne,
które uzyskało koncesję na jej wytwarzanie lub zostało wpisane do rejestru, o którym
mowa w art. 23; zakup ten odbywa się po średniej cenie sprzedaży energii elektrycznej
w poprzednim roku kalendarzowym, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b ustawy
zmienianej w art. 179.
11.
Obowiązek zakupu energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach odnawialnych źródeł
energii, o którym mowa w ust. 10, uznaje się za spełniony, jeżeli podmiot wykonujący
zadania sprzedawcy z urzędu zakupił całą oferowaną mu ilość energii elektrycznej wytworzonej
w instalacjach odnawialnych źródeł energii, przyłączonych do sieci przesyłowej lub
dystrybucyjnej elektroenergetycznej znajdującej się na terenie obejmującym obszar
działania tego sprzedawcy.
12.
Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem ciepłem i sprzedające to ciepło
w pierwszym półroczu 2016 r. jest obowiązane do zakupu oferowanego ciepła wytwarzanego
w przyłączonych do sieci instalacjach odnawialnych źródeł energii znajdujących się
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ilości nie większej niż zapotrzebowanie
odbiorców tego przedsiębiorstwa, przyłączonych do sieci, do której są przyłączone
odnawialne źródła energii.
13.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 12, uznaje się za spełniony, jeżeli oferowane do sprzedaży
ciepło, wytworzone w instalacjach odnawialnych źródeł energii, zakupiono w ilości
1)
w jakiej je oferowano lub
2)
równej zapotrzebowaniu odbiorców przedsiębiorstwa energetycznego realizującego ten
obowiązek i przyłączonych do sieci ciepłowniczej, do której jest przyłączona instalacja
odnawialnego źródła energii, proporcjonalnie do udziału mocy zainstalowanej tej instalacji
w całkowitej mocy zamówionej przez odbiorców, z uwzględnieniem charakterystyki odbioru
oraz możliwości przesyłania ciepła wytwarzanego w tym źródle
- pod warunkiem, że koszty zakupu tego ciepła nie spowodują wzrostu cen ciepła lub
stawek opłat za ciepło dostarczone odbiorcom w danym roku o więcej niż wartość średniorocznego
wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w poprzednim roku kalendarzowym,
określonego w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonym w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
14.
W przypadku gdy więcej niż jedno przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust.
12, zajmuje się obrotem ciepłem i sprzedaje to ciepło odbiorcom przyłączonym do połączonych
i współpracujących ze sobą sieci ciepłowniczych, obowiązek zakupu dotyczy ciepła wytworzonego
w przyłączonych do tych sieci instalacjach odnawialnych źródeł energii, proporcjonalnie
do udziału mocy zainstalowanej każdej instalacji odnawialnego źródła energii tych
przedsiębiorstw w łącznej mocy zamówionej przez odbiorców z uwzględnieniem charakterystyki
odbioru oraz możliwości przesyłania ciepła wytwarzanego w tych instalacjach przez
wszystkie przedsiębiorstwa energetyczne dostarczające ciepło do odbiorców przyłączonych
do tych sieci.
1.
Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem ciepłem i sprzedające to ciepło
do dnia 31 sierpnia 2016 r. jest obowiązane do zakupu oferowanego ciepła wytwarzanego
w przyłączonych do sieci instalacjach odnawialnych źródeł energii znajdujących się
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ilości nie większej niż zapotrzebowanie
odbiorców tego przedsiębiorstwa, przyłączonych do sieci, do której są przyłączone
odnawialne źródła energii.
2.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za spełniony, jeżeli oferowane do sprzedaży
ciepło, wytworzone w instalacjach odnawialnych źródeł energii, zakupiono w ilości
1)
w jakiej je oferowano lub
2)
równej zapotrzebowaniu odbiorców przedsiębiorstwa energetycznego realizującego ten
obowiązek i przyłączonych do sieci ciepłowniczej, do której jest przyłączona instalacja
odnawialnego źródła energii, proporcjonalnie do udziału mocy zainstalowanej tej instalacji
w całkowitej mocy zamówionej przez odbiorców, z uwzględnieniem charakterystyki odbioru
oraz możliwości przesyłania ciepła wytwarzanego w tym źródle
- pod warunkiem, że koszty zakupu tego ciepła nie spowodują wzrostu cen ciepła lub
stawek opłat za ciepło dostarczone odbiorcom w danym roku o więcej niż wartość średniorocznego
wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w poprzednim roku kalendarzowym,
określonego w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonym w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
3.
