Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno-Skarbowej oraz ich rodzin

1.

Przepisy rozporządzenia określają

1)

tryb postępowania w sprawach zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno

‑Skarbowej, zwanych dalej „funkcjonariuszami”, oraz uprawnionych członków ich rodzin;

2)

właściwość organu w sprawach zaopatrzenia emerytalnego;

3)

podmioty uprawnione do wypłaty zasiłku pogrzebowego i tryb jego refundacji;

4)

wzór i tryb wydawania legitymacji emeryta ‑rencisty policyjnego.

2.

Przepisy rozporządzenia stosuje się również do funkcjonariuszy Urzędu Ochrony Państwa,

funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu oraz do funkcjonariuszy Służby Celnej, o których

mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży

Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno ‑Skarbowej

i Służby Więziennej oraz ich rodzin, zwanej dalej „ustawą”, którzy są funkcjonariuszami w rozumieniu ust. 1 pkt 1, oraz

do uprawnionych członków ich rodzin.

Dyrektor Zakładu Emerytalno ‑Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji,

zwany dalej „organem emerytalnym”, ustala prawo do zaopatrzenia emerytalnego, wysokość

świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia, zwanych dalej „świadczeniami”, oraz

dokonuje ich wypłaty.

1.

Organ emerytalny wszczyna postępowanie w sprawie ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego

lub wysokości świadczeń na wniosek zainteresowanego lub jego pełnomocnika, chyba że

przepisy ustawowe przewidują wszczęcie tego postępowania z urzędu.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się na piśmie lub ustnie do protokołu sporządzonego

w siedzibie organu emerytalnego, z wyjątkiem wniosku o wznowienie postępowania, który

składa się wyłącznie na piśmie.

1.

Jeżeli przedstawiciel ustawowy lub opiekun prawny nie zgłasza wniosku, o którym mowa

w § 3 ust. 1, wniosek ten może zgłosić w imieniu zainteresowanego osoba sprawująca

nad nim faktyczną opiekę. W takich przypadkach organ emerytalny sporządza adnotację

w aktach sprawy.

2.

Organ emerytalny może uznać za skuteczne czynności, które są podejmowane na rzecz

zainteresowanego przez osobę sprawującą nad nim faktyczną opiekę, jeżeli nie wymagają

osobistego działania zainteresowanego.

1.

Wniosek o ustalenie prawa do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokości świadczenia,

zwany dalej „wnioskiem”, zawiera w szczególności

1)

dane zainteresowanego

a)

imię i nazwisko,

b)

datę urodzenia,

c)

numer PESEL, a jeżeli nie nadano tego numeru - serię i numer dowodu osobistego lub

paszportu,

d)

numer NIP, jeżeli jest to jego numer identyfikacyjny,

e)

adres miejsca zamieszkania i adres do korespondencji,

f)

adres miejsca pobytu lub ostatniego miejsca zamieszkania, jeżeli nie posiada on adresu

miejsca zamieszkania;

2)

wskazanie rodzaju świadczenia, o jakie ubiega się zainteresowany;

3)

wskazanie sposobu wypłaty świadczenia wraz z podaniem odpowiednich danych niezbędnych

do jego wypłaty;

4)

podpis zainteresowanego, jego pełnomocnika, osoby sprawującej faktyczną opiekę, o

której mowa w § 4, albo osoby upoważnionej przez wnioskodawcę, o której mowa w § 22.

2.

Wniosek wniesiony w formie dokumentu elektronicznego opatruje się kwalifikowanym podpisem

elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP.

3.

Do wniosku załącza się dokumenty niezbędne do ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego

lub wysokości świadczenia.

4.

Organ emerytalny pozostawia bez rozpoznania wniosek, który nie zawiera danych określonych

w ust. 1 pkt 1 lit. a lub e albo f.

1.

Wniosek o

1)

emeryturę lub rentę inwalidzką,

2)

rentę rodzinną,

3)

wznowienie postępowania,

4)

ponowne ustalenie wysokości świadczenia lub o zmianę świadczenia,

5)

wznowienie wypłaty świadczenia,

6)

zasiłek pogrzebowy

- składa się do organu emerytalnego.

2.

Wniosek o emeryturę, rentę inwalidzką lub rentę rodzinną może być złożony również

w komórce kadrowej organu Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,

Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej

Straży Pożarnej lub Krajowej Administracji Skarbowej, właściwego ze względu na ostatnie

miejsce pełnienia służby lub miejsce zamieszkania zainteresowanego. Organ ten przekazuje

wniosek wraz z załączonymi dokumentami organowi emerytalnemu nie później niż w terminie

7 dni od dnia jego zgłoszenia.

1.

Za datę zgłoszenia wniosku uważa się datę wpływu pisemnego wniosku do organu emerytalnego,

datę ustnego zgłoszenia wniosku do protokołu sporządzonego w siedzibie organu emerytalnego

oraz datę wprowadzenia wniosku do systemu teleinformatycznego organu emerytalnego,

a w przypadku określonym w § 6 ust. 2 - datę złożenia wniosku w komórce kadrowej organu

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej lub Krajowej

Administracji Skarbowej.

2.

Za datę zgłoszenia wniosku uważa się również datę zgłoszenia wniosku do innych organów

niż określone w ust. 1, jeżeli do właściwości tych organów należą sprawy świadczeń

emerytalno ‑rentowych.

3.

Jeżeli wniosek został zgłoszony w zagranicznej instytucji ubezpieczeniowej państwa,

z którym Rzeczpospolitą Polską łączy umowa międzynarodowa w dziedzinie ubezpieczeń

społecznych, za datę zgłoszenia wniosku uważa się datę uznaną za datę zgłoszenia wniosku

zgodnie z wewnętrznym prawodawstwem stosowanym przez tę instytucję.