W przypadku gdy więcej niż jedno przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust.
1, zajmuje się obrotem ciepłem i sprzedaje to ciepło odbiorcom przyłączonym do połączonych
i współpracujących ze sobą sieci ciepłowniczych, obowiązek zakupu dotyczy ciepła wytworzonego
w przyłączonych do tych sieci instalacjach odnawialnych źródeł energii, proporcjonalnie
do udziału mocy zainstalowanej każdej instalacji odnawialnego źródła energii tych
przedsiębiorstw w łącznej mocy zamówionej przez odbiorców z uwzględnieniem charakterystyki
odbioru oraz możliwości przesyłania ciepła wytwarzanego w tych instalacjach przez
wszystkie przedsiębiorstwa energetyczne dostarczające ciepło do odbiorców przyłączonych
do tych sieci.
1.
Do wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 9a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 179,
w 2015 r. odbiorca przemysłowy składa Prezesowi URE oświadczenie, o którym mowa w
art. 9a ust. 3 ustawy zmienianej w art. 179, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie
art. 179 pkt 5 niniejszej ustawy.
2.
Prezes URE sporządza wykaz odbiorców, o których mowa w ust. 1, i ogłasza go w terminie
35 dni od dnia wejścia w życie art. 179 pkt 5 niniejszej ustawy.
1.
W 2015 r. obowiązek, o którym mowa w art. 52 ust. 1, uznaje się za spełniony przez
podmioty, o których mowa w art. 52 ust. 2, jeżeli za dany rok udział ilościowy sumy
energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła energii wynikającej
z umorzonych świadectw pochodzenia lub ekwiwalentnej ilości energii elektrycznej wynikającej
z umorzonych świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, lub uiszczonej opłaty zastępczej,
w danym roku w
1)
ilości energii elektrycznej sprzedanej odbiorcom końcowym niebędącym odbiorcami przemysłowymi,
o których mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1, albo
2)
całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej
na własny użytek, na podstawie transakcji zawieranych we własnym imieniu na giełdzie
towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, albo
3)
całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej
na podstawie transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych na giełdzie towarowej
lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, albo
4)
ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek
- wynosi 14%.
2.
Za drugie półrocze 2016 r. obowiązek, o którym mowa w art. 52 ust. 1, uznaje się za
spełniony przez podmioty, o których mowa w art. 52 ust. 2, jeżeli udział ilościowy
sumy energii elektrycznej wynikającej z umorzonych świadectw pochodzenia potwierdzających
wytworzenie energii elektrycznej z
1)
biogazu rolniczego przed dniem wejścia w życie rozdziału 4 lub innych niż biogaz rolniczy
odnawialnych źródeł energii lub uiszczonej opłaty zastępczej w
a)
ilości energii elektrycznej sprzedanej odbiorcom końcowym niebędącym odbiorcami przemysłowymi,
o których mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1, albo
b)
całkowitej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej na
własny użytek, na podstawie transakcji zawieranych we własnym imieniu na giełdzie
towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, albo
c)
całkowitej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej na
własny użytek, na podstawie transakcji zawieranych poza giełdą towarową lub rynkiem,
o którym mowa w lit. b, będących przedmiotem rozliczeń prowadzonych w ramach giełdowej izby rozrachunkowej
przez spółkę prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową, przez Krajowy Depozyt Papierów
Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych
S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust.
2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, albo
d)
całkowitej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej na
podstawie transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych na giełdzie towarowej
lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, albo
e)
ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek
- w drugim półroczu 2016 r. wynosi 14,35%;
2)
biogazu rolniczego od dnia wejścia w życie rozdziału 4 lub ekwiwalentnej ilości energii
elektrycznej wynikającej z umorzonych świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, lub
uiszczonej opłaty zastępczej w
a)
ilości energii elektrycznej sprzedanej odbiorcom końcowym niebędącym odbiorcami przemysłowymi,
o których mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1, albo
b)
całkowitej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej na
własny użytek, na podstawie transakcji zawieranych we własnym imieniu na giełdzie
towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, albo
c)
całkowitej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej na
własny użytek, na podstawie transakcji zawieranych poza giełdą towarową lub rynkiem,
o którym mowa w lit. b, będących przedmiotem rozliczeń prowadzonych w ramach giełdowej izby rozrachunkowej
przez spółkę prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową, przez Krajowy Depozyt Papierów
Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych
S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust.