4.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 3, zagraniczna instytucja ubezpieczeniowa

przekaże wniosek do organu emerytalnego w formie elektronicznej, wniosek i inne dowody

otrzymane z tej instytucji w formie elektronicznej uznaje się za równoważne z oryginalnym

wnioskiem i dokumentami wymaganymi w postępowaniu.

1.

Zainteresowany ubiegający się o emeryturę lub rentę inwalidzką załącza do wniosku

dokumenty stwierdzające

1)

datę i podstawę prawną zwolnienia ze służby lub przekształcenia albo wygaśnięcia stosunku

służbowego;

2)

okresy służby;

3)

okresy traktowane jako równorzędne ze służbą;

4)

istnienie inwalidztwa;

5)

wysokość uposażenia dla celów emerytalnych;

6)

okresy składkowe i nieskładkowe - w przypadku ubiegającego się o emeryturę funkcjonariusza,

pozostającego w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r.

2.

Zainteresowany, o którym mowa w ust. 1, składa oświadczenie pisemne, czy

1)

pobiera uposażenie po zwolnieniu ze służby lub świadczenie pieniężne o takim samym

charakterze;

2)

pobiera świadczenie pieniężne z ubezpieczenia emerytalnego lub rentowego lub innego

zaopatrzenia emerytalnego albo świadczenie pieniężne finansowane z Funduszu Pracy

albo uposażenie w stanie spoczynku lub uposażenie rodzinne, przewidziane w odrębnych

przepisach;

3)

jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego - w przypadku ubiegającego się o emeryturę

funkcjonariusza, pozostającego w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r.;

4)

osiąga przychód z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego.

3.

W przypadku posiadania ustalonego prawa do jednego ze świadczeń, o których mowa w

ust. 2 pkt 2, zainteresowany informuje w pisemnym oświadczeniu również o organie,

który ustalił prawo do tego świadczenia.

1.

Małżonek (wdowa lub wdowiec) ubiegający się o rentę rodzinną załącza do wniosku dokumenty

stwierdzające

1)

informacje dotyczące osoby, po której ma być ustalone prawo do renty rodzinnej

a)

datę urodzenia,

b)

datę i podstawę prawną zwolnienia ze służby lub przekształcenia albo wygaśnięcia stosunku

służbowego,

c)

okresy służby,

d)

okresy składkowe i nieskładkowe - w przypadku ubiegającego się o rentę rodzinną po

funkcjonariuszu pozostającym w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r.,

e)

wysokość uposażenia,

f)

datę zgonu funkcjonariusza, emeryta lub rencisty albo datę zaginięcia funkcjonariusza,

g)

związek śmierci funkcjonariusza ze służbą - w przypadku gdy śmierć była następstwem

czynu karalnego,

h)

numer świadczenia zmarłego, jeśli wniosek dotyczy renty rodzinnej po emerycie lub

renciście;

2)

zawarcie związku małżeńskiego;

3)

swoją datę urodzenia;

4)

istnienie swojej niezdolności do pracy - jeżeli ustalenie prawa do renty rodzinnej

jest uzależnione od tej niezdolności;

5)

posiadanie prawa do świadczeń alimentacyjnych - w przypadku ubiegania się o rentę

rodzinną

a)

przez małżonka rozwiedzionego,

b)

po małżonku, jeżeli w chwili śmierci małżonka nie istniała pomiędzy małżonkami wspólność

małżeńska;

6)

fakt uczestniczenia w zorganizowanym szkoleniu mającym na celu uzyskanie kwalifikacji

do wykonywania pracy zarobkowej - jeżeli prawo do renty rodzinnej po małżonku jest

uzależnione od uczestniczenia w takim szkoleniu.

2.

Zainteresowany, o którym mowa w ust. 1, składa ponadto pisemne oświadczenie, czy

1)

istniała wspólność małżeńska - w przypadku ubiegania się o rentę rodzinną po małżonku;

2)

osiąga przychód z tytułu służby lub działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia

społecznego;

3)

ma ustalone prawo do świadczenia pieniężnego z ubezpieczenia emerytalnego lub rentowego

lub innego zaopatrzenia emerytalnego albo do świadczenia pieniężnego finansowanego

z Funduszu Pracy albo do uposażenia w stanie spoczynku lub uposażenia rodzinnego,

przewidzianego w odrębnych przepisach;

4)

nie posiada niezbędnych źródeł utrzymania - w przypadku ubiegania się o prawo do okresowej

renty rodzinnej.

3.

Jeżeli wniosek dotyczy renty rodzinnej po emerycie lub renciście, okoliczności, na

które dowody znajdują się w aktach emerytalno ‑rentowych zmarłego, organ emerytalny

ustala na podstawie tych akt.

4.

W przypadku posiadania ustalonego prawa do jednego ze świadczeń, o których mowa w

ust. 2 pkt 3, zainteresowany informuje w pisemnym oświadczeniu również o organie,

który ustalił prawo do tego świadczenia.

1.

Dzieci własne, dzieci drugiego małżonka oraz dzieci przysposobione ubiegające się

o rentę rodzinną, które ukończyły 16 lat, poza dokumentami i oświadczeniami wymienionymi

w § 9 ust. 1 pkt 1, 3 i 4 oraz ust. 2 pkt 2 i 3 oraz ust. 4 przedstawiają dokumenty

potwierdzające fakt pobierania nauki w szkole.

2.