2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, albo
d)
całkowitej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej na
podstawie transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych na giełdzie towarowej
lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, albo
e)
ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek
- w drugim półroczu 2016 r. wynosi 0,65%.
3.
Opłatę zastępczą za drugie półrocze 2016 r. oblicza się według wzoru
\(
Oz = Ozj \times (Eo - Eu) + Ozj \times (Eb - Es)
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają
Oz - opłatę zastępczą wyrażoną w złotych z dokładnością do jednego grosza za 1 MWh,
Ozj - jednostkową opłatę zastępczą wynoszącą 300,03 złotych za 1 MWh, Eo - ilość energii
elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą z obowiązku uzyskania i przedstawienia do
umorzenia świadectw pochodzenia wydanych dla energii wytworzonej z biogazu rolniczego
przed dniem wejścia w życie rozdziału 4 oraz wydanych dla energii wytworzonej z innych
niż biogaz rolniczy odnawialnych źródeł energii w drugim półroczu 2016 r.,
Eu - ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą ze świadectw pochodzenia
wydanych dla energii wytworzonej z biogazu rolniczego przed dniem wejścia w życie
rozdziału 4 oraz wydanych dla energii wytworzonej z innych niż biogaz rolniczy odnawialnych
źródeł energii, które obowiązany podmiot, o którym mowa w art. 52 ust. 2, przedstawił
do umorzenia za drugie półrocze 2016 r.,
Eb - ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą z obowiązku uzyskania
i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia energii elektrycznej wytworzonej
z biogazu rolniczego od dnia wejścia w życie rozdziału 4 oraz świadectw pochodzenia
biogazu rolniczego w drugim półroczu 2016 r.,
Es - ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą ze świadectw pochodzenia
wydanych dla energii elektrycznej wytworzonej z biogazu rolniczego od dnia wejścia
w życie rozdziału 4 oraz świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, które obowiązany
podmiot, o którym mowa w art. 52 ust. 2, przedstawił do umorzenia za drugie półrocze
2016 r.
1.
Umowy o przyłączenie do sieci, o których mowa w art. 7 ust. 2a ustawy zmienianej w
art. 179, zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, na podstawie których
nie zrealizowano przyłączenia do sieci do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,
należy dostosować do wymagań określonych w art. 7 ust. 2a ustawy zmienianej w art.
179, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w
życie niniejszej ustawy. Niedostosowanie umów, o którym mowa w zdaniu pierwszym, do
wymagań określonych w art. 7 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 179, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,
stanowi podstawę prawną do wypowiedzenia tych umów z upływem tego terminu.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przewidywany termin dostarczenia po raz pierwszy
do sieci energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii
nie może być dłuższy niż 48 miesięcy, a w przypadku instalacji odnawialnego źródła
energii wykorzystującej do wytworzenia energii elektrycznej energię wiatru na morzu
- 72 miesiące, od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba, że umowa o przyłączenie
przewidywała krótszy termin.
1.
Podmiot, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zawarł z przedsiębiorstwem
energetycznym umowę o przyłączenie do sieci, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy
zmienianej w art. 179, i określony w umowie termin dostarczenia po raz pierwszy energii
elektrycznej, wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii jest dłuższy niż
48 miesięcy, a w przypadku instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej
do wytworzenia energii elektrycznej energię wiatru na morzu - jest dłuższy niż 72
miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, przedkłada temu przedsiębiorstwu
energetycznemu aktualizację harmonogramu przyłączenia, w terminie 3 miesięcy od dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy. Uchybienie temu terminowi zwalnia przedsiębiorstwo
energetyczne z obowiązku dostosowania harmonogramu przyłączenia do wymagań niniejszej
ustawy.
2.
W przypadku gdy z powodu niedostosowania harmonogramu realizacji umowy o przyłączenie
do sieci do wymagań określonych w niniejszej ustawie, nastąpi wypowiedzenie umowy,
strona umowy jest zobowiązana do zapłaty na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego,
wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii
elektrycznej, opłaty w wysokości poniesionych przez to przedsiębiorstwo nakładów na
budowę przyłącza, w tym nakładów na rozbudowę sieci elektroenergetycznej związanej
z przyłączeniem instalacji, o której mowa w art. 7 ust. 2a ustawy zmienianej w art.
179, oraz zobowiązań tego przedsiębiorstwa energetycznego wobec osób trzecich związanych
z wygaśnięciem umowy o przyłączenie instalacji do sieci elektroenergetycznej. Jeżeli
koszty poniesione przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą
w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej są niższe od dokonanej
wpłaty tytułem opłaty za przyłączenie do sieci, przedsiębiorstwo to niezwłocznie zwraca
różnicę.
Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie art. 179 pkt
5, dotyczących świadectw pochodzenia z kogeneracji w rozumieniu ustawy zmienianej
w art. 179, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Do dnia 31 grudnia 2020 r. dla energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii
wytworzonej w instalacji, o której mowa w art. 44 ust. 8, z wyłączeniem energii elektrycznej
z odnawialnych źródeł energii wytworzonej w dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego,
przysługuje świadectwo pochodzenia skorygowane współczynnikiem 0,5.
Na potrzeby ustalenia średniej rocznej, o której mowa w art. 44 ust. 8 pkt 2, uwzględnia
się ilość energii elektrycznej wytworzonej w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do
dnia wejścia w życie rozdziału 4.
Prezes URE po raz pierwszy ogłosi średnie ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku
konkurencyjnym w poprzednim kwartale, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18a ustawy
zmienianej w art. 179, w terminie do dnia 30 września 2015 r.
Do dnia rozpoczęcia przez sprzedawcę zobowiązanego zakupu energii elektrycznej, o
którym mowa w art. 40 ust. 7, podmiotem obowiązanym do zakupu energii elektrycznej,
o której mowa w niniejszej ustawie, jest sprzedawca z urzędu w rozumieniu ustawy zmienianej
w art. 179.
Do gwarancji pochodzenia wydanych lub uznanych przez Prezesa URE na podstawie ustawy
zmienianej w art. 179 przepisy dotyczące rozdzielania gwarancji pochodzenia, o których
mowa w art. 122 ust. 9-14, stosuje się odpowiednio.
W przypadku gwarancji pochodzenia wydanych lub uznanych przez Prezesa URE na podstawie
ustawy zmienianej w art. 179, podmiot, o którym mowa w art. 124 ust. 1, wydaje podmiotowi
posiadającemu konto w rejestrze gwarancji pochodzenia, o którym mowa w art. 124 ust.
1, dokument potwierdzający przysługujące temu podmiotowi gwarancje pochodzenia w celu
potwierdzenia odbiorcy końcowemu, iż określona w tym dokumencie ilość energii elektrycznej
wprowadzona do sieci dystrybucyjnej lub do sieci przesyłowej została wytworzona w
odnawialnym źródle energii wskazanym w tych gwarancjach pochodzenia.
1.
Odbiorca przemysłowy składa Prezesowi URE oświadczenie, o którym mowa w art. 52 ust.
3, po raz pierwszy w terminie do dnia 30 listopada 2015 r.
2.
Prezes URE sporządza wykaz wraz z informacją, o których mowa w art. 52 ust. 4 i 5,
i ogłasza je w Biuletynie Informacji Publicznej URE po raz pierwszy w terminie do
dnia 31 grudnia 2015 r.
1.
Koncesje na wytwarzanie energii elektrycznej udzielone przez Prezesa URE wytwórcom
energii elektrycznej w mikroinstalacji przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
wygasają z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Postępowania o udzielenie koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej wytwórcom energii
elektrycznej w mikroinstalacji wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy umarza się.
1.
Wytwórców energii elektrycznej w małej instalacji, którzy w dniu wejścia w życie niniejszej
ustawy posiadają ważne koncesje na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie
wytwarzania energii elektrycznej w odnawialnych źródłach energii, wpisuje się z urzędu
do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 7, zgodnie z zakresem koncesji.
2.
Do dnia doręczenia wytwórcy, o którym mowa w ust. 1, zaświadczenia o dokonaniu wpisu
do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 7, zachowuje moc koncesja
wydana na podstawie ustawy zmienianej w art. 179.