Przyjęte na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności wnuki, rodzeństwo

i inne dzieci, z wyłączeniem dzieci przyjętych na wychowanie i utrzymanie w ramach

rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka, ubiegające się o rentę rodzinną, poza

dokumentami i oświadczeniami wymienionymi w § 9 ust. 1 pkt 1, 3 i 4 oraz ust. 2 pkt

2 i 3 oraz ust. 4

1)

przedstawiają postanowienie sądu - w przypadku gdy zmarły funkcjonariusz, emeryt lub

rencista albo jego małżonek był ich opiekunem ustanowionym przez sąd;

2)

składają pisemne oświadczenia, czy

a)

zostały przyjęte na wychowanie i utrzymanie co najmniej na rok przed zaginięciem funkcjonariusza

albo przed śmiercią funkcjonariusza, emeryta lub rencisty, chyba że śmierć była następstwem

wypadku,

b)

posiadają prawo do renty rodzinnej po zmarłych rodzicach, a gdy rodzice żyją - czy

nie mogą zapewnić im utrzymania.

3.

Przepis § 9 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

1.

Rodzice ubiegający się o rentę rodzinną, poza złożeniem dokumentów i oświadczeń wymienionych

w § 9 ust. 1 pkt 1, 3 i 4 oraz ust. 2 pkt 2 i 3 oraz ust. 4, składają pisemne oświadczenie,

czy funkcjonariusz, emeryt lub rencista bezpośrednio przed śmiercią przyczyniał się

do ich utrzymania.

2.

Przepis § 9 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

1.

Zainteresowany ubiegający się o zasiłek pogrzebowy z tytułu śmierci emeryta, rencisty

lub członka rodziny przedstawia dokumenty potwierdzające

1)

datę zgonu;

2)

fakt pokrycia kosztów pogrzebu;

3)

pokrewieństwo lub powinowactwo zainteresowanego z osobą zmarłą albo umieszczenie dziecka

w rodzinie zastępczej.

2.

Zainteresowany, o którym mowa w ust. 1, składa pisemne oświadczenie

1)

czy nie pobrał zasiłku pogrzebowego po zmarłym w innym organie uprawnionym na podstawie

odrębnych przepisów do wypłaty tego zasiłku;

2)

o pokryciu kosztów pogrzebu w całości albo w części;

3)

o numerze posiadanego rachunku bankowego, jeżeli wypłata zasiłku ma być dokonana na

rachunek bankowy.

1.

Środkiem dowodowym potwierdzającym imię (imiona), nazwisko, datę urodzenia, numer

PESEL, datę zawarcia związku małżeńskiego, datę zgonu, stopień pokrewieństwa lub powinowactwa

lub przysposobienie jest odpowiednio aktualny dokument stwierdzający tożsamość lub

aktualny odpis aktu stanu cywilnego.

2.

Środkiem dowodowym potwierdzającym prawo do świadczeń alimentacyjnych, w przypadku

rozwodu, unieważnienia małżeństwa lub separacji jest wyrok sądu, ugoda sądowa lub

inny dokument potwierdzający spełnianie obowiązku alimentacyjnego.

3.

Środkiem dowodowym potwierdzającym fakt pokrycia kosztów pogrzebu są rachunki dokumentujące

pokrycie kosztów pogrzebu w całości lub w części, a jeżeli rachunki zostały złożone

w banku - kopie rachunków, potwierdzone przez bank za zgodność z oryginałem.

4.

W przypadku nadesłania wniosku w sprawie świadczenia za pośrednictwem przedsiębiorcy

uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej w obrocie krajowym lub zagranicznym,

zainteresowany powinien dołączyć niezbędne odpisy aktów stanu cywilnego, które podlegają

zwrotowi po sporządzeniu kopii lub notatki.

1.

Środkiem dowodowym potwierdzającym

1)

datę i podstawę zwolnienia ze służby lub przekształcenia albo wygaśnięcia stosunku

służbowego oraz okres służby jest zaświadczenie o przebiegu służby dla celów emerytalnych

sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza, wystawione przez właściwe

organy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego

Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa,

Państwowej Straży Pożarnej lub Krajowej Administracji Skarbowej;

2)

okresy służby zaliczane w wyższym wymiarze jest zaświadczenie sporządzone na podstawie

akt osobowych funkcjonariusza, wystawione przez właściwe organy Policji, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej lub Krajowej

Administracji Skarbowej;

3)

okresy służby pełnionej w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury

jest zaświadczenie o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie

emerytury, sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza lub innych dokumentów

potwierdzających pełnienie służby w tych warunkach, wystawione przez właściwe organy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży

Pożarnej lub Krajowej Administracji Skarbowej;

4)

okresy służby, o których mowa w art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy, jest zaświadczenie o

przebiegu służby w Służbie Celnej, sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza

lub innych dokumentów potwierdzających pełnienie służby, o której mowa w tym przepisie,

wystawione przez właściwe organy Krajowej Administracji Skarbowej;

5)

wysokość uposażenia dla celów emerytalnych lub rentowych, o którym mowa w art. 5 ust.

1 ustawy, jest zaświadczenie o uposażeniu i nagrodzie rocznej dla celów emerytalnych

lub rentowych, wystawione przez organy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony

Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej lub Krajowej Administracji

Skarbowej, właściwe ze względu na ostatnie miejsce pełnienia służby przez funkcjonariusza;

6)

wysokość uposażenia dla celów emerytalnych, o którym mowa w art. 5 ust. 1a lub art.