3.
Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej, o którym mowa w art. 7, może wezwać
wytwórcę, o którym mowa w ust. 1, do uzupełnienia danych objętych zakresem wpisu,
w terminie 60 dni od dnia doręczenia wezwania.
4.
Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 3, organ prowadzący rejestr
działalności regulowanej wydaje decyzję o wykreśleniu wytwórcy, o którym mowa w ust.
1, z rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 7.
5.
Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej, o którym mowa w art. 7, potwierdza
dokonanie wpisu do rejestru przez wydanie zaświadczenia, nie później niż w terminie
60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
1.
Wytwórcy, którzy w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wytwarzają energię elektryczną
wyłącznie z biopłynów na podstawie koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej
w zakresie wytwarzania energii elektrycznej wydanej na podstawie art. 32 ust. 1 pkt
1 ustawy zmienianej w art. 179, w brzmieniu dotychczasowym, w terminie 30 dni od dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy złożą wniosek o wpis do rejestru działalności regulowanej,
o którym mowa w art. 34 ust. 1.
2.
Koncesje, o których mowa w ust. 1, wygasają
1)
z dniem wpisu do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 34 ust. 1;
2)
po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 1.
Wnioski o udzielenie koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie
wytwarzania energii elektrycznej w odnawialnych źródłach energii, złożone przez wytwórców
energii elektrycznej w małej instalacji lub wyłącznie z biopłynów, dla której przepisy
ustawy zmienianej w art. 179 nie przewidują obowiązku uzyskania koncesji, z dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy stają się wnioskami o wpis do rejestru działalności
regulowanej, o którym mowa odpowiednio w art. 7 oraz w art. 34.
1.
Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rejestr działalności regulowanej, o którym
mowa w art. 9p ust. 1 ustawy zmienianej w art. 179, w brzmieniu dotychczasowym, staje
się rejestrem działalności regulowanej, o którym mowa w art. 23.
2.
Podmioty wpisane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do rejestru działalności
regulowanej, o którym mowa w art. 9p ust. 1 ustawy zmienianej w art. 179, w brzmieniu
dotychczasowym, z wyłączeniem podmiotów wykonujących działalność gospodarczą w zakresie
wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła z biogazu rolniczego w mikroinstalacji,
dla których niniejsza ustawa nie przewiduje obowiązku wpisu do rejestru działalności
regulowanej, uznaje się za wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 23.
1.
Wnioski o wpis do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 9p ust.
1 ustawy zmienianej w art. 179, w brzmieniu dotychczasowym, z dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy stają się wnioskami o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 23.
2.
Postępowania w sprawach o wpis do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa
w art. 9p ust. 1 ustawy zmienianej w art. 179, podmiotów wykonujących działalność
gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła z biogazu rolniczego
w mikroinstalacji, dla których niniejsza ustawa nie przewiduje obowiązku wpisu do
rejestru, o którym mowa w art. 23 tej ustawy, wszczęte i niezakończone do dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy umarza się.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie
1)
art. 9a ust. 9 i 11 ustawy zmienianej w art. 179 zachowują moc do dnia wejścia w życie
przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 60-62, nie dłużej niż przez okres
24 miesięcy od dnia wejścia w życie rozdziału 4;
2)
art. 9a ust. 10 ustawy zmienianej w art. 179 zachowują moc do dnia wejścia w życie
przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 9a ust. 16 ustawy zmienianej w art.
179, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej niż przez okres 24 miesięcy
od dnia wejścia w życie art. 179 pkt 5;
3)
art. 20v oraz art. 20za ustawy zmienianej w art. 179 zachowują moc do dnia wejścia
w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 152 oraz art. 157, nie dłużej
niż przez okres 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy;
4)
art. 20f ustawy zmienianej w art. 179 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 129 ust. 3, nie dłużej niż przez okres 18
miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Opłaty zastępcze, o których mowa w art. 9a ust. 1 pkt 2 i ust. 8 pkt 2 ustawy zmienianej
w art. 179, w brzmieniu dotychczasowym, oraz kary pieniężne wymierzane na podstawie
art. 56 ust. 1 pkt 1a tej ustawy, w brzmieniu dotychczasowym, uiszczone na rachunek
bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej po dniu wejścia
w życie art. 182 pkt 1 lit. a, oraz wpływy z kar pieniężnych wymierzanych na podstawie
art. 56 ust. 1 pkt 28-30 ustawy zmienianej w art. 179, w brzmieniu dotychczasowym,
przekazane po dniu wejścia w życie art. 182 pkt 1 lit. a, stanowią przychód Narodowego
Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej i są uwzględniane przy ustalaniu wysokości
zobowiązania określonego w art. 401c ust. 5 ustawy zmienianej w art. 182.
1.
Rada Ministrów po raz pierwszy określi, w drodze rozporządzenia, wysokość współczynnika
korygującego, o którym mowa w art. 44 ust. 10, w terminie do dnia 30 czerwca 2020 r.
2.
Rada Ministrów po raz pierwszy określi, w drodze rozporządzenia, maksymalną ilość
i wartość energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, o której
mowa w art. 72, w terminie do dnia 31 maja 2015 r.
1.
Minister właściwy do spraw energii po raz pierwszy określi, w drodze rozporządzenia,
ilość i wartość energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła
energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW, jaka powinna
zostać zakupiona po przeprowadzeniu aukcji w następnym roku kalendarzowym, w terminie
do dnia 15 czerwca 2015 r.
2.
Minister właściwy do spraw energii po raz pierwszy określi, w drodze rozporządzenia,
cenę referencyjną, o której mowa w art. 77 ust. 1, w terminie do dnia 31 grudnia 2015 r.
Prezes URE po raz pierwszy ogłosi aukcje, o której mowa w art. 73, w terminie 90 dni
od dnia wejścia w życie rozdziału 4.
Zbiorczy raport roczny, o którym mowa w art. 17 ust. 1, Prezes URE po raz pierwszy
przekazuje ministrowi właściwemu do spraw energii za rok kalendarzowy następujący
po roku wejścia w życie niniejszej ustawy.
Zbiorcze raporty roczne, o których mowa w art. 32 ust. 1 oraz w art. 35 ust. 2, Dyrektor
Generalny KOWR po raz pierwszy przekazuje ministrowi właściwemu do spraw energii,
ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych, ministrowi właściwemu do spraw środowiska
oraz Prezesowi URE za rok kalendarzowy następujący po roku wejścia w życie niniejszej
ustawy.
Sprawozdanie kwartalne, o którym mowa w art. 6 ust. 3, operator systemu dystrybucyjnego
elektroenergetycznego po raz pierwszy przekazuje Prezesowi URE za kwartał roku kalendarzowego
następujący po kwartale, w którym niniejsza ustawa weszła w życie.
Sprawozdanie kwartalne, o którym mowa w art. 22 ust. 1, operator systemu dystrybucyjnego
elektroenergetycznego oraz operator systemu dystrybucyjnego gazowego po raz pierwszy
przekazują Prezesowi Agencji Rynku Rolnego za kwartał roku kalendarzowego następujący
po kwartale, w którym niniejsza ustawa weszła w życie.
Sprawozdanie kwartalne, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 7, wytwórca wykonujący działalność
gospodarczą w zakresie małych instalacji po raz pierwszy przekazuje Prezesowi URE
za kwartał roku kalendarzowego następujący po kwartale, w którym niniejsza ustawa
weszła w życie.
Sprawozdania kwartalne, o których mowa w art. 25 pkt 6 lub w art. 35 ust. 1 pkt 6,
wytwórca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie biogazu rolniczego lub wytwórca
wykonujący działalność gospodarczą w zakresie biopłynów po raz pierwszy przekazują
Prezesowi Agencji Rynku Rolnego za kwartał roku kalendarzowego następujący po kwartale,
w którym niniejsza ustawa weszła w życie.
1.
Rada Ministrów dokonuje przeglądu funkcjonowania mechanizmów i instrumentów wspierających
wytwarzanie energii elektrycznej lub ciepła z odnawialnych źródeł energii oraz wytwarzanie
biogazu rolniczego w instalacjach odnawialnego źródła energii po wejściu w życie niniejszej
ustawy i przedkłada Sejmowi informację o skutkach jej obowiązywania wraz z propozycjami
zmian nie rzadziej niż raz na 3 lata.
2.