18f ustawy, jest zaświadczenie o uposażeniu i nagrodzie rocznej dla celów emerytalnych

z kolejnych 10 lat kalendarzowych wystawione przez organy Policji, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej lub Krajowej Administracji Skarbowej,

właściwe ze względu na ostatnie miejsce pełnienia służby przez funkcjonariusza;

7)

inwalidztwo jest orzeczenie komisji lekarskiej podległej odpowiednio ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych, Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefowi Agencji

Wywiadu, zwanej dalej „komisją lekarską”, o niezdolności funkcjonariusza do służby

i zaliczeniu do jednej z grup inwalidztwa;

8)

niezdolność do pracy jest orzeczenie lekarza orzecznika albo komisji lekarskiej Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych o stopniu niezdolności do pracy;

9)

związek śmierci funkcjonariusza ze służbą, w przypadku gdy śmierć była następstwem

czynu karalnego, jest

a)

orzeczenie komisji lekarskiej o związku śmierci funkcjonariusza ze służbą,

b)

protokół powypadkowy sporządzony przez właściwe organy Policji, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej lub Krajowej

Administracji Skarbowej,

c)

prawomocne orzeczenie sądu lub postanowienie prokuratora o związku śmierci funkcjonariusza

ze służbą, o umorzeniu postępowania karnego albo o odmowie wszczęcia postępowania

karnego, z wyjątkiem umorzenia albo odmowy wszczęcia postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1987);

10)

fakt zaginięcia funkcjonariusza jest rozkaz personalny lub decyzja właściwego przełożonego,

stwierdzające zaginięcie oraz związek zaginięcia ze służbą albo brak tego związku.

2.

Zaświadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 4, 5 i 6, wydaje właściwy organ Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży

Pożarnej lub Krajowej Administracji Skarbowej z urzędu, a zaświadczenie, o którym

mowa w ust. 1 pkt 3 i ust. 4, na żądanie funkcjonariusza.

3.

W zaświadczeniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, wykazuje się, celem ustalenia przez

organ emerytalny podstawy wymiaru emerytury, w szczególności sumę kwot uposażeń należnych

w poszczególnych latach kalendarzowych z wybranych przez funkcjonariusza kolejnych

10 lat kalendarzowych, a w przypadku niewskazania przez funkcjonariusza tych lat -

wykazuje się w szczególności sumę kwot uposażeń należnych w poszczególnych latach

kalendarzowych, z kolejnych 10 lat kalendarzowych, poprzedzających rok zwolnienia

ze służby.

4.

Jeżeli organ Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego

Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży

Pożarnej lub Krajowej Administracji Skarbowej, właściwy ze względu na ostatnie miejsce

pełnienia służby przez funkcjonariusza, nie posiada informacji o uposażeniu należnym

temu funkcjonariuszowi w którymś z poszczególnych okresów, o których mowa w ust. 3,

zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, za te okresy wystawia organ Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej lub Krajowej

Administracji Skarbowej, w której funkcjonariusz pełnił służbę w tym okresie, lub

dowódca jednostki wojskowej, na której zaopatrzeniu finansowym pozostawał żołnierz

w tym okresie.

5.

Funkcjonariuszowi Służby Celnej zwolnionemu ze służby w okresie od dnia 3 marca 2015 r.

do dnia 28 lutego 2017 r. zaświadczenia, o których mowa

1)

w ust. 1 pkt 1-4, w zakresie okresów służby w Służbie Celnej,

2)

w ust. 1

a)

pkt 5 i 6 oraz ust. 3 i 4, w zakresie wysokości uposażenia,

b)

pkt 9 lit. b, w zakresie protokołu powypadkowego

- wystawia właściwy organ Krajowej Administracji Skarbowej.

6.

Funkcjonariuszowi Biura Ochrony Rządu po dniu 31 stycznia 2018 r. zaświadczenia, o

których mowa

1)

w ust. 1 pkt 1-3, w zakresie okresów służby,

2)

w ust. 1

a)

pkt 5 i 6 oraz ust. 3 i 4, w zakresie wysokości uposażenia,

b)

pkt 9 lit. b, w zakresie protokołu powypadkowego

- wystawia właściwy organ Służby Ochrony Państwa.

1.

Okresy służby zaliczane do wysługi emerytalnej ustala się na podstawie zaświadczeń

o przebiegu służby funkcjonariusza.

2.

Okresy służby wojskowej traktowane jako okresy równorzędne ze służbą w Policji, Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży

Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Służbie Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej,

Służbie Celnej i Służbie Celno ‑Skarbowej, w tym okresy służby wojskowej pełnionej

w szczególnych warunkach uwzględniane przy ustalaniu wysokości emerytury wojskowej,

dokumentuje się na podstawie zaświadczenia wystawionego odpowiednio przez komórki

lub jednostki organizacyjne urzędu obsługującego Ministra Obrony Narodowej, właściwe

w sprawach kadrowych.

3.

Okresy zatrudnienia lub służby w zawodowych jednostkach ochrony przeciwpożarowej i

nauki w szkołach pożarniczych, w charakterze członka Korpusu Technicznego Pożarnictwa,

a także funkcjonariusza pożarnictwa w terminie do dnia 31 stycznia 1992 r., zalicza

się do wysługi emerytalnej, w przypadku okresów zatrudnienia lub służby - na podstawie

świadectwa pracy i aktu mianowania oraz innych dokumentów poświadczających te okresy,

natomiast w przypadku okresów nauki - na podstawie zaświadczenia wydanego przez właściwą

szkołę pożarniczą.

4.

Okresy zatrudnienia w jednostkach ochrony przeciwpożarowej lub na stanowiskach, na

których były wykonywane czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej, o których mowa

w art. 129 ust. 7 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1313, 1592 i 1669), traktowane jako służba w Państwowej Straży Pożarnej zalicza się do wysługi emerytalnej

na podstawie decyzji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej stwierdzającej

zakończenie okresu zatrudnienia.

5.

Okresy, o których mowa w ust. 4, w przypadku osób posiadających status strażaka przed

dniem 1 lipca 1999 r., a następnie przyjętych przed tą datą do służby w Państwowej

Straży Pożarnej, zalicza się do wysługi emerytalnej na podstawie zaświadczenia wystawionego

przez pracodawcę lub właściwy organ Państwowej Straży Pożarnej, potwierdzającego wykonywanie

czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej.

6.

Okres służby w Służbie Celnej zalicza się do wysługi emerytalnej na podstawie zaświadczenia

wystawionego przez właściwy organ Krajowej Administracji Skarbowej na podstawie aktu

mianowania i akt osobowych funkcjonariusza.

7.

Inne okresy służby lub okresy równorzędne ze służbą zaliczane do wysługi emerytalnej

ustala się na podstawie dokumentów wydanych przez właściwe organy.

8.

Okresy działalności kombatanckiej oraz okresy zaliczone do tej działalności zalicza

się do wysługi emerytalnej na podstawie dokumentów stwierdzających przyznanie uprawnień

kombatanckich, zgodnie z ustawą z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących

ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 276).

9.

Okresy składkowe i nieskładkowe oraz okresy opłacania składek na ubezpieczenia emerytalne

i rentowe po dniu 31 grudnia 1998 r. dolicza się do wysługi emerytalnej, jeżeli zostały

udowodnione w sposób określony w art. 117 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1270 i 2245).

10.

W razie braku informacji na indywidualnym koncie ubezpieczonego, okresy opłacania

składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe po dniu 31 grudnia 1998 r. dolicza się

do wysługi emerytalnej na podstawie zaświadczenia wydanego przez płatnika składek,

zawierającego informację o okresach ubezpieczenia oraz o okresach nieopłacania składek

lub o braku takich okresów.

1.

W przypadku udowadniania okresów składkowych lub nieskładkowych za pomocą zeznań świadków,

zainteresowany lub jego pełnomocnik oświadcza, że okresów tych nie może potwierdzić

odpowiednimi dokumentami.

2.

Zeznania świadków złożone w formie pisemnej lub ustnej do protokołu sporządzonego

w siedzibie organu emerytalnego zawierają w szczególności

1)

dane osobowe świadka: imię i nazwisko, datę urodzenia, adres zamieszkania, serię i

numer dowodu osobistego, nazwę i adres pracodawcy albo numer pobieranej emerytury

lub renty;

2)

stwierdzenie o uprzedzeniu świadka o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych

zeznań;

3)

oświadczenie, czy i jaki stosunek pokrewieństwa lub powinowactwa łączy świadka z zainteresowanym;

4)

określenie celu złożenia zeznania;

5)

dane dotyczące okoliczności objętych zeznaniem, a w szczególności: w jakim okresie

i w którym obozie przebywał w niewoli, obozie dla internowanych, obozie pracy przymusowej,

gdzie i w jakich okresach oraz w jakim charakterze był zatrudniony, czy zatrudnienie

było wykonywane w pełnym wymiarze czasu pracy, ciągle, dorywczo lub sezonowo, ile

dni trwało w tygodniu, ile miesięcy w roku;

6)

oświadczenie, skąd świadkowi są znane okoliczności objęte zeznaniem, a jeżeli współpracował

z zainteresowanym, czy posiada dowody własnej pracy w tym okresie;

7)

własnoręczny podpis świadka.

3.

W przypadku doręczenia pisemnych zeznań świadków za pośrednictwem podmiotu prowadzącego

działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług pocztowych w obrocie krajowym

lub zagranicznym, własnoręczność podpisów świadków na zeznaniach powinna być poświadczona

przez organ administracji rządowej, organ samorządu terytorialnego, notariusza lub

konsula Rzeczypospolitej Polskiej. Jeżeli świadkiem jest funkcjonariusz, własnoręczność

jego podpisu może być potwierdzona przez przełożonego w jednostce organizacyjnej,

w której pełni służbę.

1.

Na okoliczności, których potwierdzenie dokumentami nie jest wymagane, zainteresowany

składa pisemne oświadczenie opatrzone jego własnoręcznym podpisem.

2.

Jeżeli oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składane jest w siedzibie organu emerytalnego,

zainteresowany składa podpis w obecności pracownika przyjmującego oświadczenie, który

potwierdza swoje uczestnictwo podpisem i pieczęcią.

3.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera stwierdzenie o uprzedzeniu zainteresowanego

o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań.

4.

W przypadku doręczania oświadczenia za pośrednictwem podmiotu prowadzącego działalność

gospodarczą polegającą na świadczeniu usług pocztowych w obrocie krajowym lub zagranicznym,

własnoręczność podpisu na oświadczeniu powinna być poświadczona przez organ administracji

rządowej, organ samorządu terytorialnego, notariusza lub konsula Rzeczypospolitej

Polskiej.

5.

W imieniu osób małoletnich oświadczenia składają ich rodzice lub opiekunowie.

1.

W postępowaniu przed organem emerytalnym zagraniczne odpisy aktów stanu cywilnego

oraz inne zagraniczne dokumenty przedkłada się po przetłumaczeniu na język polski

przez tłumacza przysięgłego.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do dokumentów sporządzonych w państwach, na terenie

których obowiązują unijne przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego

lub z którymi Rzeczpospolitą Polską łączą umowy w dziedzinie ubezpieczeń społecznych,

sporządzonych w językach urzędowych tych państw.

1.

Dokumenty potwierdzające okresy służby lub inne okresy zaliczane do wysługi emerytalnej,

o których mowa w § 14 i 15, oraz pisemne zeznania świadków, o których mowa w § 16

ust. 2 i 3, składa się w oryginale.