Pierwszego przeglądu funkcjonowania mechanizmów i instrumentów wspierających wytwarzanie
energii elektrycznej lub ciepła z odnawialnych źródeł energii oraz wytwarzanie biogazu
rolniczego w instalacjach odnawialnego źródła energii po wejściu w życie niniejszej
ustawy i przedłożenia Sejmowi informacji o skutkach jej obowiązywania wraz z propozycjami
zmian Rada Ministrów dokona nie później niż w terminie do dnia 31 grudnia 2017 r.
1.
Minister właściwy do spraw energii w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie przepisów
art. 106-115, dokonuje czynności prawnych oraz faktycznych zmierzających do
1)
zawiązania Operatora Rozliczeń Energii Odnawialnej S.A., w tym podpisania statutu
tej spółki;
2)
wniesienia przez akcjonariusza wkładów na pokrycie całego kapitału zakładowego Operatora
Rozliczeń Energii Odnawialnej S.A., z uwzględnieniem art. 309 § 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych;
3)
ustanowienia zarządu i rady nadzorczej Operatora Rozliczeń Energii Odnawialnej S.A.
2.
Finansowanie działań, o których mowa w ust. 1, odbywa się w ramach limitu wydatków
z budżetu państwa przeznaczonych na powołanie Operatora Rozliczeń Energii Odnawialnej
S.A., o którym mowa w art. 221 ust. 1.
1.
Przez osobę, o której mowa w art. 9v ustawy zmienianej w art. 179, w brzmieniu dotychczasowym,
rozumie się wytwórców, o których mowa w art. 4 ust. 1 oraz w art. 19 ust. 1.
2.
Do dnia 31 grudnia 2015 r. art. 9v ustawy zmienianej w art. 179, w brzmieniu dotychczasowym,
stosuje się odpowiednio do sprzedaży energii elektrycznej z biogazu rolniczego w mikroinstalacji.
1.
Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań Prezesa
URE, wynikających z niniejszej ustawy wynosi w roku
1)
2015 r. - 5 291 183 zł;
2)
2016 r. - 4 189 920 zł;
3)
2017 r. - 4 833 324 zł;
4)
2018 r. - 5 073 324 zł;
5)
2019 r. - 4 833 324 zł;
6)
2020 r. - 4 833 324 zł;
7)
2021 r. - 100 000 zł;
8)
2022 r. - 100 000 zł;
9)
2023 r. - 100 000 zł;
10)
2024 r. - 100 000 zł.
2.
Prezes URE monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, oraz
wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust. 3.
3.
W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie
więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków obniża
wielkość środków przeznaczonych na wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę
pomiędzy wielkością tego limitu a kwotą przekroczenia wydatków.
4.
W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach jest zgodna z planem
finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.
1.
Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na powołanie Operatora
Rozliczeń Energii Odnawialnej S.A. wynosi w
1)
2015 r. - 274 000 zł;
2)
latach 2016-2025 - 0 zł.
2.
Minister właściwy do spraw energii monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym
mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust. 3.
3.
W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie
więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków obniża
wielkość środków przeznaczonych na wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę
pomiędzy wielkością tego limitu a kwotą przekroczenia wydatków.
4.
W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach jest zgodna z planem
finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.
Przepisy art. 9e i art. 9e
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia
1)
rozdziału 4, art. 130, art. 178, art. 179 pkt 11 w zakresie uchylenia art. 9o, pkt
13 w zakresie uchylenia art. 9v, pkt 20, 21 i 29 oraz art. 182 pkt 1 lit. a, które
wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2016 r., z wyjątkiem
a)
art. 75, art. 76 oraz art. 78 ust. 7-11, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2015 r.,
b)
art. 106-115, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2015 r.,
c)
art. 41 ust. 14 i 19, art. 53 ust. 4, art. 72, art. 73 ust. 7 oraz art. 77 ust. 1,
które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.;
2)
art. 179 pkt 5 i 7-10, art. 188, art. 189 oraz art. 206, które wchodzą w życie z dniem
następującym po dniu ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r., z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 1, art. 42 pkt 2 lit. b oraz art. 334 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem
następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 19 pkt 3 lit. b w zakresie dodawanego w art. 21 w ust. 1 pkt 39c, art. 120 pkt
1, art. 127 pkt 33-36 i 39 oraz art. 167, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2019 r.