2.

Po wydaniu decyzji w sprawie świadczenia, organ emerytalny zwraca zainteresowanemu,

na jego wniosek, przedłożone dokumenty po sporządzeniu ich kopii, z wyłączeniem zaświadczeń

o przebiegu służby, zaświadczeń o wysokości uposażenia, zaświadczeń stwierdzających

okresy służby zaliczane w wyższym wymiarze i zaświadczeń stwierdzających okresy służby

pełnionej w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, przyjmowanych

do ustalenia prawa i wysokości podstawy wymiaru świadczeń, rachunków poniesionych

kosztów pogrzebu oraz pisemnych zeznań świadków i oświadczeń zainteresowanego.

Organ emerytalny udziela informacji o warunkach i dowodach wymaganych do ustalenia

prawa do zaopatrzenia emerytalnego oraz udziela pomocy przy ubieganiu się o ustalenie

tego prawa.

1.

Zainteresowany może wycofać wniosek, jednakże nie później niż do dnia uprawomocnienia

się decyzji.

2.

Wycofanie wniosku jest skuteczne, jeśli nastąpiło w formie przewidzianej dla zgłoszenia

wniosku.

1.

Jeżeli przy dokonywaniu czynności przed organem emerytalnym zainteresowany lub świadek,

mający pełną zdolność do czynności prawnych nie może złożyć podpisu, podpis składa

inna upoważniona przez niego osoba, nieograniczona w zdolności do czynności prawnych.

2.

Osoba składająca podpis za zainteresowanego lub świadka składa oświadczenie o przyczynach

uniemożliwiających złożenie podpisu przez zainteresowanego lub świadka, podając swoje

dane identyfikacyjne: imię i nazwisko, datę urodzenia, numer PESEL, a jeżeli nie nadano

tego numeru - serię i numer dowodu osobistego lub paszportu, adres miejsca zamieszkania

i adres do korespondencji.

1.

Organ emerytalny bada i ocenia całokształt sprawy o ustalenie prawa do zaopatrzenia

emerytalnego lub wysokości świadczenia na podstawie przedłożonych dokumentów, zeznań

świadków, innych dowodów oraz oświadczeń zainteresowanego.

2.

Jeżeli zainteresowany nie przedłożył dowodów niezbędnych do ustalenia lub potwierdzenia

prawa do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokości świadczenia, organ emerytalny wzywa

go pismem, za zwrotnym poświadczeniem odbioru, do przedłożenia tych dowodów we wskazanym

przez organ emerytalny terminie, nie dłuższym niż 60 dni, pod rygorem wydania decyzji

na podstawie posiadanych dowodów.

1.

Jeżeli zainteresowany złożył wniosek o ustalenie prawa do renty inwalidzkiej lub do

dodatku pielęgnacyjnego albo ma wyznaczony termin kontrolnego badania lekarskiego,

organ emerytalny kieruje go na badanie przez komisję lekarską w celu wydania orzeczenia

o zaliczeniu zainteresowanego do jednej z grup inwalidztwa lub o niezdolności do samodzielnej

egzystencji, dołączając zaświadczenie o stanie zdrowia tej osoby, sporządzone przez

lekarza, pod którego opieką lekarską znajduje się zainteresowany.

2.

Jeżeli warunkiem ustalenia prawa do renty rodzinnej jest uznanie za osobę niezdolną

do pracy członka rodziny zmarłego emeryta lub rencisty albo członka rodziny zmarłego

lub zaginionego funkcjonariusza, organ emerytalny na wniosek zainteresowanego zwraca

się do właściwego oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o skierowanie wskazanej

we wniosku osoby na badanie przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

w celu wydania orzeczenia o niezdolności do pracy, dołączając zaświadczenie o stanie

zdrowia tej osoby, sporządzone przez lekarza, pod którego opieką lekarską znajduje

się zainteresowany.

3.

Jeżeli zainteresowany nie zgłosił się w wyznaczonym terminie na badanie do lekarza

orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo na dodatkowe badanie specjalistyczne

zarządzone przez tego lekarza, organ emerytalny wzywa go pismem, za zwrotnym poświadczeniem

odbioru, do wyjaśnienia w terminie 30 dni od dnia doręczenia pisma przyczyn niezgłoszenia

się na badanie, pod rygorem wydania decyzji na podstawie posiadanych dowodów.

1.

Przy obliczaniu wysługi emerytalnej dodaje się poszczególne okresy o jednakowym wskaźniku

procentowym, określonym w ustawie, obejmujące lata, miesiące i dni.

2.

Okresy niepełnych miesięcy oblicza się w dniach. Sumę dni zamienia się na miesiące,

przyjmując za miesiąc 30 dni kalendarzowych. Sumę miesięcy zamienia się na lata, przyjmując

pełne 12 miesięcy za 1 rok.

3.

Okresy rozpoczynające się pierwszym, a kończące się ostatnim dniem miesiąca oblicza

się jak pełne miesiące, niezależnie od faktycznej liczby dni przypadającej w danym

miesiącu.

4.

Jeżeli w zaświadczeniu stwierdzającym okresy zatrudnienia są podane dni robocze, a

nie okresy zatrudnienia, sumę dni zamienia się na miesiące, przyjmując za miesiąc

22 dni robocze, a w odniesieniu do okresów zatrudnienia wykonywanego przed dniem 1

stycznia 1981 r. - 25 dni roboczych.

5.

Jeżeli z dowodów wynika tylko miesiąc rozpoczęcia lub zakończenia zatrudnienia, przyjmuje

się za początek lub koniec tego okresu piętnasty dzień miesiąca.

6.

Obliczenie procentowego wymiaru wysługi emerytalnej za okresy o jednakowym wskaźniku

procentowym jest dokonywane według matematycznych zasad zaokrąglania, z dokładnością

do drugiego miejsca po przecinku.

1.

Decyzję w sprawie ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokości świadczenia

organ emerytalny wydaje na piśmie, nie później niż w terminie 60 dni od dnia zgłoszenia

wniosku lub powstania obowiązku wszczęcia postępowania z urzędu.

2.

W razie przeprowadzania postępowania, o którym mowa w § 23 ust. 2 lub w § 24, decyzję

określoną w ust. 1 wydaje się nie później niż w terminie 30 dni od dnia wyjaśnienia

ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania tej decyzji lub od daty wpływu do organu

emerytalnego prawomocnego orzeczenia komisji lekarskiej, lekarza orzecznika Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych albo komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

3.

Za datę wyjaśnienia ostatniej okoliczności, o której mowa w ust. 2, uważa się datę

końcową dodatkowego terminu do przedstawienia niezbędnych dowodów wyznaczonego przez

organ emerytalny albo datę przedstawienia tych dowodów.

1.

Decyzja o ustaleniu prawa do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokości świadczenia albo

decyzja o zmianie tego prawa lub wysokości świadczenia zawiera w szczególności

1)

określenie organu emerytalnego;

2)

datę jej wydania;

3)

wskazanie osoby, której dotyczy;

4)

powołanie podstawy prawnej;

5)

rodzaj i numer świadczenia;

6)

sposób wyliczenia świadczenia oraz jego wysokość;

7)

datę, od której przysługuje świadczenie;

8)

uzasadnienie faktyczne i prawne;

9)

pouczenie o terminie i trybie odwołania;

10)

pouczenie o okolicznościach, o których zainteresowany jest obowiązany na podstawie

przepisów prawa powiadomić organ emerytalny;

11)

podpis i stanowisko osoby upoważnionej do wydania decyzji.

2.

Decyzja o zmianie wysokości świadczenia w wyniku bieżącej waloryzacji nie musi zawierać

pouczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 10.

1.

Decyzja o odmowie ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego zawiera elementy określone

w § 27 ust. 1 pkt 1-5 i 8-11.

2.

W przypadku wydania decyzji, w której nie ustalono prawa do zaopatrzenia emerytalnego,

organ emerytalny poucza zainteresowanego o możliwości ubiegania się o ustalenie prawa

do świadczeń przewidzianych w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych lub w innych przepisach.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, po uprawomocnieniu się wydanej decyzji, organ

emerytalny przekazuje odpowiednie dokumenty właściwemu organowi na wniosek tego organu

lub zainteresowanego. Nieprzekazane dokumenty zwraca się zainteresowanemu na jego

wniosek.

Postępowanie w sprawie ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokości

świadczenia umarza się, jeżeli zainteresowany

1)

zmarł przed wydaniem decyzji, a osoby uprawnione do udziału w niezakończonym postępowaniu

nie złożyły wniosku o jego kontynuowanie;

2)

wycofał wniosek.

1.

Emerytury i renty wraz z dodatkami, zasiłkami i innymi świadczeniami pieniężnymi wypłaca

się miesięcznie z góry, w piątym dniu każdego miesiąca kalendarzowego, za który przysługują

te świadczenia.

2.

Świadczenia, o których mowa w ust. 1, przysługujące osobom zamieszkałym za granicą

w państwach, z którymi zostały zawarte umowy międzynarodowe o wzajemnym przekazywaniu

świadczeń emerytalnych i rentowych z ubezpieczeń społecznych, wypłaca się kwartalnie

z dołu w pierwszym dniu miesiąca przypadającego po upływie każdego kwartału, z zastrzeżeniem

ust. 3.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się do osób zamieszkałych w państwach, na terenie których obowiązują

unijne przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

4.

Za dzień wypłaty świadczeń przekazywanych za granicę uważa się dzień przekazania należności

do banku lub innej instytucji pośredniczącej w wypłacie świadczeń.

5.

W przypadku gdy dzień wypłaty jest dniem wolnym od pracy, wypłaty dokonuje się w dniu

roboczym poprzedzającym dzień wolny od pracy.

1.

Rentę rodzinną albo jej część, jeżeli do renty rodzinnej uprawniona jest więcej niż

jedna osoba, przysługującą

1)

osobie małoletniej,

2)

osobie pełnoletniej, nad którą została ustanowiona opieka albo kuratela

- wypłaca się osobie sprawującej nad tą osobą opiekę albo kuratelę, po uzyskaniu przez

kuratora zezwolenia sądu na wypłatę świadczenia do jego rąk.

2.

Rentę rodzinną albo jej część, przysługującą osobie pełnoletniej innej niż wymieniona

w ust. 1 pkt 2, wypłaca się tej osobie albo na jej wniosek innej osobie pełnoletniej

uprawnionej do części tej renty rodzinnej albo osobie, która sprawowała opiekę nad

zainteresowanym przed osiągnięciem pełnoletności, po uprzednim pouczeniu o okolicznościach,

o których mowa w art. 49 ust. 1 ustawy.

3.

W przypadku pobytu sieroty zupełnej w zakładzie specjalnym albo w placówce opiekuńczo

‑wychowawczej, rentę rodzinną wraz z dodatkiem dla sieroty zupełnej wpłaca się na

rachunek w banku, wskazanym przez kierownika zakładu albo placówki albo przez opiekuna

ustanowionego przez sąd.

4.

W przypadku pobytu w zakładzie specjalnym albo w placówce opiekuńczo ‑wychowawczej

więcej niż jednej sieroty zupełnej, uprawnionych do jednej renty rodzinnej, każdej

z nich wypłaca się przysługującą jej część renty oraz dodatek dla sieroty zupełnej.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio przy wypłacaniu świadczeń należnych członkom

rodziny pozostałym po osobie, która zmarła po zgłoszeniu wniosku o te świadczenia,

a przed ustaleniem prawa do nich.

1.

Jeżeli dla osoby uprawnionej do emerytury lub renty ustanowiono opiekuna albo kuratora,

emeryturę lub rentę wypłaca się do rąk tego opiekuna albo kuratora, po uzyskaniu przez

kuratora zezwolenia sądu na wypłatę świadczenia do jego rąk.

2.

Jeżeli z akt sprawy wynika konieczność ustanowienia dla osoby uprawnionej do emerytury

lub renty opiekuna albo kuratora, do czasu jego ustanowienia świadczenia te wypłaca

się do rąk osoby pełniącej faktyczną opiekę, wskazanej przez właściwy organ gminy.

3.

Podstawę wypłaty świadczenia do rąk opiekuna albo kuratora może stanowić również kopia

wniosku o ustanowienie opieki albo kurateli, złożonego w sądzie opiekuńczym.

4.

Organ emerytalny zobowiązuje osobę, o której mowa w ust. 2 lub 3, do przedstawienia,

najpóźniej w ciągu 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia wypłaty emerytury lub renty do

jej rąk, postanowienia sądu o ustanowieniu opiekuna albo kuratora. W razie nieprzedstawienia

postanowienia sądu w wyznaczonym terminie, organ emerytalny zwraca się do właściwego

organu, o którym mowa w ust. 2, w sprawie wystąpienia o ustanowienie opiekuna albo

kuratora.

1.

Na mocy decyzji ministra właściwego do spraw wewnętrznych albo ministra właściwego

do spraw finansów publicznych przyznającej w drodze wyjątku zaopatrzenie emerytalne,

na podstawie art. 8 ustawy, organ emerytalny podejmuje wypłatę tego świadczenia.

2.

Wypłata świadczenia przyznanego w drodze wyjątku jest realizowana przez okres wskazany

w decyzji właściwego ministra. Po upływie tego okresu organ emerytalny nie wydaje

decyzji o wstrzymaniu wypłaty świadczenia.

3.

Jeżeli ustaną okoliczności będące podstawą przyznania świadczenia w drodze wyjątku,

organ emerytalny wydaje decyzję o wstrzymaniu wypłaty tego świadczenia.

4.

Jeżeli ustaną przesłanki wstrzymania wypłaty świadczenia przyznanego w drodze wyjątku,

przed uprawomocnieniem się decyzji w tej sprawie, organ emerytalny podejmuje wypłatę

na okres nie dłuższy niż wskazany w decyzji właściwego ministra.

Kwoty przypadające do wypłaty zaokrągla się według zasad przyjętych dla świadczeń

wypłacanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

1.

Jeżeli dla ustalenia świadczeń lub ich wypłaty odrębne przepisy wymagają ustalenia

równowartości w polskich złotych kwoty świadczenia zagranicznego wyrażonej w walucie

obcej, ma zastosowanie kurs złotego do waluty obcej ogłoszony przez Narodowy Bank

Polski z dnia dokonywania przeliczenia przez organ emerytalny, chyba że umowa międzynarodowa,

której stroną jest Rzeczpospolita Polska, lub przepisy Unii Europejskiej stanowią

inaczej.

2.

Kwoty poniesionych kosztów pogrzebu wykazane w obcej walucie przelicza się według

kursu, o którym mowa w ust. 1, obowiązującego na dzień zgonu.

1.

Wypłaty zasiłku pogrzebowego dokonuje organ emerytalny lub na jego zlecenie komórka

finansowa właściwego organu Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji

Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa,

Państwowej Straży Pożarnej lub Służby Celno‑Skarbowej, właściwa ze względu na miejsce

zamieszkania świadczeniobiorcy.

2.

Organ emerytalny po otrzymaniu od organu, o którym mowa w ust. 1, dowodów wypłaty

niezwłocznie refunduje wypłacony zasiłek, do wysokości określonej w art. 80 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych.

1.

Osoba, która ma ustalone prawo do emerytury lub renty inwalidzkiej, otrzymuje legitymację

emeryta ‑rencisty policyjnego, zwaną dalej „legitymacją”.

2.

Legitymacja jest ważna wraz z dokumentem potwierdzającym tożsamość, zawierającym zdjęcie

emeryta lub rencisty.

Organ emerytalny wydaje i wymienia legitymację oraz dokonuje w niej wpisów.

Legitymację wydaje się wraz z decyzją o ustaleniu prawa do emerytury lub renty inwalidzkiej.

1.

Legitymacja zawiera

1)

imię i nazwisko emeryta lub rencisty;

2)

numer PESEL;

3)

numer świadczenia;

4)

wpis o niezdolności do samodzielnej egzystencji;

5)

datę ważności;

6)

datę wydania;

7)

nazwę organu emerytalnego wydającego legitymację.

2.

Wzór legitymacji jest określony w załączniku do rozporządzenia.

Legitymacja podlega wymianie w przypadku

1)

zmiany nazwiska lub imienia emeryta lub rencisty;

2)

utraty, uszkodzenia lub zniszczenia;

3)

upływu okresu ważności;

4)

orzeczenia o niezdolności do samodzielnej egzystencji lub jego zmiany.

Do postępowań wszczętych na podstawie przepisów dotychczasowych i niezakończonych

do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Legitymacje wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zachowują

ważność do upływu terminu w nich wskazanych.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.